Vreugde en verdriet kunnen zo kort bij mekaar liggen. Amper twee weken geleden wisten we dat Isabel terug zwanger was, vorige week vertelden we het aan familie en vrienden en nu hebben we al afscheid moeten nemen van ons babytje. Gisteravond was er al een teken aan de wand, vanmorgen was er duidelijk iets mis en zijn we in allerijl naar het ziekenhuis gereden, waar de gynaecoloog al na een minuut wist te zeggen dat het om een miskraam ging en er niks te doen viel. De ganse dag zit ik hier al...