Godsdienstonderwijs blijft iets wat enorm veel waarde kan meebrengen. Dit wegcijferen zou wel eens tot spijtige resultaten kunnen leiden.
In tegenstelling tot de visie van Stephen Fry zou een wereld zonder enig lijden ons uiteindelijk beroven van onze menselijkheid en ons veranderen in willoze figuranten in een soort ‘Matrix’-bestaan. Ware groei en keuzevrijheid ontstaan juist door de weerstand van het leven, waarbij we niet zoeken naar een god die de storm wegneemt, maar naar de kracht om erdoorheen te varen.
Echte groei ontstaat pas wanneer we de vrijheid hebben om zelf keuzes te maken en de gevolgen daarvan te ervaren, ook als die pijnlijk zijn. God fungeert niet als een wensvervuller die alle ellende wegneemt, maar als een bron van onuitputtelijke kracht die ons helpt om elke uitdaging om te zetten in vooruitgang.
Geloof in Christus biedt een krachtig fundament tegen eenzaamheid door de combinatie van een persoonlijke relatie met Hem en de tastbare steun van een gemeenschap die via bediening echt naar elkaar omziet. Door bovendien in kleine, eenvoudige gebaren anderen te dienen, transformeer je je eigen isolement in waardevolle verbondenheid en hernieuwde eigenwaarde.
Goede voornemens mislukken vaak door de druk van perfectie, maar de parabel van de talenten leert ons dat Christus vooral waardeert dat we simpelweg aan de slag gaan met wat we hebben gekregen. Door het wekelijkse avondmaal te gebruiken als een moment voor oprechte bijsturing, wordt falen geen eindpunt maar een kans om in gebed opnieuw af te stemmen op Gods plan voor onze groei.
Ware verbinding begint waar de digitale ruis stopt en we écht aanwezig durven zijn voor de mens recht voor ons. Het voorbeeld van de Heiland om mensen ‘één voor één’ te zien biedt een tijdloos kompas voor oprecht leiderschap en dagelijkse bediening. Jezus weer zichtbaar maken vraagt niet om grote gebaren, maar om de stille revolutie van onverdeelde aandacht in een vluchtige wereld.
Wat weten we over Kolob en wat is speculatie? Een blik op een boeiende vraag met (te) veel antwoorden.
Critici beweren vaak dat de hemel een plek van fysieke scheiding en verdriet is voor gezinnen die niet aan alle eisen voldoen. De openbaring suggereert echter één gezamenlijke plek waar onze sociale banden blijven bestaan, maar de mate van licht en vreugde per persoon verschilt. De uiteindelijke barrière is hierdoor niet fysiek, maar een gevolg van onze eigen geestelijke capaciteiten en de keuze om de gaven van Christus te aanvaarden.
2026 is het jaar waarin we zelf terug de regie in handen moeten nemen. Het draaiboek hebben we al. Op die manier beslissen we zelf in welke wereld we willen wonen. Mijn wensen en zegen voor 2026.
Elder Holland was een zeldzame denker die de brug sloeg tussen een scherp verstand en een oprecht hart. Zijn boodschap herinnert ons eraan dat we geen perfecte heiligen hoeven te zijn, maar ‘gedeukte auto’s’ die in alle kwetsbaarheid mogen groeien. Ik zal altijd terugdenken aan zijn blijvende lessen over mildheid, spirituele volharding en het blijven vertrouwen op het licht.
