Reasonably Religious: believing in a secular world 
Whoever chooses 'she at home, he at work' nowadays quickly gets the label 'tradwife' – with the implication that our church might have something to do with it. This piece investigates what is true about that: research into happy religious women, what faith does to men, and the role of fathers in transmitting faith – including the question of whether this is not a placebo. No plea for one model...
Imam Khalid Benhaddou fileert in 'De monsters van onze tijd' feilloos onze verdeelde samenleving, maar kiest uiteindelijk voor een seculiere uitweg. Een gemiste kans. Waar hij religie veilig opbergt als privézaak, heb ik een radicaal ander voorstel: we hebben als samenleving niet minder, maar net méér ruimte voor religies nodig als gedeeld fundament.
Wetenschap meet, maar waardeert niet – en toch vlucht het abortusdebat vaak in feiten en meerderheden in plaats van in morele vragen. Geloof hoort wél aan tafel, mits het spreekt met redenen en niet met gezag. Alleen zo kunnen we de diepste vraag onder ogen zien: wat is een mens waard?
Julien De Wit schreef een intelligent boek over veerkracht en heruitvinding in crisistijd. Het klopt bijna. Maar er ontbreekt iets essentieels — en dat gemis is precies de blinde vlek van onze tijd.
Apostel Gerrit W. Gong wijdt een uitgebreide video aan AI, met heldere waarschuwingen over wat technologie nooit kan vervangen: het gebed, de groei door inspanning, de echte vriendschap, de stilte in de natuur. Ik vind dat je moet aandacht besteden aan de driehoek tussen God, de ander en jezelf waar geen algoritme mag tussen komen.
Niels De Nutte concludeert in De Morgen dat 689 volwassen dopelingen geen religieuze revival uitmaken. Zijn cijfers kloppen, zijn conclusie niet. Wie vandaag voor geloof kiest, kiest tegen de wind in — en dat maakt die keuze kwalitatief anders dan veertig jaar geleden. 7.000 aangevraagde Jezus-figuurtjes, een wijk die bijna verdubbelt, groeiende kleinere kerken: het zijn signalen onder de radar...
Drie radiopresentatoren slaan religieuze beelden aan diggelen en zien het probleem niet — tot een journalist één simpele vraag stelt. Een eerlijke blik op waarom christenen in Vlaanderen hun eigen grenzen niet meer bewaken, en wat er gebeurt als je dat te lang laat liggen. Met een pleidooi voor het gezonde midden: sterk genoeg om te lachen, maar duidelijk genoeg om te zeggen waar je voor staat.
Godsdienstonderwijs blijft iets wat enorm veel waarde kan meebrengen. Dit wegcijferen zou wel eens tot spijtige resultaten kunnen leiden.
Ik geloof niet in een statisch geloof maar in een 'open canon' waarbij God nog steeds nieuwe inzichten geeft. Omdat wij zelf onvolmaakte mensen zijn die nog volop in de steigers staan, moet ook de kerk blijven evolueren om ons effectief bij Christus te kunnen brengen. Dit maakt religie voor mij geen starre blik op het verleden, maar een dynamisch proces van oneindige groei.
Tegen het populaire narratief in groeit het christendom wereldwijd, waarbij juist 'veeleisende' geloofsgemeenschappen zoals onze kerk recordaantallen dopen melden omdat mensen op zoek zijn naar zingeving. Echter, net als veel seculiere organisaties kampen we met een 'commitment-crisis', waarbij de groei van actieve gemeenten achterblijft bij de enorme instroom van nieuwe leden. De cruciale les...
Reasonably Religious: believing in a secular world 