'Ik geloof wel in iets' klinkt onschuldig, maar is vooral comfortabel — een vaag universum stelt geen eisen, een persoonlijke God wel. We verwarren in Vlaanderen bovendien vaak 'wil ik nog iets met de kerk te maken hebben' met 'bestaat God', terwijl dat twee andere vragen zijn. 'Iets' is een prima beginpunt, zolang het geen eindpunt wordt waarachter je je verstopt om nooit door te vragen.



