Die verdomde religie

Wat er vrijdag 13 november in Parijs gebeurd is, is verschrikkelijk. Zoveel onschuldige slachtoffers. Mensen die helemaal niks misdaan hebben, de meeste waarschijnlijk niet eens een mening hebben over de internationale problematiek die aan de basis ligt van de terreur. Het is onbegrijpelijk.   Het is helemaal misselijkmakend dat dit in naam van een religie gebeurt. Ik ga de rekening van de islam niet maken; dat is niet aan mij. Ik kan me evenwel niet neerleggen dat er gemoord wordt in de naam van God. Ik ben zeer gelovig en vanuit die overtuiging is ieder leven heilig.   Ik heb begrip voor mensen die vanuit een andere overtuiging nu veel vragen stellen bij religie, maar het doet me pijn om afbeeldingen te zien zoals deze:   Ik begrijp waar deze emoties vandaan komen en net daarom doen ze pijn. Want religie is niet het probleem, wel de mensen die er misbruik van maken. Net zoals auto’s niet het probleem zijn omdat de daders schoten vanuit een auto, maar wel de personen die reden en de trekker overhaalden.   Geloof in God kan zoveel moois betekenen maar tegenwoordig wordt het eerder geassocieerd met een pak ellende en terrorisme. Ik hoop dat daar een einde aan komt. Terroristen zijn moordenaars en moeten als dusdanig aangepakt worden. Net zoals vele anderen hoop ik dat er afdoende manieren komen om Europa te beschermen tegen dat gespuis. Ik hoop daarop, ik bid daarvoor.   Ik hoop intussen dat wanneer de gemoederen wat bedaren, dat iedereen beseft dat niet elke religie verkeerd is en dat er nog steeds plaats is in ons leven en onze maatschappij voor mensen die willen vertrouwen op de geboden van God. Ieder maakt zijn eigen keuze om te geloven of niet, maar ik weet dat als iedereen zou leven volgens de geboden van Christus, al deze ellende niet zou bestaan.   De zelfmoorterroristen noemen zichzelf martelaren, maar dat zijn ze in mijn ogen niet. Je kiest om te sterven als martelaar, dat doen anderen voor je. Een martelaar is iemand die gedood wordt om zijn geloof, niet iemand die doodt omwille van zijn geloof. Hopelijk wordt die definitie eens snel rechtgezet in de islam.   Ik blijf dus bidden. Ik bid voor de onschuldige slachtoffers, dat zij vreugde mogen kennen in het paradijs. Ik bid voor hun familie, die nu treurt om hen. Ik bid voor onze leiders, dat zij de juiste beslissingen mogen nemen om ons te beschermen, zonder daarbij zelf opnieuw onschuldige slachtoffers te maken. Ik bid dat ik een manier mag vinden om mijn kinderen te laten opgroeien met zicht op een toekomst.