Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld
Geen drie-eenheid maar drie personen, geen erfzonde maar eigen verantwoordelijkheid, geen huwelijk tot de dood maar een gezin voor eeuwig. Tien punten waarop de kerk van Jezus Christus wezenlijk verschilt van de katholieke kerk.
Wie kiest voor 'zij thuis, hij de zaak', krijgt tegenwoordig al snel het label 'tradwife' opgeplakt - met de ondertoon dat onze kerk daar wel iets mee te maken zal hebben. Dit stuk zoekt uit wat daarvan klopt: onderzoek naar gelukkige gelovige vrouwen, wat geloof met mannen doet, en de rol van vaders in geloofsoverdracht - inclusief de vraag of dit geen placebo is. Geen pleidooi voor één model, wel het bewijs dat gelijkwaardig iets anders is dan gelijk.
Steeds meer mensen voelen zich leeg of eenzaam, ondanks een leven vol sociale media en sociale drukte. Dat is geen toeval: als de lijn tussen mens en God verzwakt, moet de lijn naar de ander plots alle gewicht alleen dragen, en daaronder plooit ze. Een eeuwenoud inzicht uit Genesis en een simpele driehoek tonen waarom, en welk klein gebaar die balans deze week al kan herstellen.
Imam Khalid Benhaddou fileert in 'De monsters van onze tijd' feilloos onze verdeelde samenleving, maar kiest uiteindelijk voor een seculiere uitweg. Een gemiste kans. Waar hij religie veilig opbergt als privézaak, heb ik een radicaal ander voorstel: we hebben als samenleving niet minder, maar net méér ruimte voor religies nodig als gedeeld fundament.
Bart Eeckhout zet het ganse geloof in het zwijghoekje, zeker als het over moraliteit gaat. Het falen van gezagsdragers mag niet als argument voor het geloof van iedereen genomen worden.
Mijn zoon Laurens heeft autisme, en de laatste tijd valt dat me zwaar. Waaraan heb ik dit verdiend, denk ik dan soms. Wat me overeind houdt als een antwoord uitblijft, zijn geen grote inzichten maar vaste gewoontes. En deze week waren het een goed gesprek met een vriend en de kans om zelf te dienen die me samen meer brachten dan ik had verwacht.
Vorige keer lieten we een sceptische achttienjarige achter op weg naar Italië. In Assisi struikelt hij over een standbeeld met duiven — en over een herinnering die zijn verstand niet kan plaatsen. Dertig jaar later weet hij nog altijd niet zeker wat er gebeurde. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was.
Elke zondag staan er nieuwe gezichten in de kerkzaal, en de meesten komen niet terug. Niet omdat geloven moeilijk is, maar om een andere reden. Over kerk als middel, niet als doel, over wat individualisme ons kost, en over het lichaam van Christus als antwoord op een leegte die veel verder reikt dan religie alleen.
God hoort elk gebed, maar het antwoord komt zelden zoals je verwacht. Vier redenen waarom de stilte na een gebed niet betekent dat er niemand luistert, met schriftverwijzingen die elk punt onderbouwen.
Etienne Vermeersch trad als jonge man in bij de jezuïeten en liet de kerk achter met een godsbeeld dat geen ruimte liet voor zijn eigen scherpste vragen. Slavernij in de heilige teksten en het probleem van het kwaad blijven binnen dat godsbeeld onoplosbaar. Het herstelde evangelie vertrekt van andere uitgangspunten: keuzevrijheid die even oud is als God, en tegenstelling als voorwaarde voor een wereld waarin groei en liefde mogelijk zijn.
Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld
