Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld
Iedereen is welkom bij Jezus, precies zoals hij is. Wie Hem volgt, wordt tegelijk uitgenodigd om verder te groeien. De vraag is daarom niet of je al ‘klaar’ bent, maar of je bereid bent om samen met Christus op weg te gaan. En wie al onderweg is, loopt best mee als trainingsmaatje, niet als toeschouwer.
Mensen gaan zelden om één reden weg. Vier patronen, plus een vijfde dichter bij huis: een onhandig woord dat nooit rechtgezet werd. Luisteren, begrijpen zonder akkoord te gaan, en hardop benoemen wat we verzwijgen, helpen meer dan beleid. Weggaan blijft meestal een eigen keuze — de onze is: nooit de reden zijn, wél de liefde die blijft.
Je hebt geen geloof nodig om een goed of gelukkig mens te zijn. Maar voor mij voegt geloof wel een extra dimensie toe: het geeft een helder kader om keuzes te maken, helpt om zelf betekenis te geven aan tegenslag, en biedt het perspectief dat dit leven een hoofdstuk is in een groter, doorlopend verhaal.
Een onbeantwoord gebed om genezing of verlossing betekent geen gebrek aan geloof of goddelijke onwil. Het echte mirakel is vaak niet dat een probleem of fysieke pijn verdwijnt, maar dat je de kracht en het inzicht krijgt om erin te blijven staan en verder te gaan. Geboden en tegenslagen zijn er niet om ons uit te filteren, maar om ons te vormen en te gidsen naar wie we kunnen worden.
Alleen voelen en alleen zijn zijn twee verschillende dingen. God voelbaar aanwezig laten zijn zou geloof betekenisloos maken; het is net in de moeilijke momenten dat je keuze om Hem te blijven zoeken ertoe doet.
Geen drie-eenheid maar drie personen, geen erfzonde maar eigen verantwoordelijkheid, geen huwelijk tot de dood maar een gezin voor eeuwig. Tien punten waarop de kerk van Jezus Christus wezenlijk verschilt van de katholieke kerk.
Wie kiest voor 'zij thuis, hij de zaak', krijgt tegenwoordig al snel het label 'tradwife' opgeplakt - met de ondertoon dat onze kerk daar wel iets mee te maken zal hebben. Dit stuk zoekt uit wat daarvan klopt: onderzoek naar gelukkige gelovige vrouwen, wat geloof met mannen doet, en de rol van vaders in geloofsoverdracht - inclusief de vraag of dit geen placebo is. Geen pleidooi voor één model, wel het bewijs dat gelijkwaardig iets anders is dan gelijk.
Steeds meer mensen voelen zich leeg of eenzaam, ondanks een leven vol sociale media en sociale drukte. Dat is geen toeval: als de lijn tussen mens en God verzwakt, moet de lijn naar de ander plots alle gewicht alleen dragen, en daaronder plooit ze. Een eeuwenoud inzicht uit Genesis en een simpele driehoek tonen waarom, en welk klein gebaar die balans deze week al kan herstellen.
Imam Khalid Benhaddou fileert in 'De monsters van onze tijd' feilloos onze verdeelde samenleving, maar kiest uiteindelijk voor een seculiere uitweg. Een gemiste kans. Waar hij religie veilig opbergt als privézaak, heb ik een radicaal ander voorstel: we hebben als samenleving niet minder, maar net méér ruimte voor religies nodig als gedeeld fundament.
Bart Eeckhout zet het ganse geloof in het zwijghoekje, zeker als het over moraliteit gaat. Het falen van gezagsdragers mag niet als argument voor het geloof van iedereen genomen worden.
Mijn zoon Laurens heeft autisme, en de laatste tijd valt dat me zwaar. Waaraan heb ik dit verdiend, denk ik dan soms. Wat me overeind houdt als een antwoord uitblijft, zijn geen grote inzichten maar vaste gewoontes. En deze week waren het een goed gesprek met een vriend en de kans om zelf te dienen die me samen meer brachten dan ik had verwacht.
Vorige keer lieten we een sceptische achttienjarige achter op weg naar Italië. In Assisi struikelt hij over een standbeeld met duiven — en over een herinnering die zijn verstand niet kan plaatsen. Dertig jaar later weet hij nog altijd niet zeker wat er gebeurde. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was.
Elke zondag staan er nieuwe gezichten in de kerkzaal, en de meesten komen niet terug. Niet omdat geloven moeilijk is, maar om een andere reden. Over kerk als middel, niet als doel, over wat individualisme ons kost, en over het lichaam van Christus als antwoord op een leegte die veel verder reikt dan religie alleen.
God hoort elk gebed, maar het antwoord komt zelden zoals je verwacht. Vier redenen waarom de stilte na een gebed niet betekent dat er niemand luistert, met schriftverwijzingen die elk punt onderbouwen.
Etienne Vermeersch trad als jonge man in bij de jezuïeten en liet de kerk achter met een godsbeeld dat geen ruimte liet voor zijn eigen scherpste vragen. Slavernij in de heilige teksten en het probleem van het kwaad blijven binnen dat godsbeeld onoplosbaar. Het herstelde evangelie vertrekt van andere uitgangspunten: keuzevrijheid die even oud is als God, en tegenstelling als voorwaarde voor een wereld waarin groei en liefde mogelijk zijn.
Wetenschap meet, maar waardeert niet – en toch vlucht het abortusdebat vaak in feiten en meerderheden in plaats van in morele vragen. Geloof hoort wél aan tafel, mits het spreekt met redenen en niet met gezag. Alleen zo kunnen we de diepste vraag onder ogen zien: wat is een mens waard?
Rond euthanasie vallen telkens dezelfde twee woorden: moedig en verstandig. Maar wie zegt dat de moed altijd aan die kant van de tafel ligt? Ik pleit er voor om ook wie blijft vechten en blijft leven moedig te durven noemen, zonder iemand anders in een hoekje te plaatsen.
Julien De Wit schreef een intelligent boek over veerkracht en heruitvinding in crisistijd. Het klopt bijna. Maar er ontbreekt iets essentieels — en dat gemis is precies de blinde vlek van onze tijd.
Apostel Gerrit W. Gong wijdt een uitgebreide video aan AI, met heldere waarschuwingen over wat technologie nooit kan vervangen: het gebed, de groei door inspanning, de echte vriendschap, de stilte in de natuur. Ik vind dat je moet aandacht besteden aan de driehoek tussen God, de ander en jezelf waar geen algoritme mag tussen komen.
Petrus stapt uit de boot, wandelt op het water, en zinkt. De klassieke les zegt: zorg dat je geloof sterker is. Maar wat als dat helemaal niet de bedoeling van het verhaal is? Christus wist op voorhand dat Petrus zou zinken — en strekte onmiddellijk zijn hand uit. Geen verwijt, geen vertraging. Dat verandert alles aan hoe we naar dit verhaal kijken, en aan hoe we naar onszelf kijken in een tijd waarin het water voor velen hoog staat.
Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld
