Bart Eeckhout zet het ganse geloof in het zwijghoekje, zeker als het over moraliteit gaat. Het falen van gezagsdragers mag niet als argument voor het geloof van iedereen genomen worden.
Mijn zoon Laurens heeft autisme, en de laatste tijd valt dat me zwaar. Waaraan heb ik dit verdiend, denk ik dan soms. Wat me overeind houdt als een antwoord uitblijft, zijn geen grote inzichten maar vaste gewoontes. En deze week waren het een goed gesprek met een vriend en de kans om zelf te dienen die me samen meer brachten dan ik had verwacht.
Vorige keer lieten we een sceptische achttienjarige achter op weg naar Italië. In Assisi struikelt hij over een standbeeld met duiven — en over een herinnering die zijn verstand niet kan plaatsen. Dertig jaar later weet hij nog altijd niet zeker wat er gebeurde. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was.
Elke zondag staan er nieuwe gezichten in de kerkzaal, en de meesten komen niet terug. Niet omdat geloven moeilijk is, maar om een andere reden. Over kerk als middel, niet als doel, over wat individualisme ons kost, en over het lichaam van Christus als antwoord op een leegte die veel verder reikt dan religie alleen.
Etienne Vermeersch trad als jonge man in bij de jezuïeten en liet de kerk achter met een godsbeeld dat geen ruimte liet voor zijn eigen scherpste vragen. Slavernij in de heilige teksten en het probleem van het kwaad blijven binnen dat godsbeeld onoplosbaar. Het herstelde evangelie vertrekt van andere uitgangspunten: keuzevrijheid die even oud is als God, en tegenstelling als voorwaarde voor een wereld waarin groei en liefde mogelijk zijn.
Apostel Gerrit W. Gong wijdt een uitgebreide video aan AI, met heldere waarschuwingen over wat technologie nooit kan vervangen: het gebed, de groei door inspanning, de echte vriendschap, de stilte in de natuur. Ik vind dat je moet aandacht besteden aan de driehoek tussen God, de ander en jezelf waar geen algoritme mag tussen komen.