Vorige keer lieten we een sceptische achttienjarige achter op weg naar Italië. In Assisi struikelt hij over een standbeeld met duiven — en over een herinnering die zijn verstand niet kan plaatsen. Dertig jaar later weet hij nog altijd niet zeker wat er gebeurde. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was.
Elke zondag staan er nieuwe gezichten in de kerkzaal, en de meesten komen niet terug. Niet omdat geloven moeilijk is, maar om een andere reden. Over kerk als middel, niet als doel, over wat individualisme ons kost, en over het lichaam van Christus als antwoord op een leegte die veel verder reikt dan religie alleen.
God hoort elk gebed, maar het antwoord komt zelden zoals je verwacht. Vier redenen waarom de stilte na een gebed niet betekent dat er niemand luistert, met schriftverwijzingen die elk punt onderbouwen.
Etienne Vermeersch trad als jonge man in bij de jezuïeten en liet de kerk achter met een godsbeeld dat geen ruimte liet voor zijn eigen scherpste vragen. Slavernij in de heilige teksten en het probleem van het kwaad blijven binnen dat godsbeeld onoplosbaar. Het herstelde evangelie vertrekt van andere uitgangspunten: keuzevrijheid die even oud is als God, en tegenstelling als voorwaarde voor een wereld waarin groei en liefde mogelijk zijn.
Wetenschap meet, maar waardeert niet – en toch vlucht het abortusdebat vaak in feiten en meerderheden in plaats van in morele vragen. Geloof hoort wél aan tafel, mits het spreekt met redenen en niet met gezag. Alleen zo kunnen we de diepste vraag onder ogen zien: wat is een mens waard?
Rond euthanasie vallen telkens dezelfde twee woorden: moedig en verstandig. Maar wie zegt dat de moed altijd aan die kant van de tafel ligt? Ik pleit er voor om ook wie blijft vechten en blijft leven moedig te durven noemen, zonder iemand anders in een hoekje te plaatsen.
Julien De Wit schreef een intelligent boek over veerkracht en heruitvinding in crisistijd. Het klopt bijna. Maar er ontbreekt iets essentieels — en dat gemis is precies de blinde vlek van onze tijd.
Apostel Gerrit W. Gong wijdt een uitgebreide video aan AI, met heldere waarschuwingen over wat technologie nooit kan vervangen: het gebed, de groei door inspanning, de echte vriendschap, de stilte in de natuur. Ik vind dat je moet aandacht besteden aan de driehoek tussen God, de ander en jezelf waar geen algoritme mag tussen komen.
Petrus stapt uit de boot, wandelt op het water, en zinkt. De klassieke les zegt: zorg dat je geloof sterker is. Maar wat als dat helemaal niet de bedoeling van het verhaal is? Christus wist op voorhand dat Petrus zou zinken — en strekte onmiddellijk zijn hand uit. Geen verwijt, geen vertraging. Dat verandert alles aan hoe we naar dit verhaal kijken, en aan hoe we naar onszelf kijken in een tijd waarin het water voor velen hoog staat.
Een tweede studie toont dat AI niet alleen zwijgt over religie, maar er actief in stuurt. Tegelijk waarschuwen paus Leo XIV en een apostel van mijn eigen kerk voor dezelfde blinde vlek. Mijn voorstel: haal geloofstradities letterlijk aan tafel bij wie AI bouwt.
Een nieuwe studie testte zevenentwintig grote AI-modellen op alledaagse morele vragen en stelde vast dat religie er nauwelijks ter sprake komt, ook waar de helft van de mensen dat wel zou verwachten. Het patroon is universeel: van Claude tot ChatGPT, allemaal behandelen ze geloof als filosofisch curiosum in plaats van praktisch kader. Geen vijandigheid — wel een stille keuze met gevolgen voor het wereldbeeld dat AI ons teruggeeft.
Hoe kan je bidden? Laat je niet teleurgesteld worden als het niet altijd werkt. Het doel van bidden is het gevolg van wat het met jou doet.
De nerd die niks van God moest weten: een jongen die encyclopedieën las van kaft tot kaft, kippen wegdacht bij kippenhokken, en God netjes parkeerde in de categorie van de dogma's. Tot een schoolreis naar Italië hem naar Assisi bracht — en alles veranderde.
Religieuze symbolen in de publieke ruimte hoeven ons niet te verdelen — ze kunnen het begin zijn van een echte ontmoeting. Een sterke overtuiging maakt je niet enger, maar ruimer.
Wanneer we onze medemens dienen, dienen we God, en stappen we mee onder het juk van Christus dat de last licht maakt omdat Hij meedraagt. De wereld lijkt te groot om te helpen, maar het evangelie werkt nooit in groothandel, alleen in detailhandel, mens per mens, hart per hart. Eén klein gebaar voor die ene voor je is misschien net het mirakel waar hij vanmorgen om gebeden heeft.
Niels De Nutte concludeert in De Morgen dat 689 volwassen dopelingen geen religieuze revival uitmaken. Zijn cijfers kloppen, zijn conclusie niet. Wie vandaag voor geloof kiest, kiest tegen de wind in — en dat maakt die keuze kwalitatief anders dan veertig jaar geleden. 7.000 aangevraagde Jezus-figuurtjes, een wijk die bijna verdubbelt, groeiende kleinere kerken: het zijn signalen onder de radar van macrostatistieken. Beweging meten is niet hetzelfde als richting meten.
De drie-eenheid staat niet letterlijk in de Bijbel — ze werd geformuleerd in 325 na Christus door filosofen die Griekse wijsbegeerte gebruikten om Bijbelse gegevens samen te vatten. Wij geloven dat Vader, Zoon en Heilige Geest drie onderscheiden wezens zijn, en die overtuiging is niet ondanks de Schriften maar dankzij een letterlijke lezing ervan. En wie God werkelijk is — dat is een vraag die te belangrijk is om aan filosofen uit de vierde eeuw over te laten.
Tijd is de enige valuta die je nooit kunt terugverdienen. Elke keer dat je iemand je aandacht geeft, een pot soep brengt, of blijft staan als de rest vertrekt, geef je letterlijk een stukje van je leven weg. Pasen stelt de vraag die we liever vermijden: voor wie sterf jij vandaag?
Het leven is soms maar rommelig. We doen eigenlijk allemaal maar wat, zoekend naar zingeving en verbinding. Dat is de eerlijke insteek van Ineke Plasschaert voor haar nieuwe videoreeks 'Onder Ons'. Ik vond het een voorrecht om voor de allereerste aflevering met haar in gesprek te gaan.
Drie radiopresentatoren slaan religieuze beelden aan diggelen en zien het probleem niet — tot een journalist één simpele vraag stelt. Een eerlijke blik op waarom christenen in Vlaanderen hun eigen grenzen niet meer bewaken, en wat er gebeurt als je dat te lang laat liggen. Met een pleidooi voor het gezonde midden: sterk genoeg om te lachen, maar duidelijk genoeg om te zeggen waar je voor staat.
Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld
GESIGNEERD EN GRATIS VERZENDING