Vader, Echtgenoot, Geeky Ondernemer en Mormoon in Vlaanderen
Ik geloof niet in een statisch geloof maar in een 'open canon' waarbij God nog steeds nieuwe inzichten geeft. Omdat wij zelf onvolmaakte mensen zijn die nog volop in de steigers staan, moet ook de kerk blijven evolueren om ons effectief bij Christus te kunnen brengen. Dit maakt religie voor mij geen starre blik op het verleden, maar een dynamisch proces van oneindige groei.
De recente nadruk van de kerk dat het Boek van Mormon door openbaring is ontstaan, zorgt bij sommigen ten onrechte voor ophef. Voor mij is dit geen wijziging van het verhaal, maar een logische verduidelijking: Joseph Smith vertaalde immers niet met een woordenboek, maar door de macht van God. 'Vertalen' en 'openbaring' gaan in deze context eigenlijk perfect samen.
Nieuw onderzoek suggereert dat ons universum zich misschien bevindt in het binnenste van een zwart gat. Een gewaagd idee — maar verrassend in lijn met oude openbaringen over eeuwige schepping, werelden zonder getal en de eeuwigheid van materie. Wat als wetenschap en geloof meer met elkaar delen dan we denken?
In deze persoonlijke reflectie deel ik hoe mijn begrip van openbaring groeide – van twijfel en zoeken tot vertrouwen en herkenning. Wat als het antwoord niet altijd luid klinkt, maar stil in de mist opduikt? En wat als Hemelse Vader soms gewoon zegt: “Kies jij maar”?
Er zijn zo van die dingen die door je leven heen sluipen, dingen waar je je zorgen over maakt en die keer op keer opnieuw de kop opsteken. Met Laurens heb ik vaak de frustratie “komaan kerel, ik weet dat je je beter kan gedragen”, precies alsof ik vergeet dat hij autisme heeft of anders gezegd, alsof ik dat autisme wil wegduwen in een hoekje waar ik niet naar moet omkijken...
Vader, Echtgenoot, Geeky Ondernemer en Mormoon in Vlaanderen
