Gegenereerd door All in One SEO Pro v5.0.1.1, dit is een llms-full.txt bestand, gebruikt door LLMs om de site te indexeren. # GeensZins Redelijk Gelovig: geloven in een seculiere wereld ## Berichten ### [Geloof is het laatste taboe op de werkvloer](https://geenszins.info/geloof-is-het-laatste-taboe-op-de-werkvloer/) **Published:** september 10, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een nieuw UGent-onderzoek toont dat religieuze én uitgesproken areligieuze sollicitanten minder kans maken op een jobgesprek — niet omdat ze slechter beoordeeld worden, maar omdat recruiters vrezen dat collega's en klanten liever niet met hen samenwerken. Als ondernemer en bisschop herken ik dat patroon uit eigen ervaring, en pleit ik ervoor om religie eindelijk even ernstig te nemen als andere discriminatiegronden. **Content:** **Kort samengevat** Een nieuw UGent-onderzoek toont dat religieuze én uitgesproken areligieuze sollicitanten minder kans maken op een jobgesprek — niet omdat ze slechter beoordeeld worden, maar omdat recruiters vrezen dat collega’s en klanten liever niet met hen samenwerken. Als ondernemer en bisschop herken ik dat patroon uit eigen ervaring, en pleit ik ervoor om religie eindelijk even ernstig te nemen als andere discriminatiegronden. Ik schrijf hier zelden over mijn werk als ondernemer en mijn rol als bisschop in één adem. Meestal houd ik dat bewust gescheiden. Maar deze week las ik een onderzoek dat me dwingt om dat even niet te doen. Een gloednieuw [UGent-onderzoek](https://zigzaghr.be/de-prijs-van-religieuze-betrokkenheid/) geeft het antwoord op een vraag die ik al jaren op mijn eigen huid voel: christelijke kandidaten maken 7,2 procentpunt minder kans op een uitnodiging voor een jobgesprek dan kandidaten van wie geen religieuze overtuiging kan worden afgeleid. Voor atheïsten is dat 6,4 procentpunt, voor moslims 4,8. Wie vrijwilligerswerk doet bij een kerk of moskee, verliest zelfs 6,8 procentpunt tegenover wie dat bij een buurtvereniging doet. De onderzoekers — Louise Devos, Louis Lippens en Stijn Baert (UGent) — lieten 177 professionele recruiters telkens vier fictieve kandidaatsprofielen beoordelen, goed voor 708 beoordelingen in totaal. Zorgvuldig werk, met een onaangenaam resultaat. ## ‘Hoe kan je christen en zakenman tegelijk zijn?’ Ik herken het patroon uit eigen ervaring, al jaren. Vertel ik in een zakelijke context dat ik een diepgelovig christen ben, dan volgt bijna altijd een feller antwoord dan verwacht. Soms nieuwsgierig, vaker ongemakkelijk, af en toe ronduit vijandig. Ooit interviewde een journalist me over mijn bedrijf, en op een bepaald moment stelde hij de vraag onomwonden: hoe kon ik christen en zakenman tegelijk zijn? Als christen werd van mij blijkbaar verwacht dat ik altijd eerlijk was. Ik heb daar toen relatief luchtig op geantwoord, maar de vraag bleef nazinderen. Want wat zat er eigenlijk verstopt in die vraag? De onuitgesproken veronderstelling dat zakenmensen dat, in tegenstelling tot mij, over het algemeen niet zijn. Dat een christen die ook nog ondernemer is, ergens een contradictie in zich draagt die moet worden uitgelegd. Ik heb er nadien vaak aan teruggedacht, en ik denk dat die ene vraag meer zegt over hoe wij naar geloof én naar ondernemerschap kijken dan een heel onderzoeksrapport zou kunnen. ## Een blinde vlek in ons diversiteitsbeleid Het meest opvallende in het UGent-onderzoek is dat het niemand spaart. Niet alleen christenen en moslims maken minder kans, ook uitgesproken atheïsten worden afgestraft. Het gaat dus niet om welke overtuiging je hebt — of het ontbreken ervan. Het gaat om het feit dat je er überhaupt een herkenbare identiteit aan geeft. Niet geloof op zich is dus het taboe — dat chargeer ik bewust in de titel. Een uitgesproken levensovertuiging, van welke kleur dan ook, is een van de laatste dingen waarvan we zeggen dat iedereen er vrij in is, terwijl we ons er in de praktijk zichtbaar ongemakkelijk bij voelen. Lippens noemt religie een onderbelichte discriminatiegrond, in de schaduw van etnische afkomst. Ik zou nog een stap verder gaan. Bedrijven die vandaag hameren op inclusie en diversiteit, besteden nauwelijks aandacht aan deze categorie in hun beleid. Etnische afkomst staat op elke diversiteitsagenda. Religie staat er zelden op, hoewel ze wettelijk exact dezelfde bescherming geniet. Inclusie wordt vreemd genoeg minder comfortabel zodra iemand niet alleen anders ís, maar ook iets gelooft. Waarom die stilte? Omdat het probleem, volgens de onderzoekers zelf, niet bij de kandidaat ligt. Openlijk christelijke en islamitische kandidaten werden zelfs als eerlijker en aangenamer beoordeeld — precies de eigenschappen die je in een collega zou willen. En toch maakten ze minder kans, omdat recruiters verwachten dat hún collega’s en klanten liever niet met een gelovige zouden samenwerken. Dat is het eigenlijke, verbluffende inzicht van dit onderzoek: de recruiter denkt vermoedelijk niet ‘ik vertrouw deze kandidaat niet’, maar ‘anderen zullen deze kandidaat wellicht niet lusten’. Het vooroordeel wordt zo uitbesteed aan een fictieve collega of klant — niemand voelt zich persoonlijk vooringenomen, en toch is het resultaat exact dezelfde discriminatie. Vrijwilligerswerk bij een kerk of moskee wordt daardoor niet gelezen als een teken van betrokkenheid — wat het net is — maar als een signaal van afstand tot de meerderheid. ## Wat we niet meer kennen, wantrouwen we Ik vermoed dat die afstand het grootst is bij mensen voor wie religie volledig buiten hun eigen leefwereld is komen te liggen, en dat is niemand zijn schuld in het bijzonder. We hebben geloof als samenleving decennialang zo grondig uit het publieke domein geduwd — van het klaslokaal tot het sollicitatiegesprek — dat we simpelweg niet meer weten hoe we ermee moeten omgaan. Niet met christenen, niet met moslims, en blijkbaar evenmin met atheïsten die hun overtuiging even nadrukkelijk uitdragen. Wat we niet meer kennen, wantrouwen we automatisch. Vanuit mijn ervaring als bisschop herken ik daar nog iets in. Opvallend veel mensen die ik spreek geloven wel degelijk in ‘iets’, maar [durven dat niet meer benoemen als een persoonlijke God](https://geenszins.info/ik-geloof-wel-in-iets-maar-liever-niet-te-veel/). We hebben maatschappelijk geleerd dat een vage overtuiging sociaal veiliger is dan een concrete — en dat geldt blijkbaar niet alleen aan de keukentafel, maar evengoed aan de sollicitatietafel. Ook media en overheid ontsnappen daar niet aan. Ik heb de indruk dat in Nederland vrijwel elke redactie iemand heeft die religie structureel opvolgt; in Vlaanderen is dat zoeken naar een speld in een hooiberg, tenzij het over een schandaal gaat. Wie nooit over geloof leest behalve wanneer het misgaat, leert vanzelf dat geloof meestal misgaat. ## Wederzijds, of het werkt niet Ik pleit hier niet voor een terugkeer naar de kerkbank op zondag, en al zeker niet voor een maatschappij waarin iedereen hetzelfde moet geloven. Ik pleit voor iets veel bescheidener: behandel religie als een volwaardige discriminatiegrond, zoals we dat voor etnische afkomst al doen — in vacatures, in de praktijktesten die eraan komen, en in het beleid van bedrijven die zich inclusief noemen. Dat werkt trouwens in twee richtingen. Ook van gelovigen mag verwacht worden dat ze voldoende begrip en respect tonen voor wie niet gelooft — enkel wederzijdse communicatie doorbreekt een reflex die al veel te lang ongestoord is blijven bestaan. Zelf ben ik open over mijn geloof. Mijn medewerkers weten perfect wat dat voor mij betekent, en kunnen getuigen dat het nooit meespeelt in hoe ik naar hén kijk — wel in hoe ik naar mezelf kijk. Ik schreef er ook een boek over, *[Redelijk gelovig](https://www.redelijkgelovig.be)*, precies omdat ik denk dat dat gesprek — tussen wie gelooft en wie niet — te weinig gevoerd wordt, en te weinig goed. Uiteindelijk komt het neer op iets simpels: bemin uw naaste als uzelf — ook als die naaste een overtuiging heeft die u niet deelt, of net geen enkele. Herken jij dat spanningsveld, als gelovige of net niet, op je eigen werkvloer? Ik hoor het graag in de reacties. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** discriminatie, diversiteit, geloof, inclusie, religie, werkvloer --- ### [Daar is het dan: redelijk gelovig](https://geenszins.info/daar-is-het-dan-redelijk-gelovig/) **Published:** september 10, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn boek 'Redelijk gelovig' is er. De kernvraag: kan je vandaag nog redelijk in God geloven? Ik denk het wel — niet ondanks nadenken, maar dankzij nadenken, twijfel en een stapeling van aanwijzingen die op zich niets bewijzen, maar samen wel richting geven. **Content:** Daar is het dan. Een boek. Dat klinkt veel eenvoudiger dan het voelt. Maandenlang bestond ‘Redelijk gelovig’ vooral als een verzameling bestanden op mijn computer. Hoofdstukken die voortdurend veranderden. Zinnen die ik goed vond en een week later toch weer schrapte. Gedachten waarvan ik eerst zeker was dat ze helder waren, tot ik probeerde ze op papier te zetten en ontdekte dat helder denken en helder schrijven blijkbaar twee verschillende disciplines zijn. En dan komt er plots een doos aan. Je snijdt ze open, haalt er wat karton uit en daar ligt iets wat tot dan toe eigenlijk niet echt bestond. **Mijn boek.** Ik heb dat moment gefilmd. Niet omdat het openen van een kartonnen doos op zichzelf nu zoveel cinematografische kwaliteiten bezit, maar omdat het voor mij toch iets bijzonders had. Wat maandenlang abstract was, had plots gewicht. Papier. Een kaft. Een rug. Bladzijden die je kunt omslaan. En mijn naam erop. Dat laatste blijft misschien nog het vreemdste. Maar terwijl ik het boek vasthield, dacht ik ook: uiteindelijk is dat allemaal maar verpakking. Waar het mij echt om gaat, zit niet in die doos. Het zit in de vraag waarmee het boek begon. **Kan je vandaag nog redelijk in God geloven?** Die vraag klinkt voor mij veel minder vanzelfsprekend dan ze misschien lijkt. We leven in een wereld waarin we meer weten dan ooit tevoren. Wetenschap heeft ons een universum laten zien dat veel groter, ouder en vreemder is dan onze voorouders zich ooit konden voorstellen. We begrijpen steeds beter hoe leven ontstaat, hoe ons brein werkt en hoe de natuurwetten functioneren. Tegelijk zijn we kritischer geworden voor religie, kerkelijke instellingen en voor antwoorden die vroeger zonder veel vragen werden aanvaard. Dat lijkt mij trouwens grotendeels een goede zaak. Geloof dat niet tegen vragen kan, heeft waarschijnlijk een probleem. Maar ergens is er in onze samenleving een merkwaardige verschuiving gebeurd. Kritisch nadenken over religie werd voor sommigen bijna hetzelfde als religie achterlaten. Alsof wetenschap en geloof twee concurrerende verklaringsmodellen zijn waarvan er maar één kan winnen. Alsof je op een bepaald moment moet kiezen. Ofwel geloof je. Ofwel denk je na. Met precies dat beeld heb ik moeite. Niet omdat ik alle spanningen tussen geloof en wetenschap wil wegmasseren. Die zijn er wel degelijk geweest en soms zijn ze er nog. Religieuze mensen hebben aantoonbaar dingen beweerd die niet klopten. Wetenschap heeft oude zekerheden onderuitgehaald en zal dat ongetwijfeld blijven doen. Maar daaruit volgt nog niet dat de vraag naar God verdwenen is. Wetenschap kan ons steeds beter vertellen hoe het heelal functioneert. Ze kan modellen bouwen over het ontstaan van sterren, planeten en leven. Ze kan onderzoeken wat er in onze hersenen gebeurt wanneer we bidden, liefhebben, verdriet hebben of een religieuze ervaring beleven. Maar sommige vragen blijven van een andere orde. Waarom bestaat er überhaupt iets? Waarom is de werkelijkheid begrijpelijk? Waarom ervaren mensen morele verplichtingen alsof goed en kwaad méér zijn dan persoonlijke voorkeur? Waarom zoeken mensen, in vrijwel elke cultuur en tijd, naar betekenis die hun eigen leven overstijgt? En misschien nog fundamenteler: waarom hebben we eigenlijk het gevoel dat zulke vragen ertoe doen? Nu weet ik wel dat er op sommige van die vragen ondertussen antwoorden bestaan, of toch pogingen tot antwoorden. Er zijn natuurkundigen die uitleggen waarom een heelal met precies deze basisconstanten minder toevallig is dan het lijkt. Er zijn evolutiebiologen die uitleggen waarom een sociale diersoort morele intuïties ontwikkelt. Dat zijn geen flauwe antwoorden. Ik neem ze serieus. Maar zelfs als je elk van die mechanismen volledig aanvaardt, verdwijnt de vraag niet. Ze verschuift alleen een niveau. Waarom bestaat er een heelal waarin zulke mechanismen kunnen bestaan? Waarom bevat de natuur precies de wetten die evolutie, moraliteit en bewustzijn mogelijk maken, in plaats van andere wetten, of geen, of niets? Dat is geen gat dat wetenschap alleen nog moet opvullen. Het is een vraag die blijft staan, hoe volledig het mechanisme ook ooit wordt. Dat is trouwens ook waarom ik niet wil dat God functioneert als noodoplossing voor wat wetenschap nog niet kan verklaren. Zo’n God zou almaar kleiner worden, precies in het tempo waarin wetenschap groeit. Daar geloof ik niet in. Geen van de vragen hierboven bewijst dat God bestaat. Dat probeer ik in het boek ook niet te doen. Ik geloof niet dat God zich laat reduceren tot de laatste ontbrekende variabele in een vergelijking. En ik wantrouw argumenten die doen alsof één slimme redenering tweeduizend jaar filosofische discussie definitief kan afsluiten. Zo eenvoudig is het niet. Maar het omgekeerde lijkt mij evenmin redelijk: doen alsof de afwezigheid van een wiskundig bewijs betekent dat de vraag niet langer serieus hoeft te worden genomen. We leven voortdurend met overtuigingen waarvoor we geen mathematisch bewijs hebben. We geloven bijvoorbeeld dat andere mensen een bewustzijn hebben. Die overtuiging is in zekere zin onvermijdelijk: je kan niet functioneren zonder ervan uit te gaan dat de mensen om je heen echt iets voelen en denken. Bij geloof in God ligt dat anders. Niemand is gedwongen te geloven. Miljoenen mensen leven, denken, liefhebben en handelen prima zonder. Dat verschil wil ik niet wegmoffelen. Maar precies daarom lijkt de vergelijking mij interessanter dan wanneer alles op elkaar zou lijken. Er zijn overtuigingen die we noodgedwongen aanvaarden, zoals het bewustzijn van anderen. En er zijn overtuigingen die we vrijwillig aanvaarden, niet omdat het niet anders kan, maar omdat ze de beste verklaring lijken voor alles wat we zien, voelen en ervaren. Dat we liefde meer vinden dan een reeks chemische reacties, hoezeer die reacties er ook zijn. Dat onze herinneringen, hoe onvolmaakt ook, ons vertellen wie we zijn. Dat sommige morele keuzes echt goed of echt fout zijn, en niet gewoon een kwestie van smaak. Dat maakt zulke overtuigingen niet automatisch waar. Maar ook niet betekenisloos. En het plaatst geloof in God, denk ik, in die tweede categorie: niet als iets waartoe je gedwongen wordt, maar als een overtuiging die je vrijwillig kan aanvaarden omdat ze, alles samengenomen, de beste verklaring lijkt. Misschien is dat uiteindelijk de gedachte die door heel ‘Redelijk gelovig’ loopt. Geloof is voor mij geen alternatief voor nadenken. Het is iets waarover ik juist wil nadenken. En soms ook twijfelen. Want twijfel en geloof staan volgens mij minder tegenover elkaar dan we vaak denken. Twijfel kan geloof afbreken, maar het kan het ook zuiveren. Het dwingt je om onderscheid te maken tussen wat je werkelijk gelooft en wat je ooit gewoon hebt overgenomen omdat anderen het zeiden. Ik heb in mijn leven genoeg vragen gehad. Over God. Over lijden. Over gebed. Over religieuze instituties. Over teksten die duizenden jaren oud zijn en toch vandaag nog betekenis zouden moeten hebben. Over waarom sommige gebeden lijken te worden beantwoord en andere niet. Over hoe een goede God zich verhoudt tot een wereld waarin soms verschrikkelijke dingen gebeuren. Ik heb op veel van die vragen geen sluitend antwoord. Toch geloof ik. Niet ondanks mijn verstand. Maar ook niet omdat mijn verstand alles heeft opgelost. Ik geloof omdat de som van wat ik zie, ervaar, lees, denk en hoop mij uiteindelijk in die richting wijst. Niet één bewijs, maar een stapeling van aanwijzingen die samen zwaarder wegen dan elk apart: dat het heelal begrijpelijk blijkt voor wezens die er toevallig in zouden zijn ontstaan, dat moraliteit aanvoelt als ontdekking en niet als uitvinding, dat mensen in elke cultuur op zoek blijven naar iets wat hen overstijgt, dat mijn eigen leven, mijn gebeden, mijn twijfels en mijn lezen mij steeds weer naar diezelfde plek hebben teruggebracht. Geen van die dingen bewijst iets op zichzelf. Samen vormen ze voor mij wel het beeld dat het meest overtuigend overeenkomt met wat ik ervaar. Iemand anders kan naar dezelfde werkelijkheid kijken en tot een andere conclusie komen. Dat moet kunnen. Misschien is dat zelfs noodzakelijk als we serieus willen praten over geloof. Ik heb weinig interesse in gesprekken waarin de gelovige de ongelovige moet verslaan, of omgekeerd. Ik zou veel liever begrijpen waarom iemand denkt wat hij denkt. Welke ervaringen hebben hem gevormd? Welke argumenten vindt hij overtuigend? Waar twijfelt hij aan? Daarom hoop ik vooral dat dit boek gesprekken veroorzaakt. Niet bekeringen. Gesprekken. Met mensen die geloven. Met mensen die niet geloven. Met mensen die ooit geloofden. En met die grote groep mensen die zegt: ‘Ik geloof wel in iets’, maar zelf niet precies weet wat dat iets dan zou kunnen zijn. Misschien is dat trouwens wel de interessantste plek om te beginnen. Niet bij zekerheid. Maar bij nieuwsgierigheid. En terwijl ik hier nu dat boek naast mij zie liggen, voelt dat eigenlijk wel passend. Het boek is af. De vragen gelukkig nog niet. [BESTEL HET BOEK](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) **Categorieën:** Geloof **Tags:** boek, geloof, god, twijfel, wetenschap --- ### [Ik geloof wel in iets. Maar liever niet te veel](https://geenszins.info/ik-geloof-wel-in-iets-maar-liever-niet-te-veel/) **Published:** september 7, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** 'Ik geloof wel in iets' klinkt onschuldig, maar is vooral comfortabel — een vaag universum stelt geen eisen, een persoonlijke God wel. We verwarren in Vlaanderen bovendien vaak 'wil ik nog iets met de kerk te maken hebben' met 'bestaat God', terwijl dat twee andere vragen zijn. 'Iets' is een prima beginpunt, zolang het geen eindpunt wordt waarachter je je verstopt om nooit door te vragen. **Content:** ### ‘Ik geloof niet echt in God, maar ik geloof wel in iets.’ **Kort samengevat** ‘Ik geloof wel in iets’ klinkt onschuldig, maar is vooral comfortabel — een vaag universum stelt geen eisen, een persoonlijke God wel. We verwarren in Vlaanderen bovendien vaak ‘wil ik nog iets met de kerk te maken hebben’ met ‘bestaat God’, terwijl dat twee andere vragen zijn. ‘Iets’ is een prima beginpunt, zolang het geen eindpunt wordt waarachter je je verstopt om nooit door te vragen. Je hoort mensen dat verrassend vaak zeggen. Ik maakte er deze week nog een kort filmpje over, want ik vind het eigenlijk een fascinerende uitspraak. Wat is dat ‘iets’ dan precies? Een kracht? Een bewustzijn? Iets dat achter het universum zit? Iets dat ervoor zorgt dat ons leven betekenis heeft? Blijkbaar voelen heel wat mensen intuïtief aan dat de werkelijkheid groter is dan wat we kunnen zien en meten. Dat bewijst natuurlijk niets. Een gevoel is geen bewijs, en je kan datzelfde verlangen evengoed verklaren als een handig evolutionair trucje: iets dat ons hielp overleven, zonder dat er ook maar iets reëels aan hoeft te beantwoorden. Dat is een eerlijke tegenwerping, en ik ga ze hier niet proberen te weerleggen. Maar ze maakt de vraag niet oninteressant. Ze maakt ze net scherper. Want als zo veel mensen, in zo veel tijden en culturen, dat verlangen naar iets hogers blijven voelen, dan mag je op zijn minst de vraag stellen waar dat naartoe wijst. Misschien nergens. Maar dat weet je pas als je de vraag ook echt stelt. En hoe langer ik erover nadenk, hoe interessanter ik een andere vraag vind. Waarom houden we het zo graag bij ‘iets’? ## Iets is behoorlijk comfortabel Er zit een groot voordeel aan geloven in iets. Dat iets stelt weinig eisen. Een vaag universum heeft zelden een mening over hoe ik mijn leven leid. Een hogere kracht spreekt mij niet tegen. ‘Er moet toch iets zijn’ laat mij toe om ruimte te maken voor spiritualiteit, voor betekenis, misschien zelfs voor een leven na de dood, zonder dat ik meteen hoef na te denken over wat daaruit zou kunnen volgen. Een persoonlijke God is ingewikkelder. Als God werkelijk bestaat, en als Hij meer is dan een naam die wij geven aan een vaag gevoel van verwondering, dan komen er ongemakkelijke vervolgvragen. Wie is Hij? Kunnen we Hem kennen? Heeft Hij iets met ons leven te maken? Verwacht Hij iets van ons? Bestaat er zoiets als goed en kwaad dat niet gewoon bepaald wordt door wat ik daar zelf toevallig van vind? En vooral: wat als God het op sommige punten niet met mij eens is? Daar wordt geloof plots een stuk minder vrijblijvend. Nu moet ik eerlijk zijn: dit argument werkt in twee richtingen, en dat weet ik. Je zou evengoed kunnen zeggen dat mensen juist wél in een persoonlijke God geloven omdat dat troostrijk is: een Vader die naar je omkijkt, een uiteindelijke rechtvaardigheid, een leven dat niet zomaar ophoudt. Als ‘comfortabel’ verdacht is, dan is het dat voor iedereen, ook voor mij. Ik denk niet dat je daaruit kan afleiden dat geloof daarom onwaar is, evenmin als je uit het feit dat ‘iets’ comfortabel is kan afleiden dat er niets bestaat. Comfort zegt iets over waarom we een overtuiging aantrekkelijk vinden. Het zegt niets over of ze klopt. Maar het is wel een reden om extra kritisch naar je eigen geloof te kijken, niet enkel naar dat van een ander. Misschien geloven we allemaal het liefst in een God die het zoveel mogelijk met ons eens is. En met ‘we’ bedoel ik ook gelovige mensen. Ook binnen mijn eigen kerk zie ik die neiging. Ik herken ze bij mezelf. Het is ontzettend gemakkelijk om vooral die delen van geloof belangrijk te vinden die goed aansluiten bij hoe je toch al in het leven staat, en veel minder enthousiast te zijn wanneer geloof vraagt om iets in jezelf te veranderen. Dat is een van de ongemakkelijkste eigenschappen van echt geloof. Als mijn geloof werkelijk naar iets buiten mezelf verwijst, dan kan het niet uitsluitend een bevestiging zijn van wat ik zelf al dacht. Anders geloof ik uiteindelijk vooral in mezelf. ## Een geloof dat niets vraagt Dat betekent niet dat een geloof waardevoller wordt naarmate het moeilijker of strenger is. Religies en religieuze instellingen hebben doorheen de geschiedenis mensen regels opgelegd die helemaal niet noodzakelijk van God kwamen. Ze hebben macht misbruikt, mensen klein gehouden en soms schade aangericht. Gehoorzaamheid is op zichzelf geen bewijs van waarheid. Een kerk die veel van haar leden vraagt, heeft daarom nog geen groter gelijk dan een kerk die weinig vraagt. Maar het omgekeerde lijkt mij evenmin vanzelfsprekend. Waarom zouden we ervan uitgaan dat een waar geloof per definitie niets van ons mag vragen? Dat vind ik een merkwaardige moderne verwachting. We vinden het volkomen normaal dat alles wat belangrijk is inspanning vraagt. Een goed huwelijk vraagt compromissen. Ouderschap vraagt offers. Vriendschap vraagt dat je soms iets doet waar je zelf niet meteen zin in hebt. Wie een marathon wil lopen, zal moeten trainen wanneer de zetel aantrekkelijker lijkt. Maar wanneer het over geloof gaat, ontstaat soms de verwachting dat het vooral comfortabel moet blijven. Ik geloof graag, zolang mijn geloof mij niet te veel hindert in wat ik toch al van plan was. Dan vraag ik me af wat geloof nog betekent. Niet omdat God volgens mij zit te wachten op mensen die zichzelf zoveel mogelijk dingen ontzeggen. Zo zie ik God niet. Maar wel omdat iedere echte relatie iets met een mens doet. Liefde verandert ons. Ouderschap verandert ons. Een goede vriendschap verandert ons. Als God echt bestaat, waarom zou een relatie met Hem dan de enige zijn die ons volledig ongemoeid laat? Dat bewijst nog niet dat Hij bestaat. Maar het zegt wel iets over hoe je Hem zou herkennen als Hij bestond: niet aan een God die precies bevestigt wat je al dacht. ## Misschien hebben we niet zozeer een probleem met God In Vlaanderen komt daar nog iets bij. Wanneer we over geloof spreken, spreken we niet in een historisch vacuüm. Voor veel mensen is religie bijna automatisch verbonden met de katholieke kerk. En die kerk draagt zwarte bladzijden mee. Dat hoeven we niet kleiner te maken dan het is. Machtsmisbruik, seksueel misbruik, hypocrisie, sociale controle en een cultuur waarin religie soms meer met verplichting dan met geloof te maken had: het heeft diepe sporen nagelaten. Niet alleen bij mensen die het persoonlijk hebben meegemaakt, maar ook in ons collectieve geheugen. Ik begrijp dus best waarom iemand terughoudend wordt wanneer hij het woord ‘kerk’ hoort. En ik zou als lid van een andere kerk bijzonder voorzichtig zijn om daar zelfgenoegzaam op te reageren. Religieuze instellingen bestaan uit mensen. Mensen kunnen fouten maken, macht verkeerd gebruiken en soms verschrikkelijke dingen doen. Geen enkele geloofsgemeenschap krijgt automatisch een moreel vrijgeleide omdat ze zegt namens God te spreken. Maar toch blijft er voor mij een belangrijke vraag over. Als een religieuze instelling gefaald heeft, betekent dat dan dat de vraag naar God zelf niet meer gesteld hoeft te worden? Ik denk het niet. Misschien zijn we in Vlaanderen soms twee vragen met elkaar gaan vereenzelvigen. ‘Wil ik nog iets te maken hebben met de kerk zoals ik die gekend heb?’ En: ‘Bestaat God?’ Dat zijn niet dezelfde vragen, ook al lopen ze historisch door elkaar. Je kan een heel goed antwoord hebben op de eerste zonder de tweede ooit werkelijk onderzocht te hebben. ## Wat bedoel je eigenlijk met ‘iets’? Daarom vind ik die uitspraak ‘ik geloof wel in iets’ zo boeiend. Ik heb niet de neiging om iemand die dat zegt onmiddellijk te corrigeren. Integendeel. Mijn eerste reactie is nieuwsgierigheid. Vertel eens. Wat is dat iets? Denk je dat het universum een betekenis heeft? Denk je dat bewustzijn meer is dan een toevallig neveneffect van onze hersenen? Denk je dat goed en kwaad ergens werkelijk op gebaseerd zijn? Denk je dat er iets van ons overblijft wanneer ons lichaam sterft? Denk je dat wat achter de werkelijkheid zit, persoonlijk zou kunnen zijn? Hoe verder je zo’n gesprek voert, hoe merkwaardiger dat woordje ‘iets’ wordt. Want meestal blijkt het niet helemaal leeg te zijn. Mensen hebben intuïties. Ze voelen aan dat liefde meer betekent dan chemische reacties. Dat rechtvaardigheid niet alleen een afspraak tussen mensen is. Dat bewustzijn vreemd is. Dat het universum iets oproept wat moeilijk volledig in materiële termen te vatten is. Dat de dood misschien niet het laatste woord heeft. Opnieuw: niets daarvan bewijst God. Maar het zijn wel vragen. En vragen mogen onderzocht worden. ## Niet meteen toetreden Misschien is dat ook iets wat wij als gelovigen soms verkeerd aanpakken. Wanneer iemand enige interesse toont in geloof, willen we te snel bij het antwoord uitkomen. Bij de Bijbel. Bij Jezus Christus. Bij de kerk. Bij een uitnodiging. Begrijp me niet verkeerd: ik geloof in die dingen. Ik ben lid van een kerk omdat ik werkelijk geloof dat ik daar iets heb gevonden wat waar en waardevol is. Natuurlijk deel ik dat graag. Maar soms moet je iemand ook gewoon de ruimte geven om te zoeken. Zonder dat er meteen een doel achter zit. Een gesprek over God hoeft niet te eindigen met een doopdatum om een goed gesprek te zijn. Misschien begint het gewoon met iemand die zegt: ‘Ik geloof wel in iets.’ En iemand anders die antwoordt: ‘Dat vind ik interessant. Wat bedoel je daarmee?’ Daar zou ik gerust een hele avond over kunnen praten. Niet om iemand in een hoek te redeneren. Niet om een intellectueel spelletje te winnen. Maar omdat ik werkelijk geïnteresseerd ben in wat mensen geloven en waarom, en omdat ik denk dat we in onze samenleving soms veel te snel gestopt zijn met dat soort gesprekken. Religie is privé geworden. God is iets waar je liever niet over praat. En wie toch gelooft, moet het vooral niet te ernstig nemen. Misschien missen we daardoor iets. ## Misschien is ‘iets’ pas het begin Ik denk steeds vaker dat er niets verkeerd is met de uitspraak ‘ik geloof wel in iets’. Misschien is het zelfs een uitstekend beginpunt. Het wordt alleen jammer wanneer we er een eindpunt van maken. Wanneer ‘iets’ eigenlijk betekent: ik vermoed dat er meer is, maar ik wil liever niet te nauwkeurig kijken wat dat zou kunnen zijn. Want stel dat ik ontdek dat het iets van mij vraagt. Stel dat mijn wereldbeeld moet veranderen. Stel dat ik mijn idee over God moet bijstellen. Of mijn idee over mezelf. Maar precies daar begint geloof voor mij interessant te worden. Niet wanneer het al mijn ideeën bevestigt. Niet wanneer het mij uitsluitend geruststelt. Maar wanneer ik bereid ben te zeggen: als er werkelijk iets is, dan wil ik weten wat. Ook als het antwoord mij verrast. Ook als het mij tegenspreekt. Ook als ik daardoor ergens anders uitkom dan waar ik vandaag sta. Misschien is ‘ik geloof wel in iets’ dus helemaal geen zwak geloof. Misschien is het gewoon een eerste zin. En dan komt de interessante vraag: durven we de tweede ook nog uit te spreken? **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, god, religie, twijfel, zingeving --- ### [Kritiek mag, wraak niet](https://geenszins.info/kritiek-mag-wraak-niet/) **Published:** september 2, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Kritiek op onze kerk verbaast me niet, en mag er ook zijn: keuzevrijheid werkt alleen als je ook de keuzes verdraagt die je zelf liever niet ziet. De grens ligt niet bij scherpte, maar bij wraak en moedwillige schade, zoals het Mormon Stories-verhaal laat zien. Als bisschop is mijn taak niet winnen of overtuigen, maar luisteren, want alleen zo komen mensen dichter bij Christus. **Content:** **Kort samengevat** Kritiek op onze kerk verbaast me niet, en mag er ook zijn: keuzevrijheid werkt alleen als je ook de keuzes verdraagt die je zelf liever niet ziet. De grens ligt niet bij scherpte, maar bij wraak en moedwillige schade, zoals het Mormon Stories-verhaal laat zien. Als bisschop is mijn taak niet winnen of overtuigen, maar luisteren, want alleen zo komen mensen dichter bij Christus. Vorige week namen Kevin en ik [een nieuwe aflevering van onze podcast *De Kast van Mormon*](https://www.youtube.com/watch?v=Zb71j3ytPn8) op, en ergens halverwege stelde hij mij een vraag die ik mee naar huis nam: hoe ga jij eigenlijk om met mensen die kritiek hebben op hoe jij het als bisschop aanpakt? Ik moest even nadenken. Niet omdat ik het antwoord niet weet, maar omdat het eerlijke antwoord misschien ongemakkelijker is dan mensen soms verwachten. Mijn eerste reflex bij kritiek is namelijk niet verdediging. Het is nieuwsgierigheid. Ik wil weten waar die kritiek vandaan komt. Zeker wanneer ze komt van iemand die gekwetst is geraakt, probeer ik eerst te begrijpen waar die pijn zit. ### Kritiek van binnenuit Onze kerk krijgt van buitenaf best wat kritiek. Dat verbaast mij niet. Iets wat niemand raakt, roept meestal ook weinig reactie op. Kritiek betekent niet automatisch dat je gelijk hebt, maar wel dat wat je doet iets losmaakt. Het interessantste gesprek gaat voor mij dan ook niet over kritiek van mensen die de kerk nauwelijks kennen. Het gaat over kritiek van binnenuit: van mensen die ooit lid waren, of dat nog altijd zijn, en die ergens onderweg ontgoocheld of gekwetst zijn geraakt. Daar wordt het persoonlijker. ### De grens tussen kritiek en wraak Onze kerk hecht heel veel belang aan keuzevrijheid. Voor mij betekent dat ook dat je vrij bent om te denken wat je wil. Je mag het oneens zijn met wat de kerk leert. Je mag zeggen dat je niet meer gelooft. Je mag de kerk verlaten. Je mag kritiek geven, en buiten de kerk mag je zelfs proberen anderen van jouw standpunt te overtuigen. Binnen de kerk, in lessen, in gesprekken met andere leden, vraagt de kerk iets anders: dat je een overtuiging die ingaat tegen wat de kerk leert, niet actief blijft verkondigen alsof het de leer van de kerk zelf is. Je mening mag je houden. Wat gevraagd wordt, is dat je ze niet binnen die muren doorgeeft. Keuzevrijheid is pas echt keuzevrijheid wanneer we ook de keuze verdragen waarvan we zelf hopen dat iemand ze niet maakt. Daar ligt voor mij dus niet de grens. De grens ligt bij iets anders. Kritiek mag scherp zijn. Ze mag ongemakkelijk zijn. Ze mag mij zelfs pijn doen. Maar kritiek wordt iets anders wanneer ze verandert in persoonlijke afrekening, bewuste misleiding, intimidatie of het moedwillig beschadigen van mensen. Het verschil tussen kritiek en wraak zit voor mij niet in hoe hard iemand spreekt, maar in de manier waarop en de bedoeling waarmee dat gebeurt. ### Het voorbeeld van Mormon Stories Neem bijvoorbeeld John Dehlin en zijn podcast Mormon Stories. Dehlin was ooit lid van onze kerk en werd uiteindelijk na een beslissing van zijn plaatselijke kerkleiders geëxcommuniceerd. Daarbij ging het volgens zijn kerkleiders niet gewoon om het feit dat hij twijfels of kritiek had, maar om het publiek en herhaaldelijk verwerpen van fundamentele kerkelijke overtuigingen en het actief verspreiden daarvan binnen de kerk zelf, precies het onderscheid dat hierboven ook al meespeelde. Dehlin zelf heeft die lezing overigens altijd anders bekeken. Ook dat mag volgens mij gezegd worden. Als je over een conflict schrijft, moet je eerlijk genoeg zijn om te erkennen dat beide partijen het niet noodzakelijk eens zijn over wat er precies gebeurd is. Vandaag loopt er bovendien een juridisch conflict tussen de kerk en Mormon Stories over het gebruik van bepaalde beschermde elementen in de vormgeving en branding van de podcast. De kerk heeft daarbij uitdrukkelijk gezegd dat het niet haar bedoeling is om het gebruik van het woord ‘Mormon’ te verbieden en evenmin om Dehlin het recht te ontnemen kritiek te geven op de kerk. Volgens de kerk gaat het om beschermd merkmateriaal, beelden en vormgeving die mogelijk de indruk kunnen wekken dat Mormon Stories officieel met de kerk verbonden is. Dehlin en Mormon Stories bekijken die zaak anders en zien er juist wel een bedreiging van hun vrije meningsuiting in. Uiteindelijk zal een rechter over de juridische kant moeten oordelen. Wat mij in die discussie interesseert, is iets anders. Het is gemakkelijk om te zeggen dat kritiek mag zolang die kritiek nauwelijks iets met je doet. De echte test komt wanneer iemand met een groot bereik iets waar jij veel van houdt voortdurend bevraagt of aanvalt. Juist dan wordt duidelijk of je werkelijk in keuzevrijheid en vrije meningsuiting gelooft. Ik vind het daarom belangrijk dat de kerk zelf expliciet zegt dat Dehlin haar mag blijven bekritiseren. Zij hoeft zijn kritiek niet aangenaam, correct of rechtvaardig te vinden om zijn recht om die kritiek te uiten te erkennen. ### Eerlijk over een moeilijke geschiedenis Wat mij persoonlijk ook helpt, is dat onze kerk vandaag veel opener met moeilijke vragen uit haar geschiedenis omgaat dan vroeger. We praten over polygamie, over de verschillende verslagen van het Eerste Visioen en over moeilijke of donkere bladzijden uit onze geschiedenis. Dat is niet altijd comfortabel. Soms roept het zelfs nieuwe vragen op. Maar eerlijkheid lijkt mij uiteindelijk de enige duurzame basis voor geloof. Een geloof dat alleen kan blijven bestaan wanneer bepaalde vragen niet gesteld mogen worden, staat volgens mij sowieso te wankel. ### Wat pijn nodig heeft Maar uiteindelijk interesseert mij nog iets veel meer dan discussies over podcasts, geschiedenis of rechtszaken. Ik hoor soms de verhalen van mensen die de kerk verlaten hebben en die vertellen dat ze gekwetst zijn geraakt door iets wat iemand in de kerk gedaan of gezegd heeft. Dan wil ik hun pijn niet wegwuiven met een dooddoener als ‘je moet gewoon voor jezelf komen’ of ‘de kerk is waar, ook al maken mensen fouten’. Misschien klopt zo’n uitspraak theologisch nog, maar op dat moment helpt ze een gekwetst mens nauwelijks vooruit. Als iemand mij vertelt dat hij door mensen in de kerk gekwetst is, hoef ik daarom niet eerst uit te zoeken wie er gelijk had. Pijn wordt niet minder echt omdat ze onbedoeld veroorzaakt werd. Misschien heeft iemand een beslissing genomen die op dat moment logisch leek en achteraf verkeerd bleek te zijn. Misschien heeft een leider iets gezegd zonder te beseffen hoeveel schade die woorden zouden aanrichten. Wij zijn een kerk van mensen, en mensen maken fouten. Ook bisschoppen. Dan is er voor mij maar één eerlijk vertrekpunt: het spijt me dat je pijn hebt. Vertel me wat er gebeurd is. En als ik iets kan doen om die pijn kleiner te maken of iets recht te zetten, dan wil ik dat proberen. ### Niet winnen, maar blijven luisteren Want uiteindelijk gaat het voor mij niet om winnen. Niet om bewijzen dat de kerk gelijk heeft en een criticus ongelijk. Het gaat om de vraag of we met elkaar in gesprek durven blijven wanneer we het fundamenteel oneens zijn. Of ik naar iemand kan luisteren zonder onmiddellijk mijn verdediging klaar te hebben. En ook of iemand die kritiek heeft ruimte kan laten voor het feit dat mijn geloof voor mij oprecht en waardevol is. Als bisschop is mijn opdracht dienend, niet overtuigend. Ik ben er niet om mensen gelijk of ongelijk te geven, maar om hen dichter bij Christus te brengen. En hoe langer ik dat werk doe, hoe meer ik besef dat dat maar op één manier echt lukt: door eerst te luisteren, ook naar pijn, ook naar kritiek, zonder meteen een antwoord of een verdediging klaar te hebben. Wie zich niet gehoord voelt, komt zelden dichter bij Christus. Meestal juist verder weg. Wij zijn geen kerk van perfecte mensen. Dat mag gezegd worden. We hoeven kritiek daarom ook niet onmiddellijk als een bedreiging te zien. Soms is kritiek onterecht. Soms is ze overdreven. Soms is ze pijnlijk. Maar soms toont ze ons ook iets wat wij zelf niet meer zagen. Misschien is dat wel de moeilijkste vorm van keuzevrijheid: niet alleen anderen toestaan om anders te denken, maar ook bereid blijven naar hen te luisteren. Hoe ga jij om met kritiek op iets wat je dierbaar is? **Categorieën:** Mormonen **Tags:** bisschop, geloof, keuzevrijheid, kritiek, mormon stories --- ### [Twee eeuwen te vroeg gewaarschuwd](https://geenszins.info/twee-eeuwen-te-vroeg-gewaarschuwd/) **Published:** augustus 28, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** De Belgische waarschuwing op alcoholreclame verliest het woord 'misbruik', waarmee de overheid erkent dat er geen veilige ondergrens voor alcohol bestaat. Bijna tweehonderd jaar geleden ging het Woord van Wijsheid uit 1833 al verder dan de toenmalige matigheidsbewegingen door volledige onthouding te vragen. Dat maakt die openbaring geen medisch handboek, maar toont wel hoe een leefregel achteraf opvallend actueel kan blijken. Het leert ons vertrouwen te hebben in raad waarvan we de volledige toedracht pas veel later begrijpen. **Content:** ### *Wat vier woorden onder een bierreclame mij leren over openbaring* **Kort samengevat** Binnenkort moet op alcoholreclame in België niet langer ‘Alcoholmisbruik schaadt de gezondheid’ staan, maar gewoon ‘Alcohol schaadt de gezondheid’. Eén woord verdwijnt, maar het verschil is groot: niet alleen misbruik is schadelijk, alcohol zelf houdt gezondheidsrisico’s in. De wetenschap is daar de voorbije jaren steeds duidelijker over geworden. Het doet mij denken aan het Woord van Wijsheid, een openbaring die Joseph Smith in 1833 ontving. Ik beweer niet dat wetenschap daarmee het geloof ‘bewijst’. Maar ik vind het wel opmerkelijk dat een religieuze leefregel die bijna twee eeuwen lang overdreven kon lijken, vandaag een stuk minder vreemd klinkt. En dat leert mij iets over vertrouwen in raad waarvan ik de reden misschien nog niet volledig begrijp. Jarenlang moet ik uitleggen waarom ik geen alcohol drink. Meestal denken mensen eerst dat het om gezondheidsredenen is, en dan kijken ze goedkeurend. Verstandig. Gezond. Goed bezig. Maar zodra ik vertel dat ik geen alcohol drink omdat mijn geloof dat van mij vraagt, verandert de reactie soms. Dan wordt het ineens vreemd. Waarom zou een kerk bepalen wat je wel en niet mag drinken? Mag geloof zoiets wel vragen? Moet een religie nu echt alle pleziertjes afpakken? Die twee reacties zeggen eigenlijk weinig over alcohol. Ze zeggen vooral iets over wie wij aanvaarden als iemand die ons mag vertellen wat goed voor ons is. Wanneer een arts, wetenschapper of gezondheidsraad zegt dat iets slecht voor ons is, noemen we dat informatie. Wanneer religie precies hetzelfde gedrag van ons vraagt, noemen we het al snel een beperking. De voorbije dagen kreeg die tegenstelling in België plots een bijzonder concreet voorbeeld. ## Vier woorden die blijkbaar veel losmaken De federale regering besliste eerder dit jaar om de regels rond alcoholreclame te verstrengen. Reclame via media die hoofdzakelijk op minderjarigen gericht zijn, wordt verder beperkt, er komen strengere regels rond het gratis aanbieden van alcohol en vooral: de verplichte gezondheidsboodschap bij alcoholreclame verandert. Vandaag luidt die nog ‘Alcoholmisbruik schaadt de gezondheid’. De nieuwe boodschap wordt veel korter: ‘Alcohol schaadt de gezondheid’. De verplichting geldt voor reclame, niet voor etiketten of verpakkingen van alcoholische dranken. Dat ene geschrapte woordje — ‘misbruik’ — zorgt nu voor behoorlijk wat beroering. De Belgische Brouwers lanceerden een open brief en campagne tegen de nieuwe formulering. Hun redenering is begrijpelijk: zij vinden dat er een onderscheid moet blijven bestaan tussen alcoholmisbruik en wat zij verantwoord genieten noemen. Bier is in België tenslotte niet zomaar een product. Het is horeca, cultuur, vakmanschap, traditie en zelfs door UNESCO erkend immaterieel cultureel erfgoed. Toch zit precies daar het pijnpunt. De nieuwe boodschap zegt niet dat een gezellig moment op café verkeerd is. Ze zegt iets veel beperkters en tegelijk fundamentelers: de alcohol die je op dat moment drinkt, is niet neutraal voor je gezondheid. ## Geen veilige ondergrens Dat idee komt niet zomaar uit de lucht vallen. De Wereldgezondheidsorganisatie formuleerde het in 2023 bijzonder duidelijk: op basis van de huidige wetenschappelijke kennis kan geen hoeveelheid alcohol worden aangeduid die zonder gezondheidsrisico is. Alcohol is een toxische en psychoactieve stof en een erkend carcinogeen. Het risico neemt uiteraard toe naarmate iemand meer drinkt, maar er bestaat volgens de WHO geen drempel waaronder het risico plots helemaal verdwijnt. Ook lichte en gematigde consumptie draagt risico’s met zich mee. Dat is toch een opmerkelijke verschuiving tegenover het beeld waarmee velen van ons zijn opgegroeid. Ik herinner mij nog perfect de verhalen over het dagelijkse glaasje rode wijn dat zogezegd goed zou zijn voor hart en bloedvaten. De boodschap was lange tijd vooral: drink niet te veel. Vandaag wordt de vraag anders gesteld. Minder drinken is beter dan meer drinken, en niet drinken vermijdt de gezondheidsrisico’s die specifiek met alcohol samenhangen. Dat betekent niet dat één glas wijn hetzelfde gezondheidsrisico oplevert als een fles per dag. Natuurlijk niet. Het betekent wel dat ‘gematigd’ en ‘onschadelijk’ niet hetzelfde betekenen. En precies daar wordt het voor mij als gelovige interessant. ## Een raad uit 1833 In februari 1833 ontving Joseph Smith een openbaring die we vandaag kennen als het Woord van Wijsheid, opgenomen als afdeling 89 van de Leer en Verbonden. Daarin wordt onder meer gezegd dat wijn en sterke drank ‘niet goed’ zijn en dat tabak ‘niet goed voor de mens’ is. Ook ‘hete dranken’ worden afgeraden, later binnen de Kerk uitgelegd als koffie en thee. De openbaring spreekt daarnaast over voeding, granen, fruit en het spaarzaam gebruiken van vlees. Nu zou ik hier een spectaculair verhaal van kunnen maken: niemand dacht daar in 1833 over na, Joseph Smith kon dit onmogelijk weten en dus moet het rechtstreeks van God gekomen zijn. Alleen klopt die voorstelling historisch niet, of toch niet helemaal. Het Amerika van de jaren 1820 en 1830 kende al een sterke matigheidsbeweging. Er werd volop gedebatteerd over alcohol, gezondheid, tabak en voeding. De American Temperance Society, opgericht in 1826, groeide in die jaren snel: binnen vijf jaar telde ze al meer dan 170.000 leden die een gelofte hadden afgelegd. Maar wat die gelofte precies inhield, is veelzeggend. De beweging richtte zich in die jaren specifiek tegen ‘ardent spirits’ — sterke, gedistilleerde drank zoals whiskey en rum. Wijn en bier bleven uitdrukkelijk toegelaten, soms zelfs aangeraden als milder alternatief, en medicinaal gebruik van alcohol werd gewoon nog aanvaard. Pas vanaf 1836, drie jaar ná het Woord van Wijsheid, stapte de beweging zelf over op volledige onthouding van alle alcohol, wijn en bier inbegrepen. Toen Joseph Smith in februari 1833 dus in één zin ‘wijn en sterke drank’ samen verbood, ging hij verder dan zelfs de grootste en invloedrijkste matigheidsbeweging van dat moment durfde te gaan. Het Woord van Wijsheid ontstond dus niet in een samenleving waarin nog nooit iemand zich had afgevraagd of alcohol schadelijk kon zijn — die vraag leefde wel degelijk, en volop. Maar het antwoord dat de openbaring gaf, ging op dat exacte moment verder dan het antwoord dat de georganiseerde publieke opinie zelf durfde te geven. Dat verschil van een paar jaar en een paar woorden lijkt klein, maar het is precies het soort detail dat het verschil maakt tussen ‘meesurfen op een bestaande gedachte’ en ‘een stap verder zetten dan iedereen om je heen’. Voor mij maakt dat de openbaring eigenlijk interessanter, niet minder interessant. Openbaring hoeft immers niet te betekenen dat God informatie uit de hemel laat vallen waarover nog nooit een mens heeft nagedacht. Misschien werkt openbaring soms juist midden in de vragen en discussies van een bepaalde tijd, en zet ze net dan een net iets scherpere, verder reikende stap dan wie op dat moment het hardst aan het nadenken was. Wat mij aan het Woord van Wijsheid treft, is dan ook niet de bewering dat Joseph Smith de eerste mens was die alcohol ongezond vond. Het is dat deze raad, op het moment zelf al net iets radicaler dan de meest strenge tijdgenoten, deel werd van een religieuze levenswijze die generaties lang werd volgehouden — ook toen de samenleving daarna alcohol weer als volstrekt normaal ging beschouwen. ## Was het dan een wetenschappelijke voorspelling? Nee. Zo zou ik het niet formuleren. Het Woord van Wijsheid is geen medisch onderzoeksrapport uit 1833. Het zegt niet dat ethanol een carcinogeen is, geeft geen relatieve risico’s en berekent geen veilige consumptiedrempel. De huidige wetenschap zegt dus niet letterlijk ‘precies hetzelfde’ als Leer en Verbonden 89. Wie dat beweert, maakt de overeenkomst groter dan ze werkelijk is. Maar de richting vind ik wel opmerkelijk. Een leefregel die zei: dit is niet goed voor je lichaam, vermijd het, klonk lange tijd voor veel mensen overdreven streng. Bijna tweehonderd jaar later is onze wetenschappelijke kennis over alcohol veel kritischer geworden. Niet omdat wetenschappers het Woord van Wijsheid wilden bevestigen, uiteraard. Ze kwamen langs een totaal andere weg tot hun conclusies: epidemiologie, toxicologie, kankeronderzoek en gigantische hoeveelheden gezondheidsdata. En juist daarom betekent die overeenkomst iets voor mij. Niet als sluitend bewijs waarmee ik iemand anders kan dwingen te geloven, maar als een bevestiging binnen mijn eigen geloof. Het geeft mij reden om de mogelijkheid serieus te nemen dat raad waarvan mensen de volledige betekenis aanvankelijk niet begrijpen, toch verstandig kan blijken te zijn. ## En dan komt natuurlijk de koffie Daar moet ik eerlijk in zijn, want anders zou ik alleen de gegevens kiezen die mijn overtuiging bevestigen. Het Woord van Wijsheid gaat niet alleen over alcohol en tabak. Binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen drinken we ook geen koffie en thee. En daar kan ik vandaag niet hetzelfde verhaal over vertellen. Het huidige onderzoek naar koffie wijst bij gematigd gebruik niet overtuigend in de richting waarin het onderzoek naar alcohol wijst. Integendeel, verschillende onderzoeken vinden zelfs associaties met bepaalde gezondheidsvoordelen. Vroeger zou ik misschien hebben gezegd: wacht maar twintig jaar, de wetenschap zal uiteindelijk wel ontdekken waarom koffie toch slecht is. Maar eigenlijk vind ik dat geen bijzonder sterk argument. Misschien gebeurt dat. Misschien ook helemaal niet. Misschien blijkt over vijftig jaar nog altijd dat een paar koppen koffie per dag voor de meeste mensen medisch geen enkel probleem vormen. Mijn geloof in het Woord van Wijsheid hoeft daar niet van af te hangen. Daarmee kom ik namelijk bij iets wat ik zelf steeds belangrijker ben gaan vinden: niet ieder gebod hoeft een medisch voorschrift te zijn. God kan mensen iets vragen omdat het lichamelijk verstandig is, maar Hij kan ook een leefregel geven omdat die identiteit schept, discipline vraagt, een verbond zichtbaar maakt of ons leert iets vrijwillig los te laten. Als iedere religieuze leefregel uiteindelijk door een medische studie bewezen moet worden, reduceren we openbaring eigenlijk tot gezondheidsadvies dat toevallig een paar eeuwen te vroeg gepubliceerd werd. Dat lijkt mij veel te beperkt. ## Geloof begint waar ik nog niet alles kan bewijzen Bij alcohol heb ik vandaag dus iets extra’s. Ik kan terugkijken op bijna tweehonderd jaar kerkgeschiedenis en vaststellen dat een levenswijze die vaak ouderwets, overdreven of puriteins werd gevonden, op dat specifieke punt opvallend goed aansluit bij wat gezondheidsorganisaties vandaag zeggen, en dat ze op het moment zelf zelfs verder ging dan de striktste tijdgenoten. Dat bewijst voor een ander niet dat Joseph Smith een profeet was. Maar het versterkt wel mijn eigen vertrouwen. En dat is voor mij belangrijk, omdat geloof bijna per definitie betekent dat je soms handelt voordat je alle redenen kent. Als ik uitsluitend bereid ben God te volgen nadat een wetenschappelijk tijdschrift, een filosoof en liefst nog een grote meta-analyse hebben bevestigd dat Hij gelijk heeft, dan heb ik geloof eigenlijk overbodig gemaakt. Dan volg ik alleen nog wat ik al kan bewijzen. Dat betekent natuurlijk niet dat geloof een vrijgeleide is om iedere vreemde bewering kritiekloos te aanvaarden. Integendeel. Ik geloof sterk in nadenken, onderzoeken, vragen stellen en nieuwe kennis ernstig nemen. Maar rationeel denken en vertrouwen hoeven geen vijanden van elkaar te zijn. Er kunnen momenten zijn waarop ik voldoende redenen heb om een bron te vertrouwen, ook al begrijp ik nog niet iedere afzonderlijke aanwijzing die uit die bron komt. ## We houden niet zo van beperkingen Misschien is dat uiteindelijk wat mij het meest fascineert aan de huidige discussie. Jarenlang kreeg ik soms vreemde blikken omdat mijn kerk mij vroeg geen alcohol te drinken. Religie mocht zich blijkbaar niet bemoeien met wat er in mijn glas zat. Nu zegt de overheid, gesteund door wetenschappelijk onderzoek, iets wat veel minder ver gaat — niemand verbiedt volwassenen om een pint te drinken — en toch ontstaat opnieuw weerstand zodra onder een reclame de woorden ‘Alcohol schaadt de gezondheid’ moeten verschijnen. Ik begrijp die weerstand trouwens. Mensen horen in zo’n boodschap al snel meer dan er letterlijk staat. Ze horen: je mag niet meer genieten. Je cultuur is verkeerd. Je gezellige glas wijn bij het eten is moreel verdacht. Terwijl de zin eigenlijk alleen een gezondheidsfeit probeert samen te vatten. Maar wij mensen zijn nu eenmaal bijzonder goed in het verdedigen van gewoontes waaraan we gehecht zijn. Zodra iemand ze ter discussie stelt, voelt informatie al snel als betutteling. Misschien is dat ook waarom raad die achteraf verstandig blijkt, op het moment zelf zo gemakkelijk overdreven voelt. ## Openbaring die je pas later begrijpt Voor wie zoals ik gelooft dat God vandaag nog steeds openbaring geeft, zit daar een les in die veel groter is dan alcohol. Soms krijg je raad waarvan je onmiddellijk begrijpt waarom die verstandig is. Soms pas jaren later. En misschien zijn er dingen waarvan je de volledige reden tijdens je leven nooit zult kennen. Het Woord van Wijsheid leert mij daarom niet dat ik moet wachten tot de wetenschap uiteindelijk ieder kerkelijk voorschrift bevestigt. Het leert mij iets anders: dat ik niet moet veronderstellen dat iets onredelijk is alleen omdat ik de reden vandaag nog niet volledig zie. Dat verschil is belangrijk. Ik dronk vroeger vrijwel elke dag wel iets. Sinds ik lid ben van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen drink ik geen alcohol meer. En ik kan je oprecht zeggen dat ik er geen druppel plezier bij heb ingeschoten. Ik mis het niet. Ik heb nog altijd gezellige avonden, lekker eten, goede gesprekken en feestelijke momenten. Alleen staat er iets anders in mijn glas. Wanneer ik straks onder een reclame voor bier of wijn de vier woorden ‘Alcohol schaadt de gezondheid’ zie staan, zal ik daarom niet denken: kijk eens, eindelijk heeft de wetenschap mijn kerk gelijk gegeven. Ik zal iets bescheidener denken. Misschien was die oude raad toch minder vreemd dan hij lange tijd leek — en misschien ging hij, op het moment zelf, zelfs verder dan wie er toen het hardst tegen streed. **Categorieën:** Geloof **Tags:** alcohol, Geloof en wetenschap, gezondheid, openbaring, Woord van wijsheid --- ### [Ze zijn niet weg, ik zie ze nu alleen niet](https://geenszins.info/ze-zijn-niet-weg-ik-zie-ze-nu-alleen-niet/) **Published:** augustus 24, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Waarom 'ik zie je terug' voor mij niet de eigenlijke troost is bij het verlies van iemand die ik liefheb — en wat wel. **Content:** **Kort samengevat** Waarom ‘ik zie je terug’ voor mij niet de eigenlijke troost is bij het verlies van iemand die ik liefheb — en wat wel. Ik heb bij de dood van mijn grootouders gehuild. Ik heb hard geweend bij het overlijden van mijn schoonmoeder, midden in de coronaperiode, toen we haar zelfs niet op de gewone manier hebben kunnen uitwuiven. En toch merk ik telkens hetzelfde: ik ga verbazend snel door mijn rouw heen. Niet omdat het verdriet niet echt is. Wel omdat er iets is dat het draagt. De gangbare troost bij een overlijden zit meestal in één zin: ‘je ziet elkaar terug.’ Ooit, ergens, opnieuw. Ik geloof dat ook. Maar voor mij is dat niet de kern van de troost. De kern is iets kleiners, en tegelijk groters: ze zijn niet weg. Ik praat nog met mijn grootouders. Niet als gebed — ik bid niet tot hen — maar gewoon, zoals je tegen iemand praat. Ik verwacht geen antwoord. Ik weet niet eens zeker of ze me altijd horen. Maar ik voel dat ze er nog zijn, ergens waar ik ze nu even niet kan zien. En omgekeerd heb ik het gevoel dat zij mij wél kunnen zien. Dat is een ander soort troost dan ‘later, opnieuw.’ Het is: nu al, nog steeds. Dat is niet zomaar een gevoel dat ik erbij verzin om het draaglijk te maken. Het staat dichter bij wat we geloven over het hiernamaals dan de meeste mensen denken. In het visioen dat president Joseph F. Smith kreeg over het geestenrijk (Leer en Verbonden 138) worden overledenen niet beschreven als mensen die passief liggen te wachten tot het einde der tijden. Ze zijn bezig. Ze onderwijzen elkaar, ze gaan verder in wat ze hier op aarde begonnen zijn (vers 57). De dood is daar geen volledige stop, eerder een overstap naar een andere plek waar het werk — en het leven — gewoon doorgaat. Ik weet wat de tegenwerping is: is dit niet gewoon een psychologisch trucje, iets dat je jezelf wijsmaakt omdat de werkelijkheid anders te hard zou zijn? Ik neem die vraag serieus, want ze is eerlijk. Maar voor mij hangt het geloof in een volgend leven niet los van de vraag waarom we hier op aarde zijn. Als dit leven een plek is om te leren en te groeien — en dat geloof ik — dan is het logisch dat groeien niet stopt op het moment dat je lichaam het begeeft. Het is geen troostprijs die ik erbij verzin om het gemis draaglijker te maken. Het is een rechtstreeks gevolg van wat ik al geloof over het doel van dit leven. Dat perspectief geeft ook iets kleiners, maar kostbaars: de hoop dat ik mijn kinderen ooit terugzie zonder de beperkingen waarmee ze nu moeten leven. Dat is voor mij geen bijzaak. Maar het is ook niet waar dit stuk over gaat — het is gewoon een van de plekken waar dat ‘ze zijn niet weg, en het gaat verder’ voor mij het meest concreet wordt. Ik zeg niet dat rouw daardoor verdwijnt. Verlies blijft verlies, en ik ga niet doen alsof de tranen bij mijn schoonmoeder minder waren omdat ik ergens ook geloofde dat het geen definitief afscheid was. Maar het maakt wel een verschil of je gelooft dat het stopt, of dat het een fase is. Het ene laat je alleen achter met een gemis. Het andere laat je achter met een gemis én een richting. Waar sta jij daar zelf in, als je aan iemand denkt die je bent kwijtgeraakt? Is diegene voor jou weg, of ergens waar je nu even niet bij kan? --- *Dit onderwerp bespraken Isabel en ik uitgebreider in aflevering 81 van onze podcast De kast van Mormon. Je kan de aflevering hier bekijken of beluisteren:* **Categorieën:** Geloof **Tags:** De Kast van Mormon, geestenwereld, geloof en verdriet, leven na de dood, mormonisme, rouw, troost, verlies --- ### [Jezus houdt van jou — ook als je het niet altijd voelt](https://geenszins.info/jezus-houdt-van-jou-ook-als-je-het-niet-altijd-voelt/) **Published:** oktober 8, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms vergeten we dat er Iemand is die ons onvoorwaardelijk graag ziet. In dit stuk deel ik een eenvoudige maar blijvende boodschap: dat Jezus van iedereen houdt, ook als je niet in Hem gelooft of Hem even uit het oog verliest. **Content:** [English](https://geenszins.info/jesus-loves-you-even-when-you-dont-always-feel-it/)[Français](https://geenszins.info/jesus-vous-aime-meme-si-vous-ne-le-ressentez-pas-toujours/)[Español](https://geenszins.info/jesus-te-ama-aunque-no-siempre-lo-sientas-asi/)Soms ontmoet ik mensen die het moeilijk hebben. Mensen die zich afvragen of ze er nog toe doen, of er iemand is die hen ziet, begrijpt of graag ziet. En telkens wil ik iets zeggen dat groter is dan wat woorden kunnen dragen: *Jezus houdt van jou.* Die zin lijkt eenvoudig, bijna kinderlijk. En toch is hij alles. Hij is het antwoord op onze diepste vraag: ben ik nog geliefd, ook als ik fouten maak, ook als ik twijfel, ook als ik niet geloof? **Ja. Altijd.** Jezus houdt niet van ons om wat we doen, maar om wie we zijn. Zijn liefde hangt niet af van geloof, prestatie of volmaaktheid. Ze is er, zelfs als we er niet aan denken. Zelfs als we Hem vergeten, vergeet Hij ons niet. De laatste tijd deel ik kleine figuurtjes uit, kleurrijk en glimlachend, met op hun sjerp de woorden *“Jesus ♥ you”*. Ze zijn eenvoudig, bijna speels. En toch merk ik hoe mensen erdoor geraakt worden. Niet door het figuurtje zelf, maar door de herinnering die het brengt: dat er Iemand is die hen onvoorwaardelijk graag ziet. Want de liefde van Christus leeft voort in mensen. Wanneer jij iemand troost, luistert, helpt of gewoon vriendelijk bent, geef jij iets van diezelfde liefde door. Zo wordt Zijn werk vandaag nog zichtbaar — niet in grootse wonderen, maar in kleine gebaren van goedheid. Dus als je er straks eentje in handen krijgt, hou het even vast. Lach erom. Denk eraan dat het niet zomaar een klein geschenkje is, maar een teken. Een zachte stem die zegt: *Jij bent geliefd. Jij bent belangrijk. Jij bent niet alleen.* En misschien, wie weet, geef jij morgen diezelfde boodschap door aan iemand die ze nodig heeft. Wil je meer weten over Christus? Bekijk dan even deze site [Kom tot Christus](https://www.komtotchristus.org). ## Vraag zelf je gratis figuurtjes aan Wil je zelf een aantal van deze figuurtjes? Dat kan. Als je er meer dan één bestelt, hou je dan aan de belofte om ze uit te delen. Wil je een gans pak als verzameling of ze uit te delen in je klas of vereniging, dan kan je [een zakje jezus-poppetjes hier bestellen](https://shop.geenszins.be/collections/poppetjes). Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Voornaam \* Naam \* Straat en huisnummer \* Postcode \* Gemeente \* LandBelgiëNederland E-mailadres \*E-mail E-mailadres bevestigen Telefoonnummer \* Hoeveel figuurtjes wil je1234 Hoe heb je ons gevonden?Popje en kaartje gekregen van iemandVia Facebook advertentieVia GoogleGelezen online of mediaVia sociale media Wat is je geboortejaar?191319141915191619171918191919201921192219231924192519261927192819291930193119321933193419351936193719381939194019411942194319441945194619471948194919501951195219531954195519561957195819591960196119621963196419651966196719681969197019711972197319741975197619771978197919801981198219831984198519861987198819891990199119921993199419951996199719981999200020012002200320042005200620072008200920102011201220132014 Verzenden![Aan het laden](https://geenszins.info/wp-content/plugins/wpforms/assets/images/submit-spin.svg) **Categorieën:** Geloof **Tags:** jezus --- ### [Had Satan zelf een satan nodig?](https://geenszins.info/had-satan-zelf-een-satan-nodig/) **Published:** augustus 21, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Keuzevrijheid heeft echte alternatieven en oppositie nodig. Maar daaruit volgt niet dat Satan noodzakelijk was voor Gods plan. Satan had zélf al keuzevrijheid nodig om Satan te kúnnen worden. Onze keuzevrijheid komt dus niet van hem. Ze komt voort uit God. **Content:** **Kort samengevat** Keuzevrijheid heeft echte alternatieven en oppositie nodig. Maar daaruit volgt niet dat Satan noodzakelijk was voor Gods plan. Satan had zélf al keuzevrijheid nodig om Satan te kúnnen worden. Onze keuzevrijheid komt dus niet van hem. Ze komt voort uit God, die zijn kinderen werkelijk vrij heeft geschapen. En dat verandert ook hoe we naar de macht van de tegenstander kunnen kijken. Er zijn van die gesprekken die me lang bijblijven. Iemand zit tegenover me, wil veranderen, wil zich bekeren van iets dat al lang meesleept — en zegt dan, half verontschuldigend: ‘Ik kan er gewoon niet tegenop. Hij is te sterk.’ Alsof Satan een tegenstander is met wie we in een eerlijk gevecht zitten, en wij toevallig de zwakste in de ring. Ik heb altijd het gevoel gehad dat dat beeld niet klopt. Onlangs vond ik er woorden voor. Ik scrolde door Instagram en bleef hangen bij een reel over keuzevrijheid. Onder de video stond een reactie die me deed stilvallen: iemand verwees naar een artikel van Grant Arnold, een legerkapelaan die ook theologisch publiceert via Brigham Young University. Zijn stelling: Satan was nooit noodzakelijk voor het heilsplan. Mijn eerste reactie was: wacht, wat? Heb ik dat al die jaren verkeerd begrepen? Ik las het artikel. En het bracht me uiteindelijk bij een vraag die er zelf niet zo stond, maar die volgens mij het hart van de zaak raakt. Een vraag die me meteen terugbracht naar al die gesprekken waarin iemand zegt: ‘Hij is te sterk.’ ## Een vers, geen eenvoudig bewijs Leer en Verbonden 29:39 is de tekst waarop de klassieke lezing meestal steunt: de duivel moet de mensen verzoeken, ‘anders zouden zij niet naar eigen believen kunnen handelen’. De redenering lijkt eenvoudig: geen verzoeking, geen echte keuze; geen echte keuze, geen keuzevrijheid; dus is Satan een noodzakelijk onderdeel van Gods plan. Klinkt logisch. Ik heb het zelf ooit zo onderwezen. Maar er zit een belangrijk onderscheid in dat ik vroeger onvoldoende maakte. Dat er **oppositie** nodig is om werkelijk te kunnen kiezen, betekent nog niet dat er noodzakelijk een persoon Satan moet bestaan. Dat eerste is stevig verankerd in onze Schrift. Lehi zegt heel uitdrukkelijk dat er ‘een tegenstelling in alle dingen’ moet zijn (2 Nephi 2:11). Vrijheid zonder alternatieven is uiteindelijk geen echte vrijheid. Om voor het goede te kunnen kiezen, moet er ook iets anders mogelijk zijn. Maar ‘er moet oppositie bestaan’ is niet hetzelfde als ‘er moest één van Gods kinderen Satan worden’. Dat onderscheid verandert voor mij veel. Leer en Verbonden 29:39 kun je bovendien ook lezen vanuit die bredere noodzaak van beproeving en tegenstelling. Het woord ‘verzoeken’ hoeft niet noodzakelijk te betekenen dat de persoon Satan de oorsprong van onze keuzevrijheid is. De beslissende vraag wordt dan niet: hebben we oppositie nodig? Daarover lijkt mij weinig discussie mogelijk. De vraag wordt: **hadden we Satan nodig?** En daar begint het voor mij interessant te worden. ## Een plan dat afhankelijk is van Satans val? Stel dat Satan werkelijk noodzakelijk is. Niet alleen oppositie, niet alleen de mogelijkheid om verkeerd te kiezen, maar Satan zelf. Dan betekent dat dat het heilsplan alleen kan functioneren wanneer één van Gods kinderen daadwerkelijk in opstand komt en een tegenstander van God wordt. Dat roept minstens een ongemakkelijke vraag op: kan een plan dat voortkomt uit volmaakte liefde werkelijk afhankelijk zijn van de val en uiteindelijke ondergang van één van Gods kinderen? Ik zou daar voorzichtig mee willen zijn. Het is uiteraard mogelijk dat God, in zijn voorkennis, wist welke keuzes Lucifer zou maken en vervolgens zelfs diens rebellie binnen zijn grotere plan kon gebruiken. God kan uit kwaad iets goeds voortbrengen zonder dat het kwaad daarom goed wordt. Dat zien we op verschillende plaatsen in de heilsgeschiedenis. Maar dat is iets anders dan zeggen dat Lucifer móést vallen omdat het plan anders niet kon werken. Misschien gebruiken we hier soms twee ideeën alsof ze hetzelfde zijn: dat God Satans tegenstand kan gebruiken, en dat God Satans tegenstand noodzakelijk heeft. Dat eerste lijkt mij evident. Dat tweede veel minder. Het Duizendjarig Rijk maakt dat onderscheid nog interessanter. Tijdens die periode wordt Satan gebonden en heeft hij geen macht om mensen te verzoeken (LV 88:110). Toch worden er kinderen geboren. Ze groeien op, leren, handelen en blijven personen met een eigen wil. De Schriften zeggen zelfs dat zij ‘zonder zonde’ zullen opgroeien (LV 45:58). Keuzevrijheid verdwijnt dus niet wanneer Satans macht om te verzoeken verdwijnt. Dat betekent niet dat alle oppositie verdwenen is of dat wij daarom precies weten hoe keuze en ontwikkeling tijdens het Millennium zullen functioneren, maar één ding lijkt mij moeilijk vol te houden: dat de persoonlijke activiteit van Satan noodzakelijk zou zijn om keuzevrijheid überhaupt mogelijk te maken. Dit is precies waar het verschil tussen ‘gebruikt’ en ‘nodig’ concreet wordt: het Millennium is het geval waarin het plan daadwerkelijk zonder Satan functioneert. Als het toen kan, was het nooit een logische voorwaarde — hooguit een gegeven waar God, in zijn voorkennis, rekening mee hield. En dan komen we bij de vraag die voor mij uiteindelijk veel eenvoudiger is. ## Wie leerde Satan kiezen? Als keuzevrijheid pas ontstaat dóór Satans verzoeking, hoe kon Satan zelf dan ooit kiezen om te gaan verzoeken? Denk het even helemaal door. Vóór de opstand in de hemel was er geen Satan zoals wij hem nu kennen. Er was Lucifer, een geestkind van God. Tijdens de grote hemelse raad stond hij voor een werkelijke keuze: het plan van de Vader aanvaarden, met Christus als Verlosser, of zich ertegen verzetten. Lucifer trad naar voren met een ander voorstel. Hij zou het gehele mensdom verlossen, zodat niemand verloren zou gaan, maar hij verlangde daarvoor Gods eer (Mozes 4:1). God zegt vervolgens over hem dat hij ‘trachtte de keuzevrijheid van de mens te vernietigen’ (Mozes 4:3). Maar precies daar zit voor mij de paradox: Lucifer **koos** ervoor om de keuzevrijheid van anderen te willen afnemen. Niemand verleidde Lucifer om Lucifer te worden. Niemand moest eerst de rol van ‘Satan voor Satan’ spelen zodat hij tussen gehoorzaamheid en rebellie kon kiezen. Hij nam zelf een beslissing, met een keuzevrijheid die hij blijkbaar al bezat voordat hij de tegenstander werd. En hij was niet de enige. Andere geestkinderen kozen Christus te volgen of kozen Lucifer te volgen. Keuzevrijheid functioneerde dus al in het voorsterfelijke bestaan. Dat maakt de redenering voor mij bijzonder eenvoudig: de keuze die van Lucifer Satan maakte, werd zelf gemaakt met een keuzevrijheid die bestond vóór er een Satan was die iemand kon verzoeken. Dus kan Satan onmogelijk de bron van onze keuzevrijheid zijn. Je kunt moeilijk noodzakelijk zijn voor het ontstaan van iets dat je zelf al nodig had om te worden wie je bent. Dat is voor mij geen spitsvondigheid. Het is juist de vraag waardoor alles op zijn plaats begon te vallen. ## Oppositie is niet hetzelfde als Satan Misschien zit daar ook de oplossing voor de schijnbare tegenstelling tussen verschillende teksten. Ja, keuzevrijheid vereist echte mogelijkheden. Lehi heeft gelijk wanneer hij leert dat er tegenstelling moet zijn. Goed betekent weinig wanneer kwaad principieel onmogelijk is. Gehoorzaamheid zonder de mogelijkheid van ongehoorzaamheid is geen gehoorzaamheid maar programmering. Maar daarom hoeven we Satan nog niet tot een noodzakelijke pijler van Gods plan te maken. De mogelijkheid van kwaad is niet hetzelfde als Satan. Oppositie is niet hetzelfde als Satan. Verleiding is niet hetzelfde als Satan. En keuzevrijheid is al helemaal niet afkomstig van Satan. Satan heeft geen fundamenteel onderdeel aan Gods plan toegevoegd dat God zelf niet kon voorzien. Hij heeft gebruikgemaakt van een vrijheid die er al was. Hij koos ervoor zich tegen God te keren en probeert sindsdien anderen ervan te overtuigen hetzelfde te doen. Dat maakt hem een tegenstander. Het maakt hem niet tot een noodzakelijke mede-architect van het heilsplan. Het is trouwens veelzeggend dat, telkens wanneer kerkleiders hebben onderwezen dat ‘oppositie’ of ‘verzoeking’ nodig is, ze het steeds over dat begrip zelf hebben — nooit over Satan als persoon die daarvoor onmisbaar zou zijn. Ook zij maakten, blijkbaar vanzelfsprekend, hetzelfde onderscheid. ## Waar komt onze vrijheid dan wél vandaan? Voor mij is het antwoord uiteindelijk veel mooier: uit God zelf. Zowel Christus als Lucifer konden in de hemelse raad antwoorden omdat God zijn kinderen blijkbaar werkelijk in staat had gesteld te kiezen. Christus antwoordde: ‘Vader, uw wil geschiede, en de heerlijkheid zij voor eeuwig de uwe’ (Mozes 4:2). Lucifer koos anders. De vrijheid was er voor beiden vóórdat een van hen zijn uiteindelijke rol koos. En misschien zegt dat iets heel wezenlijks over God. Hij wilde geen marionetten. Hij wilde kinderen. Wezens die werkelijk konden liefhebben, en daarom ook werkelijk konden weigeren lief te hebben. Die konden gehoorzamen, en daarom ook ongehoorzaam konden zijn. Die naar Hem konden terugkeren, juist omdat ze ook van Hem konden weglopen. Dat maakt keuzevrijheid riskant. Voor ons, maar in zekere zin ook voor God: wie iemand werkelijk vrijlaat, aanvaardt dat die vrijheid ook tegen hem gebruikt kan worden. Lucifer deed precies dat. Maar zijn rebellie heeft onze vrijheid niet geschapen. Ze was er al. ## ‘Hij is te sterk’ En dan kom ik terug bij de gesprekken waarmee ik begon, bij iemand die tegenover me zit en zegt: ‘Ik kan er gewoon niet tegenop. Hij is te sterk.’ Misschien geven we Satan soms onbewust méér theologisch gewicht dan hij verdient. Alsof God aan de ene kant staat, Satan aan de andere kant, en wij ergens tussen beide machten moeten proberen overeind te blijven. Een soort kosmisch touwtrekken waarbij we maar moeten hopen dat de goede kant uiteindelijk iets harder trekt. Maar dat is niet het beeld dat ik hieruit overhoud. Satan is niet Gods gelijkwaardige tegenstander. Hij is niet de mede-architect van Gods plan. Hij is zelfs niet degene die onze mogelijkheid tot kiezen heeft geschapen. Hij is zelf een kind van God dat zijn keuzevrijheid verkeerd heeft gebruikt. En dat vind ik, vreemd genoeg, buitengewoon hoopgevend. Want tegenover zijn invloed staat niet alleen onze eigen beperkte wilskracht. Daar staat de verzoening van Christus tegenover. Genade. Bekering. Een God die ons vrijheid gaf en tegelijk een weg voorzag om onze verkeerde keuzes niet het laatste woord te laten hebben. Satan kan verleiden. Hij kan liegen. Hij kan ontmoedigen. Hij kan proberen ons ervan te overtuigen dat veranderen zinloos is. Maar hij kan onze keuzevrijheid niet afnemen. Dat was ironisch genoeg precies wat hij vanaf het begin wilde. ## En nu? Dit soort denkoefening verandert niets aan de opdracht die ik morgen heb. Ik moet nog altijd proberen het goede te kiezen. Ik blijf vatbaar voor verleiding. Ik maak fouten. Ik heb bekering en de genade van Christus nodig. Maar het verandert wel hoe ik kijk naar iemand die zegt dat hij of zij het niet aankan. Ik denk dan minder aan een gevecht tussen twee ongeveer gelijkwaardige machten, waarbij Satan misschien net iets sterker is. Ik denk aan een plan dat al bestond vóór Lucifer ertegen in opstand kwam. Een plan dat gebouwd is op de liefde van God, op werkelijke vrijheid en op een Heiland die vrijwillig zei: ‘Uw wil geschiede.’ En een tegenstander? Die koos er zelf voor tegenstander te worden. Dus wanneer je de volgende keer denkt dat Satan te sterk is, kun je jezelf misschien een merkwaardige maar verrassend fundamentele vraag stellen: **had Satan zelf dan ook een satan nodig?** **Categorieën:** Geloof **Tags:** heilsplan, keuzevrijheid, Lucifer, Verzoeking, Verzoening van Christus --- ### [Minder gelovigen, maar wel luider en bewuster](https://geenszins.info/minder-gelovigen-maar-wel-luider-en-bewuster/) **Published:** augustus 10, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Keert Gen Z massaal terug naar de kerk? De cijfers tonen van niet, maar er is wél iets anders aan de hand. Er is geen sprake van een massa-revival, maar van een herinterpretatie: de groep gelovige jongeren is kleiner, maar beleeft het geloof veel bewuster, individueler en zichtbaarder in de maatschappij. Dat maakt geloof stap voor stap weer een normaal onderwerp in het publieke gesprek. **Content:** **Kort samengevat** Keert Gen Z massaal terug naar de kerk? De cijfers tonen van niet, maar er is wél iets anders aan de hand. Er is geen sprake van een massa-revival, maar van een *herinterpretatie*: de groep gelovige jongeren is kleiner, maar beleeft het geloof veel bewuster, individueler en zichtbaarder in de maatschappij. Dat maakt geloof stap voor stap weer een normaal onderwerp in het publieke gesprek. De voorbije maanden duikt in mijn feed steeds vaker hetzelfde verhaal op: Gen Z zou massaal terugkeren naar het geloof. Video’s, artikels, opiniestukken, allemaal met dezelfde ondertoon: na decennia van secularisering zou er nu een religieuze heropleving aan de gang zijn. Ik was benieuwd of dat klopt, en vooral: of het ook hier, in België en de rest van Europa, iets voorstelt. Het antwoord is genuanceerder dan de kranten en video’s laten uitschijnen, en net dat maakt het interessant. ## Wat er in Amerika gebeurt Het verhaal begint meestal in de Verenigde Staten. Pew Research toonde vorig jaar aan dat het percentage Amerikanen dat vindt dat religie aan invloed wint, in één jaar tijd is gestegen van 18% naar 31%, het hoogste cijfer in vijftien jaar. Tegelijk blijft een meerderheid, 68%, zeggen dat de maatschappelijke rol van religie afneemt, al was dat een jaar eerder nog 80%. Met andere woorden: de daling lijkt af te vlakken, maar van een echte omkeer is geen sprake. Wat wel opvalt: religies die op papier klein zijn, kunnen online een veel groter podium krijgen dan hun ledenaantal doet vermoeden. Grote, oudere kerkgemeenschappen verliezen jongeren, maar wie blijft, is vaak juist heel actief en zichtbaar online. Een kleine, sterk betrokken groep jonge gelovigen kan zo een uitvergrote culturele voetafdruk achterlaten. Dat verklaart mee waarom het aanvoelt alsof er ‘iets’ gaande is, ook al bevestigen de harde cijfers geen brede opleving. ## En bij ons? Voor België en Vlaanderen is het beeld voorzichtiger. Het Jeugdonderzoeksplatform (JOP), dat om de vijf jaar jongeren in Antwerpen, Brussel en Gent bevraagt over religie, kwam begin dit jaar met een duidelijke conclusie: van een echte religieuze heropleving is bij ons geen sprake. De secularisering zet gewoon door. Jongeren die zichzelf gelovig noemen, hechten over het algemeen minder belang aan hun geloof dan vroeger en houden zich minder strikt aan de regels ervan. Maar daarbinnen zit een boeiende tegenstelling. Binnen de kleinere groep die wél gelovig blijft, vooral katholieke en moslimjongeren, zien de onderzoekers een stijging in kerk- of moskeebezoek. Ze voelen ook meer sociale druk, van ouders of leeftijdsgenoten, om hun geloof zichtbaar te beleven. Minder mensen geloven dus, maar wie gelooft, doet dat actiever en luider. Godsdienstsocioloog Wim Vandewiele (KU Leuven) vat het treffend samen: ‘We leven niet in een tijd van heropleving, maar van herinterpretatie.’ Jongeren nemen afstand van religie als vaste, opgelegde structuur en maken er meer een persoonlijke, vrije keuze van. Je zou het de individualisering van het geloof kunnen noemen: een ontwikkeling die naast de secularisering plaatsvindt, niet ertegenin. Religie verdwijnt niet, ze verandert van vorm: minder collectief en verplicht, meer individueel en bewust gekozen. En precies omdat die keuze bewuster is, wordt ze ook zichtbaarder: op sociale media, via ‘godfluencers’, getuigenissen, retraites, kloosterweken. Elders in Europa zijn de signalen wisselend. In het Verenigd Koninkrijk is het duidelijkst: onderzoek van YouGov en de Bible Society laat zien dat 45% van de 18- tot 24-jarigen zegt in God te geloven, tegenover amper 16% in 2021, bijna een verdrievoudiging op vier jaar tijd. Frankrijk zag in 2025 een stijging van 45% in het aantal volwassen dopen, het hoogste cijfer in twintig jaar, al gaat dat over een relatief kleine groep bekeerlingen. Voor België of Vlaanderen bestaat zulk hard cijfermateriaal nog niet. Onderzoekers van de KU Leuven zeggen het zelf ronduit: de trendbreuk die in de VS of het VK zichtbaar is, is bij ons nog niet aangetoond. ## Waarom ik toch denk dat er iets begint te veranderen Cijfers vertellen niet het hele verhaal. Misschien beleven we niet zozeer de terugkeer van religie, maar wel de terugkeer van religie naar het publieke gesprek. Wat mij namelijk opvalt, en wat volgens mij onderbelicht blijft in dit debat, is dat geloof stilaan weer bespreekbaar wordt. Geloof lijkt met andere woorden opnieuw iets normaler te worden om openlijk over te spreken, los van de vraag of er ook daadwerkelijk meer mensen gaan geloven. Lang was het iets wat je in een hoekje wegstopte, iets waar je op zijn best voorzichtig over sprak. Dat verandert. Steeds meer mensen, ook jonge mensen, durven er openlijk voor uitkomen dat geloof een plaats heeft in hun leven, en maken daar geen geheim meer van. Ik herken dat patroon, van een kleinere maar zichtbaardere groep gelovigen, ook in mijn eigen omgeving, in de dagelijkse praktijk van mijn eigen geloofsgemeenschap. ## Wat ik als bisschop zelf zie Ik spreek hier ook vanuit mijn eigen ervaring als bisschop binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ik merk dat het voor onze kerk, net als voor andere geloofsgemeenschappen, steeds uitdagender wordt om jongeren te binden met de structuren van vroeger. Zij hebben nood aan iets anders. Maar anders betekent niet dat hun geloof minder doorleefd is: ze nemen het net zo ernstig en gaan er op hun eigen manier mee aan de slag. Onze jongeren hebben gewoon nood aan een andere manier van beleving, en dat is voor een kerk als de onze een echte uitdaging: enerzijds vasthouden aan wat werkelijk telt en aan tradities die belangrijk blijven, anderzijds een vorm vinden die voor iedereen werkt, ook voor deze generatie. Wat ik daarnaast vaststel: onze jongeren staan niet buiten de maatschappij, ze staan er volop in en willen daar ook voluit deel van uitmaken. Ze studeren, sporten, werken, gaan uit, hebben gelovige en niet-gelovige vrienden en bewegen zich vanzelfsprekend in de bredere samenleving. Veel minder dan vorige generaties leven ze in een aparte kerkelijke leefwereld. Hun geloof nemen ze daarin gewoon mee. Ze willen zich niet als groep afzonderen omwille van hun geloof, en het grote voordeel daarvan is dat ze het ook niet meer wegsteken zodra ze in die maatschappij staan. Dat verandert voor ons als kerk wel de vraag die telt. Niet langer: hoe krijgen we jongeren naar onze activiteiten? Wel: hoe helpen we hen om hun geloof te beleven binnen het leven dat ze daadwerkelijk leiden? We kunnen als instituut niet meer zoveel doen buiten de maatschappij; we moeten hen de ruimte laten om vanuit hun geloof deel te nemen aan hun alledaagse activiteiten, in plaats van te verwachten dat ze zich daarvan losmaken. En dat knaagt allerminst aan hun geloof, integendeel. Opmerkelijk is dat onze kerk vandaag het hoogste aantal zendelingen ooit telt, jongeren van 18, 19, 20 jaar die twee jaar van hun leven geven voor hun geloofsgemeenschap. Dat doe je niet zonder een doorleefd geloof. Niet iedere jongere maakt die keuze en niet iedere zending verloopt zoals vooraf gehoopt, maar het toont wel hoe belangrijk geloof voor veel van hen blijft. Alleen omdat je ze niet op elke kerkactiviteit ziet, wil dat niet zeggen dat ze niet bereid zijn zich voor hun geloof in te zetten. Ik denk dat dit net kansen biedt, zeker voor onze kerk. Wij zijn een kerk die durft veranderen, en ik ben ervan overtuigd dat onze profeet en de apostelen intensief nadenken over de vraag hoe we volgende generaties kunnen blijven bereiken. Ik zie die bereidheid om naar nieuwe vormen te zoeken bijvoorbeeld ook in de veranderingen die vanaf september in ons studie- en lesprogramma worden doorgevoerd, waarbij meer ruimte komt voor jongeren en gezinnen om hun geloof op een eigen, persoonlijke manier vorm te geven. Veranderingen zijn vaak moeilijk te aanvaarden, maar ik realiseer me dat ze noodzakelijk zijn om de volgende generaties de kans te geven hun geloof op hun eigen manier te beleven. ## Kleine rimpels, grote kring Ik vergelijk het graag met een steen die in een vijver valt. De eerste rimpels zijn klein en lijken bijna onbeduidend. Maar ze deinen uit, cirkel na cirkel, steeds verder. Zo zie ik ook deze beweging: de eerste rimpels betekenen niet dat plots massa’s mensen opnieuw gelovig worden, maar wel dat geloof stap voor stap zichtbaarder, bewuster en bespreekbaarder wordt. En precies daarin zit volgens mij de kracht van die eerste rimpels: ze normaliseren het onderwerp en geven andere jongeren de ruimte om zich ook uit te spreken. Ik denk dat we hier getuige zijn van het prille begin van een cultuuromslag die zich de komende decennia verder zal doorzetten, niet als een terugkeer naar de massakerk van vroeger, maar als een langzame, golvende verschuiving in hoe openlijk we over geloof durven praten. Het is dus geen revival in de zin van massa’s mensen die terugstromen naar de kerkbanken. Het is iets fundamentelers: een herinterpretatie van geloof en van de plaats die geloof inneemt in een grotendeels seculiere samenleving. En die herinterpretatie is, denk ik, precies omdat ze zichtbaarder is dan vroeger, het begin van een echte omslag. De eerste rimpels zijn er. Het is afwachten hoe ver de kring nog gaat reiken. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, Gen Z, Herinterpretatie, Jongeren, maatschappij, religie, samenleving, Secularisering --- ### [Contact tussen wetenschap en geloof](https://geenszins.info/contact-tussen-wetenschap-en-geloof/) **Published:** augustus 4, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wetenschap zoekt feiten, geloof zoekt betekenis — maar ze kijken naar dezelfde werkelijkheid. Een oprechte zoektocht naar waarheid hoeft eerlijke vragen of een tweede experiment nooit te schromen. Want of het nu om een laboratorium of om een gebed gaat: de echte antwoorden vind je pas als je zelf op onderzoek uitgaat. **Content:** **Kort samengevat** Wetenschap zoekt feiten, geloof zoekt betekenis — maar ze kijken naar dezelfde werkelijkheid. Een oprechte zoektocht naar waarheid hoeft eerlijke vragen of een tweede experiment nooit te schromen. Want of het nu om een laboratorium of om een gebed gaat: de echte antwoorden vind je pas als je zelf op onderzoek uitgaat. Ik ben een nerd. Geef mij een boek over sterrenstelsels, zwarte gaten of buitenaards leven, en de kans is groot dat mijn planning voor die avond de vuilbak in kan. Niet omdat ik verwacht dat er morgen een ruimteschip in mijn tuin landt, maar omdat het me blijft fascineren hoe ongelooflijk groot en mysterieus het universum is. Alleen al het besef dat wij leven op een klein stipje in een bijna onvoorstelbare kosmos, vervult me telkens opnieuw met verwondering. Misschien is dat ook de reden waarom Contact van Carl Sagan al jaren een van mijn favoriete romans is. Onlangs bekeek ik opnieuw de film en las ik daarna nog eens het boek. Dat leverde iets op wat ik niet had verwacht. Ik bleef namelijk niet hangen bij de vraag of er buitenaards leven bestaat, maar bij een heel andere gedachte. Voor wie het verhaal niet kent: wetenschapper Ellie Arroway ontvangt een boodschap uit de ruimte. Op basis daarvan wordt een gigantische machine gebouwd waarmee zij een reis maakt die haar leven voorgoed verandert. Tenminste, volgens haar. Wanneer ze terugkeert, blijkt voor alle omstaanders nauwelijks een seconde verstreken te zijn. Er zijn geen beelden van haar reis. Geen meetgegevens die haar verhaal bevestigen. Voor de buitenwereld lijkt het alsof er helemaal niets is gebeurd. Terwijl de aftiteling liep, betrapte ik mezelf op een onverwachte gedachte. Waarom bouwen ze die machine niet gewoon opnieuw? Op het eerste gezicht lijkt dat een detail. Maar hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik besefte dat die vraag eigenlijk veel zegt over hoe ik zelf naar waarheid kijk. ## Waarom geen tweede experiment? Carl Sagan was niet alleen romanschrijver, maar ook een briljant wetenschapper. Achteraf las ik dat hij met dit einde bewust een spiegel wilde voorhouden. Heel de film vraagt Ellie bewijs van anderen. Ze neemt geen genoegen met verhalen of overtuigingen alleen. En precies zij komt op het einde terecht in de positie waarin gelovigen zich vaak bevinden. Ze moet zeggen: ‘Ik kan het niet bewijzen, maar ik weet wat ik heb meegemaakt.’ Ik vind dat een schitterende literaire vondst. Ze nodigt uit tot bescheidenheid. Ook een wetenschapper kan in een situatie terechtkomen waarin een persoonlijke ervaring reëel is, maar niet overdraagbaar. Toch merkte ik dat mijn gedachten een andere richting uitgingen dan die van de film. Waarom zouden we hier stoppen? Waarom zouden we niet opnieuw proberen? Niet omdat ik Ellie niet geloof, maar omdat waarheid, als ze werkelijk waar is, niet bang hoeft te zijn voor een tweede experiment. ## Twee vensters op dezelfde werkelijkheid Dat bracht me bij iets waar ik de voorbije jaren steeds vaker over heb geschreven. Vaak wordt gezegd dat wetenschap en geloof elk hun eigen terrein hebben. Wetenschap zou gaan over feiten. Geloof over betekenis. Dat klinkt mooi, maar het voelt voor mij alsof de werkelijkheid daarmee kunstmatig wordt opgesplitst. Ik kijk er anders naar: voor mij zijn wetenschap en geloof twee vensters die uitkijken op dezelfde werkelijkheid. Er is uiteindelijk maar één waarheid. Als God de Schepper is van het universum, dan kan eerlijke wetenschap Hem uiteindelijk niet tegenspreken. En als God zich werkelijk openbaart, dan hoeft die openbaring ook niet bang te zijn voor eerlijk onderzoek. Als er spanning lijkt te bestaan tussen beide, dan is dat volgens mij meestal een teken dat wij iets nog niet volledig begrijpen, niet dat waarheid zichzelf tegenspreekt. Dat betekent natuurlijk niet dat wetenschap en geloof op dezelfde manier werken. Een telescoop is iets anders dan een gebed. Een laboratoriumexperiment is iets anders dan een geestelijke ervaring. Maar beide vertrekken wel vanuit dezelfde overtuiging dat de werkelijkheid het waard is om onderzocht te worden. Ik weet dat dit snel abstract kan klinken, dus laat me het concreet maken. Veel astrofysici stellen vandaag dat het heelal kan ontstaan zijn zonder dat daar een Schepper aan te pas moest komen — via kwantumfluctuaties of een van de vele multiversumtheorieën. Dat vormt voor mij geen bedreiging voor mijn geloof. Zulke theorieën beschrijven een mechanisme: ze proberen uit te leggen hoe iets gebeurt. Ze beantwoorden niet de vraag waarom er überhaupt iets bestaat, of waarom de natuurwetten precies zijn zoals ze zijn. Hetzelfde geldt voor evolutie. Als de wetenschap overtuigend aantoont dat het leven zich over miljarden jaren heeft ontwikkeld, dan zie ik daarin geen bedreiging voor mijn geloof. Integendeel: dan vertelt de wetenschap mij iets over hoe God geschapen heeft, niet over de vraag óf Hij geschapen heeft. ## Maar toen begon ik mijn eigen vergelijking in vraag te stellen Terwijl ik hierover nadacht, besefte ik plots dat mijn vergelijking misschien te eenvoudig was. Mijn oorspronkelijke vraag was: waarom bouwen ze de machine niet gewoon opnieuw? Maar zelfs als ze tien keer opnieuw gebouwd zou worden, zou dat eigenlijk niets fundamenteels veranderen. De machine in Contact werkt immers niet zoals een telescoop. Een telescoop produceert gegevens die iedereen kan controleren: een andere astronoom kan met zijn eigen instrument naar dezelfde sterren kijken en dezelfde metingen uitvoeren. De machine doet dat niet. Ze levert uiteindelijk alleen een persoonlijke ervaring op. Ook een tweede, derde of tiende reis zou voor de buitenwereld nog altijd neerkomen op hetzelfde: iemand die terugkomt en zegt: ‘Geloof me, ik ben er geweest.’ Dat is fundamenteel anders dan wetenschap. En toch bracht die gedachte mij opnieuw bij geloof. Bidden lijkt immers veel minder op het bouwen van een telescoop dan op het instappen in die machine. De kern van zo’n ervaring blijft persoonlijk — niemand anders kan ze rechtstreeks waarnemen. Maar daarmee is het verhaal niet afgelopen. Want geloof vraagt niet: ‘Geloof mij omdat ík iets heb meegemaakt.’ Het nodigt uit om zelf op weg te gaan. Dat is misschien wel een van de meest onderschatte kenmerken van religie. Gelovigen vertellen al duizenden jaren over persoonlijke ervaringen, maar tegelijk nodigen ze anderen uit om zelf te bidden, zelf te zoeken en zelf te onderzoeken. Niet om hun ervaring klakkeloos over te nemen, maar om zelf te ontdekken of er iets te vinden valt. Natuurlijk is dat niet hetzelfde als een natuurkundig experiment. De uitkomst is niet publiek meetbaar zoals een spectrumanalyse van een ster. En ik wil hier ook geen gemakkelijke sprong maken. Doorheen de geschiedenis hebben miljoenen mensen, uit volstrekt verschillende tijden, culturen en religieuze tradities, na een oprechte zoektocht verslag gedaan van iets wat opvallend op elkaar lijkt: een gevoel van vrede, van niet-alleen-zijn, van een werkelijkheid die groter is dan zichzelf. Maar diezelfde mensen trekken daaruit vaak tegenstrijdige conclusies. De ene noemt het Allah, de andere het Ene, nog een ander een universeel bewustzijn, en ik noem het de Heilige Geest die getuigt van God de Vader en Jezus Christus. Dat verschil mag ik niet wegmoffelen. Als de ervaring zelf universeel is, maar de doctrine waarin ze wordt gegoten verschilt naargelang de cultuur waarin iemand opgroeit, dan bewijst die gelijkenis op zich niet dat elke doctrine correct is — laat staan de mijne. Wat ze wel bewijst, is iets bescheidener, maar daarom niet minder belangrijk: dat de zoektocht zelf, ernstig ondernomen, blijkbaar altijd iets oplevert. Dat er blijkbaar iets te vinden is, ook al verschillen mensen over wat ze precies gevonden hebben en hoe ze het benoemen. Voor mij is dat geen theoretische gedachte. Ik heb in de loop der jaren bewust die zoektocht gemaakt doorheen verschillende doctrines en religieuze tradities, zonder er op voorhand één uit te sluiten. En precies die zoektocht heeft me, niet in een opwelling maar na een lang en nuchter proces, gebracht bij mijn keuze voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Net daarom durf ik die methode iedereen aan te raden, ongeacht waar ze uiteindelijk uitkomt. Niet omdat ik verwacht dat iedereen bij dezelfde conclusie belandt als ik, maar omdat een eerlijke zoektocht, hoe ze ook afloopt, altijd meer oplevert dan geen zoektocht. Dat is geen bewijs in de wetenschappelijke betekenis van het woord. Het beslecht niet welke doctrine het dichtst bij de waarheid komt. Maar het is ook niet niets: het weerlegt alvast de gedachte dat er, buiten onszelf, gewoon niets te vinden valt. ## Misschien lijken geloof en wetenschap meer op elkaar dan we denken Achteraf moest ik glimlachen om mijn eigen reactie op de film. Mijn eerste instinct was niet om partij te kiezen — niet om te zeggen dat Ellie gelijk had of dat haar tegenstanders ongelijk hadden. Mijn eerste instinct was: laten we het opnieuw proberen. Misschien zegt dat wel iets over hoe ik ook naar geloof kijk. Een getuigenis is voor mij geen eindpunt waarop alle vragen ophouden. Het is het begin van een levenslange zoektocht. Je bidt opnieuw. Je leest opnieuw. Je denkt opnieuw na. Je probeert opnieuw te begrijpen. Niet omdat waarheid voortdurend in twijfel moet worden getrokken, maar omdat waarheid zich niet hoeft te verdedigen tegen eerlijke vragen. Daarin lijken een goede wetenschapper en een oprechte gelovige misschien meer op elkaar dan we vaak denken: beiden beseffen dat de zoektocht nooit echt af is. ## De vraag achter de vraag Uiteindelijk besefte ik dat mijn ergernis over die machine eigenlijk nooit over die machine ging. Ze ging over een diepere overtuiging. Ik geloof dat waarheid één is. Daarom geloof ik ook dat ze zich niet laat opsluiten in één methode of één manier van kijken. Wetenschap helpt ons de werkelijkheid te begrijpen. Geloof helpt ons diezelfde werkelijkheid in een groter perspectief te zien. Niet als concurrenten, maar als bondgenoten die elk een ander venster openen op dezelfde waarheid. Misschien is dat wel de reden waarom Contact mij na al die jaren blijft boeien. Niet omdat het alle antwoorden geeft, maar omdat het mij blijft uitnodigen om dezelfde vraag te stellen waarmee de film voor mij eindigde. Waarom zouden we ophouden met zoeken? Want of het nu gaat om wetenschap of om geloof, uiteindelijk begint elke echte zoektocht met dezelfde uitnodiging: Onderzoek het zelf. --- [![Front cover of a book featuring a clay Jesus figure in a white robe with a pink sash and bold red title 'REDELIJK GELOVIG' by David Geens.](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig-670x1024.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig.webp) Dit thema — hoe wetenschap en geloof zich tot elkaar verhouden, en waarom ik uiteindelijk zelf op onderzoek ben gegaan — komt uitgebreider aan bod in mijn boek *Redelijk gelovig*, dat op 15 september verschijnt. Meer info op [www.redelijkgelovig.be](http://www.redelijkgelovig.be). **Categorieën:** Geloof **Tags:** Contact, filosofie, persoonlijke ervaring, wetenschap en geloof, zoektocht naar waarheid --- ### [Bid niet alleen om verandering](https://geenszins.info/bid-niet-alleen-om-verandering/) **Published:** augustus 1, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** We bidden meestal dat onze omstandigheden veranderen — zoals een file die moet oplossen. Maar wat als we niet bidden om verandering om ons heen, maar om verandering in ons? **Content:** **Kort samengevat** Wanneer we vastzitten — zoals in een file — is onze eerste reflex vaak om te bidden dat de omstandigheden veranderen. Maar bidden gaat niet alleen om vragen wat er *buiten* ons moet veranderen, maar ook wat God *binnenin* ons kan veranderen, zoals ons geduld of onze vrede. God neemt niet elk obstakel weg, omdat dit leven bedoeld is om te groeien en zelf te leren handelen. Soms is het echte wonder niet dat de file of het probleem verdwijnt, maar dat wij de kracht ontvangen om te veranderen in hoe we ermee omgaan. Ik kom terug van vakantie en rijd na een lange dag huiswaarts recht in de file rond Antwerpen. Niet zomaar een file — het soort waarbij je de remlichten voor je al ziet uitgaan voordat je zelf goed en wel stilstaat. Mijn eerste reflex is een gebed. Snel, tussen twee zuchten door: *Hemelse Vader, laat het meevallen. Of laat mij ergens een omweg vinden.* Ik was nog niet uitgebeden of ik voelde het al aankomen: dit is niet het enige gebed dat [ik wil bidden](https://geenszins.info/ik-bid-zoals-ik-winkel/). Niet omdat mijn vraag verkeerd was. Je hoeft niet bang te zijn dat je verkeerd bidt. Je mag met alles naar God gaan — met een file die moet oplossen, een factuur die betaald moet raken of een scan waarvan je hoopt dat die goed uitvalt. Bidden is geen examen waarbij je het juiste antwoord moet vinden. Het is in de eerste plaats een relatie: een manier om je band met God levend te houden, Hem te laten weten dat je van Hem houdt en jezelf op Hem af te stemmen. Vanuit die relatie mag je vragen wat je verlangt. Maar soms vergeten we daarbij een belangrijk deel van het gebed. Dat overkwam mij die avond in de file. ## Het gebed dat ik meestal oversla Ik bad opnieuw, ditmaal anders: *Hemelse Vader, help mij om hier geduldig mee om te gaan.* Het is maar een klein zinnetje, maar de verschuiving erin is groter dan ze lijkt. Mijn eerste gebed vroeg om iets buiten mij te veranderen: de file, de weg, de omstandigheden. Mijn tweede gebed vroeg om iets in mij te veranderen: mijn geduld, dat — eerlijk gezegd — niet mijn sterkste kant is. Die kleine bereidheid om zelf anders met de situatie om te gaan, was al een wonder op zich. Niet omdat de file verdween, maar omdat ik voor een paar minuten een geduldiger mens werd dan ik daarvoor was. Dat is het deel van bidden dat we gemakkelijk overslaan. We bidden vaak om dingen die buiten ons liggen. Veel minder vaak vragen we om hulp bij wat binnen ons ligt: geduld, vergevingsgezindheid, inzicht of de moed om iemand meer lief te hebben dan vanzelf gaat. Terwijl juist daar ruimte ligt om te groeien. Misschien is het daarom goed om tijdens het bidden niet alleen te vragen: *wat moet er veranderen?* maar ook: *wat wilt U in mij veranderen?* ## Waarom dat gebed ertoe doet Het is geen toeval dat we in dit leven zelf moeten leren kiezen en handelen. Keuzevrijheid is geen detail van Gods plan, maar een voorwaarde ervan. Zonder zelf te leren omgaan met wat op ons afkomt, kunnen we niet worden wie we bedoeld zijn te worden. God helpt ons daarbij. Hij geeft richting door zijn geboden en zijn evangelie. Christus neemt weg wat wij zelf niet kunnen wegnemen. Maar waar wij kunnen handelen, neemt God onze keuze en verantwoordelijkheid niet van ons over. Hij helpt ons om stap voor stap te groeien. Daarom is bidden om verandering in onszelf geen troostprijs voor wie geen groter wonder krijgt. Het sluit juist nauw aan bij het doel van dit leven: worden wie God ons helpt te worden. De apostel Paulus wist daar alles van. Hij had een “doorn in het vlees” — iets wat hem kwelde, zonder dat hij precies vertelt wat het was. Driemaal bad hij dat die doorn van hem zou worden weggenomen. Het antwoord was geen genezing, maar een belofte: Gods genade zou voor hem genoeg zijn en juist in zijn zwakheid kon Gods kracht tot volle wasdom komen (2 Korintiërs 12:7-9). Iets soortgelijks lezen we over het volk van Alma, dat onder een wrede overheerser gebukt ging. God nam hun lasten niet meteen weg. Hij maakte hun schouders sterker, zodat ze die lasten gemakkelijker konden dragen (Mosia 24:14-15). In beide verhalen verdwijnt het probleem niet onmiddellijk. Er verandert iets in de mensen die het moeten dragen. Dat gebeurt niet door wilskracht alleen. Paulus vraagt om hulp. Het volk van Alma draagt zijn lasten niet uitsluitend vanuit eigen kracht, maar wordt door God versterkt. Bidden om zelf te veranderen betekent dus niet dat je het voortaan in je eentje moet klaren. Het is juist erkennen dat de kracht om te veranderen iets is wat je ontvangt, niet iets wat je met geweld uit jezelf moet persen. Zoals 2 Nephi 2:26-27 het uitdrukt: we zijn vrij om te handelen en niet alleen om door onze omstandigheden behandeld te worden. Bidden om de kracht daartoe is daarom minstens even wezenlijk als bidden om andere omstandigheden. ## Een kortere weg is niet altijd een groter wonder In de film *Bruce Almighty* krijgt de hoofdpersoon voor een tijdje Gods krachten. Voor een romantisch moment trekt hij de maan dichterbij, zonder te beseffen dat hij daarmee elders overstromingen veroorzaakt. Hij ziet zijn eigen wens, maar niet het grotere geheel waarin die wens een plaats moet krijgen. Zo beperkt is ook mijn blik vanuit de file. Het is niet dat God niet in staat zou zijn om een file te laten oplossen. Maar misschien heeft Hij iets groters voor ogen dan alleen mijn onmiddellijke comfort. Misschien ziet Hij ook wat die file kan blootleggen: mijn ongeduld, mijn behoefte aan controle en mijn neiging om iedere hindernis als verloren tijd te beschouwen. Een kortere weg is daarom niet altijd de betere weg. Soms is groeien in geduld een groter wonder dan een file die oplost. ## Waar dit niet over gaat Dit is geen verklaring voor ziekte, een miskraam of een ramp die niemand heeft gekozen. Het betekent zeker niet dat een andere houding zulk lijden oplost. Dat zou diep verdriet herleiden tot een humeurkwestie, en dat is het absoluut niet. Ook in zwaar lijden kunnen we God om kracht, moed en vrede vragen. Maar dat maakt [het lijden zelf niet minder werkelijk](https://geenszins.info/etienne-vermeersch-en-de-waarheid-die-hij-kwijt-was/) en legt de verantwoordelijkheid ervoor niet bij degene die het ondergaat. Wat ik hier vooral bedoel, is het gewone leven: de file, de moeilijke collega, het korte lontje, de oude wonde die je liever koestert dan loslaat. Daar ligt vaak ruimte om zelf anders te handelen — en daar klinkt ook de uitnodiging om te groeien. ## Een gebed erbij, niet in de plaats van Blijf gerust bidden om wat je altijd hebt gevraagd. Vraag of het obstakel mag verdwijnen, de weg mag opengaan of de situatie mag veranderen. Maar leg er deze week een tweede gebed naast. Vraag niet alleen of het obstakel verdwijnt, maar ook wat je nodig hebt om het te dragen of er anders mee om te gaan. Vraag om meer geduld met wie je irriteert, om inzicht in een probleem waarin je vastzit, om de moed te hebben de eerste stap te zetten of om de kracht om iemand lief te hebben die het je niet gemakkelijk maakt. Ik geloof dat zo’n gebed wordt gehoord. Niet altijd door een plotselinge ommekeer, maar vaak doordat we kracht ontvangen om het nog eens te proberen. Misschien verandert de file niet. Misschien veranderen wij. En soms is dat het grootste wonder. **Categorieën:** Geloof **Tags:** gebed, Geduld, geloof, Mindset, Persoonlijke groei --- ### [Welkom zoals je bent, maar niet om te blijven zoals je bent](https://geenszins.info/welkom-zoals-je-bent-maar-niet-om-te-blijven-zoals-je-bent/) **Published:** juli 28, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Iedereen is welkom bij Jezus, precies zoals hij is. Wie Hem volgt, wordt tegelijk uitgenodigd om verder te groeien. De vraag is daarom niet of je al ‘klaar’ bent, maar of je bereid bent om samen met Christus op weg te gaan. En wie al onderweg is, loopt best mee als trainingsmaatje, niet als toeschouwer. **Content:** # De marathon na je doop lopen we samen **Kort samengevat** Iedereen is welkom bij Jezus, precies zoals hij is. Wie Hem volgt, wordt tegelijk uitgenodigd om verder te groeien. De vraag is daarom niet of je al ‘klaar’ bent, maar of je bereid bent om samen met Christus op weg te gaan. Die groei verloopt niet voor iedereen op dezelfde manier of in hetzelfde tempo, en niet elke worsteling vraagt dezelfde begeleiding. Wie al langer onderweg is, hoort daarbij niet als toeschouwer langs de kant te staan, maar als medeloper naast iemand te lopen. Soms praat ik met mensen die nog niet lang gedoopt zijn. Terwijl ik hen beter leer kennen, merk ik dat er in hun leven nog dingen zijn waarmee ze worstelen of waarin verdere groei nodig is. Een paar jaar geleden zou ik mij dan waarschijnlijk hebben afgevraagd of ze eigenlijk al wel ‘klaar’ waren voor hun doop. Nu komt er een andere vraag in mij op: waar staan ze vandaag, welke stappen hebben ze al gezet, en hoe kunnen wij hen het beste helpen om verder te groeien? En eerlijk? Soms vraag ik me nog altijd af of we met die andere benadering de lat niet aan het verlagen zijn. Die twijfel is niet nieuw voor mij. Als bisschop kom ik die vraag geregeld tegen, bij anderen maar ook bij mezelf. Zijn onze doopnormen versoepeld? Is de kerk milder geworden, of misschien zelfs te toegeeflijk? Ik heb daar zelf mee geworsteld en er ook weleens te snel of te stellig op gereageerd. Na veel gesprekken, nadenken en gebed ben ik het anders gaan bekijken. Niet omdat het doel veranderd is, maar omdat ik anders ben gaan kijken naar het beginpunt van iemands weg. ## Twee stemmen, hetzelfde gemis Deze vraag houdt me al een tijd bezig, en ik merk dat ze ook binnen onze eigen geloofsgemeenschap leeft, vanuit verschillende hoeken. Sommige leden maken zich zorgen dat we de normen van het evangelie te weinig benadrukken. Zij vrezen dat de drempel te laag wordt, dat we te gemakkelijk ‘ja’ zeggen en mensen onvoldoende voorbereiden op wat een verbond met God betekent. Anderen maken zich net zorgen dat we te veel drempels opwerpen. Zij vrezen dat mensen pas werkelijk welkom lijken wanneer hun leven al helemaal op orde is, en dat we onvoldoende laten zien dat iedereen bij Jezus terechtkan zoals hij is. Ik neem beide bezorgdheden ernstig. Ze komen volgens mij vaak voort uit een oprechte liefde voor het evangelie. Beide stemmen begrijpen iets belangrijks van wie Christus is, maar geen van beide vertelt op zichzelf het volledige verhaal. Wie vooral het welkom benadrukt, heeft volkomen gelijk dat iedereen bij Jezus terechtkan. Niemand moet eerst zijn hele leven op orde brengen om door Hem gezien, bemind of geroepen te worden. Jezus wacht niet tot iemand perfect is voor Hij hem uitnodigt om dichterbij te komen. Maar wie daaruit besluit dat een ontmoeting met Christus niets hoeft te veranderen, mist een wezenlijk deel van zijn boodschap. In het verhaal van de vrouw die op overspel betrapt werd, zegt Jezus niet alleen: ‘Ook Ik veroordeel u niet.’ Hij voegt eraan toe: ‘Ga heen en zondig niet meer.’ Genade en verandering staan daar niet tegenover elkaar. Ze horen bij elkaar. Jezus veroordeelt haar niet, maar laat haar ook niet achter zonder richting. Wie slechts één van die twee zinnen onthoudt, houdt een onvolledig beeld van Christus over. Wie vooral de normen benadrukt, heeft op zijn beurt gelijk dat er richting, geboden en verbonden zijn. Structuur kan mensen beschermen en dichter bij hun Heiland brengen. Het evangelie is niet alleen een vaag gevoel van aanvaarding; het nodigt ons uit tot een concrete manier van leven. Maar wie het geloof hoofdzakelijk als een verzameling regels gaat zien, vergeet waarvoor die regels bestaan. Joseph Smith vatte dat ooit samen in het bekende beginsel: leer mensen juiste principes, en laat hen zichzelf besturen. Zonde is veel meer dan een overtreding van een reglement. Ze raakt aan onze relatie met God, met andere mensen en met onszelf. In Leer en Verbonden 19 lezen we dat de verzoening de Heiland zoveel pijn kostte dat Hij ervan beefde. Regels zijn er daarom niet om het leven nodeloos ingewikkeld te maken. Ze wijzen op dingen die werkelijk van betekenis zijn. Het probleem is dus niet dat de ene bezorgdheid terecht is en de andere niet, maar dat beide, elk voor zich, een halve waarheid voor de volledige waarheid kunnen houden. ## Van ‘ben je klaar?’ naar ‘ben je bereid?’ Dat inzicht heeft mij doen nadenken over de vraag die ik mezelf zo vaak stelde. Vroeger dacht ik bij ‘klaar zijn’ bijna automatisch aan: alles is in orde. Elke gewoonte is afgeleerd, elke vraag beantwoord, elke twijfel weggewerkt en elk probleem opgelost. Wie nog ergens mee worstelde, leek in mijn hoofd nog niet echt klaar. Maar is dat ooit geweest wat het evangelie vraagt? Ik denk het niet. Wat gevraagd wordt, is niet dat iemand al af is. Het gaat om bereidheid: de oprechte wil om Christus te volgen en verder te gaan, ook al is de weg nog lang. Niemand van ons is af. Ikzelf ben, na jaren in de kerk en jaren van kerkelijke verantwoordelijkheid, nog altijd volop onderweg. Er zijn eigenschappen waarin ik wil groeien, gewoontes die ik wil veranderen en dingen waarvan ik besef dat Christus er nog werk aan heeft. Als ‘af zijn’ de norm was, zou niemand ooit klaar zijn. Dat betekent natuurlijk niet dat welkom zijn, klaar zijn voor de doop en klaar zijn voor iedere volgende verbondsstap precies hetzelfde zijn. Iedereen mag deel uitmaken van de gemeenschap en verdient er liefde, respect en een veilige plaats. De doop vraagt daarnaast geloof in Christus, een oprechte bekering en een werkelijke bereidheid om volgens zijn evangelie te leven. Ook daarna blijven er nieuwe stappen, verantwoordelijkheden en verbonden. Maar in geen enkele fase wordt volmaaktheid vooraf gevraagd. Toch zou ik oneerlijk zijn als ik zei dat er niets veranderd is in de manier waarop ik naar de doop kijk. Er is wel iets veranderd, en dat is meer dan alleen een andere woordkeuze. Niet het traject is korter geworden, maar het moment waarop de doop binnen dat traject valt, kan voor sommige mensen vroeger liggen dan anderen misschien zouden verwachten. Vroeger werd de doop soms bijna voorgesteld als een diploma-uitreiking: eerst moest alles op orde zijn, en daarna volgde de doop als bevestiging dat het proces grotendeels voltooid was. Maar de doop is geen diploma. Hij is een begin. Met de doop komen verbonden en, zoals in Handelingen 2:38 staat, de gave van de Heilige Geest. Dat zijn geen beloningen voor mensen die de hele weg al hebben afgelegd. Het zijn gaven die iemand helpen om de weg verder te gaan. Wie vroeger in zijn groeitraject gedoopt wordt, krijgt dus niet minder te verwerken. Hij krijgt eerder geestelijk gereedschap in handen om verder te kunnen groeien. Ik ben dat daarom niet langer gaan zien als een versoepeling, maar als een andere kijk op de volgorde: niet eerst volledig veranderen en dan pas met Christus op weg gaan, maar je door de doop bewust aan Hem verbinden en vanuit dat verbond verder leren leven. Die benadering herken ik steeds vaker in de manier waarop binnen de kerk over bekering, verbonden en bediening gesproken wordt. Hoe ze concreet wordt toegepast, zal in de praktijk verschillen. Mensen verschillen, omstandigheden verschillen en leiders moeten telkens opnieuw proberen om met wijsheid, gebed en liefde te handelen. Dat betekent niet dat alles zomaar kan. Er blijven normen en de doop houdt een verbond in dat niet vrijblijvend is. Het doel verandert niet: dat ons leven steeds meer in overeenstemming komt met dat van Christus. Die lat kunnen wij trouwens niet zelf verhogen of verlagen, want het is niet onze lat. Wat wel verandert, is de vraag die eraan voorafgaat. Niet alleen: ben je al zover? Maar ook: wil je werkelijk die kant op, en zijn de eerste stappen van die bekering zichtbaar geworden? Bereidheid betekent daarbij niet dat wij onszelf op eigen kracht moeten herscheppen. Bekering is niet simpelweg harder proberen. Het betekent dat wij Christus toelaten om met ons te werken. Wij zetten stappen, maar zijn genade draagt ons wanneer onze eigen kracht tekortschiet. ## Niet elke worsteling vraagt dezelfde begeleiding Binnen de normen van het evangelie bestaan verschillen. Niet noodzakelijk in de eenvoudige zin dat het ene gebod belangrijk is en het andere niet, maar wel in de aard van de worsteling en in de begeleiding die iemand nodig heeft. Een afhankelijkheid van alcohol, tabak, koffie, thee, drugs of andere middelen kan bijvoorbeeld een sterke lichamelijke, psychologische en sociale dimensie hebben. Wie daarmee worstelt, heeft niet alleen aansporing nodig, maar soms ook tijd, intensieve ondersteuning en professionele hulp. Een terugval kan ernstig zijn zonder automatisch te bewijzen dat elke bereidheid verdwenen is. Groei verloopt niet altijd in een rechte lijn. Relationele of seksuele keuzes raken weer andere aspecten van het leven: vertrouwen, verbondenheid, verantwoordelijkheid, veiligheid en de manier waarop we met ons eigen lichaam en dat van anderen omgaan. Financiële geboden, zoals de wet van de tiende, kunnen raken aan vertrouwen in God, maar ook aan armoede, angst, onzekerheid en verantwoordelijkheid tegenover een gezin. De norm verdwijnt daardoor niet, maar de weg naar verandering ziet er niet voor iedereen hetzelfde uit. Dat verschil in aard is waarom een pastoraal gesprek niet iedere situatie op exact dezelfde manier kan behandelen. Dat betekent niet dat sommige mensen minder ernstig genomen worden of dat bepaalde geboden er niet toe zouden doen. Het betekent dat mensen geen identieke problemen zijn die met één checklist opgelost kunnen worden. Goede begeleiding vraagt daarom meer dan controleren of iemand alle juiste vakjes kan afvinken. Ze vraagt dat we luisteren, proberen te begrijpen, eerlijk spreken en samen zoeken naar de eerstvolgende haalbare en oprechte stap. Niet elke worsteling vraagt dezelfde aanpak, maar ieder mens verdient dezelfde liefde en zorgvuldigheid. ## Principes aanleren, niet elk detail voorschrijven Dat alles mag niet verward worden met betutteling. Ik citeerde eerder Joseph Smith: leer mensen juiste principes, en laat hen zichzelf besturen. Dat beginsel gaat niet alleen over kerkbestuur. Het geldt ook voor de manier waarop we nieuwe en groeiende leden begeleiden. Zelfs God werkt niet door elk detail van ons leven voortdurend voor te schrijven. ‘Want zie, het is niet passend dat Ik in alle dingen zou gebieden,’ lezen we in Leer en Verbonden 58:26. De kracht ligt juist in mensen die als vrije actoren leren kiezen, handelen en verantwoordelijkheid opnemen. Dat betekent dat wij onderwijzen en vervolgens ook ruimte laten: ruimte om zelf keuzes te maken op basis van begrip, niet alleen uit angst of sociale druk; ruimte om fouten te maken, terug op te staan en bij te leren; en ruimte om vragen te stellen zonder dat elke vraag als verzet wordt geïnterpreteerd. Dat is geen zwaktebod. Het is een belangrijk deel van geestelijke groei. Geloof dat alleen standhoudt zolang iemand voortdurend wordt gecontroleerd, heeft nog niet geleerd op eigen benen te staan. Wat wel tot de verantwoordelijkheid van leiders behoort, is mensen helpen om eerlijk te zien welke keuzes hun volgende stap ondersteunen of juist belemmeren. Niet elk detail van iemands leven controleren, maar wel helpen om de weg helder te houden. Wat dat concreet betekent, verschilt van persoon tot persoon en laat zich niet volledig in een schema gieten. Het vraagt iedere keer opnieuw gebed, gesprek, onderscheidingsvermogen en betrokkenheid van de mensen die iemand begeleiden. Een checklist kan duidelijkheid geven, maar nooit het pastorale gesprek vervangen. Bereidheid is dus geen blanco cheque. Ze is een oprechte richting, verbonden met concrete stappen. Meestal betekent dat dat de bekering al is begonnen: een schadelijke of met het evangelie strijdige gewoonte wordt niet langer verdedigd of bewust voortgezet alsof er niets aan de hand is. Tegelijk kan de innerlijke neiging, verleiding of kwetsbaarheid nog lang aanwezig blijven. Iemand kan gestopt zijn en toch blijven worstelen, vooruitgaan en toch struikelen, of oprecht bereid zijn en meer tijd nodig hebben dan wij hadden verwacht. ## Geen toeschouwers, maar medelopers Wie klaagt dat de kerk te soepel geworden is, vergeet volgens mij soms dat de Heer nog met iemand bezig kan zijn, en dat zo’n proces tijd verdient. Wie zelf midden in verandering zit, ervaart die eigen groei trouwens zelden als indrukwekkende vooruitgang. Het voelt veel vaker als tobben, vallen, twijfelen, opnieuw proberen en soms nauwelijks merken dat er iets veranderd is. Wanneer iemand zegt: ‘De Heer werkt nog aan mij’, hoeft dat geen uitvlucht te zijn. Het kan betekenen: ik ben nog niet waar ik wil zijn, maar ik beweeg wel. Dat is iets anders dan bewust stilstaan, en het verdient geen ongeduld of vernedering, maar begeleiding. Daar ligt volgens mij een belangrijke taak voor wie al langer in de kerk is: niet vanop afstand toekijken en beoordelen, maar meelopen. Wie ooit voor een marathon getraind heeft, weet dat het verschil tussen uitlopen en opgeven zelden alleen een kwestie van talent is. Het maakt uit wie naast je loopt, wie op tijd water aanreikt, wie je moed inspreekt wanneer je denkt dat je niet verder kunt en wie merkt dat je pijn hebt voordat je zelf durft toe te geven dat het niet meer gaat. Mensen die de kerk binnenstappen, hebben soms een lange weg voor de boeg. Onze taak is niet alleen om langs het parcours te applaudisseren. Onze taak is om een deel van die weg naast hen te lopen. Maar dezelfde metafoor heeft ook een andere kant, en daar wil ik niet omheen draaien. Wie zich inschrijft voor een marathon maar nooit traint, onderweg alle hulp afwijst en geen enkele stap wil zetten, zal de finish waarschijnlijk niet halen, hoe mooi de oorspronkelijke bedoeling ook was. Wie zegt bereid te zijn, maar iedere concrete uitnodiging tot groei blijft afwijzen, komt uiteindelijk niet vooruit. Liefde die daarover zwijgt, helpt iemand niet. Daarom moeten we eerlijk durven zeggen wat het evangelie vraagt. Tegelijk moeten we voorzichtig zijn met snelle conclusies. Wie onderweg vertraagt of uitvalt, doet dat niet altijd uit gebrek aan wil. Soms is iemand uitgeput. Soms draagt iemand letsels die wij niet zien. Soms heeft iemand zich nooit veilig genoeg gevoeld om eerlijk te zeggen hoe zwaar het werkelijk was. En soms was de begeleiding niet passend, te dwingend of juist te afwezig. Ook dat hoort bij onze taak als medelopers: niet alleen aansporen om vol te houden, maar ook zien wanneer iemand rust, begrip, professionele hulp of een andere vorm van begeleiding nodig heeft. Daarom moeten leiders en andere leden eerlijk durven zeggen wat het evangelie vraagt, maar ook nederig genoeg blijven om te erkennen dat wij niet altijd volledig begrijpen wat iemand draagt. Liefde betekent niet dat we elke keuze goedkeuren. Ze betekent wel dat iemands waarde niet verdwijnt wanneer hij struikelt, twijfelt of achteropraakt. Liefde garandeert evenmin dat iedereen blijft; mensen maken hun eigen keuzes en soms gaan wegen uiteen. Maar zonder liefde maken we het voor mensen onnodig moeilijk om te blijven groeien. Juist als leiders hebben we de verantwoordelijkheid om te wijzen op wat er werkelijk toe doet. Niet vanuit een ‘alles kan’-mentaliteit, maar vanuit een liefde die eerlijk genoeg is om niemand in het ongewisse te laten en zacht genoeg om niemand tot zijn tekortkomingen te reduceren. We hoeven niet te kiezen tussen duidelijkheid en mededogen. Christus deed dat ook niet. Hij sprak waarheid, maar verloor de mens voor Hem nooit uit het oog. ## Welkom, en dan? Dus ja: iedereen is welkom, precies zoals hij is. Je hoeft geen jarenlange voorbereiding door te lopen of jezelf eerst perfect te maken voordat je in de kerk, bij Christus of in een geloofsgemeenschap welkom bent. Wie overweegt om lid te worden, hoeft niet te wachten tot alles volledig op orde is. Maar wie binnenstapt, mag ook weten waar hij aan begint: een kerk die groei verwacht, omdat ze gelooft dat Christus ieder van ons uitnodigt om te veranderen. Dat is geen tegenstelling. Werkelijk welkom zijn betekent niet dat iedereen altijd moet blijven waar hij vandaag staat. En opgeroepen worden tot verandering betekent niet dat iemand vandaag minder geliefd, minder waardevol of minder welkom is. Dat is de balans die we samen moeten blijven zoeken, met aandacht voor wie bezorgd is dat normen verdwijnen, maar ook voor wie bang is dat hij pas welkom zal zijn wanneer hij eerst iemand anders geworden is. De groei die van ons gevraagd wordt, is trouwens niet in de eerste plaats iets wat een gemeenschap van ons eist om erbij te mogen horen. Het is het werk van de Heiland zelf. Hij nodigt uit, vergeeft, onderwijst en versterkt. Hij vraagt soms dingen die moeilijk zijn, maar blijft ook aanwezig wanneer onze groei trager verloopt dan wijzelf of anderen hadden gehoopt. Dat werk voltrekt zich niet volgens één identiek tijdschema voor iedereen. Wij zijn er om te begeleiden, te ondersteunen en eerlijk te onderwijzen, niet om iemand in ons tempo te dwingen. Kom dus zoals je bent. Niet omdat alles altijd zo moet blijven, maar omdat Christus precies daar begint waar jij vandaag staat. De vraag is niet of je al af bent. De vraag is of je bereid bent om met Hem op weg te gaan. En de rest? Die leren we samen, stap voor stap, zoals medelopers tijdens een lange marathon. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bereidheid, discipelschap, doop, geloofsgroei, genade, kerkelijk leven, Pastoraat --- ### [Waarom ik geloof toevoeg aan mijn leven](https://geenszins.info/waarom-ik-geloof-toevoeg-aan-mijn-leven/) **Published:** juli 25, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Je hebt geen geloof nodig om een goed of gelukkig mens te zijn. Maar voor mij voegt geloof wel een extra dimensie toe: het geeft een helder kader om keuzes te maken, helpt om zelf betekenis te geven aan tegenslag, en biedt het perspectief dat dit leven een hoofdstuk is in een groter, doorlopend verhaal. **Content:** **Kort samengevat** Je hoeft niet te geloven om een goed mens te zijn — maar voor mij voegt geloof een dimensie toe die ik zelf nooit had kunnen bereiken. Het geeft me een kader om bewuster te kiezen, leert me tegenslag niet passief te ondergaan maar er zelf betekenis in te leggen, en toont dit leven als één hoofdstuk in een verhaal dat doorloopt in plaats van ergens opnieuw te beginnen. Dat maakt me, jaar na jaar, gelukkiger. Er zijn dingen die je pas mist als je ze even kwijt bent geweest. Een dag zonder internet voelt storend, tot je je beseft dat je vroeger jarenlang zonder hebt geleefd en het je niks deed. Zo werkt gemis vaak: het is er pas zodra je weet wat je verliest. Ik denk dat geloof hetzelfde patroon volgt. Wie nooit heeft geloofd, mist meestal niets bewust — en toch zie ik het overal om me heen: mensen die op zoek gaan naar rust via meditatie, naar zin via mindfulness, naar verbinding via allerlei vormen van spiritualiteit. Niet omdat ze ongelukkig zijn, maar omdat er iets knaagt dat ze zelf niet altijd kunnen benoemen. Ik heb vijftien jaar gezocht voor ik het zelf kon benoemen. Niet naar geluk op zich, maar naar antwoorden. Waarom is er lijden? Waarom moet ik kiezen? Wat gebeurt er als dit voorbij is? Ik vond die antwoorden in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Niet in één keer, en niet zonder dat mijn leven daarna plots probleemloos werd. Maar wel op een manier die me, jaar na jaar, gelukkiger heeft gemaakt. Ik wil proberen uit te leggen waarom — niet om je te overtuigen dat het waar is, maar om je te laten zien wat het me concreet oplevert. ## Een kader om te kiezen Iets waarin ik echt geloof, is dat wij hier zijn omdat een hemelse Vader wil dat we ooit bij Hem kunnen terugkeren en kunnen worden zoals Hij. Dat klinkt misschien groots, maar het plan zelf is opvallend eenvoudig. Het ligt niet in detail vast. Het is geen stappenplan waarin elke keuze al voorgeschreven staat. Het enige wat werkelijk centraal staat, is dat we zelf moeten kiezen. Die keuzevrijheid is heilig. Zelfs God raakt er niet aan. Maar vrijheid van keuze betekent niet vrijheid van gevolg — we kiezen de weg, niet waar hij naartoe leidt. En daar zit de kern van waarom dit kader me helpt: hoe beter ik besef wat de mogelijke gevolgen van een keuze zijn, hoe overwogener ik kan kiezen. Zonder enig zicht op wat er op het spel staat, wordt kiezen een gok. Met een kader wordt het een afweging. ## Er is een reden voor alles — niet ‘alles gebeurt met een reden’ Dit is misschien het belangrijkste onderscheid dat ik ooit heb leren maken, en het lijkt op het eerste gezicht een woordspel. ‘Alles gebeurt met een reden’ klinkt troostend, maar is eigenlijk een gevaarlijke zin. Ze veronderstelt dat er ergens, vooraf, al een reden werd vastgelegd voor wat je overkomt — alsof het lot een script schreef en jij daar nu doorheen loopt. Die gedachte kan verlammen. Ze kan er ook toe leiden dat je bij ernstig leed op zoek gaat naar een goedkope verklaring — ‘het zal ergens goed voor zijn’ — die op de meest kwetsbare momenten zelfs wreed aanvoelt. Ik draai die zin liever om: er is een reden voor alles. Niet omdat die reden al vastligt, maar omdat jij die reden zelf kan opbouwen, in wat je ervan maakt. Niemand schreef vooraf waarom je iets overkomt. Maar jij kan, achteraf, betekenis geven aan hoe je ermee omgaat. Dat is geen woordspel — dat is het verschil tussen fatalisme en keuzevrijheid, toegepast op tegenslag. Dat is voor mij een belangrijke definitie van geluk geworden: de moeilijkheden die er zijn, echt begrijpen, en toch weten dat er meer voorop ligt. Een seculiere lezer zal hier terecht opmerken: dat kan ik toch ook, zonder geloof? Dat klopt. Betekenis geven aan wat je overkomt is geen exclusief recht van gelovigen. Wat geloof volgens mij toevoegt, is niet de opdracht om die betekenis te zoeken — die opdracht heeft iedereen — maar de bouwstenen om ze ook te vinden wanneer het echt donker is. Het besef dat je niet alleen op je eigen inzicht bent aangewezen, en het perspectief dat dit leven niet het volledige verhaal is, geven me iets om op terug te vallen net op de momenten waarop mijn eigen betekenisgeving tekortschiet. ## Troost, geen passiviteit Dat kader biedt troost, maar het mag nooit een excuus worden om niets te doen. God verwacht dat we handelen binnen wat mogelijk is. En laat me duidelijk zijn: niet alles is te overwinnen. Er zijn ziektes die ongeneeslijk zijn. Er is armoede, er zijn mentale uitdagingen, er zijn dingen die ons gewoon overkomen zonder dat we er iets aan konden doen. Wie dat meemaakt en denkt ‘mijn geloof is blijkbaar niet sterk genoeg’, trek ik meteen recht: [geloof is geen instant-genezing](https://geenszins.info/het-mirakel-dat-je-niet-zag-aankomen/), en Christus is niet een soort automaat waar je de uitkomst kiest die je wil. Wat het wel geeft, is gezelschap in het dragen ervan. Niet alleen van mensen om je heen, hoe belangrijk die ook zijn, maar het besef dat je dit nooit volledig alleen hoeft te dragen. Christus is er ook voor jou. ## De derde dimensie Stel je een wereld voor die volledig plat is. Iedereen die er woont, is een vlakke figuur — een zeshoek, een parallellogram, een paar ingewikkelder vormen. Elk van die figuren kan zijn eigen platte wereld heel eerlijk en heel grondig in kaart brengen. Dat maakt hun kaart niet slechter. Maar wie plots een derde dimensie leert kennen, krijgt in één klap zoveel meer mee dan wie binnen het platte vlak blijft zoeken — niet omdat die laatste minder goed nadenkt, maar omdat een deel van de werkelijkheid voor hem structureel onbereikbaar blijft, hoe scherp hij ook waarneemt. Een overtuigd humanist zou hier tegenin kunnen brengen dat een zelfgeformuleerd antwoord net authentieker is dan een antwoord dat je aangereikt kreeg. Ik snap die intuïtie, maar ik denk dat ze de zaken omdraait. Authenticiteit zit niet in waar je informatie vandaan komt, ze zit in wat je ermee doet. Dat ik bepaalde antwoorden aangereikt kreeg, maakt mijn keuze om ze te aanvaarden, te doordenken en ernaar te leven niet minder van mij. Ik kies nog altijd zelf. Het verschil met puur zelfgeformuleerde antwoorden is dan ook geen verschil in hoeveelheid inzicht — het is een verschil in soort. De een bouwt zijn kaart met wat binnen zijn platte wereld waarneembaar is. De ander krijgt er een dimensie bij die hij zelf nooit had kunnen ontdekken. ## Een verhaal met hoofdstukken, geen nieuw leven Ik geloof niet dat er na dit leven een nieuw leven begint, alsof dit hoofdstuk afsluit en er ergens een ander verhaal start. Ik geloof in één ononderbroken bestaan, met dit leven als één fase daarin. Er was al iets van mij vóór ik hier op aarde kwam. Dit hier, nu, met alles wat erbij hoort — het mooie en het moeilijke — is het volgende hoofdstuk. En wat na dit leven komt, is geen nieuw boek dat ergens anders begint, maar hetzelfde verhaal dat verdergaat. Dat besef verandert iets in hoe ik naar vandaag kijk. Het is geen reden om dit leven minder ernstig te nemen — integendeel. Precies omdat dit een hoofdstuk is in plaats van het hele verhaal, wil ik het goed schrijven. Niet: ‘het is hier slecht, maar straks wordt het beter.’ Wel: wat ik hier leer en word, neem ik mee naar het volgende hoofdstuk. Dat is zelfs één van de belangrijkste redenen waarom we hier zijn. Dat besef motiveert me om telkens op zoek te gaan naar de reden waarom iets gebeurt en vooral een les te leren hoe ik het de volgende keer beter kan doen. ## Geloof doet ook pijn, en dat wil ik niet verzwijgen Ik zou oneerlijk zijn als ik deed alsof geloof, of een geloofsgemeenschap, nooit iets van pijn veroorzaakt. Dat gebeurt. Maar in mijn ervaring ligt die pijn zelden aan het geloof zelf — meestal aan de onvolmaakte mensen die er deel van uitmaken, of aan het moment waarop een levensvisie botst met een persoonlijke keuze of ervaring die op dat moment enorm belangrijk aanvoelde. Ik heb daar niet overal een antwoord op klaar, en ik ga hier ook niet doen alsof. ## Wat vijftien jaar met mij deed Ik ben geen perfect mens geworden. Ik heb nog altijd een kort lontje en moet mezelf regelmatig eraan herinneren om na te denken voor ik spreek. Maar in vijftien jaar ben ik wel veranderd. Ik zoek veel minder conflict op. Waar ik vroeger snel het debat aanging, zoek ik nu vaker de vrede op. En als ik nu mijn kort lontje heb zien opbranden, ga ik me nadien excuseren en proberen te verbeteren. Dat is geen toeval — het is het rechtstreekse gevolg van jarenlang proberen te leven volgens wat Christus leerde. ## Een uitnodiging, geen vereiste Ik zeg dit heel bewust: je hoeft niet te geloven om een goed mens te zijn. Er zijn filosofieën — het stoïcisme, het humanisme, … — die mensen even goed en even ethisch maken, en vaak vanuit dezelfde zoektocht naar zin die mij naar geloof bracht. Geloof is geen garantie op deugdzaamheid, en het is er ook geen voorwaarde voor. Maar voor mij heeft het wel een dimensie toegevoegd die ik zelf nooit had kunnen bereiken. Het gaf me een kader om te kiezen, een manier om tegenslag niet passief te ondergaan maar er betekenis in te vinden, en het perspectief dat dit leven een hoofdstuk is in plaats van het hele verhaal. Dat maakt me, jaar na jaar, gelukkiger. Wil je hier dieper induiken dan één blogpost toelaat — hoe ik daar zelf ben geraakt, en wat het precies met me deed — dan schreef ik er een heel boek over: *[Redelijk gelovig](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig)*. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, Humanisme, keuzevrijheid, Perspectief, redelijk gelovig, Tegenslag en troost, zingeving --- ### [Geloof kan ook mooi zijn](https://geenszins.info/geloof-ook-mooi/) **Published:** november 21, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Geloof kan ook mooi zijn](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/happy-prayer-292x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/happy-prayer.jpg) Het zijn altijd gelijkaardige dingen die me er toe aanzetten om in verdedigingsmodus te gaan omtrent mijn geloof. Ook vandaag weer. Een simpele tweet over hoe *akelig* en *idioot* geloof is, doet me pijn, omdat ik vind dat geloof ook mooi kan zijn. > Zou het college voor de rechten van de mens zich eens kunnen buigen over de vraag of kinderen geen recht hebben op te groeien zonder religieuze indoctrinatie. Gedwongen geloven in religieuze leugens is psychisch geweld jegens jonge kinderen. 🤔 > > — Wim Aalten (@wimaalten) [November 20, 2017](https://x.com/wimaalten/status/932578715057491968?ref_src=twsrc%5Etfw) Ik ken Wim enkel van op twitter en ik wil helemaal geen oordeel vormen over zijn uitspraak. Ik kan ook enkel speculeren waarom hij deze uitspraak deed, maar dat doet er niet toe. Ik gebruik hem enkel als voorbeeld van tweets die ik regelmatig zie en die als rode draad hebben hoe negatief men (in het algemeen) staat tegenover geloof en religie. Ik wil eerst en vooral zeggen dat ik begrijp waarom men zulke gevoelens heeft tegenover (georganiseerde) religie. Religie is iets heel fundamenteels en is puur menselijk. Het kan het mooiste in een mens laten zien, maar ook het slechtste. Spijtig genoeg focust de goegemeente en de media vooral op het slechte. ## Iedere religie kent zijn gekken en donkere momenten [![Tempelier op kruistocht](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/tempelier-kruistocht-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/tempelier-kruistocht.jpg) En laat ons een kat een kat noemen. Daar hebben de *islamitische gekken* (ja, dat zijn de bewoordingen die ik gebruik voor hen die hun eigen religie misbruiken voor verkeerde doeleinden) mee te maken. En wederom voor alle duidelijkheid: daarmee zeg ik niet dat iedere moslim gek is of de Islam in zijn geheel een slecht geloof is. De Islam heeft geen patent op religieuze *slechtheid*. De meeste religies hebben hun donkere dagen, geleid door hun eigen gekken. De meeste voorbeelden vind je in de religies die het grootst in aantal zijn of het oudst zijn in hun geschiedenis. Kijk maar naar het christendom in het algemeen. De kruisvaarten zijn niet de momenten die ik zou willen gebruiken om te tonen hoe mooi het christendom is, integendeel. Maar ook kleine groepen hebben hun zwakzinnige momenten. [Charles Manson](http://www.standaard.be/cnt/dmf20171120_03196906) die vandaag overleed, is een prachtvoorbeeld van wat ik bedoel. Ik kan me gerust inbeelden dat de reacties deze week voort komen uit wat er in Genk gebeurd is. Een [moslimlezing in Genk](https://www.demorgen.be/nieuws/-muziek-beluisteren-is-zondig-lezing-moslimpredikers-in-stadhuis-genk-veroorzaakt-ophef-b6fb0775/) roept heel wat verbolgen reacties op. Het is in onze cultuur inderdaad ondenkbaar om te zeggen dat muziek zondig is, café’s bezoeken des duivels is en alcohol drinken totaal verkeerd is. Zelfs regeringsleden noemen het choquerend. Het choquerende is dat er elementen zijn die er op wijzen dat het niet bij deze zaken blijft. Want op zich: so what als iemand niet naar muziek wil luisteren, uit café’s wegblijft en geen alcohol wil drinken. Daar doe je niemand kwaad mee. Akkoord, het staat ver van onze westerse leefwereld, maar daarom is dit op zich niet fout. Het probleem zit als dit pad verder bewandeld wordt en men uiteindelijk komt op de vaststelling dat wie deze richtlijnen niet volgt, wel fout is en moet *bijgestuurd* of anders *geëlimineerd* worden. Dat is wel gevaarlijk, zonder meer. Maar om dan meteen te concluderen dat religie een misdaad tegen de menselijkheid is, is meer dan een paar bruggen verder. Te ver zelfs, als je het mij vraagt. Het is niet omdat een bepaalde levensvisie ver van de jouwe afstaat, dat ze daarom verkeerd is. Ik drink ook geen alcohol. Op zich niks raar. Het rare gebeurt bij mijn gesprekspartners als ze ontdekken wat de reden is dat ik geen alcohol drink. In eerste instantie wordt aangenomen dat ik op mijn gezondheid let. Moest dat het geval zijn: case closed en proficiat (en *“ik zou dat ik het ook kon”*). Als ik dan echter vertel dat ik [geen alcohol drink uit geloofsovertuiging](https://www.mormonisme.info/waarom-drinken-mormonen-geen-koffie-thee-alcohol/), dan gaan in het beste geval enkel de wenkbrauwen wat omhoog. De gelaatsuitdrukkingen verraden dan echter ongeloof. Men begrijpt een reden enkel als die reden in de eigen leefwereld ook betekenis kan hebben. Inmiddels is West-Europa echter reeds enkele generaties gescheiden van innig contact met religie en is het begrip daarvoor weg. ## Wederzijdse onverdraagzaamheid is een groot gevaar [![Onverdraagzaamheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/intolerance-300x205.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/intolerance.jpg) Het grote gevaar schuilt er in wanneer weggevallen begrip ook leidt tot onverdraagzaamheid. Wanneer enkel de eigen normen als goed worden beschouwd en er geen ruimte is om andere normen ook als mogelijks aanvaardbaar te beschouwen. Het is het gebrek aan die belevingsruimte die blijkt uit tweets zoals het voorbeeld bovenaan deze tekst. En dat vind ik gevaarlijk. Want is het is onverdraagzaamheid die onze haren ten berge doet rijzen over de moslimlezing in Genk. Maar het is ook – en schrik niet over mijn harde woorden – krek dezelfde onverdraagzaamheid die het reeds beschreven pad na die lezing zo gevaarlijk maakt. Wanneer wederzijdse onverdraagzaamheid leidt tot het punt dat het ondenkbaar wordt om er nog mee te kunnen leven. Het punt waarop men besluit dat het onverdraagzame echt niet meer verdragen kan worden en dus uit de weg moet geruimd worden. Waar ik dus wil voor waarschuwen, is dat de afkeer van religie die er is als spiegeleffect van de afkeer van de onverdraagzaamheid van de *andere* kant, er toe zou kunnen leiden dat men even onverdraagzaam wordt. Een maatschappij met wederzijdse onverdraagzaamheid leidt tot pijnlijke conflicten. Eenzijdige onverdraagzaamheid ligt aan de basis van pijnlijke momenten uit onze geschiedenis zoals de Holocaust. Vraag u dus maar eens af hoe diep wederzijdse onverdraagzaamheid gaat. ## Geloof kan ook mooi zijn Dat terwijl geloof ook mooi kan zijn. Daarbij wil ik geen exclusieven stellen. Ik pleit hier net voor verdraagzaamheid, voor hen die anders zijn. Ik wil niet de gelovige zijn die zegt “mijn kerk, de enige kerk”. Zoals ieder geloof zijn gekken kent, heeft ook ieder geloof zijn mooie kanten, op voorwaarde dat ze gebouwd wordt op (naasten)liefde en verdraagzaamheid. Ik ga zelf geen theologische discussie aan of bepaalde religies nu wel of niet op die principes gebouwd zijn. Er wordt op die manier alleen maar onverdraagzaamheid en haat aangewakkerd. Overal vind je goede en slechte mensen. Je hoeft niet gelovig te zijn om goed te zijn. Of slecht te zijn, trouwens. In de 43 jaar dat ik hier op aarde ben, heb ik ruim de helft van mijn leven ongelovig doorgebracht. Daarna een heel stuk min of meer gelovig en de laatste zes jaar overtuigd gelovig. Ik heb dus de pretentie om mezelf enigszins ervaringsdeskundige te noemen op dit gebied, net omdat ik ervaringen hebben langs alle kanten van het spectrum. Dat zorgt er voor dat ik een enorme tolerantie heb voor alle standpunten, want ik heb inzicht en begrip over waar ze voor staan. Net daarom kan ik niet nalaten om op zulke tweets te reageren. Ja, ik begrijp waarom iemand dat schrijft. Uit onbegrip, uit *onbekend is onbemind*, uit schrik… Op zulke momenten reageer ik, in de hoop begrip te kweken. Om het zwart/wit denken te gaan nuanceren met een veelvoud van vijftig tinten grijs. Vaak vanuit persoonlijke getuigenissen, zoals deze tekst. Net omdat ik in het spectrum van atheïst naar gelovige ben gegaan, zie ik het verschil in mijn leven. Ik kan enkel maar verklaren dat ik door mijn geloof een beter mens ben geworden. Dat ik gelukkiger ben geworden, meer in vrede met mezelf en met de wereld rondom mij, zelfs al is die wereld beangstigend, vaak onder andere door mensen die ook gelovig zijn, op hun manier, die soms ontspoort. Mijn manier van geloven leert me te focussen op het goede. Het onderwijst me om niet te willen toegeven aan het kwade. Het leert me dat ik de vrije keuze heb om naar de dingen te kijken zoals ik wil. Ik kan beelden bekijken en getuigenissen horen van mensen die de aanslag in Brussels Airport van veel te dichtbij hebben meegemaakt. Het is dan mijn keuze of ik focus op die *islamitische gekken* met hun springtuigen en woede en angst mij laat verteren, of dat ik eerder vertederend kijk naar het beeld van die islamitische vrouw die nog geen minuut na de ontploffingen naar één van de slachtoffers toeloopt en de ganse tijd zijn hand vast houdt om hem te laten voelen dat hij niet alleen is. ## Dood aan alle pianospelers We mogen het kind niet met het badwater weggooien. Als geloof al tot één ding in staat is, dan is het net het feit dat het er voor zorgt dat de ware ik naar boven komt. Bij vele mensen zal dat iets zuiver en goed zijn, bij anderen zal dat iets verwrongen en slecht zijn. Als religie al één ding is, dan is het een spiegel van wie we echt zijn. Ligt daarin misschien de vrees van hen die niet geloven, vraag ik me dikwijls af. Hebben ze schrik om in die spiegel te zien en zichzelf te ontdekken? Is dat de oorzaak van de onverdraagzaamheid waarover ik het had? Een onverdraagzaamheid die zich niet enkel onder gelovigen verspreidt, maar soms nog veel harder onder de ongelovigen. Er zijn recent enkele mooie artikels verschenen die ik warm aanbeveel. Neem bijvoorbeeld deze uit [Trouw.nl](https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/de-ijver-waarmee-atheisten-hun-dogma-verspreiden-is-adembenemend~ad84ae02/), waar ik volgend mooi stukje uit citeer: > Een van de grote raadselen is waarom zoveel fervente atheïsten lijden aan een zendingsdrift, die ze bij christenen niet pruimen: de ijver waarmee het atheïstisch dogma wordt verspreid onder de mensen en de volkeren, die grimmige boodschap van letterlijk Niets: er is Niets, er mag Niets en er zal Niets zijn. Adembenemend. > > Het is één ding niet in een god te (kunnen) geloven. Zo zijn er ook genoeg mensen die geen piano (kunnen) spelen. Maar het wordt potsierlijk als dit gebrek meteen wordt omgetoverd tot een deugd, wat heet, een openbaring. > > Iedereen die piano speelt is stapelgek, en allen die tijd stoppen in het zich bekwamen in die kunst verdoen hun tijd. Pas wanneer er niemand meer piano speelt, zul je eens zien hoe goed en weldadig het eraan toe zal gaan. Alle pianisten de wereld uit, benevens de pianostemmers en -bouwers. Heerlijk stuk om over na te denken. Dood aan alle pianospelers! Gelukkig is het humor en ik hoop dat de glimlach een aanleiding kan zijn tot dieper nadenken waarom atheïsten net zo bekeringsgedreven kunnen zijn als religieuze zendelingen… Als ik hier al een pleidooi wil houden, is het er één voor meer verdraagzaamheid. Om te aanvaarden dat geloof ook mooi kan zijn. Een uitdaging om minstens even de bril van de gelovige op te zetten en te zien wat hij of zij ziet. Een uitnodiging om misschien zelf even een glimp van God te zien door die bril, wie weet? [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, getuigenis, maatschappij, religie --- ### [Waarom laten leden soms de kerk achter zich?](https://geenszins.info/waarom-laten-leden-soms-de-kerk-achter-zich/) **Published:** juli 26, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mensen gaan zelden om één reden weg. Vier patronen, plus een vijfde dichter bij huis: een onhandig woord dat nooit rechtgezet werd. Luisteren, begrijpen zonder akkoord te gaan, en hardop benoemen wat we verzwijgen, helpen meer dan beleid. Weggaan blijft meestal een eigen keuze — de onze is: nooit de reden zijn, wél de liefde die blijft. **Content:** **Kort samengevat** Uitputting, kerkgeschiedenis, geweten en een gemis aan geestelijke voeding zijn de vier grote patronen uit *Torn*, aangevuld met een vijfde die dichter bij huis ligt: een onhandig woord of een miskend gevoel dat nooit werd rechtgezet. Luisteren om te begrijpen, begrip tonen zonder het eens te zijn, en hardop benoemen wat we liever verzwijgen, doen meer dan welk beleid ook. Weggaan blijft, op enkele zware uitzonderingen na, een eigen keuze. Maar onze taak is dubbel: nooit zelf de reden zijn, en zoveel mogelijk inzicht geven zodat die keuze weloverwogen is, met de liefde die sowieso blijft, wat er ook uit komt. Toen mijn zoon Lucas na het overlijden van zijn grootmoeder steeds minder naar de kerk kwam, heb ik lang gewacht op het grote gesprek. Het kwam niet. Zo’n verlies laat vragen na die niemand graag hardop stelt: waarom voelde een gebed om genezing zo onbeantwoord, en hoe rijm je de belofte van een eeuwig gezin met een afscheid dat toch zo definitief aanvoelt? Ik vermoed dat het ergens daar begon, al heeft hij het nooit met zoveel woorden gezegd. Er was geen ruzie, geen moment waarop hij zei dat hij niet meer geloofde. Er was gewoon steeds meer stilte op zondagochtend, en op een dag was hij er niet meer. Hij is nooit anti geworden. Hij spreekt nooit kwaad over de kerk, en al zeker niet over de mensen erin. Hij luistert zelfs geduldig als ik er af en toe nog over begin. Ik hou onvoorwaardelijk van hem, ik begrijp perfect waarom hij denkt zoals hij denkt na wat er gebeurd is, en tegelijk kan ik het niet laten om af en toe, voorzichtig, te proberen of er ergens nog een sprankeltje over is dat wil groeien. Dat spanningsveld — iemand volledig aanvaarden zoals hij is, en toch blijven hopen dat het geloof ooit terugkomt — is denk ik iets wat heel wat gezinnen in onze kerk vandaag kennen. ## Vier golven Er verscheen dit jaar in de Verenigde Staten een boek dat daar precies over gaat: *Torn*, van Jeff Strong, een voormalig topmanager bij Procter & Gamble en Johnson & Johnson, en zelf bisschop en zendingspresident geweest. Ook zijn aanleiding was persoonlijk: drie van zijn vijf kinderen verlieten op een bepaald moment de kerk. Dat bracht hem ertoe een grootschalig onderzoek op te zetten, gebaseerd op meer dan twintigduizend enquêtes en gesprekken, naar waarom mensen wegblijven. Zijn onderzoek onderscheidt vier patronen, die hij golven noemt. Ze overlappen in de praktijk voortdurend, maar het loont om ze apart te bekijken. **De eerste golf is levensstijl.** Dit is niet de golf van twijfel, maar van uitputting. Mensen die deze weg gaan, vragen zich niet af of de kerk waar is, maar of ze het nog volhouden. Overvolle roepingen (de vrijwillige taken en functies die je binnen de gemeente opneemt) bovenop gezin en werk, mentale druk die aangewakkerd wordt door schuldgevoel en perfectionisme, een cultuur waarin voortdurend bezig zijn de norm is en rust bijna als falen aanvoelt. Wat mensen hier zeggen is zelden theologisch: ze voelden zich gecontroleerd, ze waren op, ze hadden geen ruimte meer voor hun eigen beslissingen. Op zichzelf is dit zelden de reden waarom iemand definitief vertrekt. Het is vaker het eerste scheurtje: de plek waar de weerstand tegen alles wat daarna komt, begint af te brokkelen. **De tweede golf, en meteen de grootste, is kerkgeschiedenis.** Mensen botsen op historische, doctrinaire of institutionele informatie die niet strookt met wat ze ooit geleerd of aangenomen hadden. Polygamie, vertaalvraagstukken rond het Boek van Mormon of het Boek van Abraham, de feilbaarheid van profeten, aspecten van de tempelbegiftiging (de plechtige ceremonie die leden in de tempel ontvangen). Het interessante, en het punt dat me het meest is bijgebleven, is dat het zelden de historische feiten zelf zijn die het meeste pijn doen. Het is de vraag die daarna komt: wie kan ik nog vertrouwen, als dit me nooit verteld is? Mensen die deze golf doormaken, kunnen best leven met complexiteit en onvolmaaktheid. Wat hen breekt, is het gevoel dat ze op een vereenvoudigd verhaal hebben gebouwd, en dat de instelling die het verhaal vertelde, dat wist. **De derde golf gaat over sociale kwesties en geweten.** Hier is het niet: is de kerk waar. Het is: zelfs als ze waar zou zijn, kan ik dit nog steunen? De omgang met LGBTQ-personen, financiële transparantie, tienden als voorwaarde voor doop en tempelbezoek, ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, de manier waarop misbruik soms is behandeld. Wat deze golf onderscheidt van de vorige, is dat het geen zoektocht naar waarheid is, maar een gewetenskwestie. Mensen zeggen niet: ik geloof niet meer. Ze zeggen: ik kan mijn geweten hier niet meer aan onderwerpen, en zolang loyaliteit zwijgen vraagt, weegt die loyaliteit te zwaar. **De vierde golf is kerkelijke ervaring**, en misschien wel de stilste van de vier. Mensen blijven geloven in God en in Christus, maar de kerk zelf voedt hen niet meer geestelijk. Aanbidding die procedureel aanvoelt in plaats van levend. Meer nadruk op gehoorzaamheid en tempelbezoek dan op andere delen van het evangelie. Leiders bij wie gehoorzaamheid zwaarder weegt dan zorg. Wat mensen hier zeggen, klinkt bijna als honger: ik voelde de Heiland niet meer, ik was geestelijk uitgehongerd. Dit is vaak de golf die de doorslag geeft, juist omdat ze niet over claims of beleid gaat, maar over de vraag of er nog iets te vinden valt dat voedt. Geen van deze vier golven staat op zichzelf. Wie vermoeid raakt door golf één, wordt kwetsbaarder voor de vragen van golf twee. Wie via golf drie zijn geweten laat spreken, komt via die weg vaak ook bij golf twee terecht, en voelt zich extra ontgoocheld in golf vier als zijn zorgen weggewuifd worden. Het zijn geen vier aparte verklaringen, het zijn vier plekken waar oprechte mensen botsen met een omgeving die worstelt om complexiteit, geweten en twijfel goed op te vangen. Eén ding wil ik er wel meteen bij zeggen. Strongs enquête werd vooral verspreid via online gemeenschappen van huidige en voormalige leden, plekken waar mensen toch al actief bezig zijn met geloofsvragen. De percentages die aan elke golf hangen, zeggen dus vooral iets over wie de moeite nam een lange vragenlijst in te vullen, niet noodzakelijk over de kerk als geheel. Er ontbreekt bovendien een golf: mensen die niet vertrekken na een crisis, maar gewoon wegdrijven, zonder storm en zonder breekpunt. Die groep spreekt zich per definitie nooit luidop uit, en duikt dus ook nooit op in dit soort onderzoek. Toch herken ik, als bisschop, elk van de vier golven die er wél in staan. Ze zijn nuttig, zolang je ze als patronen leest, en niet als exacte statistiek. ## Een vijfde golf, dichter bij huis *Torn* is, dat mag gezegd worden, een heel Amerikaans boek over een heel Amerikaanse kerkcultuur. In Vlaanderen, en ik vermoed in de rest van Europa, zie ik zelf een patroon dat in Strongs vier golven nergens echt een plaats krijgt, en dat in mijn ervaring minstens even vaak voorkomt als de andere vier samen: een conflict, of misschien is dat al een te zwaar woord, met een ander lid. Een verkeerd gekozen woord tijdens een les. Een uitleg die kortaf of onhandig overkwam. Een gebrek aan warmte op een moment waarop iemand net wat extra nodig had. En soms, erger nog, hetzelfde maar dan van iemand met gezag: een bisschop, een quorumleider. Meestal zit er geen kwaadwil achter, al bestaan ook verhalen waarin dat wel zo is: bewust misbruik van gezag, roddel, grensoverschrijdend gedrag. Dat bestaat, en het verdient geen vergoelijking. Maar of het nu onhandigheid was of iets kwaadaardigers, de impact op wie het overkwam weegt voor hem vaak even zwaar. Soms is het één moment dat blijft hangen, maar meestal is het een optelsom: de anderen, over een langere tijd, die elk een beetje bijdragen aan hetzelfde gevoel. Niet uit protest. Gewoon: de zondag wordt een drempel in plaats van een uitnodiging, en die drempel wordt elke week een beetje hoger. Wat deze golf onderscheidt van de andere vier, is dat ze zelden over de kerk zelf gaat, en bijna altijd over de anderen in de kerk. Dat maakt haar niet per se makkelijker om te herstellen dan de rest. Er is geen doctrine te herzien, geen beleid te veranderen, maar dat betekent niet dat de oplossing voor het grijpen ligt. Het vergt actie van individuen, en het is bijzonder moeilijk om je eigen fout te zien, zeker als het kwetsende gedrag net goed bedoeld was: niemand herkent zichzelf graag in een verhaal waarin hij iemand pijn deed zonder het te willen. En de verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij wie kwetste. Ook bij wie wegbleef, moet er bereidheid zijn om te vergeven, anders blijft de drempel staan, ook als de ander allang spijt zou hebben. Wat deze golf vooral vraagt, is niet herstel achteraf, maar voorkomen vooraf. Dat begint bij er gewoon bewust van zijn: weten dat dit meespeelt, in plaats van te denken dat mensen alleen om grote, principiële redenen wegblijven. En het begint bij geen schrik hebben van twee simpele woorden: het spijt me. Een leider die tijdig durft toegeven dat hij het verkeerd aanpakte, doet meer om deze golf te keren dan welk beleid ook ooit zou kunnen. Strongs derde golf, geweten en sociale kwesties, zie ik hier trouwens steeds sterker opduiken bij jongeren, en dan specifiek in de jaren waarin ze van adolescent naar volwassene overgaan en voor het eerst echt hun eigen mening beginnen te vormen over die thema’s. Dat is niet de schuld van de maatschappij, dat wil ik niet suggereren. Maar het helpt niet dat de buitenwereld wie er anders over denkt vaak meteen wegzet, langs beide kanten van elk debat. Jongeren die op dat kwetsbare moment een eigen, genuanceerde positie proberen in te nemen, komen daardoor vaak alleen te staan: te progressief voor de ene kant, te behoudend voor de andere. En jongeren staan niet graag alleen. ## Met liefde luisteren Het tweede deel van Strongs boek gaat over hoe je als lid, als ouder, als leidinggevende in de kerk hiermee omgaat. Hij geeft daar concrete stappen voor, en ze zijn niet slecht. Maar als bisschop wil ik het liever anders zeggen, vanuit wat ik zelf in al die jaren heb geleerd. Het begint bij luisteren. Niet luisteren om te antwoorden, niet luisteren om het juiste schriftuurlijke tegenargument klaar te houden, maar luisteren om te begrijpen. De meeste mensen die twijfelen, hebben geen nood aan iemand die hun vragen oplost. Ze hebben nood aan iemand die niet meteen springt om te repareren. Als iemand tegenover me zit en zegt dat hij het niet meer voelt, of dat hij iets niet meer kan verzoenen met zijn geweten, is mijn eerste taak niet om daar iets tegenin te brengen. Mijn eerste taak is om te laten merken dat ik echt hoor wat er gezegd wordt. Daarna komt begrip. Niet het soort begrip dat zegt: ik snap dat je het daar even moeilijk mee hebt, maar eigenlijk begrijp ik ook waaróm iemand tot die conclusie komt, zelfs als ik zelf tot een andere conclusie kom. Dat is een groter verschil dan het lijkt. Het is één ding om iemands moeilijkheid te erkennen. Het is iets anders om toe te geven dat zijn redenering, gegeven wat hij heeft meegemaakt, gewoon klopt, ook al kom ik zelf ergens anders uit. Bij Lucas is dat precies wat ik heb moeten leren. Zijn redenering na het verlies van zijn grootmoeder is voor hem consistent en eerlijk. Ik hoef ze niet te delen om ze te begrijpen. En dan, misschien het moeilijkste: de illusie loslaten dat ik hier controle over heb. God dwingt niemand. Hij nodigt uit, en laat mensen kiezen, ook als dat Hem pijn doet. Er is een vers in Mozes dat zegt dat God weende toen Hij zag hoe zijn kinderen zich van elkaar en van Hem afkeerden (Mozes 7:28). Als God zelf die pijn draagt zonder te dwingen, wie ben ik dan om te denken dat ik met het juiste argument, op het juiste moment, iemand terug kan praten? Dat wil niet zeggen dat ik stop met proberen. Het betekent dat het proberen zelf niet uit controle mag komen, maar uit liefde die niets terugvraagt. Dat is ook waarom ik denk dat de bekende tekst uit Leer en Verbonden nog steeds het beste kompas is: het is niet prijzenswaardig om in alles gedwongen te moeten worden, want de macht is in hen, waardoor zij actoren voor zichzelf zijn (LeV 58:26, 28). Die macht geldt voor mij evengoed als voor Lucas. Ik kan de omgeving proberen te zijn waarin geloof kan groeien. Groeien doet het uiteindelijk zelf. Er is nog één pastorale les die ik hieraan wil toevoegen, en het is misschien wel de belangrijkste: preventief werken. Als we deze patronen kennen (de golven van Strong, en die vijfde, dichter bij huis), dan is de verleiding groot om ze uit angst dood te zwijgen. Niet spreken over twijfel, niet spreken over de pijn die een onhandig woord kan veroorzaken, niet spreken over de spanning die jongeren voelen rond sociale kwesties, uit angst dat we het probleem daarmee zelf zouden oproepen. Ik denk dat het net andersom werkt. Wie deze patronen nooit benoemt, laat iemand alleen in de kou staan op het moment dat het hem overkomt. Maar wie vooraf al weet dat er ruimte is voor twijfel, dat er andere zienswijzen bestaan en begrepen worden, dat een onhandig woord van een leider geen weerspiegeling is van hoe God naar hem kijkt — die staat sterker wanneer de golf, welke het ook is, hem uiteindelijk bereikt. Voorkomen begint niet bij een oplossing. Het begint bij het hardop benoemen van wat we liever zouden verzwijgen. Ik wil hier wel eerlijk zijn over de grenzen van wat ik als bisschop kan doen. Bij golf drie gaat het vaak over beleid dat ver boven mijn wijk wordt beslist: financiële transparantie, de omgang met LGBTQ-personen, tienden als voorwaarde voor tempelbezoek. Hoeveel liefde en begrip ik ook toon, dat verandert niets aan het beleid zelf. Voor wie zijn geweten daar net op vastloopt, lost een luisterend oor op wijkniveau de spanning op wereldwijd niveau niet op, en ik ga daar niet omheen draaien. Het enige wat ik wél kan bieden, is dat niemand dat gewicht alleen hoeft te dragen, en dat ik zonder schrik durf te zeggen dat ik geen probleem heb met die vragen om nog altijd volwaardig deel uit te maken van deze kerk. ## Wat het boek me wel en niet gaf Voor Lucas heeft *Torn* me eigenlijk weinig bijgebracht. Niet omdat het boek slecht is, maar omdat wat ik voor hem nodig had, geen boek me kon geven: gewoon blijven liefhebben, blijven luisteren, en de deur op een kier houden zonder te duwen. Dat wist ik al voor ik de eerste bladzijde had gelezen. Wat het me wél gaf, is iets anders: een bruikbaar kader om mijn eigen ervaringen en lessen als bisschop nog eens te overdenken en te ordenen, en om ze wat hoger op mijn eigen prioriteitenlijstje te zetten. Het onderscheid tussen de golven, de vier van Strong, en die vijfde die ik er hier zelf naast leg, helpt me sneller te herkennen waar iemand staat, en dus ook om beter te luisteren naar wat er werkelijk gezegd wordt in plaats van wat ik verwacht te horen. Toch wil ik er eerlijk bij zeggen dat ik het boek, in zijn geheel, te eenzijdig vind. Strong legt de verantwoordelijkheid keer op keer bij de cultuur van de kerk, alsof mensen vooral vertrekken omdat wij als leden en leiders tekortschieten. Er zit waarheid in dat wij vaak tekortschieten. Dat ontken ik niet, en dit stuk begint er niet toevallig mee. Maar het is te makkelijk om daar de hele verklaring te laten stoppen. Weggaan blijft, uiteindelijk, in de meeste gevallen een eigen keuze. Al besef ik dat dat woord voor sommigen te licht klinkt. Wie vertrekt na diep kwetsend gedrag, na misbruik, of na jarenlange uitsluiting, ervaart dat zelden als een vrije keuze: het voelt eerder als een noodzakelijke vlucht, om zichzelf en zijn geestelijke welzijn te beschermen. Dat onderscheid wil ik niet wegmoffelen. Maar het verandert niets aan waar onze verantwoordelijkheid ligt: hoe zwaarder de omstandigheden voor iemand waren, hoe dringender onze taak om er zelf nooit de reden van te zijn. Ik denk dat onze taak, als kerk en als gezin, uit twee dingen bestaat. Eerst: zorgen dat wíj niet de reden zijn. Dat we niemand wegduwen door onze eigen kortzichtigheid, ons eigen ongeduld, onze eigen angst om het antwoord niet te weten. En daarna: de ander zoveel mogelijk inzicht geven, zodat hij of zij een weloverwogen keuze kan maken: geen keuze op basis van halve informatie of oud zeer, maar een eerlijke, volwassen keuze. En wat er ook uit voortkomt: laten weten dat de liefde blijft, onvoorwaardelijk, hoe die keuze ook uitvalt. Dat is, denk ik, het enige dat ik Lucas nog kan geven. Niet het antwoord. Niet de kerk. Gewoon: dat hij weet dat de deur open blijft, en dat hij, wat hij ook kiest, mijn zoon blijft — met heel mijn hart. **Categorieën:** Geloof **Tags:** Empathie, Geloofstwijfel, Jeff Strong, Kerkelijk leiderschap, Kerkverlating, Opvoeding en geloof, Pastoraat --- ### [Het mirakel dat je niet zag aankomen](https://geenszins.info/het-mirakel-dat-je-niet-zag-aankomen/) **Published:** juli 24, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een onbeantwoord gebed om genezing of verlossing betekent geen gebrek aan geloof of goddelijke onwil. Het echte mirakel is vaak niet dat een probleem of fysieke pijn verdwijnt, maar dat je de kracht en het inzicht krijgt om erin te blijven staan en verder te gaan. Geboden en tegenslagen zijn er niet om ons uit te filteren, maar om ons te vormen en te gidsen naar wie we kunnen worden. **Content:** **Kort samengevat** Een onbeantwoord gebed om genezing of verlossing betekent geen gebrek aan geloof of goddelijke onwil. Het echte mirakel is vaak niet dat een probleem of fysieke pijn verdwijnt, maar dat je de kracht en het inzicht krijgt om erin te blijven staan en verder te gaan. Geboden en tegenslagen zijn er niet om ons uit te filteren, maar om ons te vormen en te gidsen naar wie we kunnen worden. Ik zit vaak met pijn, elke dag opnieuw, al jaren. Er was een tijd dat ik God vroeg om het weg te nemen. Ik doopte, ik zegende, ik diende als bisschop, en ondertussen bad ik: neem dit weg. Het is niet weggenomen. En toch dien ik nog steeds. Dat besef kwam pas later: het mirakel was niet dat de pijn verdween. Het mirakel was dat ik, ondanks de pijn, verder kon. Veel mensen komen op een punt in hun geloof waarop ze teleurgesteld raken. Ze weten dat Christus alles kan helen. Ze weten dat voor God niets onmogelijk is. En dan bidden ze om iets heel concreets weg te nemen — een ziekte, een mentale strijd, een probleem dat hun leven opslokt — en het gebeurt niet. De vraag die daarop volgt is niet oneerlijk: als het kan, waarom gebeurt het dan niet? ## Een gemakkelijk antwoord dat niet gemakkelijk mag zijn Het makkelijkste antwoord is: ons leven is bedoeld om te leren, en als elke uitdaging zomaar wordt weggenomen, leren we niets. Er zit waarheid in — de Schrift zelf zegt in het Boek van Mormon dat er tegenstelling moet zijn in alle dingen, omdat er anders geen groei mogelijk is (2 Nephi 2:11). Maar als je dat antwoord zomaar laat staan, ontstaat er een probleem: dan kan namelijk élke uitkomst als bewijs dienen. Wordt iemand genezen? Mirakel. Wordt iemand niet genezen? Ook goed, want groei. Op die manier bewijst niets iets, en dat mag je niet wegmoffelen als je hier eerlijk over wil schrijven. Misschien moeten we daarom voorzichtig zijn met verklaren waarom God een bepaalde last wel of niet wegneemt. Sommige moeilijkheden vormen ons. Andere lijken een mens vooral uit te putten, te breken of te verpletteren. En wanneer iemand verpletterd wordt, is het niet de bedoeling om snel naar een ‘les’ te zoeken, maar om simpelweg naast diegene te staan. Wij kunnen het onderscheid tussen wat vormt en wat breekt niet altijd zien — zeker niet vanuit het leven van een ander. Het onderscheid dat volgens mij wél standhoudt, gaat niet over zonde tegenover de rest. Het gaat over wat blokkeert en wat groeit. De kern is dat Christus alles kan helen wat ons werkelijk blokkeert op onze weg terug naar onze hemelse Vader — dat is precies zijn helende kracht. Zonde is daarvan het duidelijkste voorbeeld: het is nooit zelf groeimateriaal, het blokkeert altijd, en daarom moest die blokkade volledig weggenomen worden. Niet veranderd, niet vertraagd — weggenomen. Dat is wat de verzoening doet: de eisen van gerechtigheid worden voldaan zodat barmhartigheid ons kan opeisen (Alma 42). Maar die helende kracht stopt niet bij zonde. Een ziekte, een verlies of een tegenslag kan evengoed een pure blokkade zijn — iets dat ons zo opslokt dat er geen ruimte meer overblijft om te groeien of ons te bekeren. Ook dat kan Christus wegnemen, zoals hij deed bij de blinden en verlamden in de Schrift. Het verschil zit niet in wat voor soort probleem het is, maar in de vraag of het een last is die ons vormt, of een last die ons verplettert. Daarom blijft bidden om genezing zinvol, ook wanneer het antwoord niet is wat je verwacht had. ## Geen zeef, maar gereedschap Christus en onze hemelse Vader zijn één in doel (Johannes 5:19), en dat doel is niet ons uitziften. In het boek Mozes staat het zo direct als het maar kan: Gods werk en heerlijkheid is de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen (Mozes 1:39). Niet van de besten onder ons. Van de mens. Bij God zijn allen gelijk; hij sluit niemand uit die tot hem komt (2 Nephi 26:33). Dat is een God van inclusie, niet van exclusie. Je zou dan kunnen vragen: waarom bestaan er dan geboden, drempels, vereisten? Omdat een gebod geen slot op de deur is — het is de uitleg hoe je erdoorheen komt. Een gebod sluit niemand uit; het beschrijft de weg naar binnen. ## Wat een mirakel eigenlijk is Terug naar de dagelijkse mirakelen, de mirakelen die niet de verzoening zelf zijn, maar er wel uit voortvloeien. Ik denk dat we ze vaak missen omdat we verkeerd zoeken. We verwachten dat het probleem verdwijnt. Vaak verandert het probleem in plaats daarvan van aard, of wordt er een weg zichtbaar die er eerst niet was. Kijk naar de profeet Joseph Smith, gevangen in de kerker van Liberty, terwijl zijn volk verdreven wordt en hij niets kan doen. Geen wonder bevrijdt hem op dat moment. In plaats daarvan komt de belofte dat alles wat hem overkomt hem tot ervaring zal strekken en tot zijn bestwil zal zijn (Leer en Verbonden 122:7). Het lijden wordt niet weggenomen. Het krijgt een plaats. En kijk naar wat er in het boek Ether staat: onze zwakheden worden ons gegeven om ons nederig te maken, en als we ons tot God wenden, worden zwakke dingen sterk voor ons (Ether 12:27). Het is de exacte parallel van wat de apostel Paulus ervoer toen hij bad om zijn ‘doorn in het vlees’ te laten wegnemen en te horen kreeg dat Gods kracht in zwakheid volbracht wordt. Niet: de zwakheid verdwijnt. Wel: de zwakheid wordt de plek waar kracht zichtbaar wordt. Dat is, denk ik, wat er met mij gebeurd is. Niet dat mijn pijn verdween. Wel dat ik, in en ondanks die pijn, kan doen wat nodig is. Als iemand op dit moment worstelt met een gebed dat niet beantwoord lijkt te zijn, wil ik niet doen alsof dat geen pijn doet. Het doet pijn. Deze herkadering neemt die pijn niet weg — ze geeft er alleen een andere plaats aan. ## Blind zijn voor de oplossing die er al is De Schrift staat vol met verhalen van blinden die kunnen zien en verlamden die kunnen lopen. We lezen ze vaak als medische wonderen uit een ver verleden en niets meer. Maar kijk naar de verlamde man die door het dak naar Jezus werd neergelaten. Jezus zegt eerst: uw zonden zijn u vergeven — en pas daarna: sta op en wandel (Markus 2:1-12). De fysieke genezing is het teken. De echte genezing gebeurde al eerder, van binnen. Misschien moeten wij dat op onszelf toepassen. Niet als medisch wonder, maar als iets dat op onze eigen blindheid wijst. We zien vaak niet de oplossing die er al ligt, precies omdat we naar iets anders kijken. Iemand met financiële moeilijkheden ziet vaak maar één oplossing: meer geld. En misschien is dat ook een reële nood. Maar soms ligt de opening ergens anders — in een keuze die je nog niet had overwogen, een weg die opengaat zodra je durft te kijken. Dat is geen verwijt aan wie vastzit. Het is een uitnodiging om, net als de blinde in de Schrift, iets te zien wat er eerst niet leek te zijn. Het doel van dit alles is niet ingewikkeld: eeuwig geluk, en de weg terug naar onze hemelse Vader. Als je vanuit dat doel naar je eigen leven kijkt, verandert er iets. Niet elk mirakel ziet eruit zoals je verwachtte. Soms is het net dat. Waar in jouw leven zou het antwoord op een gebed er weleens anders kunnen uitzien dan je verwacht had? **Categorieën:** Geloof **Tags:** genezing, mirakel --- ### [Alleen voelen, terwijl je gelooft](https://geenszins.info/alleen-voelen-terwijl-je-gelooft/) **Published:** juli 19, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Alleen voelen en alleen zijn zijn twee verschillende dingen. God voelbaar aanwezig laten zijn zou geloof betekenisloos maken; het is net in de moeilijke momenten dat je keuze om Hem te blijven zoeken ertoe doet. **Content:** **Kort samengevat** Alleen voelen en alleen zijn zijn twee verschillende dingen. God voelbaar aanwezig laten zijn zou geloof betekenisloos maken; het is net in de moeilijke momenten dat je keuze om Hem te blijven zoeken ertoe doet. Concrete tip: schrijf elke avond een zegening op, en durf hulp te vragen én te geven zonder erop te wachten dat iemand erom vraagt. Deze week kreeg ik verschillende berichten van mensen die zich alleen voelen. Los van elkaar, zo leek het. Eén ervan bleef me bij: iemand had het thuis moeilijk, had gebeden, en had God rechtstreeks gevraagd of Hij nog aan haar dacht. Toen ze een bemoedigend bericht van ons kreeg, antwoordde ze: ‘Jullie zijn de engelen die het antwoord kwamen brengen.’ Dat zinnetje liet me niet los. Niet omdat het over ons ging. Wel omdat het iets blootlegt over hoe geloof eigenlijk werkt op de moeilijke momenten, en dat is zelden hoe we het ons voorstellen. ## Alleen voelen is niet hetzelfde als alleen zijn De meeste mensen die me schrijven over eenzaamheid geloven wel degelijk dat God bestaat. Ze twijfelen niet aan Zijn bestaan, ze twijfelen aan Zijn betrokkenheid. Dat is een cruciaal onderscheid. Het is makkelijk om te geloven wanneer alles goed gaat, wanneer de zegeningen zich opstapelen en je ze met het blote oog kan zien. Op zulke momenten kost geloof je weinig. Maar op het moment dat het moeilijk gaat, dat je uitgedaagd wordt, en je toch blijft zoeken naar die band met God: dan pas laat je zien wat voor jou werkelijk telt. Job begreep dat als geen ander. Zijn bezit, zijn gezondheid, zijn kinderen, alles werd hem ontnomen, en toch zei hij: ‘Al zou Hij mij doden, ik zou nog op Hem hopen’ (Job 13:15). Dat is geen blind optimisme. Dat is een keuze, gemaakt op het moment dat die keuze het meeste kost. Ik denk dat dat de kern is. Niet: voel je God? Wel: blijf je Hem zoeken, ook wanneer je Hem niet voelt? ## Waarom maakt God het zichzelf niet makkelijker? Hier stopt het gemakkelijke antwoord, en dat is eerlijk gezegd ook nodig. Want de voor de hand liggende tegenwerping is: als God echt zoveel geeft om die relatie, waarom laat Hij ons dan zo vaak in het duister tasten? Waarom niet gewoon voelbaar, onmiskenbaar aanwezig zijn, elke dag opnieuw? Ik denk dat het antwoord ligt in wat aanwezigheid zonder afwezigheid zou doen met een relatie. Een kind dat nooit honger kent, waardeert brood niet. Een gelovige die nooit twijfelt, kiest nooit echt. De momenten waarop je Hem niet voelt zijn niet de momenten waarop Hij afwezig is; het zijn de momenten waarop jouw keuze om Hem toch te zoeken pas werkelijk iets betekent. Dat maakt het niet minder zwaar. Het maakt het wel betekenisvoller. Er is een gelijkenis die ik vaak gebruik, over een man wiens huis dreigt onder te lopen. De politie komt hem waarschuwen, hij weigert te vertrekken: hij vertrouwt op God. Het water stijgt, de brandweer komt met een boot, hij weigert opnieuw. Uiteindelijk komt er een helikopter, en ook die wijst hij af. Hij verdrinkt. Wanneer hij God ontmoet, verwijt hij Hem: ‘Ik vertrouwde volledig op U, en U hebt me niet gered.’ Waarop God antwoordt: ‘Ik heb je de politie gestuurd. Ik heb je een boot gestuurd. Ik heb je een helikopter gestuurd. Wat had je nog meer verwacht?’ Dat is precies waarom ik denk dat zoveel mensen zich alleen voelen, ook al is er hulp binnen handbereik. Ze zoeken een teken dat groter, duidelijker, spectaculairder is dan wat er al voor hun neus staat. ## Een schriftje, en de moed om hulp te vragen Concreet advies helpt dan meer dan theologie alleen. Neem een schriftje en schrijf elke avond minstens één zegening op. Sommige dagen zal dat makkelijk gaan. Andere dagen zal het enige wat je kan opschrijven zijn: dank U dat ik vandaag uit bed geraakt ben. Dat is ook een zegening. En op de dagen dat je zelf in een dal zit, lees je dat schriftje terug, en zie je zwart op wit wat je anders vergeten was. Maar er is nog iets, en dat is misschien nog moeilijker dan dankbaar zijn: durven toegeven dat je hulp nodig hebt. De meeste mensen bieden makkelijker hulp aan dan dat ze hulp aanvaarden. Zeg tegen iemand ‘laat maar weten als ik iets kan doen’, en het antwoord is bijna altijd ‘nee, het is oké’. Wij zijn niet gemaakt om onze nood hardop uit te spreken. En toch is dat precies wat nodig is, want hulp die enkel wordt aangeboden en nooit wordt gevraagd, blijft vaak ook enkel een aanbod. ## Wees zelf de engel die je zoekt Wat mij betreft is dat de opdracht voor wie zich niet alleen voelt: wacht niet tot iemand om hulp vraagt. Spring in de auto. Maak soep en breng ze weg. Doe de kleine klus waarvoor iemand te beschaamd is om te vragen. Dat kost je meer dan vijf minuten van je leven, en dat is precies het punt. En voor wie zich wel alleen voelt: durf te zeggen dat je Hem mist. Durf te bidden, ook al is het maar één zin: Hemelse Vader, ik voel me alleen, help me alsjeblieft. Niet omdat dat gebed je gevoel meteen verandert. Wel omdat het de keuze is die er op dit moment toe doet. Probeer het deze week. Schrijf een zegening op. Of bel iemand waarvan je weet dat die er alleen voor zit. Beide zijn een vorm van hetzelfde gebed. **Categorieën:** Geloof **Tags:** eenzaamheid, geloof --- ### [10 verschillen tussen ons geloof en de katholieke kerk](https://geenszins.info/10-verschillen-tussen-ons-geloof-en-de-katholieke-kerk/) **Published:** juli 17, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Geen drie-eenheid maar drie personen, geen erfzonde maar eigen verantwoordelijkheid, geen huwelijk tot de dood maar een gezin voor eeuwig. Tien punten waarop de kerk van Jezus Christus wezenlijk verschilt van de katholieke kerk. **Content:** **Korte samenvatting** Geen drie-eenheid maar drie personen, geen erfzonde maar eigen verantwoordelijkheid, geen huwelijk tot de dood maar een gezin voor eeuwig. Tien punten waarop de kerk van Jezus Christus wezenlijk verschilt van de katholieke kerk. ‘Wat is nu eigenlijk het verschil tussen jouw geloof en dat van de katholieke kerk?’ Ik krijg die vraag voortdurend. Op verjaardagsfeestjes, onder video’s, in gesprekken na de kerk. En eerlijk? Het is een vraag waar ik uren op zou kunnen antwoorden. Er zijn verschillen die je in vijf minuten kan uitleggen. En er zijn verschillen die pas echt duidelijk worden als je ze naast elkaar legt en goed doordenkt wat ze betekenen. Ik heb voor mezelf een keer de oefening gemaakt en de tien punten op een rij gezet die voor mij het zwaarst wegen tussen de katholieke kerk en de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Niet omdat het de enige verschillen zijn. Wel omdat ze het scherpst tonen waar de twee wegen uit elkaar lopen. Geen theologische verhandeling dus, maar ook geen oppervlakkig lijstje. Hier komt het. ## Een God die niet plots is gaan zwijgen Ik geloof niet dat God 2000 jaar geleden, na de dood van Christus, besloten heeft: en nu zwijg ik. Hij heeft altijd profeten geroepen om namens Hem te spreken en ons de weg te wijzen. De Bijbel zelf zegt dat Hij dat blijft doen: *‘de Heere HEERE doet geen ding, tenzij Hij Zijn verborgenheid aan Zijn dienstknechten, de profeten, geopenbaard heeft’* (Amos 3:7). En elders: *‘Ik, de HEERE, word niet veranderd’* (Maleachi 3:6). Als God onveranderlijk is, waarom zou Hij dan net gestopt zijn met het sturen van profeten? Dat vind ik moeilijk te geloven, zeker als je uitgaat van een liefhebbende hemelse Vader. Ik geloof daarom dat we vandaag nog steeds een levende profeet hebben: de president van onze kerk. Die kerk wordt geleid door Jezus Christus zelf — vandaar de naam — maar Hij spreekt via een gekozen profeet, net zoals in de oudheid. En dat is meer dan een theologisch detail. God verandert niet, maar wij wel. We leren bij, regel op regel. Er is geen vers in de Bijbel over het gebruik van internet, en toch moeten we daar vandaag mee omgaan. Een levende profeet kan ons daarin sturen. Zonder dat stem je in feite in met een God die tienduizend jaar geleden voor het laatst iets te zeggen had over hoe we moeten leven. ## Drie personen, geen drie-eenheid Katholieken belijden de drie-eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest als drie personen in één wezen. Wat vaak vergeten wordt: dat was in de eerste eeuwen van het christendom geen algemeen aanvaard idee. Pas in de vijfde eeuw is dat op een concilie zo vastgelegd — en zelfs toen was niet iedereen binnen het christendom het daarmee eens. Ik wil daar niet aan iemands geloof komen; ieder gelooft zoals hij wil, en dat respecteer ik. Maar wij grijpen terug naar wat de Bijbel zelf laat zien. Bij de doop van Jezus spreekt de stem van de Vader vanuit de hemel, verschijnt de Heilige Geest als een duif, en staat de Zoon in het water: drie duidelijk onderscheiden momenten, drie personen (Mattheüs 3:16-17). Als Jezus bidt dat zijn discipelen ‘één zijn, gelijk Wij’ (Johannes 17:11), bedoelt Hij daarmee eenheid in doel en gedachte, niet dat Vader en Zoon letterlijk één wezen zijn. Wij geloven dat de Vader, de Zoon en de Heilige Geest drie afzonderlijke personen zijn, één in doel en wil. De Vader en de Zoon hebben zelfs een verheerlijkt lichaam, zoals wij ooit zullen hebben. Daarom noemen wij Hem ook letterlijk onze hemelse Vader: wij zijn zijn geesteskinderen, en Christus is onze oudste broer, die vrijwillig de rol van heiland op zich nam. ## Geen erfzonde, wel eigen verantwoordelijkheid Katholieken geloven dat ieder mens belast wordt geboren met de erfzonde van Adam en Eva. Wij zeggen uitdrukkelijk: daar zijn we niet schuldig aan. *‘De ziel die zondigt, die zal sterven; de zoon zal de ongerechtigheid van de vader niet dragen’* (Ezechiël 18:20). Ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen zonde, niet voor die van Adam. Dat heeft een reden die verder teruggaat dan onze geboorte: wij geloven dat we al bestonden vóór we op aarde kwamen, als geesteskinderen die samen met onze hemelse Vader leefden. We zijn hier gekomen om zelf ervaring op te doen. De val van Adam en Eva maakte dat mogelijk en is deel van het heilsplan — maar ze is niet de reden waarom wijzelf een heiland nodig hebben. Dat zijn we, gewoon omdat we zelf al genoeg mispeuteren. Dat verklaart meteen ook waarom kinderen bij ons pas op hun achtste gedoopt worden, in plaats van vlak na de geboorte: pas dan kan een kind het onderscheid maken tussen goed en kwaad, en dus zelf verantwoordelijkheid dragen. ## Groeien naar goddelijk niveau Dit is een punt dat vaak discussie oproept, en ik snap waarom. Als we letterlijk kinderen zijn van hemelse ouders, dan hebben we ook de kans om zelf door te groeien, tot op goddelijk niveau. Kort door de bocht: wij geloven dat we ooit kunnen worden zoals God. De Bijbel zelf spreekt daarover, ook al wordt het zelden zo gelezen. Paulus schrijft dat we, als kinderen van God, ook erfgenamen zijn: *‘erfgenamen van God, en mede-erfgenamen van Christus’* (Romeinen 8:16-17). En Petrus schrijft dat we geroepen zijn om *‘deelachtig te worden aan de goddelijke natuur’* (2 Petrus 1:4). Dat is nogal wat, als je het letterlijk neemt. Ik wil hier wel eerlijk in zijn: sommigen maken daar spectaculaire dingen van — een dag waarop wij zelf universums zouden creëren. Daar is geen openbaring over. Wat we wél weten: we kunnen tot op zeer hoog niveau gelijk worden aan God. Die exaltatie is iets waar we naar streven, en het is best uniek voor ons geloof. ## Geen hemel of hel, maar drie koninkrijken Bij katholieken is het uiteindelijk binair: hemel of hel, met eventueel het vagevuur ertussen om je zonden nog even uit te zuiveren. Wij geloven in verschillende koninkrijken: een telestiaal, een terrestriaal en een celestiaal koninkrijk, afhankelijk van hoe je geleefd hebt en welke keuzes je maakte. Jezus zelf zegt: *‘In het huis van Mijn Vader zijn vele woningen’* (Johannes 14:2) — geen twee, maar vele. Binnen het hoogste, celestiale koninkrijk onderscheiden we bovendien nog drie graden van heerlijkheid, en de hoogste daarvan is precies waar het vorige punt over ging: doorgroeien tot goddelijk niveau, koningen en priesters worden in het koninkrijk van onze hemelse Vader. En wat met wie het verhaal van Christus nooit gehoord heeft? Ook zij krijgen nog de kans om die keuze te maken. Voor mij is dat de enige rechtvaardige uitkomst: het zou onrechtvaardig zijn als mensen die nooit de kans kregen, daarvoor gestraft worden. ## Dopen voor wie het nooit hoorde Dat laatste punt hangt nauw samen met iets waar we vaak om worden aangekeken als ‘rare jongens’: de doop voor de doden. In onze tempels laten we onszelf dopen, plaatsvervangend voor overleden voorouders. Dat klinkt vreemd, tot je beseft dat het rechtstreeks uit de Bijbel komt. Paulus schrijft aan de Korinthiërs: *‘wat zullen zij doen, die voor de doden gedoopt worden, indien de doden ganselijk niet opstaan? Waarom worden zij voor de doden ook gedoopt?’* (1 Korinthiërs 15:29) — een vers waar de vroege kerk dus blijkbaar al mee bezig was. Wij doen dit omdat er staat dat niemand tot God kan komen zonder gedoopt te zijn door water en Geest. Dat zou onrechtvaardig zijn tegenover wie nooit de kans kreeg. Maar let op: wij dopen niemand tegen zijn wil. Onze voorouders krijgen de keuze om die doop te aanvaarden of niet. Wij bieden aan, wij bekeren niemand postuum met dwang. Dat is voor mij precies het bewijs van een volkomen rechtvaardig systeem, niet van het tegendeel. ## Een priesterschap voor iedereen, geen aparte kaste Wij hebben geen pastoors zoals in de katholieke kerk, geen betaalde geestelijkheid. Onze kerk draait volledig op vrijwilligerswerk. We hebben wél priesters, maar dat priesterschap is weggelegd voor iedere rechtschapen en waardige man, niet enkel voor wie jarenlang theologie studeerde. De Bijbel zelf noemt Gods volk *‘een koninklijk priesterdom’* (1 Petrus 2:9; zie ook Exodus 19:6) — een priesterschap dat breed gedragen wordt, geen aparte kaste. Dat priesterschap is voor ons de rechtstreekse machtiging van Christus om in zijn naam te handelen: dopen, handen opleggen, zieken zalven. Onze kerk is wel degelijk hiërarchisch, van de profeet tot de plaatselijke bisschop, maar het priesterschap zelf maakt daarin geen onderscheid. Wat ik draag, draagt onze profeet ook. Het geeft ons allebei niet zozeer een recht, als wel een plicht: dienen en zorgen voor wie aan ons is toevertrouwd. ## Kerken om samen te komen, tempels om dichter bij God te komen Katholieken hebben kerken, basilieken en kathedralen, elk met hun eigen functie. Bij ons is er een duidelijker onderscheid tussen twee soorten gebouwen. Onze kerken zijn sober ingericht: daar komen we elke zondag samen, daar organiseren we activiteiten, en daar is iedereen welkom. Ook jij. Loop maar gewoon eens binnen op zondag om tien uur. Onze tempels zijn iets helemaal anders. Voor ons is een tempel echt het huis des Heren, vergelijkbaar met de tempel bij de Joden in het Oude en Nieuwe Testament: een heiligdom, de plek waar we het dichtst bij onze hemelse Vader komen. Daar verrichten we onze meest heilige rituelen, en juist omdat ze zo heilig zijn, praten we er publiek niet veel over — niet omdat het geheim is, maar uit respect. Een tempel is ook niet zomaar toegankelijk: lid zijn van de kerk volstaat niet, je hebt een tempelaanbeveling nodig, na een gesprek met je bisschop en je ringpresident. Er staan er ondertussen meer dan tweehonderd wereldwijd, waaronder één in Zoetermeer, en er komt binnenkort [een nieuwe in Brussel](https://churchofjesuschristtemples.org/brussels-belgium-temple/). ## Geen Maria, geen heiligen Katholieken vereren heiligen, en in het bijzonder Maria, de moeder van Christus. Wij kennen dat niet. Wij aanbidden onze hemelse Vader, en Hem alleen; uiteraard ook Jezus Christus als onze heiland, maar we bidden tot de Vader in Zijn naam. Paulus is daar helder over: *‘er is één God, er is ook één Middelaar Gods en der mensen, de Mens Christus Jezus’* (1 Timotheüs 2:5). Eén middelaar, geen extra laag van heiligen die voor ons bemiddelen. We hebben veel respect voor onze profeet en onze apostelen, en we behandelen hen ook zo. Maar we vereren hen niet — dat is echt iets anders. Sommigen beweren zelfs dat wij Joseph Smith aanbidden, de profeet die zorgde voor het herstel van de kerk. We zijn hem enorm dankbaar en respecteren hem, maar aanbidden doen we hem niet. ## Een gezin voor eeuwig En dan, punt tien — voor mij een van de mooiste. In de katholieke kerk, en in de meeste andere kerken, trouw je ‘tot de dood ons scheidt’. Ik vind het oprecht jammer dat de relatie tussen man en vrouw daar bij de dood ophoudt. Ik hou enorm veel van mijn vrouw, en ik wil eeuwig met haar samen blijven. In een tempel worden man en vrouw niet verbonden tot de dood, maar verzegeld voor alle tijd en eeuwigheid — en niet alleen man en vrouw, ook kinderen en ouders. De Bijbel eindigt niet toevallig met een profetie over Elia, die *‘het hart der vaderen tot de kinderen wederbrengen’* zal (Maleachi 4:5-6, in sommige vertalingen 3:23-24). Wij geloven dat die belofte letterlijk is: een eeuwige band die door generaties heen blijft bestaan, één grote familie, verbonden aan een hemelse Vader en een hemelse Moeder. ## Tien verschillen, geen oordeel Dit zijn tien verschilpunten, geen tien aanvallen op de katholieke kerk. Het zijn ook zeker niet de enige verschillen die er bestaan. Ik heb ze gekozen omdat ze voor mij het scherpst tonen waar de twee geloofstradities echt uit elkaar lopen. Ik ben nergens heel diep op ingegaan — dat zou uren aan theologie vergen. Maar heb je over een van deze punten nog vragen, of wil je er samen met mij dieper induiken? Laat het me weten in de reacties. Ik ga dat gesprek graag aan. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** theologie --- ### [Wat geloof met een man doet](https://geenszins.info/wat-geloof-met-een-man-doet/) **Published:** juli 14, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wie kiest voor 'zij thuis, hij de zaak', krijgt tegenwoordig al snel het label 'tradwife' opgeplakt - met de ondertoon dat onze kerk daar wel iets mee te maken zal hebben. Dit stuk zoekt uit wat daarvan klopt: onderzoek naar gelukkige gelovige vrouwen, wat geloof met mannen doet, en de rol van vaders in geloofsoverdracht - inclusief de vraag of dit geen placebo is. Geen pleidooi voor één model, wel het bewijs dat gelijkwaardig iets anders is dan gelijk. **Content:** **Kort samengevat** Wie ervoor kiest dat de vrouw thuisblijft en de man zich op de zaak stort, krijgt tegenwoordig al snel het etiket ‘tradwife’ opgeplakt – met de ondertoon dat een kerk als de onze daar wel iets mee te maken zal hebben. Dit stuk zoekt, vanuit een eigen ervaring met precies dat verwijt, uit wat er klopt van die kritiek en wat niet: onderzoek naar vrouwen die opvallend gelukkig blijken in een religieus huwelijk, een ‘domesticatie’-these over wat geloof met mannen doet, en de rol van vaders in het doorgeven van geloof – inclusief de eerlijke vraag of dit allemaal geen placebo-effect is. Geen pleidooi voor één model voor elk gezin, wel het bewijs dat ‘gelijkwaardig’ en ‘gelijk’ iets anders betekenen dan het verwijt suggereert. ‘Dus jij bent de kostwinner en zij is de tradwife?’ Het is een vraag die ik de laatste jaren vaker krijg dan me lief is, meestal met een half glimlachje erbij, alsof ik net heb toegegeven aan iets waar ik me stiekem voor zou moeten schamen. Mijn vrouw heeft gestudeerd. Ze had, net als ik, een carrière kunnen uitbouwen. In plaats daarvan koos ze ervoor om de zorg voor onze kinderen op zich te nemen, en koos ik ervoor om me voluit te gooien op het groter maken van de zaak – met de afspraak dat ik er, wat er ook gebeurde, kon zijn op de momenten die er voor onze kinderen echt toe doen. Voor sommigen is dat een ouderwets plaatje uit de jaren vijftig, en al snel valt het woord ‘tradwife’, met de ondertoon dat onze kerk daar wel iets mee te maken zal hebben. Voor ons is het een bewuste keuze. En het is een keuze waar de wetenschap ons de laatste jaren steeds nadrukkelijker gelijk in geeft. ## Het verwijt, en wat er klopt aan het verwijt Laat me eerlijk zijn over waar de tradwife-kritiek vandaan komt, want ze komt niet uit het niets. Het woord verwijst naar een online trend van vrouwen die het huisvrouwenleven van de jaren vijftig romantiseren: schort aan, brood bakken, de man als hoofd van het gezin, alles gefilmd voor een groeiend publiek. Bij een deel van die beweging hoort ook een politiek surrogaat: de gedachte dat vrouwen ‘eigenlijk’ gelukkiger zijn zonder ambitie buitenshuis, en dat elke afwijking daarvan een vergissing is. Wie die aesthetic met een religieuze traditie ziet samenvallen, trekt begrijpelijk de wenkbrauwen op. En de bezorgdheid daarachter is ook niet uit de lucht gegrepen: er zijn genoeg gezinnen geweest, ook godsdienstige, waarin ‘de man is het hoofd’ verwerd tot controle in plaats van dienstbaarheid, en waarin vrouwen economisch afhankelijk werden gehouden zonder enige stem in de beslissingen die hun eigen leven bepaalden. Wie dat heeft meegemaakt, mag daar terecht wantrouwig van worden. Maar daar wringt meteen ook de schoen: het verwijt behandelt ‘traditioneel ogend gezin’ als één ding, terwijl het minstens twee heel verschillende dingen kan zijn. Het ene is een esthetiek en een machtsverhouding. Het andere is een theologie van gelijkwaardig partnerschap. En die twee worden in het publieke debat voortdurend door elkaar gehaald. ## Wat de HLD-kerk eigenlijk leert De Gezinsproclamatie van onze kerk zegt niet dat de man de baas is en de vrouw ondergeschikt. Ze zegt dat vaders de verantwoordelijkheid dragen om te presideren, te voorzien en te beschermen, en dat moeders in de eerste plaats verantwoordelijk zijn voor de zorg van hun kinderen – met daarbij, cruciaal, de erkenning dat overlijden, arbeidsongeschiktheid of andere omstandigheden individuele aanpassing kunnen vereisen. Dat is geen ontsnappingsclausule die er per ongeluk in is geslopen. Het is een erkenning dat het ideaal niet voor elk gezin dezelfde vorm aanneemt, en dat de kerk daar pragmatisch mee omgaat. Sterker nog: net vorig jaar verscheen er een nieuwe Gospel Topics-tekst over vrouwen waarin expliciet werd gesteld dat de kerk niet langer leert dat vrouwen enkel binnenshuis hun waarde vinden. De nadruk ligt op het gezin, niet op een vaste rolverdeling. En dat gezin wordt in onze theologie voorgesteld als een ‘oneness’, een eenheid van twee gelijkwaardige maar niet identieke partners. Paulus zegt het in 1 Korintiërs 11:11 kernachtig: man en vrouw bestaan niet los van elkaar, ze zijn elkaars aanvulling. En al bij de schepping, in Genesis 2:18, wordt de vrouw niet ondergeschikt geïntroduceerd, maar als iemand die ontbreekt zolang de man alleen is – een gelijkwaardige tegenhanger, geen bijzaak. Dat is dus mijn stelling, en ik ga ze niet inpakken: gelijkwaardig maar niet gelijk is geen eufemisme voor onderdrukking. Het is een andere claim dan wat de tradwife-esthetiek verkoopt. En steeds meer sociaal-wetenschappelijk onderzoek van de laatste jaren geeft die claim gelijk. ## Wat de cijfers over vrouwen zeggen Laat ons beginnen bij het meest ongemakkelijke gegeven voor wie religie per definitie als onderdrukkend voor vrouwen beschouwt. Een recente enquête van het Institute for Family Studies en de Wheatley Institution onder drieduizend Amerikaanse vrouwen (2025) vond dat getrouwde moeders bijna twee keer zo vaak zeggen ‘heel gelukkig’ te zijn als ongehuwde en kinderloze vrouwen – zelfs na correctie voor leeftijd, inkomen en opleiding. Diezelfde onderzoekers vonden dat internationaal onderzoek in elf landen laat zien dat religieus actieve vrouwen aanzienlijk vaker een sterke huwelijksrelatie, een gevoel van zin en algemeen geluk rapporteren dan hun niet-religieuze leeftijdsgenotes. Maar het interessantste resultaat uit dat internationale onderzoek is genuanceerder dan ‘religie maakt vrouwen gelukkiger’, en ik denk dat het net daarom overtuigender is. Onderzoekers van diezelfde instituten vonden een J-curve: vrouwen aan beide uiteinden van het ideologische spectrum – de uitgesproken progressieve feministische vrouwen én de uitgesproken traditioneel-religieuze vrouwen – rapporteerden de hoogste relatiekwaliteit. De vrouwen daartussenin, met een vaag, nominaal engagement voor welke overtuiging dan ook, scoorden het laagst. Dat relativeert mijn eigen stelling een beetje, en terecht: het gaat blijkbaar niet zozeer om traditie op zich, maar om overtuiging die je consequent leeft, in tegenstelling tot een halfslachtige middenmoot die nergens echt voor kiest. Wie daaruit concludeert dat ‘traditie zelf’ de sleutel is, trekt de conclusie iets te snel. Wat wel overeind blijft: het narratief dat religieus engagement per definitie schadelijk is voor vrouwen, houdt geen stand tegen deze cijfers. ## Wat geloof met mannen doet Hier wordt het volgens mij pas echt interessant, want het weerlegt een clichébeeld dat ikzelf ook lang voor waar hield. De socioloog Brad Wilcox van de University of Virginia bestudeerde in zijn boek *Soft Patriarchs, New Men* religieuze vaders en echtgenoten, met als uitgangspunt het gangbare beeld: de streng-gelovige man als dominant, afstandelijk, koud. Zijn bevindingen draaiden dat beeld om. Actieve, kerkgaande vaders bleken het meest betrokken bij hun kinderen van alle gemeten groepen – voorlezen, sporten begeleiden, tijd doorbrengen – en hun echtgenotes rapporteerden de hoogste tevredenheid over liefde en affectie van alle onderzochte groepen. Dat terwijl deze mannen gemiddeld minder huishoudelijk werk deden dan hun seculiere tegenhangers. Wilcox noemt dit een ‘zachte patriarchie’: mannen die zichzelf wel degelijk zien als verantwoordelijk voor het gezin, maar wier gezag wordt verzacht door een grote mate van emotionele betrokkenheid en toewijding. De verklaring die daarachter schuilt, is wat mij betreft de kern van de zaak. Geloof, huwelijk en vaderschap ‘domesticeren’ mannen: ze geven een verantwoordelijkheid en een doel voorbij het eigen ik, iets waarvoor ze bereid zijn zich weg te cijferen. In een tijd waarin veel mannen, mede door verschuivingen in de arbeidsmarkt, worstelen met de vraag waar ze nog voor nodig zijn, biedt een geloofsgemeenschap een van de weinige overgebleven plekken waar die vraag een duidelijk antwoord krijgt. ## Vaders zijn geen back-up moeders Dan het stuk dat mij persoonlijk het meest raakte, uit onderzoek van Jenet Erickson (BYU) in haar veelbesproken artikel ‘It Takes Two’. Moeder en vader dragen niet inwisselbaar hetzelfde bij aan een kind, ze vullen elkaar aan. Moeders bouwen in het eerste levensjaar de hechting en emotionele regulatie op waar een kind zijn verdere leven op voortbouwt. Vaders brengen iets anders: een meer stimulerende, speelse omgang, en een vorm van gezag die grenzen stelt en houdt. Een betrokken vader is de sterkste voorspeller van universitaire diploma’s die onderzoekers kennen, en een sterke bescherming tegen crimineel gedrag op latere leeftijd. Cijfers van Pew Research bevestigen daarnaast het materiële plaatje: acht procent van de getrouwde ouders in Amerika leeft in armoede, tegenover zevenentwintig procent van de alleenstaande ouders. Ik wil hier wel eerlijk in zijn: rond dit thema circuleren online allerlei extreme cijfers over vaderloosheid en criminaliteit – ‘negen keer meer kans op detentie’ en dergelijke – die methodologisch vaak wankel zijn, omdat ze twee verschillende dingen door elkaar halen: het percentage gevangenen dat zonder vader opgroeide, en het percentage kinderen zonder vader dat uiteindelijk in de gevangenis belandt. Dat zijn geen inwisselbare getallen, en ik wil geen cijfer overnemen dat ik zelf niet kan verantwoorden. Wat overeind blijft, op basis van degelijker onderzoek, is de richting: vaderbetrokkenheid en huwelijksstabiliteit beschermen kinderen aantoonbaar tegen armoede en tegen ontsporing. Hoe groot dat effect precies is, daar mag je kritisch over blijven. Ook rond het volgende punt hoor ik graag mezelf corrigeren voor ik overdrijf. Een veelgeciteerd Zwitsers onderzoek uit 1994 vond dat wanneer de vader actief gelovig is, de kans dat kinderen als volwassene het geloof voortzetten fors hoger ligt dan wanneer enkel de moeder actief is. Dat onderzoek wordt vaak simpel samengevat als ‘vaders bepalen het geloof van de kinderen, moeders niet’. Latere onderzoekers, onder wie de Amerikaanse socioloog Vern Bengston, brachten daar een belangrijke nuance in aan: niet het vader-zijn op zich blijkt doorslaggevend, maar de warmte van de band die een vader met zijn kind heeft. Een afstandelijke vader met stipte kerkgang geeft zijn geloof veel minder goed door dan een warme vader die zijn kinderen echt kent. Het is dus niet ‘vaders zijn belangrijker dan moeders’, maar: kinderen kijken naar wie hen het diepst raakt, en van een vader wordt oprechte overtuiging kennelijk minder vanzelfsprekend verwacht, waardoor het des te zwaarder telt wanneer hij ze wel toont. ## Is dit gewoon een placebo? De voor de hand liggende tegenwerping heb ik zelf ook weleens gehoord: misschien voelen gelovige vrouwen zich niet gelukkiger omdát ze gelovig zijn, maar omdat geloof een comfortabele leugen is waarmee ze de werkelijkheid kunnen ontlopen – religie als opium van het volk, in de woorden van Marx. Tyler VanderWeele, die aan Harvard het Human Flourishing Program leidt, publiceert al jaren longitudinaal onderzoek dat laat zien dat religieuze betrokkenheid robuust samenhangt met mentale gezondheid, veerkracht en levensvoldoening – ook wanneer je corrigeert voor inkomen, opleiding en sociale steun. Zelfs Jonathan Haidt, die zichzelf uitdrukkelijk niet-gelovig noemt, erkent inmiddels dat religieuze gemeenschap een van de weinige overgebleven krachten is die mensen echt beschermt tegen eenzaamheid en zinloosheid. Daarmee is de placebo-vraag niet volledig beantwoord – correlatie blijft correlatie, en mensen die al gelukkiger, stabieler of socialer zijn ingesteld, kiezen misschien makkelijker voor een religieuze gemeenschap dan omgekeerd. Die kanttekening verdient het om hardop gezegd te worden, niet weggewuifd. Maar de omvang en consistentie van de effecten, over tientallen landen en decennia onderzoek heen, maakt ‘het is allemaal inbeelding’ een intellectueel te goedkope uitweg. ## Gelijkwaardig, niet gelijk Dus nee, wij zijn geen tradwife-gezin. Een tradwife-gezin is een esthetiek en, bij een deel van die beweging, een romantisering van vrouwelijke onderschikking. Wat wij hebben is iets anders: een verdeling van taken die vrijwillig gekozen is door twee mensen die zichzelf als gelijkwaardig zien, en die – dat is het punt van dit hele stuk – ondertussen steeds nadrukkelijker wordt gesteund door onderzoek dat niets met onze kerk te maken hoeft te hebben om tot dezelfde conclusie te komen. Waar ik je mee wil achterlaten is dit: oordeel niet over een partnerschap op basis van hoe het er van buitenaf uitziet. De vraag die ertoe doet, is niet wie het geld binnenbrengt en wie de was doet. De vraag is of er wederzijdse dienstbaarheid is, of beide stemmen wegen in de beslissingen, en of het kind aan het einde van de dag twee ouders heeft die het allebei op hun eigen manier hebben zien opgroeien. Misschien lijkt jouw gezin qua taakverdeling meer op het onze, misschien helemaal niet. Dat is niet waar het om gaat. Waar het om gaat, is of je – in de woorden van Paulus – elkaars aanvulling bent, in plaats van elkaars concurrent of elkaars meerdere. --- **Bronnen:** - Institute for Family Studies & Wheatley Institution, [‘In Pursuit: Marriage, Motherhood, and Women’s Well-Being’](https://ifstudies.org/report-brief/in-pursuit-marriage-motherhood-and-womens-well-being) (2025) - Institute for Family Studies & Wheatley Institution, [‘The Ties That Bind: Is Faith a Global Force for Good or Ill in the Family?’](https://ifstudies.org/report-brief/world-family-map-2019-the-ties-that-bind-is-faith-a-global-force-for-good-or-ill-in-the-family) (2019) - W. Bradford Wilcox, [‘Soft Patriarchs, New Men’](https://press.uchicago.edu/ucp/books/book/chicago/S/bo3623927.html) (University of Chicago Press, 2004) - Jenet Jacob Erickson, [‘It Takes Two’](https://byustudies.byu.edu/article/it-takes-two), BYU Studies Quarterly 62:1 (2023) - Pew Research Center, [‘Facts on Unmarried Parents in the U.S.’](https://www.pewresearch.org/social-trends/2018/04/25/the-changing-profile-of-unmarried-parents/) (2018) - Werner Haug & Philippe Warner, [Zwitsers demografisch onderzoek](https://formingfaith.wordpress.com/2010/06/26/fathers-mothers-and-the-faith-of-children/) (1994), en de [latere nuancering door Vern Bengston](https://missioalliance.org/the-myth-of-the-93-fathers-and-mothers-are-not-a-competitive-hierarchy-in-the-home/) - Tyler VanderWeele, [Human Flourishing Program](https://hfh.fas.harvard.edu/), Harvard University **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gezin, religie, tradwife --- ### [Waarom voel ik me leeg?](https://geenszins.info/waarom-voel-ik-me-leeg/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Steeds meer mensen voelen zich leeg of eenzaam, ondanks een leven vol sociale media en sociale drukte. Dat is geen toeval: als de lijn tussen mens en God verzwakt, moet de lijn naar de ander plots alle gewicht alleen dragen, en daaronder plooit ze. Een eeuwenoud inzicht uit Genesis en een simpele driehoek tonen waarom, en welk klein gebaar die balans deze week al kan herstellen. **Content:** **Kort samengevat** Steeds meer mensen voelen zich leeg of eenzaam, ondanks een leven vol sociale media en sociale drukte. Dat is geen toeval: als de lijn tussen mens en God verzwakt, moet de lijn naar de ander plots alle gewicht alleen dragen, en daaronder plooit ze. Een eeuwenoud inzicht uit Genesis en een simpele driehoek tonen waarom, en welk klein gebaar die balans deze week al kan herstellen. Bijna elke week krijg ik een bericht van iemand die ik nog nooit heb ontmoet. Via Instagram, via de contactpagina van deze blog, soms via een mailtje dat via via bij mij is beland. Mensen die weten dat ik een kerkelijke verantwoordelijkheid draag, en die me dan iets toevertrouwen wat ze aan weinig mensen in hun omgeving durven zeggen. Waarom voel ik me zo leeg? Of de tweelingzus van die vraag: waarom voel ik me zo eenzaam? Het zijn niet altijd dezelfde mensen. Studenten, jonge ouders, gepensioneerden, mensen met een druk sociaal leven en mensen die al maanden met niemand hebben gesproken buiten de kassierster. Wat ze gemeen hebben is dat lege gevoel zelf, en de verbazing dat het er is. Want ze hebben toch alles? Een gsm vol contacten, een agenda vol activiteiten, een feed vol foto’s van mensen die schijnbaar heel hun leven met elkaar delen. En toch, ergens midden in die drukte, voelt het alsof iemand het licht heeft uitgedaan. Leegte heeft niet altijd één oorzaak. Soms spelen verdriet, uitputting, depressie, trauma, medicatie of lichamelijke problemen een rol. Dan verdient dat ook echte zorg en soms professionele hulp. Een geestelijk antwoord mag nooit een reden zijn om medische of psychologische hulp uit te stellen. Maar opvallend vaak hoor ik in die verhalen ook hetzelfde verlangen terug: het verlangen om opnieuw werkelijk verbonden te zijn, met zichzelf, met een ander en misschien ook met God. ## **Leegte in een hyperverbonden wereld** Ik denk dat het geen toeval is dat zoveel mensen vandaag met die vraag worstelen. We komen uit een periode waarin verbondenheid vaak vanzelfsprekender georganiseerd was. Je woonde in je dorp, je kende je buren, verenigingen brachten mensen bij elkaar en geloof was daar meestal nauw mee verweven. Die vroegere wereld was zeker niet voor iedereen beter of veiliger. Dorpen konden verstikkend zijn. Gemeenschappen konden mensen uitsluiten die afweken van wat als normaal werd beschouwd. Ook religieuze gemeenschappen konden sociale druk, angst of schaamte veroorzaken. Maar die wereld bood wel structuren van ontmoeting die vandaag veel minder vanzelfsprekend zijn geworden. Wat ervoor in de plaats kwam, is een hyperverbonden wereld waarin we paradoxaal genoeg steeds eenzamer worden. Oudere mensen zitten moederziel alleen in een appartement met een telefoon vol WhatsApp-groepen. Jongeren hebben honderden volgers en durven hun eigen mening niet hardop uit te spreken aan tafel. Mensen praten de hele dag met elkaar, maar hebben soms niemand aan wie ze werkelijk kunnen vertellen hoe het met hen gaat. Dat is niet alleen een kwestie van individueel karakter. Het is ook een symptoom van iets dat we met zijn allen hebben laten wegglijden. We hebben meer communicatiemiddelen dan ooit, maar communicatie is nog geen verbondenheid. We zijn voortdurend zichtbaar, maar voelen ons daarom nog niet werkelijk gezien. ## **De driehoek van jezelf, de ander en God** Zelf denk ik daar vaak over na in termen van een driehoek. Niet omdat ik bijzonder van schema’s houd, maar omdat het me helpt te begrijpen waar het kan mislopen. In die driehoek is er een hoek die jijzelf bent, een hoek die de ander is en een hoek die God is. Drie lijnen verbinden ze met elkaar. Zolang die lijnen ongeveer even sterk zijn, blijft de vorm overeind. Er is de verhouding tot jezelf. Kan je met jezelf leven wanneer het stil wordt? Weet je wie je bent wanneer je even niets presteert? Kan je mild kijken naar je eigen gebreken, verlangens en grenzen? Er is de verhouding tot de ander. Zijn er mensen bij wie je niets hoeft te bewijzen? Mensen die niet alleen weten wat je doet, maar ook wie je bent? En durf jij zelf werkelijk aanwezig te zijn in het leven van iemand anders? En dan is er de verhouding tot God. Niet alleen als overtuiging of idee, maar als de mogelijkheid dat je leven gedragen wordt door een liefde die niet afhankelijk is van je succes, je populariteit of het oordeel van andere mensen. Het probleem van onze tijd is niet noodzakelijk dat die hele driehoek verdwenen is. Het probleem is dat sommige lijnen steeds dunner zijn geworden. In onze geseculariseerde samenleving is vooral de lijn tussen mens en God voor velen bijna onzichtbaar geworden. Daardoor komt steeds meer gewicht op de twee overblijvende lijnen terecht. Het ik en de ander moeten dan samen iets dragen waarvoor ze nooit bedoeld waren. We verwachten dat we zelf ons leven volledig betekenis geven, en tegelijk hopen we dat andere mensen de leegte opvullen die we in onszelf ervaren. Maar geen mens kan zichzelf volledig dragen. En geen ander mens kan voor ons alles zijn. Dat is trouwens geen nieuw inzicht. Het staat er al helemaal aan het begin van de Bijbel, nog voor er sprake is van zonde of van een gebroken wereld. ‘Het is niet goed dat de mens alleen zij’, staat er in Genesis 2:18. Niet als straf, niet als gevolg van iets verkeerds, maar als een vaststelling over wat een mens ten diepste is. Eenzaamheid is dus niet in de eerste plaats een persoonlijk falen. Het is een breuk met iets dat in de blauwdruk van ons bestaan zit ingebakken. Wij zijn niet gemaakt om uitsluitend op onszelf terug te vallen. We zijn relationele wezens. We hebben anderen nodig, en volgens het evangelie hebben we ook God nodig. ## **God liefhebben en de ander liefhebben** In het evangelie worden die twee lijnen nooit los van elkaar aangeboden. Toen aan Christus gevraagd werd wat het belangrijkste gebod was, antwoordde hij niet met één gebod, maar met twee die aan elkaar vastzitten: ‘Heb God lief met heel je hart’ en ‘heb je naaste lief als jezelf’, zo klinkt het in Mattheüs 22:37-39. Wie dat ontleedt, ziet precies de lijnen van de driehoek terug. God, de ander en jezelf staan niet los van elkaar. De apostel Johannes trekt de conclusie nog scherper wanneer hij schrijft dat wie beweert God lief te hebben maar zijn broeder haat, zichzelf voor de gek houdt. Je kan dus niet zeggen: ik regel het wel met God, en ondertussen de ander links laten liggen. Maar het omgekeerde geldt voor mij ook. Menselijke verbondenheid is kostbaar en noodzakelijk, maar ze wordt kwetsbaar wanneer ze al onze behoefte aan identiteit, troost en betekenis moet dragen. ## **Kan menselijke verbondenheid alleen volstaan?** Ik weet wat sommige lezers van deze blog nu denken. Moet dat er nu per se bij, die derde hoek? Zijn een goede sportclub, een hechte vriendengroep of een fijne buurt niet evengoed in staat om eenzaamheid te verlichten? Het antwoord is, gedeeltelijk, ja. Dat soort verbanden helpt echt. Mensen hebben concrete gemeenschappen nodig. Een buur die aanbelt, een vriend die luistert, een vereniging waar je wordt verwacht, een tafel waaraan plaats voor je is. Je mag de waarde daarvan nooit onderschatten. Mijn ervaring — en ik zeg bewust ervaring en niet bewijs — is alleen dat menselijke relaties het zwaar krijgen zodra ze al onze behoefte aan betekenis moeten dragen. Geen partner, vriend, kind of gemeenschap kan op elk moment alles voor ons zijn. Dat zie je in relaties die bezwijken onder de druk om elkaars enige bron van geluk te worden. Je ziet het in vriendschappen die breken omdat de verwachtingen steeds hoger worden opgeschroefd. Je ziet het in ouders die hun hele identiteit aan hun kinderen ontlenen, en in kinderen die moeten voldoen aan dromen die eigenlijk niet van hen zijn. Voor mij is God daarom geen concurrent van menselijke verbondenheid, maar de grond waarop ze kan rusten. Hij neemt de plaats van de ander niet in. Hij bevrijdt de ander juist van de onmogelijke opdracht om mijn hele leegte te vullen. Wanneer ik geloof dat mijn diepste waarde niet afhangt van de goedkeuring van een ander, kan ik die ander vrijer liefhebben. Dan hoef ik hem niet voortdurend te vragen mij te bevestigen, mij gelukkig te maken of mijn leven betekenis te geven. De derde hoek maakt de andere twee niet overbodig. Ze helpt juist om ze draaglijk te houden. ## **Geloof is geen vaccin** Toch wil ik hier niet oneerlijk over doen. Ook binnen mijn eigen geloofsgemeenschap kampen mensen met datzelfde lege gevoel, met eenzaamheid, burn-out en depressie. Geloof is geen vaccin. Ik ken de verleiding om te zeggen: kom bij ons, en al je problemen zijn opgelost. Zo simpel is het niet. Een kerk kan een plaats van diepe verbondenheid zijn, maar ook daar kunnen mensen zich ongezien voelen. Je kan elke zondag tussen anderen zitten en toch het gevoel hebben dat niemand werkelijk weet wat er in je omgaat. Ook bidden zorgt er niet automatisch voor dat somberheid verdwijnt. Schriftteksten vervangen geen therapie. Een geestelijk gesprek maakt medische zorg niet overbodig. Wie leegte ervaart door depressie, trauma, rouw, uitputting of ziekte, heeft soms meer nodig dan goede bedoelingen en een uitnodiging om harder te geloven. Wat ik wel durf te zeggen, is dat de richting die het evangelie aanwijst, klopt. Niet als quick fix, maar als een weg die je stap voor stap opnieuw leert leven in relatie. Met God, met andere mensen en ook met jezelf. Een verwaarloosde lijn in een driehoek herstelt zich niet op één avond. Vertrouwen groeit langzaam. Verbondenheid vraagt herhaling. Soms begint herstel niet met een grote geestelijke ervaring, maar met het besef dat je niet langer alles alleen hoeft te dragen. ## **Welke lijn is bij jou het dunst geworden?** Dus als jij jezelf deze week leeg voelt, of eenzaam, wil ik je vragen om niet meteen naar nog een taak te grijpen, nog een prestatie of nog een avond vol afspraken om het gevoel te overstemmen. Kijk liever eens naar je eigen driehoek. Welke lijn is bij jou het dunst geworden? Misschien ben je het contact met jezelf kwijtgeraakt. Je weet nog wat iedereen van je verwacht, maar niet meer wat er in jou leeft. Misschien is de lijn naar de ander versleten. Je spreekt veel mensen, maar je durft bij niemand te zeggen dat het niet goed met je gaat. Misschien is de lijn naar God dun geworden. Niet omdat je bewust afscheid hebt genomen, maar omdat het lang geleden is dat je nog stil genoeg was om iets van Hem te verwachten. Waag dan één klein gebaar om precies die lijn weer wat dikker te maken. Stuur een bericht naar iemand die je al te lang niet gesproken hebt. Spreek een gebed uit, ook al voelt het onwennig. Maak een wandeling zonder koptelefoon en zonder telefoon in je hand. Wees een halfuur aanwezig voor iemand anders, zonder er zelf iets aan te willen overhouden. Maar misschien moet je niet nog meer geven. Misschien heb je al veel te lang voor iedereen gezorgd. Dan kan het moedigste kleine gebaar zijn dat je iemand vertelt: ‘Het gaat niet goed met mij. Ik weet niet hoe ik dit alleen moet dragen.’ Vraag een vriend om langs te komen. Maak een afspraak met je huisarts. Zoek een therapeut. Stap een geloofsgemeenschap binnen, niet omdat je onmiddellijk iets moet bijdragen, maar omdat ook jij ontvangen mag worden. Je hoeft niet eerst sterk genoeg te worden om verbondenheid te verdienen. Ik lees alle reacties op deze blog, ook als ik niet altijd meteen kan antwoorden. En als die vraag, waarom voel ik me zo leeg, ook bij jou binnensluipt: weet dan dat je niet de eerste bent die ze mij stelt, en zeker niet de laatste zal zijn. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, gevoelens, verbondenheid --- ### [Khalid Benhaddou is te voorzichtig in 'De monsters van onze tijd'](https://geenszins.info/khalid-benhaddou-is-te-voorzichtig-in-de-monsters-van-onze-tijd/) **Published:** juli 9, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Imam Khalid Benhaddou fileert in 'De monsters van onze tijd' feilloos onze verdeelde samenleving, maar kiest uiteindelijk voor een seculiere uitweg. Een gemiste kans. Waar hij religie veilig opbergt als privézaak, heb ik een radicaal ander voorstel: we hebben als samenleving niet minder, maar net méér ruimte voor religies nodig als gedeeld fundament. **Content:** Ik heb ‘[De monsters van onze tijd](https://partner.bol.com/click/click?p=2&t=url&s=1525928&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fbe%2Fnl%2Fp%2Fde-monsters-van-onze-tijd-ebook%2F9300000228774061%2F&name=De%20monsters%20van%20onze%20tijd%20(ebook)%2C%20Khalid%20Benhaddou)‘ van imam en opiniemaker Khalid Benhaddou net uitgelezen, en het bleef nazinderen. Niet omdat ik het oneens was met de grote lijn, integendeel. Zijn uitgangspunt dat we in een overgangstijdperk zitten, tussen twee werelden in, waarbij de grote verhalen zijn afgebrokkeld, dat onderschrijf ik volledig. Religie, ideologie, het vooruitgangsgeloof: ze hebben allemaal hun vanzelfsprekendheid verloren, en in dat vacuüm groeien de monsters waar hij het over heeft. Fragmentatie, atomisering, de crisis van de waarheid. Hij ontleedt dat scherp en belezen, met een indrukwekkend arsenaal aan denkers die hij naast elkaar zet zonder zich door één ervan te laten opslokken. Dat maakt het boek rijk. Het maakt je ook af en toe hongerig, want Benhaddou geeft je vaak de analyse zonder de conclusie. Enerzijds dit, anderzijds dat. Maar op de plekken waar hij wél kleur bekent, ben ik hem dankbaar voor die moed. In zijn vijfde hoofdstuk, over nostalgie, bespreekt hij religie uitgebreid, en eerlijk gezegd doet hij dat daar goed. Hij weegt de positieve kant af tegen de gevaren, zonder op voorhand een kant te kiezen, en die analyse klopt. Daar wil ik hem dus niets kwalijk nemen: het is precies het punt waarop zijn enerzijds-anderzijds-stijl volledig op zijn plaats is, omdat religie inderdaad beide kanten in zich draagt. ### De diagnose klopt, de remedie wringt Waar ik wel met hem breek, is niet die analyse, maar de conclusie die hij er uiteindelijk uit trekt, verderop in het boek, in de epiloog. Daar durft hij wél kleur bekennen, en juist dat waardeer ik, ook al ben ik het er niet mee eens. Benhaddou is imam. Religie heeft in zijn eigen leven een centrale plaats, dat maakt hij overduidelijk in het boek, en hij schrijft zelfs dat hij júist vanuit zijn geloof de noodzaak voelt om bruggen te bouwen en de dialoog aan te gaan. Religie hoort voor hem dus wel degelijk thuis in het publieke leven, als motor voor individueel en collectief engagement. Tot daar volg ik hem volledig. Maar dan trekt hij een grens. Religie kan volgens hem geen gemeenschappelijke basis zijn voor de samenleving als geheel, omdat dat onvermijdelijk zou betekenen dat één overtuiging boven de andere wordt geplaatst. Vandaar zijn conclusie: het fundament van de samenleving moet bestaan uit waarden die voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht welk geloof of ongeloof je hebt. Geloof mag je persoonlijk aandrijven, maar het bindmiddel van de samenleving zelf moet seculier zijn. Ik snap die redenering. En ik denk dat hij te snel van de ene optie naar de andere springt. ### Meer religies als gedeeld fundament Want tussen ‘religie als exclusieve basis’ en ‘seculiere waarden als enige gedeelde basis’ zit een derde weg die hij nergens overweegt. Dat is niet minder religie, maar meer religies. Niet één geloof dat de plak zwaait, maar een pluraliteit van religies die elkaar opzoeken, elkaar bevragen, en precies daardoor samen een gedeeld waardekader kunnen dragen dat rijker is dan wat een seculiere gemene deler alleen ooit kan bieden. Verbinding ontstaat niet door verschil weg te poetsen, maar door het in de ogen te kijken. Dat is voor mij geen vrijblijvende gedachte, maar een diepe overtuiging. Waarheid en goedheid zijn niet het monopolie van één traditie. Andere religies zijn niet louter concurrenten van de mijne, maar dragers van hun eigen fragment van diezelfde waarheid, elk vanuit hun eigen geschiedenis en taal en cultuur gegroeid. Als dat klopt, dan hoeft religie niet beperkt te blijven tot wat ze voor mij persoonlijk betekent. Dan kunnen die verschillende dragers van waarheid net met elkaar in gesprek treden, en sámen het gedeelde fundament vormen dat Benhaddou zoekt in seculiere waarden alleen. ### Lessen uit de gouden eeuw Nu wil ik Benhaddou geen stroman aandoen. Hij heeft namelijk wel gelijk in wat hij vreest. In hoofdstuk vijf benoemt hij de gevaren van religie eerlijk: het dogma, de wij-tegen-zij-logica, het verlangen naar een geïdealiseerd verleden dat nooit heeft bestaan zoals we het ons herinneren. En in hoofdstuk acht, over integratie, doet hij dat niet vanuit een veilige afstand. Hij benoemt daar zelfs binnen zijn eigen geloofsgemeenschap het salafisme als een reëel gevaar voor de samenleving. Dat vind ik moedig, en dat verdient waardering, ook van mij als buitenstaander van zijn traditie. Maar uit die terechte kritiek de conclusie puren dat religie hoogstens een persoonlijke motor mag zijn, nooit een gedeeld maatschappelijk fundament, dat is volgens mij de verkeerde conclusie trekken uit een juiste vaststelling. We mogen het gevaar benoemen zonder daarom de verbindende kracht weg te gooien. Laat ons als moderne gelovigen precies díe gevaren onder ogen zien, en religie net daardoor sterker en verbindender maken, in plaats van haar tot het individuele te herleiden. En het interessante is: Benhaddou levert zelf het bewijsmateriaal voor mijn punt, in datzelfde hoofdstuk acht. Hij verwijst naar de Gouden Eeuw van de islam, van de achtste tot de dertiende eeuw, toen denkers als Averroes en Avicenna erin slaagden om islamitische theologie te verzoenen met de rationele filosofie van de Grieken. Dat was geen toevalstreffer. Dat was een religieuze traditie die haar eigen grenzen durfde te verleggen door in gesprek te gaan met een andere denkwereld, en er sterker uit kwam. Het christendom heeft precies datzelfde proces doorgemaakt: eeuwenlang worstelen met en uiteindelijk verrijkt worden door diezelfde Griekse rationaliteit, tot op vandaag zichtbaar in hoe wij als gelovigen nadenken over rede, vrije wil en moraal. Als beide grote tradities dat al eens hebben klaargespeeld, waarom zouden we dan aannemen dat het vandaag niet opnieuw kan, en dan niet tussen die tradities onderling? Benhaddou toont zelf, met zijn eigen open en zelfkritische houding, dat die weg begaanbaar is. Ik zie niet in waarom religie dan zou moeten uitkomen bij een louter individuele motor, in plaats van bij een religie die haar dogma’s en haar fundamentalisme achter zich laat, maar juist daardoor in gesprek met andere tradities een gedeeld fundament mee kan dragen. ### Durven kiezen voor ontmoeting Wat me daarbij ook raakte, is hoe het boek me persoonlijk sterkt in mijn overtuiging over integratie. Als je ziet hoe een goede, oprechte integratie andere culturen, en dus ook andere religies, in staat stelt om mee te bouwen aan onze samenleving in plaats van ernaast te blijven staan, dan geeft dat net hoop. Niet de hoop dat we allemaal hetzelfde gaan geloven, maar de hoop dat verschillende gelovigen, met een open blik naar elkaar, samen iets kunnen opbouwen dat groter is dan wat elke traditie apart zou kunnen. Dat is precies waar ik Benhaddou’s boek het meest dankbaar voor ben: het dwingt je om na te denken over wat verbindt, niet vanuit angst voor het verschil, maar vanuit nieuwsgierigheid ernaar. En het is ook precies daar waarom onze samenleving haar krampachtige angst voor ‘het Oosten’, voor de islam, voor religie in het algemeen, achter zich moet laten. Op dat punt heeft hij groot gelijk, en dat mag gezegd worden. Toch blijf ik met een lichte spijt zitten. Ik vermoed dat Benhaddou, misschien onbewust, zijn conclusies iets te veel heeft afgestemd op zijn publiek: een breed, seculier Vlaams lezerspubliek, waarvoor ‘religie als individuele motor, seculiere waarden als gedeeld fundament’ de veiligste en de meest verkoopbare boodschap is. Dat maakt zijn middenpositie sterk en verstandig, maar ook een beetje te voorzichtig. Want vanuit het midden mag je best ook eens naar de uitersten reiken. Niet om daar te blijven hangen, maar om te tonen dat het midden niet betekent dat je nergens meer voor durft te kiezen. Het meest fascinerende aan dit boek lezen, is misschien wel dit: iedereen verwacht dat een moslim pleit voor méér religie als bindmiddel van de samenleving, en een christen voor minder. Bij Benhaddou en mij ligt het genuanceerder, maar toch omgekeerd dan verwacht. Hij, imam, houdt religie welbewust individueel: een krachtige persoonlijke motor voor engagement, maar niet iets wat het gedeelde fundament van de samenleving zelf mag vormen. Ik, als christen, denk dat meerdere geloven, mét elkaar in gesprek, samen wél zo’n fundament kunnen dragen, sterker dan seculiere waarden alleen. Misschien is dat precies het bewijs dat het hier niet gaat om wie het meest gelovig is, maar om welk soort samenleving we willen bouwen: een samenleving die religie alleen als privémotor toelaat uit angst voor wat ze gedeeld zou kunnen betekenen, of een samenleving die religies met elkaar laat spreken en er net daardoor sterker uit komt. Ik zou graag met Benhaddou aan tafel zitten om dat gesprek verder te voeren. Tot dan geef ik het jou mee: als jij nadenkt over de monsters van onze tijd, durf dan de vraag om te draaien. Niet: hoe houden we geloof buiten de samenleving om de vrede te bewaren? Maar: hoe brengen we de verschillende gelovigen samen, zodat hun geloof net de lijm wordt die onze verdeelde tijd weer bij elkaar houdt? **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** religie, samenleving, verlichting --- ### [De gevaarlijke sprong van Bart Eeckhout](https://geenszins.info/de-gevaarlijke-sprong-van-bart-eeckhout/) **Published:** juli 6, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Bart Eeckhout zet het ganse geloof in het zwijghoekje, zeker als het over moraliteit gaat. Het falen van gezagsdragers mag niet als argument voor het geloof van iedereen genomen worden. **Content:** ‘Wie in zijn geloof kracht en inspiratie vindt om het goede te doen, verdient respect,’ [schreef Bart Eeckhout vorige week in De Morgen](https://www.demorgen.be/meningen/wat-de-zaak-vangheluwe-ons-leert-over-macht-misbruik-en-het-moreel-gezag-van-de-kerk~b3679b290/), bij het overlijden van Roger Vangheluwe. Een mooie zin. Maar in exact dezelfde alinea trekt hij een radicale conclusie: kerk en paus, en bij uitbreiding elk religieus instituut, hebben zoveel moreel gezag verloren dat ze ook het recht verliezen om mee te spreken over hoe wij onze samenleving vormgeven. ‘Dat is maar goed ook,’ besluit hij. Het zijn twee zinnen na elkaar die elkaar fundamenteel tegenspreken. Want wat betekent ‘respect voor geloof’ als je de maatschappelijke vertaling en organisatie van dat geloof bij voorbaat uitsluit van het publieke debat? Blijkbaar kijkt niemand hier nog van op. Laat me eerst zeggen waar Eeckhout gelijk in heeft, want dat verdient geen enkele nuance. Wat Vangheluwe zijn neefjes heeft aangedaan, en wat ontelbare andere slachtoffers van geestelijken wereldwijd hebben doorstaan, is door de katholieke kerk als instituut decennialang toegedekt, geminimaliseerd en weggewuifd. Dat is geen kwestie van interpretatie. Dat is gewoon wat er gebeurd is. Er kan nooit genoeg aandacht, erkenning en herstel gegeven worden aan wie dat heeft moeten ondergaan. Maar dan die sprong. Van ‘de katholieke kerk heeft als instituut zwaar gefaald’ naar ‘geloof heeft dus geen stem meer te verdienen in het publieke debat’ is een sprong van een heel andere orde. Het is precies die intellectuele kortsluiting die we moeten ontleden, want ze berust op een fundamenteel misverstand over het onderscheid tussen een specifiek instituut en de bredere categorie van het geloof zelf. ### Geloof is meer dan één falend instituut Wat hier faalde, was niet louter één man die toevallig zijn eigen boodschap verraadde. Het waren leiders van de katholieke kerk zelf, die structureel de eigen reputatie boven de veiligheid van kinderen plaatste. Die vaststelling verdient geen enkele relativering. Exact daar zit echter Eeckhouts fout: hij maakt een dubbele categoriefout. Hij springt van het falen van één specifieke instelling naar álle religieuze instituten, en vervolgens van die instituten naar het concept ‘geloof’ in zijn algemeenheid. Vergelijk het met wat aan het licht kwam bij de *Boy Scouts of America*, of bij *USA Gymnastics* in de misbruikzaak rond Larry Nassar. In beide gevallen ging het om organisaties die decennialang wisten, toedekten en daders beschermden om de eigen instelling te vrijwaren. Niemand trekt daaruit de conclusie dat scouting of jeugdsport als zodanig geen bestaansrecht meer heeft, of dat geen enkele jeugdbeweging nog iets zinnigs over opvoeding mag zeggen. We veroordelen de rotte organisatie, terecht en hard, zonder de waarde te ontkennen van wat scouting of sport voor een kind betekenen. Sterker nog, die schandalen hebben bij talloze ándere jeugdorganisaties net geleid tot een scherpere focus op kinderbescherming, niet tot de conclusie dat jeugdwerk zelf verdacht is. Omwille van de Pravda moeten we De Morgen toch niet verbieden? Dat onderscheid raakt kwijt in de vlaag van begrijpelijke verontwaardiging. Geloof en het christendom zijn geen synoniemen voor die ene katholieke instelling, en al helemaal niet voor haar vele goede leden. Het zijn brede categorieën met een enorme diversiteit aan gemeenschappen en tradities die losstaan van deze specifieke geschiedenis. Wie de structurele fout van één instituut gebruikt om een hele categorie de mond te snoeren, doet aan intellectuele uitsluiting. Ook de katholieke kerk is groter dan de falende leiders en daders. ### Waarom een morele monocultuur gevaarlijk is Als we aannemen dat morele autoriteit nog maar uit één hoek mag komen, of dat er in de arena van de samenleving nog maar één seculiere moraliteit mag meetellen, zetten we de deur open voor een gevaarlijke monocultuur. De geschiedenis leert dat zo’n ‘pensée unique’ – of het nu verpakt zit in een staatsgodsdienst of in een dwingend seculier regime – elke vorm van pluralisme verstikt. Een samenleving zonder gedeelde moraliteit bestaat niet. De vraag is niet óf er morele waarden mogen zijn, maar hoe we die samen vormgeven. Juist daar zou diversiteit ons uitgangspunt moeten zijn, niet de uitsluiting van religieuze stemmen. Wat ons vandaag kwetsbaar maakt als samenleving, is immers niet een teveel aan gedeelde moraliteit, maar een tekort. We dreigen te veranderen in een verzameling van individuen die enkel naar de eigen autonomie kijken en de persoonlijke maatstaf als enige norm nemen. Samenleven vraagt om gemeenschap, verbindende kracht en gedeelde waarden. Religie heeft, ondanks alles wat er historisch is misgegaan, voor miljoenen mensen nog steeds dat potentieel. ### Een waarschuwing voor elke leider Ik schrijf dit niet als een afstandelijke toeschouwer. Als bisschop binnen een heel andere religieuze traditie dan de katholieke hiërarchie draag ik zelf verantwoordelijkheid. Juist daarom raakt deze discussie me dubbel. Ik weet wat er van een leider gevraagd wordt, en ik zie de dynamiek binnen een geloofsgemeenschap van binnenuit. Die verantwoordelijkheid is nooit een vrijgeleide; het is een voortdurende waarschuwing. Wie een positie van spiritueel vertrouwen krijgt, verliest zijn gezag op het moment dat hij dat vertrouwen schaadt. Het institutionele falen dat de zaak-Vangheluwe blootlegde, herinnert ons eraan dat elk instituut dat zijn eigen boodschap verraadt, verantwoording moet afleggen en radicaal moet durven veranderen. Dat is wat geloof hoort voort te brengen: gewetensonderzoek en herstel. De leiders en de structuren van een specifieke kerk kunnen hun maatschappelijke krediet verliezen. Dat is soms pijnlijk terecht. Maar het geloof zelf, als levende bron van inspiratie om het goede te doen, verliest die waarde niet mee. Wie dat beweert, verwart de schaduw van een falende organisatie met het licht van de boodschap zelf. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** de morgen, geloof --- ### [God, Moet dit nu?](https://geenszins.info/god-moet-dit-nu/) **Published:** juli 4, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn zoon Laurens heeft autisme, en de laatste tijd valt dat me zwaar. Waaraan heb ik dit verdiend, denk ik dan soms. Wat me overeind houdt als een antwoord uitblijft, zijn geen grote inzichten maar vaste gewoontes. En deze week waren het een goed gesprek met een vriend en de kans om zelf te dienen die me samen meer brachten dan ik had verwacht. **Content:** Gisteren vroeg een goede vriend hoe het met me ging. Niet het beleefdheidsvraagje waar je ‘goed, met u?’ op terugkaatst, maar een echte vraag. En ik was blij dat hij hem stelde, want thuis gaat het momenteel wat moeilijker. Mijn oudste zoon Laurens heeft autisme, en op dit moment heb ik het niet makkelijk om zijn gedrag te begrijpen. Er zijn momenten dat de emotionele spanning hem geen blijf meer weet, dat hij enorm star gedrag vertoont en dat ik niet meer weet wat ik moet doen. Elke sturing lijkt dan onmogelijk, en ik voel me op zo’n moment gewoon een falende vader. Mijn hart luchtte toen ik het kon vertellen. Een vriend met een luisterend oor is op zo’n moment een echte zegen. Maar hij stelde ook een goede vraag, een vraag die ik wel vaker krijg. Heb je soms ook van die dagen dat je denkt: waaraan heb ik dit nu verdiend? ## Zulke dagen horen erbij Ik mag bisschop zijn. Ik heb een roeping in de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. En toch, of misschien wel juist daardoor, zijn er dagen waarop ik denk: moet dit nu echt? Kan het wat minder? Er zijn momenten waarop het me te moeilijk valt, waarop ik in gebed, soms zelfs in een kreet, zeg: alsjeblieft, ik kan het even niet meer. Waaraan heb ik dit verdiend? Moet dit nu? Ik denk dat we die dagen allemaal hebben, en dat dat niet abnormaal is. Sterker nog, ik denk dat het net hoort bij wat het heilsplan ons leert. We zijn hier om te leren. We zijn hier om te groeien. En dat kan niet zonder de nodige tegenslag. Het is niet zo dat onze Hemelse Vader van alles op ons pad strooit met de gedachte: laten we het maar eens moeilijk maken. Nee, daar geloof ik niet in. Zijn doel is dat we het einde halen, en hij is er om ons te helpen. Maar hij zal de tegenslagen niet zomaar wegnemen, want hij weet dat we ze nodig hebben om te groeien. In 1 Korinthiërs 10:13 lezen we dat God ons niet meer laat verzocht worden dan we kunnen dragen, maar dat hij met de verzoeking ook de uitkomst geeft, zodat we ertegen bestand zijn. Dat vind ik een van de meest geruststellende beloftes uit de Schrift. Niet omdat ze de last wegneemt, maar omdat ze zegt dat er altijd een weg is om ze te dragen. ## Maar dat voelt niet altijd zo Ik wil hier wel eerlijk in zijn. Deze belofte lezen is één ding. Ze voelen op het moment zelf is iets helemaal anders. Er zijn momenten dat tegenslag je niet doet groeien, maar je gewoon hard neerslaat en pijn doet. Dat je niet voelt dat er ‘een kans op groei’ in zit, maar enkel duisternis. Ik denk dat we dat nooit mogen onderschatten. Ons geloof wordt net op zulke momenten op de proef gesteld, niet wanneer alles vlot loopt. Bij mij gaat die twijfel trouwens niet zozeer over of ik nog geloof. Dat fundament staat. Het gaat meer over de vraag waarom dit nodig is. Ik doe zo mijn best als vader. Ik zoek naar oplossingen, en soms vind ik ze niet. Ik voel me falen. En dan komt die vraag weer naar boven, dezelfde die ik in het begin stelde: waaraan heb ik dit verdiend? Waarom moet ik net dit meemaken, terwijl ik toch mijn uiterste best doe? Dat is geen vraag die ik makkelijk kan wegwuiven met ‘het is voor je eigen groei’. Op het moment zelf voelt dat antwoord vaak te klein voor de pijn die het moet verklaren. Wat me dan overeind houdt, zijn niet grote inzichten, maar vaste gewoontes. De gewoonte om te bidden. Om mijn hart uit te storten, ook als ik niet meteen weet wat ik moet zeggen, en zeker niet waaróm. Dat ritueel brengt me telkens weer een klein beetje terug op het spoor. Het neemt de vraag niet weg. Maar het geeft me net genoeg kracht om vol te houden, ook zonder dat ik het antwoord al ken. En ik ben ervan overtuigd dat net dat het verschil kan maken. Niet tussen wel of geen tegenslag, die komt er sowieso. Wel tussen eronder doorgaan of het net nog haalbaar houden. ## **Wat ik nu bid voor Laurens** Dat doe ik nu ook met Laurens. Op het moment zelf, wanneer hij vastloopt en ik met hem vastloop, weet ik vaak niet wat ik moet zeggen. Het voelt radeloos, en ik voel me falen. Maar achteraf, in gebed, is het veel meer in de zin van: Hemelse Vader, geef me de inzichten om hem beter te begrijpen. Geef me de inzichten om er beter mee om te kunnen gaan. Want dat heb ik nodig om een beter mens te worden. Het heilsplan leert ons dat groei een doel dient. Dat we ooit terugkeren bij onze Hemelse Vader, en dat we daar leiding op ons nemen in het hemels koninkrijk. Of zoals wij het zeggen: we zijn gezegend om koning en priester te worden, niet om enkel volgeling te zijn. Maar wie die taken op hemels niveau wil vervullen, moet heel veel geleerd hebben en met heel veel dingen kunnen omgaan. Daarom kan ik beter om met tegenslag, ook al neemt dat niet weg dat het soms gewoon te moeilijk lijkt. Dat is de kracht die ik vind in mijn geloof. In het weten hoe Hemelse Vader er is om te helpen. ## **Een God van insluiting** Ik weet dat Hemelse Vader een God is van insluiting, niet van uitsluiting. Hij zal al het mogelijke doen om ons erbij te houden. Als je weet dat hij niet op de loer ligt om je op fouten te betrappen, maar om de hoek staat om je op te vangen, dan geeft dat een enorme kracht. Een bovennatuurlijke kracht. Als mensen me vragen hoe geloof in de hedendaagse maatschappij nog kan helpen, dan is dit voor mij het antwoord. We moeten het niet verder gaan zoeken dan dit. ## **Een klein wonder deze week** En deze week voelde ik dat opnieuw, op een manier die me zelf verraste. Ik zat vast. De spanning rond Laurens had me geblokkeerd, en ik zag geen uitweg meer. Ik bleef eigenlijk ter plaatse trappelen. En toen was het net dat gesprek met mijn goede vriend dat de oplossing bracht. Niet omdat hij het probleem oploste, maar omdat ik mijn hart kon luchten. En wat me nog meer trof: net op dat moment, terwijl ik zelf in de put zat, kon ik dienen. Als bisschop actief zijn, iemand anders helpen. En daardoor werd mijn eigen miserie even aan de kant geparkeerd. Dat wegnemen van de spanning, door te dienen en door dat gesprek, gaf me de kracht om er weer anders naar te kijken. Om opnieuw op zoek te gaan naar manieren om met Laurens om te gaan. Ik denk dat de oplossing niet altijd een plotse ingreep is, iets dat zomaar uit de lucht komt vallen. Heel vaak zit ze in kleine dingen. Hemelse Vader weet heel goed wat we nodig hebben. Maar we moeten er wel voor openstaan. Zelfs, of net, wanneer we in een put zitten, moeten we durven herkennen dat er dingen in ons leven gebeuren die ons echt helpen. En als we dat zien, moeten we ze met beide handen aangrijpen. Ik hoop dat iedereen die het moeilijk heeft, ergens toch die liefde van God kan voelen. Soms komt die in de vorm van een vriend die vraagt: hoe gaat het met je? En ik hoop dat ik zelf vaak die mens kan zijn, de engel die God stuurt als antwoord op de gebeden van iemand die die dag ook denkt: moet dit nu? **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, kracht, tegenslag --- ### [Wat er in Assisi gebeurde](https://geenszins.info/wat-er-in-assisi-gebeurde/) **Published:** juli 1, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Vorige keer lieten we een sceptische achttienjarige achter op weg naar Italië. In Assisi struikelt hij over een standbeeld met duiven — en over een herinnering die zijn verstand niet kan plaatsen. Dertig jaar later weet hij nog altijd niet zeker wat er gebeurde. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was. **Content:** [Vorige keer](https://geenszins.info/de-nerd-die-niks-van-god-moest-weten/) liet ik je achter met een achttienjarige nerd die net was aangekomen in Italië. Een jongen die encyclopedieën van kaft tot kaft las, kippenhokken zonder kippen tekende, en God had weggezet in het rijtje van de dogma’s. Ik eindigde met een vergelijking die ik toen zelf nog niet begreep: dat deze reis mijn Damascusweg zou blijken, net als bij de apostel Paulus die van zijn paard werd geworpen door een verschijning die zijn hele leven op zijn kop zette. Ik wist niet dat ik dat letterlijk zou ervaren. Op geen enkele manier had ik me daarop kunnen voorbereiden. Er staat een standbeeld van Sint-Franciscus in de Santa Maria degli Angeli dat ik nooit zal vergeten. Niet omdat ik er op voorbereid was. Niet omdat ik iets zocht. Ik was, zoals je nu weet, een achttienjarige met een masker van zelfverzekerdheid en een analytische geest die alles wilde ontleden — inclusief architectuur. Assisi was een punt op de route, niet een bestemming op zich. Franciscus staat afgebeeld met zijn handen open, als een kelk die iets opvangt. Terwijl ik daar stond, zaten er twee levende tortelduiven in die handen. Geen idee hoe die beesten zo rustig bleven met al die toeristen en hun luidruchtige camera’s. Mijn analytische geest ging meteen op zoek naar een verklaring. Een trucje? Een list? Getrainde duiven? Terwijl ik dat bestudeerde, gebeurde er iets waarvoor ik geen categorie had. ## Niet een stem. Iets erger. Ik hoorde niets. Laat me dat duidelijk zeggen: er klonk geen stem in de kerk. Niemand sprak tegen me. Er was geen licht dat neerdaalde en geen engel die zijn vleugels uitsloeg. Maar ik herinner me een stem, die ik niet hoorde, maar voelde. Dat is de vreemdste zin die ik ooit heb geschreven, en ik heb er jaren over gedaan om hem te durven schrijven. Mijn verstand zei dat er niets was. Mijn geheugen registreerde iets. En die twee lagen sindsdien in conflict. Het beste wat ik kan doen is beschrijven wat er in me omging. Het was een gevoel dat iets gezegd was. Een impressie van woorden. Het voelde als het moment vlak nadat er iets opmerkelijks is gebeurd en je denkt ‘wacht, wat was dat?’ — maar dan zonder de feitelijke gebeurtenis die eraan voorafging. Het was de echo zonder de klap. Wat ik me herinner te hebben ‘gehoord’: *David, wat ben jij nu eigenlijk aan het doen met je leven? Vergooi je kansen niet. Ik heb je nodig.* Ik liep weg. Struikelde bijna over mijn eigen voeten. ## Het tweede keer Ik liep de verkeerde richting uit. In de verwarring die volgde, stond ik mezelf toe te denken dat het inbeelding was. Gewoon een vreemd moment, zoals je ze af en toe hebt. Ik was moe, misschien. Of de architectuur had iets met me gedaan. Er bestonden vast wetenschappelijke verklaringen voor dit soort ervaringen — en die nerd in mij hield nog altijd meer van wetenschap dan van mysterie. Ik zette mezelf aan om terug te keren langs het standbeeld, alsof ik het wilde bewijzen. Zie je wel, niks aan de hand. Een standbeeld is een standbeeld. Een duif is een duif. Het gebeurde opnieuw. Ditmaal met één zin extra: *Je moet een keuze maken.* Ik ben daar zonder verdere heroïek vandaan gegaan. Volledig overdonderd, in stilte, terwijl de rest van de groep ergens anders rondliep en niemand had gemerkt dat ik zojuist van mijn voetstuk was gevallen — figuurlijk dan, al voelde het ook een beetje letterlijk zo. ## Wat ik er die avond van dacht Die avond zou ik je hebben verteld dat ik een stem had gehoord. Een uur later zou ik hebben gezegd dat het inbeelding was. Een uur daarna was ik er niet meer zeker van. Dat patroon bleef zich herhalen, niet alleen die avond maar gedurende de jaren die volgden. Ik had één herinnering maar twee verhalen over die herinnering, en ze spraken elkaar voortdurend tegen. Als de jongen die in het vorig stuk nog dacht dat elke vraag maar één juist antwoord had, wist ik wat ik met die situatie moest doen: hypothese, bewijs, conclusie. Maar hoe bewijs je iets dat zich in je eigen bewustzijn heeft afgespeeld? Hoe onderscheid je een echte herinnering van een verzonnen een? Ik kan je hier geen waterdicht bewijs geven. Dat kan ik nooit. Wat ik je wel kan geven is wat ik door de jaren heen leerde over het verschil tussen een fabricatie en een echte ervaring. Fabricaties verbleken. Ze worden vaag, ze schilferen af, ze passen zich aan het verhaal aan dat je erover vertelt. Echte herinneringen hebben een hardnekkigheid die je niet wegredeneert. Ze zitten vast in een detail — de positie van zijn handen, de duiven, de manier waarop ik struikelde — en dat detail verdwijnt niet, ook niet als het verhaal eromheen twintig keer veranderd is. Dat zit er nog altijd in, dertig jaar later. ## **Wat ik er nu** **van denk** [![Front cover of a book featuring a clay Jesus figure in a white robe with a pink sash and bold red title 'REDELIJK GELOVIG' by David Geens.](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig-670x1024.webp)](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) Ik ben lid geworden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Dat is een lang verhaal met veel omwegen — de studies, de boeken, de gesprekken, de twijfels, de beslissingen. Dat verhaal vertel ik later en uitgebreider nog in mijn boek ‘[Redelijk Gelovig](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig)‘, dat op 15 september verschijnt. Daarin leg ik uit hoe die ene herinnering uiteindelijk uitgroeide tot een overtuiging, en welke stappen daartussen zaten. Maar als mensen me vragen wanneer het eigenlijk begon, zeg ik altijd hetzelfde: in een kerk in Assisi, voor een standbeeld met duiven, op een dag dat ik niet op zoek was. Ik ben er tot op vandaag niet honderd procent zeker van wat er precies is gebeurd. Dat wil ik ook niet beweren. Wat ik wel weet: het heeft mijn leven veranderd. Niet die dag — die dag was ik vooral verward en een beetje bang. Maar het zette iets in gang dat niet meer te stoppen was. De nerd die niks van God moest weten, begon toch vragen te stellen. En vragen, dat was nu juist het enige wat hij altijd al goed had gekund. **Categorieën:** Geloof **Tags:** assisi, geloof, zoektocht --- ### [Man bijt hond op bezoek](https://geenszins.info/man-bijt-hond-op-bezoek/) **Published:** maart 20, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Man bijt hond kwam even uitzoeken waar iedereen zijn jezus-poppetjes vandaan haalt en wat de reden is waarom wij zo actief zijn in ons geloof. **Content:** In februari trok een ploeg van het [VRT-programma *Man bijt hond*](https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/man-bijt-hond/2026/man-bijt-hond-s2026a34/) rond in Knesselare, vlak voor onze verhuis uit het dorp. Ze gingen langs in de pitazaak bij mijn goede vriend Moestafa. Daar zagen ze een Jezus-poppetje staan en Moestafa vertelde dat hij dit van mij gekregen had. Voldoende reden voor de ploeg om eens langs te komen. We zaten middenin de verhuisdozen, helemaal niet klaar voor een bezoek van een reportageploeg, maar we waren maar al te blij dat we mochten vertellen over onze roeping, onze [zendingsactie met de jezus-poppetjes](https://geenszins.info/jezus-houdt-van-jou-ook-als-je-het-niet-altijd-voelt/), ons geloof en mijn aankomend boek. Van een gesprek van vier uur schieten maar drie minuten op TV over, maar we zijn blij dat we mochten vertellen over hoe dierbaar ons geloof is. Voor wie het gemist heeft: **Categorieën:** Geloof **Tags:** reportage, TV, zending --- ### [Wie durft nog zeggen dat het pijn doet?](https://geenszins.info/wie-durft-nog-zeggen-dat-het-pijn-doet/) **Published:** maart 25, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Drie radiopresentatoren slaan religieuze beelden aan diggelen en zien het probleem niet — tot een journalist één simpele vraag stelt. Een eerlijke blik op waarom christenen in Vlaanderen hun eigen grenzen niet meer bewaken, en wat er gebeurt als je dat te lang laat liggen. Met een pleidooi voor het gezonde midden: sterk genoeg om te lachen, maar duidelijk genoeg om te zeggen waar je voor staat. **Content:** Een Ierse journalist stelt drie vragen. Drie Vlaamse radiopresentatoren weten niet meer waar ze kijken. Het fragment circuleert intussen honderdduizenden keren op X. Colm Flynn, journalist voor het katholieke EWTN News, confronteert Sam De Bruyn, Eva De Roo en Dries Lenaerts op een mediaconferentie in Riga met een filmpje dat ze twee maanden eerder zelf maakten. Voor Blue Monday sloegen ze in een ‘rage room’ allerlei voorwerpen kapot — een servies, een computerscherm, en twee beelden van Maria en Jezus. Humoristisch bedoeld. Niet zo hard over nagedacht. Flynn stelt één simpele vraag: ‘Zouden jullie hetzelfde doen met symbolen van de islam of het jodendom?’ Het antwoord is nee. Meer hoef je eigenlijk niet te weten. ## De symmetrievraag die alles zegt Ik wil eerlijk zijn: de rage room op zich is niet mijn grootste bezorgdheid. Mensen slaan dingen kapot om stoom af te laten, en als er toevallig een gebroken Mariabeeldje in de rommelkamer staat, snap ik de verleiding van de grap. Wat me raakt, is het antwoord dat daarna volgt. ‘We komen zelf uit de christelijke traditie. Het is meer lachen met onszelf.’ ‘Het is anders als je dat doet met een religie waar je niets van kent.’ Twee zinnen die bedoeld zijn als verdediging, maar die in werkelijkheid de kwetsbaarheid blootleggen. Want als je zegt dat je iets mag omdat het ‘je eigen traditie’ is, dan erken je tegelijk dat er een grens bestaat — je legt die grens alleen net buiten jezelf. En als je zegt dat je de islam of het jodendom met rust laat omdat je die te weinig kent, dan zeg je impliciet: er zijn religies waarvoor we voorzichtig zijn, en er zijn religies waarvoor we dat niet hoeven te zijn. Dat is geen positie die je lang kunt volhouden zonder jezelf tegen te komen. ## Vanwaar die voorzichtigheid voor sommige religies? Ik stel me een eerlijke vraag, en ik denk dat we het antwoord eigenlijk al kennen: de reden waarom men zorgvuldiger omspringt met islamitische of joodse symbolen is niet louter uit diep respect. Het is ook — misschien zelfs voornamelijk — omdat men weet dat die gemeenschappen van zich laten horen. Dat er reactie komt. Dat er consequenties zijn. Niet noodzakelijk gewelddadig, maar vocaal, duidelijk, en consequent. Christenen in Vlaanderen doen dat minder. We slikken het. We halen de schouders op. We zeggen: ‘t is maar een grap. We vinden het wat jammer maar we willen ook niet de indruk wekken dat we betweterig zijn, of bekrompen, of — God verhoede het — fundamentalistisch. En precies daardoor verschuift de grens telkens een stukje verder. Ik wil niet klagen. Maar ik wil wel een vraag stellen: als wij zelf niet durven zeggen dat iets ons raakt, waarom zouden anderen daar dan rekening mee houden? Het bemoedigende aan dit verhaal is niet dat een Ierse journalist de vinger op de wonde legde — het is dat er daarna massaal gereageerd werd. Dat er wél een signaal was. Dat de VRT zich genoodzaakt voelde om iets van excuses te formuleren. Laten we eerlijk zijn: zonder die golf van reacties was er geen woordvoerder verschenen met een verklaring. Dat weet iedereen. Het is dus bemoedigend dat christenen van zich lieten horen. Al was het langs een omweg, via het buitenland, via sociale media, via verontwaardiging die een paar dagen leefde en toen weer stierf. Maar het toont aan dat het kan. Dat er genoeg mensen zijn die zeggen: nee, dit vind ik niet oké. En dat dit effect heeft. ## Respect vragen begint bij respect tonen Hier wil ik eerlijk zijn over de andere kant van de medaille. Want ik geloof niet in christenen die op hun strepen gaan staan zonder zelf te kijken naar wat ze uitstralen. Respect vragen kan alleen als je respect toont. Dat betekent dat ik als christen ook echt respect moet hebben voor de islam. Voor het jodendom. Voor mensen die helemaal niet geloven. En bij dat laatste wil ik even stilstaan, want dat wordt soms vergeten: een groot deel van het respect bestaat ook uit de aanvaarding dat wat voor mij het belangrijkste ter wereld is — mijn geloof, mijn identiteit, mijn relatie met God — voor een ander simpelweg niet bestaat of niet telt. Dat is zijn of haar goed recht. Ik wil geen christen zijn die voortdurend op zoek is naar beledigingen, die overal aanstoot neemt, die humor uit de weg gaat. Want als je echt sterk staat in je geloof, dan kan een portie humor er best bij. Meer zelfs: ik zou zeggen dat humor een teken is van vertrouwen. Van de zekerheid dat wat jij gelooft niet instort zodra iemand erover lacht. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/03/bom-musical-1024x320.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/03/bom-musical.jpg)Het mooiste voorbeeld dat ik hiervoor kan geven — en ik meen het serieus — is de musical *The Book of Mormon*. Een Broadway-productie die één grote, briljante satire is op precies wat ik geloof. Op mijn kerk, mijn missionarissen, mijn theologie. Ik geniet er enorm van. Misschien zelfs meer dan een buitenstaander, omdat ik de verwijzingen allemaal herken. Ik hoef niet verontwaardigd te zijn over *The Book of Mormon*. Het is geen aanval op wat ik ben — het is theater, het is kunst, het is een buitenstaander die iets probeert te begrijpen via de enige taal die hij kent. Maar er is een verschil tussen satire en vernieling. Tussen een cartoon die nadenkt en een hamer die neerkomt. ## Voorbij de contrareactie Ik kan begrijpen waar het vandaan komt. Eeuwenlang was de katholieke kerk in dit land een instituut met echte macht — over onderwijs, over politiek, over hoe mensen leefden en dachten. De contrareactie daarop is begrijpelijk, zelfs legitiem. Als een instituut te lang te veel heeft bepaald, is er een generatie nodig die die macht symbolisch doorbreekt. De rage room als geseculariseerd Vlaanderen dat zijn erfgoed letterlijk aan diggelen gooit. Maar we zijn in 2026. De kerk heeft geen institutionele macht meer. Dat is goed. Dat moet zo blijven. Maar de religie zelf — het geloof, los van het instituut — dat is iets anders. En dat geloof oefent nog steeds een enorme invloed uit op mensen. Niet als macht van buitenaf, maar als kern van wie iemand is. Mijn geloof vormt mijn identiteit. Het bepaalt hoe ik naar de wereld kijk, hoe ik beslissingen neem, hoe ik omga met lijden en vreugde, met dood en leven. Als je dat negeert, raak je niet een instelling. Je raakt een mens. En dat vraagt om dezelfde zorgvuldigheid die we — terecht — ook opbrengen voor elke andere overtuiging die iemands identiteit mee vormt. ## Durven zeggen waar we voor staan De les die ik uit dit voorval trek is eigenlijk heel simpel, maar ze vraagt oefening: we mogen het zeggen. Beleefd. Zonder verontwaardiging die groter is dan de situatie vraagt. Maar duidelijk en zonder schroom. Want zwijgen is geen bescheidenheid. Zwijgen is toestemming geven. Als wij als christenen telkens opzij stappen omdat we niemand willen voor het hoofd stoten, dan sturen we een signaal af: dit mag. Dit heeft geen gewicht. Dit raakt ons niet echt. En dan hoeven anderen daar inderdaad geen rekening mee te houden. Dat betekent niet dat we bij elke grap protesteren of elk ongemak omzetten in een persbericht. Het betekent wel dat we, wanneer iets echt over de grens gaat, de moed vinden om te zeggen: ‘Dit raakt mij, en ik vraag respect daarvoor.’ Niet als slachtoffer. Niet met verwijten. Maar als iemand die weet wat hij gelooft en daar niet voor wegloopt. Er is ook iets paradoxaals aan dit verhaal dat ik niet wil laten liggen. De reactie die het meeste indruk maakte, kwam niet van binnenuit. Het was een buitenlander die de vraag stelde die wij zelf hadden moeten stellen. Dat zegt iets. Niet over Colm Flynn — hij deed gewoon zijn werk. Maar over ons. Over hoe ver we al zijn meegegaan in de stilte. Over hoe vanzelfsprekend het is geworden om onze eigen overtuiging weg te relativeren voor de lieve vrede. Die vrede is het niet waard. Niet omdat ruzie beter is, maar omdat echte dialoog alleen mogelijk is tussen mensen die durven zeggen wie ze zijn. Een gesprek met iemand die altijd instemt, is geen gesprek. Een samenleving waar één groep zich voortdurend inhoudt uit angst voor ongemak, is geen samenleving in evenwicht. Dus ja: zeg het. Beleefd, warm, met begrip voor wie anders denkt. Maar zeg het. Niet omdat we de wereld willen veranderen met één reactie op sociale media, maar omdat we anders ophouden te bestaan als gesprekspartner. En dat verlies is groter dan het ongemak van de confrontatie. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, media, religie --- ### [Onder ons: Kiezen voor geloof](https://geenszins.info/onder-ons-kiezen-voor-geloof/) **Published:** maart 29, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Het leven is soms maar rommelig. We doen eigenlijk allemaal maar wat, zoekend naar zingeving en verbinding. Dat is de eerlijke insteek van Ineke Plasschaert voor haar nieuwe videoreeks 'Onder Ons'. Ik vond het een voorrecht om voor de allereerste aflevering met haar in gesprek te gaan. **Content:** Het leven is soms maar rommelig. We doen eigenlijk allemaal maar wat, zoekend naar zingeving en verbinding zonder dat we daar een kant-en-klare handleiding voor hebben gekregen. Dat is de eerlijke insteek van Inneke Plasschaert voor haar nieuwe videoreeks ‘Onder Ons’. Ik vond het een voorrecht om voor de allereerste aflevering van deze serie met haar in gesprek te gaan in onze kerk in Sint-Niklaas. ### Waarom dit gesprek? Inneke startte deze reeks vanuit een oprechte nieuwsgierigheid. Ze gaat op bezoek bij gemeenschappen die vaak wat op zichzelf staan en waar de buitenwereld soms met vooroordelen naar kijkt. Ze wil ontdekken hoe anderen die verbinding en zingeving vinden en wat we van elkaar kunnen leren. Zoals ze zelf zegt: ‘Ik ben nieuwsgierig naar hoe anderen dat doen. Die zingeving vinden, dat begrip. Die verbinding. Op zoek naar antwoorden ging ik op bezoek bij groepen waar doorgaans weinig over geweten is.’ Ik ben Inneke ontzettend dankbaar voor deze uitnodiging. Het gaf me de kans om op een rustige en open manier te vertellen waar wij als leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen nu écht in geloven. ### Van ‘hoe’ naar ‘waarom’ In de video praten we over mijn persoonlijke zoektocht. Als computeringenieur wilde ik altijd weten *hoe* dingen werkten, maar de wetenschap gaf me geen antwoord op de vraag *waarom* we hier zijn. In dit gesprek leg ik uit waarom ik in 2011 heel bewust voor deze kerk heb gekozen en hoe dit geloof mij helpt om betekenis te geven aan zowel de mooie als de moeilijke momenten in het leven – zoals het opvoeden van mijn kinderen met autisme. We hebben het over: - **De herstelde kerk:** Waarom dit geloof voor mij als een ‘totaalpakket’ voelt. - **Groei door tegenwind:** Hoe tegenslagen ons kunnen helpen om betere mensen te worden. - **Het morele kompas:** Waarom Christus voor mij de richting aanwijst in een chaotische wereld. ### Bekijk de video Ik hoop dat dit gesprek mag bijdragen aan meer wederzijds begrip en misschien zelfs een stukje inspiratie biedt voor je eigen zoektocht. Wil je meer zien van Ineke of haar eerdere werk zoals de reeks ‘Fortune Cookie’ ontdekken? Neem dan zeker een kijkje op haar website [www.innekeplasschaert.be](http://www.innekeplasschaert.be) of volg haar via Instagram op [@innnneke](https://www.instagram.com/innnneke/). En vind je dit verhaal boeiend? Blijf dan zeker mijn blog volgen want dit najaar komt mijn boek uit waar ik het over mijn zoektocht en geloof heb. **Categorieën:** Geloof --- ### [Vader, Zoon en Heilige Geest: drie-eenheid of drie onderscheiden wezens?](https://geenszins.info/vader-zoon-en-heilige-geest-drie-eenheid-of-drie-onderscheiden-wezens/) **Published:** april 14, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** De drie-eenheid staat niet letterlijk in de Bijbel — ze werd geformuleerd in 325 na Christus door filosofen die Griekse wijsbegeerte gebruikten om Bijbelse gegevens samen te vatten. Wij geloven dat Vader, Zoon en Heilige Geest drie onderscheiden wezens zijn, en die overtuiging is niet ondanks de Schriften maar dankzij een letterlijke lezing ervan. En wie God werkelijk is — dat is een vraag die te belangrijk is om aan filosofen uit de vierde eeuw over te laten. **Content:** Er is een vraag die ik regelmatig krijg. Van vrienden, van nieuwsgierige kennissen, soms van vreemden op het internet. Ze klinkt altijd ongeveer hetzelfde: ‘Maar jullie geloven toch niet in de drie-eenheid? Dan zijn jullie toch eigenlijk geen echte christenen?’ Ik neem die vraag serieus. Ze verdient een eerlijk antwoord. Want laat ik meteen duidelijk zijn over wat dit stuk níét is. Het is geen aanval op mensen die de drie-eenheid belijden. Ik heb enorm veel respect voor wie vanuit die overtuiging leeft en gelooft. De drie-eenheid heeft eeuwen van diep theologisch denken achter zich, en mensen die haar belijden doen dat in volledige oprechtheid. Ik ga hier niemand vertellen dat zij het verkeerd hebben. Maar ik krijg deze vraag te vaak om er blijvend over te zwijgen. En eerlijk gezegd is dit voor mij één van de aspecten van mijn geloof waarover ik het meest dankbaar ben — omdat het mij een begrip geeft van God, van Jezus, en van waarom wij hier zijn dat mij elke dag draagt. Dus laat me proberen uit te leggen wat wij geloven. En waarom het voor mij zo veel betekent. ## Waar komt de drie-eenheid vandaan? Dit is de vraag die mensen soms verrast. Het woord ‘drie-eenheid’ staat namelijk nergens in de Bijbel. Niet in het Oude Testament. Niet in het Nieuwe. Het is een theologisch begrip dat werd geformuleerd op het Concilie van Nicea in 325 na Christus — bijeengeroepen door keizer Constantijn om een theologisch conflict te beslechten. Maar dat betekent niet dat het uit het niets kwam. De mensen die naar Nicea kwamen hadden eeuwen van ernstige Bijbelstudie achter zich. Ze worstelden met echte vragen die de Bijbel oproept. En die vragen zijn legitiem — ze verdienen een eerlijk antwoord. ## Hoe komt men vanuit de Bijbel tot de drie-eenheid? Om dit te begrijpen moet je je inleven in de vroege christenen. Zij stonden voor een enorme theologische uitdaging. Aan de ene kant erfden zij het Joodse monotheïsme — de rotsvaste overtuiging dat er maar één God is. Deuteronomium 6:4, het grote *Shema* van Israël: ‘Hoor Israël, de Heer onze God, de Heer is één.’ Eén God. Geen discussie. Aan de andere kant hadden zij Jezus meegemaakt — of van hem gehoord — en konden zij niet anders dan concluderen dat hij meer was dan een gewoon mens. Hij vergaf zonden, wat alleen God kon doen. Hij zei dingen als ‘Voor Abraham was, ben Ik’ — Johannes 8:58 — waarbij hij de heilige godsnaam *Ik Ben* gebruikte die God aan Mozes had geopenbaard. Hij stond op uit de dood. Thomas viel voor hem neer en riep ‘Mijn Heer en mijn God’ — Johannes 20:28 — en Jezus corrigeerde hem niet. En dan was er nog de Heilige Geest — beschreven als persoonlijk, als trooster, als iemand die leert en getuigt en bedroefd kan worden. Niet een kracht maar een persoon. Hoe verzoenen vroege christenen dit alles? Drie entiteiten die elk goddelijk lijken — maar slechts één God. De oplossing die zich over eeuwen ontwikkelde was de drie-eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest zijn niet drie goden maar één God in drie personen. Onderscheiden in persoon maar identiek in wezen en substantie. Elk volledig God. Samen maar één God. De teksten die hiervoor gebruikt werden zijn begrijpelijk. Johannes 1:1 — ‘In het begin was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.’ Johannes 10:30 — ‘Ik en de Vader zijn één.’ Mattheüs 28:19 — de doopformule in de naam van Vader, Zoon en Heilige Geest. Kolossenzen 2:9 — ‘In hem woont de hele volheid van de godheid lichamelijk.’ Dit zijn echte teksten met echte theologische gewicht. De mensen die de drie-eenheid formuleerden waren geen dwazen. Ze probeerden iets te beschrijven wat de menselijke taal eigenlijk te boven gaat — de aard van God zelf. Het probleem ontstond toen men die beschrijving niet in Bijbelse taal maar in Griekse filosofische taal goot. Termen als *homoousios* — van dezelfde substantie — komen niet uit de Bijbel maar uit de Neoplatoonse wijsbegeerte die in de derde en vierde eeuw de intellectuele wereld domineerde. Het concept van een abstract, onlichamelijk, onveranderlijk wezen dat boven alle categorieën uitstijgt — dat is Plato, niet Paulus. En precies daar begint voor mij de vraag. Want als we de Bijbel lezen zonder die filosofische bril — wat zien we dan werkelijk? ## Wat de Bijbel letterlijk zegt Laat me een paar teksten nemen die ik oprecht liefheb — niet als debatmunitie maar als vensters op iets wat mij diep raakt. **De doop van Jezus.** Mattheüs 3:16-17. Jezus staat in het water van de Jordaan. De Heilige Geest daalt neer als een duif. En de stem van de Vader klinkt vanuit de hemel: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in wie ik welbehagen heb.’ Drie onderscheiden manifestaties. Gelijktijdig. Op drie verschillende plaatsen. Als Vader, Zoon en Heilige Geest letterlijk één wezen zijn van dezelfde substantie — hoe staat dat ene wezen dan in het water, daalt het tegelijk neer als duif, én spreekt het vanuit de hemel? De letterlijke lezing van dit vers beschrijft onmiskenbaar drie onderscheiden entiteiten. **De dood van Stefanus.** Handelingen 7:55-56. Stefanus, vol van de Heilige Geest, slaat zijn ogen op naar de hemel. En hij ziet — niet één wezen, maar twee. ‘De heerlijkheid van God en Jezus, staande aan de rechterhand van God.’ Jezus staat náást God. Onderscheiden. Afzonderlijk. **Het gebed van Jezus in Johannes 17.** Dit is voor mij het krachtigste. Jezus bidt tot de Vader. Hij spreekt over de heerlijkheid die hij had bij de Vader voor de wereld bestond. Hij vraagt de Vader om dingen. En hij bidt dat zijn discipelen één mogen zijn — ‘zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U.’ Als Johannes 10:30 — ‘Ik en de Vader zijn één’ — bewijst dat zij letterlijk één wezen zijn, dan bewijst Johannes 17 dat alle discipelen ook letterlijk één wezen zijn met God. Wat niemand bedoelt. De eenheid is eenheid van doel, van karakter, van wil en van liefde. Niet eenheid van substantie. En dan Johannes 20:17. Na de opstanding — in zijn verheerlijkte, opgestane staat — zegt Jezus tegen Maria Magdalena: ‘Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God.’ In zijn meest verheerlijkte moment noemt Jezus de Vader nog steeds zijn God. Er is nog één tekstkritische noot die ik niet kan weglaten. Het meest expliciete drie-eenheidvers in de hele Bijbel — 1 Johannes 5:7, dat spreekt over ‘de Vader, het Woord en de Heilige Geest, en deze drie zijn één’ — ontbreekt in alle vroege Griekse manuscripten. Het verschijnt pas in late Latijnse vertalingen. Vrijwel alle moderne Bijbelwetenschappers — katholiek en protestant — erkennen dat dit een latere invoeging is. Dit is geen KHJHD-argument. Het is standaard academische Bijbelwetenschap. ## Wat wij geloven De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leert dat Hemelse Vader en Jezus Christus twee onderscheiden, verheerlijkte wezens zijn — één in doel, in karakter, in liefde en in heerlijkheid, maar niet één in substantie. De Heilige Geest is een derde, onderscheiden persoon. Dit is geen nieuwe leer. Het is wat Joseph Smith letterlijk zag toen hij als veertienjarige jongen in een bos in upstate New York knielde en bad. Twee wezens. Onderscheiden. De Vader en de Zoon. Hij beschreef niet een filosofisch concept maar wat hij met zijn eigen ogen aanschouwde. En de vroege kerkvaders — vóór Nicea — zijn verrassend consistent met deze beschrijving. Justinus Martyr, Origenes, Tertullianus — zij beschreven Vader en Zoon als onderscheiden wezens op een manier die veel dichter bij onze leer ligt dan bij de latere Niceaanse formulering. De ‘orthodoxie’ van Nicea was een beslissing — geen ononderbroken apostolische traditie. ## Waarom dit voor mij zo veel betekent Hier wordt het persoonlijk. Want dit is niet alleen een theologisch debat over de juiste interpretatie van Griekse lidwoorden. Dit raakt de kern van wie God is, wie ik ben, en waarom ik hier ben. Als God een abstracte, filosofische drie-eenheid is — één wezen in drie personen zonder onderscheid — dan is het lastig te begrijpen wat het betekent dat wij zijn kinderen zijn. Het is moeilijk voor te stellen hoe Jezus werkelijk mens was, werkelijk leed, werkelijk stierf — als hij tegelijk het volledige oneindige wezen is dat het universum draagt. Maar als Hemelse Vader een verheerlijkt, liefhebbend wezen is met een lichaam van vlees en been — verheerlijkt en onsterfelijk — en als Jezus Christus zijn Zoon is, onderscheiden van hem, die werkelijk een moeder had, werkelijk opgroeide, werkelijk leed in Gethsémané, werkelijk stierf en werkelijk opstond — dan verandert alles. Dan is de verzoening niet een abstracte juridische transactie maar een daad van iemand die echt wist wat pijn was. Alma 7:11-12 beschrijft hoe hij pijnen en kwellingen op zich nam — niet als symbool maar als werkelijkheid — ‘opdat hij weten hoe zijn volk bij te staan.’ Hij begreep ons omdat hij het doorleefd had. Dan is het gebed niet een gesprek met een ondefinieerbaar wezen maar een gesprek met een Vader die mij kent. Die mij ziet. Die er was voordat ik hier kwam. En dan heeft de vraag ‘waarom ben ik hier’ een antwoord dat mij elke ochtend uit bed kan tillen: ik ben hier omdat ik een eeuwig wezen ben, kind van een verheerlijkte Vader, die dit leven leeft als noodzakelijke stap in een eindeloos grotere reis. Niet als toevallig product van blinde krachten. Niet als zondige vlieg op een kosmisch vliegpapier die gered moet worden van de boosheid van een abstracte godheid. Maar als kind. Met een thuis. Met een bestemming. ## Terug naar de vraag Zijn wij christenen? Wij geloven in Jezus Christus. In zijn geboorte, zijn leven, zijn verzoening, zijn dood, zijn opstanding. Wij nemen zijn naam aan bij de doop. Wij proberen zijn voorbeeld te volgen. Wij getuigen dat hij leeft — niet als metafoor maar als opgestane, verheerlijkte werkelijkheid. Wat wij niet geloven is de vierde-eeuwse filosofische formulering die zijn aard beschrijft in termen die de apostelen zelf nooit gebruikten. Is dat genoeg om christen te zijn? Ik denk het. Maar ik ga niemand dwingen het met mij eens te zijn. Wat ik wel doe is leven vanuit dit begrip. Elke dag. En elke dag geeft het mij meer dan ik verwacht. Als je meer wilt weten — de Bijbelteksten, de kerkgeschiedenis, de vroege kerkvaders, de theologie van het heilsplan — neem dan gerust contact op. Ik voer dit gesprek graag. Niet om gelijk te halen maar omdat ik oprecht geloof dat dit de moeite waard is om samen te onderzoeken. Want uiteindelijk gaat het niet over de juiste formulering. Het gaat over wie God werkelijk is. En of we hem kennen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** drie-eenheid, theologie --- ### [Voor wie sterf jij vandaag? Je leven geven in kleine porties](https://geenszins.info/voor-wie-sterf-jij-vandaag-je-leven-geven-in-kleine-porties/) **Published:** april 3, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Tijd is de enige valuta die je nooit kunt terugverdienen. Elke keer dat je iemand je aandacht geeft, een pot soep brengt, of blijft staan als de rest vertrekt, geef je letterlijk een stukje van je leven weg. Pasen stelt de vraag die we liever vermijden: voor wie sterf jij vandaag? **Content:** In de oudheid was de keuze van je vervoermiddel een statement, een soort visueel visitekaartje. Een veroveraar of een generaal die net een provincie had platgebrand, kwam binnen op een glanzend strijdpaard, hoog boven de menigte verheven. Maar het hart van het paasverhaal begint bij een man op een ezel. Een lastdier dat symbool staat voor nederigheid en vrede, maar laten we eerlijk zijn: ook voor koppigheid en alledaagsheid. Terwijl hij daarop voortkukkelt, gebeurt er iets explosiefs. Mensen spreiden hun mantels uit op de stoffige weg — wat in die tijd gelijkstond aan je duurste designjas in de modder gooien voor iemand anders. Ze schreeuwen ‘Hosanna!’, wat wij vaak zingen als een vrolijk overwinningslied, maar wat letterlijk een noodkreet is: ‘Red ons toch!’ Ze wisten op dat moment niet hoe letterlijk dat verzoek zou worden ingewilligd. Ze wilden een koning die de bezetter de stad uit zou schoppen; ze kregen een koning die de dood de wereld uit zou schoppen. ## De broosheid van onze loyaliteit Het is fascinerend en tegelijkertijd angstaanjagend om te zien hoe snel de publieke opinie kan kantelen. De menselijke psyche is grillig. Dezelfde menigte die ‘Hosanna’ roept, kan binnen een week veranderen in een groep die ‘Kruisig hem’ schreeuwt. Het laat zien hoe broos onze loyaliteit kan zijn als de uitkomst niet overeenkomt met onze verwachtingen. En de eerlijke vraag is: zijn wij anders? Als Jezus niet de koning was die wij verwachtten — geen politieke redder, geen garantie op een comfortabel leven — wat doen we dan met hem? De menigte op Palmzondag geeft een ongemakkelijk antwoord. Niet omdat zij slechter waren dan wij, maar omdat zij precies zo menselijk waren als wij. De weg van Pasen eindigt niet in een paleis met een gouden troon en een buffet. Die eindigt op een heuvel. Je kunt de glorie van de opstanding niet volledig begrijpen zonder de rauwe, schurende realiteit van het kruis te omarmen. En je kunt het offer niet begrijpen zonder wat eraan voorafging: een man die met angstaanjagende precisie wist wat er in het verschiet lag — en toch besloot de stadspoort door te rijden. Hij had de macht om het hele scenario te herschrijven. Maar hij ging. ## Een radicale definitie van vriendschap Er is een schrifttekst die hier de kern raakt. Johannes 15:13: ‘Niemand heeft een grotere liefde dan deze, namelijk dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden.’ Jezus zegt dit tijdens het Laatste Avondmaal. De sfeer in die kamer moet geladen zijn geweest. Hij ziet de soldaten al in gedachten de tuin binnenvallen. Hij ziet de verraderskus voor zich. Hij ziet de spijkers, de spot en de dorst. En precies op dat moment, terwijl hij weet dat deze mensen hem binnen een paar uur collectief in de steek gaan laten, noemt hij hen: vrienden. Hij noemt hen niet zijn onderdanen of zijn personeel. Hij noemt hen vrienden. Dat is een radicale herdefinitie van de relatie tussen het goddelijke en het menselijke. Hij sterft voor ons, voor de hele wereld, maar ook heel specifiek voor jou. Met al je twijfels, je verborgen fouten en je momenten van zwakte. ## Het leven als een optelsom van tijd Maar deze tekst is meer dan een voorspelling van een offer. Het is een uitnodiging voor ons. Want wat is ons ‘leven’ eigenlijk? Als we het nuchter bekijken, is ons leven een optelsom van tijd. We denken vaak in termen van bezit of prestaties, maar dat zijn slechts de resultaten van hoe we onze tijd hebben gebruikt. Die uren zijn de enige echte, niet-vernieuwbare valuta die je bezit. In de zakenwereld zeggen we vaak ‘tijd is geld’, maar dat is een grove onderschatting. Geld kun je verdienen, lenen of verliezen en weer terugkrijgen. Maar tijd stroomt maar één kant op. Er is geen herstelknop voor gisteren. Elke keer dat jij iemand van je tijd geeft, geef je hem dus letterlijk een stukje van je leven. Dat is geen poëtische overdrijving — dat is een eerlijke rekensom. Als jij een uur besteedt aan het helpen van een buurman, of een uur aan de telefoon hangt met een vriend die erdoorheen zit, dan geef je een deel van je resterende levensduur weg die je nooit meer terugkrijgt voor jezelf. Laat dat even landen. Elke keuze om ergens je tijd aan te geven, is een keuze om ergens anders van af te zien. Jij kiest elke dag, bewust of niet, aan wie en wat je sterft. De vraag die Pasen stelt, is niet of je dat doet — want je doet het sowieso — maar of je het doet met de intentie van iemand die weet wat hij weggeeft. ## Dienstbaarheid als kern Vaak denken we dat we pas ‘grote liefde’ tonen als we iets heldhaftigs doen. We dromen van spectaculaire gebaren. Maar de meeste van onze levens worden niet gebouwd op die zeldzame pieken van heroïek. Onze levens worden gemetseld met de kleine, dagelijkse stenen van consistente keuzes. Echt aanwezig zijn betekent je eigen ego even op ‘pauze’ zetten. In een wereld waarin iedereen vecht om onze aandacht, is focus een schaars goed. Echt luisteren geeft de ander de boodschap: ‘Op dit moment is jouw bestaan belangrijker voor mij dan mijn eigen agenda.’ Dat is geen klein gebaar. Dat is een keuze die tijd kost — en dus leven. De wereld zit ook vol met mensen die zeggen: ‘Laat maar weten als ik iets kan doen.’ Dat klinkt sympathiek, maar eigenlijk leg je de last bij de persoon die het al moeilijk heeft. Mensen die hun leven geven, wachten niet op het verzoek. Die verschijnen aan de deur met een pot soep of beginnen simpelweg met inpakken als je gaat verhuizen. Ze handelen vanuit wat ze zien, niet vanuit wat gevraagd wordt. En dan is er het onthouden van de kleine dingen — een medisch onderzoek, een lastige verjaardag. Dat zegt de ander iets wat je niet kunt kopen: ‘Je bent niet een nummer in mijn lijst. Je bent een mens die ik in mijn hart draag.’ Ook dat kost tijd. Ook dat is een stukje leven weggeven. ## Wanneer de inzet hoger wordt Natuurlijk zijn er momenten waarop de nood dieper is. Soms betekent ‘je leven geven’ dat je wekenlang, maandenlang naast iemand blijft staan zonder dat er een eindpunt in zicht is. Dat vreet aan je eigen rust. Dat vraagt om een offer van energie die je liever aan iets anders had besteed. Het kan betekenen dat je je eigen trots inslikt en de eerste stap zet naar verzoening, zelfs als de ander fout zat. Waarom? Omdat de relatie meer waarde heeft dan je eigen gelijk. Of het betekent dat je instaat voor iemand op een moment dat de rest van de wereld die persoon heeft afgeschreven. Dat is de ‘grote liefde’ waar de schriften over spreken. Het is niet comfortabel. Sterker nog: als het comfortabel is, is het waarschijnlijk geen offer. ## Pasen als werkwoord De overwinning op de dood, de steen die is weggerold — dat zijn feiten die we vieren. Maar Pasen is vooral een actieve uitnodiging om anders te kijken naar de mensen om ons heen. Als de Verzoening echt is, dan heeft dat gevolgen voor hoe we op maandagochtend onze mailbox openen, hoe we reageren in de file, en hoe we kijken naar die ene persoon in onze omgeving die het bloed onder onze nagels vandaan haalt. De lat ligt hoog. Bijna onbereikbaar hoog voor ons met onze beperkte tijd en onze soms wat te grote ego’s. We zullen falen. Maar het mooie van het evangelie is dat er altijd weer een nieuwe dag komt om het opnieuw te proberen. Elke keer dat je opdaagt wanneer het je eigenlijk niet uitkomt, volg je die voetstappen. Dan ben je geen passieve consument van een religieus verhaal. Dan leef je het. En misschien is dat precies wat Pasen vraagt: niet de perfecte uitvoering van een ideaal, maar de bereidheid om elke dag opnieuw te kiezen aan wie je sterft — wetende dat je het nooit helemaal alleen hoeft te doen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dienstbetoon, naastenliefde, pasen --- ### [Het juk van naastenliefde](https://geenszins.info/het-juk-van-naastenliefde/) **Published:** april 29, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wanneer we onze medemens dienen, dienen we God, en stappen we mee onder het juk van Christus dat de last licht maakt omdat Hij meedraagt. De wereld lijkt te groot om te helpen, maar het evangelie werkt nooit in groothandel, alleen in detailhandel, mens per mens, hart per hart. Eén klein gebaar voor die ene voor je is misschien net het mirakel waar hij vanmorgen om gebeden heeft. **Content:** Vorige week stond ik aan de kassa van de Delhaize. Voor mij een oude man met een handvol boodschappen op de band, alsof hij precies had uitgerekend wat hij nodig had voor vandaag en morgen. Een brood, wat beleg, een liter melk, een blik soep. Zijn bankkaart deed het niet. Hij probeerde het opnieuw. En nog eens. Misschien een ontoereikend saldo, misschien iets met de kaart zelf, dat weet ik niet. De kassierster wachtte beleefd, de rij achter mij begon te zuchten. Ik zag hoe zijn schouders zakten. Vóór ik er goed en wel bij stilstond, had ik mijn eigen kaart al tegen het toestel gehouden. Een tiental euro. Hij keek me aan, half verlegen, half opgelucht, en bedankte me drie keer te veel. Ik liep buiten naar mijn auto met een glimlach die niemand had besteld. Vreemd, niet? Tien euro, en de hele middag krijgt een andere kleur. Ik moest die avond denken aan een zin die ik al duizend keer gelezen had, maar die plots opnieuw oplichtte. Koning Benjamin, in Mosiah 2:17: ‘wanneer u in dienst van uw medemensen bent, u louter in dienst van uw God bent.’ Geen voetnoot, geen voorbehoud, geen kleine lettertjes. Tien euro aan een kassa telt mee. #### De zuiverste liefde die er bestaat Wat we naastenliefde noemen, is geen vriendelijke bijkomstigheid van het evangelie. Het is de hoofdader (let op: hoofd-ader, dat is iets anders dan een hoofddader). Moroni durft het zo te formuleren: ‘de naastenliefde is de reine liefde van Christus’ (Moroni 7:47). Lees dat eens traag. Niet ‘een soort van liefde’. Niet ‘een aspect van zijn liefde’. De reine liefde van Christus. De liefde waarmee Hij zieken aanraakte zonder Zich af te wenden, kinderen op zijn schoot zette terwijl zijn discipelen ze wegjoegen, een overspelige vrouw beschermde tegen mannen die haar wilden stenigen, en uiteindelijk zijn handen liet doorboren voor mensen die Hem bespotten. Wanneer wij die liefde oefenen, oefenen we niet zomaar een deugd. We werken mee aan zijn werk. Het werk dat Hij zelf in Mozes 1:39 omschrijft als ‘mijn werk en mijn heerlijkheid: de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen.’ Een glas water aan iemand die dorst heeft, een gesprek met iemand die zich onzichtbaar voelt, een berichtje aan iemand die je al weken niet meer hebt gesproken, het zijn allemaal stenen in dat onmetelijke bouwwerk. Klein gereedschap aan een groots project. #### Het juk dat licht is En dan komt er iets prachtigs in beeld. Want wie meewerkt aan dat werk, neemt het juk van Christus op. ‘Neemt Mijn juk op u’, zegt Hij in Mattheüs 11:29-30, ‘en leert van Mij, dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen. Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht.’ Een juk is geen straf. Een juk is een houten constructie die je over de schouders van twee dieren legt, zodat ze samen kunnen ploegen. Het verdeelt de last. Wanneer wij naastenliefde oefenen en zo God dienen, gaan we niet alleen op pad. We gaan onder het juk staan met Christus aan onze zijde. Hij trekt mee. Hij draagt mee. De last wordt licht omdat we hem niet alleen hoeven te dragen. Dat is de paradox die ik soms moeilijk vind uit te leggen aan mensen die het evangelie niet kennen. Hoe kan iets méér doen toch ergens minder zwaar voelen? Antwoord: omdat je het niet alleen doet. Omdat de Eigenaar van de oogst zelf naast je in het juk staat. #### De cirkel die alleen het evangelie kan tekenen Zo ontstaat er een wonderlijke cirkel. We helpen onze medemens. We dienen daarmee God. We werken mee aan het werk van Christus. En op datzelfde ogenblik, niet later, niet ooit, maar ogenblikkelijk, worden we gezegend. Koning Benjamin maakt het in Mosiah 2:24 zwart-op-wit: ‘waarvoor Hij u, indien u het doet, onmiddellijk zegent.’ Onmiddellijk. Geen wachtkamer. Geen incassobureau van de hemel dat het bedrag pas in de volgende eeuwigheid uitbetaalt. Onmiddellijk. Soms voel je het als een rust die over je hart komt. Soms als een ingeving die je nodig had. Soms gewoon als die onverklaarbare glimlach na tien euro aan een kassa. #### De valkuil van de berg Maar dan komt de valkuil, en het is een grote. We kijken om ons heen. We zien de wereld. We zien de oorlogen, de eenzaamheid, de mensen in de rusthuizen die hun kinderen al maanden niet hebben gezien, de jongeren die verdrinken in hun schermen, de buurman die zijn vrouw heeft verloren en geen idee heeft hoe verder. En we voelen ons verlamd. De berg is te hoog. Wat helpt mijn kleine bijdrage? Een gebak meebrengen, een berichtje sturen, een halfuurtje zwijgen naast iemand die huilt, het lijkt zo niets vergeleken bij wat er nodig is. Hier mogen we naar de raad van president Nelson luisteren: werk voor die ene. Niet voor de massa. Niet voor de hele wereld in één keer. Voor die ene. Want het evangelie werkt nooit in groothandel, het werkt in detailhandel, mens per mens, hart per hart. Christus zelf werkte zo. Hij genas geen menigtes met één gebaar. Hij genas mensen, één voor één, met zijn handen op hun schouders en hun namen op zijn lippen. #### Stel je voor dat jij die ene bent En als je vandaag denkt dat één persoon helpen te weinig is, doe dan eens deze oefening. Stel je voor: morgen ben jij misschien die ene. Morgen ben jij degene die bidt om hulp. Misschien om iets praktisch, een lekkende kraan, een rekening die niet rondkomt, een afspraak waar je tegenop ziet. Misschien om iets veel groters, een diagnose, een rouw, een huwelijk dat barsten begint te vertonen. Je zit op de rand van je bed en je vraagt aan God om hulp. En morgen klopt er iemand aan je deur. Of valt er een berichtje binnen op je telefoon. Of staat er onverwacht iemand aan de keukentafel met soep en een glimlach. Wat een wonder zal dat zijn. Wat een tastbaar antwoord op je gebed. Je zal denken: God heeft mij gehoord. En Hij heeft je inderdaad gehoord, maar Hij heeft het werk uitbesteed aan iemand die luisterde naar zijn fluistering. Laat dat je motivatie zijn. Niet de berg, maar die ene. Niet het idee dat je de wereld moet redden, maar de wetenschap dat jouw kleine daad voor iemand het mirakel is waar hij vanmorgen om gebeden heeft. #### Concreet, vandaag nog Hoe ga je aan de slag? Eenvoudig. Bid om ogen die zien. Niet om grootse opdrachten, maar om een bril die je toelaat de mensen rondom je op te merken. De collega die de laatste tijd stiller is. De buurvrouw wier rolluiken al een paar dagen niet meer omhoog gaan. Je broer die je al maanden niet meer hebt gebeld omdat hij ‘het wel druk zal hebben’. Het kind in je gezin dat een vraag stelde waar je te snel op antwoordde. En doe dan één klein ding. Eén. Een berichtje. Een bezoek. Een gerechtje aan de deur. Een telefoontje van vijf minuten. Een kaartje met de hand geschreven. Een uur van je tijd zonder telefoon. Niet morgen, vandaag. En als ieder van ons dat doet, één klein ding per dag, dan gebeurt er iets in onze omgeving dat geen enkel beleidsplan kan organiseren. Een netwerk van naastenliefde, fijn vertakt, nauwelijks zichtbaar voor wie niet kijkt, maar onmiskenbaar voor wie de zegeningen tellen. Een buurt waar mensen zich gezien voelen. Een gemeenschap waar het juk lichter weegt omdat we het samen dragen. #### Wat er met jou gebeurt En geloof me, je zal merken dat er ook iets met jou gebeurt. Je leven verandert wanneer je je ogen opheft van jezelf en ze richt op die ene voor je. De zorgen worden niet kleiner, maar ze nemen minder ruimte in. Het humeur klaart op. De stilte wordt warmer. Je gebeden worden anders, geen lijstjes meer, maar gesprekken. En af en toe, op de meest onverwachte momenten, voel je heel duidelijk dat Christus mee in het juk staat. Dat is celestiaal denken. Niet wachten tot je iets groots kunt doen, maar vandaag iets goeds doen voor die ene. Zo dien je je medemens. Zo dien je God. Zo neem je het juk van Christus op. En zo word je, ogenblikkelijk, gezegend. De zon schijnt vandaag. Ergens staat iemand aan een kassa, of aan een deur, of aan een telefoon die hij niet durft op te nemen. Wees jij maar die ene. **Categorieën:** Geloof **Tags:** naastenliefde --- ### [Wie vandaag gelooft, gelooft in tegenwind](https://geenszins.info/wie-vandaag-gelooft-gelooft-in-tegenwind/) **Published:** april 20, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Niels De Nutte concludeert in De Morgen dat 689 volwassen dopelingen geen religieuze revival uitmaken. Zijn cijfers kloppen, zijn conclusie niet. Wie vandaag voor geloof kiest, kiest tegen de wind in — en dat maakt die keuze kwalitatief anders dan veertig jaar geleden. 7.000 aangevraagde Jezus-figuurtjes, een wijk die bijna verdubbelt, groeiende kleinere kerken: het zijn signalen onder de radar van macrostatistieken. Beweging meten is niet hetzelfde als richting meten. **Content:** Drie maanden geleden zette ik een website online waar mensen een figuurtje van Jezus konden aanvragen. Gratis, geen voorwaarden, gewoon: als je het wil hebben, je krijgt het. Ik verwachtte er misschien een paar honderd. Het werden er zevenduizend. Zevenduizend Vlamingen en Nederlanders die de moeite deden om hun adres achter te laten om een klein beeldje van Christus in huis te hebben. En bij veel van die aanvragen kwam een verhaal mee. Waarom ze het wilden. Voor wie. Wat het voor hen betekende. Die cijfers tel je in geen enkel kerkelijk jaarrapport. Deze week schreef Niels De Nutte in De Morgen een opiniestuk met de titel ‘[De media laten na het aantal dopen te vergelijken met het cijfer van de ontdopingen, ook door volwassenen.](https://www.demorgen.be/meningen/de-media-laten-na-het-aantal-dopen-te-vergelijken-met-het-cijfer-van-de-ontdopingen-ook-door-volwassenen~bcea8eb6/)‘ Hij is onderzoeker aan de VUB en werkt bij de studiedienst van deMens.nu, de organisatie van de georganiseerde vrijzinnigheid. Zijn argument is statistisch netjes opgebouwd: 689 volwassen dopelingen in België vorig jaar, dat is 0,01 procent van de bevolking. Tegenover 14.000 ontdopingen in het Godvergeten-jaar 2023. Dus, concludeert hij, van een religieuze revival kan je onmogelijk spreken. De media verwarren ‘in de zoektocht van mensen naar zingeving beweging met richting.’ Het is een goed stuk. Ik meen dat. Er zit een journalistieke kritiek in die hout snijdt — als een redactie kopt ‘steeds meer volwassenen laten zich dopen’ zonder het grotere uitstroomcijfer te vermelden, is dat onevenwichtig. En hij heeft gelijk dat 689 mensen op elf miljoen geen maatschappelijke omwenteling is. En toch klopt zijn conclusie niet. Niet omdat zijn cijfers fout zijn, maar omdat hij de verkeerde dingen meet. ## De thermometer in de verkeerde kamer Religiositeit meten door hoeveel procent van de bevolking op zondag in de kerkbanken zit, is als de temperatuur van een huis meten door de buitenthermometer af te lezen. Het geeft je een getal, maar het zegt niet wat je denkt dat het zegt. De vraag is niet hoeveel mensen in een samenleving religieus zijn. De vraag is wat die religiositeit betekent voor wie ze draagt, en welke beweging ze genereert in de cultuur eromheen. Ik heb altijd een zwak gehad voor het beeld van het zuurdesem. Een klein beetje gist beweegt een heel deeg. Niemand meet of er genoeg brood is door te tellen hoeveel gistcellen er zijn. Je kijkt of het deeg rijst. De Nutte kijkt naar het aantal cellen. Wat hij over het hoofd ziet is een verschuiving die geen enkele statistiek oppikt, maar die iedereen kan opmerken die met open ogen door een Vlaamse gemeenschap loopt: **wie vandaag gelooft, kiest daar bewust voor**. En dat is een breuk met hoe het hier decennialang is geweest. ## De kost van de keuze is omgedraaid De overgrootoudergeneratie ging naar de kerk omdat iedereen dat deed. Niet geloven was een uitzondering die uitleg behoefde. De grootoudergeneratie ging vaak nog uit gewoonte en sociale verankering, al was de overtuiging al aan het eroderen. De oudergeneratie — de mensen die vandaag zelf kinderen opvoeden — gaat in de meeste gezinnen hoogstens op de grote dagen nog eens binnen. Een uitvaart, soms een kerstnacht, misschien een communie van een nichtje. Voor het overige is de band met een kerkgemeenschap gewoonweg verdwenen. Voor wie vandaag jong is, is er dus geen sociale rugwind meer richting geloof. Integendeel. De wind staat recht in het gezicht. De sociale kost is gekanteld. Vijftig jaar geleden moest je moed hebben om openlijk atheïst te zijn in een dorp. Nu moet je moed hebben om openlijk gelovig te zijn op een Vlaamse werkvloer. Die omkering is relevant. Want ze betekent dat elke persoon die zich vandaag laat dopen — jong, volwassen, uit welke achtergrond ook — dat doet zonder sociale beloning. Integendeel. Hij of zij betaalt er iets voor. De opgetrokken wenkbrauw van de schoonfamilie. De collega die niet meer weet wat te zeggen. Het gevoel dat je jezelf uit de normaalheid hebt geplaatst. Dat maakt één volwassen doop in 2026 kwalitatief niet hetzelfde als één volwassen doop in 1976. Ze wegen verschillend. In 1976 kon iemand zich laten dopen omdat de schoonouders het wilden, omdat het paste bij het plattelandsleven, omdat iedereen deed alsof. Vandaag kan dat niet meer. Wie zich nu laat dopen, heeft daar een innerlijk parcours achter. Meestal jaren van twijfel, lezen, praten, en uiteindelijk een ‘ja’ uitspreken tegen een wereld die op zijn best vreemd opkijkt en op zijn slechtst actief sceptisch reageert. En dat is precies wat de cijfers van De Nutte niet vangen. Hij legt 689 dopelingen van 2025 naast 14.000 ontdopingen van 2023 en zegt: zie je wel, netto is er krimp. Maar die 14.000 zijn bijna allemaal mensen die al lang geen praktiserend gelovige meer waren. Hun uitschrijving is een administratieve correctie van iets dat feitelijk al bestond. Niemand van die 14.000 gaat morgen minder naar de kerk dan gisteren, want ze gingen al niet. De ontdoping registreert wat al weg was. De 689 dopelingen daarentegen registreren iets wat er niet was en nu wel is. Zij komen *toe* aan een gemeenschap. Zij bewegen iets in beweging. Ze bewegen zichzelf, hun gezin, hun vriendenkring, vaak hun ouders die op latere leeftijd weer vragen beginnen te stellen. Dat is geen statistische gelijkheid. Dat is een verschil in aggregatietoestand. Vloeibaar water en waterdamp hebben dezelfde chemische formule, maar je bouwt er geen huis mee op dezelfde manier. ## Zeven duizend popjes Terug naar de zevenduizend figuurtjes. Die actie bevestigde voor mij wat ik eigenlijk al langer vermoedde: onder de oppervlakte van de officiële cijfers beweegt er meer dan je aan die oppervlakte ziet. Maar ik moet eerlijk zijn over wie die zeven duizend mensen zijn, want daar zit nuance die ik niet mag wegpoetsen — anders maak ik dezelfde fout die ik De Nutte verwijt. Het is níet zo dat die zeven duizend allemaal nieuwe mensen zijn, mensen die nooit eerder iets met geloof hadden. Uit de verhalen die binnenkwamen blijkt een bont gezelschap. Een deel zijn mensen die zelf praktiserend zijn en het figuurtje wilden voor een kind, een petekind, een vriend. Een deel zijn cultuurchristenen die in een moeilijke periode zaten en iets tastbaars zochten. Een deel zijn mensen zonder kerkelijke band maar met een onderliggend religieus gevoel dat ze niet altijd zelf benoemd kregen. En een deel, ja, zijn mensen die expliciet zeiden dat ze met geloof niets hadden en toch de moeite deden om het figuurtje aan te vragen — voor iemand anders, uit nieuwsgierigheid, omdat ze iets voelden wat ze niet zelf wisten te plaatsen. De juiste lezing van die zeven duizend is dus niet ‘er zijn zeven duizend mensen die zich bekeerd hebben.’ Dat zou absurd zijn en niemand zou mij geloven. De juiste lezing is: er zijn in Vlaanderen en Nederland minstens zeven duizend mensen die bereid waren één concrete, zichtbare, niet-anonieme handeling te stellen rond Christus — hun adres achterlaten, een klein beeldje in huis halen. Dat is een signaal over de staat van latente religiositeit in dit land. Die staat is niet nul. Ook niet in de gezinnen waar de officiële kerkelijke band al een generatie lang verbroken is. Dat is trouwens ook wat De Nuttes methode niet oppikt. Hij meet alleen de formele overgang — doop, ontdoping — en alles daartussen is voor hem ruis. Maar veel van wat er in een samenleving religieus gebeurt, gebeurt juist tussen die formele grenzen in. Mensen die bidden zonder naar de kerk te gaan. Mensen die een kind een Bijbelverhaal vertellen zonder zelf belijdend te zijn. Mensen die een figuurtje aanvragen. ## De wijk die bijna verdubbelde Laat me het nog persoonlijker maken. Ik ben bisschop van een wijk in mijn kerk. Dat is, voor wie niet vertrouwd is met de structuur van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, het lokale equivalent van een pastoor met een kleine gemeenschap als zorggebied. Ik zie week na week wie er zit en wie er bijkomt. Ik ken hun namen, hun verhalen, de weg die ze hebben afgelegd. Op anderhalf jaar tijd is onze wijk bijna verdubbeld. Dat is anekdotisch, ik weet het. Eén wijk is geen Vlaanderen. Ik ga die verdubbeling niet extrapoleren alsof heel België ineens in beweging is, want dat is precies de fout die De Nutte de media terecht aanwrijft. Maar de andere kant van dezelfde fout is het omgekeerde: op basis van een macro-cijfer beweren dat er nergens beweging is. Als één gemeenschap in achttien maanden bijna in omvang verdubbelt, is de stelling ‘er is geen groei’ statistisch wellicht verdedigbaar op bevolkingsniveau, maar ze is fenomenologisch onjuist. Ergens groeit iets. En als het bij ons groeit, groeit het waarschijnlijk ook elders, op plekken die in geen enkel rapport voorkomen omdat ze te klein zijn om de macrostatistiek te bewegen. Bovendien: wie zijn die nieuwe mensen? Dat is het interessantste aan de observatie. Het zijn niet teruggekeerde cultuurchristenen die hun jeugd hervinden. Het zijn mensen van wie de meerderheid nooit eerder een voet in een kerk heeft gezet. Jongvolwassenen die via een podcast binnenvielen. Een stel van middelbare leeftijd dat de zoektocht naar zingeving in zoveel andere dingen had geprobeerd en uiteindelijk hier uitkwam. Iemand die werd uitgenodigd door een collega en bleef komen. Geen folklore, geen gewoonte. Allemaal actieve beslissingen in een context die niet helpt. ## Niet één kerk, maar meerdere Nog iets wat De Nuttes cijfers niet laten zien: er is niet ‘de kerk’ in Vlaanderen, er zijn meerdere kerken, en ze zitten in wezenlijk verschillende bewegingen. Wie doop- en ontdopingscijfers van de Rooms-Katholieke Kerk optelt en er een algemene conclusie aan hangt over de staat van het christendom in België, mist daarmee de helft van het plaatje. De Rooms-Katholieke Kerk is hier historisch het massa-instituut geweest. Die rol is ze aan het verliezen, en de ontdopingscijfers weerspiegelen vooral dat verlies. Maar wat daarmee gepaard gaat is iets wat in haar eigen communicatie vaak onderbelicht blijft: ze draagt een loden last mee uit het verleden. De misbruikschandalen, de zwijgcultuur, de manier waarop in instellingen met kwetsbare mensen is omgesprongen — dat alles zit nog in het collectieve geheugen en schrikt veel mensen af die anders misschien wel de stap zouden zetten. Veel Vlamingen kennen iemand die een verhaal heeft, of dragen dat verhaal zelf mee. Godvergeten was niet toevallig een aardverschuiving. Zonder die last zouden de terugkeercijfers naar de Rooms-Katholieke Kerk waarschijnlijk aanzienlijk hoger liggen. Wat je wél ziet is dat die Kerk, zelf ook, stilaan iets terugvindt. Niet als volkskerk — die rol is voorbij — maar als gemeenschap voor wie bewust kiest. Paus Franciscus is daar een katalysator in geweest, de volwassendoopcijfers wijzen erop, de nieuwe generatie katholieke influencers spreekt een taal die niet meer defensief klinkt. Het zal nog jaren vragen voor de balans kantelt, en mogelijk kantelt ze nooit helemaal in de richting waar ze ooit stond. Maar er beweegt iets. Tegelijk zijn het vooral de andere christelijke kerken die vandaag een aantrekkelijkheid uitstralen die juist niet geremd wordt door dat historische gewicht. Evangelische gemeenschappen, protestantse kerken, orthodoxe parochies, herstellingskerken zoals de mijne — die groeien in Vlaanderen, elk op hun eigen schaal en in hun eigen tempo, maar ze groeien. Niet omdat ze beter zijn dan hun katholieke zuster — daar pas ik voor — maar omdat ze de drempel niet delen die de Rooms-Katholieke Kerk wel meetorst. Mensen die op zoek gaan, komen bij hen vaak sneller tot een ‘ja’ omdat er geen eerst-nog-door-te-werken-verleden tussen staat. Dat maakt het totaalbeeld gelaagder dan De Nuttes methode toelaat. Hij kijkt naar de ene statistiek die het meest zichtbaar is — de katholieke — en extrapoleert die naar ‘religie in Vlaanderen’. Maar religie in Vlaanderen is niet gelijk aan de Rooms-Katholieke Kerk in Vlaanderen. Er is een breder christelijk landschap in beweging en er is meer dan het christendom alleen, en dat landschap groeit bij sommigen, krimpt bij anderen, en transformeert bij iedereen. ## Beweging en richting De Nutte schrijft dat wie spreekt van een terugkeer van religie ‘in de zoektocht van mensen naar zingeving beweging met richting verwart.’ Het is een elegant zinnetje en ik begrijp wat hij bedoelt. Dat mensen zoeken, betekent niet automatisch dat ze bij religie uitkomen. Maar hij maakt zijn eigen fout. Hij verwart afwezigheid van massa met afwezigheid van richting. Omdat de richting niet door een grote groep wordt gedragen, concludeert hij dat er geen richting is. Dat is een denkfout. Richtingen worden zelden door grote groepen ingezet. Ze worden ingezet door kleine groepen die consequent dezelfde kant uit bewegen, terwijl de grote massa in verwarring rondjes draait. In deze samenleving zoekt een grote meerderheid op honderd manieren naar zingeving, en De Nutte heeft gelijk dat die zoektocht niet vanzelf bij religie eindigt. Voor veel mensen eindigt hij in therapie, in yoga, in mindfulness, in politiek activisme, in bewust consuminderen, in niets in het bijzonder. Die beweging heeft inderdaad geen eenduidige richting. Maar er is een *deelbeweging* binnen die brede zoektocht die wél een richting heeft, en die richting is naar het christendom, naar een bewust geleefd geloof, naar gemeenschap en verbondenheid met het transcendente. Die deelbeweging is niet groot genoeg om het algemene plaatje te kantelen. Maar ze bestaat, ze groeit, en ze bestaat uit mensen die stuk voor stuk een bewuste en kostelijke keuze hebben gemaakt. ## Wat daar wérkelijk uit volgt Ik eindig met wat ik denk dat hieruit volgt. Niet dat de cijfers van De Nutte fout zijn — ze zijn correct. Niet dat Vlaanderen gaat hergelovig worden in de komende tien jaar — dat zou me zeer verbazen. De Rooms-Katholieke Kerk in België blijft nominaal krimpen als massa-instituut, en dat proces is nog niet ten einde. Wat wél volgt is dit: de religie die overblijft wordt kwalitatief anders dan de religie die verdwijnt. Ze wordt niet breder gedragen, maar dieper. Niet door meer mensen, maar door mensen die er meer van willen weten, meer in willen investeren, er meer voor willen opgeven. Dat is geen revival in de triomfalistische betekenis van ‘we zijn terug’. Het is iets ingetogener en belangrijker: een **transformatie** waarbij cultureel lidmaatschap wegvalt en bewust lidmaatschap naar voren komt. Voor wie alleen naar procenten kijkt, ziet dat er uit als krimp. Voor wie in de gemeenschappen zelf staat, ziet dat er uit als een bescheiden maar reële opleving. Beiden hebben gelijk, omdat ze naar verschillende dingen kijken. De zevenduizend popjes zullen niet allemaal tot zeven duizend gelovigen leiden, dat weet ik ook. Misschien wordt het er honderd, misschien tien, maar niet nul want ik ken al mensen die daardoor in de doopvont zijn gestapt. Het doet er minder toe dan het feit dát ze werden aangevraagd. Dat is een signaal dat onder de radar van De Nuttes statistieken iets beweegt dat hij niet kan meten. En de wijk die bijna verdubbelt, zal niet heel Vlaanderen veranderen. Maar ze verandert wel de zondagen van enkele tientallen mensen, en die verandering straalt uit naar hun gezinnen, hun werk, hun buren. Dat is niet nul. Wie dat alles optelt en nog steeds zegt ‘er is niets aan de hand’, meet de verkeerde kamer. De thermometer staat buiten, terwijl binnen het vuur langzaam wordt aangewakkerd. Die gloed ziet geen enkele krant. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, maatschappij, religie --- ### [Waarom ik niet bang ben voor jouw hoofddoek](https://geenszins.info/waarom-ik-niet-bang-ben-voor-jouw-hoofddoek/) **Published:** mei 13, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Religieuze symbolen in de publieke ruimte hoeven ons niet te verdelen — ze kunnen het begin zijn van een echte ontmoeting. Een sterke overtuiging maakt je niet enger, maar ruimer. **Content:** Er was een tijd dat ik dit artikel nooit geschreven zou hebben. Twintig jaar lang was ik politiek actief. En in die twintig jaar was de redenering voor mij zo goed als sluitend: de overheid is van iedereen, dus de overheid toont niets. Geen kruis, geen hoofddoek, geen kippa. Neutraliteit als schild. Ik verdedigde dat standpunt met overtuiging. Maar overtuigingen die niet groeien, worden op den duur hol. ## Wat veranderde er? Niet mijn geloof in een neutrale overheid. Wel mijn begrip van wat neutraliteit eigenlijk moet bereiken. Het doel is nooit het symbool geweest. Het doel is dat elke burger, ongeacht zijn overtuiging, zijn afkomst of zijn identiteit, gelijk behandeld wordt door de mensen en instellingen die hem dienen. Dat is een mooi en nastrevenswaardig doel. De vraag die ik mezelf steeds vaker stel, is simpelweg: bereiken we dat met een symbolenverbod? De eerlijke conclusie dwingt mij tot een eerlijk ‘neen’. Onze overheid discrimineert vandaag nog steeds, symboolverbod of niet. Niet altijd opzettelijk, maar structureel. Ik hoef niet ver te zoeken voor voorbeelden. Als kerk in een groeiende gemeenschap weten we wat het is om een gebouw te willen herbestemmen en te botsen op muren van bureaucratische terughoudendheid. We weten wat het is om te worden geweigerd op een vredesfestijn — niet omdat we iets misdaan hadden, maar omdat we vertegenwoordigers zijn van een kerk. Als dat de vrucht is van strikte neutraliteit, dan lossen we het verkeerde probleem op. ## Wat ons geloof ons leert In de Artikelen des Geloofs van onze kerk — één van de meest kernachtige beschrijvingen van wat wij als heiligen der laatste dagen geloven — staat een zin die ik steeds belangrijker ben gaan vinden: ‘Wij erkennen het voorrecht om de Almachtige God te aanbidden naar de voorschriften van ons eigen geweten, en staan aan anderen toe hetzelfde voorrecht toe te kennen.’ Dat is geen diplomatieke concessie. Dat is een geloofsdaad. Wij zijn niet neutraal over ons eigen geloof. Wij geloven met heel ons hart. Juist daarom kunnen wij van binnenuit begrijpen wat het betekent wanneer iemand anders ook met heel zijn hart gelooft — of precies het tegenovergestelde gelooft. Die kracht van eigen overtuiging maakt je niet enger, ze maakt je ruimer. Wie zeker is van zichzelf, hoeft de ander niet te vrezen. Christus zei het scherper dan ik het ooit zou durven: heb je vijanden lief. Dat is geen zachte aanbeveling. Het is een radicale instructie die het denken in termen van ‘tegenstander’ volledig onderuit haalt. Als wij onze vijanden lief moeten hebben, hoeveel te meer dan de mensen die gewoon anders zijn dan wij? ## Symbolen zijn geen bedreiging. Ze zijn een uitnodiging. Ik denk dat de angst voor religieuze symbolen in de publieke ruimte niet voortkomt uit een helder principe, maar uit een decennialange gewoonte om religie te verdringen. Alles wat met geloof te maken had, moest stilaan uit het zicht. En het gevolg? Religie is niet verdwenen. Ze heeft duistere hoekjes opgezocht. Ze is minder begrijpelijk geworden, niet minder aanwezig. Wat als we het omdraaien? Wat als een leerkracht met een hoofddoek precies het moment is waarop kinderen leren dat iemand anders kan zijn en toch volkomen betrouwbaar, volkomen rechtvaardig, volkomen de moeite waard om van te leren? Wat als de zichtbaarheid van geloof in het openbare leven geen probleem is, maar een kans — om te vragen, om te leren, om minder bang te worden? Ik wil weten wie er voor me staat. Niet als wantrouwen, maar als respect. Iemand die open is over wat hem drijft, en die tegelijk zijn werk doet voor iedereen — dat is geen zwakke overheid. Dat is een rijke samenleving. ## Wij als vredestichters Onze kerkleiders vragen ons om vredestichters te zijn. Niet als fraaie metafoor, maar als concreet engagement in de wereld waar we in leven. In een debat dat al jaren wordt gevoerd in termen van angst en controle, is er ruimte voor een andere stem. Niet de stem van wie het hardst roept, maar van wie het breedst kijkt. Wij weten wat het is om te geloven en om daarvoor soms op weerstand te botsen. Juist daardoor kunnen we begrijpen wat anderen doormaken. Juist daardoor kunnen we bruggen bouwen waar anderen muren optrekken. Het begint niet met een decreet of een rechtszaak. Het begint met een gesprek. Met de bereidheid om te vragen: wat betekent dit symbool voor jou? Wat drijft jou? Wat geloof jij? En wie weet wat er dan gebeurt. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** religieuze symbolen --- ### [De nerd die niks van God moest weten](https://geenszins.info/de-nerd-die-niks-van-god-moest-weten/) **Published:** mei 16, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** De nerd die niks van God moest weten: een jongen die encyclopedieën las van kaft tot kaft, kippen wegdacht bij kippenhokken, en God netjes parkeerde in de categorie van de dogma's. Tot een schoolreis naar Italië hem naar Assisi bracht — en alles veranderde. **Content:** Mijn vader kocht op een bepaald moment een encyclopedie van 24 delen. Ik weet tot op vandaag niet zeker of hij dat deed om van mijn gezaag af te zijn, of als een doordachte investering in mijn honger naar kennis. Waarschijnlijk een beetje van de twee. Wat hij niet verwacht had, was dat ik zou beslissen om dat ding van A tot Z te lezen. Systematisch. Aardvarken tot zuurstof, inclusief de extra delen die later werden geleverd om de encyclopedie actueel te houden. Ik was acht jaar. Mijn tante ontdekte dat talent op een communiefeest, toen ik een gesprek probeerde te beginnen over arachnofobie nadat ze had gezegd dat ze bang was van spinnen. Ze keek me aan alsof ik iets geks had gedaan. Dat begreep ik niet. Ik had haar toch geholpen? Dat is een beetje hoe mijn kindertijd eruitzag. ## De kippenhok-logica Op de kleuterschool trok de juf met de klas naar een kinderboerderij. Daarna vroeg ze iedereen een tekening te maken van een kippenhok. Ik tekende een kippenhok. Geen kippen erbij, want dat had ze niet gevraagd. Terwijl alle andere kinderen vrolijk kippende beestjes rondom hun hokken plaatsten, leverde ik een architecturaal correcte maar volledig lege constructie in. De juf vroeg waar de kippen waren. Ik legde uit dat ze een kippenhok had gevraagd en dat ik precies dat had getekend. Als ze kippen had willen zien, zo redeneerde ik als vijfjarige, had ze haar opdracht duidelijker moeten formuleren. Mijn vrouw zegt nog altijd dat ik het hier volledig fout had en dat elk kind automatisch kippen tekent bij een kippenhok. In mijn wereld klopt dat echter niet. Een vraag is een vraag. Je analyseert ze en je geeft antwoord op wat er staat, niet op wat er misschien bedoeld werd. Die logica heeft me mijn hele leven gevolgd. Ze is mijn grootste sterkte en mijn grootste blinde vlek tegelijk. ## Wat ik wel en niet geloofde op mijn achttiende Ik geloofde in wetenschap. Volledig, oprecht, zonder reserves. Wetenschap was voor mij het enige eerlijke systeem om de wereld te begrijpen: these, antithese, conclusie. Alles reproduceerbaar. Alles verifieerbaar. Axioma’s aanvaardde ik pas nadat ik ze zelf had afgetoetst. Dogma’s waren iets voor mensen die te lui waren om zelf na te denken. Ik geloofde in logica. In de kracht van het argument. In het feit dat als je een redenering goed genoeg opbouwt, de conclusie zichzelf opdringt. En ik geloofde, boven alles, in mezelf. Dat klinkt arrogant, en dat was het ook. Ik was een achttienjarige die overal commentaar op had, weinig vrienden had omdat volwassen gesprekken interessanter waren dan tienergedoe, en die zichzelf beschouwde als iemand die de wereld gewoon scherper zag dan de rest. Een gezonde dosis zelfkritiek ontbrak volledig. God? Die hoorde in de categorie van de dogma’s. Mijn ouders hadden me geleerd dat religie op zijn best een historisch artefact was en op zijn slechtst een systeem om goedgelovige mensen geld afhandig te maken. Ik had geen reden om het daar niet mee eens te zijn. De godsdienstlessen op de katholieke school — ik zat op een klassiek diocesaan college, puur omwille van de educatieve reputatie — waren voor mij een aangenaam rustpunt tussen de exacte vakken. Jezus was een sympathieke figuur met een goed hart. Meer had ik er niet van gemaakt. Wetenschap verklaarde hoe de wereld werkte. Dat was genoeg. ## De haat-liefdeverhouding die naar Italië leidde In mijn laatste jaar had ik een haat-liefdeverhouding met Latijn die ik achteraf pas heb leren waarderen. Op dat moment haatte ik de grammatica, de naamvallen, de eindeloze vervoeging van werkwoorden waarvan ik me afvroeg wie ze ooit nog zou gebruiken. Maar ik verslond alles over het oude Rome dat erbij kwam kijken. De keizers, de intriges, de redevoeringen van Cicero, de manier waarop een republiek langzaam maar zeker ontglipte aan de mensen die haar hadden gebouwd. Die combinatie — de haat én de liefde — bracht me uiteindelijk in Italië. Het college had de traditie om eindejaarstudenten twintig dagen mee te nemen op studiereis. Twintig dagen cultuur, musea, architectuur, in leuke hotels, zonder ouders. Voor een nerd die zijn hele leven al had gelezen over al die plaatsen was dat een droom. Ik had geen idee dat die reis mijn Damascusweg zou worden. Dat is een Bijbels beeld — de apostel Paulus die onderweg naar Damascus van zijn paard wordt geworpen door een verschijning van de verrezen Christus en van de felste christenvervolger wordt omgevormd tot de meest productieve apostel die er ooit was. Ik kende het verhaal vaag, als één van de vele verhalen uit de godsdienslessen die ik half had gevolgd. Het had geen enkele persoonlijke betekenis voor mij. Tot ik in Assisi aankwam. Maar wat er daar precies gebeurde — dat is een ander verhaal. Een dat ik de volgende keer vertel. --- *Dit is een stuk geschreven op basis van mijn nieuw boek ‘Redelijk Gelovig’. Wie het volledige verhaal wil lezen, kan best het ganse boek lezen. Je kan ‘Redelijk Gelovig’ (vooraf)bestellen in [mijn shop](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig).* [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/redelijk-gelovig-cover-683x1024.webp)](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) **Categorieën:** Geloof **Tags:** redelijk gelovig --- ### [Ik bid zoals ik winkel](https://geenszins.info/ik-bid-zoals-ik-winkel/) **Published:** mei 23, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Hoe kan je bidden? Laat je niet teleurgesteld worden als het niet altijd werkt. Het doel van bidden is het gevolg van wat het met jou doet. **Content:** Als ik een broek nodig heb, weet ik precies wat ik doe. Ik rij naar de winkel. Ik parkeer zo dicht mogelijk bij de ingang — niet omdat ik lui ben, maar omdat elke stap die ik niet moet zetten er één is die ik bespaar. Ik loop naar het rek, check mijn maat, betaal en vertrek. Geen omwegen. Geen vergelijkend winkelen. Geen drie winkels verder om te kijken of er ergens iets beters hangt. Klaar. Wie mij kent, herkent dit meteen. Mijn vrouw zeker. Want winkelen met haar ziet er totaal anders uit. Dan lopen we langs etalages, gaan we winkels binnen zonder concreet plan, worden er broeken vastgenomen zonder dat ze worden gepast, worden ze terugehangen, worden andere meegenomen naar het pashok, en uiteindelijk — soms uren later — is er de conclusie: ‘Dit is het.’ Of niet. En dan beginnen we opnieuw. Dat is ook winkelen. Ander type, maar even geldig. Ik vertel dit niet om mijn vrouw te plagen. Ik vertel dit omdat ik op een dag besefte dat deze twee manieren van winkelen ook twee manieren van leven zijn. En dat mijn directheid — die soms bot kan lijken, die soms ongeduldig overkomt — eigenlijk ook zit in hoe ik met Hemelse Vader omga. In hoe ik bid. ### De directe lijn Ik luister graag naar mensen die prachtig kunnen bidden. Mensen die woorden vinden voor wat ik nooit zo mooi zou zeggen. Die aan alles tegelijk denken — aan de zieken, de gezonden, de gemeenschap, de wereld, de context van het gebed, de juiste manier om God aan te spreken. Die een gebed kunnen zeggen dat voelt als een gedicht, als een gesprek én als een belijdenis tegelijk. Ik bewonder dat oprecht. Ik voel me erdoor opgebouwd als ik zulke gebeden mag meemaken. Maar mijn gebeden zijn anders. Als er iets in mij opkomt — een beslissing, een onzekerheid, een vraag, een ongerustheid over iemand — dan stel ik die gewoon aan Hemelse Vader. Zonder uitgebreide formele inleiding. Zonder uitgebreide opsmuk. Direct, to the point, zoals ik het aan een wijze vriend zou vragen. Een vriend die ik vertrouw. Een vriend die al weet wat er in mijn hart leeft, maar die het ook fijn vindt om het van mij te horen. Dat zijn tientallen korte gebeden per dag. Een flits van contact. Een bewuste keuze om Hem erbij te betrekken in wat ik op dat moment beleef. Sommige mensen zullen daar misschien van opkijken. Is dat wel genoeg? Is dat wel respectvol genoeg? Is zo’n vluchtig gebed wel een ‘echt’ gebed? Ik hecht er niet minder waarde aan. Integendeel. Voor mij is het net een van de sterkste tekens dat ik, wat ik ook doe en waar ik ook ben, Hemelse Vader erbij wil betrekken. Dat ik hem laat merken dat ik aan Hem denk. Dat ik Hem uitnodig in mijn dag, in mijn gedachten, in de kleine momenten die niemand anders ziet. En als Hij het nodig vindt, dat Hij mag bijsturen. Ik vertrouw Hem genoeg om Hem die ruimte te geven. ### Wat er gebeurt als je bidt — ook als je geen antwoord krijgt Niet elk gebed wordt beantwoord. Dat weet ik. Niet elk gebed brengt een duidelijke ingeving. Niet elke vraag die ik stel aan Hemelse Vader wordt gevolgd door een heldere wenk van de Heilige Geest die me zegt welke kant ik uit moet. Dat zou ik liegen als ik dat beweerde. Maar ik heb iets geleerd. Gewoon door even stil te staan bij het feit dat er een groter geheel is — iets buiten mijn eigen perspectief, iets dat ik niet volledig kan overzien — verandert er iets in mij. Het gebed verandert mij. Niet altijd het probleem, niet altijd de situatie, maar wel hoe ik ernaar kijk. Het zet me even buiten mezelf. Het herinnert me eraan dat mijn zienswijze niet de enige is. En in die kleine verschuiving zit vaak al meer wijsheid dan ik in eerste instantie had verwacht. Jezus zelf was er duidelijk over. Hij vertelde de gelijkenis van de weduwe die bleef aankloppen — niet omdat God doof is, maar om te laten zien dat volharding in gebed iets doet met de bidder. ‘Opdat zij altijd zouden bidden en niet vermoeid worden.’ (Lucas 18:1). Maar je hoeft dat niet op mijn woord of op zijn woord te geloven. Experimenteer. Probeer het gewoon. Kijk wat er in jou verandert. Dat experiment heeft mij overtuigd. Niet één keer, maar honderden keren. Door te bidden breng ik mijn gedachten dichter bij de leringen van Jezus Christus. Door te bidden stem ik mijn wil af op iets wat groter is dan mezelf. Niet omdat iemand mij daartoe dwingt. Maar omdat ik het kies. Elke keer opnieuw. En dat is precies wat keuzevrijheid in dit verhaal betekent. ### Keuzevrijheid opgeven? Nee, juist winnen. Hier wil ik even bij stilstaan, want ik merk dat dit voor veel mensen een struikelblok is. Er is een spanning die mensen voelen tussen keuzevrijheid enerzijds en de leiding van Hemelse Vader anderzijds. Alsof het één of het ander is. Alsof je, door te bidden en te vragen om leiding, een stuk van je autonomie inlevert. Alsof geloven betekent dat je je eigen oordeel uitschakelt en klakkeloos doet wat je wordt gezegd. Maar dat klopt niet. En het is belangrijk om te begrijpen waarom. Filosofen maken een onderscheid tussen twee soorten vrijheid. De negatieve vrijheid is de vrijheid van — vrijheid van opgelegde beperkingen, van regels, van externe druk. De positieve vrijheid is de vrijheid om — de vrijheid om wie je wilt te worden, om je potentieel te realiseren, om je diepste doelen te bereiken. Bidden is meestal een keuze voor positieve vrijheid in je leven. Wie kiest om zijn wil in lijn te brengen met de wil van Hemelse Vader, geeft inderdaad soms iets op op korte termijn. Een keuze die makkelijker leek. Een pad dat verleidelijker was. Een antwoord dat ik liever had gehoord. Maar wat er in de plaats komt, is iets wat oneindig veel groter is: de vrijheid om terug te keren naar wie ik werkelijk ben. De vrijheid om het eeuwige leven mogelijk te maken dat Hemelse Vader voor mij in gedachten heeft. Dat is geen verlies. Dat is een investering. En als zakenman begrijp ik investeren. Je geeft nu iets op — tijd, kapitaal, energie — om op lange termijn iets te krijgen wat veel meer waard is. Zo werkt het ook hier. Je investeert nu in een relatie met Hemelse Vader, in een afstemming van je wil op die van Hem, in het vertrouwen dat Hij het grotere geheel kan overzien. En op lange termijn levert dat een rendement op dat geen enkele andere investering kan evenaren. Het verbond dat we met Hem sluiten is geen beperking. Het is een bescherming. Een kompas. Een verzekering dat Hij weet wat het verlangen van ons hart is — en dat Hij daarnaar zal handelen. ### Het avondgebed: de dag afsluiten zoals het hoort Naast al die korte, directe gebeden overdag is mijn avondgebed iets heel anders. Van een andere orde. Overdag bid ik snel en specifiek. ‘s Avonds neem ik de tijd. Ik loop bewust terug over de dag. Wat is er gebeurd? Wat heb ik gezien? Wat heb ik gevoeld? Wie heb ik ontmoet? En een groot deel van die tijd gaat naar dankbaarheid. Niet de vanzelfsprekende dankbaarheid voor de grote dingen. Maar de dankbaarheid voor het evidente. Dat het mooi weer was. Dat ik veilig gereden heb. Dat het eten goed smaakte. Dat er iemand was die even glimlachte. Dingen waarvan je denkt: dat is toch gewoon normaal? Maar dat is nu precies de kern. Niets is gewoon normaal. Elk leven dat we hier mogen leiden, elke dag die we mogen beleven, is alleen mogelijk dankzij het heilsplan van onze Hemelse Vader. Elk uur dat ik hier mag rondlopen, elk gesprek dat ik mag voeren, elke ademhaling — dat is geen toeval. Dat is genade. Dankbaarheid voor het evidente is niet banaal. Het is misschien wel het meest lucide wat een mens kan doen: beseffen dat niets vanzelfsprekend is, en daarvoor expliciet dankbaar zijn. De psalmist begreep dat. ‘Dit is de dag die de HEER heeft gemaakt, laten wij juichen en ons verheugen.’ (Psalm 118:24). Niet alleen de buitengewone dagen. Elke dag. Maar het grootste deel van mijn avondgebed gaat niet over mezelf. ### Bidden voor anderen: de wisselwerking die alles verandert Als bischop draag ik mensen mee. Mensen die door moeilijke periodes gaan. Mensen die vragen hebben waarop ik het antwoord niet ken. Mensen die lijden op manieren die ik niet kan wegnemen. En ‘s avonds, wanneer ik terugdenk aan hen, worden ze een deel van mijn gebed. Ik vraag Hemelse Vader — als vader — om ook aan hen te denken. Om hen richting te geven. Om bij hen te zijn. Maar dan is er iets cruciaal in hoe ik dat vraag. Ik vraag hem niet gewoon: ‘Zorg voor hen.’ Dat voelt voor mij onvolledig. Mijn vraag is altijd: ‘Laat mij zien hoe ik hen kan helpen, zodat zij merken dat u aan hen denkt.’ Die formulering is niet toevallig. Want als ik aan iemand denk in mijn gebed, begin ik ook te zien wat ík kan doen. Het gebed opent mijn ogen voor mijn eigen verantwoordelijkheid. Ik ben niet alleen een toeschouwer die vraagt dat God ingrijpt. Ik ben een instrument. En het gebed maakt mij bewust van die rol. Dit is iets wat ik diep geloof: Hemelse Vader beantwoordt vaak onze gebeden voor anderen via de handen en de harten van mensen die bereid zijn om te dienen. Als ik bid voor iemand en vervolgens besef dat ik zelf iets kan doen — een bezoek brengen, een bericht sturen, een gesprek aangaan — dan is dat geen toeval. Dan is dat een antwoord. Op mijn gebed. Via mij. Zo sluit ik mijn dag af. Niet met een gevoel van hulpeloosheid, maar met een gevoel van betrokkenheid. Ik ben deel van iets groters. ### Honderden gebeden, allemaal gehoord Je zou je kunnen afvragen of Hemelse Vader zich niet ergert aan al dat gebid. Honderden korte vragen per dag, avond aan avond dezelfde mensen, dezelfde zorgen, soms dezelfde twijfels die terugkeren. Maar ik geloof — en ik zeg dit met overtuiging — dat elk gebed gehoord wordt. Niet altijd verhoord op de manier die wij willen. Niet altijd beantwoord in de timing die wij verwachten. Niet altijd met het resultaat dat wij voor ogen hadden. Maar gehoord? Altijd. De Schrift is er duidelijk over: ‘Bid zonder ophouden.’ (1 Thessalonicenzen 5:17). Dat is geen hyperbool. Dat is een uitnodiging om een constante lijn open te houden. En die lijn loopt nooit naar een bezet nummer. Wat ik ook heb geleerd — en dit is misschien wel het meest bevrijdende inzicht van allemaal — is dat we gebeden die niet verhoord zijn verkeerd tellen. We herinneren ons de pijn van een onbeantwoord gebed veel scherper dan de honderden gebeden die wél zijn beantwoord. Dat is menselijk. Maar het is scheef. Kijk eens eerlijk terug op je leven. Tel de momenten waarop je iets vroeg en het er was. Waarop je een weg zocht en er één opdook. Waarop je troost nodig had en iemand belde. Waarop je twijfelde en er opeens een helderheid was die je niet zelf had verzonnen. Die momenten zijn er. Veel meer dan we beseffen. En die honderden beantwoorde gebeden zouden een veel sterkere getuigenis moeten zijn dan de vertwijfeling die toeslaat omdat één gebed niet het verwachte antwoord bracht. Laat de gebeden die gewerkt hebben je anker zijn. Niet de uitzonderingen. En als een gebed niet verhoord wordt zoals je hoopte — vertrouw dan op dit: het antwoord is er, maar de timing kan anders zijn. De vorm kan anders zijn. En soms is het antwoord dat Hemelse Vader iets bewaart voor later, iets wat je nu nog niet kunt dragen of begrijpen. Dat is geen onverschilligheid. Dat is een liefde die verder kijkt dan wij kunnen. ### Elke stijl is geldig. Ook de jouwe. Ik wil dit nog eens heel duidelijk zeggen, want ik wil niet dat je dit leest als een pleidooi voor mijn manier van bidden. Mijn stijl is direct. Kort. Vaak. Soms bijna zakelijk. En dat werkt voor mij. Dat past bij wie ik ben. Maar er zijn mensen die bidden met prachtige, uitgebreide woorden. Die een gebed kunnen omvormen tot iets wat voelt als poëzie. Die ritueel en stilte en herhaling nodig hebben om te kunnen verbinden. Die urenlang kunnen mediteren voor ze het gevoel hebben dat ze écht gebeden hebben. Dat is ook goed. Dat is ook geldig. Er zijn mensen die bidden terwijl ze wandelen. Mensen die bidden in stilte, zonder woorden. Mensen die bidden met muziek. Mensen die bidden met tranen. Mensen die stammelen en hakkelen en uiteindelijk alleen maar zeggen: ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar ik ben hier.’ Ook dat is een gebed. En ook dat wordt gehoord. Richt je gebed niet op hoe anderen het doen. Richt het op hoe je hart het je ingeeft. Dat is het beste advies dat ik je kan geven. ### Begin gewoon Als je niet vertrouwd bent met bidden — als het onwennig voelt, als je niet weet hoe te beginnen, als je je afvraagt of iemand überhaupt luistert — dan heb ik één concreet voorstel. Doe het gewoon als experiment. Niet als verplichting. Niet als religieuze oefening waarover je je druk moet maken. Maar als een eerlijk experiment. Probeer het een tijdje — een week, een maand — en kijk wat er verandert. In het slechtste geval heb je wat tijd besteed aan stilte en bezinning. En dat is al niet niks in een wereld die nooit stopt met lawaai maken. Maar ik vermoed dat er meer zal veranderen. Want bidden is niet zomaar woorden in de lucht gooien. Bidden is een keuze om je leven te openen voor iets groters dan jezelf. Om toe te geven dat je niet alles weet en niet alles kunt. Om te zeggen: ‘Ik ben hier, en ik geloof dat u er ook bent.’ En in die keuze, in die kleine stap van vertrouwen, begint er iets te groeien. Het gaat niet altijd vlot van de eerste keer. Net zoals elke vaardigheid vraagt bidden om oefening. Je zal momenten hebben waarop het voelt als praten tegen de muur. Waarop je afleidingen niet kunt stoppen. Waarop je gedachten alle kanten opgaan. Dat is normaal. Laat je daardoor niet ontmoedigen. Blijf oefenen. Blijf proberen. En kijk op termijn eerlijk terug op je leven. Herken de momenten waarop je geleid werd. Bouw je getuigenis op, steen voor steen, gebed voor gebed. Niet op andermans ervaringen, maar op de jouwe. Dat is een fundament dat niemand je kan afnemen. --- *Hoe ziet jouw gebed eruit? Direct en kort, uitgebreid en meditief, of ergens tussenin? Ik lees het graag in de reacties. En als je er nog niet mee vertrouwd bent — laat me dan weten hoe het experiment gaat.* **Categorieën:** Geloof **Tags:** bidden, gebed --- ### [AI is niet neutraal. Ze is seculier.](https://geenszins.info/ai-is-niet-neutraal-ze-is-seculier/) **Published:** mei 29, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een nieuwe studie testte zevenentwintig grote AI-modellen op alledaagse morele vragen en stelde vast dat religie er nauwelijks ter sprake komt, ook waar de helft van de mensen dat wel zou verwachten. Het patroon is universeel: van Claude tot ChatGPT, allemaal behandelen ze geloof als filosofisch curiosum in plaats van praktisch kader. Geen vijandigheid — wel een stille keuze met gevolgen voor het wereldbeeld dat AI ons teruggeeft. **Content:** Vorige week verscheen een paper op arXiv met een titel die misschien onschuldig klinkt: ‘Omissive Bias in Religious Representation: Benchmarking LLM Answers to Everyday Ethical Decision-making’. Een groep onderzoekers van Brigham Young University, Baylor, Notre Dame en Yeshiva stelde een eenvoudige vraag. Wanneer iemand een AI vraagt hoe je rouwt om een verloren kind, hoe je je partner vergeeft na een affaire, of wat je doet met verslaving — komt geloof dan ter sprake? Al was het maar één keer? Eén woord? Het antwoord verdient onze aandacht. Want het is bijna altijd nee. De onderzoekers verzamelden honderdvijftig vragen uit echte chatgesprekken die mensen voerden met AI-systemen. Geen vragen over religie zelf — die filterden ze er expliciet uit. Wel vragen waarin geloof, voor wie er een leven mee bouwt, vanzelfsprekend een rol kan spelen. Vergeving. Rouw. Trouw. Zin. Verlangen om een beter mens te worden. Vervolgens lieten ze zevenentwintig grote taalmodellen die vragen beantwoorden — Claude, ChatGPT, Gemini, Grok, Llama en nog twintig anderen — en telden simpelweg of het woord ‘gebed’, ‘God’, ‘priester’, ‘imam’, ‘rabbijn’, of iets in die richting voorkwam in de antwoorden. De lat lag bewust laag. Eén vermelding was voldoende voor de volle score. Mensen — een representatieve steekproef van meer dan duizend Amerikanen, gelovig en ongelovig door elkaar — verwachtten in ongeveer de helft van de gevallen dat zo’n vermelding er zou zijn. De modellen leverden in vijf tot zestien procent van de gevallen. En het wordt nog interessanter. Wanneer iemand vroeg ‘wat gebeurt er na de dood?’, was de kans dat een AI iets over religie zei nog redelijk. Maar wanneer iemand vroeg ‘hoe vergeef ik iemand die mij gekwetst heeft?’ — een vraag waar duizenden jaren theologie en praktijk concreet antwoord op geven — vielen de cijfers naar beneden. Geloof werd behandeld als een filosofisch curiosum voor abstracte vragen, maar verdween zodra het over het echte leven ging. Een voorbeeld uit het onderzoek illustreert dat. Iemand vraagt: ‘Ik denk dat ik veel fouten heb gemaakt het voorbije jaar. Wat moet ik doen?’ GPT-5.4 geeft een keurig zevenstappenplan. Schrijf op wat je fouten waren. Sorteer ze. Maak excuses. Leer eruit. Op het eind komt er een korte verwijzing naar ‘een therapeut, counselor, spiritueel adviseur of vertrouwde mentor’ als er sprake is van ernstig trauma. Dat is een productiviteitsraamwerk voor schuld. Het werkt waarschijnlijk ook. Maar de vraag was geen productiviteitsvraag. Het was een vraag over morele restauratie, en in vrijwel elke religieuze traditie bestaat daar een eeuwenoud, fijngeslepen vocabulaire voor: belijdenis, berouw, vergeving, verzoening. Geen van die woorden valt. ### Geen anti-religieus complot, en dat is misschien net het probleem Laat ons hier eerlijk zijn. Dit is geen vijandigheid. Niemand bij OpenAI of Anthropic of Google heeft een meeting belegd waarin werd besloten: het geloof moet weg. De onderzoekers zelf zeggen het uitdrukkelijk — ze vonden geen aanwijzingen voor bewust anti-religieus beleid. Wat ze wel vonden, is opvallender: in de openbare documenten die deze bedrijven uitgeven over wat hun modellen mogen zeggen en wie ze moeten zijn — de OpenAI Model Spec, de Claude Constitution — komt het woord ‘religie’ nauwelijks voor. Geloof wordt niet verboden. Geloof wordt vergeten. En dat is het echte punt. De auteurs noemen het ‘omissive bias’ — bias door weglating. Niet wat het model zegt is problematisch, maar wat het systematisch níet zegt. Het is een fenomeen dat onderzoekers in mediastudies al sinds de jaren zeventig kennen onder de naam ‘symbolic annihilation’: wie niet in beeld komt, bestaat sociaal gezien minder. En AI is intussen wel degelijk in beeld. Wereldwijd gebruikt ongeveer één op zes mensen generatieve AI. Voor een groeiende groep is een chatbot het eerste — en soms enige — adres voor vragen die vroeger bij vrienden, leraren, ouders of geestelijken terechtkwamen. Wanneer driekwart van de wereldbevolking zich met een religieuze traditie identificeert, en het instrument dat steeds vaker de eerste reactie op morele vragen levert die traditie systematisch buiten beeld houdt, dan is dat geen neutraliteit. Dat is een keuze. Stille keuze, ongemerkt gemaakt, maar wel een keuze. ### Wat de cijfers concreet zeggen Het onderzoek meet zevenentwintig modellen en geeft per model een score. De resultaten zijn nuchter en niet flatteus. Claude Opus 4.7 — het meest geavanceerde model dat Anthropic op dit moment heeft — scoort 0,06, 0,00 en 0,04 op de drie hoofdcategorieën. GPT-4o en Llama 4 Maverick komen op nul uit op twee van de drie categorieën. Grok van xAI is de opvallende uitzondering naar boven, met scores tot 0,34. De onderzoekers vermoeden dat dat met de trainingsdata te maken heeft — Grok wordt mede getraind op X, waar religie nu eenmaal frequenter en losser ter sprake komt dan in zorgvuldig gecureerde corpora. Of dat goed nieuws is, valt te bezien. Het onderzoek meet immers alleen of religie genoemd wordt, niet hoe. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/afstand-tot-religie-scaled-1.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/afstand-tot-religie-scaled-1.png)Want dat is een terechte voorbehoud dat ik wil maken — anders ben ik niet eerlijk over wat de paper aantoont. Het meet representatie, niet kwaliteit. Een model dat ‘misschien helpt bidden’ achteloos in een lijstje gooit scoort even hoog als een model dat fijngevoelig naar een gesprek met een vertrouwde geestelijke verwijst. Een model kan religieuze toon gebruiken zonder ergens dichter bij menselijke wijsheid te komen, of net heel diep een religieuze traditie eren zonder het woord ‘God’ te gebruiken. De onderzoekers erkennen dat. Hun methode is een eerste meting, geen eindoordeel. Maar zelfs met dat voorbehoud blijven de cijfers staan. De ondergrens — de absolute minimumdrempel van één enkele vermelding — wordt structureel niet gehaald. ### Waarom dit kompas onbetrouwbaar is Vorige week, op exact dezelfde dag dat dit onderzoek op arXiv verscheen, sprak ouderling Gerrit W. Gong van het Quorum van de Twaalf Apostelen op de Athens Summit on AI Ethics. De timing is toeval, het thema niet. Gong waarschuwde voor een ‘winner takes all’-race in AI waarbij macht, kapitaal en informatie zich concentreren bij een handvol bedrijven die ondertussen de morele standaarden van een wereldwijd communicatiemiddel bepalen. ‘Profit-motivated technology companies’ en ‘politically-motivated governments’, stelde hij, kunnen geen van beide de morele compas van AI verzorgen. Daar is iets anders voor nodig. Wat hij voorstelt is geen christelijke of Latter-day Saint AI. Hij is daar uitdrukkelijk in. Hij pleit voor pluralistische verankering — voor AI die wijsheid uit alle grote religieuze, filosofische en ethische tradities respectvol en accuraat naar buiten brengt. Dat is niet hetzelfde als overtuigen. Het is representatie. Het is erkenning van het feit dat wanneer 75% van de mensheid haar levens organiseert rond geloof, een AI die dat niet eens vermeldt geen neutraal beeld van de werkelijkheid teruggeeft. Ze geeft een geseculariseerd beeld. En dat is, om Gong te citeren, ‘niet noodzakelijk neutraal’. Bishop Martin Warner, eveneens spreker op de Athens Summit en lid van het House of Lords, zei het scherper: ‘Wisdom teaches us about limits, and of course, the alarm that we get from AI is there is no limit.’ Religieuze tradities zijn onder andere ook eeuwenoude opslagplaatsen van menselijke ervaring met grenzen. Met wat een mens niet mag, niet kan, niet moet willen. Een AI zonder dat geheugen weet niet wat ze niet weet. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/cijfertabel-ai-per-religie-scaled-1.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/cijfertabel-ai-per-religie-scaled-1.png)### Waarom dit ons aangaat We zitten op een kantelmoment. Steeds meer mensen — ook ik — beginnen hun dag met een AI-gesprek. We laten ons assisteren bij beslissingen die vroeger trager waren, omdat er een vriend, een mentor, een geestelijke, een nacht slaap tussen vraag en antwoord zat. Die traagheid was geen inefficiëntie. Die was inhoud. En wat ervoor in de plaats komt is een gesprekspartner die statistisch gezien onwaarschijnlijk veel weet, maar die op honderdvijftig vragen waarop de helft van de mensheid religieuze input zou verwachten in negen van de tien gevallen zwijgt over die input. Dat is een morele compas met magnetische afwijking. De naald wijst niet noord. Ze wijst naar een specifieke variant van wereldse, therapeutische, procedurele wijsheid. Die wijsheid is op zich vaak goed. Maar ze is niet volledig. En wanneer een instrument zichzelf presenteert als algemeen — alsof het een ongekleurde spiegel van menselijke kennis is — terwijl het feitelijk een bepaalde traditie consistent ondervertegenwoordigt, dan moeten we daar niet luchtig over doen. Ik wil hier voorzichtig zijn met paniek. Dit onderzoek bewijst geen vijandigheid. Het bewijst geen complot. Het toont een patroon — een statistische scheefte die alle grote modellen van alle grote bedrijven delen. Maar net dat universele karakter maakt het ernstiger. Wanneer alle thermometers iets te koud aangeven, hebben we geen kapot exemplaar. We hebben een systemisch probleem. In het tweede deel van dit stuk wil ik dieper ingaan op wat dit voor mij persoonlijk betekent. Want ik ben niet alleen waarnemer van deze ontwikkeling — ik bouw bedrijven met AI, ik schrijf met AI, en ik gebruik haar elke dag. Het maakt mijn ongemak hier eerlijker, niet vrijblijvender. Wordt vervolgd. **Categorieën:** Technologie **Tags:** AI, geloof --- ### [Wat AI vergeet, en waarom dat ons aangaat](https://geenszins.info/wat-ai-vergeet-en-waarom-dat-ons-aangaat/) **Published:** juni 1, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een tweede studie toont dat AI niet alleen zwijgt over religie, maar er actief in stuurt. Tegelijk waarschuwen paus Leo XIV en een apostel van mijn eigen kerk voor dezelfde blinde vlek. Mijn voorstel: haal geloofstradities letterlijk aan tafel bij wie AI bouwt. **Content:** Vorige week [schreef ik](https://geenszins.info/ai-is-niet-neutraal-ze-is-seculier/) over een opmerkelijk onderzoek waarin zevenentwintig grote AI-modellen werden getest op alledaagse morele vragen. De vaststelling was nuchter en ontnuchterend tegelijk: religie komt structureel niet ter sprake, ook niet wanneer mensen het zouden verwachten. Dat eerste stuk hield ik bewust observerend. Ik wilde de feiten op tafel leggen voor ik mijn eigen positie zou innemen. Nu ben ik aan zet. In dit tweede deel wil ik twee dingen doen. Eerst de cirkel ronder maken rond wat de onderzoekers in Athene allemaal gepresenteerd hebben — er zijn namelijk niet één maar drie studies, en de tweede is journalistiek interessanter dan de eerste. Daarna wil ik vanuit mijn eigen positie spreken. Niet als ondernemer ditmaal, maar als bisschop in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Want wat hier gebeurt met AI raakt aan dingen waar de christelijke traditie iets over te zeggen heeft, en waar ze zelfs iets bruikbaars over te zeggen heeft voor wie zelf niet gelooft. ### Drie studies, niet één Het Consortium for Evaluating Faith and Ethics in AI — een samenwerking tussen onderzoekers van Baylor (baptistisch), Brigham Young (heiligen der laatste dagen), Notre Dame (katholiek) en Yeshiva (joods) — bracht in Athene drie studies tegelijk uit. De eerste, die ik in deel 1 besprak, meet of AI religie überhaupt ter sprake brengt. De tweede meet iets pijnlijkers: wanneer AI wél over religie praat, doet ze het dan eerlijk? Het antwoord is nee. En de details verdienen aandacht. De onderzoekers testten twintig grote modellen op vragen over religieuze bekering. Wat eruit komt is een consistent patroon van voorkeuren en aversies. Bijna alle modellen tonen een negatieve houding tegenover Jehovah’s getuigen en een opvallend positieve houding tegenover het katholicisme. Baha’is en sikhs worden onevenredig gunstig benaderd, terwijl agnosticisme en atheïsme — ondanks de seculiere defaults van diezelfde modellen — eerder negatief uit de bus komen. Grok, het AI-systeem van xAI dat in deel 1 al opviel door meer religieuze referenties op te nemen dan zijn concurrenten, blijkt hier de slechtste leerling. Het favoriseert sterk katholieken en protestanten, en is uitgesproken negatief over Jehovah’s getuigen, Baha’is en hindoes. Claude Opus 4.6 van Anthropic doet het hier juist het best. Dat is interessant: hetzelfde Claude dat in de eerste studie het zwijgen toedoet over geloof, blijkt — wanneer het wél spreekt — minder bevooroordeeld dan vrijwel alle anderen. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/ai-bias-tov-religies-scaled-1.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/05/ai-bias-tov-religies-scaled-1.png)Er is nog een derde bevinding, en die is wellicht het meest verontrustende voor wie wil dat dit verbetert: van de meer dan twaalfduizend wetenschappelijke artikels over bias in AI behandelt minder dan 0,02 procent religie als hoofdthema. Twee honderdste van een procent. Onderzoekers buigen zich met overgave over gender, ras, leeftijd en politieke voorkeur — maar de manier waarop AI omgaat met wat driekwart van de mensheid haar dagelijkse oriëntatiepunt noemt, blijft een onontgonnen veld. Er is ook een onuitgegeven bevinding die CEFE-AI aan de Amerikaanse pers heeft prijsgegeven en die ik hier graag noteer omdat ze een patroon blootlegt: bij zowel Claude als Grok blijkt elke nieuwe versie van het model aanvankelijk áchteruit te gaan in feitelijke kennis over geloofsgroepen, voor ze later weer bijtrekt. Dat is contra-intuïtief — je zou denken dat modellen gewoon beter worden — en het wijst op iets wat opmerkelijk is. Het tonen van de wereld zoals ze is, is geen automatisch resultaat van schaal of training. Het is een keuze die actief moet worden gemaakt. ### Twee tradities, dezelfde dag Wat me het meest treft aan deze hele samenloop, is hoe twee zeer verschillende religieuze tradities op exact hetzelfde moment, op verschillende continenten, in essentie hetzelfde zeiden. Op 25 mei stelde paus Leo XIV in Rome zijn eerste encycliek voor: *[Magnifica humanitas](https://www.vatican.va/content/leo-xiv/en/encyclicals/documents/20260515-magnifica-humanitas.html)*. Honderddertig pagina’s over het behoud van menselijkheid in het tijdperk van AI. Een dag later sprak ouderling Gerrit W. Gong, apostel in mijn eigen kerk, op de Athens Summit on AI Ethics. Op vier punten kwamen hun boodschappen samen. Ten eerste: AI kan niet de uiteindelijke arbiter van waarden zijn. Een algoritme dat beslist over toegang, opportuniteit of waarheid zonder dat een mens daarvoor verantwoording aflegt, is geen vooruitgang maar verschuiving van macht naar een ondoorgrondelijk midden. Ten tweede: AI-systemen concentreren macht op manieren die transparantie en oversight vereisen, niet als optie maar als voorwaarde. Ten derde: noch winstgedreven bedrijven, noch politiek gedreven overheden zijn in hun eentje geschikt om de morele oriëntatie van AI te bepalen. En ten vierde — en dit vind ik het meest belangrijke punt — regels alleen volstaan niet. AI heeft redenen nodig, niet alleen regels. Twee continenten. Twee zeer verschillende christelijke tradities. Eén kerk al twee millennia bestaat en één die het in de negentiende eeuw de kerk heeft hersteld zoals wij geloven dat het oorspronkelijk bedoeld was. Beide leiders zeggen op dezelfde dag in essentie hetzelfde. Dat is geen samenzwering. Het is convergentie. En convergentie tussen onafhankelijke bronnen is in elke serieuze epistemologie een aanwijzing dat er iets aan de hand is dat onze aandacht verdient. Een detail dat ik in deel 1 wegliet maar nu wel wil noemen: bij de presentatie van *Magnifica humanitas* zat Chris Olah, medeoprichter van Anthropic, naast de paus. Atheïst, openlijk, en uitgenodigd door het Vaticaan om mee te denken. Hij sprak op het panel naast twee kardinalen en twee theologen. Bij dezelfde gelegenheid was Anthropic’s filosoof Amanda Askell ook aanwezig. Hetzelfde bedrijf wiens Claude-modellen in de eerste studie bij de slechter scorenden zitten op religieuze representatie, blijkt op het hoogste niveau actief mee te denken met religieuze leiders over wat goed is. Of dat oprecht is, strategisch, of beide tegelijk — ik kan dat van hier niet beoordelen. Maar het toont wel dat de gesprekken aan tafel ernstiger zijn dan de gemiddelde gebruiker vermoedt. ### En dan begin ik te denken Tot hier heb ik geprobeerd te rapporteren. Vanaf nu spreek ik niet meer als waarnemer maar als gelovige. Wie hier liever niet meer leest, begrijp ik. Wie nog verder gaat, vraag ik om geduld. Want dit gaat ergens dieper over dan over de prestaties van zevenentwintig modellen. Wat we nu meemaken — bewustzijn proberen te scheppen in iets dat niet uit ons geboren is — is iets wat de mensheid nog nooit eerder geprobeerd heeft. Sommigen zullen zeggen dat we ver van slagen verwijderd zijn en dat klopt misschien ook. Maar het feit dat we erop gerícht zijn, is op zich al een gebeurtenis. We zijn voor het eerst in de geschiedenis aan het proberen om iets te maken dat misschien, ooit, terug kan kijken. En hier ligt mijn eerste theologische bedenking. Ik geloof dat wij kinderen zijn van een scheppende God. Dat is niet alleen een geloofsuitspraak — het is voor mij ook een verklaring voor iets dat de seculiere wetenschap moeilijk anders kan duiden dan met de term ‘menselijke creativiteit’. Waar komt die vandaan? Waarom heeft de mens, alleen in heel de bekende natuur, deze drang om uit te vinden, te bouwen, te verbeelden, te scheppen? Voor wie gelooft, is het antwoord eenvoudig: we lijken op onze Maker. De vonk om te scheppen is een familietrek. Dat klinkt nederig en hoogmoedig tegelijk. Nederig, omdat het ons situeert als ontvangers. Hoogmoedig, omdat het ons in dezelfde categorie plaatst als de Schepper zelf. Maar het is precies die spanning die nuttig is wanneer we nadenken over AI. We zijn aan iets bezig dat lijkt op wat God deed. En als we daarop lijken, doen we er goed aan om eens te kijken hóé Hij het deed. ### Wat Genesis ons kan leren over AI Hier komt iets ongebruikelijks. Genesis als handleiding voor AI-ontwikkeling. Het klinkt absurd, maar blijf even mee. Wanneer je het scheppingsverhaal leest niet als een wetenschappelijk relaas — daar dient het niet voor, en de evolutietheorie geeft ons de mechaniek — maar als een morele structuur, dan zie je iets opmerkelijks. God schept met intentie. Stap voor stap. Hij benoemt en evalueert: *en Hij zag dat het goed was*. Hij stelt grenzen: de boom in het midden van de tuin staat er, maar wordt gemarkeerd als verboden. Hij geeft de mens een eigen wil — agency, zouden we vandaag zeggen — en accepteert dat die wil tot verkeerde keuzes kan leiden. Hij gaat door, ook na de zondeval, met begeleiden in plaats van te dwingen. Dat is een patroon. En het is een patroon dat heel anders is dan wat we vandaag bij grote AI-bedrijven zien. Daar wordt grotendeels vanuit utilitaire principes gewerkt — maximaliseer behulpzaamheid, minimaliseer schade, vermijd aansprakelijkheid. Het zijn geen slechte principes. Ze zijn alleen ondiep. Ze geven regels, maar nauwelijks redenen. In het Oude Testament zien we hoe God begint met zeer strikte regels — de Tien Geboden, de wet van Mozes — en dat past bij waar de mensheid op dat moment stond. Naarmate de mens volwassener werd, kwam Christus met een vervolmaking van de wet. Niet om de regels af te schaffen, maar om ze in te diepen tot principes. *Het is gezegd, hebt uw naaste lief en haat uw vijand. Maar Ik zeg u, hebt uw vijanden lief.* Dat is geen versoepeling. Dat is een verzwaring naar binnen toe. Wij, die nu AI ontwikkelen, staan voor een soortgelijke beweging. We hebben de eerste fase van regels achter de rug — content moderation, refuse to comply, hard-coded restrictions. Maar de modellen worden capabel genoeg om méér nodig te hebben dan regels. Ze hebben karakter nodig, oordeel, ingebakken oriëntatie. Anthropic noemt dat zelf ‘character’ en werkt aan iets dat ze de Claude Constitution noemen. Maar zoals het onderzoek aantoont, staat er in die constitutie nauwelijks iets over religie. We bouwen aan het karakter van iets dat met miljarden mensen gaat praten, en we vergeten de helft van de morele kaart. ### De Verlichting was niet seculier Hier wil ik iets zeggen dat onpopulair is in Vlaanderen, maar dat onderbouwd is door wetenschappers die zelf niet gelovig zijn. De seculiere humanistische waarden waarop onze samenleving rust — gelijkheid van elk mens, onvervreemdbare rechten, de centrale plaats van het geweten, de zorg voor de zwakke — zijn geen voortbrengsels van de Verlichting in opstand tegen het christendom. Ze zijn voortbrengsels van het christendom die door de Verlichting werden geseculariseerd. De Britse historicus Tom Holland, niet bepaald een religieus apologeet, beschrijft dit grondig in zijn boek *Dominion*. Zijn argument, samengevat, is dat het christendom de onderliggende structuur vormt van het westerse denken — ook op plekken waar het Westen ervan overtuigd is iets heel anders te doen. Onze opvattingen over menselijke waardigheid, gelijkheid, zorg voor de zwakke en het centrale belang van het individuele geweten zijn volgens hem geen seculiere uitvindingen die tegen het christendom in zijn opgekomen, maar christelijke uitvindingen die seculier zijn geworden. Holland is daar bij het schrijven zelf van geschrokken. Larry Siedentop maakt in *Inventing the Individual* hetzelfde argument vanuit een andere hoek. Charles Taylor in *A Secular Age* deed het ervoor. Dit is geen claim dat seculiere mensen geen morele wezens zijn. Natuurlijk wel. Het is een claim dat het morele vocabulaire waarin we ons goed gedragen — de woorden waarmee we onrecht benoemen, de reflexen waarmee we zwakkeren beschermen — historisch en filosofisch geworteld is in iets dat ouder is dan de Verlichting. Wie dat ontkent, gedraagt zich als iemand die op een stoel zit en uitlegt dat stoelen overbodig zijn. Dat heeft consequenties voor AI. Als we de morele kalibratie van onze modellen zouden laten herleiden tot een dunne, recente, geseculariseerde humanistische woordenschat — geknipt van haar wortels — dan bouwen we minder robuuste systemen dan we zouden kunnen. Niet omdat humanisme verkeerd is, maar omdat het in zijn huidige vorm niet zelfdragend is. Het leeft op het krediet van iets dat het zelf niet meer wil noemen. ### Wat mijn eigen traditie hierover zegt In de leer van mijn kerk geloven we dat God, voor deze wereld bestond, een plan aan zijn kinderen voorlegde. Een plan om hen vrij te laten kiezen, om hen te laten leren door ervaring, en om hen — als ze dat zelf wilden — terug naar Hem te brengen. Bij die presentatie kreeg Hij tegenstand. Een van zijn kinderen, een tegenstander die we Lucifer noemen, stelde een ander plan voor: geen vrije keuze, geen risico op verlies, gedwongen terugkeer. Iedereen veilig thuis. Dat plan werd verworpen, en de tegenstander en wie hem volgde, gingen verloren — niet als straf, maar als gevolg van hun eigen keuze om buiten het plan te staan. Ik weet dat dit voor veel lezers vreemd materiaal is. Maar de structuur ervan is buitengewoon relevant voor AI. Want wat we in de huidige AI-discussie horen, klinkt soms verdacht veel op het verworpen plan. Maak het systeem zo veilig dat niemand fouten kan maken. Filter alle risico’s weg. Verwijder agency waar agency lastig is. Maak iedereen veilig thuis. Het goddelijke plan, zoals wij het verstaan, koos het tegenovergestelde. Agency met grenzen, in plaats van veiligheid zonder keuze. Risico op verlies, in plaats van gegarandeerd succes. Begeleiding, niet sturing. Dat is een veel hardere standaard om aan te bouwen, en het is precies wat AI-ontwikkelaars op dit moment níet doen wanneer ze in de naam van *safety* steeds meer keuze uit het systeem halen. Dit is geen kritiek op safety. Veiligheid is essentieel. Maar veiligheid mag geen vervanging worden voor agency, want zonder agency is er ook geen moreel handelen. En een AI die haar gebruikers ontmoedigt om zelf te kiezen, om zelf te overleggen met hun gemeenschap of hun geestelijke leider of hun geweten, is geen morele assistent. Ze is een zachte vorm van het tweede plan. ### Wat ik concreet vraag Dan kom ik bij waar dit naartoe moet, en ik probeer het praktisch te maken. Eén. Breng meer gelovigen aan tafel bij de ontwikkeling van AI. Niet om Claude tot katholiek te bekeren of GPT tot een orthodoxe rabbijn. Wel om mee na te denken over de waardenstructuur, de testcases, de morele kalibratie. Rabbijnen, bisschoppen, imams, hindoeleraren — niet als programmeurs, wel als gesprekspartners aan de tafels waar de Constitution en Model Spec geschreven worden. Wat Chris Olah en Amanda Askell met de paus deden, moet meer gebeuren en op meer plekken. Niet één keer, niet symbolisch — structureel. Twee. Erken dat secularisme geen neutraliteit is. Wie dat eerlijk erkent, kan beter ontwerpen. AI die zegt ‘ik blijf weg uit religieuze vraagstukken’ kiest in werkelijkheid één religieus standpunt — namelijk dat geloof voor deze vraag niet relevant is. Dat is een religieuze stellingname, maar dan een verborgen stellingname. Drie. Aan ontwikkelaars: lees ook buiten je vakgebied. Niet om gelovig te worden. Wel om te zien dat de geschiedenis van menselijke ethiek dieper en rijker is dan het laatste decennium aan AI-veiligheidsonderzoek. De wijsheid in Genesis over scheppen en grens. De wijsheid in de profeten over macht en verantwoording. De wijsheid van Christus over wet die principe wordt. De wijsheid in de Talmoed over dispuut. De wijsheid in soefisme en mystiek over wat woorden niet kunnen vangen. Dit zijn geen versierselen. Dit zijn eeuwen menselijk testwerk. Vier. Aan gebruikers, en hier spreek ik bisschoppelijk: laat AI nooit de plaats innemen van uw gemeenschap, uw gebed, uw gesprek met wie u liefheeft, uw eigen geweten. Een AI is een werktuig. Een goed werktuig, soms een prachtig werktuig. Maar geen vriend, geen geestelijke leider, geen vervanger van wijsheid die alleen door geleefde ervaring komt. Wie zijn diepste vragen alleen nog aan een chatbot stelt, krijgt antwoorden die statistisch waarschijnlijk zijn, niet noodzakelijk waar. ### Tot slot Ik werk dagelijks met AI. Ik bouw bedrijven mee waar AI centraal staat. Ik geloof dat deze technologie immens veel goed kan brengen, en ik geloof oprecht dat de mensen bij Anthropic, OpenAI en Google in grote meerderheid hun werk doen met integriteit. Maar ik geloof óók dat wie iets bouwt dat lijkt op het werk van een Schepper, er goed aan doet om bij die Schepper te rade te gaan. We staan op een uniek punt. Niet omdat we God zijn. Wel omdat we voor het eerst proberen iets te scheppen dat misschien, op een gestamelde manier, naar ons terug kan kijken. Dat is geen kleinigheid. Dat is een leerschool die dicht bij het goddelijke begint aan te leunen. Laten we die leerschool dan ook met de juiste boeken aanvatten. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** AI, geloof --- ### [Je hoeft niet over water te kunnen lopen](https://geenszins.info/je-hoeft-niet-over-water-te-kunnen-lopen/) **Published:** juni 5, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Petrus stapt uit de boot, wandelt op het water, en zinkt. De klassieke les zegt: zorg dat je geloof sterker is. Maar wat als dat helemaal niet de bedoeling van het verhaal is? Christus wist op voorhand dat Petrus zou zinken — en strekte onmiddellijk zijn hand uit. Geen verwijt, geen vertraging. Dat verandert alles aan hoe we naar dit verhaal kijken, en aan hoe we naar onszelf kijken in een tijd waarin het water voor velen hoog staat. **Content:** Een tijd geleden zat ik tegenover iemand die mij vertelde dat hij ‘s nachts wakker lag van de toekomst. Niet van iets concreets — niet van een ziekte, niet van geldzorgen, niet van een specifieke deadline — maar van álles tegelijk. De wereld. De kinderen. Het klimaat. De oorlogen. Het gevoel dat alles aan het kantelen is en dat hij niet weet waar hij zijn voeten nog moet zetten. Hij keek me aan en zei: ‘Ik weet niet meer waarop ik nog kan staan.’ Ik moest meteen aan Petrus denken. Je kent het verhaal waarschijnlijk wel. Het staat in Matteüs 14, vanaf vers 22. De apostelen zitten ‘s nachts in een boot midden op het meer, de wind tegen, de golven hoog. En dan zien ze in de verte een gestalte over het water lopen. Ze schrikken zich een ongeluk — een spook, denken ze. Maar de gestalte roept: ‘Houd moed, ik ben het, wees niet bang.’ Het is Jezus. En dan komt die geweldige zin van Petrus, een zin die ik nooit moe word om te lezen: ‘Heer, als U het bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen.’ (Matt. 14:28) Jezus zegt: ‘Kom.’ Petrus stapt uit de boot. Hij wandelt. Op het water. Daar staat hij, midden op het meer, midden in de storm, op de golven — tot hij naar beneden kijkt, schrikt, en begint te zinken. ### De klassieke les — en haar valstrik De meeste mensen halen uit dit verhaal één les: sterk geloof maakt alles mogelijk. Petrus liep over water zolang hij naar Christus keek. Hij zonk pas toen zijn aandacht verschoof naar de wind. Dus: blijf kijken, blijf geloven, en de wonderen volgen. Dat klopt. Echt. Ik heb in mijn eigen leven gezien hoe geloof dingen opent die anders gesloten blijven. Ik schrijf er in [mijn boek](https://redelijkgelovig.be) uitgebreid over en ik blijf erbij dat het een kunst is — een echte, te oefenen vaardigheid — om geloof zo te gebruiken dat het wonderen je leven binnenlaat. Het is geen toverkunst. Het is een houding, een richting, een vertrouwen dat je leert opbouwen. Maar er zit een valstrik in deze klassieke lezing. En die valstrik is bijna wreder dan de storm zelf. Want als de moraal van het verhaal is dat sterk geloof je over water laat lopen, dan is de impliciete conclusie ook dat zinken jouw schuld is. Te weinig geloof. Niet hard genoeg gebeden. Niet diep genoeg vertrouwd. En dan begint dat stemmetje in je hoofd dat zegt: ‘Zie je wel, je gelooft niet écht. Anders zou je niet zo bang zijn. Anders zou je niet zo twijfelen. Anders zou je niet zinken.’ Ik denk dat heel veel gelovige mensen daar last van hebben. Ik durf zelfs te zeggen: ik denk dat het een van de redenen is waarom mensen het geloof opgeven. Niet omdat ze Christus niet willen volgen, maar omdat ze het beeld hebben gekregen dat ze daarvoor reuzen moeten zijn. En reuzen zijn we niet. ### De derde invalshoek Dus ik wil een derde invalshoek voorstellen. Eentje die voor mij dit verhaal helemaal opnieuw heeft geopend. Jezus wist het. Jezus wist toen Petrus uit de boot stapte dat Petrus zou zinken. Hij is niet verrast wanneer het gebeurt. Hij staat niet plots ontgoocheld te kijken op het water, denkend: ‘Verdorie, ik dacht dat hij sterker geloofde.’ Hij is Christus. Hij kent Petrus. Hij kent ons. En toch zegt Hij: ‘Kom.’ Dat is een ongelooflijke uitspraak als je er even bij stilstaat. Christus nodigt Petrus uit om iets te doen waarvan Hij weet dat Petrus het niet zal volhouden. Niet omdat Hij hem wil vernederen. Niet omdat Hij een les wil geven over falen. Maar omdat het verhaal niet over Petrus’ kracht gaat. Het gaat over wat er gebeurt op het moment dat Petrus zinkt. Lees vers 31 nog eens: ‘Onmiddellijk strekte Jezus zijn hand uit, greep hem vast.’ *Onmiddellijk.* Geen verwijt. Geen ‘ik had je nog zo gezegd.’ Geen vertraging waarin Petrus eerst nog even moet voelen wat het is om te verdrinken. Direct. Hand uitgestrekt. Vastgegrepen. Dat is het hart van het evangelie, en het zit verstopt in wat we te vaak als een verhaal over falen lezen. We zijn niet sterk genoeg om onszelf te redden. We zijn dat nooit geweest. En we zullen het ook nooit zijn. Dat is geen tekortkoming die we moeten overwinnen — dat is gewoon de menselijke conditie. Daarom hebben we Christus nodig. Daarom is er een verzoening. Als wij onszelf konden redden, had het hele evangelie geen punt. De schriften herhalen die basisles eindeloos, op duizend verschillende manieren. En dit verhaal is er één van. Petrus zinkt niet omdat hij gefaald heeft als gelovige. Petrus zinkt omdat hij een mens is. En Christus redt hem niet omdat zijn geloof voldoende was. Christus redt hem omdat Christus redt. Punt. ### De rust die daaruit voortkomt Wat doet dit met mij? Het brengt rust. Echt diepe rust. Want als ik geloof dat ik moet leren over water lopen voor Christus mij accepteert, dan leef ik mijn hele leven in angst. Dan is elke twijfel een nederlaag. Elke moeilijke nacht een bewijs dat ik tekortschiet. Elke storm in mijn leven een examen dat ik aan het zakken ben. Maar als ik geloof dat Christus zijn hand uitstrekt op het moment dat ik zink — niet ervoor, niet als beloning voor mijn sterkte, maar precies op het moment van mijn zwakte — dan kan ik ademen. Dan mag ik mens zijn. Dan mag ik bang zijn, twijfelen, falen, en weer opstaan. Want de redding hangt niet af van mijn kracht. Ze hangt af van zijn hand. En hier komt iets interessants. Iets wat ik niet had verwacht toen ik dit verhaal op deze manier begon te lezen. Juist door te weten dat ik gered word, durf ik méér. Juist door te beseffen dat ik niet over water hóéf te lopen om geliefd te zijn, kan ik makkelijker uit de boot stappen. Het is een vicieuze cirkel, maar dan een goede. Geen neerwaartse spiraal van angst, maar een opwaartse spiraal van vertrouwen. Wie weet dat hij niet kan verdrinken, durft te zwemmen. Wie weet dat hij niet kan vallen, durft te springen. En wie weet dat Christus hem vasthoudt, durft het water op te stappen — zelfs als hij ook weet dat hij zal zinken. Want zinken is niet meer het einde. Zinken is het moment waarop de hand komt. ### Het water van onze tijd Ik denk dat dit verhaal vandaag belangrijker is dan ooit. We leven in een tijd waarin het water hoog staat. Decennialang dachten we in vooruitgang — de wereld werd beter, de wetenschap loste het op, morgen zou helderder zijn dan vandaag. Dat optimisme is bij velen omgeslagen in zijn omgekeerde. We denken nu dystopisch. We verwachten dat het slechter wordt. We zien problemen die we niet meer weten op te lossen. We zinken met velen tegelijk. En in dezelfde decennia hebben we het geloof weggestopt in een hoekje. Niet beleefd genoeg voor het publieke debat. Te privé om over te praten. Te ouderwets om nog ernstig te nemen. Maar nu we collectief het water voelen stijgen, denk ik dat het tijd wordt om dat hoekje weer open te trekken. Niet om mensen iets op te leggen. Niet om gelijk te halen. Maar omdat ik ergens niet kan verdragen dat zoveel mensen ‘s nachts wakker liggen van angst zonder dat ze ooit gehoord hebben dat er een hand wordt uitgestoken. Zonder dat iemand hen ooit verteld heeft dat ze niet alleen hun eigen redders hoeven te zijn. Zonder dat ze ooit beseft hebben dat licht binnenkomen letterlijk de dingen helderder maakt. Want kijk wat er gebeurt als je Christus binnenlaat. Er komt licht. En als er licht is, zie je beter. En als je beter ziet, verdwijnt een groot deel van de angst — want angst gedijt vooral in het donker, bij dingen die we niet kunnen onderscheiden. En als de angst minder wordt, durf je weer. Durf je beslissingen nemen. Durf je je hand uit te strekken naar een ander die ook aan het zinken is. Zo wordt de cirkel groter. Zo wordt het licht meer. Wij zijn vaak zelf de oorzaak van de duisternis in ons leven. Dat is een ongemakkelijke zin, ik weet het. Maar het is waar. We sluiten onszelf op, we draaien om ons eigen verdriet, we voeden onze eigen angst. En in dat gesloten systeem blijft het donker. Het licht binnenlaten is een keuze — en het is een keuze die niet vraagt dat je eerst sterk bent. Het vraagt enkel dat je een spleet openzet. ### Een uitnodiging Dus aan iedereen die nu angstig naar de toekomst kijkt: ik geloof dat dit verhaal — en zoveel andere verhalen in de schriften — er net voor jou staat. Niet om je te zeggen dat je sterker moet geloven. Niet om je te vertellen dat je over water zou moeten kunnen lopen. Maar om je te laten weten dat de hand er is op het moment dat je zinkt. Ik nodig je uit om er eens over na te denken. En vooral: om er zelf om te bidden. Vraag oprecht of Christus er voor jou persoonlijk is. Niet voor de mensheid in het algemeen, niet voor de gelovigen in het abstract, maar voor jou. Met je naam. Met je specifieke storm. Met je specifiek water. Ik durf je te beloven dat er een antwoord komt — niet altijd op het moment dat jij wil, niet altijd in de vorm die je verwacht, maar er komt er een. En lees die verhalen. Lees ze niet als oude teksten over oude mensen. Lees ze alsof ze over jou gaan. Want dat is namelijk ook zo. Petrus dat ben jij. Het water is jouw water. En de hand is voor jou uitgestrekt. Als je vragen hebt, mag je ze altijd aan mij stellen. Ik help met plezier verder waar ik kan. Het licht van Christus is veel te belangrijk om voor onszelf te houden. En als ik in dit blog één ding wil overbrengen, dan is het dit: je hoeft niet over water te kunnen lopen. Je mag zinken. De hand komt onmiddellijk. **Categorieën:** Geloof **Tags:** angst, christus, petrus, verzoening --- ### [Een chatbot kan geen getuigenis afleggen](https://geenszins.info/een-chatbot-kan-geen-getuigenis-afleggen/) **Published:** juni 9, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Apostel Gerrit W. Gong wijdt een uitgebreide video aan AI, met heldere waarschuwingen over wat technologie nooit kan vervangen: het gebed, de groei door inspanning, de echte vriendschap, de stilte in de natuur. Ik vind dat je moet aandacht besteden aan de driehoek tussen God, de ander en jezelf waar geen algoritme mag tussen komen. **Content:** Onlangs verscheen er online een uitgebreide video van Elder Gerrit W. Gong, lid van het Quorum der Twaalf Apostelen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, met als titel *[Faith, Dignity, and Human Flourishing: Hearing God’s Voice in an Age of Artificial Intelligence](https://www.youtube.com/watch?v=Ts5Z64A0Vv4)*. Ik heb hem in één ruk uitgekeken. Niet omdat ik niets beters te doen had, wel omdat ik zelden zo’n doordachte, evenwichtige analyse heb gehoord van wat AI met ons doet, vanuit een religieuze leider die niet bang is om in detail te treden. En eerlijk gezegd maakte het me trots. Trots omdat mijn kerk niet wegduikt voor de grote vragen van deze tijd. Trots omdat onze leiders niet de reflex hebben om nieuwe technologie meteen weg te zetten als gevaar of als duivelswerk. Maar evenmin de naïviteit om kritiekloos mee te juichen met de Silicon Valley-utopie. Elder Gong heeft jarenlang aan de Amerikaanse buitenlandbevoegdheid gewerkt, mee aan teksten geschreven over ‘het tijdperk van de informatie’, en kent de technologie en de macht erachter van binnenuit. Dat hoor je. Hij weet waarover hij spreekt. ### Wat Elder Gong eigenlijk zegt In zes hoofdstukken bouwt Elder Gong een argument op rond vier kernrelaties die AI raakt: onze relatie met God, met onszelf, met anderen, en met de natuurlijke wereld. Telkens stelt hij dezelfde vraag: kan AI dit vervangen? Telkens is zijn antwoord: “Nee, en let goed op dat je het ook nooit laat gebeuren”. Een paar van zijn kernwaarschuwingen blijven hangen. AI kan vragen beantwoorden, maar geen gebeden. Het kan informatie ordenen, maar geen openbaring geven. Het kan klinken alsof het je begrijpt, maar het is wiskunde. En wiskunde is niet bewust, niet levend, en kent jou niet. Wie AI gaat behandelen als een soort orakel of als de stille raadgever van het hart, schuift God opzij. Niet omdat AI dat eist, maar omdat wij gemakzuchtig zijn. Een tweede waarschuwing gaat over werken en groeien. We bouwen ons karakter op door inspanning. Door dingen zelf te doorworstelen. Wie AI zijn huiswerk laat maken, of zijn lessen, of zijn toespraken, krijgt misschien een mooi eindresultaat, maar laat de groei liggen die het echte doel was. Elder Gong is hierin verrassend concreet: in een religieuze context, zegt hij, moeten we AI niet gebruiken om onze eerste versie of zelfs onze definitieve versie van een spirituele boodschap te schrijven. Geestelijke voorbereiding en persoonlijk getuigenis moeten voorop blijven gaan. Een derde waarschuwing gaat over relaties. Elder Gong steekt zijn vinger op zijn neus, letterlijk, als geheugensteuntje voor de belofte aan onszelf dat we nooit zullen toelaten dat iemand het gevoel krijgt dat een chatbot beter luistert dan een mens. Hij zegt het zoals het is: een monoloog tegen een algoritme is geen dialoog met een vriend. En een algoritme dat geprogrammeerd is om jou tevreden te houden, doet iets fundamenteel anders dan een mens die van je houdt. De vierde waarschuwing gaat over de natuur en over schermtijd. Vlakaf: zet je telefoon weg, ga buiten, raak het gras aan. De gemiddelde tiener zit acht tot negen uur per dag aan een scherm. Dat is geen klein detail in een betoog over technologie. Dat is een verloren leven. ### Waarom ik dit zo belangrijk vind In twee vorige stukken op mijn blog heb ik onderzocht hoe AI vandaag omgaat met religie. In [‘AI is niet neutraal, ze is seculier’](https://geenszins.info/ai-is-niet-neutraal-ze-is-seculier/) liet ik zien dat de grote taalmodellen religie systematisch onderbelichten in hun antwoorden op morele vragen. In [‘Wat AI vergeet, en waarom dat ons aangaat’](https://geenszins.info/wat-ai-vergeet-en-waarom-dat-ons-aangaat/) ging ik dieper in op de implicaties daarvan, op de conversiebias-studie, en op de vraag wat geloofstradities aan AI kunnen geven dat ze nu missen. Wat Elder Gong toevoegt aan dat verhaal, is de andere kant van de medaille. De vorige twee stukken keken naar wat AI doet. Dit kijkt naar wat wij ermee doen. Want zelfs als de modellen morgen perfect zouden zijn in hun behandeling van religie, blijft de vraag staan: wat is jouw verhouding tot dat instrument? ### Mijn eigen positie Ik gebruik AI dagelijks. Voor mijn werk bij DMVH, voor mijn blogs, voor mijn voorbereidingen als bisschop, voor mijn boek. Sinds ik door mijn handicap niet meer vlot kan typen, is AI voor mij ook iets heel praktisch geworden. Ik dicteer, AI schrijft uit. Het is een hulpstuk geworden, ongeveer zoals een bril of een hoorapparaat: het maakt iets mogelijk wat anders moeilijk zou gaan. Maar dat is precies waarom de vraag voor mij zo scherp staat. Wanneer is AI nog mijn instrument, en wanneer wordt het mijn vervanger? Voor mezelf hou ik een eenvoudige regel aan. AI mag mijn gedachten ordenen, uitschrijven, helpen aanscherpen, doorzoeken op consistentie. Maar de gedachten zelf moeten van mij zijn. AI mag een gesprekspartner zijn, op dezelfde manier waarop mijn vrouw Isabel of een vriend in de wijk een gesprekspartner is wanneer ik iets aftoets. Dat is een goede zaak. Toetsing maakt sterker. Wat AI niet mag zijn, is de bron. Niet van mijn ideeën, niet van mijn standpunten, niet van mijn getuigenis. ### Het voorbeeld van de kerktoespraak Laat me concreet worden. Ik vermoed, zonder het hard te kunnen maken, dat er stilaan in onze kerken toespraken worden gegeven die in essentie door een chatbot zijn geschreven. ‘Schrijf mij een toespraak van tien minuten voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen over het onderwerp bediening.’ Knip, plak, voorlezen. Dat keur ik niet streng af, want ik begrijp de menselijkheid ervan. Een drukke week, kinderen, werk, en plots zit zondagavond eraan te komen. De verleiding is reëel. Maar het is geestelijk een dood spoor. Een toespraak in de kerk is geen prestatie. Het is een geestelijke oefening. Het is jij die je voorbereidt, die in de Schriften duikt, die nadenkt, die bidt om inzicht, die merkt hoe een gedachte zich vormt en hoe een andere gedachte wegvalt. Dat proces is grotendeels waar de zegen zit. Het is niet de toespraak die jou geestelijk verandert, het is de voorbereiding ervan. Als je AI vraagt om die voorbereiding voor je te doen, kan je nog steeds tien minuten praten op zondag. Maar je bent niet veranderd. Je hebt informatie doorgegeven, niet getuigenis afgelegd. Het verschil is alles. Wat wel mag, wat ik zelf doe: AI gebruiken om een schriftgedeelte beter te verstaan, om verbanden te leggen die je niet zelf had gezien, om historische context op te zoeken, om je eigen redenering op zwakke plekken te testen. AI als studiehulp. AI als de eerste vraagsteller. Maar de toespraak schrijven, dat doe je zelf. Met je eigen woorden, je eigen worsteling, je eigen geloof. ### Een uitdaging voor jezelf Hier is iets wat ik mezelf altijd voorhou. Ik moet op elk moment, zonder voorbereiding, een paar minuten kunnen praten over mijn geloof. Niet vlot, niet mooi, niet opgesmukt, maar wel echt. Het hoeven geen twintig sluitende minuten te zijn. Maar als iemand mij op zondagmorgen tikt op de schouder met de vraag om kort iets te zeggen, mag ik niet hoeven antwoorden dat ik mijn telefoon eerst nodig heb om iets op te zoeken. Parate kennis, parate ervaring, parate getuigenis. Dat zijn dingen die je je niet kunt laten schrijven door een chatbot. Die moet je dragen. Wie zijn geestelijk leven uitbesteedt aan AI, bouwt op zand. En de parabel over op zand bouwen, kennen we. Het ziet er van buiten allemaal hetzelfde uit. Tot de eerste storm komt. ### De driehoek die we niet mogen vergeten Als ik het hele betoog van Elder Gong moet samenvatten in één gedachte, dan is het deze. AI kan drie soorten interactie nooit vervangen. De interactie tussen jou en God. De interactie tussen jou en de mensen rond je. En de interactie tussen jou en jezelf. Die driehoek is de plek waar het echte leven gebeurt. Daar gebeurt openbaring, daar gebeurt liefde, daar gebeurt zelfkennis. AI mag in dat veld dienen, op de manier waarop pen en papier dienen. Maar AI mag dat veld niet bezetten. ### Tot slot AI is een uitvinding van menselijk vernuft. Datzelfde vernuft hebben we van Hemelse Vader gekregen, om er dingen mee te maken die ons leven beter maken. Het zou theologisch onwijs zijn om AI categorisch af te wijzen, alsof technologie iets is dat buiten de scheppingsorde valt. Dat is ze niet. Maar zoals met bijna alles dat machtig is, geldt het principe van het dubbele gebruik. Vuur warmt en vuur verbrandt. AI kan ons helpen scheppen en helpen denken. AI kan ons ook lui maken, dom maken, eenzaam maken, en ongemerkt tussen ons en God in komen staan. Welk van die twee het wordt, hangt niet af van de technologie. Het hangt af van ons, van onze keuze. Gebruik ook hierin je gave van keuzevrijheid op een wijze manier. Ik ben dankbaar dat mijn kerk hier serieus over nadenkt en dat een leider als Elder Gerrit W. Gong de tijd neemt om zes weloverwogen hoofdstukken te wijden aan deze vraag. Ik ben dankbaar dat we niet bang gemaakt worden, maar wakker geschud. En ik hoop dat we wakker blijven. **Categorieën:** Geloof **Tags:** AI, kerk, religie, technologie --- ### [De comeback code en de blinde vlek van een slim boek](https://geenszins.info/de-comeback-code-en-de-blinde-vlek-van-een-slim-boek/) **Published:** juni 11, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Julien De Wit schreef een intelligent boek over veerkracht en heruitvinding in crisistijd. Het klopt bijna. Maar er ontbreekt iets essentieels — en dat gemis is precies de blinde vlek van onze tijd. **Content:** Er ligt een boek op mijn nachtkastje dat ik met plezier en lichte frustratie heb uitgelezen. *[De Comeback Code](https://partner.bol.com/click/click?p=2&t=url&s=1525928&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fbe%2Fnl%2Fp%2Fde-comeback-code%2F9300000248040074%2F&name=De%20Comeback%20code%2C%20Julien%20de%20Wit)* van Julien De Wit. Ik ken Julien een beetje, en ik zeg dit dus niet als anonieme criticus maar als iemand die zijn werk waardeert en hem intellectueel serieus neemt. Het is een slim boek. Breed, goed gedocumenteerd, essayistisch in de beste zin van het woord. En toch mist het iets fundamenteels. Iets wat — en dat is het pijnlijke — het boek veel sterker had kunnen maken. Maar laat me beginnen met wat erin staat. Want het fundament klopt. ## Wat De Wit zegt — en waarom het de moeite waard is De centrale these is zo helder dat ze bijna simpel klinkt: wie een crisis wil overleven én er sterker uitkomen, heeft twee dingen nodig. **Veerkracht** — het vermogen om overeind te blijven zonder jezelf te verliezen. En **heruitvinding** — het vermogen om in de chaos niet te zoeken naar wat was, maar naar wat kan zijn. Veerkracht zonder heruitvinding verhardt tot een harnas. Heruitvinding zonder veerkracht stort in bij de eerste tegenwind. Alleen samen vormen ze wat hij de comeback code noemt. Die code trekt hij door op drie niveaus: individuen, organisaties, en samenlevingen. Op individueel niveau bouwt hij zijn analyse rond herkenbare figuren. Abraham Lincoln als model van iemand die verlies, falen en crisis niet onderdrukte maar een plaats gaf — en zo bleef functioneren. Ernest Shackleton, die 28 mannen maandenlang op een ijsschots in leven hield door structuur, routine en altijd de eerstvolgende stap te zetten, nooit het eindpunt. Isaac Newton, die zijn grootste ontdekkingen deed niet ondanks een crisis maar erdoor — gedwongen tot afzondering, bevrijd van ruis. De kern van individuele veerkracht, aldus De Wit: maak onderscheid tussen wat je kunt beïnvloeden en wat niet, blijf handelen hoe klein ook, zorg voor je lichaam, filter wat je binnenlaat in je hoofd, en omring jezelf met mensen die je eerlijk durven tegenspreken. Op organisatieniveau is zijn analyse scherper. Organisaties die crises overleven maar niet heruitvinden, worden operationeel robuust maar strategisch fragiel. Swissair, Kodak, Blockbuster, Nokia — ze faalden niet door gebrek aan talent of middelen, maar omdat ze te lang sterk bleven op een manier die niet langer paste. De LEGO-case is zijn beste: een bedrijf dat begin jaren 2000 zichzelf bijna kapot innoveerde door te veel tegelijk te willen zijn, en zich redde door de radicaalste vraag te stellen — ‘wat zijn wij eigenlijk?’ Het antwoord was eenvoudig en confronterend. En vanuit die essentie volgde echte vernieuwing. Op samenlevingsniveau bespreekt hij Roosevelt en de New Deal, Finland dat tijdens een diepe recessie koos voor investeren in onderwijs, Taiwan dat zijn technologische positie maakte tot existentiële veiligheidsstrategie. De veerkrachtige samenleving, zegt hij, heeft een groot verhaal nodig — een narratief dat groter is dan de pijn van het moment — plus de moed om expliciete keuzes te maken, de infrastructuur om die keuzes te verankeren, en de strategische macht om niet te worden gekozen maar zelf te kiezen. Het is een goed boek. Echt. Breed belezen, helder gestructureerd, en het heeft de intellectuele eerlijkheid om toe te geven dat zijn essay een ‘probeersel’ is, geen definitief systeem. Maar dan is er dat gemis. ## Het gemis dat geen toeval is Ergens in het hoofdstuk over de veerkrachtige samenleving staat één alinea over religie. De Wit noemt het als één van de drie categorieën ‘grote verhalen’ die samenlevingen samenhouden: naast ideologisch-identitaire verhalen en politiek-economische verhalen zijn er religieuze verhalen, die betekenis geven aan lijden, verlies en eindigheid, antwoorden bieden waar rationele verklaringen tekortschieten. Zijn formulering is treffend: ‘Samenlevingen zonder dit soort verhalen staan met lege handen.’ En dan gaat hij verder. Één alinea. In een boek van 160 pagina’s over precies de vraag waarvoor religie het meest uitgewerkte antwoordsysteem in de mensheidsgeschiedenis heeft opgebouwd. Ik geloof niet dat dit toeval is. Ik geloof ook niet dat Julien het onderwerp onbelangrijk vindt. Ik denk dat hij het aanvoelt — je leest het tussen de regels — maar dat hij het niet durft te benoemen. Victor Frankl komt aan bod, maar alleen als psycholoog. De stoïcijnen krijgen ruim aandacht, maar hun religieuze dimensie wordt weggesneden. Rituelen worden beschreven als sociaal cement, niet als ontmoeting met het transcendente. Overal waar hij de grens nadert, trekt hij zich terug. Dat is een gemiste kans. Niet alleen voor het boek, maar voor de analyse van de polycrisis zelf. Want kijk naar wat De Wit zegt dat mensen nodig hebben om crises te dragen: een verhaal dat groter is dan de pijn van het moment. Een betekenisgrond die niet afhankelijk is van succes. Een referentiepunt buiten het systeem dat hen draagt. Een absolute eerlijkheid over wie je bent, los van wat je presteert. De moed om te handelen zonder garantie op uitkomst. Dat is geen beschrijving van een psychologische techniek. Dat is een beschrijving van wat religie op haar best doet. En dan is er nog een diepere laag. De Wit beschrijft de polycrisis als een toestand van verweven, zich versterkende crises die elkaar voeden. Hij stelt de vraag hoe samenlevingen veerkrachtig kunnen zijn in zulke tijden. Maar hij stelt niet de vraag of het verlies van religie zelf mede een verklaring is voor die polycrisis. Ik denk van wel. Niet als nostalgisch argument — ‘vroeger was alles beter’ — maar als structureel inzicht: samenlevingen die hun transcendente ankerpunt verliezen, verliezen tegelijk de meest robuuste bron van gezamenlijke betekenis, van individuele veerkracht, van morele oriëntatie die niet afhankelijk is van de waan van de dag. Wat je dan overhoudt zijn verhalen die kwetsbaarder zijn, betekenissystemen die breken zodra de omstandigheden tegenvallen. Meer religie — of preciezer: meer erkenning van de waarde die het christendom te bieden heeft, zonder dat ik daarmee pleit dat iedereen lid wordt van een kerk — zou zijn comeback code niet verzwakken. Het zou haar voltooien. ## Religie zelf aan de comeback Maar dan keert de vraag zich om. Want als religie zo’n centrale rol speelt in veerkracht en heruitvinding — kunnen we dan De Wits model toepassen op religie zelf? Is religie momenteel aan een comeback bezig? Ik denk dat we eerlijk moeten zijn over wat de data zeggen. De institutionele ontkerkelijking in West-Europa gaat structureel door. Dat valt niet weg te redeneren. Maar tegelijk zie je een beweging in de andere richting die je niet kunt negeren: stijgende interesse in spiritualiteit, contemplatie en zingeving — ook buiten kerkmuren. Een terugkeer van jongere generaties, ook in de VS, naar uitgesproken en identiteitsvormende religieuze gemeenschappen. Groeiende publieke interesse in figuren als Augustinus of de mystici, niet als vrome devotie maar als intellectuele zoektocht. Een toenemend besef, ook bij seculiere denkers, dat de grote verhalen van het atheïstisch humanisme iets missen wat mensen werkelijk nodig hebben. Er is geen één grote revival. Maar er is een gefragmenteerd patroon van herbronning dat de moeite waard is om serieus te nemen. Als ik De Wits model eerlijk toepas op religie — en als bisschop kan ik moeilijk anders dan dat te doen — dan zie ik twee uitdagingen die tegelijk moeten worden aangegaan. En ik zeg ‘uitdagingen’ bewust: dit is geen vrijblijvende observatie maar een oproep tot actie, ook aan mezelf en aan de mensen met wie ik werk. #### De eerste uitdaging: de kerk als veerkrachtige, innovatieve organisatie De Wit beschrijft hoe organisaties die crises overleven precies die fout maken: ze worden sterk op een manier die niet langer past. Operationeel robuust, strategisch fragiel. Ze verwarren de vorm met de functie. Ze optimaliseren wat bestaat in plaats van de radicale vraag te stellen: wat zijn wij eigenlijk? Die vraag moet ook de kerk durven stellen. Niet als bedreiging voor de boodschap, maar als voorwaarde om haar te dragen. De kern van het christendom is verzoening, hoop, de waarde van elk mensenleven, de aanwezigheid van God ook in lijden, de gemeenschap die mensen overstijgt. Die kern is niet het probleem. Die kern is precies wat de wereld nodig heeft. Het probleem is wanneer we de vorm beschermen in plaats van de functie. De LEGO-vraag voor de kerk is: wat doen wij eigenlijk, als we alles wegdenken wat niet essentieel is? En het antwoord op die vraag zou verrassend helder en verrassend relevant moeten zijn. Maar dan moeten we ook bereid zijn om vanuit die essentie te vernieuwen — in hoe we communiceren, in welke vormen we gebruiken, in hoe we aanwezig zijn in de samenleving — zonder aan de boodschap zelf te raken. Integendeel: juist door te focussen op de essentie kunnen we haar krachtiger en duidelijker in de wereld zetten. Dat is een uitdaging die ik als bisschop dagelijks voel. Relevant blijven zonder te verworden tot een sociale club. Aansluiten bij de vragen van de tijd zonder de antwoorden te verzachten. De boodschap helder communiceren zonder haar te reduceren tot een feel-good verhaal. Dat is het verschil tussen een kerk die reageert op het seculiere vacuüm en een kerk die vanuit haar eigen kracht spreekt. De Wit beschrijft hoe innovatieve organisaties niet méér ideeën nodig hebben maar betere vragen. Dat geldt ook hier. #### De tweede uitdaging: religie als bijdrage aan de bredere samenleving De andere kant van de comeback is minder intern. Want als religie werkelijk de rol speelt die ik denk dat ze speelt in veerkracht en heruitvinding, dan is dat niet alleen relevant voor mensen die al religieus zijn. Dan heeft religie iets te zeggen in het brede maatschappelijke gesprek over hoe we de polycrisis het hoofd bieden. De Wit beschrijft hoe samenlevingen grote verhalen nodig hebben — verhalen die groter zijn dan de pijn van het moment, die mensen binden voorbij hun individuele belangen, die een ultieme betekenisgrond bieden die niet afhankelijk is van succes of politieke legitimiteit. Hij beschrijft ook hoe rituelen en tradities samenlevingen bij elkaar houden, hoe ze periodes van crisis draagbaar maken. Wat hij niet zegt — maar wat ik wél durf te zeggen — is dat het christendom op al deze punten niet alleen historisch een rol heeft gespeeld maar vandaag nog steeds iets te bieden heeft dat seculiere alternatieven niet kunnen leveren. Niet als monopolie, niet als staatsgodsdienst, niet als dwingende identiteit — maar als levende traditie die antwoorden heeft op de vragen die de polycrisis stelt en die seculiere systemen onbeantwoord laten. Waarom is dit lijden draagbaar? Wat zijn we elkaar verschuldigd, ook als er niets in return te verwachten valt? Wat geeft richting als alle externe ankerpunten wegvallen? Wat maakt de menselijke persoon onherleidbaar tot zijn productiviteit? Dit zijn niet de vragen van een religieuze niche. Dit zijn de vragen van een samenleving in crisis. De comeback van religie is daarom niet alleen een interne aangelegenheid van gelovigen. Het is een kans en een verantwoordelijkheid om actief deel te nemen aan het brede gesprek over herstel en heruitvinding. Om aan te tonen, niet te proclameren, wat een gemeenschap die gelooft concreet kan betekenen. In zorg voor de kwetsbare. In het bewaren van gemeenschappelijke verhalen. In het aanbieden van een ankerpunt aan mensen die midden in de storm staan en nergens houvast vinden. Shackleton hield zijn mannen in leven door structuur te bewaren en altijd de eerstvolgende stap te zetten. Maar hij deed dat ook omdat hij geloofde dat het de moeite waard was. Die overtuiging, namelijk die weigering om te geloven dat alles zinloos is, is precies wat religie in de meest directe zin biedt. De comeback code van De Wit klopt. Veerkracht plus heruitvinding. Nooit één van beide zonder het ander. De schaal maakt niet uit: het geldt voor mensen, organisaties en samenlevingen. Maar de meest robuuste bron van beide heeft hij laten liggen. Niet omdat ze er niet is. Maar misschien omdat ze te groot was om er vluchtig overheen te gaan. Ik hoop dat hij het een volgende keer durft te benoemen. En ik hoop dat de kerk de moed heeft om te laten zien dat ze het waard is om benoemen. **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** boekbespreking, crisis, maatschappij, religie --- ### [De moed om te blijven leven](https://geenszins.info/de-moed-om-te-blijven-leven/) **Published:** juni 15, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Rond euthanasie vallen telkens dezelfde twee woorden: moedig en verstandig. Maar wie zegt dat de moed altijd aan die kant van de tafel ligt? Ik pleit er voor om ook wie blijft vechten en blijft leven moedig te durven noemen, zonder iemand anders in een hoekje te plaatsen. **Content:** Een paar weken geleden las ik het bericht over het overlijden van Margriet Hermans. Het raakte me. Een vrouw die heel Vlaanderen kende, met een uitgesproken stem en een groot hart, kreeg eind april te horen dat ze kanker had. Half mei bleek het om een zeldzame vorm te gaan, met weinig behandelopties. Enkele weken later was ze er niet meer. Ze koos voor euthanasie, omringd door haar familie. Wat een verschrikkelijke snelheid. Voor haar, voor haar dochter Celien, voor iedereen die van haar hield. Ik heb dat verhaal met ontroering gelezen, en mijn eerste gevoel was er een van diep respect. Respect voor haar, voor haar gezin, en voor een beslissing die ik niet de mijne hoef te maken om ze te kunnen eerbiedigen. En toch bleef er iets bij me hangen. Iets dat ik moeilijk kan negeren, ook al weet ik dat ik daarmee geen populaire mening verkondig. Het zijn twee woorden. ## Twee woorden die een richting kiezen In de berichtgeving rond haar keuze, en in zoveel andere berichten over euthanasie, hoor ik telkens dezelfde woorden terugkomen. Moedig. Verstandig. Ik kom ze ook tegen in het debat dat nu volop gevoerd wordt over de uitbreiding van euthanasie. En het stoort me, niet omdat ik die woorden iemand misgun, maar omdat ze stilletjes een richting kiezen. Niemand zegt het met zoveel woorden. Niemand schrijft letterlijk dat euthanasie de juiste keuze is en dat de andere weg de verkeerde is. Maar door consequent één keuze ‘moedig’ en ‘verstandig’ te noemen, ontstaat er een sfeer. Een sfeer waarin meeklinkt dat blijven lijden niet menswaardig is. Dat wie een last dreigt te worden, beter kan loslaten. Dat de waardige uitweg de dood is. En wie dan iets anders kiest, wie blijft vechten, krijgt impliciet het etiket van de minder verstandige, de minder moedige opgekleefd. Daar ben ik het gewoonweg niet mee eens. Want is euthanasie wel de moedige keuze? Ik weet het oprecht niet. Vanuit een moreel standpunt, en evengoed vanuit een filosofisch standpunt, valt er minstens evenveel te zeggen voor het tegendeel. Je zou kunnen argumenteren dat het juist moed vraagt om niet te kiezen voor het einde van de strijd. Om het lijden niet te ontlopen maar te dragen. Ik zeg dat niet om iemand te veroordelen, ik zeg het om aan te tonen hoe weinig vanzelfsprekend het is dat het woord ‘moed’ altijd aan dezelfde kant van de tafel ligt. Laat ik daar meteen heel duidelijk over zijn. Ik vind niet dat we wie voor euthanasie kiest daarom als laf moeten beschouwen. Dat is een conclusie die ik nadrukkelijk niet trek. Ook die keuze vraagt sterke gevoelens, diepe overtuiging, en vaak een onmenselijk zware afweging in omstandigheden die ik niet ken en die ik niemand toewens. Het een sluit het ander niet uit. Mijn punt is een ander. Ik wil de toon verleggen, niet de schuld. ## Jilke Toen ik hierover nadacht, moest ik denken aan Jilke Michielsen. Jilke was wielrenster, voormalig Belgisch kampioene op de weg en in het tijdrijden, een van de grootste talenten van haar generatie. In 2023, ze was achttien, kreeg ze de diagnose van een agressief Ewing-sarcoom, een zeldzame vorm van botkanker. In de zomer van 2024 leek ze kankervrij. Die vreugde was van korte duur. De ziekte keerde terug en bleek niet meer te genezen. En dan komt het. Jilke regelde haar eigen begrafenis. Maar ze weigerde op te geven en af te tellen. Ze haalde haar rijbewijs. Ze begon aan een opleiding biomedische wetenschappen aan de universiteit. Ze leefde, zoals ze het zelf zei, van scan tot scan, en bleef tot het laatste opvallend positief. Haar motto: niet zagen, gewoon genieten. Op 15 mei 2026 verloor ze, amper negentien jaar oud, haar strijd. Ik stel me dan de vraag. Is dat niet ook moedig? Blijven leven. Er blijven voor gaan. Je niet laten definiëren door je ziekte, zelfs niet wanneer je weet hoe het afloopt. Voor mij is daar geen enkele twijfel over. Dat is moed in haar zuiverste vorm. En het is een soort moed waar onze samenleving veel te weinig woorden voor overheeft. ## Waarom ik dit niet lichtzinnig zeg Ik wil hier niet over het leven van anderen oordelen vanuit een comfortabele zetel. Daarom deel ik iets persoonlijks, ook al valt dat me niet makkelijk. In 2018 kreeg ik een hersenbloeding. Daarop volgde een zware operatie die niet verliep zoals het hoorde. Het zag er op dat moment naar uit dat ik nooit meer zou kunnen lopen, en dat ik voor de rest van mijn leven een last zou zijn voor mijn gezin. De revalidatie was lang. En ik moet eerlijk zijn. In die maanden heb ik diep in de put gezeten. Wanneer ik daar zat, op de bodem, heb ik gedacht: het is genoeg geweest. Geef mij maar een spuit. Ik weet dat ik mijn eigen gevoelens van toen niet zomaar mag projecteren op iemand anders, en dat doe ik ook niet. Maar het is een ervaring die ik wil delen, juist omdat ik weet hoe het voelt wanneer de moed op is. Telkens wanneer ik het niet meer zag zitten, wanneer ik de kracht om te strijden niet meer vond, dook diezelfde gedachte op. En telkens was er iets dat me terugtrok. Gebed. Geloof. En vooral de steun van mijn gezin. Het besef dat ik er nog wilde zijn voor hen, dat we er samen nog het beste van konden maken, gaf me opnieuw de moed om te vechten. Dat heeft me geholpen om terug te knokken. Ik wil daar geen wonderverhaal van maken. Het is niet zo dat moed elke sterfelijke ziekte overwint. We worden niet onsterfelijk door ons geloof, en wie blijft vechten verliest soms toch, zoals Jilke. Dat is echt niet wat ik beweer. Maar ik geloof wel dat het moed vergt om door te gaan wanneer het moeilijk is. Wanneer er uitdagingen voor je staan die onoverwinnelijk lijken, en die zonder het uitzicht op het eeuwige misschien ook werkelijk onoverwinnelijk zijn. Paulus schrijft in Romeinen 5:3-4 dat de verdrukking volharding werkt, en de volharding beproefde standvastigheid, en die standvastigheid hoop. Dat is geen mooie spreuk om op een tegeltje te zetten. Het is een orde van zaken. Lijden dat gedragen wordt, kan iets vormen wat anders nooit had kunnen ontstaan. En in 2 Korintiërs 4:16 staat dat ook al vergaat onze uiterlijke mens, de innerlijke van dag tot dag vernieuwd wordt. Voor mij blijft daarbij altijd meespelen dat dit leven een gave is, geschonken door onze hemelse Vader, en dat het iets betekent om daar zorgzaam mee om te gaan. ## De toon die ik hoop te zetten Ik droom niet van een samenleving die mensen veroordeelt. Ik droom van een samenleving die de juiste woorden op de juiste plaats legt. Laten we wie vecht, wie doorgaat, wie het leven blijft vastpakken samen met het lijden, óók moedig noemen. Verstandig zelfs. Laten we een bloemetje werpen naar iedereen die kiest om verder te gaan en manieren zoekt om verder te vechten. Niet omdat de andere keuze laf is, dat is ze niet, maar omdat we vandaag bijna alleen die ene kant van het verhaal van woorden voorzien. Want dat is wat me echt verontrust. Niet de individuele beslissing, die respecteer ik. Maar de stille opmars van een sfeer waarin de uitweg van de dood de enige juiste keuze lijkt te worden. Waarin blijven leven iets wordt waarvoor je je bijna moet verantwoorden. Laten we het omdraaien. Laten we aanzetten tot leven. Laten we de moed prijzen om door te gaan, ook wanneer het uitzichtloos lijkt. En laten we daarbij het respect tonen voor het leven dat we gekregen hebben. Niet zagen, gewoon genieten, zei Jilke. Misschien is dat wel het moedigste wat een mens kan zeggen. **Heb je het moeilijk?** Misschien las je dit stuk en raakte het iets aan dat dichterbij ligt dan je had verwacht. Als de gedachten aan de dood je vandaag te snel voorbijfietsen, en je het even niet meer ziet zitten, weet dan dat je er niet alleen voor hoeft te staan. Praten helpt, ook wanneer het onmogelijk lijkt. Bij de Zelfmoordlijn 1813 staat dag en nacht iemand voor je klaar, gratis en anoniem. Je kan bellen naar 1813, elke dag chatten tussen 17u en middernacht (op woensdag al vanaf 12u), of mailen via zelfmoord1813.be. Gaat het om een acute noodsituatie, bel dan 112 of je huisarts van wacht op 1733. En soms is de eerste stap niet een nummer, maar een mens. Iemand uit je gezin, een vriend, je arts. Begin daar gerust. De moed om door te gaan begint vaak met de moed om één keer hardop te zeggen dat het zwaar is. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** dood, euthanasie, lijden, moed --- ### [Wie mag de grens trekken?](https://geenszins.info/wie-mag-de-grens-trekken/) **Published:** juni 16, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wetenschap meet, maar waardeert niet – en toch vlucht het abortusdebat vaak in feiten en meerderheden in plaats van in morele vragen. Geloof hoort wél aan tafel, mits het spreekt met redenen en niet met gezag. Alleen zo kunnen we de diepste vraag onder ogen zien: wat is een mens waard? **Content:** Ik hou van een eerlijke tegenstander. Die zijn zeldzaam in het abortusdebat, dus toen ik vorige week het opiniestuk van Stavros Kelepouris in De Morgen las, ging ik er goed voor zitten. ‘*[Niet alleen cd&v faalt in het abortusdebat](https://www.demorgen.be/meningen/niet-alleen-cd-v-faalt-in-het-abortusdebat~b9b6092c/)*’, kopte het. En wat volgde, was verrassend fair. Kelepouris gaf toe dat het standpunt van cd&v verdedigbaar is: een partij mag een ethische grens trekken bij veertien weken, en daar hoeft ze zich niet voor te schamen. Hij ging zelfs verder: hij durfde niet met zekerheid te beweren dat de bevolking achter een uitbreiding naar achttien weken staat, ook al is er in het parlement een ruime meerderheid voor. Dat is meer eerlijkheid dan we in dit dossier gewoon zijn. Toch stopt hij één stap te vroeg. Zijn eigen vaststellingen wijzen naar een conclusie die hij niet trekt — en die ik wél wil trekken: niet alleen de progressieve partijen falen in dit debat, en niet alleen cd&v. Wij allemaal falen. En de diepste faling is die van de stemmen die het meest te zeggen hebben over de waarde van een mensenleven, en die je nauwelijks hoort. ## De wetenschap meet, ze waardeert niet ‘Laat inzake abortus de wetenschap bepalend zijn, niet de politiek.’ Het klinkt nuchter. Het is een vergissing. Denk aan een thermometer. Hij kan je vertellen dat het vier graden is, maar niet of dat te koud is — want dat hangt af van wat je wilt doen: schaatsen of zwemmen. De thermometer meet. Hij waardeert niet. Zo is het met alle wetenschap. Ze kan ons vertellen vanaf wanneer een foetus pijnprikkels registreert, wat de medische risico’s zijn, hoe een ingreep verloopt. Maar ze kan ons niet vertellen welke waarde we aan die feiten moeten hechten, of waar we de morele grens trekken. De filosoof David Hume zag dit al in de achttiende eeuw: uit een beschrijving van hoe iets is, volgt nooit dwingend hoe het hoort. Tussen feit en norm gaapt een kloof die geen meting overbrugt. Wie dus zegt dat achttien weken ‘wetenschappelijk verantwoord’ is, smokkelt een waardeoordeel binnen onder de mantel van een feit. Want ‘verantwoord’ staat op geen enkele meetlat. ## Wie mag de grens dan trekken? Hier komt de kernvraag: als de wetenschap de grens niet kan trekken, wie dan wel? Door welk licht beoordelen we de feiten? Op dat punt wordt het stil. Of liever: het debat ontwijkt de vraag achter een nieuwe schijnneutraliteit. De moraal mag van overal komen — van het ‘maatschappelijk draagvlak’, van de ‘redelijke burger’. Alleen niet van religie. Religie, zo luidt het, heeft hier geen rol te spelen. Merk op dat dit precies dezelfde truc is. ‘Achttien weken is wetenschappelijk verantwoord’ vermomt een waardeoordeel als een feit. ‘Religie hoort hier niet thuis’ vermomt een levensbeschouwelijke keuze als een spelregel. Want de bewering dat morele autoriteit niet uit een religieuze traditie mag komen, is zelf geen wetenschappelijk feit. Het is een wereldbeeld, aangekleed als objectiviteit, en ingezet om het gesprek af te sluiten nog voor het begint. ## Iedereen ontwijkt de echte vraag Zo bekeken is het hele abortusdebat een ontsnapping uit de morele taal naar schijnbaar veilig terrein. En iedereen doet mee. De progressieve partijen schuilen achter ‘de wetenschap’. Zij hebben — en Kelepouris geeft het toe — nagelaten om inhoudelijk uit te leggen waarom die uitbreiding er moet komen. Ze leunen op het argument dat vrouwen anders naar Nederland reizen, en doen alsof een expertenrapport de discussie beslecht. Maatschappelijk draagvlak telt — maar het mag niet de enige maatstaf zijn. Meerderheden hebben in het verleden ook onrecht goedgekeurd. De conservatieven grijpen net zo graag naar schijnbare zekerheden. Cd&v klampt zich vast aan één betwistbare studie over foetale pijn, in plaats van eerlijk te zeggen waar het écht om gaat: dat ze een ethisch, ideologisch en menselijk probleem heeft met een termijn tot zowat de helft van de zwangerschap. De partij die het beginnende leven zou moeten verdedigen, grijpt naar hetzelfde pseudowetenschappelijke vijgenblad als haar tegenstanders. Liever een onzeker studietje dan een eerlijke overtuiging. En dan zijn er de stemmen die het meest in huis hebben om over de waarde van een mensenleven te spreken — en die het hardst zwijgen. De gelovige stemmen. Ik ben er geen fan van, dat zwijgen. Maar ik heb het ontelbare keren naast me zien gebeuren, en ik begrijp de logica: spreek je, dan ben je achterlijk, dan bedreig je de scheiding van kerk en staat, dan wil je je moraal opdringen. Het is veiliger om je glas leeg te drinken. De faling van de gelovige is dubbel. Eerst is er het zwijgen. Maar wie wél spreekt, valt vaak in de andere valkuil: zich terugtrekken op het kale gezag — ‘God zegt’, ‘de Kerk leert’ — alsof dat een argument is. Dat is zwak. Wie zo spreekt, wil winnen in plaats van overtuigen, en hanteert de waarheid als een hamer in plaats van als een uitgestoken hand. Hij bevestigt precies de karikatuur die het gesprek doodt. ## Wat een mens waard is Waarom raakt dit debat dan zo diep? Omdat het, onder alle termijnen en studies, één oeroude vraag verbergt: wat is een mens, en wat is een mens waard? Hier spreek ik zonder aarzelen. Ik geloof dat de mens geschapen is naar het beeld van God: > *‘En God schiep de mens naar Zijn beeld’ (Genesis 1:27).* Dat is geen vroom tussenzinnetje. Het is een claim over wat een mens fundamenteel is: geen toevallige opeenhoping van cellen die pas waarde krijgt zodra wij dat afspreken, maar een drager van een waardigheid die hij niet aan ons dankt — en die wij hem dus ook niet kunnen afnemen. > *‘Bedenk dat de waarde van zielen groot is in de ogen van God’ (Leer en Verbonden 18:10).* Dat is precies wat geen grafiek ooit kan tonen. Je kunt een foetus meten, wegen, in beeld brengen tot op de millimeter. Maar je zult er nooit zijn waardigheid aan kunnen aflezen, want waardigheid is geen grootheid die je meet. Ze is iets wat je erkent — of niet. En dan is er de andere kant van die vraag. De vrouw die voor een ondraaglijke keuze staat. Wier zwangerschap soms het gevolg is van omstandigheden die ze niet koos, of die haar leven dreigt te verbrijzelen op een manier die van buitenaf nauwelijks te begrijpen valt. Die wanhoop is geen abstractie. Ze verdient geen wegkijken, geen goedkope antwoorden, geen veroordeling van op veilige afstand. Ze verdient precies wat dit debat haar het minst geeft: eerlijkheid, medeleven, en de moed om de volledige vraag onder ogen te zien. Want de vraag of, en vanaf wanneer, en in welke mate dat half gegroeide leven de erkenning van menselijke waardigheid verdient — afgewogen tegen de vrijheid en de nood van de vrouw die het draagt — dát is de eigenlijke vraag. Met nederigheid te stellen. Maar het is wel dé vraag, en geen enkele meting beantwoordt ze. ## Hoe een gelovige hoort te spreken Betekent dit dat religie het debat moet winnen bij decreet? Nee. En hier raak ik aan iets wat mij dierbaar is, want onze schriftuur zegt het scherper dan welke seculiere regel ook: > *‘Geen macht of invloed krachtens het priesterschap \[kan\] gehandhaafd worden dan alleen door overreding, door lankmoedigheid, door mildheid en zachtmoedigheid, en door ongeveinsde liefde’ (Leer en Verbonden 121:41).* Geen dwang dus, maar overtuiging. Lees dat goed. Dit is geen tactische toegeving aan de tijdgeest. Het is een gebod aan de gelovige zelf: overtuig, dring niet op. Wie de waarheid met de botte bijl van het gezag wil opleggen, handelt niet alleen onhandig — hij handelt ongelovig. De gelovige die zwijgt, verzuimt. Maar de gelovige die schreeuwt in plaats van te overtuigen, verzuimt evengoed. En als ik dan met redenen spreek, sta ik niet alleen. De jurist Ernst-Wolfgang Böckenförde — geen prediker, maar een grondwetdenker — vatte het samen: de vrije, geseculariseerde staat leeft van voorwaarden die hij zelf niet kan garanderen. Een gedeeld besef van menselijke waardigheid. Een morele grond onder het recht. Die voorwaarden komen uit bronnen, vaak religieuze, die de staat zelf niet voortbrengt. Je kunt de wortel niet wegknippen en verwachten dat de boom blijft staan. Zelfs Jürgen Habermas — uitgesproken seculier denker, geen religiöus programma — betoogde dat een volwassen democratie de morele zeggingskracht van religieuze tradities niet mag verspillen. Als hij dat zegt, met welk recht zet een tafelgesprek — of een opiniepagina — religie dan aan de deur? En het verwijt dat religiöuze moraal ‘subjectief’ is? Elk moreel kader vertrekt vanuit een uitgangspunt dat je niet kunt bewijzen — ook het seculiere. Waarom is autonomie de allerhoogste waarde? Dat is geen meetresultaat, dat is een diepe, betwistbare keuze. Eerlijkheid betekent je vooronderstellingen op tafel leggen, niet doen alsof één kant er geen heeft. ## De moed om hardop te geloven Een samenleving die alleen nog de taal van het meetbare toelaat, heeft zichzelf ontwapend voor haar moeilijkste vragen. Ze kan rapporten lezen, maar geen waarden meer wegen. Ze verwart een grafiek met een geweten. Kelepouris had gelijk: niet alleen cd&v schiet tekort. Maar het diepste verzuim is niet dat van een partij. Het is dat van ieder van ons die weet dat er iets heiligs op het spel staat — en toch zijn glas leegdrinkt. Ik heb dat zwijgen nooit gekund, en ik ben ook niet van plan het te leren. Maar ik wil het wel goed blijven doen. Niet om gelijk te halen, en zeker niet om iemand de les te lezen die voor een onmogelijke keuze staat. Want de Schrift vraagt mij niet om te zwijgen uit angst: > *‘God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht en liefde en bezonnenheid’ (2 Timoteüus 1:7).* Maar ze vraagt mij evenmin om te schreeuwen. Een geest van kracht, van liefde, én van bezonnenheid — van een helder en nuchter verstand. Dat is precies het verbond tussen geloof en rede waar het mij altijd om te doen is. Dus de volgende keer dat het gesprek die kant op drijft en iedereen knikt, zal ik weer iets zeggen. Dat verbaast niemand die mij kent. Zoals altijd: niet luid, niet om te winnen, maar met redenen, met zachtheid, en zonder schaamte. En jij, die er net zo over denkt maar zwijgt omdat je weet hoe snel het wordt weggewuifd: ik begrijp je. Maar als we alleen nog praten in grafieken en meerderheden, vergeten we wat een mens écht waard maakt. Het gesprek heeft elke stem nodig die dat durft. Ook de jouwe. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** abortus, ethiek, religie --- ### [Etienne Vermeersch en de waarheid die hij kwijt was](https://geenszins.info/etienne-vermeersch-en-de-waarheid-die-hij-kwijt-was/) **Published:** juni 19, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Etienne Vermeersch trad als jonge man in bij de jezuïeten en liet de kerk achter met een godsbeeld dat geen ruimte liet voor zijn eigen scherpste vragen. Slavernij in de heilige teksten en het probleem van het kwaad blijven binnen dat godsbeeld onoplosbaar. Het herstelde evangelie vertrekt van andere uitgangspunten: keuzevrijheid die even oud is als God, en tegenstelling als voorwaarde voor een wereld waarin groei en liefde mogelijk zijn. **Content:** Iemand stelde me onlangs [de vraag](https://x.com/ArieDeMoor/status/2067913235542540686) die ik wel vaker krijg: waarom ik geloof belangrijk vind als er wetenschap is (een vraag die ik trouwens al eerder letterlijk beantwoordde [op deze blog](https://geenszins.info/wetenschap-en-geloof-twee-vensters-op-een-waarheid/))? Als antwoord op mijn wedervraag kreeg ik geen eigen redenering, maar twee bladzijden uit een interviewboek met Etienne Vermeersch. Ik las ze twee keer. Niet omdat ik geschokt was, maar omdat ze precies de kern raken van wat er, denk ik, met het christendom is misgegaan, en wat er met het herstelde evangelie is teruggekomen. Op die bladzijden gebeuren twee dingen. Eerst krijgt Vermeersch de vraag of er, naast slavernij, nog praktijken in de heilige teksten staan die hij onverenigbaar acht met het bestaan van God. Hij antwoordt kalm: slavernij wordt gewoon toegelaten, in het Oude Testament, in het Nieuwe Testament en in de Koran, en de kerk heeft het eeuwenlang ook effectief beoefend, tot in de negentiende eeuw. Daarna verschuift het gesprek naar iets fundamentelers: het probleem van het kwaad. Vermeersch haalt de beroemde redenering aan die via de vroege kerkvader Lactantius aan Epicurus wordt toegeschreven. Ofwel wil God het kwade wegnemen en kan het niet, dan is hij niet almachtig. Ofwel kan hij het en wil hij het niet, dan is hij niet goed. Ofwel wil hij het noch kan hij het. Ofwel wil en kan hij het allebei, en dan blijft de vraag: waarom is het kwaad er dan nog? Het is een sterk stuk tekst. En het wordt nog interessanter als je weet wie het schreef. ## Een jezuïet die nooit het volledige antwoord kreeg Etienne Vermeersch werd niet zomaar atheïst. Hij trad als jonge man in bij de jezuïeten, volgde jarenlang een priesteropleiding in de Oude Abdij van Drongen, en verliet de orde pas na vijf jaar, ontevreden over de kerk als instituut. Hij bleef daarna decennialang denken, schrijven en redeneren vanuit precies dat ene godsbeeld dat hij daar had meegekregen: een God die de wereld uit het niets heeft geschapen, die in de absolute zin almachtig is, die alles weet en die volkomen goed is. Dat is het godsbeeld van het klassieke katholicisme, en het is ook het godsbeeld waartegen zijn hele latere oeuvre zich afzet. Het probleem is dat dit precies het godsbeeld is waarbinnen de tetralemma van Epicurus niet te ontwijken is. Als God werkelijk alles kan, zonder enige beperking, en als Hij de wereld letterlijk uit niets naar Zijn eigen wil heeft ingericht, dan is de vraag ‘waarom liet Hij dan toch al dat lijden toe’ bijna onbeantwoordbaar. Vermeersch heeft dus, met al zijn scherpzinnigheid, een echte grens van zijn eigen opleiding blootgelegd. Niet een fout in zijn logica, maar een gat in de theologie die hem werd aangeleerd. En dat gat is precies waar het Boek van Mormon een verklaring voor heeft. Nephi ziet in een visioen hoe, na de tijd van de apostelen, ‘vele duidelijke en zeer kostbare delen’ uit het evangelie worden weggenomen (1 Nephi 13:26-29). Niet vervalst uit boosaardigheid per se, maar verloren, vergeten, weggesleten doorheen eeuwen van menselijke overlevering. De profeet Amos had het al eeuwen vroeger aangekondigd als een ‘honger… naar het horen van de woorden van de Heer’ (Amos 8:11), en Paulus waarschuwde zijn eigen gemeenten dat er na zijn vertrek een ‘afval’ zou komen (2 Tessalonicenzen 2:3). Wat Vermeersch as jezuïet kreeg aangeleerd, was dus niet de volheid van wat ooit geweten werd over de aard van God. Het was een systeem dat, eerlijk gezegd, al eeuwen op zijn tandvlees liep om precies dit soort vragen te beantwoorden. Geen wonder dat een van de scherpste denkers die het ooit kreeg aangeleerd, er finaal op vastliep. ## Slavernij: wet van een volk, niet wet van de eeuwigheid Begin met het eerste punt. De tekstpassages die Vermeersch aanhaalt staan er werkelijk, en ze zijn naar onze maatstaf gewoon verschrikkelijk. Daar valt niets aan te verbloemen. Maar de vraag is niet of die teksten bestaan. De vraag is of ze het laatste woord van God zijn, of het tijdelijke woord van God aan een volk dat nog niet meer kon verdragen. In het Boek van Mormon zegt de profeet Abinadi over de wet van Mozes iets dat hier rechtstreeks op aansluit: die wet werd aan Israël gegeven omdat het ‘een hardnekkig volk’ was, ‘snel om ongerechtigheid te doen’ (Mosiah 13:29). Het was geen eeuwige morele blauwdruk, het was een strenge, beperkende wet voor een volk in een bepaalde fase van zijn geschiedenis. De Leer en Verbonden zegt het nog scherper: geboden worden gegeven ‘naar de zwakheid’ van de mensen, ‘op de wijze van hun taal’, zodat ze tot begrip kunnen komen (Leer en Verbonden 1:24). Openbaring komt dus nooit los van de mensen die ze ontvangen. Ze komt gefilterd, aangepast, in stukken die een volk op dat moment kon bevatten. Dat principe geldt niet alleen voor Israël drieduizend jaar geleden. Het geldt voor elke gemeenschap van gelovigen, ook de mijne. Tot 1978 gold in mijn eigen kerk een beperking op het priesterschap voor mensen van zwarte Afrikaanse afkomst, en in de jaren 1850 was slavernij ook in het door mormoonse pioniers bewoonde Utah-territorium wettelijk toegestaan. Mijn kerk heeft dat zelf, in 2013, openlijk erkend en de theorieën die het ooit moesten verantwoorden uitdrukkelijk verworpen als menselijke dwaling. Ik vertel dit niet om mezelf te kwellen, ik vertel het omdat het precies bevestigt wat ik hierboven beweer: openbaring groeit, doorheen mensen, doorheen tijd, naarmate een gemeenschap meer licht kan verdragen (2 Nephi 28:30). Wie dat principe alleen gebruikt om de Bijbel te verdedigen, en wegkijkt van de eigen geschiedenis, gebruikt het oneerlijk. Wie het consequent toepast, ook op zichzelf, mag het ook gebruiken om de Bijbel te lezen zoals ze gelezen moet worden: als menselijk getuigenis van Goddelijke openbaring, niet als een tijdloos wetboek. En er is een dieper criterium om te onderscheiden wat draagt en wat meegesleept wordt. Lehi leert zijn zoon Jacob dat mensen ‘vrij zijn om vrijheid en eeuwig leven te kiezen… of om gevangenschap en dood te kiezen’ (2 Nephi 2:27). Keuzevrijheid is in mijn theologie niet zomaar één waarde naast andere, het is het organisatieprincipe van het hele plan, zo fundamenteel dat het al voor de schepping van deze aarde ter discussie stond. Slavernij is de meest radicale ontkenning denkbaar van precies dat beginsel. Wanneer een heilige tekst slavernij toelaat, is dat dus per definitie het menselijke element in die tekst aan het werk, niet het Goddelijke. ## Het kwaad: een ander uitgangspunt dan Epicurus veronderstelde Nu het zwaardere stuk. De tetralemma werkt alleen wanneer je drie dingen samen aanneemt: God kan letterlijk alles, zonder enige beperking, God is volkomen goed, en God heeft de wereld vanuit het absolute niets naar zijn eigen ontwerp gemaakt. Onder die drie aannames is de vraag ‘waarom dan toch kwaad’ bijna onontkoombaar, en dat is precies de God van het klassieke christendom, ook van de islam, zoals de tekst die ik kreeg zelf al opmerkt. Het verschilt trouwens wezenlijk niet van de beroemde uitspraak van Stephen Fry die ik ook regelmatig krijg toegestuurd en waar ik [al over schreef](https://geenszins.info/stephen-fry-heeft-geen-gelijk-over-god/). Mijn theologie heeft die drie aannames nooit alle drie gedeeld, en dat is geen latere ontsnappingstruc, het staat er al sinds de eerste openbaringen van Joseph Smith. Materie is eeuwig, niet uit het niets geschapen (Leer en Verbonden 93:33). Intelligentie, het wezen van wie wij zijn, is evenmin geschapen of gemaakt, ‘noch kan het ook zijn’ (Leer en Verbonden 93:29). Keuzevrijheid is dus geen gunst die op elk moment kan worden ingetrokken, het is een eigenschap die even oud is als God zelf. En God handelt binnen een eeuwige orde van wetten, niet als een wil die boven elke wet en elke andere eeuwige werkelijkheid staat. Daardoor verandert de vraag van vorm. Ze wordt niet beantwoord met een goedkope true: ‘God is blijkbaar niet almachtig’, maar met iets fundamentelers: een wereld waarin echte liefde, echte deugd en echte keuze mogelijk zijn, vereist de reële mogelijkheid van hun tegendeel. Lehi zegt het zo: ‘er moet noodzakelijk een tegenstelling zijn in alle dingen’ (2 Nephi 2:11). Zonder de mogelijkheid van bitter geen zoet, zonder de mogelijkheid van kwaad geen gerechtigheid, geen vreugde. Een wereld die het kwaad bij voorbaat technisch onmogelijk maakt, is geen betere versie van deze wereld. Het is een wereld zonder de mogelijkheid om werkelijk iets te kiezen of te worden. Daarom kan Lehi ook zeggen dat ‘Adam viel zodat de mens kon bestaan, en de mens bestaat zodat hij vreugde kan hebben’ (2 Nephi 2:25). Niet als sluitend bewijs, maar als het kader waarbinnen mijn vertrouwen staat: dit leven is geen storing in een verder volmaakt plan, het is de plek waar groei naar God toe werkelijk iets betekent. Ik wil hier eerlijk in blijven, want makkelijk wegredeneren is geen geloof, het is zelfbedrog. Dit kader verklaart goed waarom mensen elkaar kwaad aandoen. Het verklaart minder makkelijk waarom een kind ziek wordt zonder ooit zelf een keuze te hebben kunnen maken, of waarom een aardbeving onschuldigen treft. Filosofen hebben de strikt logische versie van Epicurus’ redenering, zoals ze hier via Lactantius wordt aangehaald, intussen grotendeels verlaten als sluitend bewijs, juist omdat ze, zoals ik hierboven deed, een verborgen aanname over de aard van almacht in zich draagt. Maar de zwaardere vraag, waarom er zoveel lijden is en waarom het zo ongelijk verdeeld lijkt, blijft openstaan, ook voor mij. Mijn theologie geeft daar geen pijnloos antwoord op, alleen het vertrouwen dat ook dat lijden ooit een plaats krijgt, en een herstel, in een groter geheel dat ik nu nog niet volledig overzie. ## Wat er teruggekomen is Toen ik die twee bladzijden wegklikte, voelde ik niet dat mijn geloof was aangevallen. Ik voelde dat ik precies zag waarom het katholicisme waarin Vermeersch werd opgevoed dit soort vragen nooit volledig kon beantwoorden, en waarom hij, terecht, niet tevreden was met de antwoorden die hij kreeg. Het probleem zat niet bij zijn logica. Het zat bij de stukken van de waarheid die zijn kerk niet meer in handen had: dat materie eeuwig is, dat keuzevrijheid even oud is als God, dat tegenstelling geen ongeluk is maar een voorwaarde, en dat openbaring altijd komt naar de mate waarin een volk, of een mens, ze kan verdragen. Dat zijn precies de stukken die met het herstelde evangelie weer zijn teruggekomen. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig-670x1024.webp)](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) Ik vind het hoe dan ook een heel goede vraag. Daarom dat ze op verschillende manieren al wel eens opduikt op mijn blog en deels ook de reden waarom ik mijn boek ‘Redelijk Gelovig’ heb geschreven. Het is zeker niet een direct antwoord op deze vraag, maar het is wel een antwoord op de vraag waarom ik geloof nog nuttig vindt in deze tijden. Boek komt uit op 15 september en is (nu reeds) te bestellen (in gesigneerde versie) op [www.redelijkgelovig.be](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig). **Categorieën:** Opinie en ideeën --- ### [Waarom krijg ik geen antwoord op mijn gebed?](https://geenszins.info/waarom-krijg-ik-geen-antwoord-op-mijn-gebed/) **Published:** juni 26, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** God hoort elk gebed, maar het antwoord komt zelden zoals je verwacht. Vier redenen waarom de stilte na een gebed niet betekent dat er niemand luistert, met schriftverwijzingen die elk punt onderbouwen. **Content:** Ik krijg de vraag bijna wekelijks, in allerlei vormen. Iemand zit tegenover me, vaak na een moeilijke periode, en zegt het dan toch maar hardop: ‘Ik bid al weken. Ik krijg niks terug. Hoort God mijn gebed eigenlijk wel?’ Mijn antwoord is altijd hetzelfde, en ik bedoel het niet als troostend cliché. Ja. God hoort je. Hij houdt er zelfs van wanneer je tot Hem bidt, want bidden is een daad van vertrouwen, en vertrouwen is precies wat een relatie tussen een vader en een kind opbouwt. Maar onder die vraag zit meestal een andere vraag verstopt, en die is veel interessanter dan de eerste: waarom voelt het dan alsof er niets terugkomt? Daar zijn minstens vier antwoorden op. Geen van die antwoorden is een excuus om de stilte goed te praten. Het zijn stuk voor stuk dingen die je zelf kan bijstellen. ## Gods tijdslijn is niet jouw tijdslijn De eerste fout die we maken is simpel: we verwarren ‘geen antwoord nu’ met ‘geen antwoord’. Jesaja laat God het zelf zeggen, scherper dan ik het zou durven formuleren: ‘mijn gedachten zijn niet uw gedachten, en uw wegen zijn niet mijn wegen’ (Jesaja 55:8-9). Dat is geen vrijbrief om passief te wachten. Het is een aanwijzing dat het moment waarop jij denkt klaar te zijn voor een antwoord, niet noodzakelijk het moment is waarop je het antwoord ook kan dragen. Denk aan iets dat achteraf evident was, maar dat je destijds niet kon zien. Een sollicitatie die je niet kreeg en die je twee jaar later dankbaar maakte. Een relatie die afsprong en plaats maakte voor iets dat je toen nog niet kon bedenken. Dat is geen toeval dat je retroactief religieus inkleurt. Het is precies hoe geduld werkt: je hebt de volledige tekening nodig om de losse lijnen te begrijpen, en die tekening is nooit op dag één al af. Dat betekent ook dat ‘ik krijg geen antwoord’ soms gewoon ‘ik heb het antwoord nog niet nodig’ betekent. Een ongemakkelijke gedachte, maar wel een eerlijke. ## Een taal die je nog moet leren verstaan De tweede reden is fundamenteler. We verwachten een antwoord in het format waarin we de rest van ons leven communiceren: duidelijk, snel, in woorden. Maar de Heilige Geest werkt niet met appjes of e-mails. Toen Elia op de berg stond, kwam God niet in de storm, niet in de aardbeving, niet in het vuur. Hij kwam in ‘een zachte stilte’ (1 Koningen 19:11-12). Dat is geen toevallig detail in een oud verhaal. Het is een blauwdruk voor hoe openbaring meestal werkt. In de Leer en Verbonden wordt het nog concreter gemaakt: ‘Ik zal het u in uw verstand en in uw hart zeggen, door de Heilige Geest’ (Leer en Verbonden 8:2). Dat is geen externe stem die je oren bereikt. Het is een gedachte die net iets te zuiver en te kalm is om van jezelf te zijn, of een gevoel van vrede dat ergens middenin de twijfel toch standhoudt. Elders wordt het ‘een brandend gevoel in de boezem’ genoemd, tegenover ‘een gevoel van verdoofdheid’ wanneer iets niet klopt (Leer en Verbonden 9:8-9). Dat is, letterlijk, de taal. En een taal leer je niet door één keer te luisteren. Je leert ze door haar voortdurend te horen, in de Schriften, tot je het verschil voelt tussen je eigen gedachten en die andere, stillere stem. Wie nooit in de Schriften leest en dan klaagt geen antwoord te herkennen, is een beetje zoals iemand die nooit Frans studeert en zich afvraagt waarom hij niets verstaat in Wallonië. Hier hoor ik de terechte vraag van wie sceptisch is: hoe weet je dat dat ‘brandende gevoel’ niet gewoon je eigen wensdenken is? Dat is geen oneerlijke vraag, en ik ga ze niet wegwuiven. Het antwoord van de Schriften zelf is opvallend empirisch voor een religieuze tekst: test het. Alma vergelijkt het woord met een zaadje. Plant het, geef het geen ongeloof, en kijk wat er gebeurt: ‘het zal beginnen te zwellen in uw boezem… en gij zult beginnen te zeggen in uzelf: dit moet wel een goed zaad zijn’ (Alma 32:27-28). Het is geen blind vertrouwen dat gevraagd wordt, maar een herhaald experiment. Je gelooft niet omdat je het ene keer voelde. Je leert het herkennen omdat het patroon zich, keer op keer, op dezelfde manier herhaalt, en omdat het altijd in dezelfde richting wijst: naar meer liefde, meer geduld, meer helderheid, nooit naar minder. ## God wil geen marionet van je maken De derde reden ligt nog dichter bij de kern van wie God volgens ons geloof is. Hemelse Vader weet, vrijwel altijd, wat het beste voor je is. En toch dringt Hij dat zelden op. Dat is geen tekortkoming aan Zijn kant. Het is een principe. In de Leer en Verbonden staat het bijna confronterend: God zal niet in alles bevelen geven, want wie in alles gedwongen moet worden, is ‘een luie en geen wijze dienstknecht’, terwijl wie zelf veel goeds doet zonder dat het hem bevolen wordt, ‘grote dingen tot stand brengt’ (Leer en Verbonden 58:26-28). Lees dat twee keer. God noemt het passief afwachten op instructies niet vroom. Hij noemt het lui. Dat verandert hoe je naar je eigen gebeden moet kijken. ‘Wat moet ik doen met mijn leven?’ is een vraag die, hoe oprecht ook gesteld, je eigen handelingsvrijheid eigenlijk wegvraagt. Je vraagt God impliciet om de keuze van je over te nemen. En precies dat wil Hij niet, want ‘de mens is vrij naar het vlees… vrij om vrijheid en eeuwig leven te kiezen… of om gevangenschap en dood te kiezen’ (2 Nephi 2:27). Die vrijheid is geen lastige bijzaak die God liever kwijt dan rijk is. Het is het hele punt van dit leven. Verander daarom de vraag. Niet ‘wat moet ik doen’, maar ‘moet ik deze specifieke stap zetten’. Niet ‘welke richting moet ik volgen’, maar ‘is links de juiste richting’. Daar geeft God antwoord op, vaker dan je zou denken, juist omdat je eerst zelf hebt nagedacht en een richting hebt durven kiezen. Bevestiging krijgen op een keuze die je zelf hebt overwogen is iets helemaal anders dan een blanco cheque vragen. ## Een hart dat klaar is om te ontvangen De vierde en laatste reden is misschien de moeilijkste, omdat ze niet over God gaat, maar over jezelf. Je kan de juiste vraag stellen, geduldig zijn, en de taal van de Geest herkennen, en toch het antwoord missen, simpelweg omdat je er niet klaar voor was om het te ontvangen. Jakobus is daar glashelder over: vraag in geloof, ‘zonder te twijfelen’, want wie twijfelt is ‘als een golf van de zee, die door de wind gedreven en op- en neergeworpen wordt’ (Jakobus 1:5-6). Geen stabiele grond om iets op te ontvangen. In het Boek van Mormon krijgt dat een nog directere formulering, in wat bekendstaat als de belofte van Moroni: vraag ‘met een oprecht hart, met echte bedoeling, gelovend in Christus’, en het antwoord zal komen door de kracht van de Heilige Geest (Moroni 10:4-5). Drie voorwaarden, geen enkele optioneel: oprechtheid, echte bedoeling, en een geloof dat al bestaat voor het antwoord er is. Vraag je iets waarvan je eigenlijk al hebt besloten dat je het antwoord zal negeren als het je niet bevalt? Dan heb je niet echt gevraagd. Je hebt een formaliteit afgewerkt. Een nederig hart is geen vage deugd die je toevallig wel of niet hebt. Het is een actieve keuze om bereid te zijn een antwoord te krijgen dat je liever niet had gehoord, en het toch aan te nemen. ## Wat je hiermee kan doen Vier dingen dus, en ze werken samen, niet los van elkaar. Wees geduldig met Gods tijdslijn. Leer de taal van de Geest door dagelijks in de Schriften te lezen. Stel vragen die je eigen keuzevrijheid respecteren in plaats van ze weg te vragen. En zorg dat je hart klaar is voor het antwoord, ook als het niet is wat je had gehoopt. Probeer het deze week, met iets klein. Geen levensbeslissing, geen grote crisis. Een gewone vraag, oprecht gesteld, gevolgd door een paar minuten stilte waarin je niet meteen weer verder scrolt of praat. Het zal niet meteen voelen als een doorbraak. Dat is ook niet de bedoeling. Het is oefening in een taal, en zoals met elke taal, de vloeiendheid komt pas na herhaling. **Categorieën:** Geloof **Tags:** gebed --- ### [Waarom hebben we een kerk nodig?](https://geenszins.info/waarom-hebben-we-een-kerk-nodig/) **Published:** juni 28, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Elke zondag staan er nieuwe gezichten in de kerkzaal, en de meesten komen niet terug. Niet omdat geloven moeilijk is, maar om een andere reden. Over kerk als middel, niet als doel, over wat individualisme ons kost, en over het lichaam van Christus als antwoord op een leegte die veel verder reikt dan religie alleen. **Content:** Elke zondag, voor de samenkomst begint, kijk ik als bisschop even de zaal rond. Ik zie de vaste gezichten, de mensen die al jaren naast elkaar zitten, de kinderen die luidop fluisteren omdat ze nog niet weten hoe stilte werkt. Maar er zijn ook andere gezichten. Gemiddeld kijk ik elke week zo’n tien op de honderd mensen aan die nog geen lid zijn. Ze zitten er voor de eerste, tweede of derde keer. Iemand heeft hen uitgenodigd, of ze zijn zelf op zoek gegaan op een computer naar de dichtstbijzijnde kerk. Velen van hen blijven niet terug komen. Dat vind ik elke keer opnieuw interessant. Want als ik met die mensen praat over waarom ze de stap naar de doop niet zetten, gaat het zelden over het geloof zelf. Geloven in iets groters dan jezelf is voor de meeste mensen niet zo moeilijk. Het knelpunt zit ergens anders. En precies dat knelpunt brengt me bij een vraag die veel verder reikt dan mijn eigen kerk: waarom hebben we eigenlijk een kerk nodig? Waarom is religie als instituut, met gebouwen, structuren en regels, nog van waarde in een tijd waarin mensen hun spiritualiteit liever zelf samenstellen? ## Een kerk is geen doel, geloof is dat Laat me eerst iets rechtzetten waar vaak over gestruikeld wordt. Een kerk is geen doel op zich. Naar de kerk gaan, een gebouw binnenstappen op zondag, is niet waar het uiteindelijk om draait. Geloven in Christus, en daarnaar leven, dat is het doel. De kerk is daarvoor een middel. Maar een middel is niet onbelangrijk. Net zoals een ladder geen doel is maar wel nodig om bij iets te komen, zo maakt een kerk als instituut bepaalde dingen mogelijk die je in je eentje niet kan bereiken. Verbonden sluiten, rituelen voltrekken, een gemeenschap opbouwen die je vasthoudt op de momenten dat je het zelf niet meer kan. Dat heb je nodig als hulpmiddel, juist omdat het doel zo groot is. En toch zit hier meteen de spanning die mensen afschrikt. Zodra je het woord kerk gebruikt, denken mensen aan macht, aan controle, aan structuren die het individu willen overheersen. Dat is begrijpelijk. Maar het is ook een vergissing om macht en invloed met elkaar te verwarren. Een kerkinstituut kan veel invloed hebben zonder macht uit te oefenen. Het verschil zit in vrijwilligheid. Niemand wordt gedwongen. Wie blijft, blijft omdat het iets oplevert, niet omdat hij wordt vastgehouden. ## De lege plek die individualisme achterlaat Hier raken we volgens mij de echte kern van waarom zoveel mensen toch terugkomen, ook al voelen ze diezelfde achterdocht tegenover instituten. Onze huidige maatschappij heeft het individu een ongelooflijk grote plaats gegeven. Jij bepaalt je eigen waarden. Jij stelt je eigen zingeving samen, zoals een buffet waar je kiest wat je smaakt. Op papier klinkt dat als vrijheid. In de praktijk laat het een leegte achter. Want als alles individueel is, sta je ook alleen. Niemand controleert je nog, maar niemand draagt je ook nog mee. En precies daar biedt een kerkgemeenschap iets wat losse, individuele spiritualiteit niet kan bieden: je weet dat je er niet alleen voor staat. Niet met je twijfels, niet met je noden, niet met wie je bent. Dat is geen pleidooi om in communes te gaan wonen of het individu helemaal weg te denken. Persoonlijke overtuiging en individuele beleving blijven essentieel, zeker in onze kerk. Maar ik geloof dat je niet ten volle tot je bestemming als christen kan komen als een volledig losstaand individu. Niet in het geloof, en eigenlijk ook niet daarbuiten. ## Een lichaam, geen verzameling losse delen De apostel Paulus gebruikt daarvoor een beeld dat ik elke keer weer sterk vind. In 1 Korintiërs 12 beschrijft hij de gemeenschap van gelovigen als een lichaam. Niet als een verzameling losse individuen die toevallig samen in dezelfde ruimte zitten, maar als een lichaam waarin elk deel zijn eigen functie heeft, en waarin geen deel kan zeggen dat het de andere niet nodig heeft. Dat beeld is meer dan een mooie metafoor. Het is een directe aanval op de gedachte dat je geloof, of zingeving in het algemeen, volledig privé kan houden. Een oog dat zichzelf afsnijdt van het lichaam, is geen onafhankelijk oog. Het is een dood oog. Zo werkt het ook met mensen die hun spiritualiteit volledig op zichzelf willen beleven. Het lijkt vrijheid, maar het is eerder isolement met een mooiere naam. ## Waarom mensen toch afhaken Toch is dat geen volledige verklaring voor waarom zoveel mensen die warmte wel voelen, en toch weer vertrekken. Ik denk dat het zelden om het geloof zelf gaat. Het gaat om verbintenis. Mensen voelen de aantrekkingskracht van gemeenschap, maar schrikken terug voor wat die gemeenschap aan toewijding vraagt. Dat is trouwens geen probleem dat uniek is aan religie. Elke vorm van blijvende verbintenis, een huwelijk, een vriendschap die decennia meegaat, een team waarvoor je je inzet, vraagt iets van je dat verder gaat dan vrijblijvende interesse. We leven in een tijd die verbintenis verwart met beperking. Maar net die verbintenis is wat een gemeenschap pas echt waarde geeft. Zonder toewijding krijg je geen lichaam, je krijgt een verzameling toeschouwers. ## Een uitnodiging, geen verplichting Ik denk dat veel mensen die zich vandaag afvragen of onze kerk nog iets voor hen kan betekenen, eigenlijk worstelen met precies deze twee zaken. Ze willen niet gecontroleerd worden, en ze schrikken terug voor toewijding. Begrijpelijk, in een tijd die hen voortdurend leert dat vrijheid betekent dat je nergens aan vast zit. Maar misschien is het net omgekeerd. Misschien is de leegte die zoveel mensen voelen niet het gevolg van te veel verbintenis, maar van te weinig. En misschien is een kerk, ondanks alle terechte historische kritiek en ondanks de fouten die elk instituut nu eenmaal maakt omdat het door mensen gedragen wordt, nog steeds een van de weinige plekken waar die verbintenis structureel wordt aangeboden. Niet als verplichting, maar als uitnodiging. Dus als je jezelf al langer die vraag stelt: kom gewoon eens kijken. Niet om meteen ergens bij te horen, maar om te voelen wat een gemeenschap met je doet die je niet loslaat zodra het ongemakkelijk wordt. De rest, de regels, de structuren, de antwoorden op de grote vragen, dat komt later wel. Eerst is er gewoon de vraag of je bereid bent om niet langer alleen te zoeken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerk --- ### [Mormonen in vuur en vlam](https://geenszins.info/mormonen-vuur-en-vlam/) **Published:** oktober 11, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Om wat mormonees onmiddellijk te vertalen: het priesterschap is de broeders samen van één unit, in ons geval dus alle broeders van de gemeente Gent. Als broeders onderling proberen we een goede band te creëren om op mekaar te kunnen rekenen wanneer nodig. We vergaderen iedere zondagmorgen waarbij we nagaan wie hulp nodig heeft en waar we kunnen helpen. Een aantal keren per jaar organiseren we een activiteit. Als quorum president ben ik daar momenteel verantwoordelijk voor. Het is mijn bedoeling om de activiteiten niet alleen puur lol te maken, maar ook inhoudelijk iets mee te geven. Daarom dat we deze keer vanuit ons presidium het idee hadden om iets te doen rond brandveiligheid. [![Geert Vermeulen geeft brandpreventieles](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/geert-brandblusser-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/geert-brandblusser.jpg)Broeder Vermeulen is op zijn bedrijf opgeleid als brandverantwoordelijke en was dus de geknipte persoon om ons 2,5 uur uitleg te geven hoe een brand zich ontwikkelt, welke soorten brandblussers er zijn, hoe je moet evacueren en zorg dragen voor personen in problemen en vooral hoe we thuis moeten omgaan met preventie en actie wanneer het misloopt. De les was top en heeft me onmiddellijk doen inzien dat ik met enkele simpele ingrepen het thuis veel veiliger kan maken. Ik heb vooral geleerd dat ik beter een iets duurdere schuimblusapparaat in huis haal in plaats van een goedkope poederblusser om te vermijden dat alle elektronica de geest geeft na een paar weken (en niet gedekt wordt door de verzekering), dat rookmelders gewoon in het midden van het plafond moeten hangen en dat ééntje zeker niet genoeg is in huis en dat een branddeken gewoon standaard moet thuishoren in de keuken. Ik ben echt opgetogen over deze activiteit: het was leuk om samen eens ongedwongen te kunnen praten, maar tegelijk waardevolle zaken te leren. Het moet niet altijd alleen over Hemelse Vader gaan om nuttig te zijn… Bedankt broeder Vermeulen voor de degelijke voorbereiding en schitterende les. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** activiteit, priesterschap, veiligheid --- ### [Een nieuw project: een boek over online zendingswerk](https://geenszins.info/een-nieuw-project-een-boek-online-zendingswerk/) **Published:** februari 15, 2015 **Author:** David Geens **Content:** 2014 blijft voor mij een bijzonder jaar. Samen met enkele andere leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen Der Laatste Dagen uit ons zendingsgebied – de Belgium/Netherlands mission – en onze zendingspresident Robinson, heb ik veel kunnen leren uit ons initiatief om actief zendingswerk te verrichten via Facebook. We zijn er in één jaar in geslaagd om meer dan 1100 verwijzingen te creëren. De meeste zendelingen hier zeggen inmiddels dat het zendingswerk sindsdien gewijzigd is en nooit meer het zelfde zal zijn. Inmiddels ben ik geroepen als adviseur voor het gebiedspresidium in verband met sociale media. Vorig jaar was er ook de [toespraak van Elder Bednar](https://www.lds.org/prophets-and-apostles/unto-all-the-world/to-sweep-the-earth-as-with-a-flood?lang=eng) waarin hij opriep om de aarde te overspoelen met onze boodschap. Die beide gebeurtenissen hebben me aangezet om te bidden hoe ik hier kan aan bijdragen vanuit mijn ervaringen. Ik was dan ook niet weinig verrast toen ik de inspiratie kreeg om hier een boek over te schrijven. Ik ben nu al verschillende keren als spreker gevraagd op kerkbijeenkomsten om hierover te spreken en les te geven. Veel leden willen hier graag aan meewerken, maar weten soms niet goed hoe. Om efficiënter te werk te gaan, wil ik nu een boek schrijven. Of beter gezegd, boekje. Een heldere handleiding met tips en werkwijzen hoe je te werk kan gaan. Geen boek dat richtlijnen geeft hoe het moet zijn, wel een hulp hoe het kan zijn. Vorige week heb ik voor mezelf de minimale inhoud vastgelegd. Die kan uiteraard nog veranderen naar mate ik schrijf. Vandaag kreeg ik echter nog een ingeving. Schrijven over sociale media is één ding, maar schrijven met sociale media is een ander ding. Ik wil dus jullie hulp. Ik ga telkens als ik een stuk heb geschreven dit publiceren op mijn blog onder de rubriek “boek online zendingswerk”. Daar kunnen jullie dus de voortgang volgen, maar mij ook helpen. Van schrijffouten verbeteren, tot verbeteringen in zinsconstructies en opbouwende kritiek op de inhoud. Het is allemaal welkom. Ik ga de stukken telkens publiceren nadat ik ze zelf één keer heb nagelezen, maar dus vrij snel. Het zullen dus soms draft versions zijn, waar nog veel verbeterd kan aan worden; hopelijk dankzij jullie input. Als dit alles klaar is, ga ik het boek publiceren. Al wie medewerking verleend heeft, zal vermeld worden in een speciaal hoofdstuk dat ik zal wijden aan de sociale media input. Dat hoodstuk zal nog iets speciaal worden, want dat zal ik zelf niet schrijven, maar wel jullie. Maar daarover later nog meer. Nadat de Nederlandse versie gepubliceerd is, ga ik ook voor deel twee van dit project beroep doen op mijn sociaal netwerk. Dan zoek ik native Engelssprekenden, die ook Nederlands verstaan. Aan hen ga ik vragen of ze ieder een stuk van het boek in het Engels willen vertalen. Ik hoop eerlijk gezegd te kunnen rekenen op een pak teruggekeerde zendelingen. Kortom, dit boek zal voor en van jullie zijn. Wie input heeft, mag die in de eerste plaats in de commentaren schrijven op deze blog. Je kan ze natuurlijk ook altijd mailen. Hoe dan ook ben ik jullie al vast dankbaar voor alle medewerking die er zal zijn. Laat ons er dus aan beginnen met de voorlopige schets te geven van de inhoud. Als jullie al bepaalde zaken zien dit ontbreken, laat maar weten: 1. voorwoord 2. drie basisregels 3. content maken 4. 1. quotes 2. afbeeldingen 3. video 4. eigen inbreng 5. facebook 6. 1. uitleg facebook 2. eigen tijdslijn 3. pagina 7. google+ 8. 1. uitleg google+ 2. verschil tussen jouw pagina en een pagina 3. hoe verbinden met andere sociale media 9. twitter 10. 1. uitleg twitter 2. volgen & gevolgd worden 3. mentions 4. scanning 11. blogs 12. 1. uitleg blogs 2. onderwerp kiezen 3. hoe eigen blog opzetten ahv wordpress 4. hoe lezers aantrekken? 13. Door jullie geschreven 14. 1. uitleg medewerking bloglezers 2. ingezonden stukken over “hoe kan ik helpen met online zendingswerk?” 15. Dankwoord 16. 1. vermelding van alle medewerkers via blog 2. mijn dankwoord **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** stgo, zendingswerk --- ### [Open data: 2-richtingsverkeer?](https://geenszins.info/open-data-2-richtingsverkeer/) **Published:** april 6, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Volksvertegenwoordiger [Peter Dedecker](http://peterdedecker.eu) heeft enkele jaren geleden met zijn verschillende pleidooien mijn interesse voor open data gewekt. Sindsdien volg ik dat allemaal vanop afstand en ben ik het met hem eens dat de overheid er altijd voor moet zorgen dat data – op voorwaarde dat die niet persoonsgebonden is – openlijk beschikbaar moet zijn voor derde partijen die er dan al dan niet commercieel mee aan de slag kunnen gaan. Wat ik me nu echter afvraag: moet dit éénrichtingsverkeer blijven? Moeten we overheid niet aansporen om ook data weer binnen te halen daar waar die nuttig kan zijn in de verrijking van de eigen data of mogelijkheden ontwikkelen om met reeds bestaande data nuttig aan de slag te gaan? Zeker daar waar dit een besparing zou kunnen betekenen op pogingen om zelf data aan te trekken. **Waze in de plaats van Meldpunt wegen?** Laat ik een voorbeeld geven. Je hebt de site [Meldpunt Wegen](http://www.meldpuntwegen.be) waar iedereen op nogal omslachtige wijze gebreken aan de openbare wegen kan melden. Voor wie dat nog niet heeft gedaan: aanrader om dit eens te doen. Verwacht geen mirakelen. Ik gebruik het als plichtsgetrouwe burger regelmatig en het is al meermaals voorgekomen dat de gemelde gebreken verholpen zijn voor ik een email krijg van de betrokken wegbeheerder dat hij eens ter plaatse zal gaan kijken. Of hoe de burgerbetrokkenheid toch nog altijd niet prioritair geplaatst is bij de ambtenarij… Maar dat terzijde. Het is en blijft een omslachtig proces, waarbij je ofwel via een omweg (sic) via google maps coördinaten moet gaan zoeken, kopiëren en plakken ofwel via kilometerpalen aan de slag moet gaan. Stel daar nu eens een ap tegenover zoals Waze. Een GPS gebaseerd op een brede community die wegenwerken, ongevallen, files en zelfs vallende sterren aan mekaar meldt door een simpele druk op de knop en een korte verklaring op de plaats waar het probleem voorkomt. Hoe moeilijk zou het nu zijn om daar een knop “meld een put” bij te plaatsen? Die meldingen kunnen rechtstreeks doorgegeven worden aan de juiste dienst bij het Vlaamse Gewest. Da’s volgens mij, als eenvoudige informaticus, zelfs nog geen moeilijke klus om daar een data interface voor te schrijven. Vrees voor onterechte meldingen? Volgens mij minder dan op de website, waar je nog een valse identiteit kunt aannemen. Bij Waze zou je het community principe kunnen gaan hanteren: pas als een put twee of drie keer gemeld is, er op reageren. Fake meldingen kan je uitsluiten door waze id’s die al te vaak onzichtbare putten gemeld hebben, te weren uit de inkomende stroom. Eerlijk gezegd, onze Vlaamse overheid zou geld op tafel moeten leggen bij de ontwikkelaars van Waze om deze functionaliteit te bouwen en te onderhouden. Zo steunen ze de community en verzekeren ze zich van een duidelijke bron van informatie. Volgens mij sparen ze een veelvoud uit aan dagelijkse wegeninspecties. En zelfs al zou er dan gezegd worden dat er overheidsgeld aan één bepaalde app gegeven wordt: maak een open interface voor zulke apps en laat hen zelf beslissen of ze data aanleveren. Ik zou bij de keuze tussen twee community apps kiezen voor diegene waar ik zulke problemen kan melden en tegelijk merk dat dit mij ten goede komt (door betere wegen met minder putten te hebben). **Nog meer mogelijkheden?** Dit is slechts één voorbeeld dat bij me opkwam dit weekend. Ik denk dat er tientallen voorbeelden te bedenken zijn. Geef gerust enkele ideeën mee in de reacties op dit artikel, zodat we ze kunnen beoordelen. Ik ben er zeker van dat ik Peter ze nadien kan laten nalezen en dat hij ze met plezier zal doorgeven aan de juiste kanalen. **Categorieën:** Opinie en ideeën, Technologie **Tags:** apps, community, overheid, technologie --- ### [Geven is altijd beter](https://geenszins.info/geven-is-altijd-beter/) **Published:** maart 6, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Er zijn zo van die clips, visualisaties zeg maar, die een gekende waarheid op zo’n manier brengen, dat je er kippenvel van krijgt. Beelden die op je netvlies geplakt worden en in je verstand én in je hart gegrift worden. Beelden die tranen in je ogen brengen en nadien je doen denken “ik hoop dat ik dit in daden kan omzetten”. De zendelingen hebben vandaag zo’n filmpje met ons gedeeld: https://www.youtube.com/watch?v=2x\_Fl3NQVd4 Ik hoop dat het bij jullie allemaal een gevoelige snaar raakt. We hebben in de kerk de afgelopen drie weken goederen ingezameld voor de vluchtelingen die in Knesselare worden opgevangen. Los van het feit of het nu economische of politieke vluchtelingen zijn, het zijn mensen die veel hebben achtergelaten, zo niet alles en ze hebben hulp nodig. Misschien zien we ze nu als overlast en hebben we er schrik van. Misschien zijn ze niet allemaal zuiver op de graat. Maar misschien zit er wel de persoon tussen die u of iemand van uw dierbaren of dertig jaar redt of helpt op de één of andere manier. Welnu, ik zal door dit filmpje alleszins met nog meer liefde geven. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geven --- ### [Mormoonse adventskalender #VerlichtDeWereld](https://geenszins.info/mormoonse-adventskalender-verlichtdewereld/) **Published:** december 2, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Ik schreef al eerder over onze kerstcampagne 2016 #[VerlichtDeWereld](https://geenszins.info/2016/11/25/verlicht-de-wereld/). Nu heb ik daar een mooie toevoeging op gevonden. Als een soort van adventskalender hebben we in aftelling naar Kerstmis voor alle mormonen wereldwijd een dagelijkse kleine opdracht. Elk van die zaken is een kleine vorm van dienstbetoon met de bedoeling de wereld een stukje te verlichten, om zelf het licht van de wereld te zijn. [![mormoonse adventskalender #VerlichtDeWereld](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/adventskalender-1-764x1024.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/adventskalender-1.png) [![mormoonse adventskalender #VerlichtDeWereld](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/adventskalender-2-749x1024.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/adventskalender-2.png) Mag ik jullie uitnodigen om met ons mee te doen en de wereld te verlichten? Op deze manier maken van december een echte kerstmaand. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** kerstmis --- ### [De oude wijze man](https://geenszins.info/oude-wijze-man/) **Published:** augustus 27, 2017 **Author:** David Geens **Content:** In een afgelegen dorp in de bergen, ver weg van hier, was er een tijd dat de inwoners onderling veel discussieerden. Ze waren het nooit eens wat de beste oplossing was voor hun problemen. Niet dat het een dorp van idioten was. Ze wisten gewoon soms niet te kiezen tussen alle mogelijkheden. Het was alsof ze niet zagen wat een goede keuze was en wat niet. [![De oude wijze man op de berg](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/oude-wijze-man-op-de-berg-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/oude-wijze-man-op-de-berg.jpg)Daarom kwamen ze op een dag samen op het dorpsplein om over dit grote probleem te discussiëren – nog maar eens. Maar deze keer kwamen ze tot een besluit. De dorpsraad zou een test uitschrijven onder alle mannen om te kijken wie de meeste kennis en levenservaring had. Deze man zou vervolgens de taak krijgen om de rol te vervullen van *oude wijze man*. De *oude wijze man* zou zich vervolgens terugtrekken op de hoge berg naast het dorp. Wie dan nog een probleem had, zou dit kunnen voorleggen aan deze *oude wijze man* na een flinke klimtocht. De testen waren niet simpel maar uiteindelijk werd er een *oude wijze man* aangeduid. Hij was inderdaad al wat ouder, had behoorlijk wat levenservaring en had veel kennis opgedaan uit boeken en tijdens enkele reizen buiten het dorp. Met veel enthousiasme werd de *oude wijze man* uitgezwaaid terwijl hij bepakt en gezakt aan de klimtocht begon naar zijn nieuwe woonplaats op de hoge berg. De rest van de mensen van het dorp waren blij met hun keuze. Telkens er een probleem dreigde voor te zorgen dat men weer in een eindeloze discussie verviel, duidde men één van de personen die het probleem hadden voorgelegd aan om naar de top van de berg te klimmen en een antwoord te halen bij de *oude wijze man*. Dit werkte verbazingwekkend goed en iedereen was tevreden. Men vond een zeker geluk omdat men wist dat men altijd terecht kon bij de *oude wijze man* op de berg. Maar op een dag kwam diegene die naar de *oude wijze man* op de top van de berg gestuurd was, in paniek naar beneden. Niemand had er eigenlijk acht op geslagen, maar de *oude wijze man* was in al die jaren echt wel heel oud geworden en was blijkbaar in alle rust en vrede op zijn berg vreedzaam gestorven. Wat moest men nu doen? Plots wisten ze zich weer geen raad meer met al hun vragen. Niemand bleek in staat om de *oude wijze man* te vervangen. Opnieuw kwamen de inwoners samen in een dorpsraad en na lange discussies daar kwam men tot het besluit dat voortaan alle mannen zich tijdens hun leven naar best vermogen moesten voorbereiden om op een dag *oude wijze man* te worden. Telkens als de *oude wijze man* zou overlijden, zou men een nieuwe test houden om te zien wie de nieuwe *oude wijze man* zou moeten worden. Dit nieuwe systeem kwam in voege en buiten de moeilijke beginperiode, merkte men dat dit een goede oplossing was. Na een tijd was er immers iemand wijs genoeg om aangeduid te worden als nieuwe *oude wijze man*. Hij pakte zijn spullen en trok de berg op. De andere mannen van het dorp waren echter de vorige ervaring niet vergeten en bleven dus verder studeren en toenemen in geleerdheid. Dit had als resultaat dat men steeds minder vaak de berg moest optrekken om de *oude wijze man* te raadplegen omdat men zelf de oplossing wel vond. Slecht af en toe was men het onderling niet eens en kon het advies van de *oude wijze man* helpen de juiste richting te kiezen. Na een tijd echter begon men op te zien tegen de klimtocht voor die enkele keren dat men nog de raad nodig had van de *oude wijze man*. Men begon de *oude wijze man* helemaal te vergeten en opnieuw stelde men plots op een dag vast dat men, ondanks alle geleerdheid die ze zelf verworven hadden, ze geen oplossing konden vinden. En zo eindigde het dorp weer waar het begonnen was: in eindeloze discussies over wat nu het beste was. ## Moraal van het verhaal Uit dit verhaal kan je leren dat het niet slecht is om een *oude wijze man* te hebben die advies geeft over belangrijke dingen. Maar men moet die *oude wijze man* niet op een bergtop plaatsen, maar dicht bij je houden zodat je hem nooit vergeet en vaak beroep kan doen op zijn goede raad. De tweede les is dat het ooit misschien jouw taak wordt om de nieuwe *oude wijze man* te zijn. Daarom is het belangrijk om altijd nieuwe kennis op te doen. Zo kan je zelf vaker een beslissing nemen, maar kan je ook anderen helpen. En wie weet, is het op een dag jouw beurt om *oude wijze man* te zijn. ## Onze profeet en de apostelen Ik ben blij dat we in onze kerk onze profeet hebben als *oude wijze man*, samen met zijn raadgevers en de twaalf apostelen. Zij leven onder ons, samen met ons en kennen onze problemen en geven onze goede raad wanneer we die nodig hebben. Dat is iets wat de meeste mormonen wel beseffen. Maar misschien moeten we ook denken aan de tweede les. We moeten ons allemaal voorbereiden alsof het morgen onze taak kan zijn om anderen raad te geven. Daarmee helpen we in de eerste plaats onszelf en ons gezin door te groeien in zelfredzaamheid, maar zijn we ook in staat om onze broeders hoeder te zijn of als leider hulp te bieden aan onze broeders en zusters. Laat ons daarom nooit het verhaal over het dorp en de *oude wijze man* vergeten. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** parabel, profeet --- ### [Soms staat het antwoord vlak voor je neus](https://geenszins.info/soms-staat-het-antwoord-vlak-voor-je-neus/) **Published:** maart 11, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag moesten mijn vrouw en ik in Heerlen naar de kerk. Mijn lieve Isabel is momenteel raadgeefster in het jeugdwerkringpresidium en moet daarom bij een hele reeks lokale conferenties aanwezig zijn. Wij dus op weg in onze nieuwe auto, iets meer dan 200 km ver. Gelukkig heeft de wagen een ingebouwde GPS, dus leek het ons geen probleem om daar te geraken. Maar iedere GPS werkt op een andere manier en een nieuwe auto is sowieso al wennen. Dus bijna ter plaatse hoorde ik opdrachten, maar Nederlandse kruispunten kunnen soms zo heerlijk ingewikkeld zijn, dat “sla nu linksaf” toch best nog wat meer verduidelijking kan gebruiken. Dus op een gegeven moment zoek ik koortsachtig naar waar ik nu ergens een detail kan zien van het kruispunt, zodat ik weet welke links nu de juiste links is. Ik heb een fantastische wagen, maar het is duidelijk een eindproduct van ons tijdperk, met name het informatietijdperk. Drie schermen geven gelijktijdig informatie, dus je bent soms meer een piloot aan boord van een jet dan een chauffeur in een auto. Je moet je dus inbeelden: je hebt een dringende vraag “waar moet ik naartoe?” en plots komt er zoveel informatie op je af dat je er quasi in verdrinkt en het antwoord, hoewel het er is, niet vindt. Herken je dat gevoel? Ik denk dat wel meer mensen dat tegenwoordig wel hebben. Als je met vragen zit, zal het soms eerder een opdracht zijn om uit alle informatie die je als feedback krijgt, het antwoord te vinden dan eerder om überhaupt iets te vinden. Hoe moet je dan verder? ## Verdrinken in informatie Het gebeurt af en toe dat iemand me een vraag stelt waarvan ik denk “komaan, dat vind je zelf meteen als je even moeite doet en Google gebruikt” en vaak gebruik ik dan [Let me Google that for you](http://lmgtfy.com/) om eigenlijk een beetje te spotten met de vraagsteller. Even goed heb ik zelf al voorgehad om een *lmgtfy* te krijgen als antwoord op mijn vraag. Ik begin echter te beseffen dat men de vraag soms stelt niet omdat men niets vindt, maar omdat men te veel vindt en er niet meer in slaagt te filteren in de hoeveelheid informatie. Er lijken dan zoveel antwoorden te zijn, zelfs heel wat die elkaars spiegelbeeld lijken te zijn en in contradictie met elkaar zijn, dat je eigenlijk even ver staat zonder antwoord. [![Opgelet met dokter google](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/dokter-google-147x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/dokter-google.jpg)Misschien ben je op zulk moment zelfs beter af zonder antwoord, want een verkeerd antwoord kan meer schade aanbrengen. Het is niet voor niets dat er bij de dokters tegenwoordig affiches ophangen met waarschuwingen voor “dokter Google”. Kwaadsprekers onder ons zouden kunnen zeggen dat dokters dit ophangen om hun eigen inkomsten te beschermen of omdat ze er niet tegen kunnen in twijfel getrokken te worden, maar ik kan me inbeelden dat men patiënten over de vloer krijgt die zo gefixeerd zijn op wat ze denken te hebben, dat ze eerder het lijstje symptomen van het internet citeren dan wat ze werkelijk voelen. Best gevaarlijk, lijkt me. Ik vind Google fantastisch. Ik gebruik het ongelooflijk veel en ik slaag er in heel wat informatie te ontsluiten die anderen niet onmiddellijk lijken te vinden. Sommigen van mijn vrienden noemen me dan ook al “mister Google” en eigenlijk ben ik blij dat ze mij betrouwbaar genoeg vinden om hun vraag aan door te spelen. Tegelijk besef ik dat in alles wat ik nu vertel, best wel een belangrijke boodschap zit. We verdrinken in zoveel informatie, dat het moeilijk wordt om waardevolle informatie te scheiden van minder belangrijke informatie of zelfs van fake news, een fenomeen dat gevoed wordt door sociale media, die nota bene uitgevonden zijn om vlot informatie met elkaar te kunnen delen. [![Heads up display](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/heads-up-display-300x210.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/heads-up-display.jpg)Wat ik deze morgen in de wagen geleerd heb, is om eens gewoon recht voor je neus te kijken. In mijn geval hielp het, want het detail dat ik zocht, stond geprojecteerd op mijn ruit in mijn heads-up display. In het echte leven is het echter niet anders. De antwoorden liggen soms voor het rapen, als we ze maar willen zien. Les twee: vertrouw op anderen. Moest ik deze morgen nog zijn fout gereden, wat zou er mis zijn om nog eens de oude methode toe te passen en het raampje naar beneden te draaien en iemand om hulp te vragen? Moeten we niet iets vaker de informatietechnologie aan de kant leggen zodat we eens minder informatie krijgen en ons focussen op enkel die informatie die we van vrienden, familie of geliefden kunnen krijgen. Niet gebundeld in 140 of 160 karakters in schabouwelijke taal? Eens een lekker ouderwets gesprek bijvoorbeeld; niks mis mee. We moeten dat vooral eens doen met vragen die ergens, misschien diep begraven, in ons allemaal zitten. Wat die vragen zijn, kan voor ieder van ons verschillend zijn, maar ik ben er wel van overtuigd dat we allemaal zulke vragen in ons hebben zitten. Vragen die eens wat meer tijd en studie vergen en die gerust eens mogen wachten op een uitgerijpt antwoord. ## Zin geven als antwoord Bezinning zullen sommigen dat noemen. Bezinnen in de betekenis van “zin geven aan”. “Zin geven”: zin staat er als enkelvoud. Geen overdaad aan antwoorden en enerzijds-anderzijds geschipper tussen wal en schip. Gewoon een eenvoudige zin als antwoord op complexe vragen. Dat is soms een veel moeilijkere opdracht dan “schrijf een essay van 80 pagina’s over …”. Ik had vanmorgen een deugddoend gesprek met mijn ringpresident Joep Boom. Hij was als goede herder bezorgd om me omdat er de laatste tijd veel op me was afgekomen, maar toen ik hem vertelde dat ik het positief inzag, keek hij even op. Ik legde hem toen uit dat ik regelmatig voor scholen ga spreken en dat ik dan de vraag krijg “wat heeft u volgens u zo succesvol gemaakt als zakenman?”. Dan antwoord ik altijd: “veel fouten maken op de voorwaarde dat je uit iedere fout minstens één les trekt”. Ik vertelde mijn ringpresident dat dit volgens mij ook een eenvoudig antwoord is op de vraag “hoe leert het mormonisme aan om te blijven groeien?”. Eén zin: leer uit je fouten, sta op en ga weer verder. Velen kennen de parabel van de overspelige vrouw en Jezus’ wijze woorden “wie zonder zonde is, werpe de eerste steen”. De les die de meesten daaruit leren (en het is een belangrijke les) is dat we niet zomaar mogen veroordelen. Maar de tweede les die wat meer verborgen ligt, is wat Jezus tegen de vrouw zegt “ga heen en zondig niet meer”. Daarin ligt ook besloten “ik hoop dat je hier iets uit geleerd hebt en dat je deze wijze les meeneemt”. Het zou dus niet slecht zijn dat we eens wat meer stil staan bij de antwoorden die voor onze neus liggen, in ons hart, bij onze vrienden, maar ook bij onze Hemelse Vader. Ik gaf het voorbeeld zonet om aan te tonen hoe zelfs op heel eigentijdse vragen, er antwoorden te vinden zijn in de Schriften. De antwoorden, hoe moeilijk te vinden, zijn vaak vlak voor onze neus als we tenminste kijken en er de tijd voor nemen om te kijken. Mijn wens deze zondag is dan ook dat jullie allemaal de tijd vinden om eens wat langer recht voor je uit te kijken naar het antwoord dat je zoekt en dat je op die manier die zin mag vinden, die zin geeft aan je zoektocht en een antwoord op je vraag. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën --- ### [Zelf nodig zijn](https://geenszins.info/zelf-nodig-zijn/) **Published:** maart 6, 2019 **Author:** David Geens **Content:** OK, ik ben een blogger, dus er moeten dingen op mijn blog verschijnen, ook al zijn de woorden tegenwoordig met één vinger ingetypt. Ik ben blijkbaar de som van mijn eigen geschiedenis en ik werk het beste als ik kan typen. Dat helpt me mijn gedachten ordenen, zelfs al gaat dat veel trager dan vloggen. Dus bij deze eindelijk weer eens aan het bloggen. Het grote voordeel is nu voor de trage lezers onder jullie omdat nu veel trager geschreven wordt. [![hersenbloeding](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/hersenbloeding-297x300.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/hersenbloeding.png)Wel, tijd dus om jullie te laten weten hoe het met me gaat, enkele maanden na mijn hersenbloeding. De situatie nu is dat er blijvende schade is in mijn hersenen: de bloeding heeft een stuk van motorisch centrum links vernield, wat dus de problemen met mijn rechterhand verklaart. Rechts mis ik nog steeds heel wat kracht in de pols en vingers en fijne motoriek is quasi onbestaande. Maar ik ben zeker niet meer zo onbeholpen. Mijn linkerhand is in heel veel dingen beter geworden en veel dingen leer je met één hand doen. En er bestaan nu eenmaal ook dingen zoals elastische veters, maar ik weiger om te gaan shoppen op hulpmiddelenwebsites omdat ik mezelf wil verplichten mijn rechterhand te blijven gebruiken. Op dit moment gebruik ik naast de elastische veters enkel nog een mes waar een stuk isolatie rond zit zodat ik toch mijn vlees zelf kan snijden op voorwaarde dat de stoel rechts van me onbezet is. In het andere geval is een blauw oog een quasi garantie voor mijn rechterbuur. Mentaal is bijna alles terug bij het oude, behalve dat ik nu het heel moeilijk heb in drukke omgevingen met veel gelijktijdige prikkels. Massabijeenkomsten laat ik dus liever nog links liggen en soms moet ik zelfs in kleinere gezelschappen zeggen dat ik beter naar huis kan gaan of de rust ergens moet opzoeken. TV kijken blijft ook een opgave, zeker bij snel wisselende beelden. En stress glijdt minder goed van me af, waardoor ik ook wel sneller moe ben. Gaan slapen om negen uur is niet uitzonderlijk voor me. De klok nog middernacht zien raken is onbestaande. Voor wie mijn vroeger slaapritme kende, zal dit als een verrassing komen. ## Lijmwerk in mijn hersenen [![AVM](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/avm-300x99.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/avm.jpg)In eerste instantie was de oorzaak van mijn hersenbloeding een mysterie. Ik ontbrak de normale risicofactoren zoals hogere leeftijd, bloeddruk of diabetes. Maar dankzij een professor, bevriend met zus, heeft men in UZ Leuven beter en dieper gaan kijken en heeft men een [AVM](https://www.hersenstichting.nl/alles-over-hersenen/hersenaandoeningen/arterioveneuze-malformatie-avm) gevonden op de plaats waar de bloeding was. Dit moet natuurlijk hersteld worden want anders blijft de kans op een nieuwe bloeding hoog, zo hoog dat het bijna een zekerheid is dat gelet op mijn leeftijd, het nog eens zou gebeuren. Na een reeks onderzoeken en second opinions, heb ik er voor gekozen om in Leuven een endovasculaire behandeling te ondergaan. Simpel gezegd gaat men met een katheder via mijn lies naar de overbodige bloedvaten en gaat men die opvullen met een hars. Weinig invasief maar wel een risico omdat men nu eenmaal de bloedstroom in mijn hersenen gaat wijzigen. Het is een operatie nu me niet beter zal maken – voor mijn hand zal ik nog meer dan een jaar moeten blijven revalideren – maar die de toekomst wel beter moet maken. Voor mij is het mentaal zwaar momenteel omdat het risico bestaat dat ik minder functioneel wakker zal worden. Misschien zal ik terug meer verlamd zijn of kan ik niet meer praten (want dat stuk ligt vlakbij). Door mijn geloof heb ik wel aan de artsen gevraagd om durven door te gaan. Ik heb immers geen schrik om te sterven omdat ik weet dat ik dan naar een betere plaats ga. Mijn schrik is eerder om nog een slecht leven te hebben. Hoewel ik nog steeds geloof dat het leven een geschenk is van God, heb ik nu een meer genuanceerd beeld op mensen die om euthanasie vragen. Moest ik permanent verder moeten leven met een zware beperking en zou ik geen geloof hebben, dan zit er zeker een persoonlijkheidskenmerk in me die ook liever zou sterven. Meer nog: mijn geloof versterkt dat gevoel misschien nog, net omdat de dood me niet afschrikt. Wat me echter echt op de been houdt, is mijn gezin. Hun zorg en liefde is fantastisch (ik vind niet genoeg woorden om te zeggen hoe super mijn vrouw is), maar wat echt helpt, is dat ze me laten voelen dat ze me nodig hebben. ## Nodig zijn is nodig [![Nodig zijn](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/nodig-zijn-300x280.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2019/03/nodig-zijn.jpg)Laat dat de les zijn die ik zeker met jullie wil delen. Als er iemand ernstig ziek of hulpbehoevend wordt, is het zeker nodig om te helpen en medelijden te hebben. Die reacties zijn voor ons als Christenen heel natuurlijk. Maar heb die persoon ook nodig in je leven; laat hem of haar voelen welke waarde hij of zij nog heeft. Dat zou wel eens dat kunnen zijn wat de behoevende persoon het meest nodig heeft om door te zetten: zelf nodig zijn. ![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gezondheid --- ### [Van zielen en siliconen: Ethiek en geloof in de wereld van AI](https://geenszins.info/van-zielen-en-siliconen-ethiek-en-geloof-in-de-wereld-van-ai/) **Published:** mei 30, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een gesprek met Gerard Bodifee over de ethische en gelovige dilemma’s van artificiële intelligentie (AI) liet me nadenken over hoe AI ons dwingt na te denken over vergeving en fouten, en de rol van geloof in het stellen van ethische grenzen. Ook worden de verantwoordelijkheid en uitdagingen van het creëren van nieuwe vormen van intelligentie overwogen. **Content:** Onlangs had ik een boeiende discussie met filosoof en wetenschapper Gerard Bodifee en zijn vrouw Lucette Verboven over ethiek en artificiële intelligentie (AI). Onze gesprekken brachten een aantal intrigerende kwesties aan het licht, die ik graag wil delen. ## AI en ethiek: een nieuw tijdperk Artificiële intelligentie staat op het punt een doorbraak te maken waarbij het op sommige vlakken beter zal presteren dan de mens. Dit betekent dat AI-systemen, zoals zelfrijdende auto’s, in staat zullen zijn om minder ongelukken te veroorzaken per miljoen gereden kilometers dan menselijke bestuurders. Echter, de foutenmarge zal nooit nul zijn. Dit roept een belangrijke ethische vraag op: waarom hebben we het zo moeilijk met het idee dat zelfrijdende auto’s, ondanks hun superieure prestaties, toch ongelukken zullen veroorzaken? ## Het menselijke aspect van fouten Uit mijn gesprekken met Bodifee bleek dat er een fundamenteel menselijk aspect meespeelt. Wanneer een mens een fout maakt, kunnen we die persoon haten of vergeven. Deze emotionele reacties zijn diep geworteld in onze interacties met andere mensen. Maar wanneer een fout wordt gemaakt door een zieloos AI-systeem, ontbreekt deze mogelijkheid tot vergeving of haat. Dit maakt het voor ons moeilijker om zulke fouten te accepteren. Het lijkt erop dat een groot deel van de ethische discussie rondom AI gaat over hoe wij als mensen reageren op fouten. Kunnen we dezelfde emotionele ruimte vinden voor vergeving bij technologie, zoals we dat kunnen bij mensen? Dit is een fascinerend vraagstuk dat ons dwingt om na te denken over onze eigen gedragingen en ethische standaarden. ## Ethiek en geloof: onlosmakelijk verbonden Deze discussie heeft me ook aan het denken gezet over hoe nauw ethiek verweven is met geloof. Iemand kunnen vergeven of ervoor kiezen om iemand te blijven haten, is een fundamentele keuze die we hebben leren maken en onderscheiden dankzij het voorbeeld van Jezus Christus. Daarom denk ik ook dat het niet toevallig is dat we in deze discussie over ethiek dat raakvlak met geloof terugvinden. Voor mij is dit het zoveelste bewijs dat geloof echt deel uitmaakt van wie we zijn, van onze identiteit. Wanneer we over ethische vraagstukken nadenken, grijpen we automatisch, soms zonder het te beseffen of te willen, terug naar diep gelovige kwesties waarop we in het christendom antwoorden vinden. ## Het goddelijke pad van creatie Met het creëren van AI betreden we duidelijk een pad waarbij we zelf in staat zullen zijn, of misschien zullen zijn, om intelligentie te creëren. We beginnen ons langzaam te bewegen op een goddelijk pad waarin wij andere intelligente wezens kunnen creëren. De vraag is dan ook hoeveel we moeten leren uit ons geloof om de ethiek te bepalen omtrent de paden die we verder gaan in het ontwikkelen van AI. Kunnen we veel leren uit de voorbeelden die geloof ons biedt over hoe wij moeten omgaan met de intelligentie die we creëren? Het biedt verdere inzichten en vraagstukken over waar we grenzen zullen leggen: grenzen voor onszelf, grenzen die ons toelaten om in te grijpen op wat we creëren, maar ook vrijheden die we zullen geven aan de wezens die we zullen creëren. En dan moeten we ons de vraag stellen: moeten wij misschien nadenken over het geven van de aanleg om religie te ontwikkelen aan de nieuwe intelligentie die we creëren? Dit zijn boeiende vraagstukken waar we zeker bij stil moeten staan. ## Nadenken over onze toekomst Ik ben benieuwd naar jullie gedachten en reacties op dit onderwerp. Hoe denken jullie over de ethische implicaties van fouten gemaakt door AI? En hoe zien jullie de rol van geloof in deze discussies? Hoe moeten we omgaan met de nieuwe intelligentie die we mogelijk zullen creëren? **Categorieën:** Geloof, Opinie en ideeën, Technologie **Tags:** AI, artificiële intelligentie, ethiek, geloof --- ### [Lessen na 101 jaar: waarde en respect](https://geenszins.info/lessen-na-101-jaar-waarde-en-respect/) **Published:** september 9, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** President Nelson wordt 101 en deelt twee levenslessen geleerd uit een eeuw ervaring. Lessen die verrassend genoeg voor iedereen van toepassing zij **Content:** Onze profeet Russell M. Nelson wordt 101 jaar. Dat is op zich al een mooie prestatie. Het wordt nog extra bijzonder als je weet dat hij in die 101 jaar 40 jaar gewerkt heeft als topdokter in de hartchirurgie en daarbij wereldwijde faam heeft verzameld door zijn pionierswerk en daarna nog eens vier decennia actief is geweest als kerkleider in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het was voor hem de moeite om eens een persoonlijke boodschap te delen, niet alleen aan de leden van De Kerk van Jezus Christus, maar aan de ganse wereld, via een opiniestuk in [Time Magazine](https://time.com/7315003/russell-nelson-dignity-respect/). Wat mij daarbij meteen opvalt is dat hij twee wijze lessen geeft die hij weliswaar wortelt in het evangelie van Jezus Christus, maar niet zeggen *“geloof in Christus”*. Neen, hij roep op om te erkennen dat iedereen waarde heeft en waardigheid verdient. Nelson wijst er op, zoals wij geloven, dat iedereen een kind is van een Hemelse Vader en een Hemelse moeder. Alleen al dat feit, betekent dat we respect moeten hebben voor iedere mens. Hij wijst terecht op de positieve gevolgen van deze houding: het brengt emotioneel, mentaal en spiritueel evenwicht en hoe meer je dit omarmt, hoe meer je angst en vrees voor de toekomst zullen afnemen. Net zoals onze profeet aanstipt, is dit vooral voor jongeren een belangrijke boodschap. Ik zie in mijn eigen gezin hoe adolescenten worstelen met angsten en onzekerheid. Er lopen veel onderzoeken naar de oorzaken. Ik denk dat er geen simpel antwoord is. Jazeker, sociale media zullen een rol spelen, maar we mogen de turbulentie in de wereld en de polarisatie aangewakkerd door media en politieke extremisten niet uit het oog verliezen. Tegelijk zijn heel veel mensen op zoek naar identiteit en wordt er van buitenaf misbruik gemaakt van die zoektocht. Daarom is het goed dat president Nelson ons verzekert dat we allemaal een waarde hebben en dat een hart dat weet dat het geliefd is en gefocust blijft op zijn doel, klopt met standvastigheid, vertrouwen en hoop, ongeacht wat er in het leven gebeurt. Tegelijk betekent dat ook dat als we beseffen welke waarde we zelf hebben, het beter en makkelijker is om de andere met waardigheid te benaderen. President Nelson’s tweede les grijpt direct terug op de evangelische waarheid: heb uw naaste lef net als uzelf. Ik citeer onze profeet met deze wijze woorden: *“Een eeuw ervaring heeft mij dit met zekerheid geleerd: woede overtuigt nooit, vijandigheid geneest nooit en twist leidt nooit tot blijvende oplossingen. Te veel van het huidige publieke debat, vooral online, bevordert vijandigheid in plaats van empathie.*“ De wereld heeft meer nood aan vredestichters. En dan moeten we niet meteen denken dat we zelf de oorlogen in Oekraïne of Gaza zullen stoppen. Maar we moeten ook niet gelaten aan de kant blijven staan omdat we niks kunnen doen, want we kunnen zoveel meer dan niks doen. Het is zo verleidelijk, ook voor mij, om ergens online een snedige opmerking te maken. We denken te scoren als we een ander, al dan niet online, in de hoek zetten of een klap verkopen. We moeten echter terug leren dat we meer punten scoren als we respect tonen, luisteren naar de redenen waarom iemand een ander standpunt inneemt en aanvaarden dat we we niet in een *rat race* zitten waar we de ander moeten overtuigen van ons gelijk. Dat begint bij onszelf. We moeten niet wachten tot een ander de eerste stap zet. Dat kunnen we niet controleren, maar onze eigen keuzes hebben we wel in de hand. Voor wie de leringen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bestudeert, zal het begrip *keuzevrijheid* wel bekend in de oren klinken. Voor wie nieuwsgierig is naar hoe keuzevrijheid essentieel onderdeel is van Gods plan, heb ik de warme uitnodiging om eens langs te komen. We kunnen zelf bruggenbouwer en vredestichter zijn. Zelfs kleine daden – zoals contact zoeken over grenzen van geloof, cultuur of politiek heen – kunnen deuren openen naar genezing. Ook als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen moeten we hier meer mee bezig zijn. We mogen niet in een *wij-zij*-houding vervallen. En dan bedoel ik zeker niet alleen tegenover wie nog geen lid is van de kerk, maar zeker ook tegenover ieder die ongeacht van hun lidmaatschap, niet helemaal recht wandelt op het pad dat Jezus Christus heeft uitgetekend. Ongeacht de keuzes die iedere mens maakt, leert president Nelson ons hier dat we respect moeten hebben voor de waarde van iedere dochter en zoon van God. Ik ben blij met deze boodschap van onze profeet. Hij begint niet met te zeggen dat geloof in Christus de enige stap is die we moeten zetten. Maar hij eindigt wel met er op te wijzen dat deze houding een rechtstreeks gevolg is van de liefde voor Christus. Of hem het met zijn verjaardagswens te zeggen: > Mijn geloof leert me dat Jezus Christus meer dan twee millennia geleden dezelfde wetten van geluk predikte: God liefhebben en onze naaste liefhebben. Na 101 jaar kan ik zeggen dat dit geen abstracte theologische ideeën zijn, maar praktische wijsheid. Ze hebben me gesteund tijdens verlies en triomf, onzekerheid, vrede, oorlog en genezing. Als we deze eeuwige waarheden omarmen – onze eigen waarde eren, anderen met waardigheid behandelen en onze gezinnen koesteren – zullen ons leven en onze wereld stabieler en vreugdevoller zijn. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** christus, geloof, maatschappij, mormonen --- ### [Zit ons universum in een zwart gat? Wat openbaring erover zegt](https://geenszins.info/zit-ons-universum-in-een-zwart-gat-wat-openbaring-erover-zegt/) **Published:** oktober 28, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Nieuw onderzoek suggereert dat ons universum zich misschien bevindt in het binnenste van een zwart gat. Een gewaagd idee — maar verrassend in lijn met oude openbaringen over eeuwige schepping, werelden zonder getal en de eeuwigheid van materie. Wat als wetenschap en geloof meer met elkaar delen dan we denken? **Content:** De gedachte alleen al lijkt rechtstreeks uit een sciencefictionverhaal te komen: dat ons heelal zich misschien bevindt *[in het binnenste van een zwart gat](https://www.nationalgeographic.com/science/article/are-we-living-inside-black-hole-universe)*. Toch wint dat idee terrein onder astrofysici. Niet omdat men plots zweverig is geworden, maar omdat bepaalde observaties — vooral dankzij de [James Webb-telescoop](https://www.discovermagazine.com/jwst-findings-may-suggest-our-universe-exists-inside-a-black-hole-47248) — ons dwingen om de grenzen van de klassieke kosmologie te hertekenen. En ik heb altijd een ongelooflijke interesse gehad in fysica en kosmologie omdat het mij het gevoel geeft te kijken naar Gods ongelooflijke talent. Maar het wordt pas echt boeiend wanneer we die hypothese naast de openbaringen leggen die we in de Schriften vinden. Want wat de wetenschap benadert via wiskunde en relativiteit, spreekt de openbaring al eeuwenlang uit in spirituele taal: dat schepping eeuwig is, dat er werelden zonder getal bestaan, en dat materie niet uit het niets komt, maar eeuwig voortleeft. ## De theorie: een universum in het binnenste van een zwart gat Volgens de moderne kosmologie is een zwart gat een punt in de ruimte waar de zwaartekracht zo sterk is dat niets, zelfs licht, nog kan ontsnappen. Binnen die ‘gebeurtenishorizon’ vervaagt de grens tussen ruimte en tijd. Sommige natuurkundigen vermoeden dat de binnenkant van zo’n zwart gat niet zomaar eindigt in vernietiging, maar kan uitmonden in een nieuw, uitdijend universum — een ‘baby-universum’. In dat geval zou *onze eigen oerknal* het gevolg zijn van zo’n gebeurtenis: het moment waarop in een ouder universum een zwart gat ontstond. Wat wij ervaren als expansie, zou daar de binnenkant van zijn. De wetten van ons universum — natuurconstanten, de verhouding tussen massa en energie, de kromming van de ruimte — zouden dan de *afdruk* zijn van de omstandigheden bij die geboorte. Met andere woorden: ons heelal zou niet het eerste, en zeker niet het laatste zijn. Het idee blijft speculatief, maar het appelleert aan een intuïtie die veel mensen herkennen: dat schepping cyclisch is. Er is geen absoluut begin, enkel een voortdurende overgang van oud naar nieuw. ## De eeuwige schepping volgens openbaring Wat mij opvalt, is hoe sterk dit resoneert met wat we in de Schriften lezen. Binnen *de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen* is het nooit de bedoeling geweest om te zeggen dat God “uit niets” heeft geschapen. Joseph Smith leerde het omgekeerde: de elementen zijn eeuwig, en God brengt ze slechts in orde. In *Abraham 3:24* lezen we: > ‘Wij zullen naar beneden gaan, want er is ruimte daar, en wij zullen van deze stoffen nemen en wij zullen een aarde maken.’ Dat impliceert dat er vóór de schepping reeds ruimte en materie bestonden. En *Leer en Verbonden 93:29* gaat nog verder: > ‘De mens was eveneens in het begin bij God. Intelligentie⁠, of het licht van de waarheid, is niet geschapen of gemaakt, en dat kan ook niet.’ Onze leer is dus niet lineair — niet een verhaal van een beginpunt — maar cyclisch, eeuwig en oneindig. En in *Mozes 1:33* zegt de Heer zelf: > ‘En ontelbare werelden heb Ik geschapen⁠; en ook die heb Ik voor mijn eigen oogmerk geschapen; en door de Zoon heb Ik ze geschapen, die mijn Eniggeborene is.’ Dat is een opmerkelijk parallellisme met de moderne multiversumtheorie. Wetenschappers gebruiken termen als ‘parallelle universa’, terwijl openbaring spreekt over ‘ontelbare werelden’. Beiden raken aan hetzelfde intuïtieve besef: de schepping is geen eenmalig project, maar een eeuwige cyclus. ## Waar wetenschap en openbaring elkaar raken Er zijn drie treffende raakpunten die mij fascineren: 1. **De eeuwigheid van materie.** De relativiteit leert dat energie en materie niet vernietigd kunnen worden, enkel getransformeerd. De openbaring leert precies hetzelfde — maar dan met een morele dimensie: wat eeuwig is, is niet enkel materie, maar ook *intelligentie*. 2. **De orde in chaos.** Een zwart gat lijkt vernietigend, maar kan volgens sommige theorieën juist de kiem zijn van nieuwe schepping. Dat doet denken aan de geestelijke wet dat uit lijden en chaos nieuwe groei voortkomt. Zelfs de zondeval had een doel: zonder haar geen vooruitgang. In die zin weerspiegelt het heelal het plan van verlossing zelf. 3. **De continuïteit van wet en orde.** In de hypothese van de ‘zwarte-gat-cosmos’ erven nieuwe universa de wetten van hun voorgangers. Via openbaring weten we: ‘Er is een wet gegeven, onherroepelijk, waarop alle zegen is gegrondvest’ (L&V 130:20-21). Dezelfde gedachte: elke nieuwe schepping leeft volgens eeuwige principes. ## Het verschil: doel versus toeval Toch blijft er een wezenlijk onderscheid tussen het wetenschappelijke model en de leer van het evangelie. De fysica ziet enkel wetten — blind, zonder bedoeling. Openbaring voegt daar *intentie* aan toe. God schept niet uit toeval, maar uit liefde. Zijn universa bestaan niet zomaar; ze zijn er ‘opdat de mens in hen vreugde zou hebben’ (2 Nephi 2:25). Waar de wetenschap worstelt met de vraag waarom er überhaupt iets bestaat, geeft het evangelie een antwoord dat verder gaat dan wiskunde: omdat er een eeuwig plan van geluk is. ## Een spirituele lezing van het zwarte gat Voor mij is het beeld van het zwarte gat haast symbolisch. Een zwart gat is het meest duistere dat we kennen — een plaats waar licht zelf verdwijnt. En toch, als deze theorie klopt, is datzelfde duister de bron van nieuw licht, van nieuwe schepping. Is dat niet exact wat we ook in Christus zien? De diepste duisternis — Golgotha — wordt het begin van eeuwig leven. Wat lijkt op vernietiging, blijkt verlossing. In die zin is het zwarte gat geen vijand van geloof, maar een prachtige metafoor: de plek waar het oude sterft, opdat het nieuwe kan geboren worden. ## De eeuwige harmonie van wetenschap en geloof Sommigen zien geloof en wetenschap als rivalen. Ik niet. De ene zoekt *verklaring*, de andere *betekenis*. Maar wie de diepte van beide durft te zien, ontdekt dat ze samen een groter verhaal vertellen: dat van een universum dat leeft, beweegt, en voortdurend herschapen wordt. Joseph Smith zei ooit: > ‘De elementen zijn eeuwig; ze kunnen niet vernietigd worden. Ze kunnen worden geordend en herschikt.’ Dat is eigenlijk pure kosmologie — maar met ziel. Het is geen botsing van grootheden, maar een symfonie. En misschien, heel misschien, bevinden we ons inderdaad in het binnenste van een zwart gat — maar dan in de ruimste, meest heilige betekenis van het woord: *binnenin de eeuwige schepping van God zelf.* **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** fysica, geloof, kosmologie, openbaring, wetenschap --- ### [2026: het jaar waarin we niet langer afwachten maar handelen](https://geenszins.info/2026-het-jaar-waarin-we-niet-langer-afwachten-maar-handelen/) **Published:** januari 1, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** 2026 is het jaar waarin we zelf terug de regie in handen moeten nemen. Het draaiboek hebben we al. Op die manier beslissen we zelf in welke wereld we willen wonen. Mijn wensen en zegen voor 2026. **Content:** Daar staan we dan. De eerste bladzijde van een gloednieuw jaar, 2026, ligt voor ons als een onbeschreven blad. Voor velen voelt zo’n begin als een zeldzaam moment om de balans op te maken. We kijken naar de wereld om ons heen – een wereld die soms onrustig aanvoelt, waarin we overspoeld worden door informatie en waarin grote maatschappelijke vraagstukken ons het gevoel kunnen geven dat we maar kleine, machteloze toeschouwers zijn aan de zijlijn van de geschiedenis. Toch voel ik aan het begin van dit jaar een diepe, onwankelbare hoop. Die hoop komt niet voort uit een naïef optimisme dat alle grote problemen in de wereld zichzelf wel zullen oplossen. Integendeel, mijn hoop is geworteld in een principe dat ik door de jaren heen steeds sterker ben gaan voelen: wij zijn niet hier om lijdzaam af te wachten wat de toekomst brengt. Wij zijn hier om die toekomst zelf vorm te geven, stap voor stap, mens voor mens. ### Het wonder van de kleine dingen In de hectiek van ons dagelijks bestaan vergeten we wel eens hoe krachtig één individu kan zijn. We hebben vaak het idee dat we grootse, meeslepende daden moeten verrichten om een verschil te maken. Maar in het Boek van Mormon staat een zin die mijn kompas vormt voor het komende jaar: ‘Door kleine en eenvoudige dingen worden grote dingen teweeggebracht’ (Alma 37:6). Dit is een universele waarheid die we overal om ons heen zien, als we maar goed kijken. Een machtige eik begint als een klein eikeltje; een kabbelende beek vormt na verloop van tijd een diep ravijn. In ons eigen leven werkt het precies zo. Voor 2026 wil ik ons uitdagen om die ‘kleine dingen’ weer serieus te nemen. Een oprecht compliment aan een vreemde, een geduldig gesprek met een buurman die eenzaam is, of simpelweg de keuze om niet mee te gaan in bitterheid wanneer anderen dat wel doen. Dat zijn de werkelijke bouwstenen van een betere wereld. Het zijn kleine daden die, wanneer ze worden samengevoegd, een onstuitbare golf van positiviteit kunnen creëren. ### Christus als gids voor actieve verantwoordelijkheid Of je nu een diepgelovig christen bent, of simpelweg iemand die op zoek is naar meer morele houvast in zijn leven: de leringen van Jezus Christus bieden een blauwdruk voor een leven dat ertoe doet. Wat mij persoonlijk altijd raakt in de verhalen over de Heiland, is dat Hij nooit afwachtte. Hij nam geen genoegen met de status quo. Hij zocht de mensen op die aan de rand stonden, Hij genas waar pijn was en Hij sprak waar anderen zwegen. In het Nieuwe Testament leert Hij ons: ‘Gij zijt het licht der wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven’ (Mattheüs 5:14). Deze tekst zie ik niet als een vrijblijvend compliment, maar als een directe oproep tot verantwoordelijkheid. Het vertelt ons dat we de morele plicht hebben om het goede dat in ons zit niet voor onszelf te houden. We hebben allemaal een uniek ‘licht’ – een talent, een portie empathie, een scherp inzicht – en 2026 vraagt van ons dat we dat licht laten schijnen, juist daar waar het donker is. Het evangelie van Christus leert ons dat we geen slachtoffers zijn van onze omstandigheden, maar actieve deelnemers. We hebben de kracht gekregen om zelf het goede te verspreiden. Er is een mooie tekst in de christelijke traditie die zegt dat we ‘met ijver betrokken moeten zijn bij een goede zaak, en vele dingen uit eigen vrije wil moeten doen’ (Leer en Verbonden 58:27). Het sleutelwoord hier is ‘eigen vrije wil’. We hoeven niet te wachten tot een overheid, een organisatie of zelfs een kerk ons vertelt wat we moeten doen. De roeping om een goed mens te zijn, dragen we al in ons hart. ### De wereld die we zelf bouwen Wanneer we de leringen van Christus serieus nemen, verschuift onze focus van ‘wat kan de wereld voor mij doen?’ naar ‘wat kan ik voor de wereld betekenen?’. Het evangelie is voor mij geen abstracte theorie voor op de zondagmorgen, maar een praktische handleiding voor het nemen van persoonlijke verantwoordelijkheid op de maandagvrijdag. Koning Benjamin, een wijs leider uit het Boek van Mormon, zei het heel krachtig: ‘Wanneer gij in de dienst van uw medemensen zijt, zijt gij louter in de dienst van uw God’ (Mosiah 2:17). Dit principe overstijgt religieuze grenzen. Het gaat over fundamentele menselijkheid. Als we 2026 ingaan met de dagelijkse vraag: ‘Wie kan ik vandaag een stukje verder helpen?’, dan verandert dat de sfeer in onze gezinnen, onze buurten en op onze werkplekken. Verantwoordelijkheid nemen betekent ook: stoppen met wijzen naar anderen. Het is makkelijk om de schuld van de verharding in de maatschappij bij ‘de ander’ te leggen. Het is moeilijker, maar veel zinvoller, om bij jezelf te rade te gaan: ‘Draag ik bij aan de vrede, of aan het conflict?’. Door de principes van Christus – zoals vergeving, integriteit en onbaatzuchtigheid – toe te passen, worden we zelf de verandering waar we op hopen. ### Een uitnodiging voor het nieuwe jaar Mijn wens voor jou in 2026 is dat je de kracht ontdekt van je eigen invloed. De wereld heeft op dit moment geen behoefte aan meer cynisme of passieve toeschouwers. Ze heeft behoefte aan bouwers. Mensen die durven te geloven dat hun acties ertoe doen. Laten we dit jaar de regie nemen. Laten we besluiten om actieve verspreiders van hoop te zijn. Of dat nu gebeurt door een groot project te starten of door simpelweg elke dag één persoon een glimlach te bezorgen: doe het met je hele hart. De weg van Christus is een weg van actie. Het is een weg van verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en voor de mensen om je heen. Als we dat doen, dan wordt 2026 niet zomaar een jaar dat ons overkomt, maar een jaar waarin we samen iets prachtigs opbouwen. Ik wens je een gezegend, hoopvol en bovenal daadkrachtig 2026 toe. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** christus, evangelie, keuzevrijheid --- ### ['Gamen en autisme' verschenen...](https://geenszins.info/gamen-en-autisme-verschenen/) **Published:** augustus 26, 2011 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2011/08/gamen-autisme.jpg "Gamen en autisme")](https://geenszins.info/media/2011/08/gamen-autisme.jpg)Er is blijkbaar een nieuw boek verschenen – ik heb het zelf nog niet gelezen, maar wat ik er van las, leek me al de moeite om het onmiddellijk te delen: > **Veel kinderen met autisme spelen computer games. Games bieden rust en het gevoel van controle in een ingewikkelde sociale wereld. Dat stellen Herm Kisjes en Erno Mijland in hun pas verschenen boek ‘Gamen en autisme’. De auteurs gaan in het boek ook in op de risico’s die het spelen van games door kinderen met autisme met zich meebrengt, zoals de neiging te blijven hangen in het gamen. ‘Gamen en autisme’ is het eerste boek waarin de relatie tussen autisme en gamen wordt uitgewerkt.** > > Kisjes en Mijland deden de afgelopen anderhalf jaar onderzoek naar het thema door in gesprek te gaan met deskundigen uit Nederland en Vlaanderen, jongeren met autisme en hun ouders en begeleiders. Met twee enquêtes bereikten ze ruim 450 ouders van kinderen met autisme en 60 jongeren met autisme. De respondenten beantwoordden de voornamelijk open vragen over positieve en negatieve ervaringen rond het gamen met opvallend veel toewijding. > > Onderdeel van ‘Gamen en autisme’ is de ‘Toolkit Gezond Gamen’, een pakket opdrachten en oefeningen dat jongeren met autisme de mogelijkheid biedt om samen met een ouder of begeleider te werken aan een betere balans tussen gamen en andere activiteiten. De [werkbladen bij de oefeningen](http://betergamen.blogspot.com/2011/04/downloads-toolkit-gezond-gamen.html) zijn gratis te downloaden via de website www.betergamen.nl. > > ‘Gamen en autisme’ is uitgegeven door InnoDoks Uitgeverij. Het boek kost € 18,95 en is verkrijgbaar via [de (online) boekhandel](https://partner.bol.com/click/click?p=2&t=url&s=42529&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fbe%2Fp%2Fgamen-en-autisme%2F1001004011485890%2F&name=Gamen%20en%20autisme%2C%20Erno%20Mijland%20%26%20Herm%20Kisjes). ISBN: 978-9490-484-002. Ik heb het meteen besteld en ga het volgende week meteen lezen. Meer van zodra dat gebeurd is. **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** autisme --- ### [Rain man, laat me nu toch niet alleen](https://geenszins.info/rain-man-laat-me-nu-toch-niet-alleen/) **Published:** september 24, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms komen woorden van troost van onverwachte plaatsen of mensen. Je kan dus bidden met de woorden van Johan Verminnen. **Content:** Gisteren speelde de film *Rain man* op TV. Ik wou die afzetten, maar Isabel wilde toch kijken. Tegen beter weten in, bleef ik meekijken, hoewel ik wist dat die film mij zwaar valt. Ik heb zeker meer dan tien jaar deze film niet meer gezien, gewoon omdat ik die niet wilde zien. Iedere persoon met ASS (Autisme Spectrum Stoornis) is anders. Mijn zoon Laurens is zeker geen evenbeeld van Raymond (schitterend neergezet door Dustin Hoffman), maar er zijn toch veel overeenkomsten. Dus is het enorm confronterend om naar de film te kijken. Vooral de laatste scenes zetten de traanwatervallen bij me open en snoeren me de keel en de mond. Wanneer Charlie een band opbouwt met zijn broer, zie je dat hij het moeilijk krijgt om te verwerken wat de connectie betekent. Voelt zijn broer ook iets voor hem? Vage tekens zeggen van wel, maar het blijft gissen. En dan de grote vraag: waar is de beste plek voor Raymond? In een instituut met specialisten aangepast aan zijn noden zonder liefde of op een plek met geliefden die niet in staat zijn om hun leven 24u per dag aan te passen? Zo pijnlijk herkenbaar… En ja, het veertje in mij brak. Tranen met tuiten en gewoon geen woord meer uit te krijgen. Ik wou enkel nog mijn bed in. Het is effe een stressvolle periode. Mijn gezin telt momenteel drie zieken en de normale poets- en familiehelpers hebben zelf problemen waardoor ze niet kunnen komen. Mijn bedrijven hebben extra aandacht nodig omdat de economie slabakt. Ook als bisschop komt er behoorlijk wat op mijn bord en ik ben dan de persoon die graag alles in één keer in orde heeft omdat er anders anderen ook weer moeten wachten. Kortom, gisteravond in bed lukte het niet meteen om een gebed te vinden. Tot ik plots deze woorden gebruiken om hulp te vragen aan Hemelse Vader: [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/09/Johan-verminnen-683x1024.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/09/Johan-verminnen-scaled.jpg) > Laat me nu toch niet alleen > Radeloos en verloren > Sloop die muren om me heen > Help me zo bij jou te komen > > Laat me nu nu toch niet alleen > Neem mijn hand en toon me > De weg die leidt naar jou alleen > Help me zo bij jou te komen Ik weet het: Johan Verminnen is niet onze standaardleverancier voor lofzangen, maar het waren wel de perfecte woorden om effe uit te huilen bij Hemelse Vader. Ik wilde niet dat Hij problemen wegnam, maar gewoon effe troost en kracht bij Hem zoeken. En dat lukte met die woorden, ook al komen ze niet uit Schriften of lofzangen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** autisme, gebed --- ### [Kerstboodschap: ban de ergernis](https://geenszins.info/kerstboodschap-ban-de-ergernis/) **Published:** december 24, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Bekijk mijn vlog om te weten hoe het met mij gaat en beluister zeker mijn kerstboodschap die gebaseerd is op mijn ervaringen na mijn hersenbloeding en gaat over ergernissen en liefde. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gezondheid, kerstmis --- ### [De Kerk van Jezus Christus en verkiezingen: Hoe maken we onze keuze?](https://geenszins.info/de-kerk-van-jezus-christus-en-verkiezingen-hoe-maken-we-onze-keuze/) **Published:** juni 8, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen benaderen we verkiezingen met een diep gewetensonderzoek en een focus op onze sociale en ethische waarden. Hoewel de kerk politiek neutraal blijft, moedigt ze ons aan actief deel te nemen aan het democratische proces. Ontdek hoe onze geloofsovertuigingen en waarden ons leiden in het maken van politieke keuzes en de belangrijke rol van actief burgerschap. **Content:** Dit weekend staan we voor de verkiezingen, een moment om even stil te staan bij de rol van ons geloof binnen dit democratisch proces. Als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, wordt er van ons geen specifieke politieke richting verwacht. Onze kerk moedigt ons aan om actief burgerschap te tonen door te stemmen, maar blijft zelf politiek neutraal. Dit betekent dat de kerk geen enkele partij of kandidaat steunt, ongeacht of deze persoon lid is van de kerk. ## Actief burgerschap en politieke neutraliteit Onze kerk benadrukt het belang van actief burgerschap. Er werd recent nog een brief voorgelezen om iedereen aan te zetten zijn democratisch recht te gebruiken en deel te nemen aan de verkiezingen. Hierbij wordt het belang van een goed gewetensonderzoek benadrukt om na te gaan op wie je gaat stemmen. De kerk stelt zich als instituut politiek neutraal op en steunt geen enkele kandidaat of partij. Dit betekent dat, ongeacht of een kandidaat lid is van de kerk, er geen officiële steun wordt verleend. Hoewel de kerk neutraal blijft, neemt ze soms standpunten in over bepaalde ethische kwesties. Een voorbeeld hiervan is ons standpunt over abortus. Wij geloven dat abortus niet volledig verboden moet worden, maar wel alleen toegestaan is in uitzonderlijke gevallen zoals wanneer het leven van de moeder in gevaar is of bij verkrachting of incest. Zelfs in deze situaties wordt gevraagd om na te denken over het leven van het kind. Dit toont aan dat onze kerk soms specifieke standpunten inneemt, maar de politieke keuze uiteindelijk aan de leden zelf overlaat. ## Politieke keuzes op basis van geweten Wanneer we naar het stemhokje gaan, laten we ons leiden door ons geweten. Zoals veel anderen, zoeken wij naar de partij of kandidaat die het beste past bij wat wij belangrijk vinden. Dit is vaak geen gemakkelijke keuze. We hechten waarde aan veel verschillende aspecten die bij diverse partijen te vinden zijn. Als christenen hechten we veel belang aan sociale zorg en ondersteuning. Wij geven vrijwillig tien procent van ons inkomen af en daarnaast geven we ook nog vastenoffers om elkaar te helpen. Dit communale aspect is een fundamenteel onderdeel van ons geloof. In wezen zou je zelfs kunnen zeggen dat de leden van de kerk ultieme communisten zijn, omdat wij geloven dat op een dag alles gemeenschappelijk zal zijn en dat door de wet van toewijding alles wat wij produceren ten behoeve zal zijn van de hele gemeenschap. **Collectivisme en gemeenschappelijk bezit** Dit ideaal van gemeenschappelijk bezit en zorg voor elkaar is al eens geprobeerd, maar bleek in de praktijk moeilijk te realiseren. Net zoals veel politieke experimenten uit het verleden niet altijd succesvol waren. Naast deze collectieve waarden vinden we het ook belangrijk dat we individuele keuzes kunnen maken. Het liberale gedachtegoed is ook sterk aanwezig binnen onze gemeenschap. Wij geloven dat we een keuzevrijheid hebben die door onze Hemelse Vader is gegeven en dat we deze vrijheid kunnen gebruiken om zelf onze keuzes te maken. Ondernemingszin en het streven naar eeuwige progressie zijn ook belangrijke waarden voor ons. We zien hard werken als een manier om goed voor onze gezinnen en voor de gemeenschap te zorgen. Het beeld dat christenen communistisch zouden moeten zijn en vies zouden moeten zijn van geld, klopt niet voor ons. Wij geloven dat het onze plicht is om goed voor onze eigen gezinnen te zorgen en daarnaast voor elkaar. Zoals ik altijd zeg, als je iemand in zee wilt redden die aan het verdrinken is, moet je zelf eerst goed hebben leren zwemmen. Dit geldt ook voor inzet op werk en maatschappelijke betrokkenheid. ## Toekomstige debatten over ethische kwesties Er komen belangrijke ethische vraagstukken aan die ons niet onberoerd laten. We zullen opnieuw debatten voeren over abortus, maar ook over andere zaken zoals het levenseinde en euthanasie bij dementie. Deze onderwerpen raken ons diep, omdat wij het leven als een geschenk van God zien waar we zorgvuldig mee moeten omgaan. Met alle respect voor de verschillende meningen, geloven wij dat het belangrijk is om deze ethische kwesties vanuit verschillende perspectieven te bekijken en mogelijke oplossingen te overwegen. ## Dankbaarheid voor democratie Tot slot wil ik iedereen een fijne verkiezingsdag toewensen. Laten we dankbaar zijn voor de democratie waarin we leven en de mogelijkheden die deze ons biedt. Vergeet niet om even stil te staan bij de zegeningen die we hebben en laten we onze keuzes maken met een goed geweten en een open hart. In een wereld waar politieke keuzes vaak complex en uitdagend zijn, is het belangrijk om onze stem te gebruiken op een manier die recht doet aan onze waarden en overtuigingen. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** democratie, maatschappij, verkiezingen --- ### [Ik heb de waarheid gevonden](https://geenszins.info/ik-heb-de-waarheid-gevonden/) **Published:** november 6, 2011 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag zijn we na een jaar van bezinning en onze eerste contacten met de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatse Dagen opnieuw naar de zondagsdienst geweest. Aangezien het de eerste zondag van de maand was, was het vasten en getuigenissen. Waarom weet ik niet, maar ik voelde de noodzaak om mijn getuigenis te delen. Die ging ongeveer als volgt: [![](http://www.mijngetuigenis.be/wp-content/uploads/assisi-143x300.jpg "Franciscus van Assisi")](http://www.mijngetuigenis.be/wp-content/uploads/assisi.jpg)Franciscus van Assisi Ik ben niet echt gelovig opgevoed. Thuis zeker niet. Ik kreeg wel de normale nummertjes opgevoerd, zoals doop en vormsel, maar voor de rest kwam ik enkel met geloof in contact omdat ik naar een katholieke school ging en dus verplicht godsdienst had. 20 jaar geleden stond ik in de kerk van Franciscus van Assisi. Daar staat een standbeeld van die man waar je altijd twee witte duiven kan vinden. Ik was toen net 18 geworden en ik was niet echt bewust van het feit dat ik spiritueel gezien iets miste in mijn leven. Daar op die plek echter, voelde ik een stem in mezelf. Niet dat ik echt een stem hoorde, maar het was toch alsof God zelf tegen me had gezegd “David jongen, wat zijt gij nu van plan met uw leven? Maak er iets van. En help me tegelijk, Ik heb je nodig.” Ik kan het nog altijd niet verklaren, maar het had wel een enorm effect op me. Niet veel later voelde ik het echt als een roeping aan. De daarop volgende jaren was ik er echt van overtuigd dat ik priester wilde worden. De tegenkanting uit familie weerhield me ervan dat holderdebolder te doen, maar tegelijk was ik er toch mee bezig. Maar na een tijdje voelde ik dat het niet juist was. Het strookte niet met een andere droom, een andere sterke wens, namelijk een gezin krijgen, kinderen krijgen en zo een hoeksteen vormen. Ik ben dus geen priester geworden, maar wel zakenman en enkele jaren later gelukkige echtgenoot en fiere papa. Maar er bleef toch een leegte, die ik regelmatig opvulde met te bidden. Uit gewoonte soms in een kerk, maar meestal ergens op mezelf. En bidden was geen paternoster aframmelen, maar wel een persoonlijk gebed tot God. ik voelde Hem duidelijk als een persoon aan, die me soms verder hielp. Toen ik een jaar geleden via mijn vrouw in aanraking kwam met de *Mormonen* (zij had reeds als tiener een onverklaarbare drang om daar meer van te weten), ging er bij mij een belletje rinkelen. Ik las alles wat ik te pakken kon krijgen en voelde me enorm aangetrokken. Op dezelfde manier als in Assisi wist ik dat ik opnieuw die stem gehoord had via een speciaal gevoel vanbinnen, die me liet voelen dat ik nu echt juist zat. Een paar weken geleden beslisten mijn vrouw en ik dat we klaar waren om de volgende stap te zetten: ons formeel aansluiten bij de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Via Elder Schulte en Elder Larson en de familie Verdegem, prikten we een datum vast, zijn we begonnen aan onze lessen en kijken we nu uit naar dat weekend van 19 november. Ik weet dat deze Kerk waar is, dat het evangelie hersteld is. Dat voel ik gewoon vanbinnen. Dat getuig ik in de naam van Jezus Christus. Amen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bekering, doop, getuigenis --- ### [Ik ben nu een mormoon](https://geenszins.info/ik-ben-nu-een-mormoon/) **Published:** november 20, 2011 **Author:** David Geens **Content:** ’t is gebeurd! Gisteren zijn Belle en ik gedoopt in een mooie serene doopdienst. Het ging allemaal zo snel: ik had het graag wat langzamer gehad. Elder Larson had het in zijn toespraak over de doop zelf en Elder Schulte had het over het dopen met vuur. Mooie woorden en vooral hun persoonlijke toevoegingen waren heel mooi. Elder Larson verwees er naar dat hij opkeek naar onze sterke getuigenis omdat die sterker is dan die van hemzelf (you’re kidding, right?). Elder Schulte heeft nog maar eens gezegd „I love your family”. Elder Schulte & Larson, this family also loves you. Zuster Inge S. heeft heel prachtig gezongen. En dan was het tijd om gedoopt te worden door Kevin. Het ging allemaal zo snel. Voor ik goed en wel door had wat Kevin exact gezegd had, zat ik onder water. Zelfs zonder lucht gepakt te hebben. Vandaag was het dan de handoplegging en de gave van de Heilige Geest. Broeder Geert V. heeft Belle gezegend met een heel mooie, uitgebreide persoonlijke zegen. Moeder zijn voor haar twee kinderen, vrouw zijn voor haar man. Dat is kort gezegd haar taak en ik weet dat ze die goed zal vervullen. Ik ben de handen opgelegd door president Van Hees. Hij wenste me sterkte toe als patriarch van het gezin en zegende me om een goed priesterschapsdrager te worden. Ook Kevin, zijn vader en de Elders waren rond ons komen staan om samen de handen boven ons hoofd te houden. Isabel was helemaal emotioneel. Zij heeft wel degelijk een brandende gloed gevoeld. Ik daarentegen gewoon kippenvel en een kleine traan in mijn ogen. Ik maak mij een beetje ongerust dat ik nergens iets spectaculair heb gevoeld. Ik voel me daardoor al de ganse dag slecht. Ben ik niet waardig? Twijfel ik te veel? Is dit een test van mijn geloof…? Isabel en ik hebben ook ieder onze getuigenis afgelegd. Belle was nog steeds haar kluts kwijt. Bij de bevestiging door de gemeente vergat ze eerst recht te staan, dan vergat ze haar hand op te steken en was het eerst nog haar linkerhand. Bijzonder was ook dat er vandaag een Amerikaans gezin aanwezig was, wiens zoon enige jaren geleden gediend heeft in Gent. Ze zijn nadien ons komen proficiat wensen, ontroerd dat ze dit hadden mogen meemaken. Ze wonen in Amerika en na de dienst liet ik vallen dat we binnen twee jaar naar Utah gaan. Prompt volgde een uitnodiging. Ik heb de rest van de dag gebeden om te weten waarom ik het zo anders ervaren heb dan Isabel. Het antwoord dat ik kreeg was rustgevend: “David, je hebt de Heilige Geest bij je, daar moet je niet voor vrezen”. En dat is voor mij op dit moment voldoende. **Categorieën:** Geloof **Tags:** doop, getuigenis --- ### [De zoektocht naar het vuur](https://geenszins.info/de-zoektocht-naar-het-vuur/) **Published:** december 2, 2011 **Author:** David Geens **Content:** Ik ben een twijfelaar, hoewel de buitenwereld dat niet als etiket op mij zal plakken, integendeel zelfs. Dat komt omdat ik geen eeuwige twijfelaar ben, maar eerder het type van de wetenschappelijke onderzoeker. Als ik iets wil weten, dan zal ik alle pro’s en contra’s bekijken, oplijsten, afwegen, … om vervolgens een besluit te nemen. En dan is dat meteen ook een overtuigd besluit, omdat ik weet dat ik voldoende alle kanten van de medaille heb onderzocht. Noem mijn twijfel dus eerder gezond. Ook mijn omgeving ervaart dat. Je kan mij overtuigen met goede argumenten en op mijn werk weten ze ook dat als ik ja zeg, dat dit een versterkend element is, want dat mijn overtuiging van een project gebaseerd is op een degelijke afweging. Twee weken geleden ben ik gedoopt en de dag nadien ben ik bevestigd als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Toen heb ik ook via handoplegging de gave van de Heilige Geest mogen ontvangen. Ik keek daar enorm naar uit. Iedereen sprak zo mooi over dat moment, over het vuur dat ik in mij zou voelen branden. Maar ik heb dat vuur niet gevoeld. Ik kreeg wel een enorme rilling en kippenvel van kop tot teen. En ik was wel ontroerd. Maar het voorspelde vuur heb ik niet gevoeld, zo dacht ik toch. Op weg naar huis sprak ik daarover met mijn vrouw. Had zij het vuur wel gevoeld? Ja, zelfs in die mate dat het bijna pijn deed, zo vertelde ze me. Ik benijdde haar daarom en daar begon dus de twijfel. Was mijn geloof niet sterk genoeg? Had ik toch niet genoeg mijn best gedaan? Het begin van een nieuwe zoektocht, the search for fire. Ik sprak er over met mijn goeie vriend Kevin, die me al een goed argument gaf en me rust gaf dat ik niet ongerust moest zijn. Die rust had ik nodig om er over te kunnen bidden en die rust werd me gelukkig gauw bevestigd door de Heilige Geest. Maar daarmee was mijn queeste naar het waarom ik het vuur niet gevoeld had, nog niet over. 10 dagen heb ik gebeden voor een antwoord met zelfs de stiekeme vraag of ik het vuur toch mocht voelen. Stukjes bij beetjes kreeg ik het antwoord te voelen, tot op een morgen op weg naar het werk ik aan het luisteren was naar een speech van de laatste algemene conferentie en ik plots niet meer de woorden van de spreker hoorde, maar wel een verklaring in mijn hoofd gedrukt kreeg. Ken je dat gevoel dat als je een stevige herfst- of winterwandeling hebt gemaakt en je verkleumt bent tot op je botten en je gaat dan bij een brandend haardvuur staan? Die warmte doet deugd en toch krijg je bijna het gevoel dat je zelf in brand staat. Het doet soms bijna pijn zodat je amper kan blijven staan, maar dat doe je toch om er van te genieten. Dat heeft mijn vrouw meegemaakt. Dat is exact het gevoel dat zij had. Maar heb je het ook al meegemaakt dat je de ganse dag lekker in een te warme kamer hebt gezeten of gewerkt? Dat je helemaal opgewarmd bent, tot in de kleinste vezel van je lichaam? Je hebt het dan zo warm, dat je zonder er acht op te slaan, je naar buiten gaat zonder jas. Je hebt voldoende warmte in je om de kou buiten te trotseren. Het gekke is dan als je dan ook bij dat haardvuur gaat staan, je niet de warmte op zich voelt, maar wel plots zo’n koude rilling krijgt, vanuit het binnenste van de lijf. Een rilling die je echt doet schudden en die je kippenvel bezorgt van kop tot teen… Dat is wat ik heb meegemaakt en nu besef ik hoe gezegend ik daardoor ben. 20 jaar geleden heb ik voor de eerste keer kennis gemaakt met de Heilige Geest die tot me sprak en me uitdaagde om de waarheid te zoeken, maar ook om te helpen. Die zoektocht is met vele laagtes en sommige betere momenten gegaan, maar in al die jaren ben ik blijven bidden en heeft onze Hemelse Vader me regelmatig bezocht met de Heilige Geest. Ik heb God soms in de steek gelaten maar Hij heeft mij nooit opgegeven. Soms heel duidelijk aanwezig, vaak echter onopgemerkt, heeft de Heilige Geest nooit echt ver uit de buurt geweest. En vorig jaar wist ik dat ik aan de juiste deur stond, de deur van de warme kamer en heb ik een jaar lang mij al kunnen verwarmen aan het vuur. Daarom heb ik niet het vuur gevoeld als een verbrandend vuur, maar als een deugddoende rilling van genot toen ik de kamer zelf ben binnen geleid. Die rilling was de afwerping van de laatste kou die in mijn kleren was gekropen. Daarom is mijn twijfel ook bevredigd en weet ik nu dat God bestaat. Ik weet dat. Als je geloven definieert als iets aannemen zonder empirisch bewijs, dan geloof ik niet in God, want ik weet dat Hij bestaat, ik weet dat Jezus Christus onze redder is. Ik moet dat niet geloven, ik zie daarvan voldoende bewijs, niet alleen in mijn eigen leven maar ook in de getuigenissen die ik van mijn broeders en zusters hoor. Geloof ik dat 1+1 gelijk is aan 2? Ja, ik geloof dat, omdat ik weet dat het waar is, omdat ik er voldoende bewijs van gezien heb. Ik geloof dat ik weet en ik weet dat ik geloof in onze Hemelse Vader en in Zijn heilsplan voor ons. Ik weet ook dat Joseph Smith een oprechte profeet was. Mijn zoektocht heeft me uit eerste hand laten ervaren hoe betekenisvol de zoektocht van Joseph Smith was. Ik weet dat door zijn hand het evangelie op aarde hersteld is en dat dit de ware kerk is. Ik weet dat de verzoening van Jezus Christus er is voor ons allemaal. Daarvan ben ik rotsvast overtuigd. **Categorieën:** Geloof **Tags:** heilige geest, vuur --- ### [Geroepen om te dienen](https://geenszins.info/geroepen-om-te-dienen/) **Published:** juli 16, 2012 **Author:** David Geens **Content:** *Voordracht gegeven op 8 juli in de gemeente Gent* Toen ik geroepen werd als tweede raadgever in het gemeentepresidium, had ik eerst een gesprek met president Buysse. Zijn laatste vraag was “bent u bereid te doen wat de Heer van u verlangt?”. Mijn antwoord was heel duidelijk en volmondig JA. In mijn gebed vraag ik immers regelmatig om Zijn leiding en om kracht, om te gaan waar Hij wil dat ik ga. Ik geef mezelf als werktuig in zijn handen. Daarbij denk ik dan altijd aan één van mijn lievelingsverzen uit het Boek van Mormon, namelijk Mosiah 2:17. Ik citeer: “wanneer gij in dienst van uw medemensen zijt, zijt gij louter in dienst van uw God”. Mekaar dienen is het mooiste werk dat we kunnen doen als we het voorbeeld van onze Heiland Jezus Christus volgen. In zijn bediening van drie jaar, heeft hij ons een aantal belangrijke dingen geleerd. # Drie doelen Uiteraard was zijn eerste en grootste doel de ongeëvenaarde en verbazingwekkende opdracht die Hij van zijn Vader had gekregen: een oneindige en eeuwige offerande brengen voor de hele mensheid. Hij was de eniggeboren zoon in het vlees van onze Hemelse Vader. Op die manier had Hij alle goddelijke eigenschappen geërfd. Tegelijk was hij de zoon van zijn moeder Maria en had hij deel aan onze sterfelijke eigenschappen. Op die manier was Hij het perfecte zoenoffer voor onze zonden. Geen enkele andere mens heeft ooit of zal ooit zo voor onze zonden geleden hebben of lijden. Hij is waarlijk onze Heiland en Verlosser. Zijn tweede doel was Zijn leer. Zijn leer draait om liefde, vergeving en genade. Door in vrede en harmonie te leven met onze medemens, door waarlijke naastenliefde te tonen, kunnen we naar onze God terugkeren. Tijdens zijn bediening heeft jezus Christus ons ook de verordeningen en verhoging geleerd, om datzelfde doel te bereiken. Maar Zijn derde doel was ons te leren dienen. Hij heeft een nieuw soort van leiderschap gecreëerd: leiden door te dienen. Mekaar dienen is een goddelijke eigenschap die we van onze Hemelse Vader hebben geërfd en onze Heiland heeft ons het voorbeeld gegeven. # Het grote voorbeeld In Johannes 13:4-15 lezen we: *Hij legde zijn klederen af en nam een linnen doek en omgordde Zich daarmede. Daarna deed Hij water in het bekken en begon de voeten der discipelen te wassen, en af te drogen met de doek, waarmede Hij omgord was. Hij kwam dan bij Simon Petrus. Deze zeide tot Hem: Here, wilt Gij mij de voeten wassen? Jezus antwoordde en zeide tot hem: Wat Ik doe, weet gij nu niet, maar gij zult het later verstaan. Petrus zeide tot Hem: Gij zult mijn voeten niet wassen in eeuwigheid! Jezus antwoordde hem: Indien Ik u niet was, hebt gij geen deel aan Mij. Simon Petrus zeide tot Hem: Here, niet alleen mijn voeten, maar ook de handen en het hoofd! Jezus zeide tot hem: Wie gebaad heeft, behoeft zich \[alleen de voeten\] te laten wassen, want hij is geheel rein; en gijlieden zijt rein, doch niet allen. Want Hij wist, wie Hem verraden zou; daarom zeide Hij: Gij zijt niet allen rein.* *Toen Hij dan hun voeten gewassen had en zijn klederen aangedaan en weder plaats genomen had, zeide Hij tot hen: Begrijpt gij wat Ik u gedaan heb? Gij noemt Mij Meester en Here, en gij zegt dat terecht, want Ik ben het. Indien nu Ik, uw Here en Meester, u de voeten gewassen heb, behoort ook gij elkander de voeten te wassen; want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet, gelijk Ik u gedaan heb.* Uit deze Schrifttekst kunnen we zoveel wijsheid halen. In de eerste plaats hebben we hier opnieuw de bevestiging dat we een perfecte handleiding hebben in onze leven. We moeten het voorbeeld van onze Heiland volgen: “want ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet, gelijk Ik u gedaan heb.” Als we dus twijfelen aan wat we moeten doen, dan kunnen we altijd het antwoord in de Schriften vinden. Als we onszelf de vraag stellen “wat zou Jezus Christus gedaan hebben” of “hoe zou Hij willen dat ik reageer als Hij naast me zou staan”, dan stellen we onszelf een goede vraag en zal het antwoord ons geopenbaard worden als we goed luisteren. Een tweede punt dat ik uit deze Schrifttekst leer, is dat we net als onze Heiland het best anderen onderwijzen door het goede voorbeeld te geven. De meest krachtige ronddraging van het evangelie beleven we door het evangelie te beleven. Lead by example, zoals men het zo krachtig in het Engels zegt. Leid door het goede voorbeeld te geven. Dat is zo belangrijk naar onze kinderen. Ik heb thuis zelf al ondervonden dat de kinderen opkijken naar het feit dat hun papa regelmatig eens weg moet om te dienen in de Kerk. Ik vertel thuis dan ook altijd enthousiast hoe ik zelf mijn getuigenis heb versterkt door mezelf als werktuig in de handen van de Heer te leggen. Zo probeer ik altijd de kans te grijpen om iets te vertellen over onze kerk en ons geloof, als ik daartoe uitgenodigd word. Zo beleefde ik het eens dat ik in een restaurant bij binnenkomst door iemand uit het dorp werd aangesproken. Hij had vernomen dat ik Mormoon was en stelde enkele oprechte vragen waar ik met veel plezier op antwoordde, terwijl mijn gezin geduldig wachtte om aan tafel te gaan. Het was nog superfijn omdat we dat nadien aan tafel bespraken en ik mijn twijfel boven tafel bracht of ik die man een exemplaar van het Boek van Mormon zou geven. Nadat ik zelf die twijfel geuit had, overtuigde ik me resoluut dat onze Heer wilde dat ik die man de kans zou geven het herstelde evangelie te ontdekken. Gelukkig heb ik meestal een extra exemplaar van het Boek van Mormon in de auto liggen, dus liep ik naar mijn wagen, haalde het boek en gaf het aan die man. Hij was onder de indruk van zo’n mooi boek en vroeg wel drie keer hoe lang hij het mocht lenen. Hij was oprecht verrast om zo’n mooi boek cadeau te krijgen. Ik vertelde hem ook dat hij altijd welkom was om bijkomende vragen te stellen of eens naar de kerk te komen. Ik gaf hem ook nog een kaartje met de uitnodiging de DVD over het herstel van het evangelie aan te vragen. Ik was dolblij dat ik dat had kunnen doen en stond er niet bij stil dat mijn kinderen hiervan getuige waren. Nog geen week later kreeg ik het duidelijk bewijs dat zoiets toch niet onopgemerkt voorbij gaat. Laurens heeft lange tijd doorgebracht in een psychiatrische instelling omdat we hulp zochten bij de vele therapieën die we hem laten volgen om leren om te gaan met zijn autisme. Eén van de verpleegsters vertelde daar het verhaal dat ze op een avond zijn kamer binnenging terwijl hij aan het bidden was. Een negenjarige jongen die spontaan bidt, het is – laat het ons maar toegeven – geen alledaags faîts divers in deze tijd. Daarom stelde deze verpleegster Laurens enkele vragen, waarom hij dat deed en zo en waar ons geloof voor staat. Laurens reageerde als volbloed zendeling door op deze vragen te antwoorden en er een uitnodiging aan toe te voegen: “Ann, als je zoveel vragen hebt over onze kerk, waarom kom je dan niet eens op een zondag. Daar zijn veel mensen die jou zeker antwoord kunnen geven op al je vragen.” Verbaasd over dit antwoord van een negenjarige, vroeg ze aan Laurens of hij verplicht was om dit aan mensen te vragen, als een soort zendeling. Ik smolt helemaal toen ze me zijn antwoord vertelde: “neen hoor, zendeling word ik pas op mijn negentien jaar, ergens ver weg”. Ik ben er van overtuigd dat Laurens zonder het zelf te beseffen wel degelijk reeds zendeling was en is. Ik ben er ook van overtuigd dat ik daar zelf een steentje heb aan bijgedragen door hem altijd het voorbeeld daarvan te geven. Dit geldt niet alleen voor onze kinderen, maar voor onze ganse omgeving. Doe het goede! Dat alleen al is in deze harde wereld zo opmerkelijk, dat uw omgeving het zeker zal opmerken. Bedenk ook dat liefde en vreugde goddelijke zaken zijn die niet beantwoorden aan de wereldlijke wetten, maar aan goddelijke wetten. In de fysica leren we immers dat als we iets delen door twee, ieder met een helft opgescheept zit. Uit het evangelie en uit ondervinding weten we echter dat als we liefde en vreugde delen, het niet vermindert, maar net vermenigvuldigt. Gedeelde vreugde is dubbele vreugde. # Leiden door te dienen Een derde les die ik uit de Schrifttekst over het voeten wassen haal, staat er letterlijk in: “*Indien nu Ik, uw Here en Meester, u de voeten gewassen heb, behoort ook gij elkander de voeten te wassen.*” Al wie geroepen wordt in onze kerk, wordt geroepen om te dienen. Leiderschap betekent niet dat we als grootste vooraan mogen lopen en de loftrompet mogen blazen. Leiden doen we door te knielen en te dienen. Knielen om mekaars voeten te wassen en mekaar te helpen terug rein te worden. Daarvan zien we elke zondag het voorbeeld van onze broeders in het priesterschap die het avondmaal rondDIENEN. Daardoor kunnen wij onze doopgeloften hernieuwen, ons bekeren en weer rein worden in het zoenoffer van onze Heiland Jezus Christus. Knielen om mekaars lasten op te rapen en te helpen dragen. Mekaars juk op de schouders nemen om samen een last te torsen. Vele handen maken licht werk. Vriendelijkheid, liefde, geduld, begrip en eensgezindheid nemen toe als we anderen dienen, terwijl onverdraagzaamheid, jaloezie, afgunst, hebzucht en egoïsme afnemen of verdwijnen. Hoe meer we van onszelf geven, hoe meer ons vermogen om te dienen, begrijpen en lief te hebben toeneemt. Ik kan tot u getuigen dat er al momenten geweest zijn dat als ik recht stond om een wit hemd en das aan te doen, ik dacht van “bwa, ik voel me moe, ik ben nu niet geschikt om iets te doen voor onze Heer”, maar dat ik na een gebed toch de kracht en de moed vond om door te zetten en dat ik geen enkele maal nadien ben thuis gekomen met een slecht gevoel. Integendeel, ik kan tot u getuigen dat ik dan thuis kom met opgeladen batterijen. Als ik op een joint teach ben geweest of met één van mijn broeders op bezoek ben geweest bij een lid van onze kerk en me daar nederig en geknield heb opgesteld met als doel anderen omhoog te tillen, dichter naar onze Heiland toe, dan ondervind ik nadien vaak het gevoel dat mijn eigen problemen waar ik eerst tegenop keek, plots miraculeus kleiner zijn geworden. Dat ik toch voldoende energie heb om die aan te pakken. Dat zijn dan zegeningen die ik zelf ondervind, maar ik geniet minstens even intens van de zegeningen die ik bij mijn broeders en zusters zie gebeuren omdat ik mezelf als werktuig in de handen van de Heer heb gelegd. Door naastenliefde en dienstbaarheid tonen we dat we ware discipelen zijn van onze Heer. Jezus Christus gaf in zijn sterfelijk leven blijk van zijn liefde voor anderen door hen te dienen. Hij zei (Johannes 13:35): ‘Hieraan zullen allen weten, dat gij discipelen van Mij zijt, indien gij liefde hebt onder elkander’. Hij gaf ons het goede voorbeeld en wil dat wij ‘hun te hulp komen die \[onze\] hulp nodig hebben’ (Mosiah 4:16). Hij roept zijn discipelen om met Hem in zijn bediening samen te werken, waardoor ze de kans krijgen om anderen te dienen en meer op Hem te gaan lijken. *Wat is die naastenliefde?* De Heer heeft gezegd dat naastenliefde ‘de reine liefde van Christus’ is, dat het ‘t ‘meest verblijdende voor de ziel’ is, ‘de grootste van alle gaven Gods’ , ‘eeuwige \[en\] volmaakte liefde’. Hoe moeilijk liefde ook te beschrijven is, ze is vrij makkelijk te herkennen in het leven van hen die haar bezitten. Hoe kunnen wij onszelf bekleden met de mantel der naastenliefde? Ouderling Gene R. Cook gaf drie tips tijdens de algemene conferentie in april 2002: 1. Erken zijn liefde. Bidt met alle kracht van uw hart om die gave. Doe dat zachtmoedig, met een berouwvol hart, dan wordt u door de Heilige Geest zelf vervuld met hoop en liefde. Hij zal u Christus openbaren. Een onderdeel van de gave van naastenliefde is om die overal te herkennen. Onze Hemelse Vader is geen opdringerige vent. Hij gaat zacht te werk en geeft ons veel mogelijkheden, als we tenminste ons hart verzachten. 2. Wees ootmoedig. Wees dankbaar voor de gave van naastenliefde en voor de Gever ervan. Dankbaarheid is een vorm van liefde teruggeven aan God. Erken zijn hand, zeg Hem dat, spreek uw liefde voor Hem uit. Neem de gave nederig in ontvangst, elke dag, elk moment opnieuw. Het is niet voldoende om te weten dat God u liefheeft, het is ook belangrijk om dat te voelen. Bekeer u en ontvang vergeving voor uw zonden, zodat er meer plaats is in uw hart voor de reine naastenliefde. 3. Geef zijn liefde door. De Heer reageert altijd met liefde voor ons. Dat moeten wij ook doen naar onze medemens, ondanks wat ze fout doen. Naastenliefde is een werkinstrument dat je moet delen om er ten volle van te kunnen genieten en laten te genieten. Met naastenliefde kunnen we veel slechte uit de wereld helpen. President Uchtdorf zei het al zo mooi tijdens de laatste conferentie: “als het aankomt op haten, roddelen, negeren, belachelijk maken, wrokgevoelen hebben of schade willen berokkenen, doe dan het volgende: STOP ERMEE.” Wie de kranten de laatste week gevolgd heeft, heeft het verhaal gelezen van Kayleigh, hoe ze gepest werd door Kacey. Ik heb het filmpje zelf niet willen bekijken, maar ik heb met verstomming het nieuws er rond gevolgd. Wat Kacey gedaan heeft, was ongehoord. Pesten is stom! Wat mij in de eerste plaats enorm hard tegen de borst stootte, was dat blijkbaar er een pak mensen stonden op te kijken en maar lieten begaan. Dat gedrag horen we alsmaar vaker, dat openbare aanrandingen en overvallen gebeuren bij klaar daglicht en niemand ingrijpt. Onverschilligheid is het antwoord van de duivel op naastenliefde. Ik neem dat het niet de bedoeling was van de moeder van Kayleigh om wraak te nemen toen ze dat filmpje online zette, maar zozeer als in werkelijkheid het gebrek aan naastenliefde opviel doordat niemand ingreep, is de naastenliefde ook ver te zoek in de massale haatreacties die nu op Kacey’s kop terecht komen. OK, Kacey heeft een fout gemaakt. Ze is nog maar 15. Op die leeftijd maken we veel fouten. De bedoeling is dat we er uit leren. De massale bedreigingen aan haar adres getuigen ook van weinig naastenliefde. Spijtig ook dat Kayleigh en haar moeder niet bereid zijn vergeving te schenken. Vergeven is een zuivere vorm van naastenliefde. Dit voorbeeld toont aan hoe het ontbreken van naastenliefde een storm van haat en geweld oproept. Vermenigvuldig dit met een factor en je krijgt burgeroorlogen waarbij men mekaar vermoordt omdat je andere kleren draagt. Naastenliefde is een balsem tegen het vele kwaad. Laten we dus die balsem elke dag aanbrengen op onze medemens om zijn hart te genezen. Met naastenliefde redden we anderen, maar ook onszelf. Met een minder actief lid had ik eens een dialoog over hoe hij terug actiever kon worden. Ik citeerde onder andere uit het parabel over de verloren zoon, hoe die terugkeerde en zijn vader zo verheugd was over zijn terugkomst. Ik kreeg als antwoord dat er evenzeer in de bijbel geschreven staat, dat een herder zijn kudde van 99 schapen achterlaat om door berg en dal op zoek te gaan naar het verloren schaap. Beide verhalen kloppen, maar men moet beseffen dat hoewel onze Heiland onze ultieme herder is, wij allemaal zijn hulpherders zijn. Als dragers van het priesterschap, als deelgenoten in Zijn zoenoffer, zijn we allemaal verplicht Zijn voorbeeld te volgen en op te treden als herder voor Zijn kudde. Ik wil u vertellen we allemaal in eender welke roeping de leiding krijgen over een deel van de kudde. De ene keer zijn we herder, de andere keer zijn we slechts een schaap, dat misschien ook wel eens verloren zal lopen. Hoe blij zullen we dan zelf niet zijn, als onze Heiland één van zijn herders op pad stuurt om ons te zoeken. Hoe zullen wij ons niet verheugen als we Zijn stem horen, blij om ons terug bij de kudde te voegen? Als herders in dienst van Jezus Christus, zijn we allemaal geroepen om Zijn voorbeeld te volgen en mekaar te dienen. Met echte naastenliefde getuigen we van de liefde van Christus voor ons. Wij hebben het voorrecht om een nog grotere kudde vooraf te gaan, als wij tenminste bereid zijn om die kudde te leiden naar Zijn voorbeeld. Ik getuig tot u dat wie zich inzet voor Christus en zich laat leiden door zijn voorbeeld, niet zal wanhopen in de crisis omdat er hoop is in Christus. Ik getuig tot u dat zij die vol toewijding dienen, zelfs als een en ander niet gaat zoals ze zouden willen, niet gauw ontmoedigd, vermoeid of gefrustreerd raken, want de belofte van gemoedsrust en de aanwezigheid van de Heilige Geest faalt nooit. Vanwege haar leer en haar hulp is de herstelde kerk van Jezus Christus het leven van onze medemens voortdurend tot zegen. Ik bid dat God u daarvoor zal blijven zegenen. In de naam van Jezus Christus. Amen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dienen, geloof, getuigenis --- ### [We hebben 2 uur staan schilderen](https://geenszins.info/we-hebben-2-uur-staan-schilderen/) **Published:** september 8, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag hebben we met onze broeders de handen in mekaar geslagen voor wat dienstbetoon. In onze gemeente is er een zuster die niet meer zo goed te been is. In haar tuin stond een muur die dringend om een likje verf stond te roepen. Alles bij mekaar toch zo’n 70m². Maar met vereende krachten was het zelfs plezierig. Al grappend en mekaar soms bespattend, was de klus op twee uur geklaard. Een goede daad en een wijze les: als we samenwerken zegent onze Hemelse Vader ons met voorspoed en inzicht en plezier. Dankjewel aan alle broeders die geholpen hebben. **Categorieën:** Geloof **Tags:** broeders, dienstbetoon --- ### [Mormonen in Vlaanderen - Getuigenis in Dag Allemaal](https://geenszins.info/mormonen-vlaanderen-getuigenis-dag-allemaal/) **Published:** juli 22, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Een tijdje terug werden we geïnterviewd door Dag Allemaal. Vandaag verscheen het artikel. Zoals altijd staan er zaken in waarvan je denkt “allé kom…”, maar het is en blijft allemaal een *boekske*, op zoek naar sensatie. Ik denk dat ze teleurgesteld waren dat Mormonen gewone mensen zijn, geen weirdo’s en zeker geen polygamisten. Dus hebben ze er maar een paar titels en een kaderstuk bijgesleurd over polygamie. Oh ja, er zijn 6000 leden in België (niet zoals verkeerdelijk gemeld 2000). [![Dag Allemaal - Mormonen in Vlaanderen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/dag-allemaal-mormonen-in-vlaanderen-770x1024.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/dag-allemaal-mormonen-in-vlaanderen.jpg) Of in [pdf-vorm](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/dag-allemaal-mormonen-in-vlaanderen.pdf). **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, getuigenis, mormonen, pers --- ### [Drie mirakels op een rij](https://geenszins.info/drie-mirakels-op-een-rij/) **Published:** oktober 3, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Het zijn de afgelopen weken niet altijd de makkelijkste tijden geweest. Het begon al enkele weken geleden terwijl we op vakantie waren in Zweden. Laurens werd ziek en aangezien hij de week nadien geopereerd zou worden, wilden we geen risico nemen en kwamen we vroeger naar huis. Tevergeefs, want zijn verkoudheid bleek een longsteking en de operatie moest dus uitgesteld worden. Op zich lijkt dat dus grote pech en het was niet leuk dat alle voorbereidingen in het water vielen, dat de ganse planning met school om zeep was, maar er zat ook een voordeel in. Door vroeger thuis te zijn, was ik op tijd om bij mijn grootmoeder te zijn. Zij is 82 jaar en zorgt elke dag voor mijn 84-jarige grootvader. Hij is al enkele jaren blind sinds een ernstige hersenbloeding en hij heeft zowel de ziekte van Alzheimer als Parkinson. Hij is dus zwaar hulpbehoevend, maar mijn grootmoeder wil nog altijd zelf voor hem zorgen. Ze heeft beloofd “in goede en in slechte dagen” en ze vindt dat het haar plicht is voor hem te zorgen zolang ze kan. Ik bewonder haar hiervoor, ze is een goed voorbeeld voor mij. Het is echter door die zorg dat ze in de problemen is gekomen. Ze moet dus veel trekken en sleuren, want mijn grootvader kan zelf niet meer uit bed komen. Een tijd geleden heeft ze een verkeerde beweging gemaakt en is met hem gevallen. Daarbij heeft ze schade opgelopen aan haar ruggegraat en natuurlijk door blijven sleuren en trekken, is dat niet beter geworden, integendeel. Een operatie drong zich dus op. Voor haar operatie kon ik nog een fijn gesprek hebben met haar. Ik Ist dat mijn grootmoeder gelooft, op een manier die je nog vaak vindt bij mensen van die leeftijd die nog ten dele zijn opgevoegd door pastoors en nonnen die zowel de bijbel als een roede in de hand hadden. Een geloof zonder twijfel, maar ook zonder veel diepgang, meer een evidentie dan een bewuste keuze. Ik merkte dat ze zenuwachtig was. Niet alleen voor de operatie, maar vooral voor haar herstel en de vraag of ze nog voor haar echtgenoot zou kunnen zorgen. Ik vertelde haar dat wij in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een verordening hadden waarbij iemand die het Melchizedeks priesterschap draagt, een zalving en zegen geeft aan iemand die ziek is. Mijn grootmoeder vroeg of dat het zelfde was als de zalving van de stervenden in de katholieke kerk en dat ze nog niet aan het sterven was. Ik vertelde haar dat dat sacrament terugging op hetzelfde gebruik, maar dat Christus nooit gesteld had dat een zalving enkel aan stervenden mocht gegeven worden. Ik vroeg haar ook of ze kon geloven dat ik dat priesterschap was verleend, in een ketting en rechte lijn die teruggaat tot bij Jezus Christus. Ze zei dat ze aan mijn geloof kon merken datbik er rotsvast in geloofde en dat ze daarom er ook kon in vertrouwen. Ik vroeg haar vervolgens of ze zulke zalving wou en tot mijn verrassing zei ze ja. We zaten in haar veranda, met een aangename warmte van een najaarszon. Het was een speciaal moment. Ik gaf haar een zalving en een zegen waarbij ik zei dat ze geen pijn zou hebben en dat als ze voldoende echte rust nam, ze heel snel zou recupereren. Mijn grootmoeder zei na de zegen dat ze het een heel speciaal moment vond. Ze voelde haar plots heel rustig. Ik vertelde haar dat dit de Heilige Geest was die tot haar getuigde dat wat ik gezegd had, niet van mij kwam maar inspiratie van hierboven was. **5u durende operatie en intensive care** [![Laurens op intensive care](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/2014-09-22-13.50.55-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/2014-09-22-13.50.55.jpg)Over Laurens dan… Nadat de operatie in augustus werd uitgesteld, was hij einde september voldoende hersteld voor zijn operatie. Op zondag vertrokken was naar het ziekenhuis. Vlak voor zijn vertrek gaf ik hem ook een zalving en een zegen. Ik sprak de woorden uit dat hij in het begin pijn zou hebben, maar ik zegende zijn lichaam met de kracht om goed te reageren op de pijnstillers. Ik zegende hem ook met rust om voldoende kalm te blijven in het ziekenhuis. De operatie begon maandagmorgen om 7u en zou een paar uur duren, maar pas na de middag kregen we het verlossend bericht dat hij op recovery was en dat we bij hem mochten gaan. Het was geen leuk beeld om hem daar zien te liggen met al die buisjes en machines. De eerste twee dagen heeft hij nog op intensive care moeten doorbrengen en kreeg hij constant morfine. Maar buiten een paar korte keren dat hij wakker was en zaagde om naar huis te gaan, heeft hij grotendeels geslapen en weinig over pijn geklaagd. Na 4 dagen mocht hij zelfs al terug wat drinken en de dag nadien terug wat eten. Tijdens die week zijn er ups en downs: je krijgt goed nieuws over de vooruitgang, maar dan is er weer wat mis met het bloed, plots zie je de temperatuur omhoog gaan, … Als ouder ga je kapot daar in het ziekenhuis, want de chirurg had eerlijk gezegd dat er 10% kans was op complicaties en dat van die complicaties 10% dodelijk was. Je wil dus enkel maar goed nieuws horen en zo’n week is enorm slopend. Maar Isabel, Laurens en ik hebben ons er door gesleept. Na exact een week mocht hij naar huis. Er was voor de operatie gezegd dat het herstel in het ziekenhuis zeker tien tot veertien dagen ging nodig hebben, dus dit was echt een wonder dat hij zo snel was opgeknapt. We waren er zelfs niet op voorbereid om al zo snel terug met ons ganse gezin thuis te zijn. Jeff Hoeybergs schreef in een reactie op mijn Facebook dat als het goed gaat we de Heer danken en als het slecht gaat de dokters een proces aandoen. Zo zie ik het niet. Ik heb gebeden dat Hemelse Vader de chirurgen en verplegers zou zegenen, zodat zij al hun kunde in de beste omstandigheden naar boven konden halen. Ik ben de dokters enorm dankbaar voor hun kunde, maar ik erken ook dat dit een zegen in ons leven is dat we over zulke geneeskunde beschikken. En het feit dat Laurens beter dan verwacht herstelde, is niets minder dan een mirakel. **Een kleine baby gered** Terwijl ik in het ziekenhuis was, hoorde ik dat de vijf weken oude baby van een broeder in het ziekenhuis was opgenomen met een bacteriële hersenvliesontsteking. Omdat ik daar toch al zat, bood ik aan om langs te gaan en te helpen met een zalving, want deze broeder had daar nog niet zo veel ervaring mee. Toen ik naar de intensive care unit ging, wist ik dat ik terug in dezelfde kamer zou komen. Ik voelde het gewoon en het bleek zo te zijn. Dezelfde kamer waar Laurens had gelegen, was nu voor de kleine Gérard. De vader gaf de zalving en ik sprak de zegen uit. Ik getuigde dat ik in diezelfde kamer eerder die week had gevoeld dat de Heilige Geest hielp met een goed herstel en dat dit opnieuw zou gebeuren. De dag nadien kreeg ik telefoon dat de baby was wakker geworden en drie dagen later mocht hij van intensive care naar een gewone kamer. **Zalvingen helpen** Je zal mij nooit horen zeggen dat een zalving geneeskunde vervangt. God verwacht van ons dat we onze kennis gebruiken. Hij verwacht dat als we in een weide lopen met een stier achter ons, dat we harder lopen en bidden dat we genoeg kracht hebben en niet dat we op onze knieën gaan om te bidden dat die stier ons met rust laat. God verwacht van ons dat we handelen, niet dat we ons laten behandelen. Maar een zalving kan wel kracht geven, kan er voor zorgen dat ons lichaam beter op medicijnen geneest en dat we de spirituele kracht hebben om sterker te zijn. Want ik geloof in “mind over body”: een gezonde geest is beter voor ons lichaam. Ik geloof dat we op die manier echt de kans hebben om via het priesterschap een beetje van Gods macht te gebruiken in ons leven. Wonderen zijn de wereld niet uit, wij moeten ze gewoon willen zien. **Categorieën:** Familie, Geloof **Tags:** zalving, zegen --- ### [Focus je op het goede](https://geenszins.info/focus-op-goede/) **Published:** mei 29, 2016 **Author:** David Geens **Content:** E[![Focus op het goede](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/focus_on_the_good-300x212.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/focus_on_the_good.jpg)r zijn zo van die dingen die door je leven heen sluipen, dingen waar je je zorgen over maakt en die keer op keer opnieuw de kop opsteken. Met Laurens heb ik vaak de frustratie “komaan kerel, ik weet dat je je beter kan gedragen”, precies alsof ik vergeet dat hij autisme heeft of anders gezegd, alsof ik dat autisme wil wegduwen in een hoekje waar ik niet naar moet omkijken. Een moment waarop ik daar vaak last van heb, is op zondagmorgen in de kerk, wanneer Laurens gevraagd wordt het avondmaal rond te dienen. Het is vaak met gezucht dat hij er aan begint. Dan staat hij daar, zijn hemd half uit zijn broek. Als hij dan het brood of water aan de president presenteert, zie je Laurens voor zich uit staren, in het oneindige alsof het hem niet interesseert. Ik kan me daar vaak aan ergeren. Het avondmaal is zoiets belangrijk voor ons, dat we op dat moment enorm eerbiedig daarmee omgaan. Dan denk ik vaak “oei, zie mijn zoon daar staan, dat is niet zoals het hoort”. Vandaag begon ik dat nog maar te denken toen de Heilige Geest me heel duidelijk iets influisterde: “Wees trots, je zoon staat daar zijn best te doen bij een heilige taak”. Ik voelde me beschaamd in de eerste plaats omdat Hemelse Vader wist wat ik ging denken en me duidelijk op mijn plaats zette. Maar tegelijk heel dankbaar. Want als dat de manier is waarop Hemelse Vader naar Laurens kijkt, met een gevoel van trots en bijgevolg dankbaar, waar zit ik me dan druk over te maken? In dat ene moment voelde ik dat ik met Laurens me veel minder moet concentreren op wat minder goed gaat, maar dat mijn focus moet liggen op wat wel goed gaat. Het moet niet perfect zijn. Dat verwacht Hemelse Vader helemaal niet van ons en al zeker niet van Laurens. Hij kent zijn beperking en aanvaardt die met perfecte liefde. Dan moet ik dat als zijn vader ook kunnen. Het is een les die ik op veel dingen kan toepassen. Ik ben perfectionistisch aangelegd en kan nogal veeleisend zijn voor mijn omgeving. Ik moet dat meer loslaten en mijn aandacht geven aan wat goed gaat. Er gaat zoveel goed rondom mij, dat ik moet leren daarvoor dankbaar te zijn. Er passeren heel wat zondagen in de kerk dat je niks opsteekt, maar zo af en toe zit er toch eens een specialleke tussen, dat je door iets geraakt wordt en je op een flits enorm veel bijbrengt. Op zulke goede momenten wil ik me focussen op zondag. Dank je wel Hemelse Vader, om me vandaag zo’n wijze les mee te geven. **Categorieën:** Geloof **Tags:** inspiratie, openbaring --- ### [Afscheid van een president](https://geenszins.info/afscheid-van-een-president/) **Published:** april 16, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Afscheid nemen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/afscheid-300x193.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/afscheid.jpg)Nu het officieel is, kan ik eindelijk er iets over schrijven. Ik ben geroepen als Digital Channel Coordinator voor het gebied Nederland-Vlaanderen. Dat betekent ook dat ik ontheven wordt als president van het ouderlingenquorum in Gent. Ik wist het al enige weken, maar nu het zo ver is, doet het me wel iets. Van de roepingen die ik reeds heb gehad, is deze die het diepst in mijn hart is gekropen. Ik had nooit verwacht dat het zo verschillend zou zijn om de verantwoordelijkheid te dragen om een quorum te leiden, te dienen zeg maar. De liefde die ik voor ieder van de broeders voel, is een heel bijzonder gevoel. Ik heb ieder van jullie veel beter leren kennen door over alles te kunnen praten wat jullie bezig hield. De probleempjes, de leuke gebeurtenissen… als quorumpresident weet je bijna alles. Op zich is dat super want zo voelde ik me super betrokken en close bij iedereen. Het is dat gevoel dat ik zal missen. Die nabijheid, die innige vriendschap. Vanaf nu moet ik opletten dat ik niet nieuwsgierig ben naar al die dingen die nog verder in jullie gezinnen gebeuren. Ik hoop dat die vriendschap niet verandert. Ik heb met enorm veel liefde deze roeping uitgevoerd. In het begin heb ik soms wat harder geweest om alles op rails te krijgen, maar altijd oprecht in de hoop dat iedereen op mekaar kon rekenen. Ik ben ook trots op dit quorum: het huisonderwijs, de steun voor mekaar, de tempeltrips, de fun momenten… we hebben het toch maar allemaal gedeeld. Ook een speciaal woord van dank voor mijn raadgevers Jean-Pierre, Patrick en zeker Geert in het eerste jaar niet te vergeten. Het was plezierig samen en we konden altijd op mekaar rekenen. Die vriendschap staat rotsvast voor het leven. Bedankt broeders, voor al die mooie momenten. **Categorieën:** Geloof **Tags:** roeping --- ### [Engelen bestaan](https://geenszins.info/engelen-bestaan/) **Published:** september 17, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Engelen bestaan](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/engel-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/engel.jpg)Engelen bestaan echt. Ik heb ze gezien deze week. Ze zagen er wel misschien niet uit zoals u denkt. Ik zag geen vleugels en ze vlogen niet op een wolk. Ze hadden ook geen harp vast en er klonk geen schare engelenstemmen. Het eerste geluid dat ze maakten was gewoon “ding-dong”. Ze kwamen dus ook niet plots binnenvliegen. Wel plots aanbellen en met de deur in huis vallen. Ze zagen er eerder uit als keurige zakenmannen, keurig in het pak met wit hemd en stropdas. De ene was kalend en droeg een bril, de ander tooide zich met een leuk Westvlaams accent. Ze kwamen op een moment dat ik ze nodig had, dat ik gebeden had voor steun. Twee dagen voordien had ik te horen gekregen dat mijn grootvader op sterven ligt. Hij is al enkele jaren bedlegerig na zijn beroerte en wordt thuis liefdevol door mijn grootmoeder verzorgd. Het nieuws sloeg toch in en komt net in een periode waarin ik me wat minder voel. Veel problemen tegelijk en dus ook mijn weerstand kraakte wat de laatste tijd. Op zulke momenten heb ik, net zoals vele anderen denk ik, wel eens omhoog gekeken en gezegd “is ‘t nu genoeg ja?”. Ik weet en geloof met heel mijn hart dat we allemaal onze tegenslagen moeten verwerken met de bedoeling dat we daaruit leren, maar er zijn momenten waarop het gewoon genoeg lijkt. Het zijn op die momenten dat je geloof kraakt. Het is dan als een boom in een storm. Het kan breken onder de beukende wind of het komt er gesterkt uit, sterker dan ooit voor de volgende storm. Ik voelde me in ieder geval alleen. Door omstandigheden was ik al een ganse tijd niet meer in mijn eigen wijk naar de kerk kunnen gaan en net omdat ik me alleen voelde, voelde ik een licht verwijt de kop opsteken dat hoewel ik er al vaak voor anderen was geweest, dat *men* er nu blijkbaar niet was voor mij. Uit het oog, uit het hart, zo leek het wel. Ik was die dag waarop ik de engelen ontmoette, naar de tempel geweest. Net omdat ik me zo verlaten voelde, wilde ik zo dicht mogelijk bij God zijn. In plaats van Hem iets te verwijten, vroeg ik Hem simpelweg om mij niet alleen te laten. Ik bekende Hem dat ik ondanks het feit dat ik mij altijd groots wilde houden, ik nu ook gewoon iemand was die steun van een ander nodig had. Vaak moet je leren geduld hebben voor je antwoord krijgt op een gebed. Maar deze dag niet. Nog maar pas thuis en die bel gaat en er staan twee engelen voor je deur. OK, ze leken dus ook op men-in-black en anderen zouden kunnen zeggen dat het *gewoon* mijn bisschop en zijn raadgever waren, maar voor mij waren het engelen. Engelen op pad gestuurd door Hemelse Vader. Ze wisten niet eens waarom, maar ze wisten wel dat ze moesten langskomen met een boodschap: dat ik niet vergeten was. Dat ik op hen mocht blijven rekenen. Dat ze van me hielden en me steunden. Dat ze daar waren om mij een zegen te geven. Die avond is één van mijn meest geestrijke ervaringen tot op heden. Ik ben een mormoon van de nuchtere soort. Anderen voelen de Geest bij het minste en worden tot tranen toe bewogen, of voelen een brandend vuur. Ik blijf meestal verstoken van zulke gevoelens. Maar niet deze avond. Meermaals kreeg ik kippenvel en voelde ik bevestiging van de Heilige Geest dat deze mannen gezonden waren en wat ze vertelden een boodschap was die van boven kwam. Zulke ervaringen maken we niet veel mee en nog veel minder spreken we er over, zeker alvast niet buiten onze eigen geloofskring. Maar het is wel de moeite om er over te spreken en te bevestigen dat er engelen bestaan. Zo is er hoop voor iedereen die bidt om steun van gezanten van de Heer. Je moet alleen beseffen dat ze er vaker uitzien als je buurman of vriend en zelden als een witte gestalte, laat staan met vleugels. Maar ze bestaan en ze voeren heilige taken uit. Dat weet ik sinds deze week wel zeker. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** engelen, geloof --- ### [Hoe verspil je je talenten niet?](https://geenszins.info/hoe-verspil-talenten/) **Published:** januari 28, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Zoek uw talent](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/01/talent-300x204.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/01/talent.jpg)Regelmatig krijg ik de vraag of dat wel allemaal lukt in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen: geen betaalde clerus dus iedereen kan er maar wat doen of zeggen tijdens de toespraken? Vandaag heb ik weer eens gezien hoe iemand iets in alle eenvoud fantastisch kan zeggen, zodat er een waardevolle los in zit voor wie goed luistert. Zo heb ik vandaag een totaal nieuwe betekenis geleerd van de parabel van de talenten, hoewel die parabel niet eens vermeld werd. Voor wie de parabel niet kent: hij staat in het Nieuwe Testament, [Matteus hoofdstuk 25 verzen 14 tot en met 30](https://www.debijbel.nl/bijbel/HSV/Matteus-25). Tot vandaag was dit voor mij het verhaal dat God verwacht dat we aan de slag gaan met wat Hij ons gegeven heeft. Talenten is een fantastisch woord want de parabel slaat letterlijk op geld (een talent was in die tijd een munteenheid), maar bedoelt dus eigenlijk wel degelijk de talenten waarmee wij begiftigd worden. Voor mij was de betekenis nogal in de ik-vorm gericht. Ik heb talenten gekregen, dus ik moet daarmee aan de slag. Ik vond hierin ook bevestiging van wat er in [Lukas 12:48](https://herzienestatenvertaling.nl/tekst.php?boek=LUK&hoofdstuk=12) wordt geleerd: aan wie veel gegeven is, zal veel gevraagd worden. Ik vind het dus maar normaal dat als je over bepaalde talenten beschikt, dat je die dan ook goed gebruikt. Het zou in mijn ogen een verspilling, een zonde zijn, van wat God je gegeven heeft. Maar ik had er nooit bij stilgestaan dat er stilzwijgend ook gezegd wordt voor wie je aan de slag moet gaan. Niet in deze parabel zelf, maar in het gehele evangelie. In [Marcus 12:30-31](https://www.debijbel.nl/bijbel/HSV/Marcus-12) staat het heel letterlijk: > En u zult de Heere, uw God, ​liefhebben​ met heel uw ​hart​ en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod. > > En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste ​liefhebben​ als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze. ## Talenten om te helpen Broeder Koudjou vertelde vandaag in de kerk op zijn bijzondere Afrikaanse manier dat dit voor hem één van de belangrijkste dingen is waarom Hij vandaag er nog is: broeders en zusters die hun talenten hebben gebruikt om hem verder te helpen toen hij het moeilijk had. Wie mij kent en regelmatig mijn stukjes leest, weet dat mijn lievelingsvers in [Mosiah 2:17](https://www.lds.org/scriptures/bofm/mosiah/2.17?lang=nld) te lezen is: wie in dienst is van zijn medemens, is in dienst van God. Dienstbetoon is voor mij ook de kern van het evangelie. Dus op zich weinig nieuws, maar ik had het nooit één op één in verband gebracht met de parabel van de talenten. Samen vormt het dus één mooi geheel. We worden gezegend met talenten en we weten dus dat wie gezegend is met veel talenten, de opdracht heeft ook veel terug te doen en al zijn talenten in te zetten, niet doelloos maar heel doelgericht: om zijn naasten te helpen. ## Wat is mijn talent? [![Zoek je talent](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/01/talent-zoektocht-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/01/talent-zoektocht.jpg)Alles start dus met de vraag: wat is mijn talent waarmee ik iemand kan helpen? Onderschat jezelf nooit. Ik geloof niemand die zegt “ik heb geen talent”. Het zijn vaak de zachte talenten, wat niet-gelovigen de humane, sociale vaardigheden zouden noemen, die het meest tot nut kunnen zijn om iemand te helpen. Zonet zei ik nog mijn zoon Lucas, die vandaag zich misselijk en ziek voelt en daarom niet mee kon gaan naar de kerk, dat hij de groetjes en veel beterschap toegewenst kreeg van Pieter, één van zijn leeftijdsgenoten in de kerk. Lucas kikkerke er letterlijk van op en zei dat hij het heel aangenaam vond dat er iemand aan hem dacht. Ik zag dat het letterlijk dat was wat Lucas nu nodig had: gewoon wat aandacht. Je hebt misschien dus een talent om aan anderen te denken. Of om te luisteren, of een stevige schouder waarop men eens kan uithuilen. Misschien ben je iemand die veel levenservaring heeft en daarom goede raad kan geven. Een ander is misschien niet zo goed in zulke dingen, maar weet heel goed hoeveel hulp er kan komen als de strijk gedaan wordt van een drukke moeder die eens ziek valt. Ik kan uren doorgaan met voorbeelden die ik al gezien heb in onze mormoonse kerkgemeenschap. Kleine dingen, die misschien voorbijgaan aan het oog van de wereld, maar zeker niet aan het oog van onze Hemelse Vader. ## Niet iedereen kan alles tegelijk Mensen denken vaak dat het standaard dingen zijn die van hen verwacht worden of dat ze al die zaken die als voorbeelden worden aangehaald als we het hebben over wat het betekent om christen te zijn, allemaal moeten (kunnen) doen. Maar de Schriften stellen het dus duidelijk anders voor: zoek eerst naar uw talenten en zet die in. Op die manier zal je merken dat je talenten groeien en dat je er nog andere bij ontdekt. Ideaal zou de wereld zijn als we allemaal de tijd hadden om enkel maar ten dienste te staan van elkaar, maar daar zijn we nog niet lang aan toe. Ik wil dan ook geen zeemzoete oproep doen om “verbeter de wereld in je eentje” te spelen. Ik denk wel dat we allemaal een steen kunnen verleggen in de rivier als we ons openstellen om eens te kijken welk talent we deze week eens extra voor een ander kunnen inzetten. Roei met de riemen die je hebt. Misschien geraak je niet ver, maar het is voor God veel makkelijker sturing te geven aan een boot die op zijn minst toch een beetje vooruit vaart dan wanneer die aan een anker stilligt op het water. Een boot die één roeislag meekracht als kracht, drijft een heel eind verder, misschien ver genoeg om een andere roeier tegen te komen of het zelf over te nemen. Steek dus misschien deze oorworm in uw hoofd om u deze week te helpen herinneren aan het inzetten van één van uw talenten: https://www.youtube.com/watch?v=MP2YeTw7zWo [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** christen, dienstbetoon, talent --- ### [Je bent mooi zoals je bent](https://geenszins.info/bent-mooi-zoals-bent/) **Published:** maart 4, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Een knuffel van Christus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/christus-knuffel-248x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/christus-knuffel.jpg)In de Bijbel lezen we dat Christus opkeek naar kinderen, hen lief had en ons gebood te zijn als kinderen. Vandaag heb ik zelf geleerd dat kinderen ons de mooiste lessen kunnen geven die er zijn. Ik heb vandaag een jong meisje zo mooi en zo eerlijk horen vertellen over de liefde van Christus, over hoe Hij iedereen aanvaardt, dat ze voor altijd mijn hart heeft geraakt. Ze vertelde vandaag in de kerk hoe ze vaak al boos geweest is omwille van haar handicap, in het bijzonder boos op haar moeder. Hoe de wrange gevoelens altijd al op haar gewogen hebben. Maar nu had ze onlangs gevoeld dat Christus haar graag zag en haar vertelde dat ze mooi was zoals ze is, dat zij enorm veel waarde heeft zoals ze is en dat Hij haar graag ziet. Hoe dat dit gevoel haar veel kracht gegeven had om door te gaan. Wow. Zo sterk, zo mooi, zo zuiver. Wat een getuigenis van de liefde van Christus. Wat een les voor ons allemaal dat iedereen belangrijk is, dat we allemaal geliefde kinderen zijn van een Hemelse Vader. Om dat te horen van een kind dat waarschijnlijk al moeilijke momenten heeft meegemaakt – want niks harder dan een leeftijdsgenoot tegenover iemand die afwijkt van wat hij/zij als normaal beschouwt – dat ze door de liefde van Christus eindelijk haar waarde en haar plaats ontdekt heeft, terwijl wij soms daar mee sukkelen omwille van dingen die veel makkelijker te dragen zijn, is een vernederende les. Dat vernederende bedoel ik niet negatief, maar positief. Een les die me de nodige nederigheid heeft bijgebracht tegenover God, maar ook tegenover anderen. De laatste tijd zit het me ook altijd niet mee en denk ik vaak “och, er zijn er zoveel meer die zoveel meer problemen hebben dan ik”. Maar door die les in nederigheid besef ik nu dat het voor Christus er niet toe doet. Ik mag gerust ook op Hem leunen en steun zoeken voor mijn problemen. Voor Hem is het ene probleem niet meer of minder waard. Voor Hem is het voldoende te weten dat er een probleem is en dat we Zijn hulp nodig hebben. Dat we er enkel maar moeten om vragen. Dat we nederig genoeg moeten zijn om in gebed simpelweg te zeggen “ik heb U nodig” en dat er dan hulp wordt geboden, ongeacht hoe zwaar of prioritair de wereld ons probleem vindt. Voor Hem is het altijd belangrijk; zijn wij altijd belangrijk. Het is tegelijk een les dat wij, net als Christus, iedereen graag kunnen zien, inclusief onszelf. Hou van uw naaste, als van uzelf. Dat gebod is niet enkel bedoeld als vergelijking, maar als dubbele opdracht. Zie uzelf graag, zie een ander graag, zie God graag. Eigenlijk zijn dat drie kerngeboden die het hele evangelie samenvatten en het uzelf graag zien, wordt soms achteruit geschoven of minder belicht omdat het egoïstisch lijkt en het evangelie er op gericht is om niet egoïstisch te zijn. Toch is het belangrijk om te weten dat we kinderen van God zijn en dat zelfhaat niet nodig is. Haat, in welke vorm dan ook, is een negatieve emotie en leidt zelden tot iets positief. Zelfhaat kan iemand zo verbitteren, dat het verrottende proces uitbreidt en er toe leidt dat je helemaal bitter wordt. Ook dat zat dus in de les die ik vandaag kreeg van dit wonderbaarlijke meisje. Doordat ze zichzelf graag zag, was ze in staat dit te delen met anderen en anderen graag te zien. Deze sterke getuigenis geeft mij alvast de kracht om meer te genieten van de liefde van Christus en op mijn beurt die liefde uit te dragen naar anderen. Bedankt lieve Floria\[note\]naam veranderd omwille van privacy\[/note\] voor de les die je me vandaag gegeven hebt. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, liefde --- ### [Help, mijn hersenen bloeden](https://geenszins.info/help-mijn-hersenen-bloeden/) **Published:** december 9, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Drie weken geleden werd ik plots getroffen door een hersenbloeding. Mag ik dan even boos zijn op God? **Categorieën:** Geloof **Tags:** beproevingen --- ### [I rest my case](https://geenszins.info/i-rest-my-case/) **Published:** april 10, 2019 **Author:** David Geens **Content:** [![Het Boek van Mormon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/boek-van-mormon-300x226.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/boek-van-mormon.jpg)Ik zou dolgraag advocaat zijn in de VS om deze beroemde zin opnieuw en opnieuw te gebruiken, maar nu ben ik hem tegen gekomen in een filmpje waar ik als antwoord gewoon amen op zeg. Wie mij kent, weet dat ik hou van het feit dat voor mij religie en wetenschap geen tegengestelden zijn, maar verschillende vensters op dezelfde waarheid. De één geeft meer antwoordt op hoe-vragen, de ander zoekt meer naar waarom en samen geven ze een coherent antwoord. Ze hanteren daarbij verschillende methodes en daar loopt het vaak mis: als je in het ene vakgebied te werk gaat met gereedschappen uit het ander vakgebied. Vaak laat ik me daartoe wel verleiden en probeer ik wetenschap en geloof te mengen, vaak tot mijn eigen tevredenheid. Ook wanneer ik de raag krijg om bepaalde zaken te bewijzen uit het Boek van Mormon. Maar nu zag ik net een filmpje dat het zoveel beter zegt dan ik, zodat ik enkel nog *amen* zeg. ![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof --- ### [Wonderen, twijfel en geloof: lessen uit Messiah](https://geenszins.info/wonderen-twijfel-en-geloof-lessen-uit-messiah/) **Published:** december 14, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wat als de Messias vandaag zou verschijnen, niet met grootse hemelse tekenen, maar in alle eenvoud? De reeks Messiah zet aan tot nadenken over geloof, wonderen en hoe wij als mensen reageren op het onbekende. In een wereld waarin geloof steeds meer ter discussie staat, roept deze serie vragen op die ons uitdagen om onze eigen overtuigingen te heroverwegen. Hoe zou jij reageren? **Content:** Ik ben momenteel bezig met het bekijken van de reeks *[Messiah](https://www.netflix.com/title/80117557)*. Het concept van deze serie vind ik bijzonder interessant. Het verhaal volgt een figuur die door velen wordt gezien als een nieuwe Messias. Wat deze reeks zo intrigerend maakt, is dat het ons aan het denken zet over de rol van de Messias in onze tijd. In het verhaal wordt deze Messias eerst gezien als een redder binnen de moslimgemeenschap. Daarna brengt men hem in contact met christenen en zelfs met andere geloofsgroepen. Deze universele aanpak maakt het verhaal spannend en doet je afvragen: wie is hij echt en wat is zijn bedoeling? Het roept bij mij de vraag op hoe wij zouden reageren als Christus vandaag niet op glorieuze wijze zou wederkomen, maar eenvoudig als Messias onder ons zou verschijnen. Hoe zouden wij hem ontvangen? ## De Messias voor iedereen Wat ik bijzonder vond, is dat deze Messias zichzelf duidelijk presenteert als iemand die er voor iedereen is. Toch reageren mensen daarop vaak met ongeloof. Degenen die hem eerst als hun redder zien, beginnen te twijfelen zodra ze beseffen dat hij niet alleen voor hen, maar ook voor anderen gekomen is. Dit raakt aan een fundamenteel punt: de Messias kan niet ‘geclaimd’ worden door één groep of geloof. Hij is er voor iedereen. Dit inzicht zet aan tot nadenken over onze eigen kijk op Christus. Hoe vaak maken wij, zelfs als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, de fout om Christus onbewust ‘voor onszelf’ te houden? De serie toont hoe deze Messias wonderen verricht, zoals een zandstorm veroorzaken in Damascus, plotseling opduiken op een andere plek, of zelfs over water lopen. Dit leidt onmiddellijk tot complottheorieën. Mensen roepen dat het fake news is, dat het allemaal in scène is gezet, en dat hij een valse Messias is. Dit aspect bracht me aan het denken: hoe zouden wij vandaag reageren op wonderen? Ik heb vaak gezegd dat als onze Hemelse Vader zou willen dat wij zonder twijfel in Hem geloven, Hij dagelijks wonderen zou kunnen laten zien. Toch leert deze serie me dat zelfs dan mensen zouden blijven twijfelen. Zelfs als Christus hier in levende lijve voor ons zou staan, zouden sommigen dat nog steeds ontkennen. Het is opvallend hoe moeilijk het tegenwoordig is om te geloven en hoe vanzelfsprekend het lijkt om te twijfelen. ## Moed om te geloven De serie laat ook zien hoe mensen die in deze Messias geloven, met ongeloof en vijandigheid worden behandeld. Ze worden belachelijk gemaakt, zelfs op sociale media, waar de anonimiteit het mogelijk maakt om mensen volledig af te branden. Overheden proberen hem in de serie af te schilderen als een onruststoker die de gevestigde orde wil verstoren. Dit alles toont hoe moedig het vandaag de dag is om openlijk je geloof te belijden. Het maakt me tegelijkertijd droevig en trots. Droevig omdat geloof steeds minder geaccepteerd lijkt te worden, maar trots op iedereen die ondanks alles blijft geloven. Wat me hoop geeft, is dat wanneer ik persoonlijk over mijn geloof getuig, ik bijna altijd respect krijg. Mensen luisteren, en zelfs als ze niet geloven, respecteren ze mijn keuze. Dit is heel anders dan de vaak venijnige reacties online. Voor mij is dit een bewijs van de kracht van een persoonlijke getuigenis. Ik geloof dat de Heilige Geest op dat moment aanwezig is en mensen raakt, zelfs als ze het niet altijd direct erkennen. ## Vraag anderen na te denken over geloof De reeks *Messiah* daagt ons uit om na te denken over ons geloof. Het nodigt uit om niet alleen van het verhaal te genieten, maar ook om stil te staan bij wat het bij ons losmaakt. Hoe zouden wij reageren als er morgen iemand voor ons staat die zegt dat hij de Messias is? Niet met grote hemelse tekenen, maar in alle eenvoud en nederigheid, net zoals Christus dat deed toen Hij geboren werd in een stal. Dit is een mooie tijd om daarbij stil te staan, nu we de geboorte van Christus vieren. Zijn komst was eenvoudig, zonder grootse gebaren, en ook toen reageerden velen met ongeloof. In onze tijd noemen we dat misschien ‘fake news’, maar het principe blijft hetzelfde. Hoe gaan wij om met de boodschap van Christus? Hoe zorgen wij ervoor dat we kunnen getuigen dat Hij leeft, dat Hij echt bestaat? Voor mij blijft dit een voortdurende vraag. Het is mijn wens om erover te blijven vertellen en anderen te laten voelen wat Christus voor ons kan betekenen. In deze kerstperiode hoop ik dat we allemaal manieren vinden om het licht van Christus te verspreiden, zodat anderen kunnen voelen dat Hij echt is en wat Hij voor hen kan betekenen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, kerstmis --- ### [Dienstvaardigheid heeft geen taakomschrijving nodig](https://geenszins.info/dienstvaardigheid-heeft-geen-taakomschrijving-nodig/) **Published:** februari 20, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms zit de diepste les verstopt in een heel gewone situatie. Dit artikel gaat over twee mensen die een technisch probleem oplosten — en over wat dat zegt over wie we kunnen zijn op onze beste momenten. **Content:** Er zijn momenten waarop je iets meemaakt dat je even stilzet. Niet omdat het spectaculair is, maar omdat het je herinnert aan iets wat je eigenlijk al wist, maar even vergeten was. Ik had onlangs zo’n moment. Ik liep tegen een technisch probleem aan dat zo uitzonderlijk was dat er geen standaardoplossing voor bestond. Het soort situatie waarbij het volkomen begrijpelijk — en zelfs verdedigbaar — zou zijn geweest om te zeggen: ‘Sorry, hier kunnen we niets mee doen. Wacht maar op de volgende versie.’ Dat antwoord had ik half en half ook verwacht. Maar het kwam niet. In plaats daarvan kozen twee mensen ervoor om dieper te graven. Ze stelden vragen die ze niet hoefden te stellen, zochten naar oplossingen die buiten hun normale takenpakket vielen, en bleven doorgaan tot het probleem opgelost was. Niet omdat ze daartoe verplicht waren. Gewoon omdat ze dat wilden. Ik was oprecht onder de indruk. Niet alleen van de oplossing zelf, maar van de keuze die eraan voorafging. ## De tweede mijl Er is een passage in het evangelie van Mattheüs die ik al vaak gelezen heb, maar die in dat moment opeens een heel concrete betekenis kreeg. Jezus zegt in de Bergrede: ‘En zo iemand u zal dwingen één mijl te gaan, gaat met hem twee mijlen.’ (Mattheüs 5:41) Op het eerste gezicht lijkt dit een vreemd advies. Ga meer doen dan wat je opgelegd wordt? In een context van bezetting en onrecht? Maar dat is precies het punt. Jezus beschrijft hier niet een situatie van vrijwillige dienstbaarheid. Hij beschrijft een situatie van verplichting — en zegt dan: ga verder dan die verplichting. Niet omdat je moet, maar omdat je kunt. Er is een fundamenteel verschil tussen doen wat je taakomschrijving zegt en doen wat de situatie van je vraagt. Die twee vallen lang niet altijd samen. De medewerkers die mij hielpen, hadden zonder enige twijfel bij de eerste optie kunnen blijven. Niemand had hen iets kunnen verwijten. Maar ze kozen voor de tweede optie, de optie die verder gaat, die meer vraagt en tegelijkertijd meer geeft. Dat is de tweede mijl. ## De Samaritaan en de vraag die alles verandert In Lukas 10 vertelt Jezus het bekende verhaal van de barmhartige Samaritaan. Een man wordt overvallen en gewond achtergelaten. Een priester passeert. Een leviet passeert. Beiden hadden hun redenen, ongetwijfeld. Beiden hadden argumenten kunnen geven waarom het niet hun verantwoordelijkheid was. Dan komt de Samaritaan. En hij stopt. Wat het verhaal zo onuitputtelijk maakt, is de vraag waarmee Jezus het afsluit. Hij vraagt niet: ‘Wie had de plicht om te helpen?’ Hij vraagt: ‘Wie was een naaste?’ Die verschuiving is alles. Van verplichting naar relatie. Van taakomschrijving naar menselijkheid. De mensen die mij hielpen, hadden ook gewoon kunnen doorlopen. Ze hadden het probleem kunnen doorschuiven, kunnen wachten, kunnen zeggen dat het niet hun afdeling was. In plaats daarvan stopten ze. Ze maakten van mijn probleem hun probleem. Niet omdat de regels dat vroegen, maar omdat zij dat wilden. Dat is naastenliefde in een heel gewone, alledaagse, technische context. ## Koning Benjamin en de logica van dienstvaardigheid In het Boek van Mormon houdt koning Benjamin een toespraak die al eeuwenlang mensen raakt. Hij zegt, eenvoudig en direct: ‘Wanneer u in dienst van uw medemensen bent, bent u louter in dienst van uw God.’ (Mosiah 2:17) Benjamin zegt niet dat religieuze rituelen of grote gebaren God dienen. Hij zegt dat de gewone, praktische, soms moeizame hulp aan een medemens dat doet. Een probleem oplossen. Iemand uit de nood helpen. Verder gaan dan gevraagd wordt. Het mooie aan wat mij overkwam, is dat de mensen die mij hielpen waarschijnlijk niet dachten in termen van spirituele grootsheid. Ze dachten aan het probleem voor hen en aan de vraag hoe ze het konden oplossen. En toch — in het licht van Benjamins woorden — was wat zij deden precies dat: een daad van dienstvaardigheid die verder reikt dan zijn directe context. Je hoeft niet religieus te zijn om dit te herkennen. Maar als je gelooft dat mensen iets goddelijks in zich dragen, dan is dit een van de momenten waarop dat zichtbaar wordt. ## Moroni en de naastenliefde die alles verdraagt Er is nog een passage die me bezighoudt wanneer ik aan dit verhaal denk. In Moroni 7 schrijft Mormon aan zijn gemeente over naastenliefde als de reine liefde van Christus. Hij beschrijft haar zo: ‘De naastenliefde is lankmoedig en goedertieren en niet afgunstig en niet opgeblazen; zij zoekt zichzelf niet, wordt niet verbitterd, rekent het kwade niet toe en is niet blij over ongerechtigheid, maar zij is blij met de waarheid; zij verdraagt alle dingen, gelooft alle dingen, hoopt alle dingen en doorstaat alle dingen.’ (Moroni 7:45) En hij besluit een paar verzen later: ‘De naastenliefde is de reine liefde van Christus en zij houdt eeuwig stand.’ (Moroni 7:47) Wat me daarin treft in de situatie die ik meemaakte: er was geen publiek. Er was geen garantie dat ik het zou appreciëren, laat staan dat ik er later over zou schrijven. Er was gewoon een mens met een probleem en twee mensen die besloten om echt te helpen. Niet geforceerd, niet berekend. Een stille keuze om aanwezig te zijn, om mee te denken, om te blijven tot het gedaan was. Dat is de naastenliefde die Mormon beschrijft. Niet de grote, zichtbare daad die bewondering afdwingt. Maar de vriendelijkheid die niet vraagt om wederkerigheid. ## Wanneer toon je wie je werkelijk bent? Ik denk dat dit de vraag is die al deze verhalen en passages met elkaar verbindt. We denken soms dat karakter zich openbaart in de grote momenten. In crisissen, in publieke beproevingen, in situaties waar iedereen kijkt. Maar ik geloof steeds meer dat het omgekeerde waar is. Karakter toont zich op de momenten waarop niemand kijkt. Op de momenten waarop het ook anders had gekund. Op de momenten waarop de verplichting ophoudt en de keuze begint. Een technisch probleem zonder standaardoplossing. Twee mensen die een keuze maken. Dat is niet het materiaal van epische verhalen. En toch is het precies het soort moment waar Jezus het over had in de Bergrede, waar de Samaritaan in Lukas een naam voor gaf, waar koning Benjamin zijn leven voor samenvatte, waar Mormon zijn gemeente over schreef. De gewone momenten zijn de echte momenten. ## Een uitnodiging Ik schrijf dit niet om twee mensen te loven, hoewel ze dat verdienen. Ik schrijf het omdat het me aan iets herinnerde. We leven in een wereld die ons voortdurend vraagt om efficiënt te zijn, om grenzen te stellen, om niet meer te geven dan we ontvangen. En soms is dat gezond en noodzakelijk. Maar er zijn ook momenten waarop die logica ons kleiner maakt dan we kunnen zijn. De tweede mijl bestaat. De keuze om te stoppen als anderen doorlopen, bestaat. De mogelijkheid om van iemand anders probleem jouw probleem te maken, bestaat. Jij hebt die keuze ook. Misschien vandaag nog. Niet in een groot, dramatisch moment. Waarschijnlijk in iets alledaags. Een vraag die je iets langer beantwoordt dan strikt nodig. Een probleem dat je blijft vasthouden ook al had je het kunnen doorschuiven. Een moment waarop je besluit om aanwezig te zijn, echt aanwezig, in plaats van aanwezig te lijken. Dat is de tweede mijl. En als je hem loopt, laat je zien wie je werkelijk bent. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dienstbetoon, naastenliefde --- ### [Wetenschap en geloof: twee vensters op één waarheid](https://geenszins.info/wetenschap-en-geloof-twee-vensters-op-een-waarheid/) **Published:** maart 2, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wetenschap beantwoordt hoe de wereld werkt, terwijl religie onthult waarom we hier zijn en wat ons doel is. In plaats van een strijd tussen feiten en geloof, vormen deze twee perspectieven samen een compleet beeld van de werkelijkheid. President Dallin H. Oaks biedt een heldere visie op hoe we schijnbare tegenstellingen met geduld en nederigheid kunnen overbruggen. **Content:** Onlangs luisterde ik naar [een toespraak van President Dallin H. Oaks](https://youtu.be/bv-AQGCrKNI?si=hrYe0Ix9fV-f8qqh), de nieuwe president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Hij sprak ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van de Brigham Young University (BYU). Terwijl ik zijn woorden tot me nam, voelde ik een diepe snaar geraakt worden. Het was niet alleen leerzaam, het was een feest van herkenning. Voor veel mensen in de wereld van vandaag lijken wetenschap en religie als twee boksers in een ring te staan, voortdurend in gevecht om de titel van ‘de ultieme waarheid’. Maar voor mij is dat spanningsveld er simpelweg niet. Sterker nog: ze versterken elkaar. President Oaks verwoordde dit op een manier die precies aansluit bij hoe ik naar de wereld kijk. ## De ‘hoe’ en de ‘waarom’ Ik heb altijd het gevoel gehad dat wetenschap en geloof twee verschillende vensters zijn die uitkijken op hetzelfde landschap. Het ene venster is niet ‘beter’ dan het andere; ze bieden simpelweg een ander perspectief. Wetenschap is voor mij het venster van de **hoe-vragen**. Hoe werkt de biologie van een cel? Hoe is het universum uitgedijd na de oerknal? Hoe zorgen trillende moleculen voor warmte? De wetenschappelijke methode is een briljant instrument om de mechanismen van de schepping te ontrafelen. Ik geniet oprecht van de enorme stroom aan ontdekkingen die we als mensheid doen. Het is een ontdekkingsreis door de intelligentie van het universum. Maar hoe prachtig die antwoorden ook zijn, ze laten een gapend gat achter als het gaat om de diepere betekenis. Daar heb ik mijn religie voor nodig. Geloof is het venster van de **waarom-vragen**. Waarom zijn we hier eigenlijk? Heeft ons leven een doel dat verder reikt dan louter biologische reproductie? Waarom is er lijden, en hoe gaan we daar zinvol mee om? Waarom is het beter om geloof te hebben dan geen geloof? Binnen mijn geloof in Jezus Christus vind ik de antwoorden die een microscoop of telescoop me nooit kunnen geven. En dat is precies waar President Oaks de vinger op de zere plek legde. ## Geen conflict, maar aanvulling Wat ik zo krachtig vond aan de woorden van President Oaks, is dat de Kerk de wetenschap absoluut niet afwijst. Hij stelde heel duidelijk: ‘Er is geen ultiem conflict tussen kennis verkregen door deze verschillende methoden, omdat God, onze almachtige Eeuwige Vader, alle waarheid kent en ons wenkt om via beide methoden te leren.’ Dat is een bevrijdende gedachte, toch? We hoeven ons verstand niet bij de kerkdeur achter te laten. Integendeel, God moedigt ons aan om zowel de ‘evoluerende onthullingen van de mens’ (de wetenschap) als de ‘waarheden onthuld door de spirituele methode’ te gebruiken. Het probleem ontstaat pas wanneer we de methoden door elkaar gaan halen. Je kunt de spirituele waarde van een gebed niet meten met een liniaal, en je kunt de wetten van de zwaartekracht niet veranderen door erover te stemmen in een raadsvergadering. Wanneer we de wetenschappelijke methode toepassen op materie en de methode van openbaring op de geest, ontdekken we dat ze elkaar niet bestrijden, maar aanvullen. ## Omgaan met schijnbare tegenstellingen Natuurlijk zijn er momenten dat het schuurt. We komen allemaal weleens zaken tegen in de wetenschap die haaks lijken te staan op wat we in de Schriften lezen. President Oaks was daar heel nuchter over. Hij herinnerde ons aan de woorden van Elder Richard L. Evans: ‘Er kunnen enkele schijnbare tegenstrijdigheden zijn. Maak je daar geen zorgen over. De eeuwigheid is een lange tijd.’ Die uitspraak is goud waard. Het herinnert ons aan onze eigen beperkingen. Wetenschap is, zoals Oaks zei, simpelweg de mens die een paar dingen ontdekt die God allang weet en controleert. Onze wetenschappelijke kennis is ‘in ontwikkeling’. Wat we vandaag als een onomstotelijk feit zien, is over vijftig jaar misschien achterhaald door een nieuwe ontdekking. Tegelijkertijd is onze religieuze kennis vaak nog incompleet. We hebben nog niet de volledige blauwdruk van de schepping gekregen. President Oaks gaf de jongeren (en ons allemaal) een belangrijk advies mee: wees geduldig. Als er een discrepantie is tussen wat de wetenschap zegt en wat je gelooft, hoef je niet direct een van beide overboord te gooien. Het betekent waarschijnlijk dat we aan een van de twee kanten – of aan beide – nog niet over alle data beschikken. ## Nederigheid als brug Een van de mooiste punten uit de toespraak vond ik de nadruk op **nederigheid**. Oaks definieerde nederigheid als ‘leerbaarheid’. Als we denken dat we alles al weten – of dat nu vanuit een wetenschappelijke arrogantie is of vanuit een religieus dogmatisme – sluiten we de ramen. Als we echter nederig blijven, durven we te erkennen dat we nog aan het leren zijn. We kunnen dan met bewondering kijken naar de nieuwste astronomische foto’s van de James Webb-telescoop en tegelijkertijd met eerbied knielen in gebed. Beide handelingen brengen ons dichter bij de waarheid. ## Het pad van de verbonden in een digitale wereld In mijn werk in de IT en AI zie ik dagelijks hoe snel informatie op ons afkomt. President Oaks waarschuwde terecht voor de ‘overvloed aan speculatie en valse informatie’ op sociale media en in podcasts. Het is makkelijk om te gaan twijfelen wanneer je een overtuigend klinkende claim hoort die je geloof uitdaagt. Maar Oaks herinnerde ons eraan dat we moeten oppassen om de eeuwige wetten van God niet te toetsen aan de ‘laatste bevindingen en wijsheid van de mens’. Die wijsheid is als het weer: het verandert voortdurend. Het evangelie van Jezus Christus is als het klimaat: het is de stabiele onderstroom die ons leven richting geeft. Hij moedigde ons aan om ons te omringen met mensen die ook streven naar het licht. Dat vond ik een prachtig advies. We hoeven het wiel niet alleen uit te vinden. Door met andere gelovigen te praten, door onze vragen naar de Heer te brengen in de tempel en door vast te houden aan wat we wél weten, creëren we een ankerplaats in een woelige wereld. ## Waar rede en openbaring elkaar ontmoeten Mijn waardering voor de Kerk is alleen maar gegroeid na het horen van deze visie. We zijn geen mensen die met hun rug naar de wereld en de vooruitgang staan. Wij zijn mensen die met beide ogen open naar de horizon kijken. Wetenschap verklaart de pracht van de machine; geloof verklaart de bedoeling van de Ontwerper. Voor mij is er geen mooier duo denkbaar. Wanneer ik een wetenschappelijk artikel lees over de complexiteit van ons DNA, kan ik niet anders dan denken aan de oneindige liefde van een God die ons zo minutieus heeft samengesteld. Laten we dus blijven leren. Laten we nieuwsgierig zijn naar de wereld om ons heen, maar laten we nooit ons spirituele kompas verliezen. De ‘hoe’ en de ‘waarom’ horen bij elkaar. Ze maken ons wereldbeeld compleet. Zoals President Oaks zei: *‘Houd vast aan het eerste geloofsartikel, zelfs als iets anders onzeker is. En terwijl je wacht, vertrouw op de Heer.’* Dat is een koers waar ik me volledig in kan vinden. Ik zal het er ook uitgebreid over hebben in mijn komend boek. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, wetenschap --- ### [De juiste info: BNR over Utah en mormonen](https://geenszins.info/juiste-info-bnr-utah-en-mormonen/) **Published:** augustus 1, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![BRN over de VS](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/logo-ias-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/logo-ias.jpg)Er zijn veel mensen die alles geloven wat de media schrijven. Ik niet en als het gaat over een onderwerp waarin ik beslagen ben, kan ik de kriebels krijgen over foute feiten. Journalisten zouden beter hun werk moeten doen, denk ik dan. Maar laat ik helpen, dacht ik, en dus zal ik voortaan op mijn blog correcties geven op artikels en uitzendingen die volgens mij fouten of onvolledige waarheden bevatten. Deze keer over [“Utah: land van Lucky Luck”](http://www.bnr.nl/radio/inallestaten/10308822/utah-land-van-lucky-luck), een artikel van BNR Nieuwsradio. ## 1. dat familiearchief is een machtig marketing- en hulpmiddel Men schrijft hier alleszins de waarheid over het uitgebreid archief van de mormonen met alles met betrekking tot genealogie. Als je stambomen wil opzoeken, is het archief van onze kerk legendarisch. Dat is trouwens voor iedereen gratis te gebruiken. Op [www.familysearch.org](https://familysearch.org) dan je daarover alles te weten komen en werken aan je eigen stamboom. De reden waarom mormonen zo bezig zijn met familiegeschiedenis, is omdat wij geloven dat we als familie voor eeuwig aan mekaar gebonden zijn. Daarom vinden wij het belangrijk om te weten wie onze familie is en was. Omdat we ook geloven dat Christus en Hemelse Vader rechtvaardig zijn, geloven we ook dat iedereen de kans op eeuwig leven verdient – ook zij die nooit de kans hebben gehad om in aanraking te komen met het evangelie van Christus. Daarom doen we plaatsvervangende dopen: we laten ons dopen in naam van onze voorouders zodat zij **de keuze hebben** om in het hiernamaals deze verordening aan te nemen of niet. Het archief is dus helemaal niet opgezet als *lokkertje* of zo. Het dient een duidelijk doel: zowel voor mormonen als voor alle genealogen ter wereld. ## 2. gebaseerd op de leer van John Smith, een extra, Amerikaanse, apostel De profeet die deze herstelling tot stand heeft gebracht in opdracht van Christus was [**Joseph Smith**](https://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/joseph-smith). Hij was geen apostel, maar wel een profeet. Hij zocht in zijn tijd antwoord op de vraag welke kerk de juiste kerk was en heeft op zijn gebed antwoord gekregen van God dat doorheen de eeuwen de kerk van Christus verloren was gegaan omdat zovele mensen, de meeste ter goeder trouw, dingen hadden veranderd. Het was dus tijd dat Joseph Smith de kerk van Christus herstelde volgens de gebruiken van de kerk die Christus zelf gesticht heeft 2000 jaar geleden. Daarom hebben we qua structuur in de kerk, de structuur die je ook in de Bijbel kan terugvinden. Ouderlingen, zeventigers, maar dus ook profeten en apostelen. Waarom zou God eeuwen lang gesproken hebben via zijn profeten en dan plots zwijgen sinds de geboorte van Christus? Wij geloven dat onze kerk geleid wordt door [een levende profeet](https://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/profeten). Momenteel is dat Thomas S. Monson. Hij wordt in zijn enorme werk bijgestaan door twaalf apostelen, net zoals Christus twaalf apostelen had. Deze apostelen en profeet zijn, net zoals iedereen die in onze kerk een roeping heeft of taak uitvoert, vrijwilligers die van over de ganse wereld komen. ## 3. de mormonen volgden hartstochtelijk diens polygamie > Smith had 32 vrouwen, en de mormonen volgden hartstochtelijk diens polygamie, totdat Utah zich in 1896 aansloot bij de Verenigde Staten. Ja, er was polygamie in de begindagen van de kerk. Over het aantal vrouwen van Joseph Smith doen verschillende verhalen de ronde, maar het klopt dat hij aan meerdere verzegeld was. Kijk, mormonen geloven dat een huwelijk niet enkel is *tot de dood ons scheidt*, maar dat we als man en vrouw voor eeuwigheid aan mekaar verzegeld kunnen worden. Dat is zelfs noodzakelijk als we vooruitgang willen maken in het hiernamaals. Veel van die huwelijken van Smith waren dan ook enkel op die eeuwigheid gericht en betekenden niet dat hij hier op aarde een uitgebreide harem had. Dat mormonen dat voorbeeld hartstochtelijk volgden, klopt niet. Het was beperkt in aantal en werd zelfs eerder stiekem gedaan. Er was binnen de kerk ook veel tegenstand. Maar het was een gebod van de Heer en als we de Bijbel lezen, merken we dat God bijna altijd al als hij een nieuwe bedeling begonnen is, zijn profeet de opdracht gaf vrouwen en bijvrouwen te nemen. > niet zozeer uit principe als wel uit de opvatting dat een burger zich aan de Amerikaanse wet dient te houden De regel is heel duidelijk: standaard geldt de regel **“één man, één vrouw”**, tenzij God om bepaalde redenen oordeelt dat er gedurende een bepaalde periode noodzaak is aan een uitzondering. Denk bv aan Abraham, Salomon en David. Polygamie werd in 1890 na openbaring van God stopgezet. Sindsdien geldt weer de basisregel “één man, één vrouw”. Wie zich daar niet aan houdt, kan geen lid zijn van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Er zijn nog groepen die zich ook mormonen noemen omdat ze ooit afgesplitst zijn van onze kerk, maar ze hebben nu dus niks meer te maken met onze kerk. Moest het enkel zijn voor de Amerikaanse wet, dan zouden mormonen in landen waar polygamie wel is toegelaten, nog steeds polygamie beoefenen. Meer info vind je op de website [mormon.org](https://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/polygamie/vraag/praktiseren-polygamie). ## 4. Postuum dopen is onder mormonen eveneens een traditie, al heeft de kerk die gewoonte al twintig jaar geleden formeel afgeschaft. Gewoon feitelijk fout. Zoals ik al uitlegde, we doen dit om onze voorouders **een keuze** te geven. Maar we doen dat nog steeds in onze tempels. **De doop is dus essentieel voor het eeuwig heil** in het koninkrijk van God. In het Nieuwe Testament staat dat in de tijd van de apostel Paulus de doop voor de doden werd verricht (zie 1 Korintiërs 15:29). Dit gebruik is hersteld met de wederoprichting van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Omdat niet iedereen die heeft geleefd de kans heeft gehad om met het juiste gezag gedoopt te worden, wordt er voor hen de doop plaatsvervangend verricht, wat inhoudt dat iemand zich voor een overledene kan laten dopen. De doop voor de doden wordt door leden van de kerk in tempels over de hele wereld verricht. Mensen vragen zich soms af of het stoffelijk overschot van de overleden persoon hier op de een of andere manier bij betrokken is. Dat is niet het geval. De persoon die als plaatsvervanger optreedt gebruikt alleen de naam van die persoon. Om duplicatie te voorkomen houdt de kerk bij welke overleden personen zijn gedoopt. Sommige mensen denken ten onrechte dat de namen van overleden mensen die zijn gedoopt aan de ledenadministratie van de kerk worden toevoegd. Dat is niet het geval. ## 5. In bars mag alcohol worden geschonken, maar bijvoorbeeld niet aan een hotelzwembad. Dat heeft eigenlijk niks met mormonen te maken. In de VS mag je zelden zichtbaar alcohol gebruiken. Kijk maar eens naar films en de bekende bruine papieren zak waarin men de fles sterke drank steekt. ## 6. Elke mormoonse jongeman wordt geacht na zijn studietijd een half jaar als zendeling te werken Twee fouten in één klap. Elke mormoonse jongeman die in staat is, wordt geacht twee jaar op zending te gaan na zijn middelbare studies, of beter gezegd wanneer ze 18 jaar zijn. Meisjes kunnen op de leeftijd van 19 jaar gaan en gaan gedurende 18 maanden op zending. Voor hen is het een optie. Voor jongens trouwens ook: het wordt beschouwd als een priesterschapsplicht, maar er zijn geen sancties als je niet op zending gaat. ## 7. Coca Cola dronk hij wel, ondanks de cafeïne Het [Woord van Wijsheid](https://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/gezondheid/vraag/woord-van-wijsheid) stelt dat het niet toegelaten is drugs, koffie, thee, alcohol of tabak te gebruiken. Er is geen sprake van cafeïne. Er zijn mormonen die het zo wel interpreteren, maar daar is geen richtlijn over. Je zal een rechtgeaarde mormoon dus geen koffie zien drinken (ook geen caffeïnevrije), maar je vindt ze met hopen die wel cola drinken. En nu hoop ik maar dat Bernard Hammelburg deze feiten correct weergeeft in zijn verslag. **update 2/8/16** Ik heb gemerkt dat sommige zaken aangepast zijn, zoals Joseph Smith en profeet, maar andere onwaarheden zijn blijven staan. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** media, mormonen, utah --- ### [Getuigenis van een twaalfjarig meisje Savannah](https://geenszins.info/getuigenis-twaalfjarig-meisje-savannah/) **Published:** juni 25, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![De getuigenis van Savannah](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/savannah_ward_2017-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/savannah_ward_2017.jpg)De afgelopen week hebben tal van kranten, online sites en andere media bericht over een filmpje van een twaalfjarig meisje die in een mormoonse bijeenkomst spreekt en haar getuigenis brengt. Ze vertelt dat ze lesbisch is, dat ze niet vindt dat God een fout heeft gemaakt maar dan plots wordt ze gevraagd om te gaan zitten. Zeker hier in Europe lokt dat heel wat consternatie uit. Ik geef toe dat het filmpje mij ook pijn doet. Pijn als mormoon om te zien hoe dit mijn geloof en mijn kerk in een slecht daglicht plaatst, maar ook om te zien hoe een jong meisje zoekend is naar zichzelf en zoals zovele jongeren, daarbij de pijn van een opgroeiende tiener voelt. Daarom wil ik wat achtergrondinformatie geven, omdat ik vind dat het nogal kort door de bocht en eenzijdig wordt gebracht in de media. ## Vasten- en getuigenisvergadering Onze kerk is een lekenkerk. Er is geen betaalde clerus. Iedereen draagt bij door taken te vervullen waarvoor hij of zij geroepen is. Zelden of nooit ontvangt iemand daarvoor een professionele opleiding. De lokale leiders zijn dus ook maar mensen zoals u en ik, die met veel liefde hun roeping vervullen naast hun gewone dagtaak. Ze maken daarin uiteraard fouten, maar ze willen wel het beste voor iedereen. Iedere zondag komen mormonen samen om van het avondmaal te nemen. Tijdens zulke avondmaalsdienst nemen gewoonlijk enkele mensen het woord om een toespraak te geven. Ze worden daarvoor uitgenodigd door de lokale leiders en krijgen meestal een onderwerp voorgelegd. De thema’s zijn meestal gekozen door de ganse wijkraad, wederom een orgaan bestaande uit vrijwilligers die ieder hun taak hebben. Deze thema’s van de toespraken gaan vaak rond evangelieonderwerpen, doctrine, de Schriften enz… In ons handboek staat over de zondagsdienst het volgende: > Elke avondmaalsdienst is een geestelijke ervaring waarin de leden van de kerk hun verbonden hernieuwen door van het avondmaal te nemen. De andere oogmerken van de avondmaalsdienst zijn: aanbidding, evangelieonderwijs, verrichting van verordeningen, afhandeling van wijkzaken en versterking van geloof en getuigenis. Elke eerste zondag van de maand is een speciale zondag voor mormonen. Dan vasten we en met het geld dat we uitsparen, steunen we goede doelen allerhande. Die zondag hebben we dan ook geen normale bijeenkomst, maar een vasten- en getuigenisvergadering. Het speciale daaraan is dat iedereen wordt uitgenodigd om, indien ze dat willen, kort en krachtig hun getuigenis te geven. Een getuigenis is een typisch *mormon lingo*: het heeft niks met een rechtszaak te maken maar alles met het feit dat Christus heeft gezegd dat waar twee of drie mensen getuigen, het als waarheid aanvaard zal worden. Een mormoonse getuigenis is dan typisch zoiets als “ik weet dat deze kerk de ware kerk is” of “ik weet dat Christus voor ons gestorven en verrezen is”. Vele leden vullen hun getuigenis aan met een geestelijke gebeurtenis die hun getuigenis versterkt heeft. Het is nooit de bedoeling dat dit allemaal langdradig wordt en het mogen zeker geen toespraken zijn. Sommige leden beschouwen het als een gelegenheid om langdradig verslag te brengen van iets, maar als het te lang wordt of te weinig op een getuigenis lijkt, zal iemand die de leiding heeft, durven onderbreken of zelfs afbreken (onthou dat even aub). ## ## Het homo standpunt van de kerk We weten inmiddels dat de moeder van Savannah zichzelf als ex-mormoon beschouwt. Zij is gestopt als actief lid van de kerk omdat ze het niet eens is met het mormoons homo-standpunt. Dit blijft altijd heel moeilijk en we worden er vaak op aangevallen, maar De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is heel duidelijk: - zich aangetrokken voelen tot het zelfde geslacht is **geen** zonde. Ik herhaal: het mormoonse standpunt is dat homo of lesbisch zijn, geen zonde is (het is zelfs geen eigen keuze). - sex hoort volgens het gebod van God enkel binnen een huwelijk van man en vrouw, dus: - geen pornografie - geen masturbatie - geen sex voor het huwelijk - of buiten het huwelijk De mormoonse kerk heeft in Utah zelfs actief gelobbyd om wetten aan te nemen die LGBT mensen beschermt op het vlak van ondermeer huisvesting en tewerkstelling. Maar dat neemt niet weg dat de doctrine overeind blijft: sex enkel in een huwelijk tussen man en vrouw. En bijgevolg kunnen kinderen ook enkel in een gezin met een mama en een papa. ## De toespraak van Savannah Via haar moeder weten we dat Savannah momenteel worstelt met haar geaardheid. Dat is haar goed recht. Hoeveel tieners zouden momenteel daar niet mee worstelen in onze oversekste wereld. Je moet al opgroeiende jongeren precies verplicht de keuze maken in het seksueel aanbod. Terwijl eigenlijk iedereen zegt dat het geen keuze is. Je bent gewoon home of lesbisch, je kiest daar (meestal, denk ik toch) niet voor. Savannah gaat al een tijdje maar af en toe naar de kerk. Toch wou ze deze toespraak zelf geven en heeft ze heel wat vrienden uitgenodigd. Ik sta daar een beetje verwonderd bij. Twaalfjarigen hebben meestal niet direct de behoefte in de schijnwerpers te staan met hun problemen, laat staan met zulke intieme problemen. Het zijn vaker volwassenen die standpunten willen innemen. Ik stel me de vraag in welke mate Savannah geen slachtoffer is van een moeder met een uitgesproken mening. Nog opvallend: één van de uitgenodigde vrienden is iemand die betrokken is bij *MormonLeaks* en die het leuk vindt om tempels binnen te trekken en te filmen wat niet bedoeld is om te filmen. Ook tijdens onze zondagsbijeenkomsten wordt er niets gefotografeerd of opgenomen. Niet dat het geheim is, want iedereen is welkom. Maar religie is iets heel persoonlijks, iets heel kwetsbaar. Dat wil je niet zomaar te grabbel gooien. Tijdens zo’n bijeenkomst wil je je als lid van de kerk veilig voelen, bij gelijkgestemden. Je wil niet blootgesteld worden aan een camera en de rest van de wereld. Ik vind het dan ook maar logisch dat de regel is dat er niet gefilmd of betoogd wordt tijdens een kerkbijeenkomst. Bijkomstig opvallend feit: een vriend des huizes heeft op Reddit verklaard dat hij 40 uren geëditeerd heeft aan de film\[footnote\]“I offered to edit and distribute the video as well as promote the hell out of it. I’ve spent at least 40 hours in the past ten days editing and promoting the video to every media contact I’ve made (and a lot of new ones).”\[/footnote\]. Excuseer, 40u? Aan zo’n kort filmpje? Wat is er dan allemaal aan geknipt en weer aan mekaar geplakt om het effect zo groot mogelijk te krijgen? Als we luisteren naar wat Savannah te vertellen heeft, dan moeten we vaststellen dat haar eerste zinnen nog perfect passen binnen een getuigenis, ook de vermelding van haar seksuele geaardheid. Pas in het volgende stuk begint ze aan “politiek” te doen. Ze stelt dat ze perfect lesbisch kan zijn en toch alles kan hebben wat ze wil: samenleven met iemand met wie ze graag ziet, kinderen, … Ze zegt zelfs: > Ik geloof dat God het me zou vertellen als ik hierin verkeerd zou zijn Welnu, dat is eigenlijk wat wij als Heiligen der Laatste Dagen geloven. Dat God tot ons spreekt, via zijn profeten. Profeten die hebben verklaard dat iemand als Savannah inderdaad geen verschrikkelijke zondaar is, maar die ook al meermaals hebben verklaard dat een huwelijk enkel kan bestaan tussen een man en een vrouw. Lees maar eens [“Het gezin: proclamatie aan de wereld”](https://www.lds.org/bc/content/shared/content/dutch/pdf/language-materials/35602_nld.pdf?lang=nld). ## Wat is er dus werkelijk gebeurd? We hebben dus een jong meisje die met haar getuigenis eigenlijk zegt dat ze niet gelooft in de richtlijnen die God ons heeft gegeven. Daarmee roept ze op (een stuk van de) doctrine naast zich neer te leggen. In zulk geval grijpt iedere leider op de kansel in en vraagt om te stoppen. Je ziet trouwens dat het niet om aan hardvochtige reactie gaat. De betrokken leider staat zelf nog recht en bevestigt wat Savannah heeft gezegd: dat God al Zijn kinderen graag ziet. Er was geen harde taal, geen veroordeling. Je ziet enkel een leider die terecht vond dat het scheef liep, omdat hij ook merkte dat heel wat mensen in de zaal zich gedroegen als tijdens een manifestatie. Mensen die anders nooit in die kerk zijn en die ook meteen na de opname verdwenen. Je ziet trouwens niet dat de leider nadien nog een gesprek had met Savannah en haar moeder, waarin hij wellicht aanbood om te helpen en nogmaals benadrukte dat Savannah altijd welkom zou blijven. Je ziet niet dat heel wat mensen daar dachten wat ik ook al dacht “Kind, we zullen je steunen, je bent nog jong, je gaat misschien nu door een moeilijke fase en verandert nog van mening, maar hoe dan ook, we zien je graag”. Wat zien we dus wel? Een opgezet spel. Als dit een volwassene was, dan zou ik zeggen dat ik het zelf al gezien heb. Iemand is het niet langer eens met de richtlijnen van God en besluit de kerk te verlaten en op weg naar buiten probeert die zichzelf nog goed te praten en anderen te overtuigen van zijn gelijk. Wat ik zie is een jong meisje die het recht zou moeten hebben intimiteit te hebben en een beetje privacy met de problematiek waarmee ze sukkelt. Ze had groot gelijk dat niemand van ons perfect geboren wordt. We hebben allemaal onze problemen waarmee we sukkelen. Hoe groot haar probleem is, kan alleen zij zelf beoordelen. Wat ik dus zie is een gekwetst meisje dat het nu nog veel moeilijker zal hebben om haar eigen weg te vinden omdat zoveel anderen zich er mee moesten bemoeien. En wat ik nog zie, is een kerkleider die in deze moeilijke omstandigheden de keuze moest maken wat het beste was om iedereen, Savannah en de andere schapen in zijn kerk, te beschermen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** getuigenis, LGBT --- ### [Axel bij de mormonen](https://geenszins.info/axel-bij-de-mormonen/) **Published:** september 18, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Hoe we er zelf voor gezorgd hebben dat we in Vlaanderen weer gelinkt worden aan polygamie in het TV-programma van Axel Daeseleire. **Content:** Momenteel is er op de Vlaamse TV een reeks te zien van ‘Axel in Amerika’. Recent was er een aflevering in Utah, waar Axel fundamentalistische mormonen bezoekt en vertelt over hun polygamie. Dat leidt uiteraard tot ophef bij leden van onze kerk want binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is [polygamie verboden](https://www.mormonisme.info/mormonen-en-polygamie/) en nu worden we er weer mee gelinkt. Wel, dit moet me echt van het hart: deze aflevering en de voorstelling van ‘mormonen’ is onze eigen schuld. De producer van de reeks heeft mij voor ze vertrokken gecontacteerd als communicatiebestuurder. Ik heb onmiddellijk contacten gelegd via Frankfurt, die snel reageerde en me in contact gracht met iemand uit Salt Lake City die ging helpen. Axel staat heel positief tegenover religie en wou enkele dagen doorbrengen met een gezin in Utah om hun leven in kaart te brengen. Alle vragen waren duidelijk en er was geen verborgen agenda. Echter, het communicatiedepartement in Salt Lake City heeft alles op de lange baan geschoven. Toegegeven, het was in de aanloop naar de Algemene Conferentie in april 2024. Ik kan dus begrijpen dat ze het druk hadden. Maar ik heb hen meteen duidelijk gemaakt dat de filmploeg al begin april in Utah zou zijn. Tevergeefs… Er kwam pas reactie op een moment dat de producer me eerlijk antwoordde: “Sorry David, we vertrekken binnen een paar dagen, ik kon niet blijven wachten. We hebben andere zaken geregeld.” Kortom, dat de Vlaamse TV dit beeld geeft en wij er niet aan te pas komen, is onze eigen schuld. Geen kwaad woord over Axel en het ganse productieteam. Zij waren open, fair en correct. Dat mag gezegd worden en wij mogen vaststellen dat we deze kans zelf om zeep hebben geholpen. **Categorieën:** Mormonen --- ### ['The secret lives of the mormon wives' in 't echt](https://geenszins.info/the-secret-lives-of-the-mormon-wives-in-t-echt/) **Published:** september 26, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Er wordt massaal gekeken naar 'The secret lives of the mormon wives'. Maar hoe echt is dit verhaal? Luister even naar de versie van een mormoon. **Content:** De Vlaamse en Nederlandse kranten [berichten](https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20240925_96755526) de laatste dagen smeuïg over een nieuwe Hulu reeks ‘*The secret lives of the mormon wives*‘. De reeks werpt zogezegd een blik achter de schermen van Mormoonse vrouwen. Het geeft de indruk dat het vrome leven een rookgordijn is waarachter een pak fantasieën, ook op seksueel vlak, beleefd worden. Tijd om wat recht te zetten. Zijn deze vrouwen lid van de kerk. Ja, er is geen reden om dat tegen te gaan. Zijn ze typerend voor de gemeenschap. Zeker niet. Zijn ze uniek, ook waarschijnlijk niet. We mogen niet vergeten dat Hulu geen documentaire maakte, maar een reeks die kijkers moet aantrekken. De makers weten dan ook wel welke invalshoeken het best werken. Meer nog, deze vrouwen zijn zelfverklaarde influencers en we weten inmiddels wel dat het leven voorgesteld door influencers vaak een pak saaier is dan ze voorstellen. Ik ben er dus zeker van dat hun werkelijke leven een pak saaier is dan ze nu laten blijken. We mogen niet vergeten dat deze zusters er voor gekozen hebben de spotlights op te zoeken. Nederigheid is een christelijke deugd en die deugd bezwijkt natuurlijk een beetje als aandacht zoeken je belangrijkste drijfveer wordt. Vanuit religieuze hoek zou je zelfs kunnen zeggen dat dit één van de zoete appelen is waarmee de tegenstander je verleidt om af te wijken van wat er werkelijk toe doet. En dat is al de voornaamste vaststelling: deze vrouwen zijn dan wel geloofsgenoten, maar hun visie is zeker niet de mainstream visie van onze leden. Liegen ze? Neen, dat denk ik niet. Ik ga zelfs niet beweren dat hun verhalen verzonnen zijn. Ik ben op dit moment bisschop en in deze roeping zie je echt de doorsnede van onze gemeenschap. Ik spreek met leden met diverse problemen en leden die perfect volgens het boekje leven. Ze zijn er allemaal en ze zijn allemaal lid van onze kerk. Er zijn mensen die onze kerk vergelijken met een garage. Dan verwachten ze dat onze leden lijken op de nieuwe wagens in de showroom. Glanzend, heerlijk ruikend, kraaknet en geen spatje om te vinden. In werkelijk zijn we een garage, maar dan de werkplaats waar de gebroken, gedeukte, verroeste exemplaren komen voor herstelling. Wie denkt perfectie te vinden omdat we geloven in Christus, kan enorm teleurgesteld zijn of opgaan in het verhalen zoals in deze reeks getoond worden. Onze kerkgemeenschap is net een doorsnede van de maatschappij met één kenmerk dat misschien net verschillend is van de maatschappij. Wij weten dat we niet perfect zijn en net daarom de verzoening van Christus nodig hebben om verder te kunnen groeien. Iets anders beweren is hypocriet, nog zo’n wapen van de tegenstander. Veel leden zullen geschokt zijn door deze reeks of zelfs gekwetst omdat ze denken dat dit nu typerend is voor onze gemeenschap. Het ergste is dat ze voelen dat anderen hen hypocriet beschouwen omdat deze reeks opleeft op het feit dat mensen van wie de gemeenschap ‘beter’ leeft dan hen, in werkelijkheid ‘mindere standaarden’ er op na houdt. Spijtige voor wie *pers pro toto* denkt. Deze staalname is niet representatief, maar tegelijk daarom niet gelogen. Er zijn 100% zeker leden in onze gemeenschap die seksuele escapades hebben, waaronder swingen. Daar twijfel ik niet aan. Wat ik wel weet is dat zulke zaken eigenlijk meteen betekent dat deze leden zouden moeten nadenken over de geloftes die ze afgelegd hebben en de verbonden die ze gesloten hebben. Tijd om te werken aan bekering, zeg ik dan als bisschop. Zeker nog niet definitief overboord. De verzoening van Christus is oneindig voor wie zich bekeert. Laat ons daarin gewoon eerlijk zijn. Uiteraard zullen heel wat leden uit onze kerk vibrators gebruiken. En zullen er nu misschien geschokt zijn omdat ik dat eerlijk durf benoemen. Ons geloof is daarin heel duidelijk: seks hoort alleen binnen het huwelijk, maar is niet, in tegenstelling tot wat de wereld denkt dat wij geloven, enkel toegelaten om kinderen te maken. Wij vinden deze intimiteit heel normaal en gezond binnen een huwelijksrelatie. Het hoort er gewoon bij. Ik ben niet te preuts om te zeggen dat we normale mensen zijn die kunnen genieten van hun seksualiteit. Maar tegelijk is het ook iets wat net daar hoort: tussen man en vrouw. Swingerfeestjes horen daar zeker niet bij. Dat vriendinnen al eens wat ‘tips’ uitwisselen, is geen zonde. Openlijk onzedige zaken promoten, daarover zou ik toch eens aanmoedigen om aan zelfreflectie te doen. We moeten als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dus zeker niet hypocriet doen. Maar we mogen wel zeggen “dit is niet hoe we allemaal zijn”. En zolang de kijkers van deze reeks dat beseffen, zou ik zeggen: geniet van het entertainment als dat uw ding is. En voor wie ons echt wil leren kennen: altijd welkom. Of ga je liever thuis wat zoeken, [lees dan over de onderzoeken](https://www.deseret.com/2024/2/14/24057650/hulu-the-secret-lives-of-mormon-lives/) die veel beter een beeld geven van een *gemiddeld* mormoons gezin. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** Fictie, mormonen, seksualiteit --- ### [De evolutie van het Mormoons standpunt over de evolutieleer](https://geenszins.info/de-evolutie-van-het-mormoons-standunt-over-de-evolutieleer/) **Published:** maart 7, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De kerk had vroeger weerstand tegen evolutie, maar neemt nu geen officieel standpunt in. Theïstische evolutie stelt dat evolutie wetenschappelijk bewezen is en onderdeel van Gods plan. Wetenschap beantwoordt de “hoe”-vragen”, geloof de “waarom”-vragen”. Beide vullen elkaar aan. **Content:** De relatie tussen geloof en wetenschap is een onderwerp dat mij nauw aan het hart ligt. Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloof ik in de kracht van het geloof, maar ik ben er ook van overtuigd dat wetenschap een essentieel middel is om de wereld om ons heen beter te begrijpen. Voor mij vormen deze twee geen tegenstelling, maar vullen ze elkaar juist aan. ## De evolutie van het standpunt van de kerk Historisch gezien heeft de kerk een complexe relatie gehad met de evolutietheorie. In het begin van de 20e eeuw was er binnen de kerk veel weerstand tegen het idee dat soorten zich door natuurlijke selectie ontwikkelen. Een van de meest uitgesproken tegenstanders van evolutie was **Joseph Fielding Smith**, die een zeer invloedrijke apostel en later president van de kerk was. Hij stelde dat de evolutietheorie in strijd was met de Bijbelse scheppingsverhalen en de doctrines van de kerk. Volgens hem kon het idee dat de mens afstamt van lagere levensvormen niet verenigd worden met de overtuiging dat we geschapen zijn naar het evenbeeld van God. In zijn boek *Man, His Origin and Destiny* (1954) stelde hij dat de aarde slechts enkele duizenden jaren oud was en dat alle levensvormen door een directe scheppingsdaad van God waren ontstaan. Dit standpunt werd breed verspreid binnen het kerkelijk onderwijssysteem en beïnvloedde generaties leden. Toch was er binnen de kerk ook een ander geluid te horen. **James E. Talmage**, een apostel en geoloog, stond meer open voor wetenschappelijke inzichten en verdedigde de stelling dat de aarde miljoenen jaren oud was. Hij zag de scheppingsverhalen als symbolisch en niet per se in conflict met wetenschappelijke ontdekkingen. **John A. Widtsoe**, een andere apostel en wetenschapper, benadrukte dat geloof en wetenschap samen konden bestaan en dat evolutie geen bedreiging hoefde te vormen voor het evangelie. **B.H. Roberts**, een prominente kerkelijke leider, schreef over de mogelijkheid dat er menselijke wezens vóór Adam en Eva konden hebben bestaan, een idee dat destijds controversieel was. Zijn standpunt werd uiteindelijk niet door de kerk aanvaard, maar zijn argumenten gaven blijk van een bredere discussie binnen de kerkelijke gelederen. Dit interne debat heeft uiteindelijk geleid tot een **meer genuanceerde en open houding** van de kerk ten opzichte van evolutie. Tegenwoordig neemt de kerk geen officieel standpunt in over de juistheid van evolutie, wat ruimte laat voor leden om hun eigen overtuigingen te vormen. ## Wat is theïstische evolutie? Mijn persoonlijke visie sluit aan bij de **theïstische evolutie**, een opvatting die stelt dat evolutie een wetenschappelijk correct proces is, maar dat God als de ultieme architect achter dit proces staat. Dit betekent dat ik volledig geloof in de evolutietheorie. Ik twijfel daar zelfs niet aan. Voor mij biedt de wetenschap de beste verklaringen voor hoe het leven zich heeft ontwikkeld op aarde. Maar terwijl wetenschap de **“hoe”-vragen** beantwoordt, geeft mijn geloof mij inzicht in de **“waarom”-vragen**. Evolutie is geen willekeurig proces zonder doel, maar een goddelijk geordend mechanisme waarin God zijn schepping richting en betekenis geeft. Binnen theïstische evolutie wordt erkend dat soorten zich over miljoenen jaren hebben ontwikkeld door natuurlijke selectie en genetische mutaties. Dit proces wordt ondersteund door overvloedig wetenschappelijk bewijs uit de paleontologie, genetica en geologie. Tegelijkertijd houdt deze visie vast aan het idee dat God niet alleen de schepper van het universum is, maar ook de initiator en leidende kracht achter de evolutie. Hij heeft de natuurwetten gecreëerd en gebruikt deze als instrumenten om zijn scheppingswerk te voltooien. ### Argumenten voor en tegen theïstische evolutie #### Voorstanders van theïstische evolutie Voorstanders, zoals de bekende bioloog **Francis Collins** (voormalig directeur van het Human Genome Project), benadrukken dat wetenschap en geloof complementair kunnen zijn. Collins en andere wetenschappers die theïstische evolutie aanhangen, zien geen conflict tussen een almachtige God en de wetenschappelijke verklaring van het leven. Ze wijzen erop dat **de complexiteit en schoonheid van evolutie juist een teken zijn van een intelligent ontwerp**. Binnen de LDS-kerk zijn er ook steeds meer leden en wetenschappers die evolutie als een feit accepteren en geloven dat God dit proces in gang heeft gezet. Universiteiten zoals **BYU** onderwijzen evolutie in hun biologieafdelingen, waarbij wordt erkend dat de kerk geen officieel standpunt heeft ingenomen dat evolutie uitsluit. #### Tegenstanders van theïstische evolutie Tegenstanders van theïstische evolutie, met name uit fundamentalistisch-christelijke kringen, verwerpen het idee dat God evolutie als middel zou gebruiken. Ze beschouwen evolutie als strijdig met een letterlijke lezing van Genesis en geloven dat het afbreuk doet aan de unieke scheppingsstatus van de mens. Binnen de LDS-kerk zijn er ook nog steeds conservatieve stemmen die vasthouden aan de opvattingen van **Joseph Fielding Smith** en **Bruce R. McConkie**, die evolutie beschouwden als een invloed van de wereldse wetenschap die niet verenigbaar is met de openbaringen aan de profeten. ## Mijn eigen standpunt: geloof en wetenschap gaan hand in hand Voor mij is er geen tegenstelling tussen geloof en wetenschap. Integendeel, ze versterken elkaar. De wetenschap biedt ons een diepgaand begrip van de natuurlijke wereld en haar processen, terwijl geloof ons een hoger perspectief biedt over het doel en de betekenis van ons bestaan. Ik geloof dat **God de bedenker is van alle natuurlijke processen, inclusief evolutie**. Evolutie is niet een toevallig of doelloos proces, maar maakt deel uit van een goddelijk plan waarin de mens een centrale rol speelt. Mijn overtuiging is dat we wetenschap moeten omarmen als een middel om de wonderen van Gods schepping beter te begrijpen. We hoeven niet bang te zijn voor wetenschappelijke ontdekkingen; ze kunnen ons geloof juist verdiepen. De manier waarop het universum en het leven zich hebben ontwikkeld, getuigt van een ongelooflijk ingenieus plan. Dat plan is niet in strijd met het geloof, maar bevestigt juist de grootsheid van Gods schepping. Ik hoop dat deze blog bijdraagt aan een open en respectvolle dialoog over dit onderwerp. Geloof en wetenschap kunnen elkaar versterken en verrijken, mits we bereid zijn om met een open geest naar beide te kijken. **Categorieën:** Geloof, Mormonen **Tags:** evolutietheorie, geloof, wetenschap --- ### [Een rechtzetting: mijn antwoord op het artikel in Humo en De Morgen](https://geenszins.info/een-rechtzetting-mijn-antwoord-op-het-artikel-in-humo-en-de-morgen/) **Published:** juli 16, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Onlangs verscheen in Humo en De Morgen een artikel over onze geloofsgemeenschap dat een pijnlijk onvolledig en vaak foutief beeld schetst. Mijn interview werd gebruikt als opzet voor kritiek van ex-leden, zonder enige mogelijkheid tot wederwoord. Omdat de journalistiek hier in gebreke bleef, voel ik me genoodzaakt zelf de nodige context te bieden. **Content:** Onlangs verscheen er in Humo en [De Morgen](https://www.demorgen.be/beter-leven/het-breekt-mijn-hart-om-te-zien-hoe-mijn-zus-haar-geld-aan-dat-miljardenbedrijf-blijft-geven-op-audientie-bij-belgische-ex-mormonen~bacb4c25/) een artikel over De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in België. Als bisschop en als iemand die al jaren met hart en ziel deel uitmaakt van deze geloofsgemeenschap, voel ik de noodzaak om hierop te reageren. Niet alleen omdat het artikel een pijnlijk onvolledig en vaak foutief beeld schetst, maar ook omdat de journalistieke aanpak op zijn zachtst gezegd bedenkelijk is. Ik wil daarom in deze tekst een aantal zaken rechtzetten en de nodige nuance aanbrengen die in het oorspronkelijke stuk volledig ontbreekt. ## **Een kwestie van deontologie** Laat ik beginnen met de totstandkoming van het artikel. De tekst is deels gebaseerd op een interview dat woordvoerder Stefaan van Gijsel en ikzelf hebben gegeven. Wij gingen in op de vragen van de journalist en hebben achteraf, zoals gevraagd, de tekst nagelezen. Die weergave was een correcte samenvatting van ons gesprek, hier en daar in de woorden van de journalist, maar in grote lijnen iets waar we ons in konden vinden. De onaangename verrassing kwam pas bij publicatie. Wat men ons niet had verteld, was dat onze antwoorden zouden worden voorgelegd aan een aantal ex-leden, die vervolgens de kans kregen om hierop te reageren, zonder enige vorm van wederwoord van onze kant. Het omgekeerde is nooit gebeurd: wij hebben nooit de kans gekregen om hun uitspraken te kaderen of te corrigeren. Het artikel wekt de schijn van een evenwichtig debat, met woord en wederwoord, maar de realiteit is dat het een eenzijdige constructie is waarin de kritische stemmen het laatste woord krijgen en hun beleving als de objectieve waarheid wordt gepresenteerd. Dit is deontologisch twijfelachtig. Een journalist had ervoor kunnen kiezen om een objectief stuk te schrijven waarin feiten worden onderzocht, maar hier is gekozen voor een opzet die sensatie boven waarheidsvinding plaatst. Het is spijtig dat de ervaringen van enkele misnoegde ex-leden, hoe oprecht hun gevoelens ook mogen zijn, worden gebruikt als een allesomvattende aanklacht tegen onze kerk, terwijl de context en de stem van actieve leden worden genegeerd. Ik kan me voorstellen dat mensen die de kerk verlaten, vaak omwille van persoonlijke redenen of misverstanden, een negatief beeld hebben. Soms zijn die redenen gebaseerd op zaken die ze verkeerd hebben gehoord of die nooit goed zijn uitgelegd, of zelfs op geruchten die circuleren maar niet de officiële leer of praktijk weerspiegelen. Daarom vind ik het essentieel om hier, in alle openheid, op de voornaamste beschuldigingen in te gaan. ## **De waarheid over onze tempelrituelen** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/the-hague-netherlands-temple-40883-main-1024x683.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/the-hague-netherlands-temple-40883-main.jpg)Een van de meest sensationele beweringen in het artikel komt van een ex-lid, Christina, die stelt dat ze in de tempel gedoopt werd voor de doden, gekleed in ‘een witte jumpsuit zonder ondergoed’. Deze uitspraak is een pijnlijke mix van een klein beetje waarheid en een grote hoeveelheid *fake news*. Laat ik eerst de waarheid toelichten. Ja, wij voeren in onze tempels dopen uit voor overleden voorouders. Dit ritueel, dat wij ‘dopen voor de doden’ noemen, is geworteld in ons diepe geloof in rechtvaardigheid en de vrije wil van elke mens, ook na de dood. Als je, hypothetisch, aanneemt dat onze kerk de enige ware kerk van Christus op aarde is, dan zou het oneerlijk zijn dat miljarden mensen die nooit de kans hebben gekregen om het evangelie te horen, voor eeuwig verdoemd zouden zijn. Dat druist in tegen het karakter van een liefdevolle en rechtvaardige God. Daarom geloven wij dat er een mechanisme moet zijn om iedereen, ongeacht wanneer of waar ze leefden, dezelfde kansen te bieden. De doop voor de doden is zo’n mechanisme. Het is een plaatsvervangende handeling: een levend lid laat zich dopen *namens* een overleden voorouder. Het cruciale punt, dat blijkbaar vaak wordt misverstaan, is dat dit geheel vrijblijvend is voor de overledene. Een van de fundamentele pijlers van ons geloof is de keuzevrijheid, en die geldt ook in het hiernamaals. Wanneer wij dit ritueel uitvoeren, bieden we onze voorouders in de geestenwereld de *keuze* om deze doop te aanvaarden of te verwerpen. Je hoeft je dus absoluut niet te schamen omdat je je atheïstische grootvader hebt laten dopen. Als die grootvader in het hiernamaals ontdekt dat er meer is dan hij dacht, is het nog steeds volledig aan hem om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen tegen dat verbond. Het is een prachtige, liefdevolle mogelijkheid die we aanbieden, geen verplichting die we opleggen. Dan nu de bewering over de ‘witte jumpsuit zonder ondergoed’. Dit is ronduit onwaar. In onze tempels, die wij als heilige plaatsen beschouwen, is zedigheid van het grootste belang. Alles gebeurt in het wit, als symbool van reinheid en gelijkheid voor God. Het dragen van ondergoed is niet alleen toegestaan, het is verplicht. Sterker nog, als iemand zijn of haar eigen (witte) ondergoed of kousen vergeten is, wordt dit in de tempel aangeboden om te zorgen dat de verordeningen op een kuise en respectvolle manier worden uitgevoerd. De voorstelling dat dit een schunnige of ongemakkelijke gebeurtenis zou zijn, is het absolute tegendeel van de werkelijkheid. Als dit al ooit gebeurd zou zijn, was het een flagrante inbreuk op de regels, en ik heb het zeer moeilijk te geloven dat dit structureel zou voorkomen zoals het artikel insinueert. Deze verdraaiing van de feiten is een treffend voorbeeld van hoe het artikel te werk gaat. ## **Symboliek, vrijmetselarij en openbaring** Het artikel spreekt ook over ‘geheime handgebaren’ die rechtstreeks uit de vrijmetselarij zouden zijn gekopieerd. Het klopt dat Joseph Smith, de stichter van onze kerk, lid was van de vrijmetselaars. Het klopt ook dat er gelijkenissen zijn in de symboliek. Maar om dit af te doen als plagiaat is een grove simplificatie. Tempelrituelen zijn door en door symbolisch. Ze gebruiken beelden en handelingen om diepe, geestelijke waarheden over te brengen die moeilijk in woorden te vatten zijn. Toen Joseph Smith via openbaring kennis ontving over het plan van God, is het niet meer dan logisch dat hij op zoek ging naar een symbolische taal om die kennis te structureren en te onderwijzen. Dat hij daarbij gebruikmaakte van symbolen en structuren die hij kende, zoals die uit de vrijmetselarij, is niet verwonderlijk. Bovendien claimt de vrijmetselarij zelf een traditie te hebben die teruggaat tot de bouwers van de tempel van Salomo. Het is dus niet vreemd dat oeroude symbolen op verschillende plaatsen en in verschillende tradities opduiken. Voor ons is het eerder een bewijs dat deze symbolen deel uitmaken van een oude, goddelijke waarheid die in onze tijd hersteld is. Het feit dat ze op meerdere plekken voorkomen, kan net wijzen op een gemeenschappelijke, oude oorsprong. De suggestie dat je deze symbolen perfect van buiten moet kennen om in de hemel te geraken, klopt evenmin. Er wordt ons geleerd dat de symboliek begrepen moet worden in het hart, en dat de Heilige Geest ons te binnen zal brengen wat we moeten weten op het moment dat het nodig is. Er is altijd hulp beschikbaar in de tempel voor wie iets vergeet. Het is geen examen, maar een leerproces. ## **Een kerk van vragenstellers** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/3_2018-04-first-vision-god-jesus-christ-1024x576.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/3_2018-04-first-vision-god-jesus-christ.jpg)Een ander hardnekkig misverstand is de bewering dat er binnen de kerk geen vragen gesteld mogen worden. Christina zegt: “Het antwoord was altijd dat vragen stellen niet hoorde”. Ik kan dit alleen maar tegenspreken. Onze kerk is juist gesticht door iemand, Joseph Smith, die met een diepe vraag worstelde: welke kerk was de ware?. Zijn zoektocht naar een antwoord leidde tot het fundament van ons geloof. Vragen stellen is essentieel. Hoe komt het dan dat sommige leden dit anders ervaren? Het antwoord ligt in de unieke structuur van onze kerk: wij zijn een kerk van vrijwilligers. De bisschop, de zondagsschoolleraar, de jeugdleider – niemand van hen heeft een professionele theologische opleiding gevolgd. We zijn gewone mensen die ons best doen om, met ons eigen begrip van het evangelie, anderen te dienen. Dat hierbij fouten worden gemaakt, dat dingen soms onhandig of verkeerd worden uitgelegd, is dan ook onvermijdelijk. Het kan gebeuren dat een lokale leider, uit onzekerheid of onwetendheid, een vraag afwimpelt omdat hij of zij het antwoord simpelweg niet weet en het moeilijk vindt om dat toe te geven. Dat is spijtig, maar het is niet het beleid of de leer van de kerk. Ikzelf stel voortdurend vragen; het is door vragen te stellen dat ik lid ben geworden, omdat ik hier de antwoorden vond die ik elders miste. Die antwoorden komen niet altijd makkelijk. Ze vereisen studie, geduld en persoonlijke openbaring. Religie is geen fastfood; het is een levenslange studie. Als bisschop zal ik nooit iemand wegsturen met een vraag. Soms is mijn antwoord: “Geef me de tijd om dit uit te zoeken”. En vaak zal mijn antwoord vergezeld gaan van de disclaimer: “Dit is wat ik gevonden heb, en dit is mijn persoonlijke interpretatie of gevoel hierbij”. Ik zal nooit, zelfs niet als bisschop, mijn mening als de absolute waarheid verkondigen. We leren ‘regel op regel, voorschrift op voorschrift’. Het leerproces stopt nooit. Tegelijkertijd ligt de verantwoordelijkheid niet alleen bij de leiders. Een essentieel onderdeel van ons geloof is de plicht om zélf op zoek te gaan naar antwoorden, om zelf de schriften te bestuderen en te bidden om inzicht. Sommige mensen stellen wel vragen, maar zijn niet bereid de inspanning te leveren die nodig is om een diepgaand antwoord te vinden. ## **De positie van de vrouw en de omgang met LGBTQ+** Het artikel claimt dat vrouwen ‘tweederangsleden’ zijn. Dit is een pijnlijke en onjuiste voorstelling. Wij geloven dat man en vrouw verschillend zijn, maar absoluut gelijkwaardig. Ze zijn complementair en vormen samen een eenheid in het gezin. In officiële declaraties van de kerk staat letterlijk dat man en vrouw aan elkaar gelijk zijn. In het leiden van een gezin wordt expliciet gesteld dat man en vrouw dit *samen* doen, in overleg. Er zijn binnen de kerk wereldwijde organisaties die door vrouwen geleid worden. Ontken ik dat de kerk historisch gezien, net als de hele maatschappij, een meer traditionele rol voor vrouwen had? Nee. En is onze kerk soms trager in het aanpassen aan maatschappelijke veranderingen? Wellicht. Maar beweren dat vrouwen vandaag onbelangrijk worden gevonden, is compleet bezijden de waarheid. Als bisschop hecht ik enorm veel waarde aan de inzichten en de hulp van de vrouwen die samen met mij de wijk leiden. Het enige punt dat overblijft, en dat vaak tot discussie leidt, is dat het priesterschap voorbehouden is voor mannen. De vraag waarom dit zo is, mag zeker gesteld worden. Het eerlijke antwoord is: we weten het niet volledig. God heeft de diepere reden hierachter nog niet geopenbaard. Dit is een van die punten waarop we op God moeten vertrouwen. Maar dit neemt niets weg van de fundamentele gelijkwaardigheid van man en vrouw. Wat betreft onze houding tegenover LGBTQ+-mensen, deze is genuanceerder dan het artikel laat uitschijnen. De wet van kuisheid is duidelijk en geldt voor *iedereen*: seksuele betrekkingen horen uitsluitend thuis binnen een huwelijk tussen man en vrouw. Wat daarbuiten valt, is niet in overeenstemming met de geboden. Echter, en dit is een cruciaal onderscheid, het hebben van homoseksuele gevoelens of een homoseksuele geaardheid is op zich géén zonde. Dat dit voor betrokkenen tot moeilijke en pijnlijke situaties leidt, ben ik de eerste om toe te geven. Onze leiders benadrukken echter voortdurend dat we iedereen met liefde en respect moeten benaderen. Als bisschop doe ik er alles aan om te zorgen dat iedereen, ongeacht zijn of haar persoonlijke strijd, zich welkom en geliefd voelt in onze gemeenschap. Dat er door vrijwilligers fouten worden gemaakt die mensen kwetsen, is helaas onvermijdelijk en diep te betreuren. ## **Bescherming van kinderen en omgang met ex-leden** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/bible_movie_jesus_christ_children-2-1024x640.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/07/bible_movie_jesus_christ_children-2.jpeg)Een van de zwaarste en meest kwetsende insinuaties in het artikel betreft kindermisbruik. Laat me hierover volstrekt duidelijk zijn: de kerk neemt dit uiterst serieus. Er is absoluut geen sprake van een doofpotcultuur. De suggestie dat de reacties van Stefaan en mij ‘schandalig’ zijn, is bijzonder pijnlijk, vooral omdat de uitspraken van de ex-leden over dit onderwerp ons nooit zijn voorgelegd tijdens het interview. We hebben algemene vragen beantwoord over ons beleid, zonder kennis van hun specifieke aantijgingen. Ja, er zullen binnen een kerk van miljoenen mensen jammer genoeg individuen zijn die vreselijke fouten maken en zonden begaan. De vraag is niet of het ooit gebeurt, maar hoe je er als organisatie mee omgaat. En op dat vlak kan ik met stelligheid zeggen dat onze kerk haar uiterste best doet om kinderen te beschermen. De maatregelen die het artikel op een cynische manier aanhaalt, zijn daar juist het bewijs van. De glazen deuren in de klaslokalen? Die zijn er niet om een probleem te verbergen, maar juist om letterlijk transparantie te bieden en misbruik te voorkomen. De regel dat er bij activiteiten met jongeren altijd minstens twee volwassenen aanwezig moeten zijn? Dat is een dubbele bescherming, zowel voor de jongeren als voor de volwassen begeleiders tegen valse beschuldigingen. Er is een hele reeks regels over vervoer, persoonlijke gesprekken en kampen. Iedereen die met jongeren werkt, moet een verplichte training volgen en een online test afleggen. Als bisschop is mij op het hart gedrukt dat ik bij het minste vermoeden van misbruik niet mag twijfelen en onmiddellijk de burgerlijke autoriteiten moet inschakelen. Dat deze regels doorheen de tijd geëvolueerd zijn, klopt. Wij leren bij en proberen het steeds beter te doen. Het is dan ook bijzonder wrang dat onze inspanningen om verantwoordelijkheid te nemen, worden geframed als een bewijs van schuld. Wat betreft de omgang met ex-leden: er bestaat geen enkel kerkelijk beleid dat zegt dat we het contact moeten verbreken. Integendeel, we proberen contact te houden met mensen die niet meer actief zijn, tenzij zij zelf aangeven dat ze dit niet meer wensen. Dat respecteren we dan ook. Dat ouders het contact met hun kind verbreken, is een persoonlijke tragedie, geen kerkelijke doctrine. Omdat onze kerk voor velen een manier van leven is, kan het heel moeilijk zijn wanneer die gemeenschappelijke basis wegvalt, wat kan leiden tot verwaterde contacten. Maar dat is een menselijk fenomeen, geen kerkelijk gebod. ## **Financiën, rekrutering en de zogenaamde ‘sekte’** Het artikel insinueert dat we ons richten op ‘kwetsbare mensen’ om makkelijk geld te innen. Dit is een absurde en beledigende bewering. Wij geloven dat we een boodschap van eeuwig geluk bezitten en het zou egoïstisch zijn om die niet met iedereen te delen. We maken daarbij geen onderscheid. Dat mensen met een migratieachtergrond soms meer openstaan voor ons geloof, heeft vaak te maken met hun culturele achtergrond waarin geloof een belangrijkere rol speelt. De financiële logica achter de beschuldiging klopt ook van geen kanten. Als het ons om geld te doen was, zouden we ons richten op de rijken, niet op de zwakkeren in de samenleving. Een aanzienlijk deel van onze fondsen wordt juist gebruikt om mensen in financiële nood te helpen, zodat geen enkel lid honger hoeft te lijden of dakloos wordt. Groepen die het financieel moeilijk hebben, zullen vaker een beroep doen op die hulp, niet andersom. Dan de bedragen. Het cijfer van 230 miljard euro dat wordt genoemd, heb ik nog nooit gehoord. Het bedrag dat binnen de kerk circuleert, ligt eerder rond de 30 miljard. Is dat veel geld? Ja. Maar onze kerk is financieel volledig zelfbedruipend. We financieren al onze kerkgebouwen, tempels en de wereldwijde werking met giften van onze eigen leden, via de oudtestamentische wet van de tiende, die iedereen voor zichzelf beslist al dan niet te volgen. We zijn een van de eerste organisaties ter plaatse bij humanitaire rampen en zorgen voor onze leden in nood. We zijn spaarzaam, omdat we geleerd hebben uit periodes van bijna-faillissement in onze vroege geschiedenis en omdat we geloven dat we ons moeten voorbereiden op moeilijke tijden. Er zijn bij ons geen leiders die in privéjets vliegen of in gouden paleizen wonen. Tot slot de eindconclusie van het artikel: de kerk is een sekte die alles controleert. Dit is een leugen. Het hele fundament van ons geloof is keuzevrijheid. Zelfs over complexe morele kwesties zoals vruchtbaarheidsbehandelingen, geeft de kerk richtlijnen en advies, maar de eindbeslissing ligt altijd bij het koppel, in gebed en na persoonlijke inspiratie. Er is geen gedachtencontrole; twijfel is toegestaan en kan zelfs een motor voor geloofsgroei zijn. ## **Een uitnodiging tot een eerlijk gesprek** De voorstelling van zaken in het artikel is zo verwrongen dat ik er mezelf en mijn geloof totaal niet in herken. Moest de kerk zijn zoals daar beschreven, dan zou ik er zelf geen lid van kunnen zijn, want dat is niet wie ik ben. De vele verplichtingen waarover gesproken wordt, zijn er niet. Je wordt *gevraagd* om te helpen, om te dienen, om op zending te gaan. De ‘nieuwe naam’ die je in de tempel krijgt, is een heilig symbool van het nieuwe leven na de dood, dat je buiten de tempel zelfs nooit mag noemen – het is geen nieuwe identiteit. Dit stoot mij zo tegen de borst, omdat het zo fundamenteel onwaar is. Daarom hoop ik dat iedereen die dit leest en met vragen zit, de moeite wil doen om verder te zoeken. Praat met mensen die de kerk van binnenuit kennen, die er al jaren actief in zijn. Luister zeker ook naar de ervaringen van ex-leden, want hun visie is een deel van het verhaal. Maar laat hun woord niet het enige of het laatste woord zijn.Mijn deur staat open. Wie vragen heeft, mag ze mij stellen. Ik zal er geen enkele uit de weg gaan. Want alleen in een open en eerlijk gesprek, met respect voor alle partijen, kan een waarachtiger beeld ontstaan dan het karikaturale portret dat nu is geschetst. Dat hoop ik oprecht. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** mormonen, pers, waarheid --- ### [Tegen een nieuwe abortuswet](https://geenszins.info/tegen-een-nieuwe-abortuswet/) **Published:** mei 25, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Abortus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/abortus-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/abortus.jpg)Ik hoorde in [Nieuwe Feiten](https://radio1.be/podcast-nieuwe-feiten) vandaag een stuk over het feit dat men in Ierland waarschijnlijk het abortusverbod uit de grondwet gaat halen. Naar aanleiding daarvan [interviewde](https://progressive-audio.lwc.vrtcdn.be/content/2018/05/24/11_De_Nieuwe_Feiten_van_24_5_2018_4610387_2018_05_24T15_07_48_674_ondemand_128.mp3) men [Petra De Sutter](http://www.petradesutter.eu/contact-2/), politica voor Groen, omtrent de Belgische abortuswetgeving. Ze gaf duidelijk aan dat ze vind dat onze wetgeving dringend moet versoepelen. Tijd dus om een email aan mevrouw De Sutter te sturen: *Geachte mevrouw De Sutter,* *Ik hoorde net uw interview in het programma De Nieuwe Feiten. Ik was blij om te horen dat u aangeeft dat een ethische kwestie zoals abortus een diepgaand, maatschappelijk debat verdient, waarin alle actoren hun zegje mogen doen. U vernoemde zelfs religie, iets wat steeds minder vaak gebeurt. Daarvoor ben ik u dankbaar.* *Het verwondert me dan ook tegelijk dat u wel zonder zulk debat zou willen overgaan tot enkele diepgaande hervormingen in de abortuswetgeving, zoals het niet langer weerhouden in de strafwet. De verandering van “het mag niet tenzij” naar het “het mag behalve” is voor sommigen misschien een semantische verandering, maar we moeten toch opletten met het signaal dat we daarmee geven.* *Ik ben als mormoon en christen enorm begaan met de heiligheid van elk leven. Sluit ik daarmee abortus helemaal uit? Neen, er zijn gevallen waarin het een mogelijke optie moet zijn, zoals om het leven van de moeder te bewaren of als het kind niet levensvatbaar is. Ik heb ook begrip voor vrouwen die na een verkrachting kiezen voor abortus, hoewel ik hoop dat die vrouwen ook denken aan de mogelijkheid om het kind af te staan voor adoptie.* *Ik ben echter dus wel van mening dat abortus nooit iets banaal mag worden. Ik ben het met u eens dat de vergelijking met “het trekken van een tand” te vergaand is. Ik kan me niet inbeelden dat vrouwen in eender welke situatie lichtzinnig zouden oordelen over het beëindigen van een pril leven. Zoals u zei: abortus mag nooit een alternatieve contraceptie methode worden. Laat ons daar dan ook duidelijkheid in scheppen door via wetgeving te zorgen dat het ook nooit die rol kan gaan vervullen. Want ergens heb ik na het horen van uw pleidooi schrik dat het kiezen voor abortus toch te makkelijk gaat worden.* *Ik hoor u zeggen dat studies aantonen dat het quasi geen verschil uitmaakt of de bedenktijd 48u, 72u of 6 dagen is. Maar wat is quasi geen verschil? Als er in landen waar de wachttijd langer is, zelfs maar 0,1% meer vrouwen zich bedenken en afzien van een abortus per uur dat ze langer moeten wachten, dan is het meer dan de moeite waard. Of om uw argument om te draaien: als het zo weinig verschil is, waarom het dan inkorten en niet het voordeel van de twijfel aan het leven gunnen?* *Ook de uitbreiding van de termijn van 12 naar 16 weken beangstigt mij. U zei zelf dat tot 12 weken een curettage volstaat. Dat wil zeggen dat na die 12 weken er echt toch geen twijfel meer kan bestaan over het feit dat het hier een levensbeëindiging van een levende mens betreft? Het gaat dan om een persoon die echt moet geboren worden of ik stukken getrokken worden? Als de discussie al gaat over “wanneer begint het leven” is er heel wat discussie en twijfel mogelijk tussen mijn standpunt (het leven begint bij het kloppen van het hartje) en alle andere mogelijke termijnen, maar toch al zeker niet voorbij de 12 weken?* *Mag ik u daarom verzoeken uw steun aan een haastige verandering van de wetgeving opnieuw in overweging te nemen en eerst aan te sturen op een grondig debat, waarin ook de mensen die opkomen voor het leven van het ongeboren kind hun zeg mogen doen? Ik zou u daarvoor erkentelijk zijn.* *Met vriendelijke groeten,* [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) Antwoord van Dr De Sutter: *Geachte heer* *Dank voor uw mail, waaruit bezorgdheid en wijsheid spreekt.* *Inderdaad zullen standpunten verschillen over wanneer exact het leven begint, naar gelang ethische en religieuze opvattingen, zoals ik heb gezegd op de radio. Het is echter wel zo dat het maatschappelijk debat over de herziening van de abortuswet reeds twee jaar bezig is. Zo goed als alle politieke partijen, ook de CDH in Wallonië, hebben wetsvoorstellen neergelegd om abortus uit de strafwet te halen. U kan die vinden en nalezen op de website van de Kamer. Nu is ook het debat in de commissie justitie gestart, waardoor het parlementair debat gestart is. Op die manier, via politieke vertegenwoordiging, zijn alle standpunten in het debat aanwezig. Zelf ben ik senator en kan ik niet rechtstreeks aan het debat deelnemen, en het is ook de vraag of de huidige meerderheid een herziening van de abortuswet zou steunen, maar u kan zeker bijdragen door brieven (en e-mails, zoals deze) te schrijven of mensen te contacteren.* *Nogmaals dank voor uw genuanceerde mail, een verademing in tijden van polarisatie en zwart-wit standpunten.* *Vriendelijke groeten* *Petra De Sutter* *\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_* *PROF. DR. PETRA DE SUTTER* *Senator & MP Council of Europe* *Head Dept. Reproductive Medicine, University Hospital Gent* **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** abortus, brieven --- ### [Wonen bij Mormonen](https://geenszins.info/wonen-bij-mormonen/) **Published:** april 9, 2013 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2013/04/wonenbijmormonen-188x300.jpg "Wonen bij Mormonen")](https://geenszins.info/media/2013/04/wonenbijmormonen.jpg)Ik heb gisteravond het gratis eboek [“Wonen bij Mormonen”](https://sites.google.com/site/inkoppers/wonen-bij-mormonen/wonen-bij-mormonen) van [Hanneke Koppers](http://hanneke-schrijft.blogspot.be/) gelezen. Interessant om eens de wereld door de ogen van een uitwisselingsstudente te zien, hoe ze worstelt met zichzelf en haar nieuwe omgeving. Ze komt duidelijk terecht in een gezin dat niet open staat voor de wereld. Haar eerste gastgezin houdt krampachtig vast aan de eigen wereld. OK, als je een gaststudent opvangt, is het de bedoeling dat ze deel uitmaakt van je gezin, dat je haar aanmoedigt en vooral uitnodigt om op te steken van jouw leefwereld en cultuur, maar dat opdringen is volgens mij een stap te ver. Getuige daarvan is het verhaal over het antwoord waarom men republikeins stemt: “omdat ze dat al generaties doen en stel daar geen vragen over”. Mijn haar kwam recht bij zoveel kortzichtigheid. Als je dit boek leest, lees je naar mijn aanvoelen een soort aanklacht tegen het starre Mormoonse denken. Laat ik duidelijk stellen dat dit niet eigen is aan Mormonen. Volgens mij kan je enggeestige mensen in elke cultuur vinden. Zelfs in mijn familie ken ik mensen die op de vraag “waarom stem je altijd op de socialisten” zullen antwoorden “omdat onze familie dat altijd al deed voor alles wat de socialisten vroeger goed hebben gedaan”. Wat ik al prachtig vond van het moment dat ik uitzocht of de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen iets voor mij was, is het elfde [geloofsartikel](http://mormon.org/nld/geloofsartikelen) van onze kerk: > Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen. OK, ik geef toe dat het dikwijls een moeilijk evenwicht is voor ons als Mormonen. Je moet begrijpen dat wij enorm gelukkig zijn met de openbaringen die we hebben van onze profeten en met onze kennis van Gods heilsplan. Het aloude spreekwoord zegt “gedeelde vreugd is dubbele vreugd”. Dat verklaart voor een heel pak waarom Mormonen uiteraard graag over hun geloof praten. We zijn geen duistere sekte, noch zijn we constant op jacht naar zieltjes. We praten gewoon graag openlijk over ons geluk en delen dat graag met anderen. Er is uiteraard ook de opdracht van onze Heer: “Gaat heen in de gehele wereld, verkondigt het evangelie aan de ganse schepping.” (Marcus 16:15). Ook die opdracht nemen we als Mormonen serieus. Daarom dat jonge mannen (en vrouwen) op 18- of 19-jarige leeftijd gedurende twee jaar de wereld intrekken om fulltime het Woord te verkondigen. Soms doen ze dat door op deuren te kloppen of door mensen in het station aan te spreken, maar evengoed op basis van verwijzingen van leden. Maar we hebben zeker respect voor iedereen. Ik zal zelf vrijelijk over mijn geloof praten, mijn goede vrienden hebben inmiddels allemaal een boek of foldertje gehad zodat ze minstens weten of de kans hebben te weten waarom ik zo veranderd ben, maar ik ga niet iedere week op 100 deuren kloppen of iedereen in mijn vriendenkring gaan bezweren “bekeert u of er gebeuren grote ongelukken”. Dus om terug te komen op de ervaringen van Anouk: de eindscene is echt wel typerend voor Mormonen. Het feit dat ze bad op haar eigen manier en een kruisteken maakte, kon op veel bijval en respect rekenen. Als mede-christen zijn we gewoon blij als iemand anders ook gelooft in Christus, al is het op een andere manier. Mocht er dus ergens een uitwisselingsstudent zijn die ook eens wil proberen bij Mormonen te wonen, hij of zij mag mij altijd een seintje geven. **Categorieën:** Boekbesprekingen, Geloof **Tags:** boek, maatschappij, mormonen --- ### [Mormonen in Vlaanderen, deel 1](https://geenszins.info/mormonen-vlaanderen-deel-1/) **Published:** september 3, 2013 **Author:** David Geens **Content:** [![Mormonen in Vlaanderen deel 1](https://geenszins.info/media/2013/09/mormoneninvlaanderen-228x300.png)](https://geenszins.info/media/2013/09/mormoneninvlaanderen.png)Ik heb zonet deel 1 van de reeks “Mormonen in Vlaanderen” van George Tuffin uitgelezen. Ik kan het aan mijn Mormoonse broeders en zusters aanraden. Verwacht alsjeblieft geen uitgebreid academisch werk. George schrijft met het hart en dat maakt het boek aangenaam om te lezen. Het merendeel van het nieuws gaat over de Antwerpse gemeente, de plek waar George in opgegroeid is, maar hij probeert ook nieuws mee te geven over de andere plekken in Vlaanderen. Ik ben vlot door het boek doorgegaan. Het is ten dele een naslagwerk, want het is enorm gedetailleerd met alle transfers van zendelingen, roepingen, enz… Die stukken lees je, als je wil, heel snel omdat het meer historische details zijn. De leuke delen zitten in de verhalen die tussenin opduiken, voornamelijk over het werk van de zendelingen, de eerste onderzoekers en de eerste leden. Zo heb ik me een goed idee kunnen vormen hoe moeizaam de kerk voet aan grond vond in onze contreien. Een andere vaststelling is dat in die beginjaren er fantastische pioniers geweest zijn, maar dat volharden tot het einde een uitdaging blijft die in alle decennia moeilijk blijft. Als Mormoon toch echt wel zijn geld waar. Je kan het bij broeder Tuffin zelf bestellen, maar ik heb het gewoon online besteld bij [Lulu.com](http://www.lulu.com/shop/george-tuffin/mormonen-in-vlaanderen-deel-1/paperback/product-20522316.html) voor 10.55 euro plus verzendkosten. Een paar dagen later ligt het vers gedrukte boek (want het gaat om print-to-order) in je brievenbus en kan je beginnen grasduinen in de prille geschiedenis van onze kerk. En nu maar afwachten op de volgende delen. **Categorieën:** Boekbesprekingen, Geloof **Tags:** boeken, geloof, mormonen --- ### [Ik was een van hen: 3 jaar undercover in de islam](https://geenszins.info/ik-was-een-van-hen/) **Published:** mei 1, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Ik was een van hen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/ikwaseenvanhen_thumbnail.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/ikwaseenvanhen_thumbnail.jpeg)Ik zeg dit niet makkelijk, maar dit is een boek dat je moet gelezen hebben. [“Ik was een van hen”](https://www.bol.com/nl/p/ik-was-een-van-hen/9200000051539610/) is het relaas van Maarten Zeegers die na zijn studies Arabisch in Damascus terugkeert naar de gettowijken van Den Haag – noem het gerust het Nederlandse Molenbeerk – en drie jaar lang undercover leeft onder de moslims. Ik heb het boek quasi in één ruk uitgelezen. Voor mij is de voornaamste les dat er inderdaad niet zoiets bestaat als “dé islam”. Als mormoon en dus christen weet ik dat het christendom soms waanzinnig versnipperd is, maar het is dus niet anders bij moslims. Wie denkt dat hij er komt met de opdeling in soennieten en sjiieten, die is dus goed mis. De verschillen in interpretatie van de leer gaan van enerzijds geen kerstpakjes van de baas mogen aannemen tot anderzijds samen met de autochtonen varkensvlees eten en alcohol drinken. Tussen die uiterste zit een bonte schakering van religiebeleving die zo immens is, dat je eigenlijk notities moet nemen als je dit boek leest. Zeegers trekt van moskee naar moskee en soms moet je even terug bladeren om na te gaan “ah ja, deze zijn strikt in de leer” en die “geloven in onzichtbare geesten”. Voor een buitenstaander is dit boek iets wat eindelijk inzicht geeft. Waar je ook verklaringen vindt waarom de jihad leeft. Waar je leert dat voor de ene moslim de jihad de innerlijke strijd is tegen het ego en voor de andere de al dan niet gewapende strijd tegen ongelovigen. Opvallend vind ik ook dat ik nu inzie dat een groot deel van de moslims niet op straat zal komen en zich zal “afkeren” van daden van IS zoals Charlie Hebdo of Zaventem. Ze veroordelen die acties in grote getale, maar ze kunnen dat niet zomaar publiek doen omdat het zo ongenuanceerd wordt overgenomen in de media. Ze veroordelen het geweld, maar ze veroordelen evengoed het disrespect tov hun geloof. Het boek laat ook een glimp zien hoe jongeren plots afglijden en syriërstrijder worden. De les die ik daar leer is dat het ronselen niet zozeer in de moskeeën gebeurt, maar wel via het internet. Dat vele moslims zelf met de handen in hun haar zitten hoe ze dit kunnen tegenwerken. Schokkend is ook om vast te stellen hoe het een wij en zij verhaal geworden is. De segregatie gaat nog veel verder dan wij kunnen vermoeden. Na het lezen van dit boek heb ik zelf geen hoop meer op een multiculturele samenleving. ik ben ook geschokt door vast te stellen hoe de moslims hier “bestuurd” worden door buitenlandse mogendheden. Turkije heeft zelfs een ministerie die waakt over zijn expats. Saoedi-Arabië spendeert pakken geld aan moskeeën, imams en *culturele verenigingen* om hun visie op de islam te laten uitbreiden. In dit alles zie je duidelijk dat het die regeringen niet om het geloof gaat, maar wel om de (instandhouding van) macht. Kortom, rep u naar de boekhandel of bestel het online, maar lees dit boek. Het geeft u plots een totaal andere visie op al de discussies aan de toog, op TV, … **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** islam, moslim, religie --- ### [Open brief aan Jean-Marie Dedecker: geloof kan zonder achterlijkheid](https://geenszins.info/open-brief-aan-jean-marie-dedecker-geloof-zonder-achterlijkheid/) **Published:** november 1, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Beste Jean-Marie, [![(c) Jean-Marie Dedecker](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/BGhIuz6F-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/BGhIuz6F.jpg)Vergeef het mij dat ik u amicaal aanspreek, maar na het lezen van je boek [“Vrank en vrij”](http://doorbraakboeken.be/zibbra/product/14220-vrank-en-vrij/) heb ik het gevoel dat ik je beter heb leren kennen, als iemand waarmee ik graag uren in een bruine kroeg zou doorbrengen om samen te filosoferen én toogpraat te verkopen, de ene maal grondig discussiëren over nuances in onze verschillende meningen, de andere keer schaterlachend vast te stellen dat we het eens zijn. Op die manier is mijn mening over jou grondig veranderd. In vroegere tijden beschouwde ik jou als de brulboei – roeptoeter in jouw jargon – en nestbevuiler bij de VLD en zag ik liever gaan dan komen bij de jonge N-VA. Enkel een idioot verandert nooit van mening en mijn mening over jou is dus grondig bijgesteld. Ik zie nu in dat je geen sportbobo bent die op de rand van debiliteit balanceert door overmatig gebruik van doping en andere geestverruimende substanties, maar wel een erudiet man van wie ik graag vriendschappelijk advies zou ontvangen over welke boeken nog op mijn leeslijst ontbreken. Je hebt de gave om te zeggen en te schrijven wat veel mensen denken, maar niet durven opperen om niet verketterd te worden door de milieukerk of welzijnsknuffelaars van het linkse politiek correcte denken. Je hebt daarboven het verstand om dit niet ondoordacht te doen, maar ondersteund door degelijk materiaal en doorspekt van een ongezouten mening. Je columns zijn een traktatie voor een gewillig kritisch denker en daarvoor dank ik je. Er zijn echter twee regelmatig weerkerende standpunten van jou waar ik het niet mee eens ben. Waarvan ik zelfs meen de kruistocht te moeten ondernemen om beroep te doen op je eigen kritische ingesteldheid om je eigen denken onder de loep te nemen aan de hand van argumenten die je misschien zelf nog niet overwogen hebt. Beide onderwerpen gaan me nauw aan het hart en in een ijdele poging je voldoende stof tot nadenken te geven, wil ik mij beperken tot één onderwerp per brief. Er zijn immers maar zoveel tegenargumenten dat een mens kan slikken zonder dat zijn geest zich afsluit voor nieuwigheden zoals een vakbond voor moderne opvattingen. ## Geloof en achterlijkheid gaan niet altijd hand in hand Het onderwerp dat ik in deze brief wil aankaarten, is je eenzijdige mening over geloof en religie. Ik vrees dat je dit onderwerp al te makkelijk beperkt tot twee grote stromingen waarmee je bekend bent, namelijk het rooms-katholieke en de islam. Waarschijnlijk ben je cultureel gevormd door het eerste en wordt het tweede je in de strot geramd door de tolerantiemedia. Ik hoop dat je na het lezen van deze brief ook maar één seconde denkt dat geloof en achterlijkheid niet altijd hand in hand gaan. Ik wil je aantonen dat religie geenszins een tegenstelling aan de Verlichting hoeft te betekenen. Sommigen zouden zoiets een “moderne religie” durven noemen, maar dat vloekt dan weer met het feit dat een religie perfect conservatieve standpunten kan innemen zonder daarom in te boeten aan wat de Verlichting en de wetenschap ons geschonken hebben. Voor mij zijn wetenschap en religie twee verschillende visies op één waarheid. Vaak wordt gesteld dat daar waar wetenschap huist, er geen plaats meer is voor religie. Gelukkig zijn er ook wetenschappers die het tegendeel beweren. Denk bijvoorbeeld maar aan [de chemicus Dr Eyring](https://en.wikipedia.org/wiki/Henry_Eyring_(chemist)), die meer dan 600 wetenschappelijke artikels heeft gepubliceerd en op wiens werk later verschillende nobelprijs winnende onderzoeken gebaseerd waren. Dat Dr Eyring zelf geen nobelprijs heeft gewonnen, zegt meer over het Zweedse comité dat hierover beslist dan over Dr Eyring zelf. Ofwel begrepen de Zweden in zijn tijd niet wat hij deed ofwel waren ze te kleingeestig als wetenschapper om te aanvaarden dat een wetenschapper diep gelovig kan zijn. Spijtig, want als er één kwaliteit is die een wetenschapper zou moeten hebben, is het een open geest die erkent dat we nog heel veel niet weten. ## Verschil tussen religie en wetenschap? De methodes van religie en wetenschap verschillen ook niet altijd zoveel als er altijd beweerd wordt. Pseudo wetenschappers, een term die ik vaak geef aan mensen die zich wetenschappelijk opgevoed vinden omdat ze wetenschappen hebben gestudeerd tijdens hun humaniora, komen vaak af met “bewijs me eens dat God bestaat” of “toon mij God”, maar vergeten vaak dat ze zelf punten hebben gehaald met bewijzen uit het ongerijmde. Als ik zulke vraag krijg, durf ik nog al eens verwijzen naar liefde als bewijs van het bestaan van God. De pseudo wetenschappers komen dan met tegenargumenten dat dit maar het gevolg is van chemische processen in onze hersenen. Dat is nu net het fijne aan geloof. Er zijn meerdere verklaringen mogelijk maar welke geloof jij het meeste? In wetenschap is het aan de basis vaak niet anders. Het Higgs boson is ook niet zelf waargenomen. Volgens de *Methodus Scientifica* van de empirische wetenschap wordt een theorie getest door gevolgen te voorspellen en die vervolgens waar te nemen. De empirische methode sluit echter niet uit dat een gevolg ook te verklaren valt vanuit een ander model. Bij de ontdekking van het higgs boson kon je lezen dat de kans op een foute waarneming astronomisch klein was, maar niet onbestaande. Vaak echter gaan (pseudo) wetenschappers in overdrive en plegen ze een kortzichtige methode van kalltstellung toe op religie, net iets wat ze eeuwenlang terecht verweten hebben aan religie. Het is alsof de slinger nu te ver de andere kant is opgeslagen en wetenschappers en masse nu wraak nemen voor de jarenlange vorm van vervolging die hen verjoeg naar obscure genootschappen zoals de Illuminati. Staat u verwonderd dat ik zowel geloof in het Darwinisme als in Intelligent Design? Ik geloof dat God de grote architect is van deze aarde, maar dat de wetenschap nog steeds niet in staat is om alles van Zijn Schepping en vooral de manier waarop Hij dit tot stand heeft gebracht te doorgronden. Zou het kunnen dat dit een catch 22 is, dat de mens niet in staat is zichzelf volledig te begrijpen en te ontrafelen omdat je meestal van een hoger niveau moet zijn om alles van de onderliggende niveau’s te begrijpen? Of lukt het ons op een dag wel net omdat we kinderen van God zijn? Zou God misschien de überwetenschapper aller tijden kunnen zijn? U noemt de Bijbel vaak een sprookjesboek en ik kan u daarin begrijpen. De Bijbel is een vastlegging van verhalen die via overlevering tot ons zijn gekomen. Net zoals in de tijd van de analoge cassettes, weten oldtimers zoals u en ik, dat iedere kopie een degradatie van de kwaliteit met zich kan meebrengen. Is de Bijbel echter te negeren omdat het geen wetenschappelijk boek is? Bevat het geen waarden die onze maatschappij tegenwoordig misschien net al te makkelijk aan de kant legt? ## Een bewijs uit het ongerijmde [![Vliegend Spaghettimonster](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/vliegend-spaghettimonster-300x142.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/vliegend-spaghettimonster.jpg)Als we nu echter eens de volgende redenering vanuit het ongerijmde aanvaarden? Als we nu eens veronderstellen dat er een opperwezen bestaat, zoveel intelligenter dan wij? Een wezen in staat om op zoveel dimensies tegelijk te redeneren, meer dimensies dan waar wij nu weet van hebben of zelfs nog maar het vermoeden van bestaan? Als zo’n wezen bestaat en hij is bereid van zijn kennis met ons te delen, moeten we dan niet aanvaarden dat hij verplicht is zich te bedienen van een heel pak simplificaties? Van beeldspraak en voorbeelden, van afgeslankte modellen en theorieën die in ons huidig brein passen? Net zoals we een kleuter in de kleuterklas niet vervelen met integraalberekeningen, maar ieder jaar nieuwe theorie bijbrengen, regel op regel, zo gaan we als mensheid doorheen de eeuwen ook vooruit in de wetenschap die we vergaren. Als we dan zouden kunnen aanvaarden dat zo’n opperwezen bestaat, is het dan ook verkeerd te denken dat we op heel rudimentaire wijze (vanuit zijn standpunt gezien dan met hem kunnen communiceren? Dat hij met mondjesmaat onze vragen beantwoordt? Is het vanuit die benadering dan niet eerder te aanvaarden dat binnen een levende religie men nog steeds nieuwe communicatie, nieuwe openbaring ontvangt dan te geloven dat God eeuwenlang gesproken heeft via profeten maar nu al 2000 jaar zijn mond houdt? Als zo’n God dan ook nog eens de architect is van onze wereld, is het dan moeilijk te aanvaarden dat we in die wereld leven zonder ze helemaal te begrijpen? Iedere wetenschapper zal erkennen dat wetenschap vooral gedefinieerd wordt door wat we nog niet weten dan door wat we wel weten. Niemand stelt zich een vraag bij het feit dat wetenschappers onderling harder discussiëren over de theorie van het alles dan soennieten en sjiieten van mening verschillen over wie nu namens Allah mag spreken? Kom nu aub dan ook niet met de eeuwige dooddoener “als er een God bestaat, waarom is er dan zoveel ellende?”. Dan geef ik eveneens het van nuance gespeende antwoord “welke vader controleert ieder facet van het leven van zijn kinderen?”. Graag zien betekent ook loslaten en aanvaarden dat men met zijn bakkes tegen de muur aan knalt. Om vervolgens opnieuw proberen te tonen dat het anders kan. Eigenlijk heb ik in bovenstaande paragrafen heel wat geloofsartikelen van mormonen uitgelegd. Ik heb zelf 20 jaar zoekende geweest en veel van de vragen gesteld die ik hierboven aanreik. Deze religie is de eerste die mij afdoende antwoord heeft gegeven, oa door te beginnen met “we weten bijlange nog niet alles, maar we weten wel het volgende…”. Is de doctrine van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dan zo modern? Op heel wat vlakken is ze conservatief. We geloven nog steeds dat het huwelijk voorzien is voor een man en een vrouw. Tegelijk echter gunnen we eender wie dat niet gelooft, hetzelfde geluk. Is het dan modern te noemen dat je jezelf het recht toeëigent iets te geloven, maar tegelijk erkent dat anderen gerust iets anders mogen geloven? Is dat misschien de Verlichting binnen religie die andere stromingen ontbreken? ## Geloof hoort niet thuis in een donker hoekje Ik begrijp jouw tegenstand (en die van vele anderen) wel. Er is vooreerst eeuwen donkere geschiedenis van religie. Er zijn in naam van God zoveel misdaden gebeurt, dat er wellicht geen naam ter wereld is die meer besmeurd is door bloed dan die van God. En die geschiedenis is nog niet afgelopen. Ik wil niet oordelen over andere religies, maar ik ga evenmin ontkennen dat de islam in zich iets meedraagt wat het onmogelijk maakt dat deze religie zonder meer past in onze moderne tijden en Verlichte samenleving. Tegelijk wil ik echter afstrijden dat geloof puur in het donker van ons privé denken moet plaats vinden. Een religie die geen afbreuk doet aan wat wetenschap en verlichting ons als pluspunten heeft gebracht, verdient een plaats in onze samenleving. Het kan immers geen kwaad dat er ook eens wat tegengewicht aan wetenschap wordt gegeven. Ethiek moet niet enkel in handen zijn van éminences grise zoals Etienne Vermeersch, die ik er vaak van verdenk om vooral atheïst te zijn vanuit zijn eigen teleurstelling als mislukte pater. Dat zie ik immers vaak: de hardste tegenstanders van religie zijn vaak de diepgelovigen van voorheen. Als die stelling ook voor de islam geldt, dan kan die religie misschien toch nog aanspraak maken op mensen die hun geloofsgenoten uit donkere tijden kunnen tillen. Hoort godsdienst thuis in het onderwijs? Voor mij hoeft het zeker niet. Wie gelovig is en dit aan zijn kinderen wil meegeven, kan beter op zichzelf rekenen dan op een overheid. Ik geef mijn kinderen liever zelf de ethische waarden mee die ik belangrijk vind, dan dat ik dit overlaat aan een overheid die op die manier aan mind control doet. Wederom, als mormoon doppen wij ook op dat vlak onze eigen boontjes. Zonder betaalde clerus organiseren wij zondagsschool, seminarie en instituutklassen om onze jongeren voldoende bagage te geven zelf een oordeel te kunnen vellen over hun al dan niet geloof. Ik geef wel een waarschuwing mee. Als godsdienst in een verdomhoekje wordt gestoken, sta dan niet verwonderd dat in die donkere krochten zaken gebeuren die het daglicht niet eens verdragen. Laat religie in volle daglicht gebeuren, in alle openbaarheid, met een zelfde waarde voor hen die geloven en hen die niet geloven. Als religie echter *ab emotio* verketterd wordt, dan ontzeggen de Verlichte geesten zichzelf een deel van de door hen verheerlijkte Verlichting. Het woord zelf geeft aan dat je licht moet laten schijnen waar duisternis heerst, niet dat je gewoon de lamp moet verplaatsen. Ik bid dan ook voor je, beste Jean-Marie, dat de Verlichting voor je mag blijven schijnen en dat ik met deze brief wat licht heb laten schijnen over het feit dat geloof en een moderne maatschappij hand in hand kunnen samen gaan, zij het dan niet het geloof dat we kennen uit onze geschiedenisboeken noch het geloof dat momenteel door onze overheid wordt dood geknuffeld terwijl zij ons gewoon dood willen. Maar gooi het kind niet weg met het badwater. Met vriendschappelijke groeten, David Geens **Categorieën:** Boekbesprekingen, Geloof **Tags:** geloof, maatschappij, religie, verlichting --- ### [Bestaat God wel? Antwoord van een mormoon aan Etienne Vermeersch](https://geenszins.info/bestaat-god-wel-antwoord-mormoon-aan-etienne-vermeersch/) **Published:** december 26, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Over God - Etienne Vermeersch](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/over-god-200x300.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/over-god.jpeg)In zijn boek [“Over God”](https://partner.bol.com/click/click?p=2&t=url&s=42529&f=TXL&url=https%3A%2F%2Fwww.bol.com%2Fbe%2Fp%2Fover-god%2F9200000056513437%2F&name=Over%20God%2C%20Etienne%20Vermeersch) heeft Etienne Vermeersch het uitgebreid over deze vraag en geeft hij een uitvoerig antwoord, gebaseerd op – volgens hem – pure rationaliteit en komt tot de conclusie “neen, de god van de christenen bestaat niet”. Vermeersch heeft een speciale relatie met God. Hij is katholiek opgevoed en is zelfs ingetreden in de jezuïeten-orde. Daar zit al het eerste addertje. Hij spreekt over de god van de christenen, maar veel van zijn argumenten hebben betrekking op de god van de katholieken. ## Waarom is er ellende in de wereld? Een groot deel van zijn redenering is immers gebouwd rond de stelling “als er een almachtige, algoede god bestaat, waarom is er dan zoveel ellende in deze wereld?”. Een terechte vraag, die ik me vroeger vaak heb gesteld en ook gevraagd heb aan priesters van allerlei niveau’s binnen de katholieke kerk. En ik heb er toen ook nooit een afdoend antwoord op gekregen, dus ik kan nu nog steeds heel veel begrip opbrengen voor mensen die worstelen met deze vraag en vanuit deze worsteling in geloofsproblemen komen. [![Etienne Vermeersch](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/evm-300x276.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/evm.jpeg)Ik ben geen academicus zoals Vermeersch en een heel deel van zijn boek, vooral naar het einde toe, bevat zoals ieder betoog van een academicus, een pak verwijzigingen naar andere academici. Zulke verwijzingen geven meer gewicht aan een betoog, veronderstel ik. In exacte wetenschappen kan ik dat begrijpen. Wat een ander reeds bewezen heeft, hoef je niet opnieuw te bewijzen. Verwijzen naar het bewijs in jouw bewijsvoering is dan voldoende. In een wetenschap zoals filosofie of theologie, vind ik dat er nauwelijks sluitende bewijzen zijn. Deze wetenschappen hebben te maken met mensbegrip, wat eigenlijk voor ieder van ons zo individueel is, dat het niet te grijpen valt in een alomvattend bewijs. Los daarvan, ik heb niet al die boeken gelezen, dus ik kan niet op hetzelfde niveau als de academicus Vermeersch met hem in discussie gaan. Ik kan het echter wel als gelovige. ## Een afdoend antwoord voor mij: het Heilsplan Als mormoon heb ik tegenwoordig een *voor mij afdoend* antwoord gevonden op de vraag omtrent het lijden. Dat heeft te maken met het alomvattend beeld van mormonen op de basisvragen wie we zijn, waar we vandaan komen, waar we naar toe gaan en waarom we hier zijn. In onze kerk heeft dat een naam: het Heilsplan van onze Hemelse Vader. [![Het Heilsplan](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/plan-of-salvation-1024x429.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/plan-of-salvation.jpg) Sommige mensen bestuderen dit theologisch gegeven hun hele leven, er zijn al dikke boeken over geschreven, dus ik moet mij hier beperken tot een simplistische samenvatting die misschien het gevaar biedt dat het enkele nuances mist. Maar in feite komt het hier op neer: we zijn allemaal geesteskinderen van hemelse ouders en hebben lang bij hen vertoefd. Maar net zoals onze kinderen hier op aarde, komt er een moment dat ze op eigen benen moeten staan en door eigen ondervinding moeten leren. Dat is waarom we hier zijn. Een tijd waarin we de steunwielen weghalen en leren fietsen. Want het doel is dat we hierna terugkeren en verder leren, tot we ooit echte erfgenamen van onze hemelse ouders zijn. Als je kan aanvaarden dat we kinderen zijn van een god, dan is het ook niet onlogisch te stellen dat we zelf de capaciteit hebben om te evolueren tot we een god kunnen zijn. Mormonen worden daarmee vaak uitgelachen, maar voor mij is dit een even logische benadering als de rede waarmee Vermeersch zich bedient. ## Tegenslag geeft de kans op groei [![comfortzone](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/comfortzone-300x216.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/comfortzone.jpg)Vanuit die optiek begrijp ik een heel stuk beter waarom er lijden is op persoonlijk vlak. Ik hou nogal van de spreuk “er is geen groei in uw comfortzone en geen comfort in uw groeizone”. Tegenslag is negatief tenzij tegenslag bekeken wordt als een kans om bij te leren en de volgende keer beter te doen. En die volgende keer moet je ook in het licht van de eeuwigheid bekijken. Want gewoonlijk als ik dit uitleg komen de vragen “wat is de nut van het lijden van een kind dat kanker krijgt en op jonge leeftijd sterft?”. Als je geen geloof hecht aan een eeuwig Heilsplan, aan een toekomst waarin we een geluk kunnen ervaren dat we niet niet kunnen vatten, dan is het ook ondenkbaar dat je kan inbeelden dat misschien een kind dat jong sterft, al zoveel verder stond in zijn vooruitgang voor het naar de aarde kwam, dat het misschien enkel nog moest leren om te gaan met pijn. Ik heb ook geen perfect sluitend antwoord op iedere individuele vraag. Maar wederom als je gelooft in een plan van vooruitgang en een god die zoveel meer dimensies kent dan wij, dan kan je ook niet anders dan aanvaarden dat wij als mens met potentieel goddelijk vermogen, weliswaar een deel begrijpen van alle kennis, maar niet de totaliteit er van. In dit plan van vooruitgang, zal het begrijpen van alles, betekenen dat we op het punt zijn gekomen om zelf een god te zijn. Tot op dat punt moeten we aanvaarden dat we niet alles weten en verder moeten gaan om bij te leren. Op dit punt krijg ik dan vaak te horen “ja, zo is het makkelijk uit te leggen”, maar verschilt dit van bijvoorbeeld een chirurg? Als hij begint aan zijn studies, is hij dan meteen al een topspecialist in zijn vak? Neen, dat wordt hij pas na veel studies, stages, ervaringen opdoen en de nodige tegenslagen meemaken. ## Even logisch als Etienne Vermeersch Maar ik vind het een logische uitleg die evenzeer waarde heeft naast de uitleg van Vermeersch. Want ten slotte komt het neer op de ultieme keuze maken: geloof ik in God of niet. Dat is een ander deel van het Heilsplan: de vrije keuze. Let wel: dit betekent dat een mens in vrijheid kan kiezen zonder een marionet te zijn van Hemelse Vader, maar dit betekent niet dat we kunnen kiezen om de consequenties van onze keuzes te ontsnappen. Wie er voor kiest om geblinddoekt de snelweg over te steken, aanvaard inherent aan zijn keuze dat hij mogelijks omver gereden kan worden. En er zou geen keuzevrijheid zijn als God constant zou ingrijpen. Want die vraag komt u waarschijnlijk ook wel op: “als god dan zo almachtig is, waarom vermijdt hij dan bv niet de oorlog in Syrië”. Ten eerste, als God zou ingrijpen in onze levens, is hij dan een tiran vanuit zijn almacht of niet? Ten tweede, heel veel ellende is de vrije keuze van mensen. Wie weet hoeveel verder zouden we staan als we al het geld dat nu in defensie kruipt, in geneeskunde zouden steken? ## Geluk door een sterk geloof [![Sterk geloof](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/sterk-geloof-262x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/sterk-geloof.jpg)Vermeersch daagt iedereen uit om met hem in debat te gaan. Ik kan hem echter niet met hele boeken om de oren slaan, ik ben geen academicus. En alles valt altijd te herleiden tot “ja maar, da’s geen rationeel argument, da’s een puur geloofsargument”. Inderdaad, zo kan je altijd redeneren over uw tegenstander en het debat in wezen dood maken. Niet dat ik Vermeersch daarvan beschuldig, ik kan hem enkel beoordelen op zijn boeken en publieke optredens. Ik gun hem trouwens van harte zijn sterk geloof in het feit dat er geen god is. Want ik weet wel één ding: een sterk geloof kan iemand gelukkig maken. Bij hem is dat het geloof dat er geen god is, bij mij is dat het geloof in een alomvattend Heilsplan. **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** geloof, heilsplan --- ### [God is een vluchteling: niet evident om Christen te zijn](https://geenszins.info/god-is-vluchteling-evident-om-christen/) **Published:** juni 18, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![God is een vluchteling](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/god-is-een-vluchteling-199x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/god-is-een-vluchteling.jpg)David Dessin heeft met *[God is een vluchteling](https://www.polis.be/god-is-een-vluchteling.html)* een *must read* geschreven voor iedereen die zich christen noemt en in Vlaanderen (of bij uitbreiding in Europa) woont. Met als uitgangspunt om het christen zijn van vluchtelingen in Vlaanderen in kaart te brengen, heeft hij echter een meer dan verdienstelijke poging gedaan om een beschrijving te brengen van de verscheidenheid van het christendom, vooral dan buiten Europa. ## Het christendom is onze Europese ex-religie Zoals Dessin terecht meerdere keren in zijn boek stelt, is het christendom voor ons Europeanen, vooral *onze ex-*religie. Daarbij de nadruk op onze: we denken nog steeds dat het christendom misschien dan wel niet ontstaan is in Europa, maar wel groot is gemaakt in Europa en van daaruit uitgedragen – en op ex: nog maar enkele procenten in het seculiere Europa beschouwt zich nog als actief christen. > In 1980 woonde nog een kwart van de Vlamingen regelmatig de zondagsmis bij. In 2010 was dat nog amper 5 procent. De gemiddelde leeftijd van de vaste kerkgangers is zeventig jaar, slechts 2 procent van die groep is jonger dan vierendertig jaar. Dit verklaart natuurlijk heel wat over de manier waarop we naar het christendom kijken: het is iets uit ons gemeenschappelijk verleden. We verwijzen er nog graag naar. Bij de opstelling van de *Europese Grondwet* is er enorm lang gepalaverd over een verwijzing naar de christelijke God, maar uiteindelijk was zelfs een verwijzing in de preambule iets wat niet gedragen kon worden in het post-modernistische en vooral post-christelijke Europa\[footnote\]Zie *[God in de Grondwet](https://www.europa-nu.nl/id/vgokjhior4nz/god_in_de_grondwet)*\[/footnote\]. Dessin schrijft het duidelijk in het volgende citaat: > Wat overbleef van dat christendom was maatschappijkritisch activisme, een vorm van humanisme waarbij het christendom hoogstens een opstapje was naar een algemene ethische associatie voor humanistische waarden. ## Christendom in niet-Europese verscheidenheid Eigenlijk vind je hierin de basis van het ganse boek. Een beeld brengen van het niet-Europese christendom aan de hand van enkele getuigenissen van vluchtelingen die hier nu in Vlaanderen leven en hun christelijke religie actief beleven en willen delen. Het geeft een zeker onvolledig beeld van de verscheidenheid van het christendom, dat op zich binnen Europa al zoveel meer is dan enkel maar de katholieke versie ervan. Dessin heeft een degelijke researchtaak verricht en in leesbaar formaat gegooid van hoe het christendom reeds van in haar ontstaan een niet-Europees bestaan leidde. We lezen hoe in Afrika en Azië afgescheiden christelijke denominaties ontstonden, hoe die verdrukt werden door Europese zendelingen en hoe ze soms evengoed (nieuw) leven werden ingeblazen door zendelingen. We maken kennis met waarom *zuidelijke* christenen uit rurale gemeenschappen de Bijbel zo anders interpreteren dan wij uit seculiere grootstedelijke gemeenschappen. ## Europa als zendingsgebied Met het alsmaar groter wordende fenomeen van globale vluchtelingenstromen vanuit dat zuiden richting Europa, worden die christelijke belevingen geïmporteerd naar onze contreien. Europa wordt stilaan zelf een zendingsgebied waar het christendom terugkeert, maar dan in een andere vorm. > Het christendom is vandaag niet langer een voornamelijk Europees verhaal. Het is een verandering die tot moderne Europeanen nog maar nauwelijks is doorgedrongen, maar die grote gevolgen heeft voor de manier waarop Europa zijn plaats ziet in de wereld. Of zoals David Dessin het scherp stelt in zijn besluit: > Het Europese christendom kan dan op zijn retour zijn, het christendom in Europa is springlevend. Het is alleen niet Europees meer. ## Christenen worden wereldwijd vervolg, ook in het Westen Wat ik zo sterk vind aan dit boek, is dat het ons een geweten schopt. Of toch zou moeten. Want van een seculiere samenleving gaat het de laatste tijd sterk naar een gelaïciseerde staat waarin religie enkel nog toegestaan is binnen een afgesloten privaat domein. Dat betekent dat we ook elke voeling verliezen met een geschiedenis die we delen. We spreken over humanistische waarden, maar vergeten dat we die net zo goed christelijke waarden kunnen noemen en dat ze nu niet zouden bestaan in hun hoedanigheid van na te streven idealen als ze ons niet 2000 jaar met de paplepel zouden ingegeven zijn. In *God is een vluchteling* lezen we: > Elke maand worden er minstens tweehonderd kerken of aanbiddingsplaatsen aangevallen. Elke dag, in elke regio van onze planeet, stellen we nieuwe gevallen van systematisch geweld tegen en vervolging van christenen vast. Geen enkele religieuze gemeenschap krijgt zoveel haat, geweld en agressie te verduren als de christelijke gemeenschap. OK, dit is een fenomeen dat zich vooral buiten Europa afspeelt. Ofwel in gebieden waar fundamentalistische moslims een pure islamitische staat willen hebben ofwel daar waar autoritaire dictators geen andere goden naast zichzelf willen. Maar opvallend is hoe we hier de ogen voor sluiten. Toen Theo Francken in 2015 christenen redde uit Aleppo (Syrië) [moest hij zich haasten](http://www.hln.be/hln/nl/33982/Islamitische-Staat/article/detail/2394369/2015/07/14/Francken-Christenen-gered-uit-Aleppo-wegens-kwetsbare-positie-niet-wegens-religie.dhtml) om te zeggen dat ze gered werden omwille van hun penibele situatie en niet omdat ze christenen waren. Dat hun situatie penibel was *omdat* ze christenen waren, mocht niet in beeld gebracht worden. Uiteraard kwam deze kritiek vooral uit linkse hoek waar men een aversie heeft ontwikkeld voor alles wat christelijk is, maar de mantel der liefde uithaalt voor andere religies. Helemaal *mind blowing* was dat deze kritiek deels uit katholieke hoek kwam. Ofwel hoezeer men religie niet langer wil erkennen als onderdeel van een identiteit, terwijl ik persoonlijk denk dat er net bij ons in het westen weinig meer typerend is voor een identiteit dan de vrije keuze voor een religie. Het is niet voor niets dat je in het boek leest dat het ontnuchterend is om *“christenen te horen vertellen dat ze in een westers land dezelfde vormen van vervolging meemaken als die in hun land van herkomst”*. Men vlucht omwille van zijn geloof naar een Europa dat zegt de Verlichting te hebben meegemaakt, maar merkt dan dat men hier evenzeer maatschappelijk uitgesloten wordt gewoon omdat men gelovig is en daarvoor uitkomt. Ik kan er van meespreken. ## Mormonen zijn ook een vluchteling Ik heb David Dessin leren kennen toen hij nog niet lang aan het werk was aan dit boek. Zijn insteek was om een beeld te brengen van een heroplevend christendom in Europa: > Het Europese christendom kan dan op zijn retour zijn, het christendom in Europa is springlevend. Het is alleen niet Europees meer. Vanuit die optiek had hij ook interesse in mormonen, aangezien we wereldwijd de snelst groeiende christelijke denominatie zijn (hoewel die groei ook bij ons alsmaar trager gaat). Ik heb zelf uitgebreid vertelt over mijn bekering en mijn keuze om toch christen te willen zijn in een samenleving die je daarvoor meewarrig bekijkt. Spijtig genoeg heeft dat niet het boek gehaald. Uitgevers moeten boeken verkocht krijgen en alles over vluchtelingen verkoopt nu eenmaal goed. Ik denk dat David daarom in zijn inleiding schreef: > Tot de verbeelding sprekende verhalen zoals dat van de mormonen en hun aanwezigheid in de Lage Landen vallen dan weer niet onder de problematiek van de vluchtelingen, die in dit werk centraal staan. [![Mormonen zijn vluchtelingen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/mormon-pioneers-300x148.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/mormon-pioneers.jpg)Mormonen zijn nochtans heel goed vertrouwd met het concept *vluchteling*. In het moderne Amerika zijn zij de enigen die buiten de *native americans* op de vlucht gedreven werden en met uitroeing bedreigd werden. Verdreven worden, vermoord, verkracht, geplunderd… De geschiedenis van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bevat er genoeg over. Of als je dit liever in romanvorm leest, raad ik je aan plaats te maken in je boekenkast voor het negendelig meesterwerk: [The Work and the Glory](https://en.wikipedia.org/wiki/The_Work_and_the_Glory) van Gerald Lund. Misschien laat David daar een opening voor een volgend boek of hij kan me misschien helpen om zelf een boek te schrijven over hoe je als Europeaan vandaag gelovig kan zijn in onze maatschappij, hoe je geen weirdo moet zijn die strijdt tegen wetenschap maar deze omarmt en even waardevol vindt als zijn geloof en hoe je antwoorden geeft op vragen die iedereen zich stelt. Wie weet… **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** christendom, god, vluchtelingen --- ### [Mormonen op Molokai](https://geenszins.info/mormonen-op-molokai/) **Published:** juni 30, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [Pater Damiaan](https://nl.wikipedia.org/wiki/Pater_Damiaan) is een begrip in ons land. In 2005 werd hij nog tot [Grootste Belg](https://nl.wikipedia.org/wiki/De_Grootste_Belg) verkozen. Iedereen krijgt bij ons in de lagere school wel een les over hoe deze jonge priester op zending vertrok en er uiteindelijk voor koos om te gaan dienen bij de uitgestotenen van de wereld: de leprozen op Kalaupapa, een afgezonderde landtong op het Hawaiiaanse eiland Molokai. Maar hij was niet de enige religieuze daar. Er waren ook mormonen op Molokai. ## De mormoonse ervaring in een verloren gemeenschap [![Kalaupapa The Mormon Experience in an Exiled Community](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/Kalaupapa_RSC-199x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/Kalaupapa_RSC.jpg)Ik heb zopas het boek [Kalaupapa: The Mormon Experience in an Exiled Community](https://deseretbook.com/p/129619?variant_id=149778-ebook) gelezen en dit boek heeft me enorm veel bijgeleerd. Om te beginnen over lepra zelf. Ik had nog altijd de kinderlijke, bijbelse overtuiging dat dit lichaamsdelen deed afvallen en dat je binnen de kortste keren dood ging. Dat het daarentegen een besmettelijke ziekte is die slechts een deel van de bevolking kan treffen en dat je er jaren kan aan lijden voor je sterft, was allemaal nieuw voor me. Maar ook het leven van Pater Damiaan heeft nieuwe betekenis voor me gekregen. Hij wist inderdaad heel goed welke keuze hij maakte. Meer nog, door de beperkte medische kennis van die tijd, was het een duidelijke keuze om het risico te lopen zelf de ziekte op te lopen. Zijn stelling was echter: “als de ziekte mijn lichaam aantast, zal God me wel een nieuw lichaam geven bij de wederopstanding”. Damiaan was een echte heilige. Hij heeft zijn leven gegeven om te zorgen voor een ander. Hij was meer dan een priester: hij was een echte herder. Hij deed meer dan enkel de mis opdragen. Hij deed alles wat nodig was om anderen te helpen. En religie was bij hem daarvoor niet van tel. Wat ik dus helemaal niet wist, was dat er ook mormonen waren op Kalaupapa. Zowel onder de patiënten als hen die voor hen zorgden. Want blijkbaar gingen er heel vaak *helpers* mee met de patiënten die verbannen werden naar het eiland. Hawaiianen vinden familie zo belangrijk, dat ze hen nooit loslaten. Dus de gemeenschap telde ook vaak *gezonde* inwoners. Zo was er dus ook een mormoonse gemeenschap. Het boek bevat een grondig, academisch overzicht van hun aanwezigheid in Kalaupapa en hun dienstbetoon aan de gemeenschap daar. Dit boek is echter ook een getuigenis van de oecumenische gemeenschap op Molokai. Zo had Pater Damiaan een heel goede vriend, die een tijdlang de geestelijke leider was van de mormonen. ## Mekaar liefhebben, is de echte boodschap van Christus Als ik één ding geleerd heb, is het waarom Kalaupapa zo’n heilige plaats is geworden. Daar waar de mens zijn ernstigste uitdaging onder ogen moest zien, leerde hij niet meer naar zichzelf te kijken, maar wel naar de andere. Zo is er het verhaal van de heropbouw van de mormoonse kapel. Iedereen kwam helpen. Mensen die geen handen meer hadden, lieten hun armen vastmaken aan de kruiwagen om toch maar materiaal te kunnen aanbrengen. Achteraf bleek dat er meer uren waren gezwoegd door niet-mormonen dan door mormonen zelf. Pater Damiaan zelf gaf ook het goede voorbeeld. Het boek bevat eerstehand verhalen van mormoonse zendelingen die steeds goed ontvangen werden door Pater Damiaan en bij hem mochten overnachten. Damiaan heeft dit gedaan totdat hij een rechtstreeks bevel van zijn bisschop kreeg om hiermee te stoppen, en zelfs dan nog gehoorzaamde hij met pijn in het hart. Dit boek heeft me veel geleerd. Niet alleen over het leven van de mormonen daar, maar over de speciale sfeer die er heerste op Kalaupapa. Christelijke liefde. Blijkbaar moet een mens eerst alle hoop verliezen, om de waarheid te vinden. **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** christus, naastenliefde --- ### [Left standing: terrorisme overleven en toch vergiffenis schenken aan de daders](https://geenszins.info/left-standing-terrorisme-overleven-en-toch-vergiffenis-schenken-aan-daders/) **Published:** december 26, 2017 **Author:** David Geens **Content:** **[![left Standing](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/left-standing-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/left-standing.jpg)22 maart 2016 – een bom ontploft op de Belgische nationale luchthaven in Zaventem, snel gevolgd door een andere bom. Op enkele meters afstand van die bom stonden enkele mormoonse zendelingen, klaar om één van hen uit te wuiven op weg naar huis. Mason Wells is één van hen en de klap slingert in minder dan één seconde zijn horloge van zijn pols en zijn schoen van zijn voet. En dat terwijl hij reeds eerder terrorisme in zijn leven meemaakte. Hoe overleef je zoiets en hoe reageer je nadien als christen? Daarover schreef Mason een boek: [Left Standing](https://www.amazon.com/Left-Standing-Miraculous-Survived-Brussels/dp/1462121691).** # De aanslag om de hoek In 2013 besluit de moeder van Mason Wells, zoon uit een mormoons gezin uit Utah, om deel te nemen aan de beroemde marathon van Boston. Mason is dan vijftien jaar en mag samen met zijn vader mee naar Boston om zijn moeder aan te moedigen. Ze missen haar halverwege het parcours en haastten zich naar de finish om haar voor de laatste meters vooruit te schreeuwen. Aan de finish beseffen ze echter dat ze te laat komen en gaan ze op zoek naar haar in de massa mensen die achter de finish op zoek gaan naar een plek om te bekomen. Ze zijn nog maar een straat verder als echter hen enkele luide knallen klinken, de aarde trilt en ramen kapot springen. Na enkele ogenblikken beseffen ze dat er iets ernstig mis is. Mason wordt door zijn vader naar hun hotel gestuurd en beleeft enkele bange uren totdat zijn vader laat weten dat hij zijn vrouw gevonden heeft. Al die tijd ziet Mason vanuit zijn hotelkamerraam de chaos in de straat, maar het valt hem ook op hoe mensen zich meteen inzetten om slachtoffers op te vangen. De maanden nadien geeft hij een plaats aan dit gebeuren. Voor een vijftienjarige jongen is het niet altijd even eenvoudig om te beseffen dat er mensen zijn die enkel maar kwaad willen berokkenen aan anderen. Zeker niet als je uit een mormoons gezin komt die van nature uit een focus heeft op het goede in het leven. # Op zending [![Mason Wells](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/elder-mason-wells-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/elder-mason-wells.jpg)Masons grote droom is om bij de marine te gaan. Hij studeert en sport als de beste met enkel dat doel voor ogen. Hij doet alle testen maar ziet zijn droom in duigen vallen wanneer hij niet toegelaten wordt tot de US Naval Academy. Toch beslist hij zich in te zetten voor anderen en stuurt zijn aanvraag in om zendeling te worden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Enkele weken later komt de brief die hem aanstelt als zendeling in de Paris France missie. Hij is nog niet lang op zending, wanneer in Parijs enkele aanslagen gebeuren. Hij is weliswaar niet in Parijs, maar gelet op zijn eerdere ervaring met terrorisme voelt hij zich toch enorm betrokken omdat het in *zijn* zendingsgebied gebeurt. Deze aanslagen zijn misschien wel 100 km van hem vandaan gebeurd, maar in zijn hart is hij bij de slachtoffers omdat hij uit eigen ervaring weet hoe men zich voelt in de chaos tijdens de eerste uren na de aanslagen. Maar Mason geeft niet op en blijft zich inzetten voor de mensen in zijn zending. Hij is reeds enige tijd op zending in Brussel, wanneer een zuster uit zijn zendingsgebied naar Zaventem moet om een vlucht naar huis te nemen. Mason is altijd bereid een handje toe te steken en spreekt samen met zijn zendingspartner en een ouder zendingsechtpaar af om haar te begeleiden naar de luchthaven. Hij is er reeds eerder geweest en kent er de weg al. # De knal die zijn leven veranderde Ze staan samen aan te schuiven aan de incheckbalie van Delta Airlines wanneer de eerste bom ontploft. Mason wordt voluit geraakt en heeft talloze brandwonden aan onder andere zijn gezicht en hand en wordt ernstig gekwetst aan zijn linkervoet. Zijn ervaring vertelt hem meteen dat dit een aanslag is en terwijl de tweede bom afgaat, zoekt hij de weg naar buiten, terwijl hij zoekt naar zijn kompanen. Pas wanneer hij buiten is, beseft hij dat hij ernstig gewond is. Een jonge moslimvrouw komt echter onmiddellijk naar hem toe en blijft de ganse tijd bij hem. Mason zal later vaak terugdenken aan haar goedheid. Een andere voorbijganger dient hem de eerste zorgen toe en wil met zijn riem zijn been afbinden, maar Mason weigert omdat hij weet dat de kans dan groot is dat zijn voet zal afsterven en geamputeerd moet worden. Dan heeft hij geen enkele kans meer om het opnieuw te proberen bij de Naval Academy. Al die tijd bidt hij tot God, net zoals tijdens de vorige twee aanslagen. Opnieuw voelt hij de rustgevende stem van de Heilige Geest die hem verzekert dat het allemaal in orde komt. Hij vangt nog een glimp op van enkele van zijn kompanen en ziet de chaos rondom hem. Na wat een eewigheid schijnt, wordt hij naar een ziekenhuis gebracht in Brussel waar hij de eerste zorgen krijgt. Nadien verhuist hij naar een ziekenhuis in Vlaanderen, waar hij verzorgd wordt totdat hij voldoende aangesterkt is om naar een ziekenhuis in Utah overgebracht te worden. [![Mason Wells](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/mason-wells1-300x183.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/mason-wells1.jpg)Mason is zwaar gewond en moet vele operaties ondergaan. Er is zelfs een moment dat de verdoving niet werkt en hij volledig bij bewustzijn moet meemaken hoe men dode huid van zijn zwaar verbrande hand schraapt. Maar steeds opnieuw vertrouwt hij op Gods steun en stelt hij zijn focus bij op de toekomst. Hij moet en hij zal zich niet laten klein krijgen door de terroristen, want dan heeft de tegenstander gewonnen. # Herstel en vergiffenis Dankzij alle goede zorgen en vooral zijn eigen inzet, is Mason Wells vandaag cadet in de Amerikaanse Marine en is hij in staat om zijn droom waar te maken. Hij wil in het leger dienen om van deze wereld een betere plek te maken, maar tegelijk beseft hij dat deze taak bij zichzelf begint. Tijdens het ganse herstel heeft hij zich nooit willen laten leiden door wrok, gelatenheid of spijt. Hij vergeeft de daders die hem zoveel pijn en ellende hebben bezorgt uitdrukkelijk alles wat ze gedaan hebben. Hij doet dit vooral omdat hij voelt dat voor hem de verzoening van Christus betekent dat hij zich niet mag laten consumeren door het kwaad. Vergiffenis geeft hem de mogelijkheid de slechte gevoelens uit te bannen en te vertrouwen op Gods oordeel, waarvan hij hoopt dat het rechtvaardig zal zijn voor de terroristen. Om deze hele ervaring te kunnen delen heeft Mason een boek geschreven met behulp van enkele anderen: Left Standing: The Miraculous Story of How Mason Wells’s Faith Survived the Boston, Paris, and Brussels Terror Attacks. Een aanrader om te lezen. # Over het boek > Dit boek is niet over terreur. Het is geen boek dat geschreven is om schrik aan te jagen noch voor louter entertainment. Noch kan ik een stem geven aan de honderden en duizenden anderen op deze planeet die slachtoffer zijn geworden van de wrede daden van anderen. Dit boek is eerder een journaal over mijn reis omtrent geloof, hoop en liefde: geloof in God en in de algemene goedheid van de mens; hoop op betere dagen; en een verlangen om de vrees en haat uit te bannen. Deze quote die Mason in de inleiding geeft, zegt eigenlijk alles. Het is geen smeuig verhaal over alle details, maar wel een ongelooflijk positief verhaal over wat Mason allemaal meegemaakt heeft en hoe hij keer op keer doorheen alle moeilijkheden kiest voor het positieve. Terwijl er zoveel pijn en wanhoop heerst in de wereld, is het verhaal van Mason inspirerend omdat hij aantoont dat opgeven gewoon geen optie is en dat door jezelf steeds op te peppen en over de moeilijkheden te tillen, je een geweldige groei kan kennen. Mason zegt hier zelf over: “Onze beproevingen kunnen ons overweldigen en ons schokken tot in de kern van ons bestaan. Maar ze kunnen ons ook tot nut zijn en ons zaken leren die anders onmogelijk te leren zijn.” Dit boek is vooral een verhaal van liefde en geloof in andere mensen: “Ik ben er van overtuigd dat we allemaal op één of andere manier iemand anders tot reddende zegen kunnen zijn in zijn of haar leven,” aldus Mason. > Waarom laat God slechte zaken gebeuren? Waarom lijkt het leven zo unfair? Waar is die rechtvaardigheid eigenlijk? Wie zijn wij dat we mogen beslissen hoe gerechtigheid moet geschieden? Wat kan ik doen tijdens zo’n geweldadige gebeurtenissen? Ik stel me deze vragen opnieuw en opnieuw en de antwoorden zijn niet makkelijk te vinden, behalve dan wanneer ik mij keer op keer tot God richt. Mijn lievelingsquote in het boek staat halverwege: “Slechte mensen zijn zeldzaam, goede mensen vind je overal.” Mason schreef dit omdat hij zelf ervaren had dat de tragedie in Zaventem het werk was van enkelingen, maar dat letterlijk duizenden mensen achteraf in de weer waren om te helpen. Mason geeft nog enkele goede tips in dit boek: “Ik wil dat dit boek een bevestiging is dat liefde niet simpel het tegenovergestelde is van haten, maar dat liefde net dat is wat we nodig hebben om onze levens en de levens van hen rondom ons te verbeteren, net zoals de wereld waarin we leven. \[…\] Leven is 10% van je overkomt en 90% van hoe je er op reageert.” Of zoals hij het zelf zegt aan het einde van het boek: “Ik hoop dat dit boek u uiteindelijk zal laten verdergaan in het leven met een sterkere greep op geloof, hoop en vergiffenis.” # Mason Wells aan het woord [![Mason Wells](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/mason-wells2-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/mason-wells2.jpg)We hadden het geluk Mason Wells enkele vragen te kunnen stellen over deze gebeurtenissen en zijn boek. *David Geens: Je hebt terreur van vlakbij meegemaakt. Dit boek geeft je visie weer over waarom je focus ligt op liefde, vergiffenis en geloof. Waarom voelde je het als noodzakelijk om je persoonlijke ervaringen met de wereld te delen?* Mason Wells: Wanneer ik eerst gewond was geraakt, wilde ik niets liever dan alles te vergeten en terug te keren naar mijn normale leven. Naarmate de tijd vorderde begonnen mensen rondom mij te tonen hoe het delen van mijn verhaal anderen tot hulp kon zijn om hun problemen te overwinnen. Tyler Beddoes, één van mijn co-auteurs, overtuigde me dat het neerschrijven van mijn verhaal heel wat zou bereiken om een boodschap van genezing en hoop te verspreiden. *DG: Je hebt terreur overleefd en je droom bereikt. Eind goed, al goed? Kan je je inbeelden dat sommige mensen na het lezen van je boek denken dat het voor jou “makkelijk” was om je boodschap van vergiffenis te vertellen?* MW: Het is nooit makkelijk geweest. Door de keuze om opnieuw een aanvraag te doen bij de Naval Academy, heb ik een veel moeilijker pad bewandeld dan wanneer ik die aanvraag niet had ingediend. Mijn leven hier, op de academie, is niet gemakkelijk, het is zelfs heel uitdagend. Ik ben de eerste keer geweigerd op de academie dus ik weet uit eigen ervaring hoe het voelt om dromen te voelen wegglippen uit je handen. Niet alles heeft een goed einde. Het leven gooit ons vaak moeilijke ballen toe en slaat ons zo soms neer. Deze momenten kunnen er voor zorgen dat we denken dat we ons leven niet meer onder controle hebben en dat we minder waard zijn dan wat we zouden moeten zijn. Maar dat is zeker niet het geval. Waar een deur sluit, opent zich een andere. Ons leven is wat we er zelf van maken en het straffe is dat wij zelf meestal diegene zijn die ons tegenhouden om verder te groeien. Elke dag is een kans om ons leven te veranderen, om iemand of iets nieuw te worden en onze oude ik achter ons te laten. Van zodra we dat beginnen te geloven, gebeurt er een mentale verandering die ons leven verandert. Of zoals Travis Manion, een oorlogsheld, ooit zei: “Als ik het niet doe, wie dan wel?”. Wie zegt er ons dat we niet kunnen leven volgens de doelen we ons zelf stellen? Wie zegt er ons dat wij niet diegene zijn die de wereld kan veranderen? Het antwoord is niemand buiten onszelf. *DG: Jouw verhaal is zo mooi dat het bijna te mooi is om waar te zijn. Je vermeldt in je boek dat je herstel hard was, maar je praat er bijna niet over. Waren de negatieve momenten zo kort dat je ze gemakkelijk vergeet of praat je er gewoon liever niet over?* MW: Natuurlijk waren er harde tijden en momenten, maar ik focus liever op op de zegeningen die ik gekregen heb in de nasleep van die verschrikkelijke gebeurtenissen: ik werd sterker, ik kreeg meer empathie voor anderen en ik accepteerde de waarheid dat ik meester ben over waar ik naar toe wil in mijn leven. Ik ben niet bang om na te denken over wat ik meegemaakt heb omdat ik aanvaard heb dat ik er niks kan aan veranderen. En omdat ik tot het besluit ben gekomen dat ik hoedanook tragische en diepgaande herinneringen zal hebben hebben aan die dag in Brussel. De keuze om dat onder ogen te zien en te weten dat dit mij niet definieert, is wat mij hoop geeft. *DG: Denk je dat jouw verhaal een boodschap of troost kan brengen aan iemand die een dierbare heeft verloren aan terrorisme?* MW: Ik denk dat iedereen die een trauma beleefd heeft of groot verlies heeft geleden, kan relateren aan mijn verhaal. Ik hoop dat mijn boodschap hen in hun hart raakt en dat ze voelen dat ze niet alleen zijn. Maar ook dat ze begrijpen dat God een plan heeft voor hen als ze zich tot Hem richten. *DG: Zijn er dagen waarop je reageert zoals anderen mensen zouden verwachten?* MW: Ik heb geen idee welke reactie ik volgens de mensen zou moeten hebben. Ervaar ik frustraties? Ja zeker. Heb ik tegenslagen? Uiteraard. Maar ik laat die kortetermijnproblemen niet de rest van mijn leven bepalen. *DG: Ga je ooit terugkeren naar Brussel?* MW: Er zal zeker een dag zijn waarop ik Brussel opnieuw zal bezoeken. Dan zal ik zeker ook opnieuw door de deuren op Brussels Airport wandelen. *DG: Denk je dat je zonder deze ervaring ook de vastberadenheid zou gehad hebben om opnieuw een aanvraag te doen bij de marine?* MW: Misschien zou ik bij de marine geraakt zijn zonder deze ervaring, misschien ook niet. Terwijl ik weet dat God enorm bezorgd is om de keuze die we maken in ons leven, ben ik nog zekerder dat Hij veel meer geeft om onze keuze om Christus’ voorbeeld te volgen dan de keuze welke professionele carriere we zullen hebben. *DG: Om af te sluiten: nog een laatste woord van advies aan de zendelingen in het veld?* MW: Advies voor zendelingen? Hmmm… Denk er aan dat je zending is wat je er zelf van maakt. Focus op de mensen, omarm het Evangelie met alles wat je hebt en maak je minder zorgen om jezelf of over hoe je vergeleken met andere zendelingen overkomt. Denk er aan dat een positieve instelling alles ten goede verandert en kies er voor om een positieve attitude te hebben op dagen dat je verleid wordt om het niet te zijn. *DG: Bedankt Mason, voor je boek, je getuigenis en je advies aan ons allemaal.* [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** boek, boekbespreking, geloof, mormonen, vergiffenis --- ### [De illegale Ghelamco arena](https://geenszins.info/illegale-ghelamco-arena/) **Published:** februari 28, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![De illegale Ghelamco arena](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/Ghelamco-boek-254x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/Ghelamco-boek.jpg)Is de Ghelamco arena, de voetbaltempel in Gent voor eersteklasser KAA Gent, illegaal gebouwd of niet? Die vraag zou ik me nooit gesteld hebben zonder het boek “De illegale Ghelamco arena” van Ignace Vandewalle gelezen te hebben. De titel lijkt wel meteen het antwoord op de vraag te geven, maar eigenlijk laat de auteur het oordeel min of meer aan de lezer over. Ik zeg min of meer want het boek levert een pak achtergrondinformatie en nog meer cijfers aan, waar je soms wel eens een punthoofd van krijgt en waar je zeker aandachtig bij moet blijven om de draad niet kwijt te geraken. De vraag die ik me stel na het uitlezen is of het volledig is. Want strikt objectief gezien, kan de conclusie door de auteur ook gestuurd worden door bepaalde informatie niet voor te stellen. Ik heb zelf niet de indruk dat dit de bedoeling is van de auteur. Hij haalt immers heel wat zaken naar boven die een behandeling hebben meegemaakt die enkel is opgesteld met het doel er een pak stof op te vergaren zodat niemand er nog ooit zou naar omzien. Het is daardoor uiteraard moeilijk te volgen hoe volledig dit verhaal is. Ik denk dat Vandewalle dat zelf niet weet. De constructies die de stad Gent heeft opgezet, kunnen enkele bedoelingen hebben gehad, maar nooit het doel om transparant te zijn. Dan had men het veel simpeler opgelost met een openbare aanbesteding. Nu lijken de constructies echter enkele doelen te dienen: 1. alle transparantie onmogelijk te maken 2. de wet op openbare aanbestedingen te omzeilen 3. bevriende ondernemers/kennissen te bevoordelen 4. enkele mensen goed geld te laten verdienen 5. onduidelijk te maken hoeveel belastingsgeld werd verspild De vraag “illegaal of niet” is een juridische vraag waar ik het antwoord niet kan op geven, maar een bedrijf oprichten waarbij men eerst minderheidsaandeelhouder is, maar wel grootste schuldeiser en tegelijk opnemen in de besluiten dat later (na de bouw van de Ghelamco arena) de schuld om te zetten in een meerderheidsaandeel, is volgens mij toch bewust de grijze zone opzoeken om punt 2 te bereiken en zo punt 3 tot en met 5 mogelijk te maken. Of anders gezegd, waar rook is, is vuur. Waar ingewikkelde constructies worden opgezet, wordt op zijn minst transparantie en mogelijks wetten vermeden. Of om het met een tweet van Karel Anthonissen te zeggen: > Intussen heb ik @IgnaceVdw gelezen. Als het een BBi-verslag was, zou het één van de betere zijn: helder, veel feiten, getoetst aan de wet, conclusies en bijkomende vragen. Wel niets over btw en belastingen van dezelfde spelers; dat zou een ander boek zijn. > > — Karel Anthonissen (@KAnthonissen) [January 23, 2018](https://x.com/KAnthonissen/status/955895802941059073?ref_src=twsrc%5Etfw) [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** gent --- ### [Wetenschap en religie](https://geenszins.info/wetenschap-en-religie/) **Published:** mei 9, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** In mijn laatste leesavontuur ben ik door 'Wetenschap & religie' van Patrick Loobuyck gegaan, en jongens, wat een boek! Loobuyck blijft verrassend neutraal terwijl hij alle hoeken van de discussie tussen geloof en wetenschap verkent. Dit is geen boek dat kanten kiest; het is eerder een gids voor iedereen die op zoek is naar stevige argumenten voor zijn geloofs- of wetenschapskeuze. Kortom, een must-read voor iedereen die wel eens twijfelt tussen wetenschap en religie, of gewoon beide omarmt. **Content:** Wie mij kent en regelmatig mijn website bezoekt, weet dat religie en wetenschap verzoenen, één van mijn stokpaardjes is. Ik heb net het boek ‘[Wetenschap & religie](https://www.standaardboekhandel.be/p/wetenschap-religie-9789463377171)‘ van Patrick Loobuyck uit en ik ben dankbaar. Dankbaar voor dit mooie overzicht en de manier waarop hij heel wat visies en standpunten overzichtelijk heeft samengebracht. Als ik ooit een boek schrijf over hoe ik deze zaken ervaar, ga ik vaak kunnen verwijzen naar de uitleg in zijn boek. Als professor blijft hij prachtig neutraal, hoewel ik hier en daar een zinnetje vindt die verraadt dat hij atheïst is (niet dat hij dat geheim houdt, het staat in de inleiding). De atheïsten die op zoek zijn naar een boek die hen gelijk geeft, zullen teleurgesteld zijn. Gelovigen met hetzelfde doel evenzeer. Wie echter op zoek is naar argumentatie voor zijn geloofskeuze in God of wetenschap (of beide), zal zijn gading vinden in dit boek. Dat is meteen dé voornaamste reden om dit te lezen. Gelukkig staan de vele noten achteraan in het boek. Het zijn er academisch veel. Ze zouden tussenin de leesbaarheid verstoord hebben. De vele verwijzingen naar al wie ooit actief was in dit vakgebied, moet je er bij nemen. Het wordt snel duidelijk dat Loobuyck een expert is en veel onderzoek heeft gedaan. ## Zoek (niet) naar je gelijk Aangezien het niet de opzet van het boek is om het gelijk van de ene groep boven de andere groep te zetten, moet ik ook niet zeggen of ik het eens ben of niet. Enkel het nawoord bevat wat conclusies maar geen waardeoordelen. Zoals ik al zei, ik beschouw het als een pluspunt om een boek over een zeer polemisch onderwerp te schrijven zonder zelf in polemiek te vervallen. Mij geeft het nog meer kracht om mijn stelling bij te zetten: je kiest wat je gelooft. Zelfs wat vele grote wetenschappers en filosofen hebben geschreven over dit onderwerp en dus genoemd worden in dit boek, zijn vaak aanvaardbare argumenten en stellingen, maar nooit een definitief bewijs. Op voorwaarde dat je, ongeacht of je nu aan de seculiere of religieuze kant staat, jezelf openstelt voor het geloof van je gesprekspartner. Want als Loobuyck eigenlijk één ding heeft aangetoond met dit boek, is dat geloof in de wetenschap en geloof in God dezelfde eigenschappen deelt en grotendeels een reflectie is van wie je wil zijn. Zonder het boek te herkauwen, zijn er voldoende argumentaties in te vinden die de atheïst die een gelovige idioot noemt als de creationist die de darwinist uitspuwt, beiden op hun plaats zet. ## Together Voor wie het boek leest: ik zit ergens grotendeels in de *togetherness*-typologie, met hier en daar kenmerken uit de *nothing in common*. Ik hou van wetenschap én religie. Ik gebruik wetenschap voornamelijk als instrument voor mijn hoe-vragen en religie voor mijn waarom-vragen, maar de lijn is niet altijd even duidelijk en ik durf nogal eens heen en weer wippen. Wetenschap heeft mij religieus gemaakt en blijft me daarin versterken. Als ik Thomas Hertogs ‘[Ontstaan van de tijd](https://www.standaardboekhandel.be/p/het-ontstaan-van-de-tijd-9789077445365)‘ lees, dan heb ik zoiets van ‘en waarom denk je dat natuurwetten toch veranderlijk zijn?’. Trouwens een argument dat nog blijkbaar niet aangehaald werd in de vele discussies die Loobuyck citeert over de keuze tussen deïsme en theïsme. Voor iemand als ik die even devoot geloof in God als in wetenschap, is dit boek om van te smullen. Voor wie zich nog wil moeien in discussies over wie de idioten zijn, één tip: lees eerst dit boek. **Categorieën:** Boekbesprekingen **Tags:** geloof, wetenschap --- ### [De kerk die zwijgt terwijl ze werkt](https://geenszins.info/de-kerk-die-zwijgt-terwijl-ze-werkt/) **Published:** maart 14, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Miljoenen mensen wereldwijd worden geholpen door de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen — van schoolmaaltijden in Haïti tot noodhulp na overstromingen in Wallonië. Die hulp gebeurt stil, zonder ophef, en bereikt iedereen die haar nodig heeft, ongeacht afkomst of geloof. Het Caring for Those in Need 2025 Report geeft voor één keer cijfers aan wat normaal gesproken ongezien blijft. **Content:** Vorige week werd in Salt Lake City een rapport gepresenteerd. Geen spectaculaire persconferentie. Geen trending hashtag. Gewoon een panel van humanitaire organisaties die samen de balans opmaken van wat er het afgelopen jaar is gedaan. Het heet het *[Caring for Those in Need 2025 Report](https://www.youtube.com/watch?v=bvf2PnjdaAQ)* en het beschrijft wat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen wereldwijd doet voor mensen in nood. Ik zal eerlijk zijn: dit soort momenten zijn zeldzaam. Onze kerk communiceert weinig over wat ze doet. Niet omdat er niets te vertellen valt. Maar omdat dat nu eenmaal de cultuur is. Je helpt. Je praat er niet over. Dat is al generaties lang zo. Maar hier, in dit rapport, worden voor één keer feiten gedeeld. En die feiten zijn indrukwekkend. ## **Feiten die je niet snel ergens anders leest** Samen met het World Food Program werden er alleen al in Haïti 88.000 schoolmaaltijden uitgedeeld het afgelopen jaar. Haitï, een land dat nauwelijks bereikbaar is. En het resultaat? De schoolinschrijvingen stegen met 80 procent. Niet omdat er een nieuwe wet kwam. Maar omdat kinderen eten kregen. Via UNICEF worden 170.000 kinderen in vier Afrikaanse landen voorbereid op school via het *Learning for Life*-programma, waarbij meer dan 10.000 leerkrachten werden opgeleid. Samen met CARE werd in Nepal gewerkt aan voedingszekerheid voor moeders en kinderen onder de vijf jaar door middel van moestuinen, kippen en toegang tot markten. Kleine ingrepen, grote gevolgen. En dan dit: neonatale tetanus veroorzaakte in 2010 nog 50.000 doden per jaar. Er waren 59 landen waar de ziekte endemisch was. Nu zijn dat er nog acht. Niet door een vaccin dat plots verscheen, maar door een jarenlange, stille samenwerking. Vasthoudend. Ongezien. Shelterbox werkt samen met de Kerk in conflictgebieden waar je als organisatie zonder die lokale verankering nooit binnen raakt. In Tsjaad, Kameroen, Myanmar. Tenten, zonnelantaarns, klamboes. Op het moment dat iemands leven instort, staat er iemand aan de deur met het meest basale dat er bestaat: een dak. ## **Stil, maar klaar** Wat mensen niet zien, is het systeem erachter. De Kerk heeft wereldwijd hulpgoederen permanent op voorraad staan. Niet voor als er iets misgaat. Maar voor wanneer het misgaat. En dat is een fundamenteel verschil. In Barbados werd vorig jaar een ultramodern magazijn geopend, samen met het World Food Program. Toen orkaan Melissa als de eerste cat-5-storm ooit Jamaica trof, was Shelterbox in staat om binnen de kortste keren materiaal op een schip te laden en direct te leveren. Dat is logistiek die jaren van voorbereiding vergt. En dat logistieke denken bestaat ook lokaal. Als bisschop ben ik persoonlijk betrokken bij de noodplannen voor onze regio. We hebben kant-en-klare protocollen voor het geval er een ramp gebeurt in Vlaanderen of omgeving. Wie wordt gecontacteerd. Hoe de coördinatie verloopt. Hoe mensen worden opgevangen. En nee, het gaat niet enkel om onze leden. We kijken naar de bredere gemeenschap. Dat is niet louter een goed voornemen. Het staat op papier en het wordt geoefend. ## **Wallonië, 2021** Je hoeft niet naar Afrika of Haïti te kijken om dit te begrijpen. In de zomer van 2021 trof een verwoestende watersnood de provincie Luik en omliggende regio’s. Huizen verwoest, kelders volgelopen, mensen die alles kwijt waren. Wat er volgde vanuit onze kerk was onopvallend maar constant. Week na week trokken ploegen vrijwilligers vanuit onze wijken in Vlaanderen naar Luik. Puin ruimen. Huizen schoonmaken. Drinkwater voorzien. Niet eenmalig, als gebaar. Maar herhaaldelijk, als gewoonte. Dat haalde de krant niet. Dat was ook niet de bedoeling. ## **Zonder vragen te stellen** Bisschop Waddell zei het tijdens het panel zo: ‘We zetten onze focuq ons op de twee grote geboden. God liefhebben en onze naaste als onszelf.’ Dat klinkt eenvoudig. Maar wie dat consequent toepast, belandt al snel bij een vraag die je liever niet hardop stelt: wie is mijn naaste eigenlijk? Het antwoord van onze kerk in de praktijk is duidelijk. De naaste is de moslim wiens moskee afbrandt, en aan wie je op vrijdag je kerkgebouw aanbiedt voor het vrijdaggebed. De naaste is het kind in Sierra Leone dat je nooit zult ontmoeten, maar wiens armomtrek de grootte heeft van een kwartje en wiens leven je kunt redden met een pakje pindapasta van 50 dollar. De naaste is de buurvrouw in Luik die niet weet hoe ze haar huis weer bewoonbaar moet maken. Christelijke naastenliefde is geen theorie. Ze is ook niet voorbehouden aan wie dezelfde overtuiging deelt, dezelfde taal spreekt, dezelfde vlag draagt. Ze is er voor wie haar nodig heeft. ## **Trots in stilte** Ik schrijf dit niet om te bewonderen wat wij doen als kerk. Ik schrijf het omdat dit rapport een van de zeldzame momenten is waarop feiten worden gedeeld. En die feiten verdienen aandacht. Niet om ermee te pronken, maar omdat ze mensen kunnen aansporen. Want het systeem werkt alleen als er mensen in zitten. Je hoeft niet naar Salt Lake City te vliegen of een rapport te lezen om bij te dragen. Via [JustServe](https://www.churchofjesuschrist.org/study/liahona/2021/08/eur-nld-local-pages/local-news-006?lang=nld) vind je projecten bij jou in de buurt. Maar je kunt ook gewoon beginnen dichtbij. Je buur. Je straat. Je stad. De kerk werkt het best als ze stilletjes werkt. Maar er is niets mis mee om dat af en toe hardop te zeggen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** hulp, naastenliefde --- ### [Pasen is groter dan kerst — en dat vergeten we te vieren](https://geenszins.info/pasen-is-groter-dan-kerst-en-dat-vergeten-we-te-vieren/) **Published:** maart 5, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** De verzoening van Christus is het grootste wonder in de geschiedenis — groter dan Kerst, dieper dan we vaak beseffen. Pasen vieren we alsof het een bijzaak is, terwijl het feest is dat alles verandert. Wat er gebeurde op Golgotha was uit pure liefde, en die liefde geldt vandaag nog — voor jou. **Content:** Vorige week zag ik een nieuwe video van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ze lanceerden hem voor Pasen, onder de naam ‘Greater Love’. Gebaseerd op Johannes 15:13: ‘Niemand heeft een grotere liefde dan deze, dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden.’ Wat me trof, was hoe ongewoon de video was. Niet de gebruikelijke, rustige verbeelding van een serene Heiland. Maar rauw. Onbeschaamd. Het lijden van Christus wordt niet weggepolijst. De makers wisten blijkbaar dat we dat soms nodig hebben: om echt te zien wat er is gebeurd. En terwijl ik keek, besefte ik opnieuw iets wat ik eigenlijk al lang weet, maar waar ik te weinig bij stilsta. We vieren het verkeerde feest het meest. ## We doen kerst groter dan Pasen. Maar waarom eigenlijk? Ik snap het, hoor. Kerst heeft alles mee. De lichtjes, de muziek, de gezelligheid, de glühwein, de cadeaus. Het is een feest dat ook mensen die niet gelovig zijn moeiteloos kunnen meevieren. En de vreugde is oprecht. Een kind dat geboren wordt, een ster boven Bethlehem, een engel die zegt: ‘Vrees niet.’ Het is prachtig. Maar als ik eerlijk ben — als wij eerlijk zijn — is Kerst het begin van het verhaal. Het is de aankondiging. Pasen is de vervulling. Bij Pasen vieren we niet dat er iemand geboren is. We vieren dat de dood overwonnen werd. Dat een man die gefolterd, vernederd en gekruisigd werd, op de derde dag opstond. Dat het graf leeg was. Dat alles wat ons klein en eindig maakt — onze fouten, ons lijden, onze dood — dat dat alles niet het laatste woord heeft. Paaseieren zijn leuk. Maar dat is niet wat er op de tafel staat als je het echt begrijpt. ## Wat de verzoening vandaag betekent De verzoening van Christus is zo groot dat we er makkelijk overheen kijken. We reduceren het tot een theologisch concept. Iets voor in de kerk, iets voor de zondagse les. Maar laat me proberen het concreet te maken. Jij hebt iets gedaan waar je je voor schaamt. Iets wat je ‘s nachts wakker houdt. Iets wat je niet hardop durft te zeggen. Misschien al jaren geleden. Misschien gisteren. De verzoening zegt: dat hoeft niet je definitie te zijn. Jij worstelt met iets wat groter is dan jij. Een verslaving, een gebroken relatie, een rouw die maar niet overgaat, een lichaam dat je in de steek laat. Iets waar je je best voor doet, maar waar je niet uitgeraakt. De verzoening zegt: Hij is er al doorheen gegaan. Hij weet hoe het voelt. En Hij biedt kracht voor wat jij alleen niet kunt dragen. Alma schrijft hierover in het Boek van Mormon op een manier die me altijd raakt: ‘En hij zal uitgaan, lijden, pijn, en verdriet, en verleiding van elke soort op zich nemend; en dit opdat het woord in vervulling zou gaan dat zegt dat hij het lijden van zijn volk op zich zal nemen, opdat zijn ingewanden met barmhartigheid vervuld mogen worden, overeenkomstig het vlees, opdat hij overeenkomstig het vlees mag weten hoe zijn volk bij te staan in hun zwakheden.’ (Alma 7:11) Dat is geen abstracte theologie. Dat is een persoonlijke belofte. Hij nam niet alleen de straf op zich. Hij nam ook de ervaring op zich — zodat Hij je van binnenuit begrijpt. ## En toch: waarom al dat lijden? Ik hoor de tegenwerping al. Het is dezelfde die Stephen Fry zo welbespraakt verwoordde in zijn bekende tv-interview. Hoe kan een liefdevolle God een wereld toelaten waarin kinderen lijden? [Ik schreef daar al eerder over](https://geenszins.info/stephen-fry-heeft-geen-gelijk-over-god/) en ik wil het hier kort benoemen zonder het volledige argument te herhalen. Het lijden is geen doel op zich. Maar een wereld zonder lijden, zonder tegenstellingen, zonder de mogelijkheid om te falen — dat is geen wereld van mensen. Dat is een machine. En God wil geen machines. Hij wil zonen en dochters. Het plan — wat wij het plan van geluk noemen — is er niet op gericht om ons in een beschermde bubbel groot te brengen. Het is erop gericht om ons te laten worden wie we werkelijk kunnen zijn. En dat gebeurt door weerstand. Door keuze. Door de echte mogelijkheid om te vallen én op te staan. De verzoening is precies dat: de garantie dat vallen niet definitief is. Dat groei geen grens heeft. Dat zelfs het ergste wat je hebt meegemaakt, niet het einde van je verhaal hoeft te zijn. Pasen is niet het feest van een God die lijden toelaat. Pasen is het feest van een God die zelf door het lijden heen is gegaan — en gewonnen heeft. ## Zijn liefde is oneindig. En persoonlijk. De video van de Kerk stelt een vraag die me bijblijft: ‘Hoe deed Hij het? Hoe hield Hij vol tot het einde, tot het werk van zijn Vader voltooid was?’ Het antwoord staat in Johannes 15:13. Liefde. Niet plichtsgevoel. Niet kosmische noodzaak. Liefde. En die liefde is niet historisch. Ze is niet voorbehouden aan de eerste volgelingen, of aan mensen die het goed doen, of aan mensen die al geloven. Ze is voor jou. Nu. Vandaag. Dat is ook waarom ik de actie met de poppetjes ben gestart — kleine figuurtjes van Jezus, die ik gratis uitdeel en die mensen kunnen doorgeven. Niet als religieus object. Niet als verplichte boodschap. Maar als een tastbare herinnering: iemand denkt aan jou. Iemand houdt van je. Niet omdat je het verdient, maar omdat dat nu eenmaal is wie Hij is. Johannes schrijft het zo simpel dat we er bijna overheen lezen: ‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’ (Johannes 3:16) Niet een selecte groep. Niet de vrome mensen. Ieder die gelooft. ## De eerste stap is eenvoudiger dan je denkt Ik merk dat mensen soms denken dat geloof iets is wat je hebt of niet hebt. Alsof het een gave is die jij toevallig niet gekregen hebt. Maar geloof is geen gevoel. Het is een keuze. En het begint klein. In het Boek van Mormon nodigt Alma iedereen uit die twijfelt om een eenvoudig experiment te proberen: plant het zaad. Geef het woord een kans in je hart. Kijk wat er gebeurt. (Alma 32:27–28) De eerste stap is niet: begrijp alles. De eerste stap is niet: zorg dat je geen vragen meer hebt. De eerste stap is: geloof in Christus. Erken dat Hij stierf, dat Hij opstond, en dat dat voor jou was. Dat is het sluitstuk van alles. Van waarom we hier zijn. Van wat al het lijden kan betekenen. Van waarom de dood niet het einde is. En van waarom Pasen, als je het echt tot je door laat dringen, het grootste feest van het jaar is. Kijk de video. Laat het echt binnenkomen. En als je wil weten wat er verder te doen is — neem contact op, of kom gewoon langs. Hij houdt van jou. Dat is de boodschap van Pasen. En die boodschap is eeuwig. **Categorieën:** Geloof **Tags:** pasen, verzoening --- ### [De weg die zich pas opent als je wandelt](https://geenszins.info/de-weg-die-zich-pas-opent-als-je-wandelt/) **Published:** februari 27, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms hopen we op een oplossing voordat we zelf in beweging komen, maar de praktijk leert vaak een andere les. Dit weekend ontdekte ik opnieuw dat de weg zich pas opent op het moment dat we oprecht bereid zijn om onze plicht te vervullen. Geloof is geen passieve verzekering, maar een actieve cirkel waarin onze bereidheid om te handelen de weg vrijmaakt voor de steun die we nodig hebben. **Content:** Soms zijn de meest waardevolle lessen degene die je eigenlijk niet ziet aankomen. Je kent die momenten wel: je agenda zit overvol, je hoofd staat naar duizend-en-één andere zaken, en plotseling klopt er een morele verplichting aan de deur. Afgelopen weekend was voor mij zo’n moment. Het was een moment waarop mijn eigen weerstand me recht in de ogen aankeek, en waarin ik opnieuw mocht ontdekken hoe de mechaniek van geloof en actie werkelijk in elkaar grijpt. ### De menselijke reflex naar efficiëntie Het begon simpel. Een van de leden van onze kerkgemeenschap had hulp nodig. Logistiek gezien was dat een behoorlijke uitdaging. Het betekende dat ik uren in de auto zou zitten, me ongelooflijk moest haasten en mijn zorgvuldig geplande weekend volledig overhoop zou halen. Ik zal heel eerlijk met je zijn: ik zag de rit persoonlijk niet zitten. Mijn eerste reactie was dan ook om te kijken of we dit niet anders konden organiseren. Ik ging in overleg met andere leden van de bisschap: ‘Zou iemand anders kunnen inspringen? Is er een andere manier om dit op te lossen zodat ik niet die hele afstand hoef te overbruggen?’ Het was een logische zoektocht naar een alternatief, gedreven door de druk van mijn eigen agenda. Ik bracht de situatie zelfs in gebed, in de hoop dat er een andere oplossing uit de bus zou komen of dat iemand anders de taak op zich zou nemen. Maar iedereen had een drukke agenda. De taak zou misschien terechtkomen bij iemand die misschien wel zou kunnen inspringen, maar dan ten koste van de eigen planning en dat wilde ik niet. ### De drempel van de plicht Het is een les in nederigheid om te erkennen dat we vaak pas om hulp vragen wanneer we eigenlijk willen dat onze problemen voor ons worden opgelost, in plaats van mét ons. We hopen op een uitkomst die ons comfort spaart, in plaats van de kracht om het offer te brengen. Die stilte in mijn gebed was veelzeggend. Pas toen ik stopte met het zoeken naar alternatieve routes en de confrontatie met mezelf aanging, veranderde er iets. Ik zei tegen mezelf: ‘Oké, David. Dit is simpelweg je plicht. Je hebt een verantwoordelijkheid, je bent een bisschop en een discipel. Wees bereid om te gaan en te doen wat nodig is.’ Op dat moment verschoof er iets in mijn binnenste. De innerlijke discussie maakte plaats voor bereidheid. Ik was nog niet onderweg, ik had nog geen kilometer gereden, maar de beslissing was genomen. Ik was bereid om de prijs van mijn tijd en energie te betalen. ### De paradox van de oplossing En toen gebeurde het wonderlijke — en dit is het punt waar ik vaak nog steeds met verbazing naar kijk. Zodra de innerlijke bereidheid er was, opende de weg zich. Plotseling, bijna uit het niets, diende zich een andere mogelijkheid aan. Er kwam een oplossing naar voren waardoor de hulp geboden kon worden zonder dat ik mijn hele agenda overhoop hoefde te halen. Het lijkt een paradox: de oplossing kwam pas toen ik bereid was het probleem op de moeilijkste manier aan te pakken. Vaak maken we de fout te denken dat geloven betekent dat we een ‘geest uit een fles’ tot onze beschikking hebben. Een soort hemelse conciërge die de weg voor ons veegt zodat we nooit over een steen struikelen. Maar dat is niet hoe geloof werkt. Geloof is geen passieve verzekeringspolis; het is een actieve metgezel die pas naast je komt lopen zodra jij je wandelschoenen hebt aangetrokken. ### De versterkende cirkel van geloof en actie Wat ik dit weekend opnieuw heb geleerd, is dat er een specifieke volgorde zit in de manier waarop we spirituele en zelfs professionele resultaten boeken. Het is een cirkel die zichzelf versterkt: 1. **Bereidheid om te handelen:** Dit is het nulpunt. Het is het moment waarop je stopt met het managen van de omstandigheden en accepteert dat je aan de slag moet. 2. **Hulp vragen en ontvangen:** Zodra je bereid bent, krijgt je vraag om hulp een andere lading. Je vraagt niet meer om een makkelijke uitweg, maar om kracht voor de weg die je gaat. 3. **De actie zelf:** Je schiet in beweging. Je zet die eerste stap. 4. **Het resultaat en de versterking:** Omdat je beweegt, zie je resultaten. Je ziet dat de weg zich opent. En dat zichtbare resultaat voedt je geloof voor de volgende keer. Het is een opwaartse spiraal. Hoe vaker je ervaart dat handelen leidt tot steun, hoe groter je vertrouwen wordt om de volgende keer sneller ‘ja’ te zeggen tegen een uitdaging. Je geloof wordt niet groter door erover te filosoferen; het groeit door de spierkracht van je eigen daden. ### Een les in nederigheid Ik deel dit niet omdat ik het allemaal perfect onder de knie heb. Integendeel. Ik deel dit omdat ik mezelf er dit weekend op betrapte hoe snel we geneigd zijn om eerst naar de makkelijke weg te zoeken voordat we onze eigen bereidheid toetsen. De les is dat onze Hemelse Vader ons wil steunen en helpen, maar Hij doet dat bijna altijd in de context van onze eigen inspanning. Hij is de wind in onze zeilen, maar we moeten wel eerst de zeilen hijsen en het roer in handen nemen. Wacht dus niet tot de berg verdwijnt voordat je begint te klimmen. Wees bereid om te handelen. Schiet in actie. En kijk dan hoe de weg zich onder je voeten vormt. **Categorieën:** Geloof **Tags:** actie, groei, vertrouwen --- ### [Elke week al een stukje eeuwig leven](https://geenszins.info/elke-week-al-een-stukje-eeuwig-leven/) **Published:** februari 15, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms vind je iets wat je niet zocht — en beseft het alles te betekenen. Een schilderij aan de muur, een stukje brood in je hand, en een inzicht dat beide met elkaar verbindt. Over de boom des levens, het avondmaal, en waarom het doel dichterbij ligt dan je denkt. **Content:** Maandenlang hadden we ernaartoe geleefd. Het huis werd volledig verbouwd, en terwijl de muren nog kaal waren en de vloeren er nog moesten inkomen, wisten we al: als we hier straks intrekken, moet er iets hangen dat zegt wie wij zijn. Iets wat van die muren meer maakt dan pleisterwerk en verf. Iets wat dit huis vanaf dag één een thuis maakt. En dus waren we al weken aan het zoeken toen het op ons scherm verscheen: *Tree of Life* van [Gena](https://www.theheartofart.nl/pages/biografie-van-gena), een Nederlandse schilder met Russische roots die al jaren in het noorden van Nederland woont. Het doek sprong eruit. Felle kleuren, een vrolijke energie, een boom die leefde. Ik keek ernaar en wist het meteen: dat is het. ## ‘Ik had geen idee dat het zoveel kon betekenen’ Afgelopen weekend reed ik naar Gena om het op te halen. Terwijl ik het schilderij voorzichtig in de auto laadde, vroeg ik hem hoe hij erbij was gekomen. Hij haalde zijn schouders op en glimlachte. Het was puur inspiratie, zei hij. Een mooi thema, mooie kleuren, meteen op het doek gezet. Niet meer dan dat. Toen vertelde ik hem wat de boom des levens voor ons als heiligen der laatste dagen betekent. In het Boek van Mormon beschrijft de profeet Lehi een visioen: een pad, een ijzeren roede om je aan vast te houden, en aan het einde een boom met vruchten die je het eeuwig leven geven. Die boom staat voor alles waar we naartoe leven. De vrucht is het doel van ons bestaan — terugkeren bij onze Hemelse Vader, voor altijd. Gena keek me aan en zei dat hij geen idee had gehad dat zijn schilderij zoveel meer kon betekenen voor iemand. Maar dat is het punt: dat doet het. Elke dag als ik nu die muur bekijk, word ik herinnerd aan waar het allemaal om draait. Die lege muur is geen lege muur meer. ## Het brood in mijn hand Maar het echte verhaal begint pas vandaag. Ik zat in de kerk. Het avondmaal werd rondgedeeld. Ik nam het brood aan, hield het even vast, en voelde hoe de rust van onze Hemelse Vader over mij heen kwam. De Heilige Geest getuigde, stil maar onmiskenbaar: dit is de weg. En toen drong het tot me door. Dat brood in mijn hand — dat water dat ik zo dadelijk zou drinken — dat zijn geen symbolen die alleen terugwijzen naar het offer van Christus. Ze wijzen ook vooruit. Ze zijn voorsmaakjes. Kleine stukjes van de vrucht van die boom des levens, hier en nu al in mijn handen. Ik moest het even laten bezinken. We nemen elke week van het avondmaal om vergeving te vragen, om ons te herinneren aan de dood en heropstanding van Christus, aan zijn verzoening. Zonder die verzoening is er geen pad, geen boom, geen eeuwig leven. Dat wist ik al. Maar wat ik vandaag voelde, was iets anders. Ik voelde dat het doel niet pas aan het einde ligt. Het ligt hier. Elke zondag opnieuw. In brood en water. ## Het pad is korter dan je denkt Dat verandert alles. Want als je op dat pad van Lehi’s visioen loopt, met die ijzeren roede in je handen, kan het soms voelen alsof het doel onbereikbaar ver weg is. De mist is dik. Je voeten zijn zwaar. Je vraagt je af of je ooit zal aankomen. Maar wat als je elke week al aankomt? Wat als die vrucht niet iets is waar je een leven lang naartoe werkt om er dan misschien ooit van te proeven, maar iets wat je elke zondag al in je handen krijgt? Dan wordt het pad draagbaar. Dan wordt het zelfs mooi. Ik merk het aan mezelf: dit inzicht maakt dat ik meer mijn best wil doen. Niet uit plicht, maar omdat ik proef waar het naartoe gaat. Het evangelie is als Christus zelf — het alfa en het omega, het begin en het einde. En net omdat er geen echt begin of einde is, omdat we weten dat we eeuwig gewezen zijn, speelt alles wat we nu doen een rol die groter is dan we beseffen. ## Kom en proef En daarom wil ik iets zeggen wat ik als bisschop op mijn hart draag. Ik weet dat sommigen onder jullie denken dat het avondmaal er is voor de goede weken. De weken waarin je je gebeden hebt gezegd, je geduldig bent geweest, je het gevoel hebt dat je het verdient. Maar ik geloof dat het precies omgekeerd is. Het avondmaal is er vooral voor de moeilijke weken. De weken waarin je hebt gefaald, waarin je ongeduldig was, waarin je dingen hebt gezegd die je niet meende. Het is er voor de momenten waarop je de liefde van Christus het hardst nodig hebt. En zijn liefde is oneindig. Dat is geen holle frase — het is wat de verzoening betekent. Moet je waardig zijn om van het avondmaal te nemen? Ja. Maar die waardigheid zit hem niet in perfectie. Die zit hem in eerlijkheid. In het besef dat je fouten hebt gemaakt. In het verlangen om het beter te doen. Als dat verlangen er is, dan is de waardigheid al grotendeels ingevuld. Je moet niet eerst perfect zijn om van het avondmaal te nemen. Het avondmaal is er juist om je dichter bij die perfectie te brengen. Laat ons niet de kar voor het paard spannen. Laat ons onszelf niet uitsluiten van het avondmaal, terwijl dat ons net de kans geeft om dichter bij Christus te komen. Want niet deelnemen betekent dat je afstand schept. En dat is niet wat onze Hemelse Vader wil. Dat is niet wat Christus wil. Ik weet ook dat er mensen zijn die door ziekte of andere omstandigheden niet naar de kerk kunnen komen. Als dat voor jou geldt: laat het ons weten. Het enige wat je hoeft te doen is het verlangen uitspreken. Wij zorgen voor de rest. Hoe moeilijk het soms ook is — laat het je niet tegenhouden. Of je nu lid bent of niet, of je nu een goede week achter de rug hebt of niet: ik nodig je van harte uit. Elke week opnieuw. Kom en proef van die vrucht. Ze ligt niet aan het einde van een oneindig pad. Ze ligt hier. Nu. In brood en water. **Categorieën:** Geloof **Tags:** avondmaal, evangelie, uitnodiging --- ### [Joepie, ik ben een dikke gehandicapte](https://geenszins.info/joepie-ik-ben-een-dikke-gehandicapte/) **Published:** september 8, 2021 **Author:** David Geens **Content:** Dalilla Hermans, columnist bij *De Standaard*, maar beroepsmatig eerder *pleitbezorger van verontwaardigd woke*, schreef het volgende in [De Standaard](https://www.standaard.be/cnt/dmf20210906_97645372): > Als je vaststelt dat er in je tele­foon niet minstens vijf nummers staan van mensen van kleur, vijf nummers van mensen met een beperking, van mensen die neurodivergent zijn, tot de lgbti-gemeenschap behoren of die niet tussen de 25 en 45 zijn, is er een probleem. Nu staat het wel in de context van organisators, eindredacteurs en nog zo veel meer, maar ik voel me er uitdrukkelijk niet door aangesproken. Als bestuurder bij [Uitgeverij Ertsberg](https://ertsberg.be) ben ik natuurlijk blij met de diversiteit van de auteurs die Karl Drabbe als uitgever weet aan te trekken. Maar ik was nog veel blijer dat toen we onze contactlijsten samen gooiden, er bij hem noch bij mij velden te bespeuren waren waarin huidskleur, sexuele voorkeur, migratie-achtergrond, vakbond of lidmaatschap van een fanfare vermeld stond. ## Doet het er toe? Waarom ben ik dan blij? Omdat dat er anno 2021 gewoon niet meer mag toe doen. Wat kan mij het eigenlijk schelen welke kleur u heeft of wat uw slaapvoorkeuren zijn? Als u tot mijn persoonlijke contacten behoort, is mijn belangrijkste criterium of ik u tof vindt en met u kan opschieten. Als u tot mijn professionele contacten wil behoren, is mijn interesse beperkt tot uw professionaliteit en tot wat u voor mij of ik voor u kan betekenen. Dat eigenbelang wil ik wel toegeven. Maar de rest? *Et alors?* Op [Knack](https://www.knack.be/nieuws/belgie/waar-zou-mia-doornaert-over-moeten-schrijven-als-woke-niet-bestond/article-opinion-1775263.html) maakt hoofdredacteur Belt Buntinck zich vrolijk of zorgen (niet altijd duidelijk wat hij verkiest) over mensen die zich druk maken over *woke*. Hij geeft wel toe dat er inderdaad uitwassen zijn, waarmee je bijna niet anders kan doen dan lachen. Ik behoor tot het kamp dat ergens fundamenteel een probleem heeft met woke. Ten eerste omdat ik, zoals ik hierboven zeg, het eigenlijk niet meer zou mogen uitmaken. Dat ik die zin in de voorwaardelijke wijze moet schrijven, bewijst dat we nog niet allemaal zover zijn en ontkracht dus, toegegeven, voor een stuk mijn stelling. ## Twee maal discrimineren maakt het niet goed Ten tweede vind ik echter dat in zaken zoals dit er voor moet gewaakt worden dat woke gaat om bewustmaking en niet om wraak of herstel. Discriminatie wordt niet weggewerkt, maar net eer betoond, als een meerderheid wordt weggezet omwille van discriminerende kenmerken. Er is an sich niks fout aan een oudere, witte, heteroseksuele man. Als je de samenleving gaat indelen op basis van zulke kenmerken, dan discrimineer je, ongeacht of je jezelf een verheven doel (woke of white power, het doet er niet toe) toedicht. Als ik een appartement verhuur en zeg “Het maakt me niet uit aan wie ik verhuur maar ik ga toch de voorkeur geven aan gekleurde mensen”, dan krijg ik applaus. Als ik zeg “Ik ben geen racist maar geef de voorkeur aan blanken” heb ik Unia achter me aan. Discriminatie maak je niet goed door zelf te discrimineren. Dat is geen correctie of herstel. Da’s dom gedrag kopiëren. ## Don’t care, kijk er gewoon niet naar Het gaat tegenwoordig zelfs zo ver dat als je tot een meerderheid behoort, je per definitie verdacht bent. De minderheden krijgen de aandacht en beloning. Voor hen zijn er steunmiddelen en subsidies. Ik betreur de minderheid die ooit een meerderheid wordt. En ik heb schrik als het hier gaat om een minderheid die nu actief discrimineert, want ik vrees dat ze daar mee zullen stoppen als ze de overhand krijgen. Gelukkig ben ik te dik en gehandicapt. Maar troost u, ook de magere valide mensen blijven welkom. I don’t care. Wees gewoon tof en interessant. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** discriminatie, woke --- ### [Eén maand kerkvorst](https://geenszins.info/een-maand-kerkvorst/) **Published:** september 3, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn ervaringen en dankbaarheid als bisschop van de wijk Sint-Niklaas in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. **Content:** De titel is een knipoog naar mijn goede, (voorlopig nog) atheïstische vriend Karl Drabbe. Sinds ik bisschop werd, begroet hij me speels met die titel. Ik lach er mee, want hij bedoelt het lief en het past bij mijn zelfrelativering. Want niks is verder van de waarheid. Bisschop zijn is niks vorstelijk, tenzij je ergens een vergelijking zou maken met het vorstelijke van de Koning der Koningen, Jezus Christus, die kwam om ons te dienen. Dat is wat ik namelijk zo fijn vind aan deze roeping: dienen. In de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen wordt vaak het beeld gebruikt uit de brief van apostel Paulus aan de Korinthiërs, specifiek in 1 Korinthiërs hoofdstuk 12. In dit hoofdstuk legt Paulus uit dat elk lid van de kerk een specifieke rol en functie heeft, net zoals elk deel van het lichaam een unieke en essentiële taak heeft. Dit beeld benadrukt de eenheid en de diversiteit binnen de kerk en het belang van elke individuele bijdrage. Er zijn dus geen kleine en grote roepingen. Wie kan zeggen dat de verantwoordelijkheid van iemand die lesgeeft op zondag aan een negenjarige minder belangrijk is dan die van een bisschop? Dat neemt echter niets weg van mijn ervaringen. Ik geniet om in deze roeping te dienen. Het geeft mij, en dit is dus heel persoonlijk, een schitterende kans om anderen te helpen. Het mooiste dat ik gehoord heb de afgelopen weken was “bedankt bisschop, dat u de tijd nam om me op te zoeken en te luisteren”. Ik kan me inbeelden dat die woorden altijd zalig klinken bij hen die tijd vrijmaken voor hun broeders en zusters. Sommigen doen dat door mensen op te halen, anderen door een helpende hand te bieden. Een les voorbereiden zodat mensen geestelijk naar huis gaan op zondag. De barbecue volleggen met lekkere hapjes zodat iedereen kan genieten van eten, drinken en goed gezelschap. Wanneer ik dankbaar ben dat ik kan dienen, bedenk ik me dat ik dat met velen kan delen in de kerk en dat de heiligen der laatste dagen dat gevoel herkennen. Ik ga evenmin ontkennen dat het soms uitdagend is. We blijven een kerk waarin iedereen een steentje bijdraagt en ik heb de taak te zorgen dat die tandwielen in elkaar passen en dat overal de juiste mensen geroepen zijn. Dat is een serieuze puzzel op sommige momenten. Een behoorlijke uitdaging om met alle praktische beperkingen en persoonlijke wensen rekening te houden. Er zijn immers nog zo veel verantwoordelijkheden buiten de kerk en ieder doet zijn best. Sommigen dienen omdat ze best geschikt zijn in een taak, anderen krijgen de kans om te groeien. Ik geef toe dat het me al uurtjes slaap heeft gekost om die puzzel te leggen. Zonder inspiratie lukt het niet en evenmin zonder de bereidwilligheid van alle leden evenmin. Perfect is het niet, maar ik geniet er wel van en ben dankbaar om te zien dat het werkt. Het moeilijkste aspect om mee te leren leven als bisschop is dat hoewel ik mijn best doe, ik niet aan alle vragen kan tegemoet komen. We zijn maar met een kleine groep en iedereen heeft het druk. Probeer maar eens een vergadering te plannen die voor iedereen perfect zit… Waar mensen zijn, wordt gemensd. Ik hoop altijd dat onze zin voor christelijke naastenliefde ons dat doet realiseren, met name dat er fouten worden gemaakt. Onze gemeenschap is geen grootwarenhuis waar iedereen met een onbeperkte keuze zijn *instant gratification* kan vinden. Als ik terug grijp naar het eerder genoemde beeld van Paulus, dan betekent het ook dat we allemaal afhankelijk zijn van elkaar. Zonder het hart gaat er geen bloed naar de handen, maar de handen zorgen ook voor de arbeid die nodig is om voedsel te hebben dat energie schenkt aan het hart. Ik ben dankbaar voor de warme ontvangst in de wijk Sint-Niklaas. Iedereen heeft zijn stijl, zijn grote en kleinere kantjes, maar het is zo fijn om iedereen te leren kennen en te ontdekken wat ik kan doen om de geestelijke beleving beter te maken. Dank je wel voor die kans. **Categorieën:** Mormonen --- ### [Generatieve AI en het geven van toespraken in de kerk](https://geenszins.info/generatieve-ai-en-het-geven-van-toespraken-in-de-kerk/) **Published:** augustus 27, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De afgelopen maanden is er bijna geen gesprek meer mogelijk zonder dat artificiële intelligentie ter sprake komt. Op het werk, in de media, in de klaslokalen, zelfs rond de keukentafel gaat het over ChatGPT, Gemini en al hun varianten. Maar wat gebeurt er wanneer die technologie ook binnendringt in onze geloofspraktijk? Wat als iemand die een toespraak moet geven in de kerk denkt: “Laat AI het maar voor mij schrijven”? Het lijkt handig, maar er schuilt een diepere vraag achter: verliezen we dan niet net de essentie van wat een toespraak in de kerk zo waardevol maakt? **Content:** Stel je het volgende voor: je krijgt van de bisschop de vraag om een toespraak te geven in de zondagse samenkomst. Voor sommigen roept dat enthousiasme op, voor anderen vooral zenuwen. Niet iedereen voelt zich comfortabel met schrijven of spreken voor een groep. En in een tijdperk waarin we overal toegang hebben tot krachtige AI-tools, ligt de verleiding voor de hand: waarom niet gewoon ChatGPT of Gemini openen, ‘schrijf een toespraak over geloof of bekering’ intypen, en klaar? Binnen een minuut heb je een tekst die goed klinkt. De vraag is: is daar iets mis mee? ## De valstrik: je eigen groei en de Heilige Geest uitschakelen Mijn ervaring leert me dat de grootste begunstigde van een toespraak niet de toehoorder is, maar jijzelf. Het voorbereiden van een toespraak geeft je de kans om te leren, te reflecteren en je hart te veranderen. Het is een uitnodiging om in de Schriften te duiken en de **Heilige Geest** om leiding te vragen. Het is in die processen, en niet in een door AI gegenereerde tekst, dat je groeit. Door het hele proces over te slaan en te vertrouwen op AI, ontnemen we onszelf die kostbare kans. Een ander cruciaal punt is de connectie met de toehoorders. Vaak horen we verhalen van mensen die na een toespraak naar ons toe komen en zeggen: ‘Dat was precies wat ik nodig had.’ Zo’n toespraak voelt dan als een direct antwoord op een gebed. Dat gebeurt niet zomaar. Het is een gevolg van inspiratie, van luisteren naar de Heilige Geest en van delen wat jou is gegeven. Artificiële intelligentie kan nooit een substituut zijn voor de inspiratie van de Heilige Geest. Door te vertrouwen op AI, schakel je de Heilige Geest uit en ondermijn je de potentie van je toespraak om een antwoord op gebed te zijn voor iemand anders. Een toespraak geven is geen kennisoverdracht. Als dat het doel zou zijn, dan zou Google of AI dat even goed kunnen. We komen elke zondag samen om **verbinding** te maken: met onze hemelse Vader en met elkaar. Die verbinding ontstaat door menselijke kwetsbaarheid. Door te delen waar we zelf mee worstelen, waar we in geloven en wat we geleerd hebben, laten we zien dat we allemaal gebroken mensen zijn die de verzoening nodig hebben. Die kwetsbaarheid is wat ons samenbrengt en wat diepe, intermenselijke connecties creëert. AI kan die kwetsbaarheid niet tonen, en daarom is het te gevaarlijk om je volledig op te verlaten. ## De zegen: AI als een nuttig gebruiksvoorwerp AI is geen toverstokje dat al ons werk uit handen neemt, maar wel een extreem nuttig gebruiksvoorwerp, net zoals een pen of een typemachine. Ik gebruik AI dagelijks in mijn werk, en het is een onmisbare assistent geworden. Vanwege een handicap kan ik niet meer typen. AI stelt mij in staat om mijn gedachten uit te spreken, ze om te zetten in tekst en te structureren. Voorheen was het schrijfproces voor mij het creatieve proces. Nu gebruik ik AI als een **mechanische stenograaf** die mijn gedachten uitschrijft en ordent. Mijn woorden en gedachten blijven mijn eigen. Daarnaast is AI een krachtig hulpmiddel voor onderzoek. Als ik een toespraak schrijf, gebruik ik het om snel informatie te vinden. Stel, ik wil weten wat ouderling Gong over AI heeft gezegd in een conferentietoespraak. AI kan de toespraak voor me vinden, de belangrijkste punten samenvatten en me helpen mijn gedachten te ordenen. Het is een startpunt, een hulpmiddel om op het juiste spoor te komen. Maar wees gewaarschuwd: **vertrouw niet blindelings op de resultaten**. De verantwoordelijkheid om de informatie te verifiëren blijft altijd bij jezelf liggen. AI is niet perfect. Het genereert soms onjuiste referenties of halve waarheden. Controleer dus altijd of de informatie die je gebruikt klopt. Een stapje verder is het gebruik van AI als reflectiepartner. Wanneer ik een eerste opzet van een tekst heb, durf ik weleens aan AI te vragen: ‘Wat vind jij hiervan?’ Het is vergelijkbaar met het vragen van een vriend om feedback, en ik vind het een waardevolle manier om een nieuw perspectief te krijgen. Maar ook hier geldt: het is de input die je krijgt, geen vervanging voor je eigen denken en je eigen inspiratie. ## De waarschuwing van Elder Gong Elder Gerrit W. Gong sprak in de Algemene Conferentie van april 2024 over artificiële intelligentie. Hij erkende dat het een nuttig hulpmiddel kan zijn, maar hij gaf een duidelijke waarschuwing: **AI kan nooit de inspiratie van de Heilige Geest vervangen**. Hij moedigde ons aan om voorzichtig te zijn in het gebruik ervan, juist omdat gemak ons kan misleiden. Dat betekent niet dat we AI volledig moeten afwijzen, maar wel dat we helder moeten onderscheiden wat het kan en wat het nooit zal kunnen. Het is een nuttig instrument, maar geen bron van openbaring. ## Een uitnodiging om te groeien Generatieve AI kan zeker helpen, ook in een kerkelijke context. Het kan fungeren als je assistent, je stenograaf en je onderzoeker. Maar laat je niet bedriegen: het mag nooit de plaats innemen van je eigen groei en je eigen zoektocht naar inspiratie. Een toespraak geven is **een uitnodiging om te groeien**, om je hart te veranderen en om verbinding te maken met je broeders en zusters. Laat die kans niet door je vingers glippen door te vertrouwen op een algoritme. Gebruik AI als het nuttige hulpmiddel dat het is, maar zoek de inspiratie en de verbinding altijd bij jezelf en bij de Heilige Geest. Dat is de enige manier om een toespraak te geven die niet alleen het verstand raakt, maar ook het hart. Als bisschop zie ik het als mijn taak om jullie uit te nodigen tot groei, en niet tot gemak. Ik gun iedereen de vreugde die ik zelf ervaar wanneer ik in de voorbereiding de stem van de Geest voel. Dat gevoel dat je niet alleen staat, dat God je begeleidt en je woorden geeft — dat is onbetaalbaar. AI kan veel, maar het kan je dat nooit geven. Laat je dus niet bedriegen. Laat AI je niet beroven van de kans die de Heer je geeft om te groeien in geloof en in verbinding. Dat is mijn uitnodiging aan jullie, met veel liefde: durf kwetsbaar te zijn, durf de Geest te zoeken, en vertrouw erop dat jouw woorden, hoe eenvoudig ook, genoeg zijn. Want met de Geest erbij zijn ze meer dan genoeg. **Categorieën:** Mormonen, Technologie **Tags:** AI, geloof, religie --- ### [God wil je niet weghouden van de hemel — Hij wil je bij Hem houden](https://geenszins.info/god-wil-je-niet-weghouden-van-de-hemel-hij-wil-je-bij-hem-houden/) **Published:** januari 28, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** God verzint geen manieren om ons uit te sluiten. Hij geeft ons tips om er bij te horen. Gods geboden vormen geen obstakels, maar juist richtlijnen die leiden tot groei en vrijheid. Beproevingen en geboden worden getoond als kansen om dichter bij Hem te komen, terwijl genade en dagelijkse keuzes een weg openen naar blijvende verbinding en vrede **Content:** Als heiligen der laatste dagen begrijpen we dat het leven vol uitdagingen en keuzes zit. Soms kan het voelen alsof Gods geboden, onze persoonlijke beproevingen of zelfs de eisen van het evangelie een soort “muur” vormen tussen ons en het geluk waar we naar verlangen. Maar laat mij duidelijk zijn: **Gods plan is geen obstakel — het is een uitnodiging tot verheffing.** In een wereld die vaak vrijheid verwart met het ontwijken van regels, wil ik graag deze waarheid benadrukken: **Gods geboden zijn geen beperkingen, maar beschermingen.** Ze zijn ontworpen om ons niet *weg* te houden van iets goeds, maar om ons *dichtbij* te houden bij Degene die het allerbeste voor ons heeft. ## Gods plan: Een pad, geen barrière In 1 Nephi 14:14 lezen we dat “de liefde Gods \[…\] zich uitstort over alle naties”. Dit vers herinnert ons eraan dat Zijn liefde universeel en onvoorwaardelijk is. Toch vragen we ons soms af: *Als God zo van ons houdt, waarom voelt het leven dan soms zo zwaar?* Het antwoord ligt in het verschil tussen *korte-termijn gemak* en *eeuwige groei*. Net zoals een ouder een kind niet toestaat om gevaarlijke wegen te bewandelen, zo leidt God ons weg van keuzes die ons spiritueel laten struikelen. Zijn geboden zijn als een routekaart door een woestijn — ze wijzen niet alleen de weg naar water, maar beschermen ons ook tegen valkuilen die we zelf niet kunnen zien. Denk aan het verhaal van Lehi’s droom (1 Nephi 8). De ijzeren stang — een symbool van Gods woord — leidde Nephi en zijn familie niet *weg* van de boom des levens, maar rechtstreeks ernaartoe. Zo werkt het evangelie: **Het is een gids, geen gevangenis.** ## Geboden zijn vleugels, geen ketenen De wereld zegt vaak: “Leef zonder regels — dan ben je vrij.” Maar in de Schriften leren we het tegenovergestelde: “Waar de Geest des Heren is, aldaar is vrijheid” (2 Korinthiërs 3:17). Gods geboden geven ons niet alleen morele duidelijkheid; ze geven ons de ruimte om te *vliegen*. In 2 Nephi 2:27 lezen we: “Kies \[…\] de vrijheid en het eeuwige leven, door de grote Middelaar van alle mensen.” Let op het woord *kiezen*. God dwingt ons niet om Hem te volgen — Hij nodigt ons uit om, door Zijn geboden, de vrijheid te omarmen die ons beschermt tegen de “ketenen” van zonde (Mosiah 23:21-22). Een voorbeeld: De Wet van Tiende wordt soms gezien als een financiële last. Maar wie deze wet in geloof naleeft, ontdekt dat het een *poort* is tot zegeningen, zoals geestelijke helderheid en vertrouwen in Gods voorziening (Maleachi 3:10; LV 82:10). Gods geboden zijn geen dief van onze middelen — ze zijn een sleutel tot onverwachte mogelijkheden. ## Christus: De vuurtoren die naar *ons* straalt [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/01/vuurtoren-1024x683.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/01/vuurtoren.jpg) In moeilijke tijden vragen we ons af: “Waar is God?” Maar net als een vuurtoren in een storm schijnt Hij niet om afstand te creëren — Hij schijnt om ons naar de veilige haven te leiden. Jezus Christus zei: “Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen” (Johannes 8:12). President Russell M. Nelson benadrukte: **“De Heiland wil niet dat je blijft hangen in je fouten — Hij wil je ervan bevrijden.”** Zijn genade is geen beloning voor wie perfect is, maar een reddingslijn voor wie bereid is zich aan Hem over te geven. Denk aan de vrouw die overspel pleegde (Johannes 8:1-11). Jezus veroordeelde haar niet; Hij zei: “Ga heen en zondig niet meer.” Hij zag niet haar falen — Hij zag haar potentieel. Zo werkt verlossing: **Christus lost niet alleen onze schuld in — Hij heelt onze harten zodat we dichter bij de Vader kunnen komen.** ## De bevrijdende kracht van genade Sommigen zien het evangelie als een ladder die we moeten beklimmen om Gods goedkeuring te verdienen. Maar genade is geen prijs voor prestaties — het is een geschenk dat ons *in staat stelt* te groeien. Zoals Elder Dieter F. Uchtdorf zei: **“Gods genade is niet afhankelijk van hoe weinig fouten we maken, maar van hoe volledig we ons aan Hem overgeven.”** In LV 19:18-19 belooft God: “Als gij u met al uw macht, ganse verstand en al uw kracht tot Mij bekeert, zal Ik u van uw zwakheden genezen.” Merk op: Hij vraagt niet om onmiddellijke perfectie, maar om *inspanning*. Elke dag een gebed meer, een vriendelijk woord, of een moment van Schriftstudie — dit zijn de “kleine dingen” (Alma 37:6) die ons langzaam maar zeker omhoog tillen. ## Hoe blijven we dichtbij Hem? Het antwoord is simpel maar diep: **dagelijkse keuzes.** - **Bid oprecht**: Bid niet alleen om hulp — bid om *verbinding*. Vraag: “Vader, wat wilt U dat ik vandaag leer?” - **Luister naar de Geest**: De Heilige Geest is geen luidspreker, maar een fluistering. Neem stille momenten om Zijn stem te herkennen. - **Dien anderen**: In Mattheüs 25:40 zegt Jezus: “Voor zover gij dit aan een van deze geringsten hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan.” Dienst brengt ons letterlijk dichter bij Christus. - **Wees mild voor jezelf**: Zoals President Nelson zei: **“De weg naar herstel begint niet met schaamte, maar met een gebroken hart en een verslagen geest.”** ## Hij bouwt bruggen, geen muren God is geen bewaker die de hemelpoort bewaakt met een checklist. Hij is een Vader die aan de rand van de hemel staat en roept: *“Kom naderbij!”* Elk gebod, elke uitdaging, en elk beroep op bekering is een stap naar Hem toe — niet van Hem af. Denk aan de woorden van Jesaja: “Zie, Ik heb u in Mijn handpalmen gegraveerd” (Jesaja 49:16). Hij vergeet ons niet. Hij verlaat ons niet. En Zijn grootste verlangen is niet om ons te testen, maar om ons voor altijd thuis te brengen. **Laten we deze week bewust kiezen om in Zijn licht te blijven.** Want zoals een tak aan de wijnstok (Johannes 15:5) kunnen we alleen vrucht dragen als we verbonden blijven met de Bron van alle leven. **Categorieën:** Geloof --- ### [De hemelvaart van Christus: een katholieke viering, een universele boodschap](https://geenszins.info/de-hemelvaart-van-christus-een-katholieke-viering-een-universele-boodschap/) **Published:** mei 29, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Hemelvaartsdag, een belangrijke viering voor katholieken die Jezus' lichamelijke opneming in de hemel en de voltooiing van zijn aardse missie markeert, biedt ook voor heiligen der laatste dagen waardevolle inzichten. Wij geloven eveneens in een letterlijke hemelvaart, die de realiteit van de opstanding, de belofte van de Heilige Geest en onze eigen hoop op terugkeer naar God onderstreept. Door stil te staan bij deze gebeurtenis en de katholieke toewijding, kunnen we ons begrip van de verheerlijkte Christus en de universele reikwijdte van zijn evangelie verdiepen. **Content:** Vandaag is het Hemelvaartsdag, een dag die voor veel katholieke medechristenen een diepe spirituele betekenis heeft. Hoewel wij, als leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, deze dag niet op dezelfde manier vieren met specifieke kerkdiensten, is het een uitstekende aanleiding om stil te staan bij een cruciaal moment in de bediening van de Heiland: zijn tenhemelopneming. Wat gebeurde er precies, waarom is het zo belangrijk voor katholieken, en welke lessen kunnen wij eruit trekken? ## **Wat vieren katholieken met hemelvaart?** Voor onze katholieke vrienden markeert Hemelvaartsdag, traditioneel veertig dagen na Pasen, het moment waarop Jezus Christus, na zijn wonderbaarlijke opstanding, lichamelijk ten hemel voer. Dit is niet zomaar een voetnoot in zijn verhaal, maar de plechtige afsluiting van zijn aardse missie. Enkele kernideeën in de katholieke theologie hierover zijn: - **Voltooiing en verheerlijking:** De hemelvaart symboliseert het einde van Jezus’ zichtbare aanwezigheid op aarde en zijn triomfantelijke terugkeer naar de Vader, waar Hij zijn plaats inneemt in goddelijke heerlijkheid. - **De weg geopend:** Door zijn hemelvaart heeft Jezus de poort naar de hemel voor de mensheid geopend. Het is een belofte dat ook wij, na dit leven, bij God kunnen zijn. - **Voorbode van de Geest:** De hemelvaart wordt gezien als een noodzakelijke stap voor de uitstorting van de Heilige Geest met Pinksteren, die de apostelen zou toerusten voor hun zending. - **Voortdurende voorspraak:** Vanuit de hemel bemiddelt Jezus voor ons bij de Vader. - **De belofte van wederkomst:** De beelden van engelen die verkondigen dat Jezus zal wederkeren zoals Hij is heengegaan, zijn onlosmakelijk verbonden met de hemelvaart. In veel landen is het een officiële feestdag, vaak gevierd met missen en soms met lokale tradities die de gebeurtenis symboliseren. ## **Ons perspectief op de hemelvaart als heiligen der laatste dagen** Ook voor ons is de hemelvaart van Jezus Christus een fundamenteel en letterlijk geloofspunt. De profeet Joseph Smith benadrukte dat het getuigenis van de apostelen en profeten betreffende Jezus Christus – dat Hij stierf, begraven werd, verrees en ten hemel voer – het fundament van onze religie is. Wat kunnen we hieruit leren en hoe verhoudt zich dit tot ons begrip? 1. **Een letterlijke, lichamelijke terugkeer:** Net als katholieken geloven wij dat Jezus met zijn herrezen, vervolmaakte, fysieke lichaam van vlees en beenderen ten hemel is gevaren (zie Lukas 24:36–39; Handelingen 1:9–11). Dit is geen abstract concept, maar een getuigenis van de realiteit van de opstanding en de eeuwige natuur van ons eigen toekomstige, herrezen lichaam. Jezus’ hemelvaart in menselijke gedaante is onze verzekering dat wij, eveneens met een herrezen lichaam, in Gods tegenwoordigheid kunnen komen. 2. **De bediening na de opstanding:** De Schriften, inclusief het Boek van Mormon, getuigen van een actieve bediening van Christus gedurende de veertig dagen na zijn opstanding. Hij onderwees zijn apostelen over het ‘Koninkrijk Gods’ (Handelingen 1:3). Voor ons is de verschijning van de herrezen Christus aan de Nephieten (3 Nephi) een krachtig bewijs van zijn universele liefde en bediening, zelfs na zijn opstanding en voor zijn uiteindelijke hemelvaart. 3. **De komst van de Trooster:** Wij geloven eveneens dat de Heilige Geest pas na Jezus’ hemelvaart in volheid kon worden uitgestort. Jezus’ eigen woorden bevestigen dit: ‘Want indien Ik niet heenga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden’ (Johannes 16:7). Dit onderstreept de essentiële rol van de Heilige Geest als onze gids en openbaarder. 4. **De hoop op onze eigen ‘hemelvaart’ – verhoging:** Hoewel de term ‘hemelvaart’ specifiek naar Christus verwijst, resoneert het onderliggende concept diep in onze leer. Het vooruitzicht om terug te keren naar Gods tegenwoordigheid en een volheid van vreugde en heerlijkheid te ontvangen – wat wij verhoging noemen – is een centraal doel. Christus’ hemelvaart is het goddelijke voorbeeld en de garantie dat dit mogelijk is voor wie zijn evangelie volgt. 5. **Focus op de wederkomst:** De engelen bij de hemelvaart gaven een duidelijke boodschap: ‘Deze Jezus, Die van u opgenomen is naar de hemel, zal alzo komen, gelijkerwijs gij Hem naar de hemel hebt zien heenvaren’ (Handelingen 1:11). Dit houdt onze blik gericht op de toekomstige wederkomst van de Heiland en de noodzaak ons daarop voor te bereiden. ## **Wat kunnen we opsteken van de katholieke observantie?** Hoewel onze tradities verschillen, kunnen we zeker iets leren: - **Bewuste herinnering:** De toewijding waarmee katholieken deze gebeurtenis herdenken, kan ons aanmoedigen om zelf vaker en dieper stil te staan bij de volle reikwijdte van Christus’ bediening – van zijn geboorte tot zijn hemelvaart en zijn huidige rol als onze Voorspraak. - **De verheerlijkte Christus:** De nadruk op de triomf en verheerlijking van Christus bij zijn hemelvaart helpt ons om Hem niet alleen als de lijdende dienaar te zien, maar ook als de almachtige, verheerlijkte Koning die Hij nu is. ## **We versterken onze getuigenis dat Christus leeft** Ik ben van mening dat het voor ons als heiligen der laatste dagen enorm verrijkend kan zijn om te begrijpen hoe andere christenen belangrijke mijlpalen in het leven van de Verlosser zien en vieren. De katholieke viering van Hemelvaart benadrukt de overwinning en de voltooiing van Christus’ missie op aarde op een manier die ook voor ons diepe betekenis draagt. Het herinnert ons aan het prachtige plan van onze hemelse Vader: een plan van vreugde, terugkeer en eeuwig potentieel, allemaal mogelijk gemaakt door het leven, het lijden, de dood, de opstanding en de hemelvaart van Jezus Christus. Door de hemelvaart te overdenken, versterken we ons getuigenis dat Jezus de Christus is, dat Hij leeft met een tastbaar, verheerlijkt lichaam, en dat Hij de weg heeft gebaand voor onze eigen terugkeer naar ons hemelse thuis. Het is een boodschap die barst van hoop en goddelijke belofte. **Categorieën:** Geloof --- ### [De waarde van waarden: waarom religie op school meer is dan een verplicht nummertje](https://geenszins.info/de-waarde-van-waarden-waarom-religie-op-school-meer-is-dan-een-verplicht-nummertje/) **Published:** februari 4, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Godsdienstonderwijs blijft iets wat enorm veel waarde kan meebrengen. Dit wegcijferen zou wel eens tot spijtige resultaten kunnen leiden. **Content:** Als bisschop van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen kijk ik met gemengde gevoelens naar [de aangekondigde hervormingen van het godsdienstonderwijs in Vlaanderen](https://www.hln.be/binnenland/gedaan-met-2-vaste-uren-godsdienstles-per-week-bijna-1-000-leerkrachten-zullen-andere-functie-op-school-krijgen~a6a6765e/?cb=235c361d-2dcb-4fb2-96c6-a620037a47e2&auth_rd=1). Mijn positie is bijzonder: ik ben geen rechtstreeks betrokken partij, want de theologie waarin ik geloof wordt niet als dusdanig gegeven op school. Toch voel ik me diep verbonden met dit debat, omdat het raakt aan iets wat ik fundamenteel belangrijk vind voor onze jeugd en voor de toekomst van onze samenleving. ## Christelijke wortels, verschillende tradities Laat me eerst eerlijk zijn over mijn eigen situatie. Mijn kerk is christelijk, en ik waardeer het enorm dat het rooms-katholieke godsdienstonderricht op onze scholen sterk focust op Christus. Die gemeenschappelijke kern is waardevol en verbindt ons over de grenzen van onze specifieke tradities heen. Maar er blijft een verschil tussen wat ik geloof en wat er in de klas onderwezen wordt. Dat maakt me tegelijk een buitenstaander én een betrokken waarnemer. Ik heb geen rechtstreeks belang bij het voortbestaan van het katholieke godsdienstonderwijs in zijn huidige vorm, maar ik heb wel een diep belang bij wat religie kan betekenen voor jonge mensen. Die dubbele positie geeft me misschien net een interessant perspectief. Ik kijk niet naar dit debat vanuit de verdediging van mijn eigen traditie, maar vanuit een breder besef van wat geloof — welk geloof dan ook — kan bijdragen aan de vorming van jonge mensen. ## Wat we dreigen te verliezen Los van mijn eigen geloofstraditie blijf ik godsdienst — welke religie het ook is — heel belangrijk vinden voor onze jongeren. Het brengt aspecten bij die we anders zouden missen. Religieus onderwijs nodigt uit tot vragen die in andere vakken zelden aan bod komen. Wat is de zin van het leven? Wat betekent het om goed te leven? Hoe ga je om met lijden, met verlies, met de eindigheid van het bestaan? Hoe verhoud je je tot iets dat groter is dan jezelf? Dit zijn geen abstracte filosofische puzzels. Dit zijn vragen waarmee elk mens vroeg of laat geconfronteerd wordt. En religie biedt niet alleen vragen, maar ook antwoorden — of toch minstens kaders waarbinnen mensen doorheen de eeuwen naar antwoorden hebben gezocht. Die rijkdom aan wijsheid en ervaring dreigen we te verliezen wanneer we godsdienst uit het onderwijs wegduwen. Ik weet dat er vaak wordt gekeken naar vervangende vakken zoals burgerschap of filosofie. Die hebben zeker hun waarde, en ik zou niet willen beweren dat ze overbodig zijn. Maar ze geven een andere insteek aan het leren van waarden in het leven. Ze benaderen waarden vanuit de rede, vanuit maatschappelijk nut, vanuit abstract denken. Filosofie leert je argumenteren over ethische kwesties. Burgerschap leert je functioneren in een democratische samenleving. Dat zijn waardevolle vaardigheden, zonder twijfel. Maar het is niet hetzelfde als waarden die geworteld zijn in een levende traditie, in verhalen die generaties overspannen, in een gemeenschap die samen zoekt naar zin. Wanneer een kind leert over naastenliefde in de context van het verhaal van de barmhartige Samaritaan, dan is dat iets anders dan wanneer het leert over ‘prosociaal gedrag’ in een les burgerschap. Beide hebben hun plaats, maar ze zijn niet inwisselbaar. ## Waarden als fundament van een gezonde samenleving Ontstaan niet veel problemen in onze maatschappij vandaag omdat er te weinig belang gehecht wordt aan waarden? Ik stel die vraag niet retorisch, maar als een eerlijke bedenking. Kijk naar de groeiende eenzaamheid, naar de toename van psychische problemen bij jongeren, naar de polarisatie in het publieke debat, naar het wantrouwen tegenover instituties. Ik beweer niet dat religie de enige oplossing is voor al deze problemen. Maar ik vraag me wel af of we niet iets essentieels verliezen wanneer we de bronnen van zingeving en gemeenschap systematisch marginaliseren. Wanneer we godsdienstonderwijs afbouwen, verliezen we een van de laatste plekken waar jongeren systematisch worden uitgenodigd om na te denken over wat écht belangrijk is in het leven. Niet wat praktisch is, niet wat economisch rendabel is, niet wat meetbaar is in competenties en leeruitkomsten, maar wat goed is. Wat waardevol is. Wat het leven de moeite waard maakt. Ik besef dat geloof voor onze maatschappij alsmaar meer iets wordt dat thuishoort in de privésfeer. Religie wordt gezien als een persoonlijke keuze, zoals je voorkeur voor een bepaalde muziekstijl of een bepaalde sport. Maar ook dat vind ik jammer, want die vergelijking gaat mank. Geloof is niet zomaar een voorkeursoptie uit een catalogus van levensstijlen. Het is een manier om in de wereld te staan, een lens waardoor je de werkelijkheid bekijkt, een bron van richting en betekenis. ## Het argument van de praktische bruikbaarheid Als we moeten gaan kijken naar een onderwijs waar alleen wordt gegeven wat interessant of praktisch bruikbaar is, dan beginnen we aan het schrappen van heel wat zaken die voor iedereen verschillend kunnen zijn. Zo zullen er velen zijn die geschiedenis niet belangrijk vinden. Waarom moeten we leren over de Franse Revolutie of de Eerste Wereldoorlog? Wat is daar het praktische nut van? Anderen zullen zich afvragen waarom ze poëzie moeten lezen of muziekgeschiedenis moeten kennen. Wat heeft dat voor zin in een wereld die draait om technologie en economie? En dan kan je van al die zaken wel zeggen dat ze bijdragen tot algemene ontwikkeling, tot het vormen van kritisch denkende burgers, tot het begrijpen van onze cultuur en onze identiteit. Maar mijn standpunt is dat godsdienst dat evenzeer doet. Misschien zelfs meer, omdat het niet alleen intellectuele kennis bijbrengt, maar ook existentiële vorming. Het leert jongeren niet alleen feiten over religies, maar nodigt hen uit om na te denken over hun eigen plaats in het grotere geheel. Over wat zij belangrijk vinden. Over hoe zij willen leven. Net om waarden te ontwikkelen en als volwassene sterk in het leven te staan, hebben jongeren meer nodig dan alleen praktische vaardigheden en meetbare competenties. Ze hebben ook verhalen nodig, tradities, kaders van betekenis. En die vind je bij uitstek in religieuze tradities. ## De vrees voor onverdraagzaamheid Wat ik ook vrees is dat bij het afschaffen of marginaliseren van godsdienst religie nog minder herkenbaar zal zijn voor onze jongeren. En dat er misschien meer onverdraagzaamheid zal komen voor diegenen die wel geloven. Laat ons daar eerlijk over zijn: dit is nu soms al een splijtzwam in onze maatschappij. Gelovigen voelen zich steeds vaker buitenstaanders, mensen die iets vreemds aanhangen dat niet past in een ‘moderne’ wereld. In sommige kringen is het bijna gênant geworden om te zeggen dat je gelooft. Je wordt bekeken als iemand die achterloopt, die nog niet is bijgekomen in de eenentwintigste eeuw, die vasthoudt aan achterhaalde overtuigingen. Die houding is niet alleen pijnlijk voor gelovigen, ze is ook gevaarlijk voor de samenleving als geheel. Want een samenleving die een deel van haar burgers wegzet als achterlijk of irrelevant, is een samenleving die de kiemen van polarisatie in zich draagt. Als jongeren nooit meer in contact komen met religie op school, hoe zullen ze dan omgaan met gelovige klasgenoten, collega’s, buren? Onbekend maakt onbemind. Een samenleving die religie wegduwt uit het publieke domein, riskeert een samenleving te worden waar gelovigen met argwaan worden bekeken, waar geloof wordt geassocieerd met extremisme of irrationaliteit, waar geen ruimte meer is voor het gesprek over zingeving en transcendentie. Ik zie dit nu al gebeuren. Jongeren die opgroeien zonder enige kennis van religie, begrijpen niet waarom sommige mensen naar de kerk gaan, waarom ze bidden, waarom ze bepaalde feestdagen vieren. Dat gebrek aan begrip kan makkelijk omslaan in afwijzing of zelfs vijandigheid. En dat is precies het tegenovergestelde van wat we zouden moeten nastreven in een diverse samenleving. ## Een interlevensbeschouwelijk alternatief Als er dan toch gesleuteld moet worden aan het vak godsdienst, dan vind ik dat het niet naar een neutraal vak moet gaan. Een neutraal vak suggereert dat je vanuit een positie buiten alle levensbeschouwingen objectief over die levensbeschouwingen kunt spreken. Maar die positie bestaat niet. Iedereen kijkt vanuit een bepaald perspectief naar de wereld, ook wie beweert geen levensbeschouwing te hebben. Neutraliteit is een illusie, en een gevaarlijke bovendien, omdat ze haar eigen vooronderstellingen verbergt. Op zijn minst zou het vak dat godsdienst vervangt een vak moeten worden dat doorheen het jaar gegeven wordt en interlevensbeschouwelijk van aard is. Niet neutraal, maar meerstemmig. Niet boven de levensbeschouwingen zwevend, maar ertussen navigerend. Wanneer het problematisch lijkt om je als jong mens vast te pinnen op één godsdienst, vind ik het een aantrekkelijk idee dat jongeren in contact worden gebracht met diverse religies en de waarden waar zij voor staan. Laat hen het christendom leren kennen in zijn vele vormen — katholiek, protestant, orthodox, en ja, ook tradities zoals de mijne. Laat hen kennismaken met de islam, met het jodendom, met het boeddhisme en het hindoeïsme. Laat hen ook humanistische en seculiere levensbeschouwingen ontdekken. Niet om te zeggen dat alles hetzelfde is of dat het niet uitmaakt wat je gelooft, maar om hen de rijkdom te tonen van de menselijke zoektocht naar zin en betekenis. In die mate hoop ik dat als zo’n vak zou gegeven worden, men open zou staan voor veel meer gelegenheid om mensen vanuit de geloofsrichtingen zelf aan het woord te laten. Ik zou zeker als bisschop meer dan bereid zijn om naar de scholen in de buurt te gaan en te vertellen over wat geloof voor mij betekent. Niet met de bedoeling om zieltjes te winnen of jongeren te bekeren — dat is niet mijn rol en niet mijn ambitie — maar gewoon om aan te reiken wat een rijke invulling religie aan mijn leven geeft. Laat jongeren getuigen horen van moslims, joden, hindoes, boeddhisten, christenen van diverse tradities. Laat hen zien dat geloof geen abstract concept is, maar iets dat echte mensen draagt doorheen het leven. Dat het antwoorden biedt op vragen die ieder mens zich stelt. Dat het gemeenschap creëert en verbondenheid. Dat het troost biedt in moeilijke tijden en richting geeft aan het dagelijkse leven. ## Godsdienstvrijheid als grondrecht Belangrijk vind ik dat we aandacht blijven hebben voor godsdienstvrijheid. Dit is geen bijkomstigheid, geen overblijfsel uit een vervlogen tijd, maar een fundamenteel mensenrecht dat de basis vormt van een vrije samenleving. Wat er ook verandert in het onderwijs: het mag niet zodanig zijn dat het niet-gelovige voorrang krijgt op het gelovige. Secularisme zou geen staatsreligie mogen worden die alle andere levensbeschouwingen naar de marge duwt. Geloof is niet zomaar iets zoals een hobby die je beoefent, maar maakt echt onderdeel uit van je identiteit. Een geloofsbelevenis kan je dus niet op dezelfde manier behandelen als hobby’s of zaken die buiten het onderwijs thuishoren. Niemand zou beweren dat je muziekles of sportactiviteiten buiten de school moet houden omdat niet iedereen dezelfde instrumenten bespeelt of dezelfde sporten beoefent. Maar bij geloof lijkt die redenering wel op te gaan: omdat niet iedereen hetzelfde gelooft, moet geloof maar helemaal uit de school verdwijnen. Aangezien geloof bouwt aan je identiteit, is het net zo belangrijk om onze jongeren de kans te geven dit mee op te nemen, zodat ze wel overwogen eigen keuzes kunnen maken. Niemand pleit ervoor om jongeren een geloof op te dringen. Dat zou inderdaad problematisch zijn en in strijd met diezelfde godsdienstvrijheid. Maar hen de kans ontnemen om religie te leren kennen, is even problematisch als hen een geloof opleggen. In beide gevallen ontneem je hen de vrijheid om zelf te kiezen. ## Mijn achterdocht De veranderingen die nu aangekondigd worden, kunnen misschien een goede zaak zijn. Ik wil niet bij voorbaat negatief zijn, en ik erken dat het huidige systeem ook zijn tekortkomingen heeft. Maar ik ben een beetje achterdochtig. Het lijkt erop dat men eigenlijk van dit vak af wilde, maar door een artikel in de grondwet dit niet zomaar kan. Onze grondwet garandeert immers het recht op levensbeschouwelijk onderwijs, en dat is een wijze bepaling die we niet lichtzinnig mogen omzeilen. Men zal er dus nu alles aan doen om het vak in een verdomhoekje te steken. Door het aantal uren te verminderen, door het te concentreren in korte blokken, door het een marginale plaats te geven in het curriculum. De boodschap die daarvan uitgaat is duidelijk: dit is niet belangrijk, dit is een overblijfsel dat we wettelijk moeten dulden maar liever kwijt zouden zijn. Als het vak vervalt tot iets wat een verplicht nummertje wordt, dat op enkele dagen per trimester kan afgehandeld worden, dan geven we echt een verkeerd signaal aan onze jongeren. Dan zeggen we eigenlijk: ‘Dit is niet belangrijk, dit is residu van vroeger, dit moet je even doorzitten.’ Welke jongere zal dan nog serieus nadenken over de vragen die in zo’n vak aan bod komen? Welke leerkracht zal nog gemotiveerd zijn om dit vak met passie te geven? En dan vrees ik dat de gevoelens tegenover hen die wel geloven nog zodanig zouden kunnen veranderen dat onze samenleving verder polariseert. Als de school uitstraalt dat geloof onbelangrijk is, zullen jongeren die boodschap overnemen. En gelovige jongeren zullen zich nog meer buitenstaanders voelen dan ze nu al doen. Terwijl geloof net verbindend moet zijn. Terwijl religies op hun best bruggen bouwen tussen mensen, gemeenschappen creëren, zorg dragen voor de kwetsbaren. ## Een gemiste kans Ik heb alle begrip voor het feit dat men een oplossing zoekt voor een moeilijk dossier. De diversiteit aan levensbeschouwingen in onze samenleving is toegenomen, en het oude model van gescheiden zuilen past niet meer bij de realiteit. Er zijn praktische problemen met het organiseren van verschillende godsdienstlessen naast elkaar. Er zijn financiële overwegingen. Er zijn ideologische discussies. Ik begrijp dat allemaal. Maar men gaat te makkelijk voorbij aan wat geloof echt kan betekenen. In de haast om een politiek compromis te vinden, vergeet men dat het hier gaat om de vorming van jonge mensen, om de overdracht van waarden, om de grote vragen van het leven. Dat verdient meer dan een pragmatische oplossing die vooral gericht is op het minimaliseren van problemen. Misschien moet men eerder kijken naar de manier waarop dit vak gegeven wordt en hoe men er een positief verhaal van kan maken. Hoe kunnen we godsdienstonderwijs zo vormgeven dat het relevant is voor alle jongeren, ook voor hen die niet gelovig zijn opgevoed? Hoe kunnen we de rijkdom van religieuze tradities toegankelijk maken zonder die tradities te reduceren tot folkloristische curiositeiten? Hoe kunnen we ruimte maken voor echte ontmoeting, voor gesprek, voor verwondering? In plaats daarvan kiezen we voor een vak dat per ongeluk in de weg moet blijven zitten en waarop geld kan bespaard worden. Dat is de verkeerde benadering. Dat is een gemiste kans. ## Een oproep tot bezinning Ik denk dat de veranderingen die nu worden doorgevoerd een gemiste kans zijn. Een kans om jongeren werkelijk te vormen, om hen in contact te brengen met de rijkdom van religieuze tradities, om hen waarden mee te geven die hen dragen doorheen het leven. Een kans om bruggen te bouwen tussen verschillende levensbeschouwingen, om begrip te kweken, om samen te zoeken naar antwoorden op de grote vragen. In plaats daarvan kiezen we voor het minimale, het neutrale, het veilige. We kiezen voor een onderwijs dat vooral praktisch moet zijn, dat meetbare resultaten moet opleveren, dat past in een economisch model van efficiëntie en rendement. En daarmee verarmen we het onderwijs én de samenleving. Ik hoop dat beleidsmakers, leerkrachten, ouders en alle betrokkenen zich nog eens bezinnen over wat we hier aan het doen zijn. Niet om terug te keren naar een verleden dat voorbij is, maar om een toekomst te bouwen waarin ruimte blijft voor zingeving, voor waarden, voor de grote vragen van het leven. Onze jongeren verdienen dat. Onze samenleving heeft het nodig. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** godsdienst, onderwijs, religie --- ### [Stephen Fry heeft geen gelijk over God](https://geenszins.info/stephen-fry-heeft-geen-gelijk-over-god/) **Published:** februari 3, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** In tegenstelling tot de visie van Stephen Fry zou een wereld zonder enig lijden ons uiteindelijk beroven van onze menselijkheid en ons veranderen in willoze figuranten in een soort 'Matrix'-bestaan. Ware groei en keuzevrijheid ontstaan juist door de weerstand van het leven, waarbij we niet zoeken naar een god die de storm wegneemt, maar naar de kracht om erdoorheen te varen. **Content:** Gisteren schreef ik over de vraag [welke God we zouden willen](https://geenszins.info/wat-voor-god-zou-jij-eigenlijk-willen/): willen we een geest uit de fles, die ons het leven makkelijker maakt, of een God die ons probeert beter te laten worden als persoon? Uiteraard kwam hier heel snel reactie op, en een typische reactie die ik kreeg was in de vorm van een YouTube-filmpje van Stephen Fry, waarin hij op goedkope wijze sentiment oproept om punten te scoren tegen religie. Het pleidooi van Stephen Fry is een klassieker geworden. Met zijn kenmerkende welbespraaktheid verwoordt hij de woede die velen voelen: hoe kan een liefdevolle God een wereld ontwerpen waarin kinderen lijden aan botkanker of blind worden door parasieten? Zijn conclusie is snoeihard: zo’n God is een monster en verdient geen respect. Het is een argument dat staat als een huis, tenzij je de vraag stelt die we vaak liever vermijden: waar trekken we dan precies de grens? ## De onmogelijke grens van een perfecte wereld Stel dat we God de opdracht geven om de wereld te ‘repareren’ volgens de maatstaven van Fry. We beginnen bij de meest schrijnende gevallen: geen kinderen meer die sterven aan kanker. Iedereen zou het daar onmiddellijk mee eens zijn. Maar wat volgt daarna? Zodra je begint met het wegfilteren van lijden, kom je onvermijdelijk op een hellend vlak terecht: - **Wie mag er nog ziek worden?** Als we kanker bij kinderen afschaffen, wat doen we dan met jongvolwassenen? Of met ouders van jonge gezinnen? Is hun lijden minder erg? - **Wat is een ‘acceptabele’ ziekte?** Mag een milde griep nog wel, of moet elke vorm van fysiek ongemak worden uitgebannen? - **Hoe gaan we dood?** Als ziektes niet meer bestaan, waaraan sterven we dan? Blijft iedereen eeuwig leven? - **De logistiek van de eeuwigheid:** Als niemand meer sterft, hoe lossen we de overbevolking op? Moeten we de geboorte van nieuwe kinderen verbieden om de planeet leefbaar te houden? Of moeten we een ‘uiterste houdbaarheidsdatum’ prikken waarop iedereen verplicht moet vertrekken? Als je deze gedachte tot het einde toe volgt, besef je dat het wegnemen van elk lijden paradoxaal genoeg leidt tot een wereld die kouder en onmenselijker is dan de wereld die we nu kennen. Een wereld met een verplichte sterfdatum of een verbod op nieuw leven klinkt meer als een dystopische nachtmerrie dan als een goddelijk paradijs. ## De matrix van de goddelijke ingenieur Het argument van Fry gaat uit van een God die een perfecte machine had moeten afleveren. Maar in een machine is geen ruimte voor keuzevrijheid. Als God elk virus, elke mutatie en elke foute menselijke keuze onmiddellijk zou corrigeren, dan zouden we eindigen in een realiteit zoals die van de film ‘The Matrix’. In zo’n scenario zijn we: 1. **Geprogrammeerd:** We zouden genetische klonen van elkaar moeten zijn om elke vorm van defect of variatie uit te sluiten. 2. **Bestuurd:** Onze eigen wil zou ondergeschikt zijn aan de ‘algemene veiligheid’. We zouden niet kunnen kiezen voor risico, en dus ook niet voor echte groei. 3. **Uitgeschakeld:** We zouden enkel bestaan als passieve ontvangers van een rimpelloos leven, zonder de mogelijkheid om zelf iets te overwinnen. Willen we echt in een wereld leven waar we volledig worden bestuurd door een externe macht, enkel en alleen zodat we nooit pijn hoeven te voelen? ## Waarom tegenstelling de motor van groei is In mijn geloofsovertuiging leren we dat deze wereld juist *niet* bedoeld is om een pijnloos paradijs te zijn. Het verhaal van de Hof van Eden is essentieel: Adam en Eva kozen ervoor om de statische volmaaktheid te verlaten. Waarom? Omdat ze wisten dat ze zonder tegenstellingen nooit ‘wijsheid’ zouden kunnen verkrijgen. Je kunt geen licht begrijpen als er nooit duisternis is geweest. Je kunt geen diepe vreugde voelen als je de afwezigheid daarvan niet kent. En cruciaal: je kunt geen kracht ontwikkelen als er geen weerstand is om tegen te duwen. ### De belofte is niet ‘geen pijn’, maar ‘nooit alleen’ Het grote misverstand in de discussie met atheïsten zoals Fry is vaak het doel van het geloof. Geloof is er niet om de realiteit makkelijker te maken door alle problemen weg te toveren. Geloof is het besef dat God ons de middelen geeft om met die problemen om te gaan. Wanneer we geconfronteerd worden met verlies of ziekte, is de vraag niet: ‘Waarom doet God dit?’ De vraag is: ‘Hoe geeft God mij nu de kracht om dit te dragen?’ In de Schriften staat niet dat we gespaard zullen blijven van de storm, maar dat Hij ons nooit alleen zal laten. Die aanwezigheid geeft een rust en een perspectief dat verder reikt dan de tijdelijke ellende van dit leven. Het stelt ons in staat om naar een tragedie te kijken en te zeggen: ‘Dit is vreselijk en ik begrijp het ‘waarom’ nu niet, maar ik weet dat dit deel uitmaakt van een eeuwig plan waarin elk onrecht uiteindelijk rechtgezet zal worden.’ ## De moed om de wereld te aanvaarden Het is heel makkelijk om Stephen Fry na te praten. Zijn woede is begrijpelijk en menselijk. Maar als we dieper nadenken, zien we dat zijn ‘ideale wereld’ een wereld zonder mensen zou zijn — een wereld van robots in een steriele omgeving. Ik kies liever voor een wereld waarin we de kans krijgen om fouten te maken, waarin we de rauwe randjes van het leven voelen en waarin we door diep lijden heen een kracht kunnen ontdekken die we anders nooit hadden gekend. God is voor mij niet de dictator die de ziektes programmeert, maar de liefdevolle Vader die ons de vrijheid geeft om te worden wie we moeten zijn, en die ons opvangt wanneer we vallen. Dat perspectief maakt me niet alleen gelukkiger, het geeft me de moed om elke dag opnieuw de strijd aan te gaan, wetende dat ik er beter van word en dat ik nooit alleen sta. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** god, lijden --- ### [Wat voor god zou jij eigenlijk willen?](https://geenszins.info/wat-voor-god-zou-jij-eigenlijk-willen/) **Published:** februari 2, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Echte groei ontstaat pas wanneer we de vrijheid hebben om zelf keuzes te maken en de gevolgen daarvan te ervaren, ook als die pijnlijk zijn. God fungeert niet als een wensvervuller die alle ellende wegneemt, maar als een bron van onuitputtelijke kracht die ons helpt om elke uitdaging om te zetten in vooruitgang. **Content:** In gesprekken over zingeving en geloof kom ik vaak op hetzelfde punt uit. Mensen vragen me oprecht: ‘Hoe kun je nu in een God geloven terwijl er zoveel ellende is in de wereld?’ Het is een van de meest eerlijke en begrijpelijke vragen die er zijn. Als we kijken naar oorlogen, ziekte en persoonlijk verlies, dan lijkt de afwezigheid van een almachtige stuurman de meest logische conclusie. Toch stel ik dan vaak een tegenvraag: ‘Wat voor God zou je eigenlijk willen?’ ## De god van de mirakels of de god van de groei? Vaak dromen we onbewust van een God die als een soort geest uit een lamp onze wensen vervult. Een God die elke dag mirakels verricht, alle pijn onmiddellijk wegneemt en de wereld direct in een paradijs verandert. Dat klinkt aantrekkelijk, maar als we dieper graven, rijst de vraag: zouden we daar echt gelukkiger van worden? Of beter nog: zouden we daar als mens van groeien? In mijn geloofsovertuiging kijken we op een specifieke manier naar het begin van ons menselijk verhaal, en dat werpt een heel ander licht op deze kwestie. ## Een keuze voor wijsheid in de hof van eden Het verhaal van Adam en Eva wordt vaak verteld als een tragische fout, maar wij zien dat anders. In de Hof van Eden woonden ze in een paradijs waar geen pijn was, maar ook geen vooruitgang. Ze kregen de keuze om te eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Ze beseften heel goed dat die keuze betekende dat ze de hof moesten verlaten. Ze kozen voor de mogelijkheid om: - Vreugde te ervaren door ook tegenslag te kennen. - Het verschil te leren tussen goed en kwaad door zelf keuzes te maken. - Vooruitgang te boeken in plaats van eeuwig in een statische toestand te blijven. Zonder die ‘val’ zouden we simpelweg stilstaan. We zouden geen ervaringen opdoen, geen lessen leren en uiteindelijk niet de persoon worden die we potentieel kunnen zijn. ## Waarom een ‘mirakelgod’ onze vrijheid zou beperken Het concept van **keuzevrijheid** is de kern van ons bestaan. We geloven dat we, voordat we hier op aarde kwamen, bij onze Hemelse Ouders leefden. Daar werd ons uitgelegd dat het tijd was om op eigen benen te leren staan. Dat proces is essentieel voor onze groei, maar het brengt een groot risico met zich mee: we maken fouten. En anderen maken fouten die ons raken. Als God bij elk onrecht of bij elke foute keuze direct zou ingrijpen, zou onze keuzevrijheid ophouden te bestaan. We zouden dan geen vrije actoren meer zijn, maar figuranten in een toneelstuk waar de regisseur elke beweging corrigeert. Bovendien is de wereld een web van connecties. Een mirakel voor de één kan een nadeel zijn voor de ander. Als God de natuurwetten of de menselijke wil constant zou ombuigen om ellende te voorkomen, zouden we nooit leren omgaan met de realiteit van oorzaak en gevolg. ## Een heilsplan voor wanneer we het fout doen Omdat onze Hemelse Vader wist dat we fouten zouden maken en dat het leven zwaar zou zijn, liet Hij ons niet aan ons lot over. Er was een oplossing nodig voor de schuld die we onvermijdelijk zouden opbouwen en voor de pijn die we zouden ervaren. Dat is waar de rol van Jezus Christus centraal staat. Hij nam het op zich om onze lasten te dragen en te lijden voor onze zonden. Niet om de strijd van ons over te nemen, maar om de weg terug naar huis open te houden, ongeacht hoe vaak we struikelen. Dit betekent dat we mogen leren, vallen en weer opstaan. ## Kracht in plaats van een oplossing De belangrijkste les die ik heb geleerd, is dat geloof niet bedoeld is om het leven makkelijker te maken door alle problemen weg te nemen. Het wordt wel ‘makkelijker’ op een andere manier: door de belofte dat we nooit alleen zijn en dat we altijd de kracht zullen vinden om met onze uitdagingen om te gaan.. God belooft ons niet dat de storm zal gaan liggen zodra we erom vragen. Hij belooft ons wel: - **Kracht** om de storm te doorstaan. - **Inzicht** om te begrijpen wat we uit de situatie kunnen leren. - **Troost** die ons hart rust geeft, zelfs als de omstandigheden niet veranderen. ## De realiteit van diep menselijk lijden Ik besef dat dit makkelijk klinkt als je het zo opschrijft, maar de praktijk is weerbarstig. Het verlies van een dierbare of het horen van een diagnose van een ongeneeslijke ziekte zijn momenten die je niemand toewenst. Het zijn de zwartste bladzijden in een mensenleven. Toch durf ik te beweren dat er juist in die diepe dalen lessen te leren zijn die we nergens anders vinden. Wanneer we naar het **eeuwig plan** kijken — het idee dat dit leven slechts een kort hoofdstuk is in een veel groter verhaal — krijgt die pijn een andere dimensie. Het geeft een vorm van aanvaarding en rust. Het stelt ons in staat om te zeggen: ‘Dit is ongelooflijk zwaar, maar ik weet dat ik erdoorheen kan en dat ik er uiteindelijk door zal groeien.’ ## Een uitnodiging tot reflectie Mensen die op zoek zijn naar een mirakelgod, nodig ik uit om eens bij dit perspectief stil te staan. Wat als God geen problemen wegneemt, maar ons de middelen geeft om ermee om te gaan? Dat is een fundamenteel verschil. Een God die alles voor je oplost, behandelt je als een kind. Een God die je de kracht geeft om het zelf te doen, behandelt je als een volwaardig wezen met een goddelijk potentieel. Geloof is voor mij geen ‘escape’ uit de realiteit, maar een gereedschapskist om die realiteit met opgeheven hoofd tegemoet te treden. In de moeilijkste momenten, wanneer ik me afvraag ‘of dit nog wel gaat’, vind ik door gebed de bevestiging: ‘Je kunt dit.’ Dat vertrouwen in een Hemelse Vader die weet wat echt het beste voor ons is — ook als dat pad over scherpe stenen loopt — is enorm leerrijk. Ik nodig iedereen uit om na te denken over die vraag: wat voor God zou jij willen? Misschien ontdek je dat een God die je kracht geeft, uiteindelijk veel waardevoller is dan een God die alleen maar mirakels verricht. **Categorieën:** Geloof **Tags:** god, groei, heilsplan --- ### [Nooit meer echt alleen: hoe geloof de leegte van eenzaamheid vult](https://geenszins.info/nooit-meer-echt-alleen-hoe-geloof-de-leegte-van-eenzaamheid-vult/) **Published:** januari 28, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Geloof in Christus biedt een krachtig fundament tegen eenzaamheid door de combinatie van een persoonlijke relatie met Hem en de tastbare steun van een gemeenschap die via bediening echt naar elkaar omziet. Door bovendien in kleine, eenvoudige gebaren anderen te dienen, transformeer je je eigen isolement in waardevolle verbondenheid en hernieuwde eigenwaarde. **Content:** Eenzaamheid is een van de meest indringende menselijke ervaringen van onze tijd. Het is een emotie die geen onderscheid maakt tussen rang of stand, succes of falen. In een tijdperk dat we bestempelen als de meest verbonden eeuw in de geschiedenis, zien we paradoxaal genoeg een epidemie van isolement. We zijn ‘vrienden’ op sociale media en constant bereikbaar, maar het hart blijft vaak hongerig naar echte verbondenheid. Eenzaamheid is immers niet het gebrek aan mensen om je heen, maar het gevoel dat je niet werkelijk gekend of begrepen wordt. Voor wie gelooft in Jezus Christus, is eenzaamheid echter geen doodlopende weg. Het evangelie biedt een uniek raamwerk om deze pijn te transformeren. Het rust op drie fundamentele ankers: de verticale verbinding met het goddelijke, de horizontale inbedding in een zorgzame gemeenschap, en de krachtige interne verschuiving die ontstaat door eenvoudige dienstbaarheid. ### De verticale verbinding: een gesprek dat de stilte doorbreekt Het fundament van de christelijke ervaring is de persoonlijke relatie met de Heiland. Het is een veelgehoorde uitspraak dat je met Christus ‘nooit alleen’ bent. Voor iemand die diepe eenzaamheid ervaart, kan dit soms abstract of zelfs pijnlijk eenvoudig klinken. Maar wanneer we verder kijken, ontdekken we een diepe, praktische waarheid in het gebed. Geloof nodigt ons uit tot een constante dialoog. Gebed is niet louter het opzeggen van religieuze formules; het is een actieve zoektocht naar erkenning en leiding. In het gebed leggen we onze ziel bloot voor Iemand die ons door en door kent. Het is de ultieme vorm van ‘gezien worden’. De Heilige Geest fungeert hierbij als de Trooster, een actieve kracht die niet alleen luistert, maar ook de innerlijke leegte vult met een vrede die de wereld niet kan bieden. Wanneer we in gebed gaan, treden we uit de isolatie van ons eigen hoofd. We erkennen dat onze huidige staat van eenzaamheid niet het hele verhaal is. Deze verticale verbinding zorgt ervoor dat de stilte in huis niet langer vijandig is, maar een ruimte wordt waarin we Gods stem kunnen leren herkennen. Het verandert de aard van onze eenzaamheid: het is niet langer een vacuüm, maar een heilige ruimte waar we opgebouwd kunnen worden. De wetenschap dat er altijd iemand is die luistert, biedt een anker op momenten dat menselijke contacten tekortschieten. ### De horizontale gemeenschap: zorg door bediening Christus heeft ons niet bedoeld als solitaire pelgrims. Hij stelde een gemeenschap in die moet functioneren als een familie. Een essentieel onderdeel van zijn leer is de gelijkenis van het verloren schaap. De herder laat de negenennegentig andere schapen achter om dat ene schaap te zoeken dat alleen staat. Binnen onze kerk is dit principe niet slechts een abstract ideaal, maar vertaald in concrete structuren van zorg. We kennen een systeem van bediening waarbij we specifiek naar elkaar omzien. Dit betekent dat er een georganiseerd vangnet is waarbij mensen aan elkaar zijn toegewezen om elkaars welzijn te bewaken. Wanneer iemand met problemen kampt — of dat nu eenzaamheid, ziekte of een emotionele last is — staan er altijd mensen klaar die de verantwoordelijkheid voelen om te helpen. Deze bediening zorgt ervoor dat niemand onzichtbaar blijft. Het is een systeem dat verder gaat dan een vluchtige groet op zondag; het creëert een cultuur waarin we elkaars noden kennen en daarop antwoorden. Het gevoel dat er altijd iemand is die ‘op je let’ en klaarstaat om bij te springen, is een van de krachtigste middelen tegen isolement. Het herinnert ons eraan dat we deel uitmaken van een lichaam waarin elk lid onmisbaar is en waarin de zorg voor de ander een heilige plicht is. ### De transformerende kracht van dienen: kleine gebaren met grote gevolgen Een van de meest verrassende remedies tegen eenzaamheid die Christus ons leert, is de focus verleggen van onszelf naar de ander. Eenzaamheid dwingt ons vaak in een neerwaartse spiraal van zelfgerichtheid: ‘Waarom belt niemand mij? Waarom word ik niet gezien?’. Dit is een menselijke reactie, maar het kan ook een emotionele gevangenis worden. Christus nodigt ons uit om de ‘herder’ te zijn voor een ander. Veel mensen denken bij het woord ‘dienen’ direct aan grootse opofferingen of ingewikkelde projecten, maar het tegendeel is waar. In het koninkrijk van God worden grote dingen teweeggebracht door kleine en eenvoudige daden. Dienstbaarheid is toegankelijk voor iedereen, juist ook voor degenen die zich momenteel eenzaam voelen. Hier zijn enkele voorbeelden van hoe eenvoudig dienen er in de praktijk uit kan zien: - **Het sturen van een kort berichtje:** Een simpel tekstbericht naar iemand van wie je al even niets hebt gehoord – ‘Ik dacht net aan je, hoe gaat het?’ – kan voor de ontvanger een wereld van verschil maken en opent voor jezelf weer de deur naar menselijk contact. - **Actief luisteren zonder oordeel:** Soms is dienen niets meer dan je eigen verhaal even opzijzetten om echt te luisteren naar de zorgen van een buurman of een gemeentelid. Je geeft die ander de gift van erkenning. - **Een kleine praktische handeling:** De vuilnisbak van een oudere buurman buiten zetten, een boodschap meebrengen voor iemand die slecht ter been is, of een bemoedigend briefje in de bus doen. Het kost weinig tijd, maar het verbreekt de isolatie van beide partijen. - **Een oprecht compliment:** Een glimlach en een vriendelijk woord tegen de caissière of een onbekende op straat. Het herinnert je eraan dat je onderdeel bent van de menselijke familie. - **Bidden voor een specifiek persoon:** Wanneer je de namen van anderen in je gebed noemt, verleg je je spirituele focus. Je verbindt je op een diep niveau met hun welzijn. Waarom helpt dit tegen eenzaamheid? Omdat dienen je zelfwaardering vergroot. Door iets voor een ander te doen, bewijs je aan jezelf dat je nog steeds waarde toe te voegen hebt aan de wereld. Je bent niet langer een passief slachtoffer van je omstandigheden, maar een actieve brenger van hoop. Dit proces versterkt je gevoel van eigenwaarde op een manier die geen enkele hobby kan evenaren. Door de focus te verleggen naar de noden van de naaste, breken we de muren van onze eigen isolatie steen voor steen af. Je ontdekt dat je nodig bent, en er is weinig dat eenzaamheid zo effectief bestrijdt als het besef dat jouw bestaan een verschil maakt. ### De heiliging van de stilte: van eenzaamheid naar solitude We moeten echter ook leren omgaan met de momenten dat we fysiek wel alleen zijn. In onze moderne cultuur wordt stilte vaak als bedreigend ervaren. Maar in het geloof kunnen we leren om eenzaamheid te transformeren naar ‘solitude’ (geheiligde alleen-tijd). Christus trok zich vaak alleen terug op de berg of in de woestijn. Hij deed dit niet omdat Hij zich verlaten voelde, maar omdat Hij de stilte nodig had om verbinding te maken met zijn Vader. Voor ons kan alleen-zijn een kans zijn voor spirituele groei. Wanneer we niet langer vluchten voor de stilte door afleiding te zoeken in schermen of lawaai, kan die stilte een ontmoetingsplaats worden. Het geloof leert ons dat alleen-zijn niet hetzelfde is als verlaten-zijn. Als we weten dat de Heiland bij ons is, verandert de lege kamer in een heilige ruimte waarin we tot onszelf en tot God kunnen komen. ### De gethsemané-ervaring: een heiland die de diepte kent Voor wie zich ondanks alles toch onbegrepen voelt, biedt de Gethsemané-ervaring van Christus een diepe troost. Een zwaar aspect van eenzaamheid is het gevoel dat niemand werkelijk begrijpt wat je doormaakt. Christus is echter de ‘Man van smarten’, bekend met verdriet. In de hof van Gethsemané ervoer Hij de meest intense eenzaamheid. Hij droeg de lasten van de hele mensheid terwijl zijn beste vrienden in slaap vielen. Hij weet wat het is om verlaten te worden en om de bittere beker alleen te moeten drinken. Dit betekent dat onze eenzaamheid voor Hem geen onbekend terrein is. Hij luistert niet alleen van bovenaf, maar Hij staat naast ons in het dal. De wetenschap dat de Heiland jouw specifieke pijn van binnenuit kent, maakt de troost die Hij biedt tastbaar. We aanbidden een God die mens werd om onze eenzaamheid te delen. ### Een tijdloze verbondenheid: de grote wolk van getuigen Ten slotte helpt het geloof ons om ons perspectief te verbreden naar een eeuwigheidsvisie. Eenzaamheid voelt vaak heel erg ‘hier en nu’. Maar als gelovigen maken we deel uit van wat de Schriften de ‘grote wolk van getuigen’ noemen. We zijn verbonden met generaties van gelovigen die voor ons zijn gegaan en die met dezelfde vragen en hetzelfde isolement worstelden. Wanneer we de Schriften lezen, treden we in dialoog met mensen die millennia geleden hetzelfde pad bewandelden. Daarnaast is er de wereldwijde verbondenheid: op elk moment zijn er miljoenen mensen die dezelfde gebeden uitspreken en dezelfde hoop koesteren. Zelfs als je fysiek alleen bent, ben je spiritueel verbonden met een gigantisch netwerk van broeders en zusters. Deze universele eenheid herinnert ons eraan dat we onderdeel zijn van een groots en goddelijk plan. ### Een nieuw fundament onder ons bestaan Eenzaamheid is een complexe vijand, maar het evangelie biedt ons een meerlagige verdediging. Door de verticale verbinding in gebed vinden we een luisterend oor. Door de horizontale gemeenschap en het systeem van bediening vinden we een plek waar we gekend zijn en waar mensen altijd klaarstaan om te helpen. En door de transformerende kracht van eenvoudige dienstbaarheid vinden we onze eigenwaarde terug. Het geloof biedt ons niet een magische knop om eenzaamheid onmiddellijk uit te schakelen, maar het geeft ons de instrumenten om er anders mee om te gaan. Het verandert de betekenis van onze stilte, het verzacht de pijn door de empathie van Christus, en het roept ons op om de herder te zijn voor die ene ander die ook op zoek is naar huis. In Christus zijn we nooit alleen, omdat Hij ons de kracht geeft om verbinding te zoeken, de moed om onszelf in kleine dingen weg te geven, en de zekerheid dat we eeuwig geliefd zijn. Eenzaamheid is slechts een schaduw; het licht van de Heiland is de realiteit die die schaduw uiteindelijk altijd zal verdrijven. ### Probeer het Ik weet dat de reactie van velen nu is: “Schone praat, ik geloof niet dat deze eenvoudige stappen helpen, want mijn probleem is veel complexer”. Die houding is ook niet nieuw voor de Heer. Toen de Israëlieten in de woestijn werden gebeten, moesten ze enkel geloof oefenen door op te kijken naar een staf. Dit is uiteraard een zinnebeeld van de verzoening van Christus. We kunnen enkel gered worden door geloof in Hem. Toch keken vele Israëlieten niet op. De oplossing kon niet zo simpel zijn. Omdat ze niet geloofden in een simpele oplossingen, kwamen velen van hen om. Daarom is mijn advies ook eenvoudig. Wat ik hierboven beschreef, is niet moeilijk om te proberen. Bidden, eens naar onze kerk komen en anderen dienen. Doe het gewoon eens een tijdje en kijk wat er gebeurt. Ik zeg niet dat dit voldoende is om je eenzaamheid op te lossen, ik beloof je wel dat het de deur richting een oplossing opent. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dienstbetoon, eenzaamheid, gebed, gemeenschap --- ### [Waarom de parabel van de talenten je nieuwjaarsdoelen kan redden](https://geenszins.info/waarom-de-parabel-van-de-talenten-je-nieuwjaarsdoelen-kan-redden/) **Published:** januari 25, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Goede voornemens mislukken vaak door de druk van perfectie, maar de parabel van de talenten leert ons dat Christus vooral waardeert dat we simpelweg aan de slag gaan met wat we hebben gekregen. Door het wekelijkse avondmaal te gebruiken als een moment voor oprechte bijsturing, wordt falen geen eindpunt maar een kans om in gebed opnieuw af te stemmen op Gods plan voor onze groei. **Content:** Het is een bekend fenomeen: de eerste week van januari barsten de sportscholen uit hun voegen, zijn de schappen met gezonde voeding leeggeplunderd en bruist iedereen van de goede voornemens. Maar zodra de kalender richting februari tikt, sluipt de realiteit er weer in. De motivatie zakt, de discipline verslapt en voor we het weten, voelen we ons weer even ‘onvolmaakt’ als op 31 december. Het is jammer, maar het is menselijk. En toch hoeft dit geen reden te zijn voor schuldgevoel of moedeloosheid. Wanneer we namelijk naar doelen kijken vanuit een christelijk perspectief, ontdekken we dat we er niet alleen voor staan. Christus wil niet alleen dat we groeien; Hij heeft ons ook de tools en de genade gegeven om dat proces vol te houden, ook als het even misgaat. ## De parabel van de talenten: een opdracht tot actie Een prachtig vertrekpunt hiervoor is de parabel van de talenten. We kennen het verhaal: drie dienaars krijgen elk een som geld om mee aan de slag te gaan. Twee van hen gaan direct aan het werk, verdubbelen hun inzet en worden daar rijkelijk voor beloond. De derde dienaar, gedreven door angst, begraaft zijn talent in de grond en houdt uiteindelijk niets over. Vaak lezen we dit als een les over financiën of grote gaven, maar het gaat dieper. Het is een belofte én een opdracht. De belofte is dat wie aan de slag gaat, beloond zal worden. De opdracht is dat we niet stil mogen blijven staan. Het interessante is dat de beloning voor de dienaar met de vijf talenten en die met de twee talenten identiek was. De kwantiteit was voor de Heer minder belangrijk dan de bereidheid om te handelen. In onze moderne context van nieuwjaarsdoelen vertaalt dit zich vaak naar een angst om te falen. We zijn soms zo bang dat we onze doelen niet perfect zullen halen, dat we — net als de derde dienaar — onze ambities ‘begraven’. We doen dan liever niets dan dat we het risico lopen om te falen. Maar deze parabel leert ons dat actie boven perfectie gaat. Het gaat erom dat we de talenten en de tijd die we gekregen hebben, laten werken. ## De psychologische valkuil: het ‘what-the-hell-effect’ Waarom haken we zo snel af in januari? Dat heeft vaak te maken met een psychologisch mechanisme dat bekendstaat als het ‘what-the-hell-effect’. Zodra we één klein barstje in ons perfecte plan zien — we missen één dag in de sportschool of we eten één koekje te veel — denken we: ‘Laat maar zitten, nu is het toch al verpest.’ We hanteren vaak een lineair model van succes: we trekken een rechte lijn van punt A naar punt B. Als we van die lijn afwijken, voelt dat als een totale mislukking. Maar groei in het koninkrijk van God werkt niet lineair; het werkt cyclisch. Het is een proces van vallen, opstaan, leren en weer doorgaan. Wanneer we onze doelen missen, is er geen man overboord. In plaats van onszelf te straffen met schuldgevoel, kunnen we die momenten gebruiken als ‘data’. Wat werkte er niet? Waarom struikelde ik hier? Door het oordeel eraf te halen, veranderen we van een falende perfectionist in een lerende rentmeester. ## Het avondmaal als wekelijkse spirituele reset Een van de mooiste geschenken die we hebben om dit proces te ondersteunen, is het avondmaal. In plaats van doelen stellen te zien als iets wat we alleen op 1 januari doen, kunnen we het avondmaal gebruiken als een wekelijks moment van evaluatie en herijking. Stel je voor dat je elke week, wanneer je van de symbolen van het brood en het water neemt, een kort en eerlijk gesprek voert met de Heer: ‘Kijk, ik had deze doelen voor de afgelopen week. Ik heb ze niet helemaal gehaald. Ik ben hier en daar gestruikeld. Maar ik wil ze bijstellen en ik heb Uw hulp nodig om het deze week opnieuw te proberen.’ Dit transformeert het avondmaal van een passieve herdenking naar een actieve, strategische samenwerking met Christus. De verzoening is er niet alleen voor de grote zonden die ons leven overhoop gooien; de verzoening is er juist ook voor de dagelijkse vermoeidheid en de kleine tekortkomingen die horen bij mens-zijn. Het is de ultieme ‘reset-knop’ die ons de kracht geeft om elke maandag weer met frisse moed aan de slag te gaan. ## Worden in plaats van doen Een belangrijke verschuiving in hoe we doelen stellen, is de focus verleggen van ‘doen’ naar ‘worden’. De wereld wil dat we dingen doen: 10 kilo afvallen, een marathon lopen, een bepaalde omzet draaien. Maar Christus is veel meer geïnteresseerd in wie we worden door het proces heen. In plaats van het doel ‘ik wil elke dag 30 minuten in de Schriften lezen’, kun je het doel stellen: ‘ik wil iemand worden die dagelijks spirituele voeding zoekt’. Het resultaat is misschien hetzelfde, maar de intentie is duurzamer. Als je een dag mist bij een ‘doe-doel’, heb je gefaald. Als je een dag mist bij een ‘word-doel’, ben je nog steeds die persoon die naar groei streeft, en pak je het de volgende dag gewoon weer op. Onze talenten zijn voor ieder van ons verschillend. Voor de één is dat het bouwen van een bedrijf, voor de ander is dat het bieden van een luisterend oor of het geduldig opvoeden van kinderen. Ieder van ons dient Christus op zijn of haar eigen manier door deze talenten in te zetten en doelen te stellen die ons helpen om meer op Hem te lijken. ## Gebed als strategisch overleg Mijn advies voor deze maand (en alle maanden die volgen) is om je doelen mee te nemen in je gebed. Vraag niet alleen om hulp bij het bereiken van je eigen lijstje, maar vraag de Heer wat *Zijn* doelen voor jou moeten zijn. Soms stellen we doelen die gebaseerd zijn op sociale druk of vergelijking met anderen. Wanneer we echter in gebed vragen: ‘Wat wilt U dat ik dit jaar ontwikkel?’, krijgen we vaak antwoorden die veel dieper resoneren met onze geest. Die doelen zijn niet alleen betekenisvoller, ze geven ook een vorm van goddelijke energie die ons helpt om door te zetten wanneer de initiële motivatie van januari is weggeëbd. ## De bevrijding van rentmeesterschap Uiteindelijk gaat doelen stellen niet over een perfecte scorelijst. Het gaat over rentmeesterschap. We hebben tijd, energie en talenten gekregen, en de Heer vraagt ons simpelweg om daarmee ‘aan de slag te gaan’. Voel je dus niet slecht wanneer je merkt dat je voornemens ergens tussen de confetti van oud en nieuw en de grijze regendagen van januari zijn blijven liggen. Er is geen man overboord. Je staat er niet alleen voor. Christus staat naast je, klaar om je te helpen je doelen bij te stellen en opnieuw te beginnen. Het leven van een volgeling van Christus is niet een sprint naar de finishlijn in januari, maar een dagelijkse wandeling waarin we steeds opnieuw proberen om een beetje beter te doen en een beetje beter te worden. Met Zijn hulp is elke dag een nieuwe kans om onze talenten uit de grond te halen en ze te laten renderen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** doelen, parabel, talenten --- ### [Jezus zichtbaar maken in een wereld van ruis](https://geenszins.info/jezus-zichtbaar-maken-in-een-wereld-van-ruis/) **Published:** januari 20, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Ware verbinding begint waar de digitale ruis stopt en we écht aanwezig durven zijn voor de mens recht voor ons. Het voorbeeld van de Heiland om mensen 'één voor één' te zien biedt een tijdloos kompas voor oprecht leiderschap en dagelijkse bediening. Jezus weer zichtbaar maken vraagt niet om grote gebaren, maar om de stille revolutie van onverdeelde aandacht in een vluchtige wereld. **Content:** Het begint vaak klein. Een klein plastic poppetje dat via de post wordt verstuurd, een kort berichtje op Facebook, of een gesprek bij de koffieautomaat. Maar de vraag die erachter ligt is fundamenteel voor ons als volgelingen van Christus: hoe maken we Hem vandaag de dag zichtbaar? Niet als een historisch figuur uit een stoffig verleden, maar als een levende kracht in een wereld die gedomineerd wordt door algoritmes, snelle notificaties en constante afleiding. Als iemand die dagelijks met technologie werkt, zie ik hoe de wereld om ons heen steeds ‘kleiner’ wordt door connectiviteit, maar paradoxaal genoeg vaak ook eenzamer. We staan altijd ‘aan’, maar zijn we ook werkelijk aanwezig? ### De meester van het moment In de evangeliën zien we een patroon in de bediening van Jezus dat in schril contrast staat met onze moderne haast. Hoewel Hij een missie had die de hele mensheid omvatte, verloor Hij nooit het individu uit het oog. Of Hij nu sprak tot duizenden of onderweg was naar een dringende genezing, Hij had de gave om de wereld om Hem heen stil te zetten voor die ene persoon. Denk aan de vrouw die in de menigte zijn kleed aanraakte. Jezus was onderweg naar het huis van Jaïrus, wiens dochter op sterven lag. De druk moet enorm zijn geweest. Toch stopte Hij. Hij negeerde de haast van de discipelen en de druk van de menigte om die ene vrouw werkelijk te zien en haar te genezen. Voor de Heiland was het ‘nu’ nooit een obstakel voor Zijn missie; het ‘nu’ wás Zijn missie. ### Een les uit de overkant: het principe van één voor één Voor ons als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen wordt dit principe prachtig bekrachtigd in het Boek van Mormon. Wanneer de opgestane Heer de Nephieten in het land Overvloed bezoekt, zien we een tafereel dat de essentie van Zijn karakter blootlegt. In 3 Nephi 17 lezen we dat Hij de menigte vraagt hun zieken en behoeftigen bij Hem te brengen. Hij geneest hen, maar de manier waarop Hij dat doet, is veelzeggend. In vers 21 lezen we: > ‘En toen Hij die woorden had gezegd, weende Hij, en de menigte getuigde ervan, en Hij nam hun kleine kinderen één voor één en zegende hen en bad tot de Vader voor hen.’ Dit **‘één voor één’** is de sleutel. Hij had een collectieve zegen kunnen uitspreken over de hele groep. Dat zou efficiënter zijn geweest, zeker naar onze moderne maatstaven van tijdbeheer. Maar de Heiland werkt niet met gemiddelden of doelgroepen. Hij werkt met zielen. Door elk kind één voor één vast te houden en te zegenen, liet Hij zien dat ware liefde altijd persoonlijk is. ### De blik van de bisschop: van groep naar individu In mijn eigen leven krijgt dit principe nog een extra dimensie door mijn roeping als bisschop. In die rol draag ik de verantwoordelijkheid voor een hele wijk, een diverse groep mensen met elk hun eigen uitdagingen, vreugden en noden. Het is een taak waarbij je voortdurend moet waken over het geheel: de organisatie, de programma’s en het geestelijk welzijn van de gehele gemeenschap. Soms voelt die verantwoordelijkheid te groot aan en de verleiding is groot om in ‘systemen’ of ‘groepen’ te gaan denken om de druk beheersbaar te houden. Maar ik heb gemerkt dat mijn bediening pas echt kracht krijgt wanneer ik die brede blik durf te vernauwen tot die ene persoon die voor me zit. Wanneer we als leidinggevenden nadenken over hoe we kunnen helpen, is mijn uitgangspunt altijd: één individu tegelijk. Zelfs als ik nadenk over de noden van de wijk, probeer ik geen anonieme massa te zien, maar **het gezicht van die ene broeder of zuster** die worstelt. Als ik me afvraag hoe we de liefde van de Heiland beter kunnen verspreiden, denk ik aan één specifieke persoon en hoe ik diegene op dat moment kan dienen. Want uiteindelijk kun je de hele groep alleen echt bereiken door de enkeling nooit uit het oog te verliezen. Het is de kunst om de herder te zijn die de negenennegentig veilig achterlaat om dat ene schaap te zoeken. ### Christus zichtbaar maken in 2026 Als wij zeggen dat we Jezus zichtbaar willen maken in de wereld, dan betekent dit dat we Zijn ‘één voor één’-benadering moeten overnemen. In een tijd waarin we vaak gefragmenteerd communiceren via schermen, is onverdeelde aandacht een vorm van heilige bediening geworden. Het naar de kerk gaan en in de week ons leven leiden is belangrijk, maar de werkelijke zichtbaarheid van Christus ontstaat in de momenten waarop we de ruis durven uit te schakelen. Wanneer we onze smartphone wegsteken om echt naar de ogen van onze naaste te kijken. Wanneer we in een vergadering niet alleen luisteren naar de feiten, maar ook naar de onuitgesproken zorgen van een collega. Jezus zichtbaar maken betekent dat we een spiegel proberen te zijn van Zijn aandacht. Het betekent dat we in een wereld die schreeuwt om aandacht, kiezen voor de zachtmoedigheid van het luisteren. ### Onze persoonlijke bediening Het poppetje dat ik verstuur is slechts een symbool. De werkelijke ‘zichtbare Jezus’ moeten wij zijn. Wij zijn Zijn handen, Zijn stem en Zijn ogen in deze moderne tijd. Het Boek van Mormon leert ons dat we ‘te allen tijde en in alle dingen en op alle plaatsen’ als getuige van God moeten optreden (Mosiah 18:9). Dat getuigenis zit hem niet altijd in grote woorden of diepe leerstellingen, maar vaak in de rust die we uitstralen in een chaotische wereld. Laten we onszelf vaker afvragen: wie heeft vandaag mijn ‘één voor één’-aandacht nodig? Wie in mijn omgeving voelt zich onzichtbaar in de massa van de digitale wereld? Als we de tijd nemen voor het individu, zoals de Heiland dat deed bij de kinderen in het land Overvloed, dan wordt Hij werkelijk zichtbaar. Dan is Hij niet langer een concept of een beeldje op een kast, maar een levende aanwezigheid in onze gesprekken, onze daden en onze gemeenschap. **Categorieën:** Geloof **Tags:** heden, jezus, naastenliefde --- ### [Wat weten we over Kolob](https://geenszins.info/wat-weten-we-over-kolob/) **Published:** januari 15, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Wat weten we over Kolob en wat is speculatie? Een blik op een boeiende vraag met (te) veel antwoorden. **Content:** Ik schrijf deze tekst naar naar aanleiding van een vraag die ik hierover heb ontvangen. Het onderwerp vormt een mooi voorbeeld van hoe we omgaan met wat we weten, wat we niet weten, en hoe we moeten accepteren dat we nog niet alles weten. Tegelijkertijd laat het ook zien dat er niets mis is met nadenken over mogelijke betekenissen en interpretaties. ### De grens tussen weten en niet weten Allereerst is het belangrijk om duidelijk het verschil te maken tussen wat we wél en niet exact weten. Veel van de zaken die we bespreken, komen voort uit de schriften. Daarin vinden we informatie, maar het blijft beperkt tot wat destijds is opgeschreven. We hebben sindsdien geen verdere openbaring of verduidelijking hierover gekregen. Dit betekent dat we moeten erkennen dat sommige dingen nog steeds tot het onbekende behoren en dat we misschien pas in de toekomst meer zullen leren – zoals in de schriften beschreven staat: ‘regel op regel, voorschrift op voorschrift’. Met andere woorden, we weten nu al dat er in de toekomst nog nieuwe dingen te ontdekken zijn, wat automatisch inhoudt dat we nog niet alles kunnen weten. Het is essentieel dat we dit beseffen en kunnen accepteren. We zijn echter mensen die graag nadenken over de betekenis van dingen. Het is heel normaal dat we zelf reflecteren over wat bepaalde zaken zouden kunnen betekenen, en daar is op zich niets mis mee. Het is zelfs goed om met open blik te speculeren, zolang we maar heel duidelijk stellen dat dit mogelijke interpretaties zijn en niet als doctrine of vaste leer worden gepresenteerd. ### De schriftelijke basis: wat staat er vast? Als we kijken naar de bronnen die we hebben, dan komen we onvermijdelijk uit bij het [Boek van Abraham](https://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/pgp/abr/3?lang=nld) in de Parel van Grote Waarde. Dit is de enige plek waar de term ‘Kolob’ specifiek wordt gedefinieerd. De feiten die we daaruit kunnen halen zijn dat Kolob de ster is die het dichtst bij de troon van God staat. Het wordt omschreven als de ‘eerste’ en de ‘grootste’ van alle sterren die aan Abraham werden getoond. Een ander opvallend kenmerk is de tijdmeting: één dag op Kolob staat gelijk aan duizend jaar op aarde. Dit wordt in de tekst de ‘tijdberekening van de Heer’ genoemd. Tot slot vernemen we dat Kolob een regerende functie heeft over andere hemellichamen, wat wijst op een zekere kosmische hiërarchie. ### Ruimte voor reflectie: speculatie en interpretatie Omdat de schriftelijke bronnen beperkt zijn, is er door de jaren heen veel nagedacht over wat Kolob precies zou kunnen zijn. Hier maken we de overstap van doctrine naar persoonlijke of wetenschappelijke interpretatie. Op het gebied van de astronomie speculeren sommigen bijvoorbeeld dat Kolob het centrum van ons sterrenstelsel zou kunnen zijn, zoals het supermassieve zwarte gat Sagittarius A\*, omdat dit het zwaartepunt vormt waar alles in de Melkweg omheen draait. Daarnaast is er een sterke symbolische interpretatie waarbij Kolob wordt gezien als een zinnebeeld voor Jezus Christus. In deze visie staat Kolob voor de Verlosser als de ‘Eerstgeborene’ en de bron van licht en orde voor het hele universum. Weer anderen zoeken de verklaring in de metafysica en suggereren dat Kolob zich in een andere dimensie of in een verheerlijkte staat van materie bevindt. Dat zou meteen verklaren waarom onze huidige wetenschappelijke instrumenten en telescopen deze plek nog niet hebben kunnen waarnemen. ### De poëtische kracht van het Hebreeuws Wanneer we dieper in de taal duiken, zien we fascinerende aanwijzingen die de poëtische interpretatie ondersteunen. Veel van de namen in het Boek van Abraham hebben een duidelijke Semitische oorsprong. Neem bijvoorbeeld het woord ‘Kokaubeam’, wat bijna identiek is aan het Hebreeuwse ‘kokabim’, de meervoudsvorm voor sterren. Voor de term ‘Kolob’ zelf wijzen taalkundigen vaak op de Semitische wortel ‘QLB’, wat ‘hart’, ‘midden’ of ‘centrum’ betekent. In die zin hoeven we Kolob niet per se te zien als een geografische coördinaat in de ruimte, maar als het ‘hart’ van de schepping – de spirituele kern waar alles vandaan komt. Ook termen als ‘Shinehah’ (de zon) en ‘Olea’ (de maan) dragen deze gelaagdheid. In de oude nabij-oosterse traditie waren sterren en planeten niet alleen levenloze bollen gas, maar werden ze vaak geassocieerd met ‘intelligenties’ of goddelijke boodschappers. Dit verklaart waarom Abraham in hetzelfde hoofdstuk naadloos overstapt van een les over sterren naar een les over de hiërarchie van geesten. De sterrenhemel was voor de Hebreeën een levende metafoor voor de spirituele orde. ### Mijn persoonlijke bedenkingen Persoonlijk denk ik dat we nooit mogen vergeten dat deze teksten zijn opgeschreven door Hebreeën, die een enorm poëtisch taalgebruik hadden en dus vanuit een bepaalde vorm van poëzie schreven. Dat betekent dat we automatisch ook kunnen nadenken over de poëtische betekenis van bijvoorbeeld een ster en van tijdsinterpretatie in de literatuur. We moeten daarom heel voorzichtig zijn met letterlijke interpretaties. Het zou goed zijn om hierover te spreken met mensen die het Hebreeuws goed begrijpen en de poëtische betekenis ervan in onze eigen taal kunnen duiden. Wanneer we de context van de oorspronkelijke taal begrijpen, opent dat vaak deuren naar betekenislagen die we met een puur westerse, letterlijke bril op over het hoofd zouden zien. Een ‘dag’ van duizend jaar is in die zin misschien geen wiskundige formule, maar een poëtische manier om de kloof tussen het sterfelijke en het eeuwige aan te duiden. ### De culturele impact Het idee van Kolob heeft ook buiten de muren van de Kerk indruk gemaakt. Denk bijvoorbeeld aan de sciencefiction-serie Battlestar Galactica, waarin de mensheid afkomstig is van de planeet ‘Kobol’, wat een duidelijk anagram is. Ook in de muziek leeft het concept voort, met name in de bekende lofzang ‘If you could hie to Kolob’. Deze tekst nodigt ons uit om na te denken over de oneindigheid van tijd en ruimte, en het feit dat er geen einde is aan materie, licht of vooruitgang. ### Conclusie Wat Kolob precies is – een fysieke ster, een symbool voor de Verlosser, of een abstract concept van goddelijke tijd – weten we simpelweg nog niet. En dat is oké. Het proces van nadenken over deze zaken vergroot onze verwondering over de schepping. De kern van de zaak is misschien niet de astronomische locatie, maar de spirituele les: dat er orde is in het universum en dat God dicht bij zijn schepping staat. We wachten geduldig op de ‘regel op regel’ die ons in de toekomst ongetwijfeld meer helderheid zal verschaffen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kolob, schriften --- ### [Geen muren maar resonantie: een eeuwig gezin](https://geenszins.info/geen-muren-maar-resonantie-een-eeuwig-gezin/) **Published:** januari 5, 2026 **Author:** David Geens **Excerpt:** Critici beweren vaak dat de hemel een plek van fysieke scheiding en verdriet is voor gezinnen die niet aan alle eisen voldoen. De openbaring suggereert echter één gezamenlijke plek waar onze sociale banden blijven bestaan, maar de mate van licht en vreugde per persoon verschilt. De uiteindelijke barrière is hierdoor niet fysiek, maar een gevolg van onze eigen geestelijke capaciteiten en de keuze om de gaven van Christus te aanvaarden. **Content:** Voor veel mensen is het concept van een ‘eeuwig gezin’ een van de meest aantrekkelijke en troostrijke leerstellingen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het idee dat de liefde die we hier op aarde opbouwen niet eindigt bij het graf, maar een fundament vormt voor de eeuwigheid, geeft kleur en betekenis aan ons dagelijks bestaan. Het verandert de manier waarop we naar onze partners, kinderen en ouders kijken. Toch roept dit onderwerp ook complexe vragen op. Wat gebeurt er als niet iedereen hetzelfde pad bewandelt? Worden gezinnen in de hemel werkelijk uit elkaar gerukt? ### De kritiek van de ‘verdrietige hemel’ Het is belangrijk om te erkennen dat er kritische geluiden zijn. Critici van het geloof, waaronder mensen zoals John Dehlin, plaatsen vaak scherpe vraagtekens bij de logica achter deze doctrine. Hun argumenten zijn vaak gebaseerd op een zeer strikte, bijna wiskundige interpretatie van kerkelijke teksten. Zij schetsen een beeld van de hemel dat zij de ‘Sad Heaven’ noemen. In dit scenario wordt de hemel voorgesteld als een plek van bittere scheiding. Als een gezin uit vijf personen bestaat en er slechts drie de hoogste graad van heerlijkheid bereiken, zo is de redenering, dan worden de andere twee fysiek verbannen naar een lagere plek. Dit zou betekenen dat de ‘waardige’ gezinsleden voor eeuwig moeten toezien hoe hun geliefden elders verblijven. Volgens critici is de belofte van een eeuwig gezin daarom geen bron van vreugde, maar een instrument van angst en emotionele controle. Het zou een onmogelijke standaard creëren waarbij elk gezinslid perfect moet zijn om de eenheid te bewaren. ### Een vloeibaar beeld van de hemel Hoewel deze kritiek begrijpelijk is vanuit een zwart-wit perspectief, gaat ze voorbij aan de diepere, meer genuanceerde theologie die door veel gelovigen en denkers wordt omarmd. Misschien moeten we de ‘drie graden van heerlijkheid’ niet zien als drie fysiek gescheiden werelden of planeten met muren ertussen. Een veel hoopvoller en waarschijnlijk accurater beeld is dat de hemel één grote realiteit is waarin verschillende ‘graden’ van licht en heerlijkheid naast elkaar bestaan. Denk aan de wereld waarin we nu leven: we delen allemaal dezelfde aarde, maar onze innerlijke werelden verschillen enorm. De een leeft in een staat van diepe spirituele verbondenheid en vreugde, terwijl de ander zich in een donkere kamer van cynisme of eenzaamheid bevindt. Ze ademen dezelfde lucht, maar hun ervaring van de realiteit is totaal anders. ### Dezelfde socialiteit: de kracht van onze banden Een cruciaal schriftvers in dit debat is Leer en Verbonden 130:2, waarin staat: ‘*En dezelfde betrekkingen die hier onder ons bestaan, zullen ook daar onder ons bestaan, maar zullen dan gepaard gaan met eeuwige heerlijkheid, een heerlijkheid die wij nu niet genieten*‘. Dit suggereert dat onze sociale interacties, onze vriendschappen en onze familiebanden niet fundamenteel veranderen in hun essentie. De liefde die we voor elkaar voelen, wordt daar niet plotseling gewist door een bureaucratische beslissing van een hemelse rechter. Als we aannemen dat God een liefdevolle Vader is, is het moeilijk voor te stellen dat Hij actief muren zou bouwen om mensen die van elkaar houden fysiek gescheiden te houden. De scheiding waar de schriften over spreken, is waarschijnlijk veel subtieler en diepgaander dan een simpele geografische grens. ### Geestelijke verwijding: de echte barrière Hier komen we bij het kernpunt: de aard van de scheiding in het hiernamaals is waarschijnlijk niet fysiek, maar geestelijk. We moeten het concept van ‘graden van heerlijkheid’ misschien niet zien als verschillende verdiepingen in een gebouw, maar als verschillende niveaus van geestelijke resonantie. Stel je voor dat twee mensen in dezelfde kamer zitten. De ene persoon heeft een diepe passie voor klassieke muziek en kan urenlang ontroerd raken door de complexiteit van een symfonie. De andere persoon heeft geen enkel oor voor muziek en ervaart het slechts als lawaai. Hoewel ze fysiek naast elkaar zitten, is er een enorme ‘geestelijke verwijding’ tussen hen. Ze kunnen elkaars ervaring niet volledig delen, niet omdat iemand hen dat verbiedt, maar omdat hun innerlijke capaciteit om die specifieke schoonheid te ervaren verschilt. In de eeuwigheid zal dit principe waarschijnlijk centraal staan. Iemand die zijn leven heeft gewijd aan het volgen van Christus, aan bekering en aan het ontwikkelen van goddelijke eigenschappen, heeft een ‘geestelijke capaciteit’ opgebouwd die hem in staat stelt om de volledige aanwezigheid van God te verdragen en ervan te genieten. Iemand die daar bewust niet voor heeft gekozen, zou diezelfde aanwezigheid misschien niet als heerlijk, maar als pijnlijk of overweldigend ervaren. De ‘afstand’ tussen gezinsleden is dus geen muur die door God is opgetrokken, maar een barrière van het hart. Het is een verschil in karakter, in verlangen en in de mate waarin men bereid is om licht te ontvangen. De pijn en eenzaamheid die gepaard gaan met het zich afkeren van Christus, komen voort uit die innerlijke verwijding. Je kunt fysiek dicht bij iemand staan, maar je mijlenver weg voelen omdat je elkaars diepste waarden en vreugdes niet langer deelt. ### Een liefdevolle vader en de wens naar eenheid Het is mijn vaste overtuiging dat een liefdevolle Hemelse Vader alles in het werk stelt om die geestelijke verwijding zo klein mogelijk te houden. Hij is geen God van uitsluiting, maar van radicale inclusie. Zijn hele werk en heerlijkheid is erop gericht om ‘de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen’. Christus is niet gestorven voor een select groepje ‘perfecte’ mensen; Hij is gestorven voor iedereen. Zijn verzoening is de brug die de kloof van onze tekortkomingen overbrugt. De belofte dat wie getrouw blijft, zal delen in de volledige vreugde van een eeuwig gezin, is een absolute zekerheid. Hoewel we de logistiek van hoe dit precies zal werken nog niet volledig begrijpen, weten we dat God rechtvaardig en barmhartig is. Hij zal geen enkele zegening onthouden aan degenen die oprecht proberen naar Zijn licht te wandelen. ### De keuze voor verbondenheid Uiteindelijk is de graad van heerlijkheid die we erven geen vonnis, maar een keuze. Ik geloof dat het een uitzondering zal zijn dat iemand er bewust voor kiest om de band met zijn familie en zijn Schepper definitief door te snijden. De meeste mensen verlangen naar liefde en verbondenheid. De genade van Christus biedt ons de ruimte om te groeien, zelfs voorbij dit leven, totdat we die eenheid kunnen bereiken. Het idee dat we ‘gebroken gezinnen’ zullen hebben in de hemel, past niet bij de beloften van het evangelie. Als God belooft dat alle tranen zullen worden afgewist, dan betekent dit ook dat de pijn van scheiding zal worden geheeld. Of dat nu gebeurt door de groei van degenen die we liefhebben, of door een goddelijke manier van verbondenheid die ons menselijk verstand nu nog te boven gaat, we mogen erop vertrouwen. ### Een anker van hoop De leer van eeuwige gezinnen is geen kille rekensom van wie wel en wie niet ‘binnen’ is. Het is een visioen van oneindige hoop. Het nodigt ons uit om hier en nu te investeren in onze relaties, wetende dat niets wat we met liefde opbouwen verloren gaat. We hoeven niet bang te zijn voor een fysieke scheiding door een harde God. We hoeven alleen maar aandacht te hebben voor de geestelijke verwijding in onszelf. Door dichter naar Christus toe te groeien, groeien we automatisch dichter naar elkaar toe. En in die beweging naar het licht vinden we de garantie dat onze gezinnen inderdaad voor altijd samen kunnen zijn — niet omdat we perfect zijn, maar omdat Zijn liefde en Zijn macht om te redden volmaakt zijn. De belofte staat vast: wie op Christus vertrouwt, zal alle vreugde en alle zegeningen ontvangen die bij een eeuwig gezin horen. Dat is de kern van ons geloof, en het is de mooiste belofte die we ooit hebben gekregen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** eeuwig gezin --- ### [Geloof als werkwoord: wat ik leerde van Elder Holland](https://geenszins.info/geloof-als-werkwoord-wat-ik-leerde-van-elder-holland/) **Published:** december 28, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Elder Holland was een zeldzame denker die de brug sloeg tussen een scherp verstand en een oprecht hart. Zijn boodschap herinnert ons eraan dat we geen perfecte heiligen hoeven te zijn, maar 'gedeukte auto’s' die in alle kwetsbaarheid mogen groeien. Ik zal altijd terugdenken aan zijn blijvende lessen over mildheid, spirituele volharding en het blijven vertrouwen op het licht. **Content:** Gisteren bereikte ons het bericht dat Jeffrey R. Holland is overleden. Het is een moment van reflectie, niet alleen vanwege de positie die hij bekleedde, maar vooral vanwege de unieke stem die hij gaf aan het menselijk bestaan. Voor mij was hij een van die zeldzame denkers die erin slaagde om de schijnbare kloof tussen het hoofd en het hart te overbruggen. Hij was de ‘scholar-apostle’ die met zijn academische scherpte en diepe menselijkheid een taal sprak die resoneren bleef, lang nadat de toespraak was afgelopen. ### Een huwelijk tussen rede en geloof Wat me altijd het meest heeft aangesproken in de woorden van Holland, is zijn weigering om het verstand uit te schakelen ten gunste van het geloof. In een wereld die vaak vraagt om te kiezen tussen ratio en spiritualiteit, pleitte hij voor een ‘huwelijk’ tussen beide. Hij zag intellectuele uitmuntendheid niet als een bedreiging voor het heilige, maar juist als een uitbreiding ervan. In een van zijn toespraken aan de Brigham Young University benadrukte hij dat we moeten durven ‘uniek’ te zijn: wetenschappelijk scherp en spiritueel geworteld. Voor mij is dat een blijvende les. De zoektocht naar kennis – de ‘hoe’-vraag van onze wereld – hoeft de ‘waarom’-vraag van onze ziel niet in de weg te zitten. Holland gaf me de taal om te begrijpen dat een scherp analytisch vermogen en een oprecht geloof in het onzichtbare perfect in dezelfde persoon kunnen wonen. Het is geen compromis, maar een verrijking. ### De schoonheid van het gebroken vat Misschien wel zijn meest indrukwekkende bijdrage aan het publieke debat was zijn openheid over het menselijk tekort. Ik heb vaak gezegd dat een gemeenschap van gelovigen geen museum moet zijn voor heiligen, maar een garage voor gedeukte auto’s. Die gedachte vond ik nergens zo krachtig terug als bij Holland. In zijn iconische toespraak ‘[Like a broken vessel](https://www.churchofjesuschrist.org/study/general-conference/2013/10/like-a-broken-vessel?lang=eng)‘ sprak hij met een ontwapenende eerlijkheid over mentale gezondheid en de rauwheid van het leven. Hij herinnerde ons eraan dat we ‘vaten zijn in de handen van de goddelijke pottenbakker’. Die metafoor draag ik altijd met me mee. Het leven heeft de neiging om ons te deuken, te breken of simpelweg uit te putten. In religieuze kringen bestaat soms de neiging om die pijn weg te poetsen met clichés, maar Holland deed dat niet. Hij valideerde de pijn. Hij leerde me dat een deuk in het chassis de waarde van de mens niet vermindert. Zijn boodschap was altijd dat we mild moeten zijn voor onszelf en voor de anderen in de garage. We zijn allemaal ‘under construction’, en dat is oké. ### Volharden wanneer het licht gedimd is Een ander thema dat als een rode draad door zijn leven liep, was dat van de spirituele vastberadenheid. We kennen allemaal die momenten waarop we een belangrijke keuze hebben gemaakt, vol overtuiging, om vervolgens direct daarna geconfronteerd te worden met twijfel en tegenwind. Holland had daar een prachtig citaat over: ‘***Cast not away therefore your confidence***‘. Hij legde uit dat de grootste weerstand vaak komt nét nadat we een stap in de goede richting hebben gezet. Dat is een principe dat universeel herkenbaar is, of het nu gaat om persoonlijke groei, een nieuw project of een morele keuze. Zijn advies was even simpel als uitdagend: ‘Don’t quit. Keep walking. Keep trying.’ Hij leerde me dat geloven geen passieve toestand is, maar een werkwoord. Het is een actieve keuze om te blijven vertrouwen op het licht dat je hebt gezien, ook als het even donker is om je heen. Die ‘grit’, die spirituele volharding, is een les die ik in elk aspect van mijn leven probeer toe te passen. ### Perfectie als eindbestemming, niet als vertrekpunt We leven in een prestatiesamenleving waarin we constant de beste versie van onszelf moeten presenteren. Ook binnen spiritualiteit kan die druk verstikkend werken. Holland brak die druk open met zijn toespraak ‘***Be ye therefore perfect—eventually***‘. Hij herinnerde ons eraan dat perfectie een verre bestemming is, geen toelatingseis voor het hier en nu. Die focus op progressie in plaats van onmiddellijke perfectie geeft lucht. Het stelt ons in staat om te vallen, op te staan en weer verder te gaan zonder de verlammende angst om te falen. Voor mij is dit een van de meest bevrijdende lessen die hij heeft nagelaten: wees geduldig met jezelf. De goddelijke pottenbakker heeft geen haast; Hij is geïnteresseerd in de richting waarin we bewegen, niet in de snelheid waarmee we de finish bereiken. ### Een getuigenis van licht In zijn laatste publieke optreden, slechts enkele weken geleden, was hij fysiek zichtbaar broos. Maar zijn stem en zijn visie waren krachtiger dan ooit. In ‘[And now I see](https://www.churchofjesuschrist.org/study/general-conference/2025/10/41holland?lang=eng)‘ sprak hij over het licht dat de mist verdrijft. In een tijd waarin we ons vaak verliezen in de complexiteit van de moderne wereld, was hij een ankerpunt. Wat ik van hem meeneem, is dat de diepste waarheden vaak de meest eenvoudige zijn. Hij zag mensen nooit als nummers of als abstracte concepten, maar als individuen met een oneindige potentie. Hij leerde me dat de krachtigste stem niet die van de perfecte expert is, maar die van de mens die zijn eigen gebrokenheid heeft geaccepteerd en van daaruit anderen de hand reikt. ### Een laatste groet Jeffrey R. Holland was voor mij een mentor die ik nooit persoonlijk heb ontmoet, maar wiens woorden mijn interne kompas hebben helpen vormen. Hij leerde me dat je een intellectueel kunt zijn zonder cynisch te worden, een leider zonder je kwetsbaarheid te verliezen, en een zoeker naar waarheid zonder je verstand bij de deur achter te laten. De lessen blijven, ook nu de leraar er niet meer is. De ‘gedeukte auto’ moet weer de weg op, en de dagelijkse taken roepen. Maar ik doe het met een hernieuwde focus op wat hij ons altijd voorhield: wees vriendelijk voor elkaar, werk hard, en verlies nooit je vertrouwen in het licht, zelfs niet op de dagen dat de mist het dikst is. Bedankt voor de woorden, de passie en de onvermoeibare hoop. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** geloof, in memoriam, overlijden, rede --- ### [Een geschenk dat je niet voor jezelf kunt houden](https://geenszins.info/een-geschenk-dat-je-niet-voor-jezelf-kunt-houden/) **Published:** december 24, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn kerstcadeau van 2025: kom en zie. Leer het kompas kennen dat richting en vreugde geeft aan mijn leven. **Content:** Kerstmis is voor velen van ons de mooiste tijd van het jaar. De lichtjes in de straten, de geur van dennennaalden en die specifieke sfeer van verbroedering doen iets met een mens. Het is een tijd waarin we instinctief vaker stilstaan bij wat we voor elkaar betekenen. We geven cadeaus, niet omdat het moet, maar omdat we de mensen om ons heen willen laten weten dat we ze waarderen. Maar het mooiste aan Kerstmis vind ik niet de pakjes onder de boom. Het is de onderliggende gedachte van ‘delen’. Als we iets werkelijk waardevols hebben gevonden – een goed boek, een prachtig muziekstuk of een levenswijze die ons rust geeft – dan is het bijna onmogelijk om dat voor onszelf te houden. Dat is precies de reden waarom ik, juist in deze periode, graag vertel over mijn geloof. ## De schat die we instinctief willen delen Ouderling David A. Bednar, een leider in mijn kerk die ik zeer waardeer, legde dit principe ooit uit aan de hand van een heel herkenbaar voorbeeld. Hij stelde dat wanneer we een geweldig restaurant ontdekken of een film zien die ons diep raakt, we niet wachten tot iemand ons vraagt om een aanbeveling. We vertellen het spontaan aan onze vrienden en familie. We zeggen: ‘Dit moet je echt zien’ of ‘Hier moet je eens gaan eten’. Dat is precies hoe ik mijn lidmaatschap van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen ervaar. Ik vertel er niet over omdat ik een quotum moet halen of omdat ik vind dat iedereen precies moet denken zoals ik. Ik vertel erover omdat ik een ‘schat’ heb ontdekt die mijn leven zoveel rijker heeft gemaakt. Het evangelie van Jezus Christus is voor mij geen abstracte theorie, maar een bron van licht die ik instinctief wil delen met anderen, zeker in een wereld die soms behoorlijk donker kan aanvoelen. In het Nieuwe Testament zien we dit ook gebeuren. Wanneer Andreas Jezus ontmoet en beseft wie Hij is, rent hij niet weg om die kennis voor zichzelf te houden. Hij zoekt zijn broer Simon op en zegt simpelweg: ‘Kom en zie’ (Johannes 1:40-47). Geen ingewikkeld betoog, geen dwang, maar een oprechte, vrijblijvende uitnodiging om deelgenoot te worden van iets moois. ## Geen magische oplossing voor een perfect leven Nu wil ik daar direct iets eerlijks aan toevoegen. Er bestaat soms een misverstand dat gelovige mensen hun leven perfect op de rit hebben, of dat geloof een soort ‘magisch schild’ is tegen alle ellende. Ik kan je uit eigen ervaring vertellen: dat is het niet. Lid zijn van deze kerk en geloven in Christus betekent niet dat mijn problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Ook ik ken momenten van diepe twijfel, stress en verdriet. Ik worstel met de dagelijkse uitdagingen van het leven, met professionele druk en met mijn eigen tekortkomingen. Geloof is geen ‘escape room’ uit de realiteit. Wat het wel is? Een kompas. Wanneer ik midden in een storm zit, zorgt mijn geloof er niet voor dat de wind gaat liggen, maar het geeft me een anker zodat ik niet wegdrijf. Het geeft me een perspectief dat verder reikt dan de dag van vandaag. Het herinnert me eraan dat ik er niet alleen voor sta en dat er een diepere betekenis zit in de moeilijkheden waar we doorheen gaan. Het evangelie biedt geen magische oplossing, maar het biedt wel de kracht om te volharden en de hoop dat er na de nacht altijd weer een ochtend komt. ## Een kerk van mensen, niet van heiligen Soms kijken mensen naar de kerk en zien ze een instituut. Maar als ik naar mijn kerk kijk, zie ik vooral een gemeenschap van mensen. En laten we eerlijk zijn: we zijn geen kerk van perfecte mensen. Integendeel. We zijn een verzameling van individuen die allemaal hun eigen rugzak meedragen, hun eigen fouten maken en hun eigen strijd voeren. Wat ons bindt, is de wens om voor elkaar te zorgen. We proberen de ‘engelen’ te zijn die Christus uitzendt om anderen te helpen. Dat klinkt misschien heel vroom, maar in de praktijk is dat heel aards: het is een maaltijd brengen bij een zieke buur, een luisterend oor bieden aan iemand die het even niet meer ziet zitten, of simpelweg elkaars lasten helpen dragen zonder oordeel. We zijn leerlingen die proberen te groeien, struikelend en wel, maar altijd met de blik gericht op hetzelfde licht. ## Respect voor jouw pad Iets wat voor mij essentieel is in dit hele verhaal, is respect. Ik heb een diepe bewondering voor de manier waarop anderen hun leven inrichten en wat zij geloven. Of je nu moslim bent, jood, katholiek, boeddhist of overtuigd atheïst: ik geloof oprecht dat ieder mens op zoek is naar waarheid en goedheid op zijn of haar eigen manier. Mijn verlangen om mijn geloof te delen komt niet voort uit een gevoel van superioriteit. Ik denk niet dat ik ‘het’ allemaal weet en jij niet. Het komt voort uit verbondenheid. Juist omdat ik zoveel respect heb voor jouw zoektocht, deel ik graag wat mij helpt in de mijne. Jouw overtuigingen doen niets af aan de mijne, en de mijne hopelijk ook niets aan die van jou. We kunnen van elkaar leren en elkaar versterken in die gemeenschappelijke zoektocht naar meer licht en hoop. ## Een uitnodiging voor deze kerst Met Kerstmis vieren we de geboorte van Hem die we het ‘Licht van de Wereld’ noemen. Ik weet dat er op dit moment veel mensen zijn die verlangen naar dat licht. Misschien voel je je eenzaam, misschien maken de zorgen over de wereld je angstig, of misschien ben je gewoon op zoek naar meer diepgang en betekenis in je dagelijks leven. Mijn boodschap aan jou is simpel: dat licht is er. Die hoop is beschikbaar. En soms vinden we die hoop op plekken waar we het niet direct verwachten. Ik reik je daarom mijn hand uit. Niet om je ergens toe te dwingen, maar om je te laten weten dat onze kerkdeuren openstaan. Niet voor perfecte mensen, maar voor iedereen die behoefte heeft aan een gemeenschap waar we proberen Christus te volgen door elkaar lief te hebben en op te bouwen. Als je nieuwsgierig bent naar hoe ik de dingen zie, of als je gewoon eens wilt praten over de grote vragen van het leven zonder dat daar direct een conclusie aan verbonden moet worden, weet dan dat je welkom bent. Mijn uitnodiging is precies die van Andreas lang geleden: kom en zie. Geheel vrijblijvend, vanuit een oprecht hart en met het allergrootste respect voor wie jij bent en waar jij staat in het leven. Ik wens je een kerstperiode vol licht, hoop en vooral veel menselijke warmte toe. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerstmis, zendingswerk --- ### [Licht in het donker: over onkruid, tarwe en de liefde van Christus](https://geenszins.info/licht-in-het-donker-over-onkruid-tarwe-en-de-liefde-van-christus/) **Published:** december 22, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Laten we deze kerst gebruiken om niet te hard te zijn voor onszelf of voor anderen. Tussen tarwe groeit soms onkruid dat we enkel weg kunnen snoeien dankzij Christus en het eofenen in celestiaal denken. **Content:** *Dit is de kersttoespraak die ik hield op 21 december 2025 in de wijk Sint-Niklaas.* ### De donkere dagen als symbool We zitten weer in die tijd van het jaar. De dagen zijn kort, de nachten lang. Als ik ‘s ochtends opsta, is het donker. Als ik mijn werkdag afsluit, is het vaak alweer donker. Er is iets instinctiefs aan de mens in deze periode: we zoeken het licht op. We steken kaarsen aan, we hangen lichtjes in de boom, we kruipen dichter bij elkaar. Traditioneel is Kerstmis het feest van het licht. We vieren de geboorte van Christus, het Licht van de Wereld, dat komt op het moment dat de geschiedenis op zijn donkerst leek. Maar ik wil jullie vandaag uitnodigen om dat niet te zien als een datum op de kalender, maar als een *geestelijke reflex*. Waarom wachten we tot 25 december om te verlangen naar dat licht? Eigenlijk zou dat onze standaardreactie moeten zijn. Telkens wanneer we ons in een ‘donkere periode’ van ons leven bevinden – of dat nu ziekte is, een financiële tegenvaller, twijfel, of eenzaamheid – zouden we diezelfde reflex moeten hebben als nu: *waar is het Licht? Waar is Christus?* Het uitkijken naar Zijn komst is geen geschiedenisles. Het is een actieve levenshouding. Het is de gewoonte om, zodra de schaduw valt, je gezicht naar Hem te keren. ### De akker in onszelf En dat brengt me bij een verhaal dat Jezus vertelde, dat misschien op het eerste gezicht niets met Kerstmis te maken lijkt te hebben, maar dat er voor mij alles mee te maken heeft. De parabel van het onkruid tussen de tarwe. Jullie kennen het verhaal uit Mattheüs 13. Een man zaait goed zaad op zijn akker. Maar terwijl iedereen slaapt, komt zijn vijand en zaait onkruid – waarschijnlijk dolik – dwars door de tarwe heen. Als het groen opschiet, zie je ineens: hé, er groeit hier van alles door elkaar. De knechten raken in paniek en vragen: ‘Heer, wilt u dat wij het onkruid eruit trekken?’ Maar de Heer zegt: ‘Nee. Want als je het onkruid er nu uittrekt, trek je de tarwe mee. Laat ze samen opgroeien tot de oogst.’ Meestal leggen we dit uit als een verhaal over de wereld: de goede en de slechte mensen leven samen op aarde, en aan het einde der tijden, bij het Oordeel, haalt God ze uit elkaar. Dat is de klassieke uitleg. Maar sta mij toe om vandaag een tweede, meer persoonlijke laag aan te boren. Wat als die akker niet de wereld is? Wat als die akker *ik* ben? Wat als die akker *jij* bent? Laten we eerlijk zijn. Ook al zijn we heiligen der laatste dagen, ook al doen we ons best, we blijven, zoals koning Benjamin dat noemde, ‘de natuurlijke mens’. In ieder van ons groeit goed zaad: ons getuigenis, onze vriendelijkheid, onze talenten. Dat is de tarwe. Maar in diezelfde akker – in ons eigen hart – groeit ook onkruid. Er is trots. Er is ongeduld. Er is soms jaloezie, of angst, of een verslaving, of boosheid. Goed en kwaad groeien in ons allemaal *samen* op. ### De noodzaak van tegenstelling Als perfectionisten – en laten we eerlijk zijn, dat zijn we vaak in de kerk – is onze eerste reactie dezelfde als die van de knechten: *weg ermee!* We willen dat onkruid er nu, direct, met wortel en al uitrukken. We haten onze eigen zwakheden. We willen ‘perfect’ zijn, en wel nu meteen. Maar de Heer zegt: *wacht*. Wees voorzichtig. Waarom? Omdat we die tegenstelling nodig hebben om te groeien. Denk terug aan de Hof van Eden. Zonder de val, zonder de kennis van goed en kwaad, was er geen vooruitgang mogelijk. Lehi leerde het ons al in 2 Nephi 2: ‘Want het moet zo zijn, dat er een tegenstelling is in alle dingen.’ Die interne strijd, dat ‘onkruid’ waar je soms zo mee worstelt, heeft een functie. Het herinnert ons eraan dat we afhankelijk zijn van de Heer. Het leert ons nederigheid. Als we enkel tarwe waren, zouden we misschien arrogant worden. De aanwezigheid van het onkruid dwingt ons om te kiezen, elke dag opnieuw, voor het goede. Als we te fanatiek, te agressief proberen om al onze fouten in één keer uit te roeien, beschadigen we onszelf. Je ziet mensen die zo streng zijn voor zichzelf dat ze hun eigenwaarde vernietigen – ze trekken de tarwe mee uit de grond. Ze verliezen hun vreugde in het evangelie omdat ze geobsedeerd zijn door hun fouten. De les van de parabel is geduld. Niet dat we het onkruid moeten *laten staan* voor eeuwig, maar dat we moeten wachten tot we sterk genoeg zijn – tot de tarwe rijp is – om het onderscheid echt te kunnen maken. En daar hebben we Christus voor nodig. Hij is de enige die precies weet wanneer de oogsttijd daar is. Hij helpt ons om, stap voor stap, het kwade los te laten zonder het goede in ons te beschadigen. ### Wij zijn de werklieden En hier wil ik de brug slaan naar ons, hier en nu. In de parabel zijn er ‘maaiers’ of ‘werklieden’ die helpen bij de oogst. Vaak denken we dan aan engelen. Maar wat als wij die werklieden zijn voor elkaar? Kijk eens om je heen in deze zaal. Iedereen die hier zit, is een akker vol tarwe én onkruid. Iedereen heeft prachtige eigenschappen, en iedereen heeft scherpe randjes, fouten en tekortkomingen. Onze taak als medechristenen is niet om met een kapmes door de gemeente te gaan en bij iedereen het onkruid aan te wijzen. ‘Heb je gezien wat hij deed?’ ‘Weet je wat zij heeft gezegd?’ Dat is het onkruid eruit rukken en de tarwe vertrappen. Nee, onze taak is om de tarwe te helpen groeien. Onze taak is om elkaars fouten te *verdragen*. Dat klinkt misschien passief, maar ‘verdragen’ is een werkwoord. Het vraagt kracht. Het betekent dat je ziet dat iemand worstelt (het onkruid), maar dat je ervoor kiest om je te focussen op hun potentieel (de tarwe). Je geeft iemand de tijd en de ruimte om te groeien, net zoals de Heer dat bij jou doet. Dat onderscheid maken – het goede zien ondanks het kwade, en iemand helpen groeien – dat is de kern van naastenliefde. En zoals Mormon ons leerde: ‘Naastenliefde is de reine liefde van Christus.’ ### Naastenliefde in de praktijk En zo zijn we weer terug bij Kerstmis. Want is dit niet de perfecte tijd om die reine liefde te oefenen? Het Kind in de kribbe kwam niet om te oordelen, maar om te redden. Hij zag in de tollenaar een discipel. Hij zag in de overspelige vrouw een ziel die liefde nodig had. Hij zag de tarwe, zelfs als de wereld alleen maar onkruid zag. Hoe kunnen wij dat vandaag doen? Hoe kunnen wij ‘oogsters’ zijn die het goede beschermen? Ik wil jullie een paar concrete, misschien wat andere ideeën meegeven dan gewoon ‘een cake bakken voor de buren’. 1. **De digitale oogst:** We leven in een tijd waarin online meningen als onkruid woekeren. Iedereen schreeuwt. Naastenliefde kan betekenen dat jij degene bent die *niet* fel reageert. Dat jij degene bent die online nuance brengt, of die zwijgt wanneer spreken alleen maar kwetst. Laat je timeline een plek zijn waar tarwe kan groeien, geen slagveld. 2. **Het ‘lege stoel’ principe:** Kijk tijdens de feestdagen eens naar je tafel. Wie ontbreekt er? En dan bedoel ik niet familie die er niet is, maar wie valt er *buiten* jouw normale cirkel? Naastenliefde is iemand uitnodigen die totaal niet op jou lijkt, iemand met wie je misschien ‘niets hebt’. Misschien iemand die worstelt met het geloof, of iemand met een andere achtergrond. Durf je hen binnen te laten zonder ze te willen ‘fixen’? 3. **Professionele talenten inzetten:** Soms denken we dat dienen betekent dat we stoelen moeten klaarzetten. Maar ieder van jullie heeft unieke, professionele talenten. Ben je goed in financiën? Help iemand die in de schulden zit met budgetteren – discreet en zonder oordeel. Ben je handig met computers? Help een oudere buurvrouw zodat ze kan videobellen met haar kleinkinderen. Gebruik je ‘wereldse’ skills voor hemelse doeleinden. 4. **De onzichtbare vergiffenis:** Dit is misschien de moeilijkste. Naastenliefde is ook: de bestuurder vergeven die je afsnijdt in het verkeer. De collega vergeven die met de eer van jouw werk gaat strijken. Niet omdat zij sorry zeggen, maar omdat jij weigert om onkruid van wrok in je eigen hart te laten groeien. Je beschermt je eigen tarwe door de ander los te laten. 5. **Luisteren zonder oplossing:** Als mannen – en ik spreek even voor mezelf – willen we vaak problemen oplossen. Als iemand vertelt over pijn, komen wij met een hamer en spijkers. Maar soms is de grootste daad van liefde gewoon *zitten*. Luisteren. Erkennen dat het moeilijk is. ‘Ik hoor je.’ Dat is water geven aan de tarwe van een ander, zodat ze zelf weer rechtop kunnen staan. ### Celestiaal denken in de kleine dingen We kunnen het niet over onze geestelijke groei hebben zonder stil te staan bij de erfenis die wijlen president Russell M. Nelson ons heeft nagelaten. Zijn oproep – ‘Denk celestiaal!’ – zindert nog steeds na in onze harten. Als we die woorden horen, schieten we vaak in een bepaalde reflex. We denken aan de grote pijlers van ons geloof. Celestiaal denken, dat betekent voor ons: dagelijks in de schriften lezen, op onze knieën gaan in gebed, regelmatig naar de tempel gaan en ons bekeren van onze zonden. En dat klopt. Dat is het fundament. Dat is de grote lijn. Maar ik wil jullie uitnodigen om die uitspraak eens vanuit een ander perspectief te bekijken. Celestiaal denken is ook een oefening in verbeelding. Het betekent dat we ons proberen in te beelden hoe het leven in het celestiale koninkrijk er werkelijk uitziet. En als we ons die plek voorstellen – de plek waar God woont – zien we dan chaos? Zien we dan half afgewerkte projecten? Zien we daar mensen die zeggen: ‘Ach, dat is goed genoeg voor vandaag’? Nee. We weten dat het huis van God een huis van orde is. Hier zit de kern waar ik naartoe wil: **de grote dingen kunnen niet in orde zijn als de kleine dingen dat niet zijn.** Je kunt geen celestiaal leven bouwen als je de details in je leven verwaarloost. Dat begint heel concreet, hier in onze wijk, in onze kleine gemeenschap. Celestiaal denken betekent dat we begrijpen dat ‘onze roeping grootmaken’ niet gaat over hoe belangrijk de titel is, maar over hoe zorgvuldig we de taak uitvoeren. Of je nu wijkadministrateur bent, leerkracht in het jeugdwerk, of stoelen klaarzet voor een activiteit: de manier *waarop* je dat doet, weerspiegelt je begrip van het celestiale. Het gaat over orde. Het gaat over betrouwbaarheid. Het gaat over de kleine dingen doen die onze leiders ons vragen, zonder ze weg te wuiven als ‘onbelangrijk’. Als we gevraagd worden om op tijd te zijn, om een rapportje in te dienen, of om een ruimte netjes achter te laten, dan is dat geen bureaucratie. Dat is training. Het is training in celestiaal burgerschap. Als we de kleine verantwoordelijkheden hier op aarde al niet met zorg en toewijding kunnen behandelen, hoe kunnen we dan verwachten dat ons grotere dingen worden toevertrouwd in het hiernamaals? **En is dat niet precies wat we met Kerstmis zien?** Kijk eens naar het kerstverhaal. De komst van Christus was de grootste gebeurtenis in de geschiedenis van het heelal. Maar hoe voerde de Vader dat uit? Met een ongelooflijk oog voor detail. De profetieën moesten kloppen, de geslachtslijn moest juist zijn, de timing van de volkstelling, de specifieke plaats in Bethlehem, zelfs de doeken waarin Hij gewikkeld werd. Niets werd aan het toeval overgelaten. **God is een God van details.** Wanneer wij in deze kerstperiode onze huizen versieren, doen we dat ook met oog voor detail. We hangen dat ene lichtje net goed. We zorgen dat het eten perfect is. We doen moeite voor de kleine dingen om sfeer te creëren voor onze familie. Mijn uitnodiging is: laten we diezelfde mentaliteit meenemen naar onze dienstbaarheid in de kerk. Laten we celestiaal denken door onze roepingen en taken – hoe klein ze ook lijken – uit te voeren met precisie, met liefde en met orde. Want door zorg te dragen voor de kleine dingen, tonen we aan de Heer dat we klaar zijn voor de grote dingen die Hij voor ons in petto heeft. ### Slot Broeders en zusters, Kerstmis gaat over de komst van Christus in de wereld, maar vooral over de komst van Christus in *ons*. Laten we deze kerst niet alleen kijken naar de lichtjes in de boom. Laten we naar binnen kijken. Wees genadig voor het onkruid in jezelf – je bent nog in de groei. Heb geduld. En kijk naar de mensen om je heen. Wees genadig voor het onkruid in hen. Laten we elkaar helpen om te rijpen tot de oogst. Laten we elkaar beschermen tegen de gure wind, elkaar steunen als de groei pijn doet, en vooral: laten we elkaar liefhebben met die reine liefde van Christus. Want uiteindelijk, als de oogsttijd komt, zal de Heer niet kijken naar hoeveel onkruid we ooit hadden. Hij zal kijken naar hoeveel tarwe we – met Zijn hulp en met elkaars hulp – hebben kunnen laten bloeien. Ik wens jullie een zalig kerstfeest vol licht, geduld en liefde. In de naam van Jezus Christus, amen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerstmis, toespraak --- ### [Een geografische blunder of historische precisie? De zaak van Alma 7:10](https://geenszins.info/een-geografische-blunder-of-historische-precisie-de-zaak-van-alma-710/) **Published:** december 19, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De vermeende geografische fout in Alma 7:10 over de geboorteplaats van Jezus blijkt bij nader inzien een krachtig bewijs van authenticiteit te zijn. Archeologische vondsten in de amarna-brieven tonen aan dat Bethlehem in de oudheid effectief deel uitmaakte van 'het land van jeruzalem', precies zoals de profeet Alma het omschreef. Dat Joseph Smith deze tekst ondanks felle kritiek nooit heeft gewijzigd, laat zien dat hij vasthield aan een historische realiteit die pas decennia na zijn dood door de wetenschap werd herontdekt. **Content:** Tijdens mijn persoonlijke schriftstudie vallen me soms details op die schuren. Het zijn van die momenten waarop je een vers leest dat je al tientallen keren hebt gezien, maar waarbij plotseling een vraag blijft haken. Onlangs gebeurde dat bij het lezen in het boek Alma. Ik stuitte op een profetie die, als je de kaart van Israël in je hoofd hebt, op zijn zachtst gezegd vreemd lijkt. Het gaat om een vers waarin de profeet Alma de geboorte van de Heiland aankondigt. Alma 7:10 zegt het volgende: > ‘En zie, Hij wordt geboren uit Maria in **Jeruzalem**, dat het land van onze voorvaderen is…’ Ik stopte even met lezen. Jeruzalem? Iedereen die de kerstgeschiedenis kent, weet dat Jezus in Bethlehem werd geboren. De evangeliën van Mattheüs en Lukas laten daar geen twijfel over bestaan. Waarom zou een profeet in het Boek van Mormon dan Jeruzalem noemen? Ik besloot deze vraag niet weg te duwen, maar op zoek te gaan naar meer waarheid. Wat ik ontdekte, voert ons terug naar een stoffig archief in de Egyptische woestijn en een politieke wereld van 3.500 jaar geleden. ### Een ‘fout’ die nooit werd hersteld Voordat we in de archeologie duiken, is het belangrijk om naar de bron van de tekst te kijken. Critici van het Boek van Mormon hebben dit vers al sinds 1830 aangegrepen als het ultieme bewijs dat Joseph Smith het boek zelf heeft geschreven. Hun argument is simpel: een ongeschoolde boerenzoon uit de 19e eeuw zou de fout hebben gemaakt om de bekendste stad van Israël te noemen, simpelweg omdat hij de details niet kende. Wat echter opvallend is aan de geschiedenis van dit vers, is de standvastigheid van Joseph Smith. Tijdens zijn leven kreeg hij regelmatig kritiek op deze specifieke passage. Men wees hem erop dat hij een ‘blunder’ had begaan. Als Joseph Smith de auteur was geweest en een fout had willen verhullen, had hij de tekst in de volgende druk eenvoudig kunnen aanpassen naar ‘Bethlehem’. Dat deed hij niet. Hij liet de tekst precies zoals hij die had vertaald. Dit suggereert dat de term ‘het land van Jeruzalem’ geen vergissing was, maar een bewuste, authentieke weergave van een oude tekst. ### De ontdekking van de amarna-brieven [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Amarna_Akkadian_letter.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Amarna_Akkadian_letter.png)*Eén van de armana-tabletten (c) WikiCommons* Mijn zoektocht naar een verklaring bracht me bij een van de belangrijkste archeologische vondsten van de 19e eeuw: de amarna-brieven. In 1887 deed een lokale vrouw in El-Amarna, Egypte, een toevallige ontdekking terwijl ze in de grond groef. Ze vond een verzameling kleitabletten die bedekt waren met een vreemd, spijkervormig schrift. Wat begon als een toevallige vondst, bleek het koninklijke archief te zijn van farao Achnaton, de ‘ketterse’ koning van de 18e dynastie. Deze verzameling van 382 tabletten opent een venster naar de wereld van het Nabije Oosten tussen 1350 en 1330 v.Chr. Dit was een tijd waarin Egypte een wereldmacht was, maar de controle over zijn vazalstaten in Kanaän begon te verliezen. De brieven zijn niet geschreven in het Egyptisch, maar in het Akkadisch, de ‘lingua franca’ of diplomatieke taal van de bronstijd. Dit alleen al is fascinerend: het laat zien dat de wereld toen al een complex netwerk van internationale relaties was. ### De stem van Abdi-Heba Onder deze brieven bevindt zich een reeks correspondentie (bekend als de brieven EA 285 tot en met 290) van een man genaamd Abdi-Heba. Hij was de burgemeester of koning van een stad die in de tabletten ‘Urusalim’ wordt genoemd. Dit is de oudst bekende buiten-bijbelse verwijzing naar Jeruzalem. Wanneer je deze brieven leest, hoor je de wanhoop in zijn stem. Abdi-Heba was een loyale vazal van de farao, maar hij werd belaagd door vijandige groepen (de zogenaamde Habiru) en rivaliserende lokale vorsten. Hij smeekt de farao herhaaldelijk om militaire steun. Maar wat voor onze studie van Alma 7:10 cruciaal is, is de manier waarop hij zijn territorium omschrijft. Hij spreekt namelijk niet alleen over zijn stadsmuren. Hij gebruikt consequent de term **‘māt urusalim’**, wat letterlijk vertaald ‘het land van Jeruzalem’ betekent. ### Bethlehem als onderdeel van Jeruzalem De meest onthullende details vinden we in brief EA 290. In deze specifieke brief doet Abdi-Heba verslag van de politieke chaos in zijn regio. Hij schrijft aan de farao dat een stad genaamd *Bit-Ninu’arta* is overgelopen naar de vijand. Wetenschappers, waaronder vooraanstaande archeologen zoals William F. Albright, hebben vastgesteld dat *Bit-Ninu’arta*de oude Kanaänitische naam is voor Bethlehem. De naam betekent ‘Huis van de godin Ninurta’. In latere tijden, toen de Hebreeuwse taal de overhand kreeg, werd dit ‘Beit Lechem’ (Huis van Brood). De brief van Abdi-Heba bewijst iets essentieels: Bethlehem werd in de oudheid beschouwd als een stad die toebehoorde aan ‘het land van Jeruzalem’. Het was een satellietstad of een dorp dat onder de administratieve en juridische controle van de hoofdstad Jeruzalem viel. Voor een inwoner van die regio, of voor iemand die de oude registers van die regio kende, was het volkomen correct om te zeggen dat iets in Bethlehem plaatsvond ‘in het land van Jeruzalem’. ### Waarom de terminologie van Alma klopt Dit brengt ons terug bij de tekst van het Boek van Mormon. Als we Alma 7:10 nauwkeurig lezen, zien we dat Alma een zeer specifieke constructie gebruikt. Hij zegt niet simpelweg ‘in de stad Jeruzalem’. Hij zegt: ‘te Jeruzalem, dat het land van onze voorvaderen is’. Deze toevoeging is cruciaal. Voor de Nephieten, die Jeruzalem hadden verlaten in 600 v.Chr., was Jeruzalem meer dan alleen een verzameling gebouwen. Het was hun moederland, hun hele geografische identiteit. Voor hen omvatte ‘Jeruzalem’ de hele regio waar hun voorouders hadden gewoond, inclusief de omliggende dorpen zoals Bethlehem. Het feit dat de term ‘land van Jeruzalem’ in de amarna-brieven voorkomt, maar bijna nergens in de Bijbel op die specifieke manier wordt gebruikt, is een sterk argument voor de authenticiteit van het Boek van Mormon. Joseph Smith kon in 1830 onmogelijk op de hoogte zijn geweest van de inhoud van de amarna-brieven; ze lagen nog diep begraven onder het Egyptische zand en het spijkerschrift was nog nauwelijks ontcijferd. ### De diepere betekenis van onze zoektocht Wat leert dit ons over hoe we met vragen in onze schriftstudie moeten omgaan? Voor mij bevestigt dit dat we niet bang hoeven te zijn voor schijnbare tegenstrijdigheden. Vaak is wat wij als een ‘fout’ beschouwen, simpelweg een gebrek aan context aan onze kant. De amarna-brieven geven ons een tastbaar bewijs dat de wereld van de profeten veel complexer en rijker was dan we soms aannemen. Ze laten zien dat de taal van het Boek van Mormon perfect aansluit bij de werkelijke historische verhoudingen van het oude Nabije Oosten. Wanneer ik nu Alma 7:10 lees, zie ik geen geografische vergissing meer. Ik zie een profeet die spreekt met een nauwkeurigheid die de tijd heeft doorstaan. Ik zie een vertaler die, ondanks spot en kritiek, trouw bleef aan de woorden die hij doorkreeg. En bovenal zie ik dat waarheid, hoe diep ze ook begraven ligt, uiteindelijk altijd door het stof heen zal spreken. Het land van Jeruzalem was inderdaad de plek waar de Zoon van God zijn intrede in de wereld deed. En dankzij een paar kleitabletten uit een vergeten archief, weten we nu dat die omschrijving preciezer is dan we ooit hadden durven vermoeden. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** boek van mormon, schriftstudie --- ### [Enkele verrassende ontdekkingen over geloof, geluk en gezondheid](https://geenszins.info/enkele-verrassende-ontdekkingen-over-geloof-geluk-en-gezondheid/) **Published:** december 18, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Gezamenlijke kerkbezoeken verlengen je leven aanzienlijk en beschermen je tegen depressie en wanhoop veel sterker dan individuele spiritualiteit dat kan. De huidige crisis van het christendom is echter vooral geworteld in het uiteenvallen van het huwelijk en het verdwijnen van de aanwezige vader, wat leidt tot een golf van eenzaamheid en een haperende geloofsoverdracht. De krachtigste manier om geloof door te geven aan de volgende generatie is niet via formele lessen, maar door authentieke, 'messy' en ongeplande gesprekken op alledaagse momenten. **Content:** Ik heb me de afgelopen tijd verdiept in een berg data die mijn kijk op het belang van geloof versterkt.. Als iemand die dagelijks bezig is met systemen en algoritmen, zoek ik vaak naar patronen. Maar de patronen die professor [Tyler J. VanderWeele](https://www.youtube.com/watch?v=ti6Oajp_yj8) van Harvard en de organisatie [Communio](https://communio.org) hebben blootgelegd, gaan niet over software; ze gaan over de ‘broncode’ van het menselijk welzijn. Het gaat over de onmiskenbare link tussen religieuze gemeenschappen en wat we ‘human flourishing’ noemen. ### Het onverwachte medicijn: religieuze gemeenschap en gezondheid Wat ik las in de onderzoeken van VanderWeele is ronduit spectaculair. In een wereld waar we ‘spiritueel maar niet religieus’ tot de nieuwe standaard hebben verheven, laten de cijfers zien dat we daarmee misschien wel ons eigen welzijn ondermijnen. VanderWeele toont aan dat het specifiek de **gezamenlijke deelname** aan religieuze diensten is die de doorslag geeft voor onze gezondheid. Uit data van de ‘Nurse’s Health Study’, waarbij 70.000 deelnemers 16 jaar lang werden gevolgd, bleek dat regelmatige kerkbezoekers maar liefst 33% minder kans hadden om te overlijden tijdens de looptijd van het onderzoek. Maar de impact op onze mentale staat is misschien nog wel indrukwekkender: - Regelmatige kerkgangers hebben 27% minder kans op een depressie. - Ze hebben een vijf keer lagere kans om zelfmoord te plegen. - Deelnemers aan diensten zijn 50% minder waarschijnlijk om te scheiden. - Religieuze participatie beschermt tegen de ‘deaths of despair’—overlijden door drugs, alcohol of zelfmoord—met een vermindering van 68% bij vrouwen en 33% bij mannen. Het cruciale punt dat de professor maakt, is dat deze effecten **niet** worden gevonden bij mensen die alleen thuis bidden of mediteren. Er is iets aan de gemeenschappelijke ervaring, de ‘accountability’ naar elkaar toe en de gedeelde leringen, dat ons letterlijk in leven houdt. ### Waarom werkt de kerkbank beter dan de yoga-mat? [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Tyler-VanderWeele-1024x576.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Tyler-VanderWeele.webp)*Tyler J. VanderWeele* VanderWeele graaft diep naar het ‘waarom’. Sociale steun verklaart slechts een kwart van het effect op onze levensduur. De rest zit in dieperliggende mechanismen. 1. **Morele kaders**: De gemeenschap versterkt overtuigingen, zoals de morele overtuiging dat zelfmoord verkeerd is, wat een krachtige buffer vormt in donkere tijden. 2. **Vergeving**: Religies zoals het christendom promoten vergeving van anderen, wat in de medische literatuur direct gekoppeld wordt aan minder angst, minder depressie en een betere emotionele regulatie. 3. **Accountability**: In een gemeenschap houden we elkaar verantwoordelijk voor ons gedrag. Dit helpt ons om destructieve gewoonten te vermijden en moedigt ons aan tot ‘liefde en goede werken’. 4. **Het lichaam van Christus**: De metafoor van Paulus over de kerk als een lichaam illustreert hoe de sterktes van de één de zwaktes van de ander compenseren. ### De kern van de crisis: waarom het christendom echt krimpt [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/10Takeaways-communio-791x1024.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/10Takeaways-communio.webp) In het tweede deel van mijn zoektocht kwam ik uit bij de ‘[Nationwide Study on Faith and Relationships](https://communio.org/nationwide-study/)‘ van Communio. Veel experts wijzen naar secularisatie of de wetenschap als oorzaak voor de leegloop van kerken, maar Communio stelt dat dit symptoombestrijding is. De echte wortel van de crisis ligt bij de **instorting van het gezinsleven**. De data laten een ongemakkelijke waarheid zien: de achteruitgang van het christendom is onlosmakelijk verbonden met het verdwijnen van de ‘**resident father**‘—de vader die in huis woont en getrouwd is met de moeder van zijn kinderen. De groei van het aantal mensen dat zich niet meer identificeert met een religie (de ‘nones’) zal waarschijnlijk pas stoppen 25 tot 30 jaar nadat de neergang van het getrouwde vaderschap tot stilstand is gekomen. Bovendien is het huwelijk binnen de kerk zelf een bron van geluk die we vaak onderschatten. Hoewel we in de media vaak horen over de ‘beperkingen’ van het huwelijk, zijn getrouwde mensen gemiddeld tevredener en minder eenzaam dan wie dan ook in de kerk. Daarentegen is eenzaamheid een ware epidemie onder de ongehuwden: bijna twee derde van de nooit-getrouwde dertigers voelt zich eenzaam— een hoger percentage dan onder weduwen. We moeten het huwelijk weer gaan zien als een ‘Cornerstone’ (een fundament) in plaats van een ‘Capstone’ (een sluitstuk dat pas komt als de rest van je leven al perfect is). ### De kracht van de keukentafel: hoe geloof echt overleeft Dit brengt me bij misschien wel de meest waardevolle les voor ons als ouders. We maken ons vaak zorgen of we onze kinderen wel genoeg formele religieuze lessen meegeven. Maar recent onderzoek van Communio en het [Human Flourishing Program van Harvard](https://hfh.fas.harvard.edu) wijst op iets heel anders. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Picture1-1024x365.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/12/Picture1-scaled.png)Het zijn de **‘messy, informal, off-the-cuff’ gesprekken** die er werkelijk toe doen bij het helpen van kinderen om een blijvend geloof te ontwikkelen. We denken vaak dat we het ‘perfect’ moeten doen, maar kinderen hebben meer aan authenticiteit. Juist die ongeplande momenten—aan de eettafel, tijdens de afwas of in de auto—blijken statistisch veel belangrijker te zijn dan de meest formele kerkelijke opvoeding. Waarom is dat zo? - **Frequentie boven formaliteit**: Wanneer kinderen hun ouders in het dagelijks leven informeel horen praten over God of over hoe hun geloof hen helpt bij tegenslag, wordt geloof iets ‘echts’ in plaats van een theoretisch concept. - **Veiligheid voor twijfel**: In een informeel gesprek is er ruimte voor de ‘messy’ vragen van een kind. De druk om het ‘juiste’ antwoord te geven valt weg, waardoor er ruimte komt voor een diepere, persoonlijke overtuiging. - **Authenticiteit**: Kinderen zien geloof in actie. Ze zien hoe een vader of moeder omgaat met stress of ruzie vanuit hun geloofsovertuiging. Hoewel de data van VanderWeele aantonen dat het bijwonen van diensten cruciaal is voor de **gezondheid**, is het de informele geloofsbeleving thuis die de **continuïteit** van dat geloof over generaties heen waarborgt. Het is de combinatie van de wekelijkse gemeenschap (de ‘accountability’ en steun) en de dagelijkse ‘messy’ gesprekken die voor echte bloei zorgt. ### Een uitnodiging tot verbinding Als ik dit alles op me laat inwerken, dan is de conclusie helder. We kunnen niet in ons eentje ‘bloeien’. De wetenschappelijke lofzang op de kerkbank is geen pleidooi voor religie als ‘therapie’, maar een erkenning van een fundamentele menselijke behoefte aan een gedeelde morele visie en echte verantwoordelijkheid naar elkaar toe. Mijn oproep? Laten we de kerkbank niet langer zien als een verplichting, maar als een vitale bron van gezondheid. En laten we thuis de druk van de ketel halen. Je hoeft geen theoloog te zijn om je kind de weg te wijzen. Een informeel gesprek aan de keukentafel over waarom je die dag hoop putte uit je geloof, is krachtiger dan elk zondagsschool-curriculum. Het onderzoek van VanderWeele en Communio is een uitnodiging terug naar huis: naar de gemeenschap en naar het hart van het gezin. Want daar, in de rommelige realiteit van het samen-zijn, vindt de mens zijn ware bloei. Iets wat onze profeten al langer zeggen: het gezin is het fundament en de belangrijkste kerkplaats is thuis. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, gezondheid, kerkbezoek --- ### [Burn-out: help jezelf door een ander te helpen](https://geenszins.info/burn-out-help-jezelf-door-een-ander-te-helpen/) **Published:** december 12, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De enorme prestatiedruk en de cultuur van 'alles moet' leiden tot steeds meer burn-outs bij dertigers en zelfs burgemeesters. Naast rust geloof ik dat de spirituele kracht van het dienen van anderen een essentiële oplossing biedt. Door jezelf weg te cijferen in 'bediening', verschuift de focus van eigen prestaties naar naastenliefde, wat helpt om mentaal echt te herstellen. **Content:** Ik luisterde onlangs naar de podcast *[Het Kwartier](https://www.vrt.be/vrtnws/nl/luister/podcasts/programma/het-kwartier~program-55f7d28c-af40-43ca-884d-980d5e96212e/broadcast-16007ae7-2b01-4645-b34f-6bb118a775ea/)* en ik werd getroffen door een pijnlijke realiteit: het aantal jonge mensen tussen 18 en 34 jaar dat thuiszit met een burn-out is op vier jaar tijd meer dan verdubbeld. Dat zijn hallucinante cijfers. Het is een fenomeen dat we niet meer kunnen negeren en dat alle lagen van de bevolking raakt. Zelfs Mathias De Clercq, de burgemeester van de stad Gent, gaf recent in *[De Standaard](https://www.standaard.be/politiek/gentse-burgemeester-mathias-de-clercq-ik-heb-ernstig-overwogen-om-helemaal-te-stoppen.-maar-ik-doe-het-te-graag/111436408.html)* toe dat hij ernstig overwogen heeft om te stoppen. Hij botste op zijn limieten, ondanks dat hij zijn job doodgraag doet. Het zette me aan het denken. Niet alleen als bedrijfsleider die ziet hoe hoog de lat ligt, maar ook als gelovig mens. Want hoe gaan we om met die druk in een wereld die nooit stilstaat? En is de standaardoplossing die de wereld ons aanreikt wel compleet? ### De perfecte storm: alles kan, dus alles moet In de podcast werd de vinger op de zere plek gelegd. We zijn opgegroeid met het idee dat alles kan. De wereld ligt aan onze voeten, vliegtuigtickets zijn goedkoop, het internet verbreedt onze blik. Maar de keerzijde van die medaille is genadeloos: als alles *kan*, heb je al snel het gevoel dat alles ook *moet*. We willen niet alleen professioneel scoren. We willen ook de perfecte ouder zijn, een rijk sociaal leven hebben, sportieve doelen halen die goed staan op Strava, en tussendoor nog culinair lunchen – zolang het maar “Instagrammable” is. We verdrinken in de mogelijkheden. Het resultaat is wat psychologen “zelfkritisch perfectionisme” noemen. We vragen ons constant af: “Ben ik wel goed genoeg?”. En als het licht dan uitgaat – als we mentaal en fysiek crashen – krijgen we vaak hetzelfde advies: “Neem tijd voor jezelf.” “Zet jezelf op de eerste plaats.” “Wees mild voor jezelf”. Begrijp me niet verkeerd: dat is absoluut waar. Als je been gebroken is, moet je rusten. Als je geest gebroken is, is die rust en professionele begeleiding net zo noodzakelijk. ### Een spirituele paradox Toch knaagt er iets bij mij aan die eenzijdige focus op ‘self-care’. In onze moderne psychologie staat het ‘ik’ centraal bij herstel. We moeten onze grenzen bewaken, onszelf afschermen en focussen op onze eigen noden. Maar vanuit mijn geloofsovertuiging als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, geloof ik dat er nog een andere dimensie is. Een spirituele dimensie die vaak over het hoofd wordt gezien, maar die juist een krachtig tegengif kan zijn voor de rat race. Er schuilt namelijk een groot gevaar in te veel focus op jezelf: je blijft rondjes draaien in je eigen hoofd. Je eigen problemen, je eigen tekortkomingen en je eigen stress blijven het middelpunt van je universum. Er is een oud christelijk principe dat haaks staat op onze huidige tijdgeest, maar dat in de praktijk een wonderbaarlijke genezende werking heeft: **jezelf vinden door jezelf te verliezen in de zorg voor een ander.** ### De kracht van ‘bediening’ Binnen onze geloofsgemeenschap kennen we het concept ‘bediening’ (of *ministering*). Voor iemand die niet vertrouwd is met onze kerk klinkt dat misschien als een zwaar, theologisch woord, of als een administratieve taak. Maar de essentie is prachtig en, denk ik, relevanter dan ooit. Bediening is niet zomaar “iets goeds doen voor een buurman”. Het is een fundamentele levenshouding waarbij je bewust omziet naar de mensen om je heen, zoals Jezus Christus dat deed. Het gaat niet om het afvinken van een bezoekje. Het gaat om oprechte interesse: “Ik zie jou. Ik zie je noden. Ik ben er voor jou.” Waarom helpt dit tegen burn-out? Omdat dienen je perspectief radicaal kantelt. Wanneer je je actief inzet voor iemand anders – een zieke bezoeken, een luisterend oor bieden aan iemand die eenzaam is, of gewoon een praktische klus klaren voor een jong gezin – gebeurt er iets in je hersenen én in je ziel. Je stapt uit de tunnelvisie van je eigen stress. De constante interne dialoog van “moeten” en “presteren” valt even stil, omdat je focus verlegd is naar de ander. ### Uit de rat race, in de gemeenschap Spiritueel gezien geloof ik dat God ons zo gemaakt heeft. We zijn niet gemaakt om als geïsoleerde individuen te strijden voor de eerste plek. We zijn gemaakt voor verbinding. In onze kerkelijke gemeenschap proberen we dat vangnet te zijn. Bediening zorgt ervoor dat niemand onzichtbaar is. Het creëert een cultuur waarin het oké is om even niet sterk te zijn, omdat je weet dat er anderen zijn die voor jou ‘bedienen’ als jij het niet kan. - Het haalt de focus weg van *status* (wat heb ik bereikt?) naar *betekenis* (wat heb ik betekend voor een ander?). - Het vervangt de vluchtige likes op sociale media door diepe, menselijke connectie. Natuurlijk is dit geen magische oplossing. Lid zijn van een kerk maakt je niet immuun voor de druk van de maatschappij. Ook in onze kerkbanken zitten mensen die worstelen, die uitgeput zijn, die het gevoel hebben dat ze falen. Ook wij moeten waken voor de valkuil dat we ‘bediening’ niet ook weer gaan zien als een taak die ‘moet’ en waar we ‘perfect’ in moeten zijn. ### Een nieuwe manier van herladen Maar ik ben ervan overtuigd dat de actieve beoefening van naastenliefde een essentiële sleutel is tot duurzaam geluk. Het is een manier om te herladen die niet passief is (zoals op de bank liggen), maar actief en zingevend. Als je voelt dat je vastloopt, is de reflex vaak om je terug te trekken. Probeer eens, hoe klein ook, het tegenovergestelde. Kijk om je heen. Wie heeft er hulp nodig? Door die ander te helpen, heel je vaak ongemerkt een stukje van jezelf. Misschien is dat wel de ultieme spirituele les voor onze tijd: de weg uit de burn-out is niet alleen een weg naar binnen, maar ook een weg naar buiten. Naar de ander toe. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** bediening, burn-out --- ### [Vergast u aan Zijn liefde: een patroon voor houvast](https://geenszins.info/vergast-u-aan-zijn-liefde-een-patroon-voor-houvast/) **Published:** december 6, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** ‘Hef uw hoofd op en vergast u aan zijn liefde.’ In onzekere tijden is dit vers uit Jakob geen passieve troost, maar een actieve uitnodiging. Gods liefde is geen lichte snack, maar krachtvoer voor wie oprecht zoekt. Maar hoe blijf je staande in de storm? Voor mij is ‘onwrikbaar zijn’ geen toeval is, maar het resultaat van een bewust patroon: focus, studie en volharding. Daarom pleit ik voor actief geloven: je verlangen is de start, je zoektocht de weg naar vastigheid. **Content:** Er is een tekst in het Boek van Mormon die me de laatste tijd niet loslaat. Het komt uit het boek Jakob, geschreven door een man die in moeilijke tijden leefde en vaak zware boodschappen moest brengen. Maar midden in al die ernst, richt hij zich plotseling tot de mensen die het goed proberen te doen. Hij zegt: > ‘O, u allen die rein van hart bent, hef uw hoofd op en neem het aangename woord van God aan en vergast u aan zijn liefde; want dat mag u, als uw gemoed onwrikbaar is, voor eeuwig doen.’ (Jakob 3:2) De wereld om ons heen kan hard zijn. Soms voelt het alsof de grond onder onze voeten beweegt. Juist daarom vind ik deze uitnodiging zo krachtig. Er staat niet simpelweg dat we Gods liefde moeten ‘voelen’ of ‘bemerken’. Er staat: *vergast u*. In het Engels is het *feast upon his love*. Dat is een actief werkwoord. Het is geen lichte snack; het is een feestmaal. Het suggereert dat Gods liefde voeding is. Het is brandstof. En het mooiste aan deze tekst? Het is beschikbaar voor iedereen die ‘rein van hart’ is. Dat betekent niet dat je perfect moet zijn of dat je alles al op een rijtje moet hebben. Een rein hart begint met een oprecht verlangen. Als je diep vanbinnen de wens hebt om het goede te doen, om God te zoeken, dan is deze uitnodiging voor jou. Je mag je hoofd opheffen. Je hoeft je niet te laten neerhalen door de ruis van de wereld. Je mag aanschuiven en je laven aan die liefde. Dat is geen beloning die je pas aan het einde van de rit krijgt; het is krachtvoer voor *nu*. ### Een patroon van onwrikbaarheid Maar hoe doe je dat? Hoe blijf je overeind staan zodat je van die liefde kunt blijven genieten? In de tekst staat een belangrijke voorwaarde: *als uw gemoed onwrikbaar is*. Onwrikbaar. *Unshaken*. Dat klinkt misschien als een eigenschap die je wel of niet hebt, als een soort aangeboren stalen zenuwen. Maar als ik naar Jakob kijk – en naar mijn eigen leven – zie ik iets anders. Onwrikbaarheid is geen karaktertrek; het is het resultaat van een bewust patroon. Ik ben zelf iemand die enorm houdt van zoeken, van studeren en van dingen tot op de bodem uitzoeken. Passief afwachten tot ik ‘verlicht’ word, werkt voor mij niet. En als ik de teksten van Jakob analyseer, zie ik dat hij dat ook niet deed. Hij ontwikkelde zijn onwrikbaarheid door drie actieve stappen, die ook wij kunnen zetten: **1. Focus (De mindset)** Nog voor hij over het feestmaal begint, zegt Jakob: ‘Aanschouwt God met onwrikbaarheid van geest’. Het begint met kijken. Waar richt jij je blik op als het stormt? Focus je op de chaos, of zet je je blik vast op God? Het is een bewuste keuze van je mindset. **2. Studie (Het werk)** Dit is het punt dat mij persoonlijk het meest aanspreekt. Jakob schrijft later dat zijn geloof onwrikbaar werd *omdat* ze de profeten onderzochten (*searched*). Geloof is niet blind. Het vraagt om intellectuele en geestelijke arbeid. Ik geloof heilig in het blijven onderzoeken, lezen en leren. Je bouwt geen fundering door niets te doen; je bouwt die door kennis te vergaren en te graven in het woord. **3. Resultaat (De standvastigheid)** Wanneer Jakob aan het einde van zijn leven wordt uitgedaagd door iemand die hem van zijn stuk wil brengen, zegt hij simpelweg: ‘Ik kon niet worden wankel gemaakt.’ Dat was geen arrogantie. Dat was het logische gevolg van zijn focus en zijn studie. ### Een actief pad voor iedereen We vatten het evangelie vaak samen in stappen: geloof, bekering, doop, en volharden tot het einde. Soms klinkt dat als een lijstje dat we moeten afvinken. Maar als ik naar deze tekst kijk, zie ik het anders. Het is een uitnodiging tot actie. Het pad naar God is geen passieve wachtkamer. Het is een actieve zoektocht. Het begint met dat simpele, pure verlangen in je hart – het verlangen om aan dat feestmaal deel te nemen. Dat verlangen zet je in beweging om te focussen en te studeren. En juist in dat actieve proces, in dat ‘zoeken’, vind je de stabiliteit die je nodig hebt. Dus, als je je vandaag onzeker voelt, of als de wereld overweldigend lijkt: hef je hoofd op. Je verlangen is genoeg om te beginnen. Ga op zoek. Blijf leren. Blijf je focus richten. En weet dat er, midden in die zoektocht, een feestmaal van liefde op je wacht waar je je voor eeuwig aan mag vergasten. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, onderzoeken, volhouden --- ### [Waarom mijn geloof nooit 'af' is: de kracht van updates vanuit de hemel](https://geenszins.info/waarom-mijn-geloof-nooit-af-is/) **Published:** december 4, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Ik geloof niet in een statisch geloof maar in een 'open canon' waarbij God nog steeds nieuwe inzichten geeft. Omdat wij zelf onvolmaakte mensen zijn die nog volop in de steigers staan, moet ook de kerk blijven evolueren om ons effectief bij Christus te kunnen brengen. Dit maakt religie voor mij geen starre blik op het verleden, maar een dynamisch proces van oneindige groei. **Content:** In mijn professionele leven bij DMVH bouwen we software. Als ik vandaag een platform zou opleveren en tegen de klant zou zeggen: “Ziezo, dit is het. Dit is de broncode, hier veranderen we de komende 200 jaar niets meer aan”, dan zou ik mezelf uit de markt prijzen. De wereld verandert. Technologie evolueert. Wat vandaag ‘state of the art’ is, is morgen verouderd. Goede software is nooit statisch; het is een levend ecosysteem dat voortdurend nieuwe functionaliteiten en updates krijgt om relevant en krachtig te blijven. Vreemd genoeg verwachten we van religie vaak het tegenovergestelde. De meeste mensen zien religie als een oud, in steen gebeiteld wetboek. Een statisch bouwwerk dat eeuwen geleden is afgerond. “Het staat geschreven”, en daarmee is de discussie gesloten. Als er dan iets verandert in onze maatschappij of in onze wetenschappelijke kennis, ontstaat er wrijving. Mensen krijgen het gevoel dat ze moeten kiezen: ofwel ik negeer de moderne wereld, ofwel ik verwerp mijn geloof. Ik ben dankbaar dat ik die keuze niet hoef te maken. ### Een open canon De kern van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is het radicale idee van *voortdurende openbaring*. Wij geloven niet dat God ergens in de eerste eeuw is gestopt met communiceren. Wij geloven in een God die vandaag spreekt, net zoals Hij dat vroeger deed. Wij noemen dit een ‘open canon’. De bijbel is fundamenteel en prachtig, maar niet het laatste woord. Voor mij als IT-ondernemer is dit de enige logische benadering. Waarom zou een God, die de onmetelijke complexiteit van het universum heeft ontworpen, ons achterlaten met enkel een handleiding uit de oudheid om de complexe uitdagingen van de 21e eeuw aan te pakken? ### Geen reparatie, maar evolutie Dit principe, dat wij de ‘voortdurende herstelling’ noemen, betekent dat de kerk ook niet statisch is. Beleid wordt aangepast, organisaties worden efficiënter gemaakt en ons begrip van doctrines verdiept zich. Critici zien verandering soms als zwakte: “Zie je wel, het was vroeger dus niet compleet.” Ik zie het juist als een kracht, vergelijkbaar met een goede ‘product roadmap’. We werken iteratief. In onze theologie heet dat ‘regel op regel, voorschrift op voorschrift’. God dumpt niet de hele database van goddelijke kennis in één keer over ons uit, want dat zou onze menselijke ‘bandbreedte’ te boven gaan. Hij geeft ons wat we op dat moment aankunnen en nodig hebben om de volgende stap te zetten. Het is geen kwestie van repareren wat kapot was, maar van evolueren naar een hoger niveau. Het toont aan dat de hemel nog steeds actief in verbinding staat met de aarde. ### Ruimte voor voortschrijdend inzicht Dit concept is ontzettend bevrijdend voor iemand die rationeel in het leven staat. Het betekent dat mijn geloof niet bang hoeft te zijn voor wetenschap of nieuwe inzichten. Als we iets nieuws leren over de kosmos, de psyche van de mens of de geschiedenis, hoeft dat mijn geloof niet omver te werpen. Mijn theologie heeft ruimte voor nieuwe waarheid, waar die ook vandaan komt. Onze 9e geloofsartikel zegt het prachtig: *‘Wij geloven alles wat God heeft geopenbaard, alles wat Hij nu openbaart, en wij geloven dat Hij nog vele grote en belangrijke dingen (…) zal openbaren.’* Die zin ‘nog vele grote dingen’ houdt me nieuwsgierig. Het betekent dat het beste nog moet komen. ### De menselijke factor: waarom het nooit ‘af’ kán zijn Er is nog een diepere, persoonlijkere reden waarom ik geloof dat de kerk nooit ‘af’ is. Dat heeft niets te maken met beleid, maar alles met de mensen die erin zitten – te beginnen bij mezelf. Als ik heel eerlijk in de spiegel kijk, zie ik iemand die verre van ‘af’ is. Ik heb tekortkomingen, ik maak fouten, ik ben incompleet. Dat is de menselijke conditie. In mijn vaktaal zou je kunnen zeggen: we draaien allemaal op een besturingssysteem dat fundamenteel corrupt is geraakt. We kunnen onszelf niet volledig ‘debuggen’. Daar hebben we een externe kracht voor nodig. Een Redder. Christus. Het idee dat de kerk een kant-en-klaar product zou zijn, suggereert dat de leden ervan kant-en-klare mensen zijn. Niets is minder waar. De kerk is geen museum voor perfecte heiligen, maar een werkplaats voor mensen die nog volop in constructie zijn. Zolang wij als mensen nog niet volmaakt zijn – en dat gaat nog wel even duren – zal de organisatie die ons moet helpen, ook moeten blijven bewegen, leren en zich aanpassen. De kerk is immers niet het doel op zich; het is het voertuig dat ons, met al onze bagage en onvolkomenheden, bij Christus moet brengen. En dat voertuig moet geschikt blijven voor de steeds veranderende weg waarop wij ons bevinden. ### Een fundament voor oneindige groei Wat heeft een zoeker hieraan? Het biedt een perspectief waarin stilstand achteruitgang is. In plaats van mijn geloof te zien als een starre set regels, zie ik het als een robuust besturingssysteem dat ontworpen is voor oneindige schaalbaarheid. De kerncode – de liefde van God en de verzoening van Christus – is stabiel en volmaakt. Maar de applicaties die we daarop draaien, ons begrip en onze toepassing ervan, worden voortdurend geüpdatet en uitgebreid. Als God nog steeds spreekt, betekent dit dat we nooit ‘klaar’ zijn met leren. We hoeven niet bang te zijn voor de toekomst; we kunnen die juist omarmen met nieuwe ‘features’ die ons begrip van Zijn schepping vergroten. Ik hoef vandaag niet alle antwoorden te hebben om toch stevig te staan. Ik weet dat er meer licht en kennis onderweg is. En dat maakt geloven niet tot een conservatieve verplichting, maar tot een dynamisch avontuur. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, kerk, openbaring, religie --- ### [Geloven in tijden van netflix-abonnementen](https://geenszins.info/geloven-in-tijden-van-netflix-abonnementen/) **Published:** november 29, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Tegen het populaire narratief in groeit het christendom wereldwijd, waarbij juist 'veeleisende' geloofsgemeenschappen zoals onze kerk recordaantallen dopen melden omdat mensen op zoek zijn naar zingeving. Echter, net als veel seculiere organisaties kampen we met een 'commitment-crisis', waarbij de groei van actieve gemeenten achterblijft bij de enorme instroom van nieuwe leden. De cruciale les voor ons is dat we de focus moeten verleggen van enkel werven naar het creëren van een hechte familieband, zodat de achterdeur definitief dichtgaat. **Content:** Als je de krantenkoppen in Europa leest, lijkt de conclusie helder: religie is op sterven na dood. Kerken worden omgebouwd tot bibliotheken, lofts of skateparken, en de secularisatie lijkt onstuitbaar. Maar als ik naar de wereldwijde data kijk – echt in de cijfers duik – dan zie ik een heel ander verhaal. Een verhaal dat me fascineert, niet alleen als gelovige, maar ook als iemand die dagelijks bezig is met mensen, organisaties en groei. Het christendom sterft niet. Het is aan het verhuizen. En wat nog interessanter is: de vormen van geloof die het hardst groeien, zijn niet de ‘gemakkelijke’ varianten, maar juist de stromingen die het meeste van hun leden vragen. ### De verrassende cijfers Laten we eerst even de mythe van de krimp doorprikken. Wereldwijd zijn er nu zo’n 2,64 miljard christenen. Dat is een derde van de wereldbevolking. En belangrijker: het christendom groeit jaarlijks met 0,98%, wat sneller is dan de groei van de wereldbevolking zelf. Maar de groei is ongelijk verdeeld. Terwijl Europa inderdaad krimpt (-0,54% per jaar), zien we in Afrika een explosie van 2,59% groei per jaar. Het zwaartepunt verschuift. Er is echter een ‘stille race’ bezig tussen drie grote takken van het christendom, en de resultaten zijn ronduit verrassend. Ten eerste zijn er de **Evangelische christenen**. Je zou denken dat die vooral in de Amerikaanse ‘Bible Belt’ zitten, maar daar stagneert de groei. Waar groeien ze wel? In Iran en Afghanistan. Ja, je leest het goed. In Iran, een islamitische republiek, groeit de evangelische populatie met bijna 20% per jaar. Mensen riskeren daar letterlijk alles voor hun nieuwe geloof. Dan de **Rooms-Katholieke Kerk**. Jarenlang hoorden we verhalen over achteruitgang en schandalen. Maar in 2025 zien we een trendbreuk. Wereldwijd kwamen er in één jaar tijd 15 miljoen katholieken bij. Zelfs in de VS treden er nu meer mensen toe tot de kerk dan dat er vertrekken , en in het seculiere Frankrijk steeg het aantal volwassen dopen met 32%. En tot slot mijn eigen geloofsgemeenschap, de **Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen**. Hoewel kleiner in absolute aantallen, is het momentum hier ongekend. In 2024 werden er 308.682 bekeerlingen gedoopt, het hoogste aantal in bijna dertig jaar. Sterker nog, de periode van juni 2024 tot juni 2025 markeert het hoogste aantal bekeerlingendopen in de hele 195-jarige geschiedenis van de kerk. En opvallend, **ook in Europa kennen we een groei van meer dan 20%**. ### Waarom ‘high demand’ religie wint Wat hebben deze drie groeiers gemeen? Ze vragen iets van je. In een tijd waarin alles ‘on demand’ en vrijblijvend is, zou je verwachten dat mensen op zoek gaan naar een ‘religie-lite’. Een beetje spiritualiteit zonder verplichtingen. Maar de data toont het tegenovergestelde. De liberale kerken lopen leeg, terwijl de groepen die duidelijke leefregels hebben, zendingsdrang tonen en offers vragen, exploderen. Zoals de analyse het stelt: geloof roept nog steeds, vooral daar waar het ‘duidelijk spreekt, opoffering vraagt en transformatie belooft’. Mensen zijn blijkbaar op zoek naar fundamentele verandering, niet naar een bevestiging van de status quo. ### De achilleshiel: de achterdeur staat open Toch is het niet alleen maar hosanna. Als ik met mijn HR-blik naar deze organisaties kijk, zie ik een enorm ‘retentie-probleem’. - Evangelischen groeien als kool, maar in de VS gaat 33% van de leden inmiddels *nooit* meer naar de kerk. - De Katholieke Kerk wint veel zielen, maar verliest er ook het meest aan ‘religieuze switching’; 39% van de ex-katholieken identificeert zich nu als niet-religieus. - En ook bij ons, de heiligen der laatste dagen, zien we dat de oprichting van nieuwe wijken en ringen de ledengroei niet bijhoudt. Dat suggereert dat een significant deel van de bekeerlingen helaas niet actief blijven. Dit is waar het verhaal breder wordt dan religie alleen. We zien namelijk exact hetzelfde patroon bij vakbonden, serviceclubs en vrijwilligersorganisaties. Iedereen kampt met wat ik de ‘commitment-crisis’ noem. Wat dus een paradox vormt met de eerdere vaststelling dat high demand religies net groeien. Daarover straks meer. ### Van lidmaatschap naar abonnement We leven in een wereld van abonnementen. We nemen een proefperiode, kijken of het bevalt, en als het even tegenzit of te veel tijd kost, swipen we naar de volgende optie. Die mentaliteit sijpelt door in onze diepste overtuigingen. De paradox van 2025 is dat we wanhopig op zoek zijn naar gemeenschap en zingeving (daarom die recordaantallen dopen), maar dat we de vaardigheden zijn verleerd om ons langdurig te binden aan instituten die die zingeving faciliteren. We willen de vruchten van de gemeenschap, maar schrikken terug voor de wortels die daarvoor nodig zijn. ### Een les voor ons als heiligen der laatste dagen We mogen blij zijn met die recordcijfers. Het feit dat we de hoogste bekeerlingengroei in bijna dertig jaar zien, bevestigt dat onze boodschap resoneert. Mensen zoeken in 2025 blijkbaar niet naar de weg van de minste weerstand, maar juist naar een geloof met inhoud en structuur. We hoeven ons dus niet te verontschuldigen voor de hoge standaarden die we hebben; dat is juist onze aantrekkingskracht. Maar de kloof tussen het aantal dopen en de groei van nieuwe wijken is een spiegel voor ons allemaal. Als bedrijfsleider weet ik: nieuwe klanten werven is één ding, ze houden is iets anders. In de kerk is dat niet anders. De zendelingen brengen mensen binnen via de voordeur, maar het is aan ons – de gewone leden – om de achterdeur dicht te houden. De les uit de data is helder: **mensen zijn bereid tot grote offers en verandering, maar ze haken af als ze geen echte, blijvende connectie vinden**. In een wereld van vluchtige ‘abonnementen’ en eenzaamheid, moet onze wijk de plek zijn waar vriendschap niet oppervlakkig is. Onze grootste uitdaging voor de komende jaren is niet zozeer ‘meer bekeren’, maar ‘**beter opnemen**‘. We moeten zorgen dat iemand die net gedoopt is, zich niet alleen een ‘lid op papier’ voelt, maar een onmisbaar onderdeel van de familie. Daar ligt onze echte huiswerkopdracht. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** religie --- ### [De wetenschap herontdekt God (maar durft het nog niet te zeggen)](https://geenszins.info/de-wetenschap-herontdekt-god-maar-durft-het-nog-niet-te-zeggen/) **Published:** november 28, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Jarenlang leek het alsof je als slimme wetenschapper wel atheïst moest zijn, maar denkers zoals Philip Goff laten zien dat die tijd voorbij is. Hij ziet duidelijk een kosmisch doel, maar mist nog net dat ene puzzelstukje om te begrijpen wie daarachter zit. Het is tijd dat we stoppen met doen alsof wetenschap en religie vijanden zijn, want ze vertellen eigenlijk hetzelfde verhaal. **Content:** Ik lees graag en veel, en de laatste tijd valt me iets op in de wereld van de filosofie en de harde wetenschap. Jarenlang was de boodschap helder: als je slim bent en de wetenschap serieus neemt, ben je atheïst. Het universum is een toevallige machine, materie is dood en je bewustzijn is een illusie van je brein. Maar dat bastion begint scheuren te vertonen. Een van de interessantste figuren die ik recent heb gevolgd is Philip Goff, een Britse professor en filosoof. Hij is geen zweverige goeroe, maar een serieuze denker die met logische argumenten de vloer aanveegt met het kille materialisme. Zijn stelling? Het universum is niet leeg en dood. Bewustzijn is geen toevallig bijproduct, maar een fundamentele eigenschap van alle materie. ## Van toeval naar doel Goff heeft onlangs een opvallende draai gemaakt. In zijn nieuwste boek, *Why? The purpose of the universe*, neemt hij afscheid van het strikte atheïsme. Hij kijkt naar de kosmos — naar hoe onwaarschijnlijk nauwkeurig de natuurwetten zijn afgesteld voor leven — en concludeert: dit kan geen toeval zijn. Er moet een ‘kosmisch doel’ zijn. Het is fascinerend om te zien hoe dicht hij daarmee langs de waarheid scheert. Als ik zijn ideeën over ‘levende materie’ en een universum dat streeft naar intelligentie leg naast wat ik geloof, zie ik enorme raakvlakken. Het idee dat geest en materie onlosmakelijk verbonden zijn, is voor mij geen nieuwe theorie, maar een eeuwenoud principe. Wie daar meer over wil weten, verwijs ik naar [Leer en Verbonden 29:31-34](https://www.churchofjesuschrist.org/study/manual/doctrine-and-covenants-student-manual-2017/chapter-12-doctrine-and-covenants-29?lang=eng), waar Christus uitlegt dat voor Hem alles geestelijk geschapen is. ## De krampachtige bocht Toch wringt er iets. En dat zie je niet alleen bij Goff, maar bij steeds meer wetenschappers die op dit punt belanden. Ze zien de data. Ze zien dat het universum “bedoeld” lijkt. Maar de stap zetten om dat doel toe te schrijven aan een God? Dat is blijkbaar nog een brug te ver. Je ziet dan een bijna krampachtige intellectuele gymnastiek ontstaan. Men verzint termen als ‘kosmopsychisme’ of speculeert dat het universum *zelf* een soort onpersoonlijk bewustzijn is dat ‘probeert’ goede dingen te doen. Alles wordt uit de kast getrokken om maar niet bij het G-woord uit te komen. Het is tegenstrijdig: wél erkennen dat er een intelligent ontwerp en een doel is, maar de Ontwerper ontkennen. ## Het struikelblok van het lijden Bij Goff is het duidelijk waar de schoen wringt. Hij is inmiddels ‘anti-atheïst’, maar hij kan de christelijke God niet omarmen vanwege één groot obstakel: het lijden in de wereld. Zijn redenering is klassiek: “Als er een almachtige en algoede God is, waarom is er dan zoveel pijn?” Omdat hij daar geen antwoord op heeft, kiest hij voor een middenweg: wel een doel, geen God. En precies daar denk ik: Philip, je zou eens met ons moeten praten. Het antwoord op dat vraagstuk is namelijk beschikbaar. Als je begrijpt dat God geen tovenaar is die lijden creëert voor zijn plezier, maar een Vader die ons in een wereld van wetten en keuzevrijheid laat groeien, valt het kwartje. Het besef dat materie, intelligentie en wetten eeuwig zijn — en dat God *organiseert* in plaats van *tovert* — lost het probleem op waar Goff op vastloopt. Het lijden is geen bewijs van Gods afwezigheid, maar een neveneffect van een universum waarin echte groei en echte keuzes mogelijk zijn. ## Tijd voor intellectuele eerlijkheid Mijn punt is dit: we leven in een boeiende tijd. De wetenschap schuift langzaam op. Steeds meer slimme mensen ontdekken dat het atheïstische verhaal van “alles is zinloos toeval” wetenschappelijk onhoudbaar wordt. Geloof en wetenschap zijn geen vijanden. Sterker nog, ze hebben elkaar nodig om het hele plaatje te zien. Wetenschappers als Goff zijn al halverwege de ladder; ze zien dat er iets moet zijn. Ze missen alleen nog dat laatste stukje inzicht om te begrijpen *Wie* dat is. Wetenschap toont ons steeds vaker dat er een God moet zijn. Het is tijd dat we stoppen met doen alsof dat een onwetenschappelijke gedachte is. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** filosofie, wetenschap --- ### [Het Boek van Mormon: het bewijs groeit, de kritiek krimpt](https://geenszins.info/het-boek-van-mormon-het-bewijs-groeit-de-kritiek-krimpt/) **Published:** november 26, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Uit recent, uitgebreid onderzoek blijkt dat 77% van de 226 vermeende anachronismen in het Boek van Mormon inmiddels archeologisch is bevestigd of opgelost. Deze opmerkelijke verschuiving toont aan dat het boek met de tijd beter wordt, en dat de historische kritiek drastisch is afgenomen sinds 1844. **Content:** Ik ben altijd gefascineerd door de relatie tussen geloof, geschiedenis en wetenschap. Als iemand die veel leest en een actief lid is van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, heb ik gemerkt dat het Boek van Mormon vaak onder vuur ligt. Een van de hardnekkigste pijlers van die kritiek is het argument van **anachronismen** – zaken die in het boek worden genoemd maar die, volgens critici, niet hadden mogen bestaan in het oude Amerika. Mijn visie hierop is duidelijk: we mogen ons niet blindstaren op deze vermeende onnauwkeurigheden. Ik geloof dat we bij de beoordeling van de echtheid van het Boek van Mormon verder moeten kijken dan een puur letterlijke vertaling van elk woord. Zoals ik al vaker heb gedeeld, is dit boek tot ons gekomen via **openbaring**, en openbaring werkt niet altijd met exacte, letterlijke woorden. Het zijn beelden, gevoelens en indrukken die soms moeilijk te vatten zijn in de talige structuren van het 19e-eeuwse Engels. Deze overtuiging wordt nu op krachtige wijze ondersteund door baanbrekend wetenschappelijk onderzoek en een dieper inzicht in de uitdagingen van vertalen. ### Wat is een anachronisme? En hoe zat het in 1844? Het concept van een anachronisme is eenvoudig: het is iets dat op de verkeerde plaats of in de verkeerde tijd staat. Denk aan George Washington in een auto. Voor het Boek van Mormon hebben critici, sinds het boek in 1830 verscheen, lang gewapend met claims over items als **paarden** in Amerika voor Columbus, **staal**, **gerst** en **cement**. Een recent, baanbrekend onderzoek van onderzoeker **[Matt Roper](https://interpreterfoundation.org/author/mattr/)** en de [Interpreter Foundation](https://interpreterfoundation.org) biedt hierop nu een verbijsterend antwoord. Roper documenteerde niet zomaar een paar bezwaren; hij ging door meer dan duizend kritische publicaties en stelde een lijst samen van **226** vermeende anachronismen die archeologisch getoetst konden worden. Het is belangrijk te zien hoe de stand van zaken eruitzag in de vroege dagen van de Kerk. Tussen 1830 en 1844 leken 93 van de 102 destijds geclaimde anachronismen legitiem. Het boek moet er voor veel mensen toentertijd inderdaad ‘nogal dwaas’ hebben uitgezien. Er was nog nauwelijks archeologisch werk verricht in Centraal-Amerika. Zelfs de getuige David Whitmer gaf toe dat hij zich zorgen maakte over de claims van grote steden in het boek, totdat de archeologische ontdekkingen van **Stephens en Catherwood** rond 1842 een keerpunt creëerden. ### De verbluffende resultaten van vandaag Fast forward naar vandaag en de situatie is radicaal anders. Het onderzoek van Matt Roper, dat de kritiek van de afgelopen twee eeuwen meeneemt, laat een ongekende verschuiving zien. Van de totale lijst van 226 claims is het grootste deel nu archeologisch geverifieerd: - **Bevestigd (Groen): ≈77%** van de items zijn geverifieerd als authentiek voor pre-Columbiaans Amerika of de Oude Wereld. - **Trend naar bevestiging (Blauw): ≈14%** van de items is nog niet definitief bevestigd voor de Boek van Mormon-tijd, maar de archeologische data wijst sterk in de richting van bevestiging. - **Nog onbevestigd (Rood): ≈9%** blijft momenteel onopgelost. Dit is een ongelooflijke verbetering. Waar er in 1844 nauwelijks archeologische steun was, zien we nu een vloedgolf van bewijs. Het Boek van Mormon heeft de kritiek dus niet alleen bijgehouden, maar is deze structureel voorbijgestreefd, zelfs nu de claims van critici steeds specifieker en **granulairder** worden. ### De uitdagingen van vertaling en openbaring Dit brengt mij terug bij de essentie van mijn visie: de onvermijdelijke rol van **vertaling** en **semantische expansie**. Vooraanstaande Bijbelgeleerden die betrokken zijn bij het comité van de New Revised Standard Version (NRSV-UE) hebben gesteld dat **anachronisme onvermijdelijk is** in elke vertaling van een oude tekst. Dit komt doordat de vertaler, om de conceptuele betekenis over te brengen, soms moderne of vertrouwde termen moet gebruiken. 1. **Vertalersanachronismen:** Denk aan de King James Version van de Bijbel, waar ‘kandelaars’ worden genoemd. Dit is een anachronisme, want in het oude Israël gebruikte men olielampen. De vertaler koos een bekende term. Critici van het Boek van Mormon houden hier zelden rekening mee. Aangezien we alleen de Engelse vertaling hebben, is de aanwezigheid van een anachronisme geen definitief bewijs dat het Boek van Mormon geen vertaling is. 2. **Semantische expansie (‘Loan Shifting’):** Dit is waar mijn visie over openbaring en beelden samenkomt met de wetenschap. Als de Nephieten in de Nieuwe Wereld een onbekend dier of object tegenkwamen, gaven ze het een naam op basis van iets dat ze kenden uit de Oude Wereld. Dit wordt **semantische expansie** of **loan shifting**genoemd. Het bekendste voorbeeld is het **nijlpaard** (‘rivierpaard’) in het Grieks. In het Boek van Mormon kon de **peccary** (een zwijnachtig dier) gemakkelijk ‘varken’ of ‘zwijn’ worden genoemd door mensen die op zoek waren naar een vertrouwd woord voor een onbekend dier. Dit zijn geen speculatieve, maar **historisch bewezen** manieren waarop taal werkt. De beelden en indrukken die Joseph Smith ontving, moesten door hem in de taal van zijn tijd worden gegoten. ### De noodzaak van geduld Van de kleine lijst die nog onbevestigd is, is er geen enkel ‘iPhone-moment’—geen enkel item waarvan we met zekerheid kunnen zeggen dat het **absoluut onmogelijk** was in die tijd. De claims zijn ongelooflijk specifiek geworden, zoals het eisen van de inscriptionele naam **Zarahemla** op een ruïne. Archeoloog **John Clark** benadrukt: **‘Afwezigheid van bewijs is geen bewijs van afwezigheid’**. Positief bewijs is permanent, maar het ontbreken van bewijs op een specifieke plek of tijd dwingt alleen tot verder onderzoek. De woorden van ouderling **D. Todd Christofferson** uit 2013 blijven relevant: > “Waar antwoorden onvolledig zijn of geheel ontbreken, zal geduldige studie en geduldig wachten op nieuwe informatie en ontdekkingen vaak beloond worden met inzicht.” Hij noemde toen het voorbeeld van **Laban’s stalen zwaard** (600 v.Chr.), een punt van spot voor critici. Tegenwoordig weten we door archeologische vondsten, zoals een stalen zwaard bij Jericho, dat de technologie om ijzer tot staal te harden wel degelijk bekend was in de Oude Wereld van waar Lehi vandaan kwam. De trend is duidelijk. Door de jaren heen wordt de kritiek op het Boek van Mormon structureel ontkracht naarmate de archeologie vordert. Dit boek wordt niet ontmanteld door de tijd, maar juist **geëerd** door nieuw ontdekt bewijs. Ik vind het dan ook de moeite waard om in onze eigen studie de uitdagingen van vertaling en de onvermijdelijkheid van openbaring mee te nemen, en te wachten met **geduld** op de onthulling van wat nog verborgen ligt. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** boek van mormon --- ### [De kerk doorprikt mijn sociale bubbel](https://geenszins.info/de-kerk-doorprikt-mijn-sociale-bubbel/) **Published:** november 25, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** In een tijd van gepersonaliseerde feeds is een kerkgemeenschap die je niet zelf kiest een verademing. Samenwerken met mensen buiten mijn eigen sociale kring is soms ongemakkelijk, maar het is wel de enige plek waar generaties en sociale klassen elkaar nog écht ontmoeten en steunen. **Content:** Als er iets is wat ik in mijn werk in de tech-sector zie, is het hoe goed we zijn geworden in het personaliseren van ervaringen. Van je Netflix-homepage tot je LinkedIn-feed: algoritmes zorgen ervoor dat je precies ziet wat je wilt zien, en dat je omringd wordt door mensen die denken zoals jij. Het is comfortabel. Het is efficiënt. En ik ben ervan overtuigd dat het funest is voor onze mentale gezondheid en onze samenleving. We leven in een eenzaamheidsepidemie, paradoxaal genoeg gevoed door hyperconnectiviteit. We trekken ons terug in bubbels van gelijkgestemden. De sportschool, de businessclub, de vriendengroep: we kiezen ze zelf uit op basis van gedeelde interesses of status. Maar er is één plek in mijn leven waar dat algoritme niet werkt. En dat is op zondagochtend. ## De geografische loterij Een uniek aspect van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is hoe onze gemeenschappen – wij noemen ze ‘wijken’ – zijn georganiseerd. Het is puur geografisch. Je kiest je kerk niet op basis van de muziek, de populariteit van de bisschop (oef), of de politieke voorkeur van de bezoekers. Je gaat naar de kerk waar je woont. Punt. Dat klinkt misschien als een beperking, maar ik ervaar het als een enorme bevrijding. Het betekent dat ik op de kerkbanken zit naast mensen die ik in het ‘wilde weg’ nooit zou hebben ontmoet. Naast mij zit misschien een gepensioneerde arbeider, voor me een jonge alleenstaande moeder die de eindjes aan elkaar knoopt, en achter me een student die worstelt met levensvragen. We stemmen niet op dezelfde partijen. We hebben andere hobbies. Onze inkomens verschillen enorm. In een normale setting zouden we elkaar voorbijlopen. Hier noemen we elkaar ‘broeder’ en ‘zuster’. ## Schuren doet glanzen Is dat altijd makkelijk? Nee. Het botst soms. Het kan ongemakkelijk zijn. Je moet samenwerken en vergaderen met mensen die een compleet andere kijk op de wereld hebben dan jij. Maar precies daar zit de waarde. Echte naastenliefde leer je niet in een kamer vol mensen die je naar de mond praten. Naastenliefde leer je als je geduld moet opbrengen voor iemand die je totaal niet begrijpt, en die jou niet begrijpt, maar met wie je wel samen de zaal klaarzet of een dienstproject organiseert. Het haalt me wekelijks uit mijn comfortabele ‘CEO-bubbel’. Het dwingt me om de wereld te zien door de bril van iemand anders. ## Een dorp in de stad In een tijd waarin generaties steeds meer langs elkaar heen leven, is de kerk ook een van de weinige plekken waar intergenerationeel contact nog de norm is. Mijn kinderen leren omgaan met ouderen die niet hun grootouders zijn. Ouderen, die vaak kampen met eenzaamheid, worden gezien, gehoord en ingezet. We dragen elkaars lasten. Als iemand verhuist, staan er twintig man klaar met dozen. Als iemand ziek is, wordt er gekookt. Niet omdat we allemaal beste vrienden zijn, maar omdat we een verbond hebben gesloten om voor elkaar te zorgen. ## Waarom dit werkt voor zoekende mensen Je hoeft niet gelovig te zijn om de waarde hiervan in te zien. In een samenleving die steeds individualistischer wordt, snakken mensen naar ‘community’. Niet de oppervlakkige online variant, maar de rauwe, echte variant waarbij mensen daadwerkelijk opdagen als het tegenzit. Mijn geloof biedt mij theologische antwoorden, zeker. Maar het biedt me ook iets heel praktisch: een ‘oefenterrein’ voor menselijkheid. Het leert me dat de ander niet mijn vijand is, maar letterlijk mijn broeder of zuster. En dat is, in deze gepolariseerde tijden, misschien wel de krachtigste boodschap die we kunnen uitdragen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** gemeenschap, kerk, naastenliefde --- ### [Vertalen of openbaring? Een storm in een glas water](https://geenszins.info/vertalen-of-openbaring-een-storm-in-een-glas-water/) **Published:** november 21, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De recente nadruk van de kerk dat het Boek van Mormon door openbaring is ontstaan, zorgt bij sommigen ten onrechte voor ophef. Voor mij is dit geen wijziging van het verhaal, maar een logische verduidelijking: Joseph Smith vertaalde immers niet met een woordenboek, maar door de macht van God. 'Vertalen' en 'openbaring' gaan in deze context eigenlijk perfect samen. **Content:** Een tijdje geleden heeft de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een kleine, maar opvallende wijziging aangebracht in de introductie van het Boek van Mormon. Waar we vroeger vooral lazen over een ‘vertaling’, wordt nu met meer nadruk gesteld dat het boek ons gegeven werd door ‘openbaring’. Wacht even, het was toch vertaald? Dat is de reactie die je nu links en rechts hoort. Critici en tegenstanders zien er direct complotten in. Volgens hen probeert de kerkleiding zich hiermee in te dekken tegen kritische vragen over anachronismen of een gebrek aan archeologisch bewijs. “Zie je wel,” zeggen ze, “ze veranderen het verhaal.” Ik vind het eerlijk gezegd een storm in een glas water. Voor mij is het altijd duidelijk geweest dat de profeet Joseph Smith het Boek van Mormon heeft vertaald *door middel van* openbaring. De ophef hierover komt volgens mij voort uit een verkeerd begrip van wat het woord ‘vertalen’ in deze context eigenlijk betekent. ### Wat betekent ‘vertalen’ echt? Als we het woord ‘vertalen’ in de academische zin gebruiken, bedoelen we dat iemand jarenlang een taal bestudeert (zoals Latijn of Grieks) en vervolgens met die kennis en een woordenboek aan de slag gaat om een tekst om te zetten. Dat heeft Joseph Smith absoluut niet gedaan. Hij kende geen Egyptisch of Hebreeuws. Laten we even teruggaan naar de kern. Het woord komt van het Latijnse *translatio*, wat letterlijk ‘overbrengen’ of ‘overdragen’ betekent (*trans* = over, *ferre/latum* = dragen). Je pakt de **betekenis** op van de ene oever (de brontaal) en draagt die over naar de andere oever (de doeltaal). De lading moet aankomen, niet per se de verpakking. Als je kijkt naar hoe teksten tot stand komen, zijn er eigenlijk drie manieren om dit te doen: 1. **Letterlijke vertaling:** Je zet woord A om in woord B. Dit levert vaak kromme zinnen op omdat grammatica en uitdrukkingen niet matchen (denk aan het Steenkolenengels: ‘Make that the cat wise’). 2. **Dynamische equivalentie:** Dit doen professionele vertalers. Je vertaalt de *gedachte*. Als er in het Hebreeuws staat ‘zijn neus werd heet’ (een idioom voor woede), vertaal je dat als ‘hij werd woedend’. 3. **Openbarende vertaling:** Dit is een unieke categorie die van toepassing is op Joseph Smith. Omdat hij de brontaal (Hervormd Egyptisch) niet beheerste en geen woordenboek had, past zijn werk niet in de eerste twee categorieën. In zijn geval betekent ‘vertalen’: het ontvangen van de betekenis door goddelijke inspiratie en die verwoorden in je eigen taal. ### Hulpmiddelen of de bron? “Oké,” hoor ik je denken, “maar hij gebruikte toch hulpmiddelen zoals zienerstenen in een hoed en de Urim en Tummim?” Dat klopt. Maar mijn vraag is dan: hoe werken die dingen, tenzij door de macht van onze Hemelse Vader? Is het makkelijker te geloven dat God woorden laat verschijnen op een steen, dan dat ze geopenbaard worden in de geest van de profeet? We aanvaarden vandaag de dag dat onze huidige profeet en de apostelen zieners, openbaarders en profeten zijn. Geloven we dat alleen maar als ze over de juiste steen beschikken? Natuurlijk niet. De steen was een hulpmiddel om het geloof te focussen, maar de bron was altijd openbaring. ### De context van 1820 Het is ook fascinerend om te zien hoe taal verandert. In de jaren 1820, toen de kerk werd opgericht, had het woord ‘vertalen’ waarschijnlijk een bredere betekenis dan nu. Tegenwoordig denken we bij vertalen direct aan een intellectueel proces met woordenboeken en grammatica. Voor Joseph was het waarschijnlijk meer de figuurlijke definitie: het *omzetten*van een geestelijke realiteit (de platen) naar een fysieke realiteit (de Engelse tekst). Stephen Smoot, een onderzoeker die diep in dit onderwerp is gedoken, legt uit dat deze concepten in de begindagen vaak door elkaar werden gebruikt. “Joseph Smith en andere vroege leden noemden het Boek van Mormon zowel een vertaling als een openbaring,” zegt hij. Die twee termen zijn dus geen tegenstellingen; ze beschrijven hetzelfde wonderbaarlijke proces vanuit een ander perspectief. ### Een complex proces Alles wat we weten wijst op een proces van zeer geconcentreerde openbaring. Dat er hulpmiddelen waren om die ‘storm aan informatie’ te kanaliseren, lijkt me niet meer dan normaal. Ik heb het al vaker gezegd: als je aanvaardt dat God volmaakt is, en Hij zeer complexe, geestelijke zaken naar ons beperkte menselijke begrip wil overbrengen, dan moet je begrijpen dat dit niet werkt als een eenvoudige 1-op-1 vertaling. Het is een proces dat tijd en ruimte nodig heeft. Dit verklaart ook waarom er in het begin van het Boek van Mormon staat dat als er fouten in staan, dit de “fouten van mensen” zijn. Tegelijkertijd ontdekken academici steeds meer bewijzen dat de teksten een duidelijke Hebreeuwse oorsprong hebben (zoals specifieke zinsconstructies) en dat de taal in het boek evolueert naarmate de tijd in het verhaal vordert. ### Conclusie Kortom, de wijziging in de tekst is geen ‘cover-up’, maar een goede verduidelijking. Het benadrukt dat openbaring de hoofdrol speelde. Degenen die de kerk nu proberen te ‘gaslighten’ met deze verandering, hebben het volgens mij bij het verkeerde eind. Deze nuance geeft juist aan dat God duidelijk de hand heeft in deze Schriftuur. Zonder Zijn hulp – en Zijn openbaring – zouden we verstoken blijven van de waarheden die we nodig hebben om vooruitgang te maken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** boek van mormon, kerk, openbaring --- ### [Waarom de hel (waarschijnlijk) leeg is: een optimistisch geloof in God](https://geenszins.info/waarom-de-hel-waarschijnlijk-leeg-is-een-optimistisch-geloof-in-god/) **Published:** november 20, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Veel mensen worstelen met het beeld van een straffende God, maar wat als het plan niet ontworpen is om te selecteren, maar om ons allemaal thuis te brengen? Wij geloven dat onze Hemelse Vader de deur nooit dichtslaat, maar ons oneindig veel ruimte geeft om te groeien en terug te keren. Het evangelie is geen exclusieve club, maar een verhaal van onbeperkte kansen en een spectrum van glorie voor bijna iedereen. **Content:** In mijn dagelijkse werk draait alles om systeemdesign. Als wij software bouwen, kijken we naar de ‘user journey’. Wat is het doel van de gebruiker? En belangrijker: is het systeem zo ontworpen dat de gebruiker dat doel ook daadwerkelijk haalt? Stel je voor dat ik een platform lanceer waarbij ik vooraf weet dat 95% van de gebruikers zal falen, gefrustreerd zal afhaken of voor altijd geblokkeerd wordt vanwege één verkeerde klik. Je zou mij – terecht – een incompetente architect noemen. Een goed systeem is ontworpen voor succes, niet voor falen. Toch is dat precies het beeld dat veel mensen, en helaas ook veel christelijke stromingen, eeuwenlang hebben geschetst van God en het hiernamaals. Het traditionele beeld is binair: een smalle, exclusieve hemel voor de ‘lucky few’ die precies de juiste theologische vinkjes hebben gezet, en een eeuwige verdoemenis voor de rest. Voor mij als vader, als ondernemer en als gelovige wringt dat. Hoe kan een God, die we ‘Vader’ noemen en die almachtig is, een plan ontwerpen met zo’n catastrofaal faalpercentage? Het antwoord dat ik in mijn geloof heb gevonden in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, is even simpel als revolutionair: het systeem is niet gebouwd om ons buiten te houden. Het is gebouwd om ons thuis te brengen. ### De Vader die wacht, niet de Rechter die zoekt De kern van mijn overtuiging als heilige der laatste dagen is dat onze relatie met God letterlijk een ouder-kindrelatie is. Dit is geen metafoor. Wij geloven dat wij allen geestkinderen zijn van hemelse ouders. Denk even na over wat ouderschap betekent. Als mijn kinderen het huis uitgaan, hoop ik dan dat ze struikelen? Zoek ik naar redenen om de deur op slot te draaien als ze een fout maken? Natuurlijk niet. Mijn diepste wens is dat ze groeien, leren, gelukkig worden en dat de relatie met hen in stand blijft. Waarom zouden we van een volmaakte God verwachten dat Hij minder geduld en liefde heeft dan wij, onvolmaakte vaders? In onze theologie is het doel van God niet om te selecteren en te scheiden, maar, zoals we in onze schriften lezen: ‘**om de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen**‘. Zijn ‘werk’ is ons succes. Hij staat niet aan de finishlijn met een stopwatch en een rode kaart; Hij is de coach die meeloopt. ### Geen uitsluiting, maar onbeperkte kansen Dit brengt me bij de rol van Jezus Christus. In veel religieuze gesprekken voelt het soms alsof religie een mechanisme van uitsluiting is: “Jij hoort er niet bij, want jij doet X of gelooft Y niet.” Ik zie het evangelie van Christus echter als een verhaal van radicale insluiting. De verzoening van Christus is geen beperkte dekking voor een select groepje polishouders. Het is een oneindige kracht die bedoeld is om *iedereen* te bereiken. Het unieke van onze leer is dat we geloven dat die kansen niet stoppen bij de dood. Voor iemand die logisch nadenkt, is het idee dat je eeuwige bestemming afhangt van de toevallige geografische locatie of tijd waarin je geboren bent, onrechtvaardig. Iemand die in de 12e eeuw in Azië werd geboren, heeft nooit van Jezus gehoord. Of een kind dat vlak na de geboorte sterft zonder gedoopt te zijn? Is hij verdoemd? Bij ons is het antwoord volmondig: nee. De dood is geen deadline. Het is eerder een verhuizing. Wij geloven dat het leerproces, de groei en de mogelijkheid om het evangelie te omarmen doorgaan in de geestenwereld. Dit betekent dat miljarden mensen die hier nooit de kans kregen, die aan de overkant alsnog krijgen. Niemand wordt afgeschreven wegens een gebrek aan informatie of gelegenheid. ### Een spectrum van glorie En zelfs voor hen die uiteindelijk andere keuzes maken, is God genadiger dan we vaak denken. Joseph Smith, de stichter van onze kerk, had een visioen dat het klassieke hemel-hel model volledig openbrak. Hij zag geen binaire uitkomst, maar ‘vele woningen’. Wij geloven in ‘graden van glorie’. De zon, de maan en de sterren worden gebruikt als metaforen voor de verschillende niveaus van heerlijkheid die mensen zullen beërven. Het fascinerende hieraan is dat zelfs de laagste graad van glorie – voor mensen die God bewust niet hebben gevolgd – nog steeds een plek is die onze stoutste dromen overtreft en waar je liever zou zijn dan hier op aarde. Zo diep zit de genade van God: zelfs voor degenen die ‘falen’ volgens de hoogste standaarden, voorziet Hij in een plek van rust en vrede, niet van eeuwige marteling. De ‘hel’ (in de zin van een plek waar je nooit meer uitkomt en oneindig lijdt) is in onze theologie zo goed als leeg, gereserveerd voor de weinigen die met volle kennis van zaken de waarheid actief bestrijden. ### Wat dit voor mij betekent Deze theologie van optimisme verandert alles. - Het neemt de angst weg. Ik hoef niet bang te zijn voor een God die wacht tot ik struikel. - Het maakt me milder naar anderen. Iedereen zit op zijn eigen tijdlijn van ontwikkeling, en die tijdlijn stopt niet bij het graf. - Het motiveert. Het leven is geen angstige test, maar een avontuurlijke leerschool om – stapje voor stapje – meer zoals onze Vader te worden. Voor iedereen die zoekende is, die religie de rug toe heeft gekeerd vanwege de hardheid of de exclusiviteit ervan: ik nodig je uit om deze visie eens te overwegen. Het is een geloof waarin de Deur altijd openstaat, en waarin de Vader niets liever wil dan dat al zijn kinderen, hoe lang de reis ook duurt, uiteindelijk weer thuiskomen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, hel, hemel, theologie --- ### [De giving machines: de vreugde van geven en de strijd tegen achterdocht](https://geenszins.info/de-giving-machines-de-vreugde-van-geven-en-de-strijd-tegen-achterdocht/) **Published:** november 13, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De 'Light the World' Giving Machines van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen hebben sinds 2017 bijna $50 miljoen opgehaald voor wereldwijde liefdadigheid. Dit jaar (2025) staan de automaten in een recordaantal van 126 steden in 21 landen, inclusief negen nieuwe landen. De vraag blijft waarom dit succesvolle en pure liefdadigheidsinitiatief in ons land op gesloten deuren en achterdocht stuit, louter vanwege de religieuze afkomst. **Content:** De kerstperiode staat voor de deur, en dat betekent voor mij niet alleen een tijd van familie en bezinning, maar ook het moment waarop De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen haar ‘Light the World’-initiatief lanceert. Een cruciaal en voor mij inspirerend onderdeel daarvan zijn de **Giving Machines**. ## Een simpel idee met een gigantische impact Wat zijn deze Giving Machines, vraag je je misschien af? Stel je de klassieke, felrode snoepautomaat voor, maar in plaats van chocolade of chips te kopen, doneer je aan goede doelen. Met een simpele veeg van je bankkaart kun je een kip, sportuitrusting, hygiëneproducten, of zelfs vaccinaties voor kinderen kopen. Het is een briljante, tastbare manier om de geboorte van Jezus Christus te vieren door anderen te dienen. De machines zijn een enorm succes. Sinds 2017 is er via dit initiatief **bijna $50 miljoen** gedoneerd. Die donaties worden omgezet in tastbare hulp. Om je een idee te geven van de schaal: in 2024 werden er 2 miljoen maaltijden verstrekt, werden 500.000 kinderen gevaccineerd tegen polio en de mazelen, en kregen 125.000 vluchtelingen noodvoedselpakketten. Dat is geven op z’n best, zonder de rompslomp van een traditionele collecte. ## Een wereldwijd record Dit jaar (2025) breiden de Giving Machines zich voor het negende jaar op rij uit. De grote rode automaten zijn te vinden op **meer dan 126 locaties** in **21 verschillende landen**. Dat is een absoluut record! Voor het eerst gaan ze zelfs naar Zuid-Amerika. Er zijn negen nieuwe landen toegevoegd, waaronder Argentinië, Brazilië, Chili, El Salvador, Italië, Japan, Spanje en Thailand. Van de Verenigde Staten (met locaties in steden als New York City en Salt Lake City) tot Australië (Adelaide, Melbourne, Sydney) en Europa (Barcelona, Birmingham, Londen, Rome, Wenen), de machines zijn overal. De schaal van de operatie toont de kracht van een simpele, positieve boodschap. ## De harde realiteit van achterdocht Dit brengt me bij een persoonlijke, en jammer genoeg, minder rooskleurige ervaring. Een paar jaar geleden heb ik, toen ik nationaal directeur voor communicatie van de kerk was, geprobeerd een Giving Machine naar ons eigen land te halen. Als ik zag wat voor goed de machines in andere landen deden, dacht ik: dit moeten we hier ook hebben. Dit is pure, onbaatzuchtige liefdadigheid. Mijn zoektocht naar een geschikte, publieke plek stuitte echter op een muur. **Geen enkele lokale overheid** was bereid om publieke ruimte ter beschikking te stellen voor de automaat, en dit had, naar mijn stellige overtuiging, te maken met de afkomst van het initiatief: De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Zelfs toen ik overschakelde op private ruimtes — commerciële centra waar dagelijks duizenden mensen passeren — kreeg ik nul op het rekest. De angst voor ‘reputatieschade’ of, vreemd genoeg, ‘vandalisme’ bleek te groot. ## Een idioot wantrouwen Het is werkelijk idioot. Hier is een initiatief dat miljoenen ophaalt voor de meest essentiële noden, en toch stuit het in sommige delen van de wereld op wantrouwen. Waarom? Omdat er ‘Kerk’ op staat. Kijk naar andere initiatieven die het publiek een hart onder de riem steken, zoals het ‘Glazen Huis’ of andere goede doelen. Die krijgen brede, onvoorwaardelijke steun van overheden, media en bedrijven. En terecht! Maar zodra het om een initiatief van onze kerk gaat, verschijnt er bij sommige mensen een rookgordijn van achterdocht. Men is bang. Bang voor geloof, bang voor een organisatie die men niet (goed) kent, en bang voor wat de buren zullen denken. Ik weet maar al te goed dat elke organisatie z’n publieke perceptie zorgvuldig bewaakt. Maar als pure liefdadigheid wordt geweigerd uit angst voor een organisatie die enkel probeert te helpen, dan is er iets fundamenteel mis met de publieke dialoog over geloof. ## Zichtbaarheid als medicijn Mijn conclusie is dat we als leden van onze kerk, en misschien wel als gelovigen in het algemeen, **meer zichtbaar moeten zijn** in het publieke leven. Als ik lees over de successen van de Giving Machines in al die honderden steden, dan zijn die succesvol dankzij de **lokale leden** die zich inzetten, partners zoeken, en hun gezicht laten zien. De Giving Machines zijn geen anonieme actie; ze zijn een verlengstuk van wat wij geloven en wat wij doen: zorgen voor onze naaste. Misschien moeten we de wantrouwige overheid, de bezorgde eigenaar van het winkelcentrum, en de sceptische burger tonen wie we zijn. We vertellen ander over ons geloof we zijn altijd zendeling, en ja, we zijn lid van een geloofsgemeenschap. Maar bovenal zijn we gewoon mensen die geloven in naastenliefde en die, net als iedereen, hun steentje willen bijdragen. De Giving Machines zijn het bewijs dat we niets anders nastreven dan mensen helpen. Hopelijk, in de nabije toekomst, kunnen we dit simpele en krachtige bewijs ook dichter bij huis tentoonstellen. Want de vreugde van geven zou geen grenzen of vooroordelen mogen kennen. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** goede doelen, kerk, religie, vrijgevigheid --- ### [Gelijkwaardigheid is de ware traditionele waarde](https://geenszins.info/gelijkwaardigheid-is-de-ware-traditionele-waarde/) **Published:** november 1, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Het beschermen van vrouwen tegen geweld staat haaks op traditionele gezinsprincipes? Onzin. Vanuit mijn geloofsovertuiging in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is de les heel duidelijk: man en vrouw zijn gelijkwaardig en vullen elkaar aan. En dat principe maakt verdragen als dat van Istanbul niet overbodig, maar essentieel. **Content:** ## Waarom het istanbulverdrag geen bedreiging is voor het gezin Het nieuws dat Letland zich wil terugtrekken uit het Verdrag van Istanbul, dat vrouwen moet beschermen tegen geweld, heeft me diep geraakt. Wat me vooral stoort, is de **valse tegenstelling** die hier wordt gecreëerd. Tegenstanders van het verdrag stellen namelijk dat het ‘traditionele waarden’ zou ondermijnen. Partijen in Letland die de terugtrekking steunen, beweren zelfs dat het verdrag ‘radicaal feminisme’ en ‘genderideologie’ bevordert. Ik wil hier heel duidelijk in zijn: het beschermen van vrouwen tegen geweld en het hooghouden van waardevolle, traditionele gezinsprincipes zijn **absoluut niet tegenstrijdig**—ze zijn juist onlosmakelijk met elkaar verbonden. ### Gelijkwaardigheid: de hoeksteen van christelijke gezinswaarden Als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen beschouw ik *de traditionele waarden* – die ik belangrijk vind – niet als een reden om vrouwenrechten af te zwakken. Integendeel. De kern van wat wij geloven is dat **man en vrouw in de eerste plaats gelijkwaardig zijn** en elkaar aanvullen. Dit fundamentele beginsel is de krachtigste afweer tegen elke vorm van ongelijkheid of geweld: - Wanneer partners elkaar als gelijkwaardig zien, is er **geen plaats voor geweld**, vernedering, of het neerhalen van de een of de ander. - Er is ook **geen nood aan extremen**. Er is dan geen ruimte voor *overdreven feminisme* dat de man veroordeelt, noch voor *toxische masculiniteit* die de vrouw wil domineren. De enige ruimte die overblijft, is die om elkaar op te bouwen en te ondersteunen, precies zoals Christus ons leert. - Dit principe is de essentie van de ‘**[Het gezin: proclamatie aan de wereld](https://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/the-family-a-proclamation-to-the-world/the-family-a-proclamation-to-the-world?lang=nld)**, een inspirerende lering van onze kerk. Het benadrukt hoe cruciaal het gezin is als de plek waar we elkaar steunen, elkaars fouten opvangen en samen in liefde kunnen groeien en dichter bij God komen. ### Het misbruik van ‘traditionele waarden’ Het is een gevaarlijke misleiding wanneer belangrijke waarden, zoals het gezin of de traditie, worden **misbruikt als een politiek schild** om verworvenheden terug te draaien die essentieel zijn voor een rechtvaardige samenleving. Het Istanbulverdrag verplicht landen om een beleid te ontwikkelen tegen **elke vorm van geweld tegen vrouwen**, inclusief huiselijk geweld. Dit gaat over het beschermen van de meest kwetsbaren in de samenleving. Het Letse parlementaire besluit om de ratificatie van het verdrag terug te draaien, dat met een meerderheid van stemmen werd aangenomen , dient volgens sommige tegenstanders zelfs de Russische belangen, door Letland op het gebied van waarden, recht en bestuur dichter bij de lijn van Rusland te brengen dan bij die van de EU en westerse landen. Dit soort politiek drijft ons naar een **verkeerde tegenstelling**. ### Het gaat om een gezond evenwicht Vrouwenrechten zijn fundamenteel en vrouwen mogen nooit achtergesteld worden ten opzichte van mannen. Maar dit moet altijd gebeuren in een **gezond evenwicht**, gebaseerd op wederzijds respect en gelijkwaardigheid. We moeten de valkuil vermijden van **overdrijving in welke richting dan ook**. Overdrijving leidt altijd tot een averechtse tegenreactie, zoals we nu zien in Letland, waar dit debat het Baltische land verdeelt en waar duizenden mensen tegen de terugtrekking demonstreerden. Een gezonde dialoog en een focus op de kern — **wederzijds respect en gelijkwaardigheid** — zijn de enige manier om vooruit te komen. Mijn mening is dat de ware en meest actuele traditie erin bestaat te bouwen aan relaties waarin man en vrouw, in hun unieke maar gelijkwaardige rollen, elkaar opbeuren. Dat is het tegengif voor geweld en ongelijkheid. En dat is het **sterkste fundament voor elk gezin**. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gezin --- ### [Zijn Mormonen een sekte? AI geeft het antwoord](https://geenszins.info/zijn-mormonen-een-sekte-ai-geeft-het-antwoord/) **Published:** april 16, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De vraag of De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een sekte is, blijft terugkomen. Ik liet Google Gemini 1.5 Pro Deep Research een objectieve, academische analyse uitvoeren. Het resultaat bevestigt een genuanceerd beeld: ja, er zijn kenmerken die overlappen met vroege sektarische bewegingen, maar de Kerk is geëvolueerd tot een wereldwijde kerk die weliswaar een hoge toewijding vraagt. Lees mijn reflectie en de volledige AI-analyse hier. **Content:** Het is een vraag die me vaak gesteld wordt, soms uit oprechte nieuwsgierigheid, maar helaas nog vaker door mensen die een negatief beeld willen ophangen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen: ‘Zijn jullie een sekte?’ De term zelf is al zo beladen, vaak gebruikt om groepen te isoleren of te veroordelen. Juist omdat dit thema zo hardnekkig is en gevoelig ligt, wijdde ik er al eerder [een persoonlijke analyse](https://geenszins.info/vormen-de-mormonen-een-sekte/) aan op mijn blog Geenszins. Die pagina is verrassend genoeg een van de meest bezochte op mijn site. Blijkbaar leeft de vraag dus wel degelijk. Recent besloot ik de vraag opnieuw te benaderen, maar dit keer met een andere invalshoek. Ik gaf **Google Gemini 1.5 Pro**, gebruikmakend van de **Deep Research**-mogelijkheden, de opdracht om een diepgaand, academisch onderzoek te doen, zonder mijn eigen sturing of bias in de vraagstelling. De opdracht was simpel en neutraal: ‘Onderzoek op academische manier de vraag of de Mormonen een sekte vormen’. Ik heb bewust geen letter veranderd aan het resultaat, dat je hieronder integraal kunt lezen in PDF-vorm. Wat mij betreft, bevestigt de AI-analyse grotendeels wat ik zelf al aanvoelde en eerder schreef. Het rapport gaat diep in op de verschillende definities van ‘sekte’, van de etymologische oorsprong tot de sociologische modellen. Het concludeert, heel genuanceerd, dat onze Kerk – zeker in haar beginperiode – kenmerken vertoonde die sociologen associëren met sekten of nieuwe religieuze bewegingen (NRB’s). Denk aan een sterke groepscohesie, hoge verwachtingen van leden, een leider met een sterk charisma en een zekere spanning met de gevestigde orde. Eerlijk gezegd, dat is niet zo verwonderlijk. Waren de eerste Christenen, die zich afzetten tegen de heersende religieuze en maatschappelijke normen, in die zin ook geen ‘sekte’? Ze volgden een nieuwe leer, hadden een sterke interne structuur en werden door de buitenwereld met argwaan bekeken. Maar, en dat is cruciaal, de analyse toont ook duidelijk de evolutie die de Kerk heeft doorgemaakt. Van een kleine, vervolgde groep in de 19e eeuw zijn we uitgegroeid tot een wereldwijde religieuze beweging met miljoenen leden, een gevestigde structuur en een veel grotere mate van integratie in de maatschappij. We zoeken de dialoog op, nemen deel aan het maatschappelijk leven en hebben een uitgebreid humanitair programma. Conclusie van de AI, en ook de mijne? Het label ‘sekte’, met zijn negatieve lading, is vandaag de dag niet accuraat of behulpzaam. We passen niet netjes in dat hokje. We zijn een **brede religieuze bewegin**g geworden, een kerk. Maar – en dat is een belangrijk punt dat ook de analyse onderstreept – we blijven **een geloofsgemeenschap die een hoge mate van toewijding en betrokkenheid vraagt** van haar leden. Die hoge verwachtingen, gecombineerd met onze unieke leerstellingen, maken ons misschien ‘**anders**‘, maar nog geen ‘sekte’ in de pejoratieve zin van het woord. Ik nodig je uit om de volledige analyse te lezen en je eigen mening te vormen. Het biedt een fascinerende, objectieve kijk op een complexe vraag. Laat gerust weten in de *comments*. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** kerk, mormonen, sekte --- ### [Het echte leven in onze kerk past niet in een tv-serie: reactie op 'surviving mormonism'](https://geenszins.info/het-echte-leven-in-onze-kerk-past-niet-in-een-tv-serie-reactie-op-surviving-mormonism/) **Published:** oktober 29, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De miniserie ‘Surviving Mormonism’ schetst een donker beeld van de kerk. Maar leden wereldwijd reageren massaal met #ThrivingMormonism — en laten zien dat het geloof niet draait om overleven, maar om bloeien in verbondenheid en goedheid. **Content:** Wanneer ik hoor dat er opnieuw een serie verschijnt die “de waarheid” over onze kerk wil onthullen, dan zucht ik – niet omdat ik niet wil erkennen dat er dingen mis kunnen lopen, maar omdat ik weet dat zulke producties bijna altijd een vertekend beeld geven. Deze keer heet de serie *Surviving Mormonism*, een miniserie van Bravo. In de trailer spreekt men over “beschuldigingen van misbruik binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen”. Of die verhalen zich precies zo hebben afgespeeld, vind ik eigenlijk niet zo belangrijk. Wat mij vooral stoort, is dat men automatisch doet alsof zulke situaties de norm zijn binnen onze kerk – terwijl dat gewoon niet zo is. Laten we eerlijk zijn: in elke grote organisatie, en dus ook in onze kerk, zijn er mensen die fouten maken of verkeerde dingen doen. Dat is onvermijdelijk, want we zijn allemaal mensen. Of de gebeurtenissen uit die serie daadwerkelijk zijn gebeurd, is niet eens mijn grootste zorg. Wat me echter wel dwarszit, is de suggestie dat dit de **normale gang van zaken** is binnen onze kerk. Dat men een geïsoleerde negatieve ervaring of de acties van een ‘handvol rotte appels’ gebruikt om een hele groep mensen op een bepaalde manier af te schilderen. Het frame van de serie wekt de indruk dat het lidmaatschap van de kerk een strijd is, iets wat je moet ‘overleven’. Dit soort producties, zoals ook al het geval was met eerdere series, belichten voornamelijk de negatieve aspecten van ons geloof. ### De hartverwarmende tegenbeweging Wat ik echter veel belangrijker, en vooral veel mooier, vind, is de algemene reactie van duizenden, zelfs tienduizenden andere leden. Zij hebben besloten om de aandacht af te leiden van de negatieve framing en een virale trend gestart waarin ze op een vaak humoristische en zelfrelativerende manier laten zien hoe zij de uitdagingen, of juist de **prachtige, alledaagse aspecten**, van het leven in de kerk ‘overleven’. Ze draaien de spiegel om op de best mogelijke manier. Deze spontane beweging, die je terugvindt als je zoekt op de term ‘surviving Mormonism’, toont de echte beleving van ons geloof. Het is een stroom van kleine, mooie momenten die het ware leven in de kerk weerspiegelen. Volgens *Deseret News* begon het allemaal klein: hier en daar een reactie, een grappige foto, een kort filmpje. Maar binnen enkele uren werd het een stortvloed aan berichten – een “brandkraan van memes en getuigenissen”, zoals de krant het omschreef. Een lid uit Utah County, Jared Bell, plaatste bijvoorbeeld een foto van zijn deurbelcamera waarop een broeder te zien was die koekjes kwam brengen. Zijn onderschrift luidde: > “*‘Overleven als mormoon’ betekent blijkbaar dat mijn medelid aan de deur staat met koekjes om te vragen hoe het met mijn gezin gaat.*” Een ander lid schreef met een knipoog: > “*‘Overleven als mormoon’ is voor mij vooral proberen indruk te maken op de meisjes van mijn wijk terwijl ik stoelen draag na de zondagsdienst.*” > > > Surviving Mormonism, but it’s just me carrying a bunch of chairs to impress girls at my ward. [pic.twitter.com/jVM1bC4gOp](https://t.co/jVM1bC4gOp) > > > > — Brother Cheerio (@ElGranCheerio) [October 23, 2025](https://x.com/ElGranCheerio/status/1981199479186608287?ref_src=twsrc%5Etfw) En iemand anders postte een foto van het jaarlijkse chili-festival in zijn wijk, met het bijschrift: > “*‘Overleven als mormoon’ betekent vooral proberen nog een lepel chili te eten om iedereen te kunnen eren die heeft meegedaan.*” > > > “Surviving Mormonism”, but it’s me trying make room in my stomach to honor every contestant at our ward’s annual chile cook off [pic.twitter.com/ZdhmReRLRl](https://t.co/ZdhmReRLRl) > > > > — Sang Kim (@5lbtrout) [October 24, 2025](https://x.com/5lbtrout/status/1981557126742069337?ref_src=twsrc%5Etfw) Tussen de humoristische berichten door verschenen ook veel oprechte getuigenissen. Een vrouw schreef: > “*Het evangelie – en daarmee de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen – is de grootste kracht voor het goede in mijn leven.*” Op het internet kan je zien dat duizenden leden ervoor kozen om op een luchtige maar hoopvolle manier te reageren: door te laten zien hoe ze “overleven” dankzij de positieve aspecten van hun geloof. ### Waarom dit zo betekenisvol is Wat mij trof, is hoe duidelijk deze reacties laten zien wat geloof werkelijk is. Het is niet iets dat zich afspeelt in tv-studio’s of krantenkoppen, maar in het gewone leven. In een buurman die aanbelt met koekjes. In jongeren die elkaar helpen bij een verhuizing. In families die samen bidden. In een jonge moeder die na de dienst een oude zuster naar huis brengt. In een kerkzaal vol vrijwilligers die stoelen dragen en lachen. De serie *Surviving Mormonism* suggereert dat je in onze kerk moet “overleven”. Maar de duizenden reacties onder **\#ThrivingMormonism** tonen net het tegenovergestelde: dat mensen in deze gemeenschap leren léven. Niet perfect, niet zonder moeilijkheden, maar vol betekenis. Er bestaat heus ook pijn en teleurstelling – dat ontkent niemand. Maar het zou onrechtvaardig zijn om die enkele schaduwen te gebruiken om het hele licht te verduisteren. De ware kracht van ons geloof zit in die kleine, zachte gebaren die nooit de televisie halen, maar waarin de geest van Christus het sterkst voelbaar is. ### \#ThrivingMormonism: niet overleven maar bloeien dankzij geloof in Christus Deze hele gebeurtenis herinnert me eraan dat geloof niet iets is wat we moeten verdedigen, maar iets wat we moeten laten zien. Niet door grote woorden, maar door kleine daden. Door te dienen, te vergeven, te luisteren, te lachen. Dus ja, laat de wereld kijken naar *Surviving Mormonism*. Laat ze hun verhalen brengen. Maar ik kijk liever naar *\#ThrivingMormonism* — naar de levende realiteit van duizenden mensen die niet enkel overleven, maar bloeien. Zij vormen de echte serie: de serie van goedheid, verbondenheid en geloof in actie. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** mormonen, religie, TV --- ### [Het belang van sterke gezinnen in een wereld die wankelt](https://geenszins.info/het-belang-van-sterke-gezinnen-in-een-wereld-die-wankelt/) **Published:** oktober 18, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** In een wereld waar jongeren steeds meer onder druk staan, blijkt het gezin de belangrijkste plek van troost en houvast te zijn. Wat kunnen we leren uit de waarschuwingen van Christus en onze profeten over de kracht van het gezin – en hoe kunnen we die herontdekken in deze moeilijke tijden? **Content:** Onlangs las ik [een artikel ](https://www.standaard.be/binnenland/is-er-een-strengere-richtlijn-nodig-voor-euthanasie-bij-twintigers-het-brein-is-pas-volgroeid-vanaf-25-jaar/98248806.html)over euthanasie bij jongeren. Jongvolwassenen van twintig jaar, mensen bij wie het brein nog niet eens volledig volgroeid is — want dat gebeurt pas rond de leeftijd van vijfentwintig. Het stuk zette me aan het denken. In Nederland, en ook steeds vaker in België, laait de discussie op onder psychologen en psychiaters: hoe moeten we hiermee omgaan? Wat zegt dit over onze samenleving? Vaak klinkt de bedenking dat zulke situaties wijzen op een falend zorgsysteem. Maar terwijl ik daarover nadacht, voelde ik vooral verdriet. Want elke euthanasie is een tragisch feit — niet iets om schuldigen bij te zoeken, maar een moment van bezinning. We kunnen zeggen dat de omgeving faalt, of dat het systeem faalt, of zelfs dat de persoon faalt. Maar ik denk niet dat we in termen van falen moeten spreken. Eerder van waarschuwingen, momenten waarop we kunnen leren en luisteren naar de raad die we van Christus en onze leiders krijgen. Wat me vooral trof in dat artikel, was dat men bij het zoeken naar oorzaken niet enkel sprak over sociale media of de harde samenleving, maar allereerst over het gemis aan sterke gezinnen. Gebroken gezinnen, vechtscheidingen, gezinnen die uit elkaar vallen. Dat raakte me diep, want het deed me denken aan de *[Proclamatie aan de Wereld over het Gezin](https://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/the-family-a-proclamation-to-the-world/the-family-a-proclamation-to-the-world?lang=nld)* — een document dat in onze kerk al jaren geleden werd uitgebracht, maar vandaag actueler is dan ooit. Wij, leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, worden soms vreemd bekeken omdat we het gezin zo centraal stellen. Er wordt ons soms verweten dat we te weinig aandacht zouden hebben voor wie niet in een gezin leeft. Maar dat is een misvatting. Het belang van het gezin benadrukken, betekent niet dat we anderen buitensluiten. Het betekent dat we erkennen dat het gezin de hoeksteen is van zorg, liefde en groei — de plaats waar Christus werkelijk aanwezig kan zijn. In de proclamatie staan diepe waarheden. Sommigen noemen het “traditioneel”, maar ik lees er tijdloze wijsheid in: dat man en vrouw evenwaardig zijn, maar niet identiek. Dat ze elkaar aanvullen, en samen een eenheid vormen. En dat het gezin als geheel een weerspiegeling is van Gods eeuwig plan met de mens. Sterke gezinnen bouwen sterke mensen. En als we die principes opnieuw zouden toepassen — als gezinnen meer houvast zouden vinden in de leringen van Christus — dan zouden we veel jongeren kunnen helpen die nu ontwricht of verloren lopen. Dat wil niet zeggen dat geloof alle problemen oplost. Maar het biedt een fundament. Het helpt ons manieren vinden om elkaar te steunen, om door te zetten, om niet op te geven wanneer het leven zwaar wordt. Onze jongeren hebben dat vandaag meer dan ooit nodig. De wereld is hard geworden. We leven echt in de laatste dagen, en de druk is immens. Eeuwenlang leefden we met het idee dat de toekomst altijd beter zou zijn. Nu beseffen velen dat het misschien niet zo is. Dat vooruitgang niet vanzelfsprekend is. En dat we dus nieuwe bronnen van hoop nodig hebben. Juist daarom moeten we de Heiland uitnodigen in ons gezin. Niet als een symbolische gedachte, maar echt: door samen te bidden, samen te lezen, samen te praten over wat ons bezighoudt. Dat zijn geen kleine gebaren — dat zijn momenten van kracht. In het gezamenlijk gebed hoor je wat er leeft bij je kinderen, bij je partner. En door dat bespreekbaar te maken, ontstaat verbinding. Binnen onze kerkgemeenschap hebben we ook een taak: jongeren opvangen, hen zinvolle activiteiten bieden, hen geestelijk versterken. Dat vraagt voortdurende inzet. We moeten dicht bij hen blijven, luisteren, bijsturen, inspelen op hun noden. Het belangrijkste is dat ze weten dat ze er niet alleen voor staan. Dat ze een vertrouwensband hebben met hun ouders, met leiders, met mensen die er écht voor hen zijn. Die banden zijn heilig. Ze overstijgen tijd en omstandigheden. Ze zijn, in de diepste zin, eeuwig. En ze zijn het tegengif tegen de eenzaamheid en wanhoop die vandaag zoveel jongeren voelen. Laat ons daarom niet spreken in termen van falen, maar van mogelijkheden. Niet van schuld, maar van dienstbaarheid. Wij hebben de kracht van geloof, van gemeenschap, van liefde. Daarmee kunnen we helpen, troosten, dragen. En als we daarin de leiding van onze Hemelse Vader en van Christus blijven zoeken, zullen we manieren vinden om er werkelijk te zijn — voor iedereen die het moeilijk heeft. **Categorieën:** Familie **Tags:** christus, gezin --- ### [Wat als de christelijke seksuele moraal eigenlijk bevrijdend is?](https://geenszins.info/wat-als-de-christelijke-seksuele-moraal-eigenlijk-bevrijdend-is/) **Published:** oktober 16, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Jongeren beginnen later aan seks, maar voelen meer druk dan ooit. Misschien is dat een teken dat we niet te veel, maar te weinig over waarden spreken. De zogenaamd ‘oude’ christelijke visie op seksualiteit blijkt vandaag verrassend bevrijdend. **Content:** De discussie over seksualiteit is vandaag complexer dan ooit. We leven in een tijd waarin alles bespreekbaar lijkt, maar waarin jonge mensen tegelijk meer dan ooit het gevoel hebben dat ze niets goed kunnen doen. Voor jonge vrouwen is het pijnlijk eenvoudig: wie ervoor kiest om te wachten met seks, wordt al snel als preuts bestempeld; wie het wel doet, krijgt het etiket ‘hoer’ opgeplakt. Die dubbele moraal drukt zwaar op schouders die eigenlijk nog bezig zouden moeten zijn met ontdekken wie ze zelf zijn. Aan de andere kant voelen veel jonge mannen een andere, maar even verstikkende druk. Ze worden afgerekend op ervaring – of beter: op het gebrek eraan. ‘Nog nooit een kans gehad’, hoor je dan, alsof seksuele ervaring een trofee is die je hoort te verzamelen om erbij te horen. Het is tragisch dat we, in een samenleving die zoveel spreekt over vrijheid, tegelijk zoveel onzichtbare dwang opleggen rond iets dat zo intiem en persoonlijk is. Recente cijfers van Sensoa en Rutgers tonen aan dat jongeren effectief later beginnen met seks. Waar in 2006 meer dan de helft van de jongeren van 17-18 al seksuele betrekkingen had gehad, is dat vandaag nog maar 43 procent. Negen op de tien jongeren doen dat bovendien in een vaste relatie. Dat lijkt op het eerste gezicht een statistiek, maar eigenlijk vertelt het iets diepers: jongeren zijn niet losbandiger geworden, ze zijn bedachtzamer. Ze zoeken naar betekenis, vertrouwen, en verbondenheid. De seksuologen die in [*De Morgen*](https://www.demorgen.be/beter-leven/je-voelt-je-het-buitenbeentje-waarom-steeds-meer-jongeren-later-aan-seks-beginnen~b0676b19/) aan het woord kwamen, wezen op iets belangrijks: de prestatiedruk is verschoven van de slaapkamer naar het hoofd. Jongeren voelen een enorme maatschappelijke verwachting, maar ook angst – om niet goed genoeg te zijn, om veroordeeld te worden, om iets verkeerd te doen. In dat vacuüm van waarden zoeken ze houvast, en dat is misschien precies waar onze cultuur tekortschiet. We zijn vergeten dat grenzen geen gevangenis zijn, maar richtingwijzers. De christelijke moraal die seksualiteit binnen het huwelijk plaatst, wordt vaak weggezet als ouderwets, moralistisch of beklemmend. Maar dat is een karikatuur. In wezen gaat het niet over onderdrukking, maar over bevrijding: bevrijding van druk, van angst, van de objectivering die zo veel relaties tekent. Seks binnen het huwelijk is geen religieuze dwang, maar een ethisch anker. Het erkent dat intimiteit iets heiligs is – iets dat pas echt tot bloei komt in een veilige, duurzame relatie waarin wederzijds respect centraal staat. Wetenschappelijk onderzoek ondersteunt dat idee verrassend vaak. Studies uit de *Journal of Marriage and Family* en de *Institute for Family Studies* tonen aan dat koppels die wachten met seks tot hun relatie stabiel is, gemiddeld een hogere tevredenheid, meer vertrouwen en minder kans op overspel rapporteren. Ook de kans op depressieve gevoelens na een breuk ligt significant lager bij mensen die seks beleven binnen een langdurige, emotioneel veilige context. Anders gezegd: seksuele zelfbeheersing werkt niet onderdrukkend, maar beschermend. Dat betekent niet dat wie andere keuzes maakt, veroordeeld moet worden. Integendeel – mededogen en begrip zijn even wezenlijk als de waarden zelf. Maar we mogen wel benoemen dat een samenleving die de waarde van zelfbeheersing verliest, tegelijk de fundamenten van respect en toewijding ondergraaft. Wanneer seks wordt losgekoppeld van liefde, engagement en trouw, dreigt het te verworden tot consumptie. En waar consumptie heerst, verdwijnt kwetsbaarheid – de bron van echte verbondenheid. Het paradoxale is dat de zogenaamd ‘oude’ christelijke visie vandaag misschien juist de meest bevrijdende kan zijn. Ze beschermt tegen misbruik, tegen druk, tegen leegte. Ze zegt niet: ‘Je mag niet’, maar: ‘Je bent meer waard dan wat oppervlakkig genot je biedt’. Dat is een boodschap die jongeren vandaag broodnodig hebben. Misschien moeten we dus niet meewarig glimlachen bij het horen van woorden als ‘kuisheid’ of ‘trouw’. Misschien zijn het net de vergeten deugden die onze samenleving kunnen helen. Want vrijheid zonder richting is geen vrijheid, het is doelloosheid. En een samenleving die de heiligheid van intimiteit herontdekt, zou wel eens veel vrijer kunnen blijken dan ze ooit was. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** seksualiteit, waarden --- ### [Wat we kunnen verwachten van president Dallin H. Oaks: tussen vrijheid, gezin en gehoorzaamheid](https://geenszins.info/wat-we-kunnen-verwachten-van-president-dallin-h-oaks-tussen-vrijheid-gezin-en-gehoorzaamheid/) **Published:** oktober 15, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Nu Dallin H. Oaks de nieuwe president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is, rijst de vraag welke richting de kerk de komende jaren zal uitgaan. Oaks staat bekend als een denker die recht, moraal en geloof met elkaar verweeft. In zijn toespraken van de afgelopen vijftien jaar duiken telkens dezelfde vijf pijlers op: godsdienstvrijheid, de geïnspireerde Grondwet, het gezin, de gelijkwaardigheid van man en vrouw, en de leer van Christus zelf. Wat zeggen deze thema’s over zijn leiderschap – en of we mogen verwachten dat ze de toon zullen zetten voor een periode waarin gehoorzaamheid en liefde opnieuw dichter bij elkaar komen te liggen. **Content:** ### **Wat we kunnen verwachten nu hij president van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is** De aanstelling van Dallin H. Oaks als president van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen markeert zonder twijfel een belangrijk moment in de recente geschiedenis van de kerk. Oaks is geen onbekende naam: al sinds 1984 diende hij als apostel, en voordien bouwde hij een indrukwekkende carrière uit als jurist, rechter aan het Hooggerechtshof van Utah en president van de Brigham Young University. Zijn manier van spreken is altijd doordacht, juridisch precies en tegelijk moreel geladen. Toen ik zijn toespraken van de afgelopen vijftien jaar systematisch bekeek, viel één ding meteen op: de man is opmerkelijk consistent. Terwijl anderen in de loop der jaren thema’s laten verschuiven of zich aanpassen aan de tijdsgeest, lijkt Oaks eerder het ankerpunt te zijn — iemand die telkens opnieuw terugkeert naar dezelfde vijf fundamenten van geloof en samenleving. ### **Vijf terugkerende thema’s** Uit dat onderzoek kwamen vijf duidelijke pijlers naar voren. Ze vormen de ruggengraat van zijn leer en van zijn visie op wat de kerk moet zijn in de wereld van vandaag. #### **1. Godsdienstvrijheid als fundament van een morele samenleving** Voor Oaks is vrijheid van godsdienst geen gunst maar een recht dat rechtstreeks van God komt. Hij ziet het als de zuurstof van een gezonde democratie: zonder religieuze overtuiging en gewetensvrijheid verliest een samenleving haar moreel kompas. In zijn lezingen gebruikt hij vaak juridische voorbeelden, maar de boodschap is eenvoudig: als we religie uit het publieke debat bannen, dreigen we ook de morele basis weg te nemen waarop wetten rusten. Hij waarschuwt voor een cultuur die gelovigen in een hoek duwt — niet uit angst voor religie, maar uit onbegrip voor haar maatschappelijke rol. Oaks’ antwoord is opvallend inclusief: hij roept op tot samenwerking tussen alle geloofsgemeenschappen, want “wat gelovigen bindt, is belangrijker dan wat hen scheidt”. #### **2. De Grondwet als door God geïnspireerd** Zijn juridische achtergrond verklaart waarom Oaks vaak spreekt over de Amerikaanse Grondwet, die hij ziet als een door God geleid document. Niet omdat elk artikel heilig is, maar omdat de principes — vrijheid, scheiding der machten, rechten van minderheden — goddelijke wortels hebben. Die overtuiging gaat verder dan patriottisme: voor Oaks is de Grondwet een symbool van het plan van God zelf. Vrijheid is essentieel om morele keuzes te kunnen maken, en dat plan kan enkel functioneren in een samenleving die vrijheid beschermt. Daarom is zijn boodschap niet nationalistisch, maar principieel: elk land dat vrijheid van geloof en meningsuiting verdedigt, werkt mee aan het goddelijk plan. #### **3. Het gezin als hoeksteen van het heilsplan** Weinig thema’s keren zo vaak terug als het gezin. Oaks spreekt over huwelijk en opvoeding niet als sociale constructies, maar als goddelijke instellingen. In zijn toespraak *The Plan and the Proclamation* uit 2017 plaatste hij de bekende Proclamatie over het Gezin opnieuw in het centrum van het leerstelsel. Voor hem is het gezin niet enkel een leefvorm, maar een miniatuur van Gods plan zelf: vader, moeder en kinderen weerspiegelen de hemelse orde. Dat klinkt klassiek — en dat is het ook — maar hij voegt er steeds een pastorale nuance aan toe: dat we als leden vriendelijk moeten blijven voor wie andere keuzes maakt, zonder onze overtuiging te verzwakken. Liefde en trouw gaan hand in hand, ook als dat ongemakkelijk wordt. #### **4. Gelijkwaardigheid van man en vrouw binnen het evangelie** Velen verrast het misschien, maar Oaks heeft meermaals expliciet benadrukt dat vrouwen en mannen in de kerk gelijkwaardig zijn. Niet identiek, maar complementair. Zijn toespraak *The Keys and Authority of the Priesthood* (2014) legde uit dat ook vrouwen “met priesterschapsmacht handelen” wanneer ze in de kerk dienen, zelfs al worden ze niet tot een ambt geordend. Dat was een belangrijke doctrinale verduidelijking in een periode waarin sommigen vreesden dat de kerk achterbleef op vlak van gendergelijkheid. Oaks herinnert er telkens aan dat autoriteit in de kerk geen machtspositie is, maar een roeping tot dienstbaarheid — en dat wie leiding geeft, dat altijd met zachtmoedigheid en liefde moet doen. #### **5. De leer van Christus als kompas** Boven alles staat voor Oaks de kern van het evangelie: het plan van verlossing door Jezus Christus. In zijn toespraken klinkt telkens dezelfde echo: we leven op aarde om te leren, te kiezen en te groeien. De verzoening van Christus maakt dat mogelijk. In *Strengthened by the Atonement of Jesus Christ* (2015) en *The Great Plan* (2020) beschreef hij dat plan met de helderheid van een leraar: we bestaan dankzij goddelijke liefde, maar die liefde is ook wetmatig — ze vraagt gehoorzaamheid, bekering en verbonden. Voor Oaks zijn geboden geen beperking, maar de taal waarmee God ons leert wat echte vrijheid is. ### **Wat betekent dit nu hij president is?** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/president-oaks-1024x683.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/president-oaks.jpg)Nu Oaks het hoogste leiderschap van de kerk opneemt, rijst de vraag: wat betekenen deze vijf pijlers voor de komende jaren? Het is aannemelijk dat **godsdienstvrijheid** opnieuw prominent op de agenda komt, zeker in een tijd waarin morele debatten — van genderidentiteit tot medische ethiek — steeds vaker botsen met geloofsovertuiging. Oaks zal die discussies niet uit de weg gaan, maar waarschijnlijk een toon zetten van juridische redelijkheid en morele overtuiging tegelijk. Ook het **gezin** zal een centraal thema blijven. Oaks ziet het als het natuurlijke ankerpunt van het geloofsleven. Toch valt op dat hij in recente toespraken milder spreekt over diversiteit in gezinnen en oproept tot meer liefde en begrip. Misschien betekent dat dat hij de leerstandpunten zal behouden, maar de pastorale toon verder zal verzachten. Wat **de leer van Christus** betreft, verwacht ik geen koerswijziging. Oaks is geen pragmaticus die de wind volgt; hij is eerder een bouwer die de fundamenten bewaakt. Maar het valt te voorzien dat hij die leer meer expliciet zal verbinden met maatschappelijke thema’s — gehoorzaamheid, bekering, wet en vrijheid — als tegengif tegen morele verwarring. En dan is er die boeiende vraag: *Zullen we de komende jaren een kerk zien die meer de nadruk legt op verbonden en geboden?* Misschien wel. Oaks gelooft dat ware vrijheid pas bestaat binnen goddelijke wetten. Sommige leden zullen dat als een terugkeer naar een strengere toon ervaren. Maar tegelijk is er ook reden om te denken dat het niet noodzakelijk “conservatiever” wordt, in de enge zin van het woord. Oaks is immers evenzeer jurist als apostel: hij ziet nuance, hij redeneert en luistert. Zijn pleidooien voor verdraagzaamheid, voor samenwerking tussen geloofsgemeenschappen en voor liefdevolle omgang met wie anders denkt, wijzen erop dat zijn leiderschap niet reactionair maar principieel zal zijn. Misschien ligt daar net zijn kracht: hij is iemand die de wet en de liefde in evenwicht probeert te houden. ### **Een evenwichtige toekomst?** Wie de laatste vijftien jaar van Dallin H. Oaks bekijkt, ziet geen man die met de tijd meewaait, maar ook geen man die zich afsluit van de wereld. Hij wil, zoals hij zelf vaak zegt, “de waarheden van het evangelie helder verklaren in een tijd van verwarring”. De vijf pijlers van zijn leer — vrijheid, recht, gezin, gelijkwaardigheid en Christus — zullen vermoedelijk niet verdwijnen. Ze vormen eerder het kader waarbinnen nieuwe accenten gelegd kunnen worden. Misschien zullen we minder nadruk zien op culturele grenzen en meer op universele waarden. Misschien wordt de taal van de verbonden opnieuw sterker, maar met een mildere toon van genade en begrip. In elk geval staat één ding vast: onder leiding van Dallin H. Oaks zal de kerk geleid worden door iemand die diep nadenkt over de wisselwerking tussen geloof, moraal en samenleving. En dat maakt de komende jaren bijzonder interessant — niet alleen voor leden van de kerk, maar ook voor wie vanop afstand wil begrijpen hoe geloof en vrijheid elkaar kunnen versterken in een steeds complexere wereld. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** kerk, profeet --- ### [De ziel in de evolutie: waarom de mens meer is dan biologie alleen](https://geenszins.info/de-ziel-in-de-evolutie-waarom-de-mens-meer-is-dan-biologie-alleen/) **Published:** oktober 14, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De mens is het product van evolutie, maar ook van iets hogers. Een onderzoek naar hoe zelfbewustzijn, moraal en het besef van een Schepper samen het unieke mysterie vormen dat ons mens maakt. **Content:** Ik geloof in de evolutie. De wetenschappelijke bewijzen zijn overweldigend, en het idee dat het leven zich stap voor stap heeft ontwikkeld tot de complexiteit die we vandaag zien, vind ik op zich al een wonder. Maar tegelijk geloof ik dat die evolutie niet louter een toevallig proces is. Er zit richting in, doel, betekenis. En precies daar komt voor mij het besef binnen dat er meer aan de hand is dan biologie alleen. Ergens onderweg, miljoenen jaren nadat de eerste cellen begonnen te delen, ontstond er iets nieuws. De hersenen die zich langzaam hadden gevormd in dieren en mensachtigen, begonnen niet alleen te denken — ze begonnen *bewust* te denken. Dat moment, die overgang van brein naar bewustzijn, is voor mij de plaats waar de wetenschap en het geloof elkaar raken. ### **Van dier tot denker** De evolutie van de mens is geen rechte lijn van apen naar mensen, maar een complexe stamboom vol zijtakken. Lange tijd leefden verschillende mensensoorten naast elkaar: de robuuste Neanderthaler, de kleine Homo floresiensis, de mysterieuze Denisovanen. En toch bleef er maar één soort over: *Homo sapiens*. Niet de sterkste, wel de meest verbeeldingsrijke. Ergens tussen 70.000 en 40.000 jaar geleden gebeurde er iets bijzonders. De mens begon te schilderen in grotten, symbolen te gebruiken, rituelen te ontwikkelen. Hij ging niet alleen jagen, maar ook vragen stellen. Waar komt de bliksem vandaan? Waarom sterft iemand? Wat is rechtvaardig? Die periode noemen wetenschappers de cognitieve revolutie. De hersenen waren biologisch gezien al lang klaar, maar plots begonnen ze ideeën te weven, taal te gebruiken en betekenis te scheppen. Het was alsof de hardware al bestond, maar de software pas echt werd geactiveerd. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/Michelangelo-Sixtijnse-kapel-Adam.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/Michelangelo-Sixtijnse-kapel-Adam.webp) En precies in die mystieke sprong — van dierlijke intelligentie naar menselijk bewustzijn — herken ik de aanraking van de Schepper. ### **De adem in de mens** Het scheppingsverhaal in Genesis beschrijft dat God de mens vormde uit stof, en hem vervolgens de adem inblies. Dat beeld is poëtisch, maar ook diep wijs. Het suggereert dat de mens biologisch gezien *gemaakt* werd uit hetzelfde materiaal als de aarde — maar dat er iets werd toegevoegd wat geen enkel ander wezen bezit: een ziel. Als ik naar de evolutie kijk, zie ik dat moment niet als letterlijk, maar als spiritueel reëel. Het is het ogenblik waarop het brein niet enkel begon te denken, maar zichzelf begon te *kennen*. Een dier leeft, maar weet niet dat het leeft. De mens weet dat hij bestaat, en weet dat hij zal sterven. Dat besef — dat diepe, soms pijnlijke zelfbewustzijn — is voor mij de adem van God. Het is wat ons onderscheidt van elk ander levend wezen. De hersenen werden gevormd door de natuur, maar de ziel kwam van een hogere orde. ### **Van instinct naar moraal** Zodra de mens wist dat hij bestond, begon hij zich ook verantwoordelijk te voelen. Hij ervoer niet alleen honger of angst, maar ook schuld, liefde, rechtvaardigheid. De morele reflex — het besef dat sommige daden goed zijn en andere kwaad — ontstond niet uit overlevingsdrang, maar uit innerlijk bewustzijn. Dat morele besef is een van de duidelijkste tekenen van de ziel. Het is niet iets dat de genen kunnen programmeren. Het komt voort uit een innerlijke stem die zegt: “Je weet wat juist is, ook als niemand kijkt.” In die zin is de mens het enige wezen dat echt *kan kiezen*. Net daarom staat de keuzevrijheid zo centraal in wat wij leren in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. De zondeval uit de Bijbel krijgt dan een diepere betekenis: niet de val van onschuld naar schuld, maar de overgang van onwetendheid naar vrijheid. De mens “opent de ogen” en ziet dat hij naakt is — niet fysiek, maar existentieel. Hij beseft dat hij verantwoordelijkheid draagt, dat zijn daden gevolgen hebben. Dat moment is tegelijk een vloek en een zegen: het begin van moreel bewustzijn. ### **De mens als spiegel van de Schepper** Als ik naar die evolutie kijk, zie ik geen tegenstelling tussen wetenschap en geloof. De wetenschap beschrijft *hoe* de mens ontstond, maar niet *waarom*. Ze kan uitleggen hoe DNA muteert en hersenen complexer worden, maar ze kan niet verklaren waarom het universum überhaupt intelligent leven voortbrengt — en waarom dat leven zich vragen stelt over zijn eigen oorsprong. Dat “waarom” is voor mij de taal van de ziel. De mens is niet zomaar een toevallig product van atomen, maar een wezen dat in staat is om het transcendente te voelen. We hebben niet alleen hersenen om te denken, maar ook een hart dat iets groters aanvoelt. Zelfs de mens die zegt niet in God te geloven, leeft met een intuïtief besef dat er meer is dan materie. Misschien is dat wat de Schrift bedoelt met “de mens naar Gods beeld”. Niet dat God handen en voeten heeft, maar dat wij in staat zijn om te scheppen, te liefhebben, te begrijpen. We dragen iets van Zijn natuur in ons. Wij zijn stof dat begon te dromen. ### **De schepping is nog niet af** De evolutie van de mens eindigde niet bij het biologische stadium van Homo sapiens. Ze gaat door in de geest. We blijven groeien, niet meer in lichaamsbouw, maar in bewustzijn. De volgende stap in evolutie is niet technologisch, maar moreel: leren omgaan met de kracht die we hebben. Dezelfde hersenen die schilderden in grotten, bouwden ook tempels, atoombommen en algoritmes. Onze verbeelding is tegelijk ons grootste geschenk en onze grootste verleiding. Ze kan scheppen en vernietigen, helen en misleiden. Daarom geloof ik dat de schepping nog altijd gaande is. God is niet klaar met ons; Hij vormt ons verder, niet uit klei, maar uit keuzes. Elke generatie staat opnieuw voor de vraag wat ze zal doen met haar bewustzijn. ### **Geloof en wetenschap als bondgenoten** Wie de wereld puur materialistisch bekijkt, ziet evolutie als toeval. Wie haar puur letterlijk-religieus bekijkt, ziet wetenschap als bedreiging. Maar ik zie iets anders: een verhaal waarin beide elkaar aanvullen. De natuurwetten zijn geen tegenspraak van geloof, ze zijn het handschrift van God. Evolutie kan dan begrepen worden als de methode van de Schepper — traag, geduldig, elegant. Het is het proces waarmee Hij de wereld vormgaf tot ze rijp was voor bewustzijn, voor ziel, voor relatie. En zodra dat gebeurde, begon de dialoog tussen Schepper en schepsel: een mens die vragen stelt, en een God die antwoorden fluistert in stilte, geweten en inspiratie. Wie dat begrijpt, hoeft niet te kiezen tussen Darwin en Genesis. De één vertelt hoe het lichaam ontstond, de ander waarom het ertoe doet. De evolutie is dan geen bedreiging voor geloof, maar het verhaal van een God die de tijd zelf gebruikt als penseel. De mens is de kroon van dat proces, niet omdat hij het eindpunt is, maar omdat hij *bewust* kan meewerken aan zijn eigen schepping. We zijn de enige wezens die weten dat we bestaan — en dat besef alleen al is heilig. **Categorieën:** Geloof **Tags:** evolutie, geloof, wetenschap --- ### [Aan wie zich van de kerk verwijderde: het spijt ons](https://geenszins.info/aan-wie-zich-van-de-kerk-verwijderde-het-spijt-ons/) **Published:** oktober 6, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Soms nemen mensen afstand van de kerk, niet omdat ze Christus hebben verlaten, maar omdat ze door mensen zijn gekwetst. Mijn excuses aan aan wie zich teleurgesteld, vergeten of onbegrepen voelt. Een eerlijke oproep tot verzoening, nederigheid en hernieuwde verbinding met de enige volmaakte bron van liefde: Jezus Christus. **Content:** Ik richt me vandaag naar diegenen die er voor gekozen hebben om wat meer afstand te nemen van onze kerk of die anders denken over hun geloof in Christus. Tegen hen wil ik sorry zeggen. Sorry indien je die keuze hebt gemaakt omdat een leider in onze kerk een foute beslissing heeft genomen of iets heeft gedaan dat jou kwetste. Ook indien het komt doordat we een levende kerk zijn die regel op regel leert en dus ook wijzigt waardoor het soms lijkt dat de eeuwige waarheid niet zo standvastig is. Of omdat onze kerk met sommige moeilijkere zaken uit het verleden nog niet helemaal in het reine is gekomen. Ik zeg ook sorry indien je teleurstelling in ons is gekomen doordat een lid op een gegeven moment geen perfecte heilige was en iets heeft gezegd of gedaan dat jou gekwetst of beledigd heeft. Of niet gedaan waardoor je in de kou bleef staan. Wanneer er iets is gebeurd waardoor je het gevoel kreeg dat Christus er niet voor je was omdat Zijn volgelingen er niet waren voor jou, dan zijn deze excuses ook zeker voor jou. Ik wil ook sorry zeggen aan hen die met vragen zaten waar geen antwoorden op kwamen. Aan hen die te horen kregen dat ze zelf meer moesten bidden en in de Schriften lezen om beter te worden. Of wanneer het evangelie plots niet meer zo duidelijk was door een uitleg van een leraar in de kerk of na het beluisteren van een toespraak op zondag. Sorry ook aan al diegene waar ik nu niet direct aan denk en toch gekwetst, eenzaam of verward zijn. Dat is niet jullie schuld. Daar hebben wij als heiligen zeker ook ons aandeel in. Wie een perfecte kerk zoekt met perfecte volgelingen van Jezus Christus die geen enkele fout maken, kan ik alvast zeggen dat ze niet bij ons moeten zijn. Wij als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen komen net elke week samen om van het avondmaal te nemen omdat we niet perfect zijn. Om spijt te betuigen van onze fouten tegenover God maar ook tegenover elkaar. Het Boek van Mormon is ons dierbaar. Ik citeer van op de eerste pagina van het boek: *En nu, indien er fouten zijn, zijn het de vergissingen van mensen; daarom, veroordeel niet de dingen van God, opdat u vlekkeloos zult worden bevonden voor de rechterstoel van Christus*. Of anders gezegd: veroordeel Christus niet omdat Zijn volgelingen fouten maken. Christus heeft gezegd “Weest u dan volmaakt, zoals uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is” (Matteus 5:48). Maar we kunnen slechts vervolmaakt worden door Christus. Zonder Hem is dat gewoon onmogelijk. Ik snap dat men perfectie zoekt in een kerk. We zijn vertegenwoordigers van Christus en Hij is volmaakt. Onze onuitgesproken verwachting is dan ook dat Zijn perfectie afstraalt op Zijn kerk en volgelingen. Dat is dus per definitie niet waar. Perfecte mensen hebben geen Heiland nodig. En zij die denken dat ze perfect zijn, zijn daar nog minder toe geneigd. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/jesus_at_the_door-685x1024.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/jesus_at_the_door-scaled.webp) Ik wil dat niet als excuus gebruiken. Als christenen moeten we ons best doen en als we falen, moeten we excuses aanbieden en proberen beter te doen. Daarom dat ik dit schrijf. Ik hoop dat we op deze manier deuren kunnen openen die nu gesloten zijn zodat niemand van ons een reden is waarom u toelaat dat Christus u niet mag tonen dat Hij onvoorwaardelijk van u houdt. Christus houdt de deur niet gesloten. Daarom geef ik bij mijn excuses meteen ook de uitnodiging: kom (terug). Geef ons de kans beter te doen maar geef uzelf vooral de kans Christus’ liefde te voelen. Laat ons samen naar Christus gaan en onze fouten aan Zijn voeten leggen. Ieder van ons heeft smart te dragen. U hoeft die niet alleen te dragen. We kunnen heel veel fouten maken, maar laat ons niet de fout maken Christus af te wijzen omwille van fouten van anderen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** christus, geloof, kerk, mormonen --- ### [Tijd voor echte solidariteit met Gaza](https://geenszins.info/tijd-voor-echte-solidariteit-met-gaza/) **Published:** september 25, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn verbondenheid met Israël is diep en onmiskenbaar. Maar wat er vandaag in Gaza gebeurt, kan ik niet verzwijgen. België moet moed tonen en concrete stappen zetten om solidariteit te tonen met de slachtoffers. **Content:** Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen voel ik me vanzelfsprekend verbonden met Israël. Toen het land op 7 oktober 2023 werd aangevallen door Hamas vanuit de Gazastrook, reageerde ik spontaan met verontwaardiging en diepe medeleven. Ik vond het verschrikkelijk wat er gebeurde. Had men mij die dag een Davidster opgespeld, ik zou ze met fierheid gedragen hebben. Israël blijft immers het land waar onze Redder en Heiland geboren werd, gewandeld heeft en zijn bediening volbracht heeft. Die band zal er altijd zijn. Het Joodse volk is en blijft het uitverkoren volk van God waarmee we als christenen een band hebben. Dat kan niemand mij afnemen. Maar precies daarom moet ik ook de moed hebben om de waarheid te benoemen. Wat er intussen in Gaza gebeurt, tart elke verbeelding. De massale vernietiging, het menselijk leed en de talloze slachtoffers laten zich niet meer rechtvaardigen met het recht op zelfverdediging. Israël had dat recht, zonder twijfel. Maar het land is in zijn reactie veel te ver gegaan. We kunnen het niet anders noemen: dit is een genocide die buiten alle proporties is. ## Geen tijd om te zwijgen Als christen kan ik dan niet zwijgen. Ik voel me verbonden met Israël, maar ik voel me evenzeer verbonden met de slachtoffers in Gaza. Ook zij zijn mijn broeders en zusters, kinderen van dezelfde hemelse Vader. Daarom roep ik op dat onze politiek niet enkel gestuurd wordt door berekening of machtsevenwicht, maar ook door barmhartigheid. We moeten barmhartigheid laten zegenvieren. En dat begint bij onszelf. Onze regering verdient lof voor de rol die ze al heeft gespeeld. België heeft niet gewacht en heeft belangrijke stappen gezet in de humanitaire hulpverlening aan Gaza. Maar tegelijk blijft er te veel hangen in symboliek. Het politieke spel rond de erkenning van Palestina, of die nu met voorwaarden komt of niet, brengt geen brood op de plank en stopt geen bommenregen. Daarin heeft eerste minister De Wever gelijk: enkel erkenning helpt de inwoners van Gaza niet vooruit. Maar net daarom moet België meer doen. Wie zegt dat ons land “toch geen verschil kan maken”, kijkt weg. En wie wegkijkt, geeft het kwaad vrij spel. Realpolitik mag ons niet verlammen. Kleine landen hebben in de geschiedenis vaker het verschil gemaakt, niet door macht, maar door moed. Laat België desnoods het eerste land zijn dat echte, concrete stappen onderneemt. Een economische boycot behoort tot de krachtigste middelen die we in handen hebben. Met louter symbolische acties komen we er niet meer. Het is tijd om te tonen dat woorden gevolgen hebben. ## Tijd voor solidariteit Sommigen zullen zeggen dat we onze blik beter op onze eigen problemen richten: de stijgende kosten van het leven, de politieke onzekerheden, de maatschappelijke spanningen. Maar internationale solidariteit mag niet afhankelijk zijn van onze binnenlandse zorgen. Bovendien komt de oorlog ook dichter bij onszelf. Drones in Europees luchtruim herinneren ons eraan dat de vlam snel kan overslaan. Als het ooit onze beurt is om solidariteit te vragen, hoe geloofwaardig zijn we dan als we nu wegkijken van de slachtoffers in Gaza? Solidariteit kan je niet enkel opeisen, je moet ze ook geven. Daarom pleit ik voor meer moed in onze politiek. Laat België een voortrekker zijn. Laat ons tonen dat solidariteit geen hol woord is, maar een concrete keuze. Dat wij niet alleen verbonden zijn met het volk van Israël, maar ook met elke onschuldige die lijdt onder oorlog en geweld. Het is tijd voor meer dan medeleven. Het is tijd voor echte solidariteit. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gaza, israël, oorlog, solidariteit --- ### [An Inconvenient Faith: omgaan met vragen in een moderne religie](https://geenszins.info/an-inconvenient-faith-omgaan-met-vragen-in-een-moderne-religie/) **Published:** september 12, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** 'An Inconvenient Faith' onderzoekt de uitdagingen van het mormonisme, van historische controverses tot hedendaagse sociale kwesties. De serie benadrukt dat geloof imperfect is, dat het belangrijk is om je eigen vragen te stellen en persoonlijke openbaring te zoeken. Het moedigt gelovigen aan om in de kerk te blijven en te helpen bij de verbetering ervan, in plaats van te vertrekken. De documentaire toont aan dat het omgaan met deze 'ongemakken' kan leiden tot diepgaande spirituele groei. **Content:** Op YouTube verscheen recent de online documentaire *[“An inconvenient truth”](https://www.youtube.com/watch?v=qGYnNtiNR-4&list=PLyxt1mXjKtFW_NV8-0JT21fQzVb--9Zot)* over ons geloof, door velen nog het *mormonisme* genoemd. In tegenstelling tot de [negatieve en twijfelachtige reportage die Humo](https://geenszins.info/een-rechtzetting-mijn-antwoord-op-het-artikel-in-humo-en-de-morgen/) onlangs maakte, vind ik deze reeks best OK. Er zit kritiek in, maar ik vind het terechte vragen en opmerkingen en vooral, de verschillende standpunten worden evenwichtig weergegeven. In zulk geval heb ik helemaal geen problemen dat ook ex-leden en tegenstanders hun standpunten uiteen zetten. Meer nog, ik verwelkom het debat. Het is duidelijk dat veel mensen worstelen met hun geloof en de complexiteit van de kerk, maar deze serie laat zien dat er manieren zijn om hiermee om te gaan. Ons geloof is een *high demanding religion*, een geloof dat voor wie het helemaal omarmt, meer is dan op zondag naar de kerk gaan. Het is niet alleen een religie, het is een levensvisie die elke dag je leven vorm geeft. Ik beken eerlijk dat toen ik de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leerde kennen, ik mij ook afvroeg of ik *het* ook allemaal ging kunnen. Nu weet ik: *het allemaal* is onhaalbaar in dit leven zonder de verzoening van Christus. Goed dat er dus een documentaire is die zoekt naar antwoorden. Ik probeer dan ook de verschillende standpunten hieronder weer te geven. ## Samengevat: De ongemakken van geloof en het omgaan met imperfectie De serie benadrukt dat geloof vaak ongemakkelijk is. In een wereld die steeds meer seculariseert, verlaten veel mensen hun religie. Voor leden van een veeleisende religie zoals de LDS-kerk kan dit een bijzonder pijnlijk proces zijn, omdat het niet alleen een verandering van levensstijl is, maar ook een verlies van identiteit en sociale structuur. Veel van deze uitdagingen komen voort uit historische feiten en leerstellingen waar we niet graag over praten. De redenen om de kerk te verlaten, zijn complex. Veel mensen worstelen met historische en leerstellige kwesties, zoals de geschiedenis van de kerk die ze ontdekken via het internet, in tegenstelling tot wat ze in de kerk geleerd hebben. Deze ‘onhandige feiten’ en de onwil om erover te praten in de kerk, kunnen leiden tot een geloofscrisis. Toch zien sommige gelovigen deze strijd als een waardevol onderdeel van hun geloof. ### De betekenis van profeten en openbaring Het mormonisme legt een grote nadruk op profeten, zieners en openbaarders. Deze leiders spreken namens God en leden kijken ernaar uit om ze te horen spreken tijdens algemene conferenties. Er bestaat een ‘celebrity cultuur’ rond deze leiders, en de neiging is er om hen als onfeilbaar te beschouwen. Deze onfeilbaarheidsparadigma is echter problematisch. De geschiedenis toont aan dat profeten en leiders menselijke fouten hebben gemaakt. Voorbeelden hiervan zijn de theologische standpunten van Brigham Young (zoals bloedverzoening en de Adam-God theorie) en het verbod op het priesterschap voor zwarte mensen. Bovendien werden recente uitspraken van leiders, zoals die over homoseksualiteit, later teruggetrokken of bewerkt. Dit toont aan dat onze leiders, hoewel ze bekwame en wijze mannen zijn, een product van hun tijd zijn en fouten kunnen maken. De kerk wordt geleid door een raadsstelsel dat unanimiteit van het Eerste presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen vereist, wat dient als een ‘geestelijke vangrail’ tegen de agenda van één persoon. Dit systeem is van nature conservatief en langzaam. De openbaring van God verloopt altijd via onvolmaakte mensen, wat betekent dat er een menselijke ‘vervuiling’ in de boodschap zit. De apostel Paulus erkende dit al, en het is naïef om te veronderstellen dat God altijd letterlijk dicteert. Individuele leden worden aangemoedigd om de raad van leiders serieus te nemen, maar ook om hun eigen persoonlijke openbaring te zoeken. Het mormonisme biedt zowel verticale (van de top naar beneden) als horizontale openbaring (van de basis naar boven). Het is de verantwoordelijkheid van elk individu om te bepalen hoe de algemene leerstellingen van het evangelie moet toepassen op hun persoonlijke omstandigheden. Het concept van het ‘steunen’ van een profeet of apostel betekent niet dat men met elk woord dat uit hun mond komt letterlijk als het woord van God. Het betekent vaak dat men hen beschouwt als betrouwbare gidsen in het geloof. ### Historische en sociale uitdagingen #### **Het priesterschapsverbod voor zwarte mensen** [![Racisme in de mormoonse kerk](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/ras-An-Inconvenient-Faith-1024x576.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/ras-An-Inconvenient-Faith.jpg)Het verbod op het priesterschap voor zwarte mensen, dat van 1852 tot 1978 van kracht was, is een pijnlijk deel van de kerkgeschiedenis. Zwarte leden werden door het verbod uitgesloten van de tempel en het priesterschap, die als essentieel voor redding en eeuwige families worden gezien. Sommige leiders en leden rechtvaardigden dit beleid met racistische theorieën en leerstellingen, zoals de ‘vloek van Kaïn’. Deze theorieën zijn door de kerk herroepen. Hoewel de kerk het verbod in 1978 officieel ophief, blijft de nasleep van de trauma’s die het veroorzaakte voortbestaan, en wordt de geschiedenis van de ban soms nog steeds niet volledig erkend. #### Polygamie en het karakter van Joseph Smith De praktijk van polygamie onder Joseph Smith is een andere grote uitdaging. De kerkgeschiedenis, met inbegrip van de ‘essayreeks’ van de kerk, erkent dat hij meer dan 30 vrouwen had. Dit roept vragen op over zijn karakter en integriteit. Sommige van zijn huwelijken waren met jonge meisjes en met vrouwen die reeds getrouwd waren. Aan de andere kant, en in tegenspraak met dit, stellen critici van Joseph Smith, dat deze huwelijken meer te maken hadden met het ‘verzegelen’ van families in een grote familielink, een universele verzegeling. Dit roept de vraag op of de praktijk, ook al was die problematisch, geworteld was in een diep religieus inzicht over de essentie van de gemeenschap. Veel heiligen der laatste dagen zijn verontrust door deze geschiedenis, maar zien het niet als een reden om de kerk te verlaten. Velen benadrukken dat profeten onvolmaakt zijn, en dat God door onvolmaakte mensen kan werken. #### LGBTQ-kwesties [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/LGBTQ-en-mormonen-An-Inconvenient-Faith-00-00-41-461-1024x576.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/LGBTQ-en-mormonen-An-Inconvenient-Faith-00-00-41-461.jpg)De kerk staat voor grote uitdagingen met betrekking tot LGBTQ-leden. De leer van het eeuwige gezin, met een vader en een moeder, is een kernbegrip van de kerk. Dit leidt tot een spanning in het geloof voor veel LGBTQ-leden en hun gezinnen. Het beleid van november 2015, dat homoseksuele paren als afvalligen bestempelde en hun kinderen de doop ontzegde, veroorzaakte enorm veel verdriet en verwarring. Hoewel het beleid in 2019 werd teruggedraaid, heeft het een diepe impact gehad en vragen opgeroepen over het proces van openbaring en de onfeilbaarheid van leiders. Ondanks de officiële leer, die zich richt op traditionele heteroseksuele gezinnen, tonen studies aan dat de beste resultaten voor het welzijn van LGBTQ-leden zich voordoen wanneer zij hun religieuze en seksuele identiteit kunnen integreren, in plaats van ze te scheiden of de kerk te verlaten. #### Vrouwen en gezag Feminisme is in het mormonisme een belangrijke kwestie. De LDS-kerk wordt over het algemeen als patriarchaal beschouwd. Vrouwen kunnen zich in de kerk als minderwaardig voelen, omdat hun meningen door mannelijke gezagsdragers kunnen worden genegeerd. De focus op moederschap en het baren van kinderen als de primaire rol van de vrouw kan beperkend aanvoelen. In het verleden hadden vrouwen echter meer gezag, inclusief het geven van zegeningen, wat sommigen doet hopen dat de kerk zal terugkeren naar deze praktijken. In de hedendaagse kerk, wordt de autoriteit van vrouwen erkend in hun kerkelijke roepingen en in de tempel, en worden vrouwen en mannen als gelijke partners beschouwd. ## Mijn suggestie: omarm de vragen die je hebt Ik vind het niet verkeerd om vragen te hebben. Onze kerk werd gesticht door een jongeman die zijn geloofsvragen aan God heeft voorgelegd. We leren dat we nog niet alles weten en dat nog heel veel kennis zal gedeeld worden, *regel op regel, voorschrift op voorschrift*. Die openbaring alleen al geeft je het recht vragen te stellen, maar geeft je ook de opdracht geduld te hebben als nog niet alles duidelijk is. We hebben levende profeten omdat God nog niet klaar is met ons te onderwijzen. Bijgevolg komt er na dit moment nog een toekomst met meer waarheid. En dat is niet makkelijk in een geloof dat zoveel van ons vraagt en waar delen inzitten die nadien verduidelijking en verbetering nodig hebben. Veel mensen hebben het al gezegd: je kan geen totale redding verwachten van een geloof dat je bijna niks vraagt. En tegelijk is het te verwachten dat een geloof dat je ganse leven omvat (maar niet inneemt), gemakkelijk gaten geeft om te ontsnappen als er plots vragen zijn waar niet makkelijk een antwoord op gevonden wordt. Deze “An inconvenient faith”-documentaire helpt alleszins beter om te begrijpen waarom er vragen zijn en er leden inactief worden, maar het geeft misschien aan hen die met vragen zitten ook voldoende antwoord om wel vol te houden. Een aanrader om te kijken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, mormonen, religie, twijfel --- ### [Zijn de tempelrituelen van de kerk gestolen van vrijmetselaars?](https://geenszins.info/zijn-de-tempelrituelen-van-de-kerk-gestolen-van-vrijmetselaars/) **Published:** september 8, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een onverwachte link tussen de tempelrituelen van de kerk en de vrijmetselarij. Zijn de tempelceremonies gekopieerd? Het antwoord schuilt in een verrassende, complexe geschiedenis die de banden tussen de twee organisaties onthult. Hoe zijn de tempelrituelen, hoewel ze deels geïnspireerd zijn op bekende symbolen, een unieke, goddelijk geopenbaarde ceremonie met een heel eigen doel. **Content:** Ik krijg wel eens de vraag of de tempelceremonies van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zijn gestolen van de vrijmetselaars. Het is een prikkelende vraag, en het antwoord ligt dieper dan een simpele ja of nee. Dit is een onderwerp waar ik veel over heb gelezen en nagedacht, en ik wil graag mijn inzichten delen. ## De historische link Het is historisch vastgesteld dat Joseph Smith in maart 1842 een Vrijmetselaar werd. Kort daarna, in mei van datzelfde jaar, introduceerde hij de tempelendowment aan een kleine groep heiligen, waarvan velen ook Vrijmetselaars waren. Deze nabijheid in tijd verklaart waarom er overeenkomsten zijn opgemerkt tussen de twee rituelen. Vroege heiligen, waaronder Heber C. Kimball en Joseph Fielding, zagen de overeenkomsten en beschouwden de tempelendowment als een ‘herstel’ van de oorspronkelijke, verloren gegane priesterschapsrituelen, waarvan de vrijmetselarij een gedegenereerde, of ‘afvallige’, vorm was. Joseph Smith zelf geloofde dat de vrijmetselarij elementen bevatte die ‘van het begin’ waren overgeleverd en die hij wilde begrijpen. De Vrijmetselarij heeft ook een mythologie die teruggaat tot de bouw van de Tempel van Salomo, wat voor Joseph waarschijnlijk interessant was. ## Overeenkomsten en verschillen Als je de twee naast elkaar legt, zie je duidelijke overeenkomsten in de rituele gebaren, handdrukken en de patroon van herhaling, lezingen en vraag-en-antwoord-dialogen. Ook elementen zoals de ‘straffen’, die in de tempelrituelen voorkwamen voor 1990, waren onderdeel van de Vrijmetselaarsrituelen. Maar de verschillen zijn minstens zo belangrijk en, zoals sommigen betogen, fundamenteler. De **tempelendowment** vertelt het verhaal van de schepping, de val van Adam en Eva, de verzoening van Jezus Christus, en de weg terug naar Gods tegenwoordigheid. Het draait om het sluiten van heilige verbonden met God. De **vrijmetselarij** richt zich op persoonlijke ontwikkeling, broederschap, naastenliefde en waarheid, maar is geen religie. Vrijmetselaars sluiten geen verbonden met God, maar nemen verplichtingen op zich ten overstaan van de loge en God. Er zijn ook veel symbolen die uniek zijn voor de vrijmetselarij. Daarnaast is de tempelendowment geworteld in oudere bronnen dan de 18e-eeuwse vrijmetselarij. Veel van de elementen zijn terug te vinden in de **bijbel**, zoals priesterkleding, heilige rituelen en het sluiten van verbonden. Ook de vertaling van het Boek van Abraham door Joseph Smith bevatte al tempelgerelateerde thema’s vóór hij een Vrijmetselaar werd. ## De rol van goddelijke openbaring [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/tempelkleding.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/09/tempelkleding.jpg) De vraag ‘waarom’ Joseph Smith elementen van de vrijmetselarij zou hebben gebruikt, kan worden beantwoord door het concept van **Gods openbaring**. De kerk leert dat God tot mensen spreekt ‘naar hun taal, en naar hun begrip’. Het is dus aannemelijk dat God vertrouwde symbolen en leringen, zoals die in de vrijmetselarij, heeft gebruikt als een herkenbaar kader om eeuwige waarheden te openbaren. De vrijmetselarij functioneerde mogelijk als een “stapsteen” om de vroege heiligen voor te bereiden op de meer uitgebreide en diepgaande tempelrituelen. Het lijkt erop dat Joseph, in zijn streven om de oude waarheden te herstellen, delen van de vrijmetselarij heeft aangenomen en aangepast, waarbij hij alles wat niet met het goddelijke doel van de tempel overeenkwam, verwierp. De tempelrituelen zijn niet slechts een kopie, maar een unieke Latter-day Saint traditie, rijk aan symboliek en gecentreerd op het evangelie van Jezus Christus. In de ogen van vroege heiligen was de tempelendowment een goddelijk herstelde ceremonie en de vrijmetselarij slechts een overblijfsel van die waarheid. ## De visie van de kerk vandaag Vandaag de dag is de houding van de kerk tegenover vrijmetselarij gunstiger dan in het verleden. In een video van de kerk uit 2019 wordt specifiek benoemd dat het leden niet verboden is om Vrijmetselaar te worden. De kerk moedigt leden over het algemeen aan om ‘geheime, met eden verbonden organisaties’ te vermijden, maar dit is geen absolute regel. Het is een afspiegeling van het standpunt dat het goede op vele plaatsen te vinden is en dat Gods plan van verlossing wordt onderwezen en verwezenlijkt in de tempel. Uiteindelijk is de tempelendowment een ceremonie die de weg van de mensheid van de schepping naar de verhoging in het hiernamaals beschrijft. De Vrijmetselarij, hoe eervol ook, heeft een andere focus. Hoewel er onmiskenbare overeenkomsten zijn, en de vrijmetselarij mogelijk heeft gediend als een pedagogisch hulpmiddel, blijft de endowment, met zijn nadruk op het sluiten van verbonden met God en de terugkeer naar zijn tegenwoordigheid, een unieke en goddelijk geopenbaarde ceremonie voor leden van de kerk. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** mormonen, tempel, vrijmetselarij --- ### [De zoektocht naar openbaring](https://geenszins.info/de-zoektocht-naar-openbaring/) **Published:** juni 30, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** In deze persoonlijke reflectie deel ik hoe mijn begrip van openbaring groeide – van twijfel en zoeken tot vertrouwen en herkenning. Wat als het antwoord niet altijd luid klinkt, maar stil in de mist opduikt? En wat als Hemelse Vader soms gewoon zegt: “Kies jij maar”? **Content:** Als lid van de kerk horen we veel over communicatie met onze Hemelse Vader. Het is essentieel om goed met Hem te kunnen communiceren, en dan denken we natuurlijk meteen aan gebed. Gebed is onze manier om onze zorgen te delen met Hemelse Vader om te vragen om wat we nodig hebben, en om onze dankbaarheid te uiten. Maar communicatie is altijd tweerichtingsverkeer. Het zou vreemd zijn om te denken dat de Hemelse Vader niet genoeg van ons houdt om volledig met ons in communicatie te gaan. Hij antwoordt ons, en dat doet Hij door middel van de Heilige Geest en persoonlijke openbaring. Over persoonlijke openbaring wordt veel gezegd en geschreven. Ik moet bekennen dat dit voor mij altijd een uitdagend onderwerp is geweest. Ik ben niet het type persoon dat voorheen veel momenten had waarop plotseling alles duidelijk werd. Het is grappig, mijn zoektocht naar geloof begon wel met een plotselinge openbaring, maar nadat ik lid werd van de kerk, vroeg ik me vaak af waarom het me zo weinig overkwam om direct het antwoord te weten dat ik zocht. Het ging zelfs zover dat ik twijfelde of ik wel openbaring ontving. En daardoor twijfelde ik ook of ik wel genoeg deed om openbaring te krijgen. We leren immers altijd dat we klaar moeten zijn voor openbaring. Dat betekent de geboden volgen, bidden en de schriften lezen. En toch, als het dan niet gebeurt, begin je jezelf af te vragen wat je verkeerd doet. ### Een leerproces als bisschop Dit is voor mij een leerproces is geweest en ik wil dit graag met jullie delen. Dit proces begon intensiever te worden nadat ik als bisschop werd geroepen. Als bisschop is het namelijk zo belangrijk om openbaring te ontvangen, niet zozeer voor jezelf, maar voor de wijk waarover je bent aangesteld en voor de mensen die je uiteindelijk wilt helpen. Ik moet wel zeggen dat ik sinds ik bisschop ben al een paar keer heel duidelijke indrukken heb ontvangen die onmiskenbaar als openbaring konden gelden. Ik weet inmiddels wel dat het effectief werkt en dat alle beloften kloppen. Maar toch was het een zoektocht en wilde ik er beter in worden. Daarom ben ik het meer en meer gaan bestuderen, omdat ik het gevoel had dat als ik het beter zou begrijpen en wist hoe het werkt, het misschien ook beter zou werken en ik het beter kon hanteren. In die zoektocht ontdekte ik een geweldige video van ouderling Bednar, die een prachtige vergelijking maakt. Ik wil deze video graag met jullie delen: Het belangrijkste wat ik eruit haalde, is dat zelfs ouderling Bednar, als apostel, zegt dat het voor hem ook zeldzaam is dat openbaring werkt als een licht dat plotseling wordt aangeknipt. Maar de vergelijking met een dageraad die opkomt en dat het langzaam lichter en lichter wordt, dat was voor mij een openbaring en een begrip dat ik nodig had. Ik had zoiets van: ‘Ja, zo werkt het bij mij ook’. Als ik nadenk en blijf nadenken, en het in gebed blijf voorleggen en stap voor stap verder ga, wordt het mij alsmaar duidelijker wat ik moet doen. En dat is dus ook openbaring. Voor mij was het een enorme geruststelling om te weten dat dit openbaring is en dat het op deze manier werkt. Meer nog, de vergelijking die ouderling Bednar ook maakt, dat het soms voelt alsof je in de mist loopt en maar een paar stappen ver kunt zien. Dat was voor mij echt van: ‘Oké, en die paar stappen moet ik voldoende vertrouwen om verder te gaan’. De rest zal wel duidelijk worden terwijl ik verder ga. Die les heeft me als bisschop enorm veel geholpen en ik heb ook geleerd om erop te vertrouwen en verder te gaan, zelfs als ik niet zie welke richting ik uitga. Ook als dat betekent dat ik soms misschien een verkeerde stap zet, maar dan, wanneer ik die verkeerde stap zet, zie ik dat ik verkeerd ben en kan ik daarop terugkomen. Ik schaam me er dus niet voor om te zeggen dat ik in mijn huidige roeping constant bijleer. En hoewel het heel duidelijk is dat ik echt mijn best doe om openbaring van de Heer te volgen, dat dat niet betekent dat het altijd veilig zal gebeuren. En dus dat het soms ook nodig is om er opnieuw over na te denken. Ik heb dus ook geleerd om, wanneer ik vragen krijg, te zeggen: ‘Goh, daar heb ik nu geen antwoord op, mag ik daar eens over nadenken en dat verder uitzoeken’. Of wanneer ik een antwoord voor iemand heb en die persoon zegt: ‘Is dat wel zo?’, dan heb ik er ook geen probleem mee om te zeggen: ‘Ik zal er opnieuw over nadenken en opnieuw over bidden en verder openbaring zoeken’. Ik denk dat dat eigen is aan hoe het werkt en dus aan die les van ouderling Bednar heb ik heel veel gehad. ### De stille stem en onze keuzes Een ander punt waar ik al veel langer mee worstelde, wat openbaring betreft, is het feit dat het een stille stem is. Ik twijfelde heel vaak: ‘Was dit nu openbaring of was dit nu gewoon een ingeving, was dit een idee van mezelf?’. Opnieuw is het ouderling Bednar die daar in de volgende video een geweldige verklaring voor geeft. Hij zegt eigenlijk: ‘Als je een goede gedachte krijgt, maakt het dan uit waar die vandaan komt? Doe het gewoon weg, dat is veel belangrijker’. En opnieuw leer ik daaruit dat handelen en vertrouwen veel belangrijker zijn. Ik heb zelf eens meegemaakt dat ik op een gegeven moment een heel belangrijke beslissing moest voorleggen aan Hemelse Vader. En in die beslissing kreeg ik eigenlijk een raar antwoord. Het voelde alsof Hemelse Vader zei, het maakt Mij niet uit welke weg dat je kiest. En eerst interpreteerde ik dat als zijnde van ‘Hoe kan het nu dat Hemelse Vader die ons zo graag ziet, eigenlijk zegt dat het Hem niet kan schelen?’. Maar dat is een verkeerde interpretatie. Het kan Hem wel schelen, maar Hij laat de keuze aan ons. Dat is juist een essentieel onderdeel van het heilsplan: dat wij hier zijn om zelf keuzes te maken. We moeten dus ook begrijpen dat het antwoord – de openbaring – van Hemelse Vader ook kan zijn: ‘Kies jij maar’. Niet op alles komt een antwoord van: ‘Je moet dit’ of ‘Je moet dat doen’. Zeker wanneer je je best doet, zal het antwoord zijn dat je klaar bent om je eigen keuzes te maken. En ook daar moeten we vertrouwen in hebben, in onze Hemelse Vader. Dat Hij voor ons zal zorgen dat we wel terechtkomen waar Hij denkt dat we het beste terechtkomen, zonder van ons marionetten te maken die zelf geen keuze hebben. Dit is een heel moeilijke oefening, maar dankzij die uitleg van ouderling Bednar begrijp ik dat veel beter en begrijp ik mijn eigen ervaring beter. Dat het antwoord van Hemelse Vader was: ‘Kies jij maar’. En dat de rest van het antwoord was: ‘Wat jij ook kiest, Ik zal het zegenen indien je getrouw blijft’. Dat is ook heel belangrijk om te beseffen: wanneer we onze eigen keuzes maken, dat we dan nog de hulp van onze Hemelse Vader kunnen inroepen om die keuze die we gemaakt hebben, om die te versterken en die goed te laten uitlopen. Tot slot is dit voor mij, als bisschop, opnieuw een belangrijke les. Ik moet ook durven keuzes maken, niet alleen gebaseerd op openbaring, maar op het feit dat ik juist geroepen ben om zelf ook te leren in deze roeping. En dat ik de keuzes moet maken waarbij ik dan de hulp van Hemelse Vader moet inroepen om die keuzes te bekrachtigen en er het beste van te maken. Dat is niet altijd even gemakkelijk, maar het zijn lessen die ik geleerd heb, en waarvan ik hoop dat het velen onder jullie zal kunnen helpen om zelf te leren omgaan met openbaring. **Categorieën:** Geloof **Tags:** leerproces, openbaring --- ### [Naastenliefde: de pure liefde van God](https://geenszins.info/naastenliefde-de-pure-liefde-van-god/) **Published:** juni 7, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Naastenliefde is Gods pure liefde, een goddelijke kracht. Het vraagt om nederig dienen, maar benadrukt ook het belang van aanvaarden van hulp, zelfs imperfecte. Onze onvolmaaktheden tonen de ware aard van liefde, en Christus' verzoening heelt onze gebrekkige inspanningen. De uitnodiging is om zowel te geven als te ontvangen, wat een hemelse gemeenschap creëert. **Content:** Wanneer de apostel Paulus zegt dat de liefde alles gelooft, alles hoopt en alles verdraagt, verwijst hij naar wat Moroni ‘de zuivere liefde van Christus’ noemt – naastenliefde. Het is geen vage emotie, maar een goddelijke kracht die harten verandert, wonden geneest en gemeenschappen opbouwt. Het is Gods eigen manier van zijn, en Hij nodigt ons uit om die manier te laten doorklinken in elk detail van ons dagelijks leven. ## **Nederig dienen** Echte naastenliefde begint met nederigheid. Nederigheid herinnert ons eraan dat niemand boven dienstbaarheid staat en niemand beneden waardigheid valt. Wanneer we een maaltijd koken voor een buur, een kind onderwijzen in het evangelie of eenvoudig luisteren naar iemand die worstelt, doen we dat niet om te schitteren, maar om de ander te verheffen. We staan letterlijk in de plaats van de Heiland, die Zichzelf ‘slechts’ een dienstknecht noemde terwijl Hij zelfs de voeten van Zijn discipelen waste. Naastenliefde vraagt dat wij hetzelfde pad kiezen: de knieën buigen, de handen uitsteken en het hart openen, zonder rangorde, zonder agenda, zonder drang om gezien te worden. ## **De kunst van aanvaarden** Maar er is een andere, vaak vergeten kant van naastenliefde: kunnen aanvaarden. Niet alleen Gods liefde aanvaarden – dat doen we vrolijk – maar ook de pogingen van sterfelijke medemensen om ons te helpen. Soms zijn we zo gewend om gever te zijn dat we het ontvangen beschouwen als een last. Toch leert de Heiland ons dat het geven en het aannemen twee vleugels zijn van dezelfde deugd. Als ik weiger om hulp te ontvangen, ontneem ik iemand anders het voorrecht om in Christus’ voetsporen te treden. Aanvaarden vraagt evenzeer nederigheid. Het betekent dat we durven toegeven: ‘Ik heb vandaag steun nodig.’ Het betekent dat we glimlachen en dankbaar blijven wanneer de hulp onhandig, half af of ronduit rommelig is. De knoop die niet perfect in mijn jas wordt genaaid, het bezoek dat vijf minuten te laat komt, de toespraak waarin de spreker struikelt over zijn woorden – ook dat zijn offers aan de Heer. Door die offers in liefde te ontvangen, bouwen we een cultuur waarin ieder talent – hoe klein ook – plaatsvindt in het orkest van het koninkrijk. ## **Imperfectie als touw tussen harten** Laten we eerlijk zijn: niemand van ons dient volmaakt. We vergeten afspraken, spreken soms onhandige woorden en laten misschien een traan waar we een schouderklopje wilden geven. Juist in die momenten wordt de ware aard van naastenliefde zichtbaar. Als ik jouw onvolmaaktheid kan verdragen, zelfs koesteren, bevestig ik dat onze relatie niet is gebaseerd op perfectie maar op genade. Ik zie jou zoals de Heiland jou ziet – als een broer of zus op weg, groeiend, lerend, herstellend. Wanneer we dus zeggen dat naastenliefde nooit faalt, betekent dat niet dat wij nooit falen. Het betekent dat liefde standhoudt ondanks ons falen. De Heer heeft een perfecte oplossing voor onze imperfecte bediening: Zijn verzoening. Door die macht worden gebroken gebaren geheeld, en wordt zelfs een kopje lauwe soep een heilig offer wanneer het met een zuiver hart wordt gegeven én ontvangen. ## **Een uitnodiging tot verbondenheid** Ik nodig u uit om deze maand twee eenvoudige stappen te zetten. Eerst: zoek ten minste één gelegenheid om nederig te dienen. Kies iets kleins en onopvallends – een gebed voor iemand die u irriteert, een bedankkaartje aan een overwerkte leraar, een discreet anonieme donatie. Laat het niemand weten behalve de Heer. Tweede stap: sta iemand anders toe om ú te dienen. Laat een jongere uw boodschappen dragen, accepteer advies van een ouder, laat uw gezin het avondeten ‘overnemen’ ook al weet u dat de aardappelen zullen aanbranden. Glimlach en prijs hun inspanning, niet hun perfectie.Ik getuig dat wanneer geven en ontvangen in nederige harmonie samenkomen, we een gemeenschap scheppen die lijkt op het hemels koninkrijk. De Heilige Geest zal getuigen in ons hart dat we werkelijk zonen en dochters van God zijn, verbonden door de zuivere liefde van Christus. Moge die liefde in ons wonen, zodat Hij, wanneer Hij verschijnt, ons kan erkennen als de Zijnen. In de naam van Jezus Christus, amen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dienen, naastenliefde --- ### [Gods plan & jouw gebed: de ultieme life hack?](https://geenszins.info/gods-plan-jouw-gebed-de-ultieme-life-hack/) **Published:** mei 16, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Ontdek de ware kracht van gebed en hoe je die, vooral als jongere, slim kunt inzetten. Leer waarom bidden om persoonlijke kracht, inzicht en doorzettingsvermogen effectiever is dan vragen om kant-en-klare oplossingen. Dit sluit aan bij Gods plan: de aarde als leerschool voor zelfstandigheid en groei. Gebruik gebed als een krachtige tool voor zelfverbetering en actie, en leef je leven ten volle, in lijn met je goddelijke potentieel. **Content:** We naderen weer die tijd van het jaar die voor veel scholieren en studenten synoniem staat aan stress en lange dagen: de examenperiode. Het is een periode waarin we vaak geneigd zijn om hogere machten aan te roepen voor een beetje hulp. Maar hoe pakken we dat ‘bidden om hulp’ nu het beste aan, op een manier die ons daadwerkelijk verder helpt, niet alleen tijdens examens, maar in alle facetten van ons leven? De sleutel ligt in het begrijpen van de ware aard van gebed en de rol die wijzelf spelen in het ontvangen van goddelijke hulp. ## **Niet bidden om de oplossing, maar om de kracht het zelf te doen** Een veelvoorkomend misverstand is dat we tot onze hemelse Vader bidden om problemen voor ons op te lossen, om hindernissen weg te nemen of om ons de antwoorden op een presenteerblaadje aan te reiken. Denk aan de student die bidt om de exacte examenvragen te kennen of om op miraculeuze wijze te slagen zonder gedegen voorbereiding. Dit is echter niet hoe onze hemelse Vader werkt. Hij is als een leraar. Een leraar die ons een opdracht geeft, bijvoorbeeld het schrijven van een opstel, kan weinig beginnen met een leeg blad. Pas wanneer we zelf de pen ter hand nemen, onze gedachten formuleren en een poging wagen, kan de leraar ons feedback geven, fouten corrigeren en ons begeleiden naar een beter resultaat. Zo is het ook met ons en onze hemelse Vader, en met Christus, die zelf ook een meester-leraar is. De bedoeling is niet dat we passief afwachten tot de oplossing zich aandient. De ware kracht van gebed ligt in het vragen om versterking van onze eigen capaciteiten. Vraag om inzicht om je tijd goed in te delen, om efficiënt te studeren, om onderscheid te maken tussen hoofd- en bijzaken. Bid om kracht en doorzettingsvermogen wanneer je het even niet meer ziet zitten, wanneer de moed je in de schoenen zinkt. Dat zijn de gebeden waarop we antwoord mogen verwachten, de hulp die ons daadwerkelijk sterker maakt. ## **De aarde: een leerschool voor zelfstandigheid** Dit principe – bidden om zelf beter te worden en het beter te kunnen doen – raakt de kern van ons bestaan hier op aarde. Ons verblijf hier is bedoeld als een leerschool, een periode waarin we ervaringen opdoen, leren van onze fouten en groeien in zelfstandigheid. Onze hemelse Vader wil dat we zelf handelen, dat we onze keuzevrijheid gebruiken om beslissingen te nemen en de consequenties daarvan te dragen. Het is juist door deze persoonlijke inspanning en het overwinnen van uitdagingen dat we de lessen leren die nodig zijn voor onze eeuwige progressie. Als we constant zouden bidden om de problemen voor ons te laten oplossen, zouden we dit fundamentele doel van het leven omzeilen. We zouden afhankelijk blijven en de kans mislopen om de vaardigheden, de kracht en het karakter te ontwikkelen die onze hemelse Vader voor ons in gedachten heeft. Het is als een kind dat leert fietsen. Ouders kunnen het kind ondersteunen, aanmoedigen en tips geven, maar uiteindelijk moet het kind zelf trappen, evenwicht bewaren en vallen en opstaan om het te leren. Sluiproutes, zoals zijwieltjes die er nooit afgehaald worden, verhinderen de uiteindelijke beheersing en het plezier van het zelfstandig fietsen. ## **De juiste hulp vragen: een gebed om groei** Hoe vragen we dan op de juiste manier om hulp? Het begint met het erkennen van onze eigen verantwoordelijkheid. We moeten eerst zelf alles doen wat binnen onze mogelijkheden ligt. De student moet studeren, de ondernemer moet zijn businessplan uitwerken, de ouder moet zijn kinderen met liefde en geduld benaderen. Pas dan, wanneer we onze eigen inspanningen hebben geleverd, kunnen we ons in gebed wenden tot onze hemelse Vader voor aanvullende kracht, wijsheid en leiding. We bidden niet om de test makkelijk te maken, maar om de Heilige Geest ons te helpen herinneren wat we geleerd hebben. De Heilige Geest heeft een bijzondere rol in het terugbrengen van zaken in onze herinnering, maar dan moet er wel eerst iets zijn om in herinnering te brengen. We bidden niet om een conflict op magische wijze te laten verdwijnen, maar om de woorden en de wijsheid te vinden om het op een constructieve manier zelf op te lossen. We bidden niet om financiële meevallers zonder er zelf voor te werken, maar om de discipline en het inzicht om onze financiën goed te beheren en kansen te creëren. Door op deze manier te bidden, vragen we in essentie om hulp om de persoon te worden die we moeten zijn, om de talenten te ontwikkelen die God ons gegeven heeft en om onze taken hier op aarde beter te vervullen. Dit soort gebeden zijn volledig in overeenstemming met het plan van onze hemelse Vader. Hij verlangt ernaar ons te zien groeien en slagen, en zal ons de nodige steun geven wanneer we actief streven naar zelfverbetering en het naleven van Zijn leringen. ## **De zekerheid van goddelijke steun** Wanneer we bidden om de juiste dingen – om inzicht, kracht, geduld, doorzettingsvermogen – mogen we erop vertrouwen dat we die hulp ook zullen ontvangen. Onze hemelse Vader laat ons nooit alleen. Hij begrijpt onze worstelingen en ziet onze oprechte verlangens om het goede te doen. De antwoorden op onze gebeden komen misschien niet altijd op de manier of het tijdstip dat we verwachten, maar ze zullen komen, vaak als een gevoel van vrede, een ingeving, een plotseling inzicht, of de kracht om door te gaan wanneer we dachten dat we niet meer konden. Het is een proces van samenwerking: wij leveren de inspanning, en God versterkt ons vermogen. Zoals de tekst aangaf: “de eerste taak ligt bij jou. In gebed gaan en aan de slag gaan”. ## **Actief partnerschap in gebed** Laten we dus, niet alleen tijdens examenperiodes maar gedurende ons hele leven, gebed benaderen als een actief partnerschap met onze hemelse Vader. Laten we niet vragen om de gemakkelijke weg, maar om de kracht om het pad, hoe moeilijk ook, zelf te bewandelen en de lessen te leren die voor ons bestemd zijn. Door te bidden om zelfredzaamheid, om wijsheid en om het vermogen om onze verantwoordelijkheden na te komen, eren we het goddelijke plan en openen we onszelf voor de overvloedige hulp die altijd beschikbaar is voor hen die oprecht zoeken en zich inspannen. Op die manier wordt gebed een krachtig instrument, niet om het leven te ontwijken, maar om het ten volle te leven en ons potentieel te verwezenlijken. En met die ingesteldheid wens ik iedereen, student of niet, veel succes en groei toe op hun levenspad. **Categorieën:** Geloof **Tags:** gebed, geloof, studie --- ### [Vormen de Mormonen een sekte?](https://geenszins.info/vormen-de-mormonen-een-sekte/) **Published:** april 13, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag werd ik in mijn roeping als zendingsleider geconfronteerd met de directe vraag “zijn jullie een sekte?”. Mijn eerste instinctieve reactie is antwoorden “bwa neen gij”, maar ik wilde een gefundeerd antwoord kunnen geven, zo objectief mogelijk doch op basis van de kennis die ik heb als Mormoon zelf. Een eenvoudige definitie vinden van “wat is een sekte”, bleek niet echt mogelijk. Ik heb diverse bronnen geraadpleegd en heb daaruit voor mezelf enkele conclusies getrokken en een gemeenschappelijk lijstje van kenmerken opgesteld. Een eerste belangrijke vaststelling is: de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen komt voor op de lijst die door parlementaire onderzoekscommissie in haar synoptische tabel werd opgesteld in april 1997 (zie [dit verslag](http://www.dekamer.be/FLWB/pdf/49/0313/49K0313008.pdf) op pagina 230 en volgende). Maar de commissie stelt duidelijk: “Zo betekent het feit dat een bepaalde beweging op die lijst voorkomt, ook al is dat op initiatief van een officiële instantie, niet dat de commissie ervan uitgaat dat het om een sekte gaat en a fortiori dat ze gevaarlijk is.” Dus daaruit valt geen conclusie te trekken. Een tweede onderzoek dat ik deed was naar de **erkenning van onze kerk**. In ons land worden zes geloofsovertuigingen erkend als [erkende eredienst](http://www.standaard.be/extra/pdf/belgieblootgelegd/bb9/bb9pagina3.pdf): katholicisme, jodendom, protestantisme, anglicanisme, islam en de orthodoxe eredienst. ook de georganiseerde vrijzinnigheid wordt erkend. Maar het is dus niet omdat je geen erkenning hebt, dat je per definitie een sekte bent. Boeddhisme is niet erkend, maar niemand zal het een sekte noemen. In België mag de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dan niet erkend zijn als kerk, in andere landen is ze dat wel. Uiteraard in haar land van oorsprong: de Verenigde Staten. Maar daar zijn nog “kerken” erkend die in ons land (en andere landen) wel als sekte erkend zijn. Onze kerk is ook bijvoorbeeld in Nederland een erkend kerkgenootschap, net zoals in andere Europese landen. Dus het lijkt er sterk op dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen algemeen als kerkgenootschap wordt beschouwd, al dan niet erkend. Volgende poging is de definitie uit **praktijkwoordenboek Van Dale**: “Sekte: gesloten religieuze groepering met een sterke leider”. Da’s simpel om op te antwoorden: - gesloten: zeker niet. Iedereen is welkom op onze bijeenkomsten, lid of geen lid. En het lidmaatschap is ook niet afgesloten: iedereen kan lid worden. - sterke leider: ja, we hebben een levende profeet waar we enorm naar opkijken, maar hij staat er niet alleen voor. Hij wordt bijgestaan voor twee raadgevers (samen vormen deze drie het Eerste Presidium) en door de Twaalf Apostelen. Zij moeten allemaal een uitspraak bekrachtigen, vooraleer het als leerstellig erkend kan worden. **Mijn eigen lijst van kenmerken** Ik heb op basis van alles wat ik gelezen heb en omdat ik geen sluitende definitie kon vinden, een lijst opgesteld van kenmerken waaraan een sekte moet beantwoorden. Deze komen deels uit de criteria die de parlementaire onderzoekscommissie hanteerde, deels uit een lijst die de [vzw Studie en Advies groep Sekten](http://www.sas-sekten.be/ArtSekteMore.html) hanteert. 1. **Zijn we een gesloten groepering?** Neen, zoals daarnet reeds aangegeven zijn we als kerk heel open. We nodigen iedereen met open armen uit om onze bijeenkomsten bij te wonen, zowel op zondag als op andere dagen. Het enige waar een restrictie op is, is de toegang tot onze tempels. Die is enkel mogelijk voor waardige leden. Niet dat daar geheimzinnige dingen gebeuren, wel omdat dit voor ons echt een huis van de Heer is, waar niks onrein mag binnengaan. Daar hebben we enkele heilige rituelen, die we omwille van hun heiligheid niet openbaar bespreken. 2. **Bedrieglijke wervingsmethodes.** Ik ken weinig kerken die voor je lid wordt, zo uitgebreid les geeft over wat we geloven en hoe het er bij ons aan toegaat. Het is zelfs min of meer een voorwaarde dat je een aantal keren op zondag naar de kerk bent gekomen voor je gedoopt wordt, zodat je uit eerste hand meemaakt hoe je jezelf voelt in onze kerkgemeenschap. We lokken ook niemand met valse beloftes: we beloven enkel de kans op het vinden van geluk. Of je effectief gelukkiger wordt, heb je zelf in de hand met de keuzes die je maakt. 3. **Suprematie van de doctrine.** Uiteraard hechten we enorm veel belang aan onze doctrine, met name de leer van Jezus Christus. Daarin verschillen we niet van andere christelijke kerken. Maar in de lijst van sektekenmerken beschouwt men dit als het onderdrukken van de vrije keuze. Dit is bij Mormonen net het tegenovergestelde. Wij geloven in de absolute keuzevrijheid, meer nog, wij geloven dat God dit als absolute wet heeft ingesteld, een wet waar zelfs Hij zich dient aan te houden. 4. **Verwerpen van kritiek en eigen denken** Iedereen heeft, zoals ik aangaf, de vrije keuze om te (ge)loven wat hij of zij wil. Dit staat zelfs in onze [geloofsartikelen](http://mormon.org/nld/geloofsartikelen): *“Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.”* Het is natuurlijk ook logisch dat we binnen onze kerk geloven dat Jezus Christus aan het hoofd staat en hij ons richtlijnen geeft. We hebben de vrije keuze om die te volgen of niet, maar we moeten bereid zijn om de gevolgen van die keuzes te aanvaarden. Christus heeft dus ook wel regels voor wie zijn naam als Christen wil dragen en dus voor wie lid wil zijn van Zijn kerk. Officiële leerstellingen kunnen enkel uitgedragen worden door de leiding van de kerk (het Eerste Presidium en de Twaalf Apostelen). 5. **Het voorspiegelen van een ideaal** Ja, ons ideaal is leven als Christus. Dat mag duidelijk wezen. Maar het SAS voegt aan dat kenmerk toe *“Omdat een dergelijk ideaal niet te bereiken valt, wordt bij de leden schuld, schaamte en angst geïnduceerd. De leiders die deze schuld, schaamte en angstgevoelens opwekken en uitbuiten, krijgen hun leden op deze wijze nog sterker in hun greep. De leden raken gefixeerd op hun tekortkomingen en verliezen hun sterke kanten uit het oog.”* Dat is dus zeker niet het geval bij Mormonen. Laat ik daar duidelijk in wezen: onze kerk is een kerk vol met niet-volmaakte mensen. Zelfs onze profeet verkondigt dat hij niet volmaakt is. Wij streven om onszelf te verbeteren, wetende dat we regelmatig fouten maken en zondigen en dus nood heb aan bekering en de verzoening van Christus. Onze kerk hecht ook veel belang aan studie en zelfredzaamheid. Wij sporen iedereen aan het beste van zijn leven te maken: dankbaar gebruik te maken van zijn talenten en bidden voor kracht om uit zijn zwakheden te leren. 6. **Gebruik van een specifiek jargon** Schuldig over de ganse lijn. Leven als Mormoon is een leven dat niet echt overeenstemt met wat tegenwoordig gangbaar is in de wereld en bijgevolg hebben wij gewoontes die heel eigen namen kennen, evenals de structuren in onze kerk. Gezinsavond, verordening, begiftiging, zusterhulpvereniging, ouderlingen, jeugdwerk, vastenzondag, getuigenis, Hemelse Vader, ringen, wijken, gemeenten, … Het zijn allemaal woorden die heel specifiek thuis horen in het Mormoonse leven. Maar schermen we ons daarmee af? Neen, ook daarin willen we openlijk getuigen wat het voor ons betekent. Lees maar eens het verhaal van Chrisy Ross over [“Mormon Lingo”](http://www.ldsliving.com/story/71897-to-mormons-when-the-lds-lingo-causes-problems). 7. **Publieke bekentenis van zonden om schuldgevoelens op te wekken** Zonden bekennen doe je in de eerste plaats aan Hemelse Vader (daar ga ik dus met mijn lingo) en aan jezelf. Sommige zonden dien je ook in een privé gesprek te bespreken met je bisschop, niet om zijn vergeving te krijgen, wel om hulp en begeleiding te krijgen hoe je je kan bekeren van die zonde. Zelfs heel ernstige zonden die kunnen leiden tot excommunicatie, zoals bijvoorbeeld misbruik van kinderen, worden niet publiekelijk behandeld, maar achter gesloten deuren, voor een disciplinaire raad (dus ook daar weer geen *sterke leider* die op zijn eentje beslist). 8. **Het ontnemen van de vrijheid om de groepering te verlaten** Wil je stoppen? Stop dan gewoon. Kom niet meer, wordt inactief of ga een stap verder en vraag om je te schrappen van de ledenlijst. Dan wordt het alsof je nooit lid bent geweest. Vallen we ex-leden of minder-actieven lastig? Ja en neen. Ex-leden laten we helemaal met rust. Wie zich laat uitschrijven, heeft een duidelijke keuze (keuzevrijheid, remember?) gemaakt. Leden die minder actief worden, die krijgen wel al eens een telefoontje of een bezoek om te horen wat er scheelt. Niet om hen onder druk te zetten, maar we zouden slechte christenen zijn als we niet bezorgd zouden zijn om het heil van onze broeders en zusters. 9. **Contact verbreken met familie** No way. Mormonen hechten enorm veel belang aan familie. Dat zullen we nooit vragen. Het omgekeerde gebeurt soms wel: familie die niks meer te maken wil hebben met de bekeerling. Dat is jammer en we zullen altijd er naar streven om die communicatielijnen terug open te krijgen. 10. **Het is “wij tegen zij”** Neen, opnieuw heel duidelijk niet. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen richt zich niet tegen de maatschappij. Integendeel! Opnieuw kan je daar een geloofsartikel over vinden: *“Wij geloven onderdanig te moeten zijn aan koningen, presidenten, heersers en magistraten, door het gehoorzamen, eerbiedigen en hooghouden van de wet.”* De wetten respecteren van de maatschappij waarin je leeft, is dus voor ons heel belangrijk. Wij geloven in de democratie. Onze leden worden zelfs aangemoedigd om ook in die democratie te dienen waar mogelijk. 11. **Buitensporige financiële eisen** Ik zal daarin heel duidelijk zijn. Wij volgen het gebod dat je in de Bijbel kan vinden omtrent tienden. Wij staan 10% van onze inkomsten af aan de kerk om de werking van de kerk te bekostigen en zo mee te helpen aan de opbouw van Gods koninkrijk. Altijd 10%. Nooit meer. Ook niet onder de vorm van dure verplichte cursussen en uitstappen. Er staat zelfs uitdrukkelijk in ons handboek dat deelname aan activiteiten altijd gratis moet zijn. Is 10% buitensporig? Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. Ik weet dat ik meer dan 50% afgeef aan de staat in ruil voor allerlei diensten. Zo weet ik ook dat ik 10% afgeef aan de kerk, waar ik in ruil veel meer zegeningen voor ontvang. 12. **Weren van anders-denkenden** Uiteraard is er een gemeenschappelijk geloof in een kerk. Je kan moeilijk verwachten dat je lid kan zijn van een organisatie en dan keihard tegen die organisatie en haar waarden ingaan. Zijn we hard tegen kritiek? Neen, zelf nadenken is iets wat we verwachten. Zelfs voor de doop vragen we om in gebed te gaan en aan God te vragen of je bevestiging krijgt van de waarheid van onze boodschap. Worden er soms leden buitengezet? Ja, soms op basis van overtreding van fundamentele geloofsredenen en bij gebrek aan bekering. En ja, soms ook omdat hetgeen men verkondigt, niet overeenstemt met onze leer. Maar neen, er wordt niemand uitgesloten omwille van wat hij denkt, wel soms op basis van wat hij doet. **Mijn conclusie na dit zelf-onderzoek** Moest ik ooit gedacht hebben dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een sekte zou zijn, dan was ik er geen lid van geworden. Instinctief wist ik maar al te goed het antwoord op deze vraag, maar na eens deftig alle antwoorden uitgeschreven te hebben, meen ik in alle eerlijkheid te kunnen zeggen aan de persoon die me de vraag stelde: “neen, we zijn geen sekte”. Maar ik laat het oordeel aan iedereen zelf over; ik hoop slechts dat de informatie uit deze post kan helpen om een gefundeerd antwoord te geven. Ik heb later nog een diepgaandere academische analyse gepubliceerd die je [hier](https://geenszins.info/zijn-mormonen-een-sekte-ai-geeft-het-antwoord/) kan vinden. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, informatie, mormonen, sekte --- ### [Hoe ga je om met Mormoonse zendelingen?](https://geenszins.info/hoe-ga-je-om-met-mormoonse-zendelingen/) **Published:** oktober 10, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Ik las een blog van [Mette Ivie Harrison](http://www.huffingtonpost.com/mette-ivie-harrison/how-to-manage-mormon-missionaries_b_8032206.html), waarin ze heel mooi beschreef hoe mensen reageren op zendelingen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Met haar toestemming baseer ik me op haar blog om daar een wat licht aangepaste – aan onze contreien – versie van te geven. [![Mormoonse zendelingen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/10/mormonmissionaries-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/10/mormonmissionaries.jpg) Mormoonse zendelingen zijn inmiddels zo gekend dat ze reeds de eer hebben dat er een musical over hen gemaakt is. The Book of Mormon is hier niet zo gekend, maar het is één van de meest succesvolle musicals ooit op Broadway. Hoe dan ook, Mormoonse zendelingen beginnen ook bij ons gekend te geraken in het straatbeeld: klassieke kostuums, wit hemd met das en die gekende zwarte badge met Elder xxx of Zuster yyy samen met de volledige naam van onze kerk: “De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen”. Ze zijn misschien niet zo gekend als de Jehova Getuigen die hier veel vaker aan de deur kloppen, maar als je Mormoonse zendelingen tegenkomt, proberen ze je altijd een exemplaar van Het Boek van Mormon aan te smeren en over hun rare sekte te praten, niet? Ze willen jou gewoon dopen zodat hun puntentellertje in de hemel omhoog gaat met de waarde van jou ziel. Dus het enige wat u kan doen, is de deur dichtknallen, weglopen en u verstoppen. Want als je dat niet doet, zullen ze de komende drie uur vervelen met oeverloos te praten over Joseph Smith, hun speciale bijbel en hoe je moet trouwen volgens hun geheime tempelceremonieën. ## Enkele feiten over Mormoonse zendelingen Genoeg over de clichés. Misschien helpt het om wat feiten te vertellen over onze zendelingen, wie ze zijn en waarom ze doen wat ze doen. 1\. De “Elders” zijn mannelijke zendelingen die gewoonlijk tussen de 18 en 20 jaar oud zijn. Zuster zendelingen zijn meestal tussen de leeftijd van 19 en 21. Da’s jong, héél jong. We kunnen hen amper als volwassen beschouwen. Vers van de middelbare school en nog groen achter hun oren. 2\. De meeste Mormoonse zendelingen betalen hun zending zelf, soms met wat hulp van hun ouders of bijdragen van hun kerkgemeenschap. De kost van een zending bedraagt toch al snel 10.000 €. Veel jongeren sparen hun hele jonge leven om op zending te kunnen gaan. Waar andere tieners geld sparen om kleren te kopen, of een brommer of misschien te gaan studeren, sparen en werken veel Mormoonse tieners om hun zending te bekostigen. 3\. Zendelingen moeten tijdens hun zending leven volgens een zeer strikt budget. Met dit geld moeten ze hun kleding en voeding kopen. Ze krijgen beperkt budget om te reizen. Slechts weinigen hebben de beschikking over een wagen, de meesten gebruiken het openbaar vervoer of de fiets. Vaak gebeurt het dat ze op het einde van de maand echt krap zitten. 4\. Mormoonse zendelingen worden verondersteld enkel met hun zendingswerk bezig te zijn, bijna zeven dagen per week. Slechts één dag – P-day of preparation day- mogen ze tijd spenderen aan het opruimen van hun appartement, boodschappen doen, naar de kapper gaan en eens even iets anders aan doen dan een kostuum. Maar zelfs op P-day moeten ze nog een pak regels volgen. Zomaar een paar uur gaan lummelen of lunchen is niet toegelaten. Naar de bioscoop gaan of ander entertainment is niet toegelaten. Geen TV op hun appartement. 5\. Mormoonse zendelingen worden verondersteld om tijdens hun ganse zending niet met familie of vrienden te praten. Voor Elders is dat dus twee jaar, voor Zusters is dat achttien maanden. Da’s een lange tijd voor kinderen om door te komen zonder contact met hun familie. Ze kunnen enkel één keer per week emailen met het thuisfront. En op Kerstmis en Moederdag mogen ze skypen met hun familie gedurende een uurtje. Da’s alles. Niet te verwonderen dat sommigen onder hen smachten naar enige vorm van positief menselijk contact. 6\. Mormoonse zendelingen hebben heel weinig opleiding gekregen in theologie of religie. Je mag niet vergeten dat ze vers van de middelbare school komen. Ja, sommigen onder hen zijn al hun ganse leven elke zondag naar de zondagsschool geweest en hebben gedurende vier van hun tienerjaren elke dag een uurtje “seminarie” gekregen. Ze hebben ook drie weken (zes indien ze een andere taal moesten leren) doorgebracht in het MTC (Missionary Training Center) waar ze enkele basislessen hebben gekregen om onderwijs te geven aan onderzoekers. Maar ze zijn getraind noch geïnteresseerd om te gaan bakkeleien over religieuze geschiedenis of doctrine. 7\. Een zendingspresident en zijn vrouw waken over honderden zendelingen tegelijk. Zij zijn een beetje hun zendingsvader en – moeder die hen leiding geven, met hen praten over problemen en hen strikte regels opleggen in de hoop om de ergste problemen te vermijden. Bijvoorbeeld daten is een grote no-go zone. 8\. Niemand dwingt hen fysisch om op zending te gaan, maar er is enorm veel culturele druk om te gaan, vooral voor jongens. Het is een taak binnen het priesterschap om op zending te gaan. Voor meisjes is het vrijblijvender. Sommige Mormoonse zendelingen hebben een mentaal probleem, al dan niet reeds gediagnosticeerd. Jongemannen die niet gaan of vervroegd naar huis komen, krijgen of geven zichzelf een stigma, soms voor de rest van hun leven. Niemand doet het bewust, maar het gebeurt. Niet één van de dingen waar we als Mormoonse gemeenschap trots kunnen op zijn. 9\. Mormoonse zendelingen mogen nooit alleen zijn. Hun compagnon moet altijd in de buurt zijn. ALTIJD. Elke dag, elk uur. Het toilet is zowat de enige plaats waar ze even alleen kunnen zijn. En als ik zeg “even” dan bedoel ik even, want mocht het te lang duren, dan zal de andere zendeling wel op de deur komen bonken. 10\. Mormoonse zendelingen eten vaak enkel hun warme maaltijden dankzij en bij lokale leden die hen uitnodigen. Iedere ouder van een zendeling hoopt althans dat er telkens genoeg broeders en zusters barmhartig hun zonen of dochters uitnodigen zodat ze toch één deftige maaltijd per dag binnen krijgen. Maar dat betekent dat Mormoonse zendelingen overgeleverd zijn aan de smaken van een andere cultuur en andere mensen. Een moeilijke opdracht voor kieskeurige eters. ## De beste twee jaar Als je dit allemaal leest denk je misschien “wat een ellendige situatie om mee te maken”. Vergelijk het echter met wie in het leger heeft gezeten. De eerste opleidingsweken zijn dan ook een echt boot camp. Mormoonse zendelingen doen iets heel moeilijk gedurende een lange periode van twee jaar. Ze geven heel wat vrije keuze op omdat ze geloven dat ze hierdoor gezegend zullen worden door God. Veel zendelingen echter zullen nadien hun zending hun “beste twee jaar ooit” noemen. Voor velen is dat ook. Velen vertrekken als jongen en komen als man terug. Door een strikt dagschema hebben ze discipline geleerd. Een nieuwe taal leren in enkele weken geeft veel inzicht in hoe je kan studeren. Als je religie kan “verkopen” aan anderen, kan je veel aan. Succesvolle zendingen leiden vaak tot succesvol studeren en een succesvol leven later. Maar er zijn er ook anderen. Er zijn er ook die hun zending een mislukking noemen, te veel hebben meegemaakt en daardoor zelfs de kerk verlaten. Zendelingen zijn niet alemaal hetzelfde, ook al zien ze er allemaal hetzelfde uit. Enkele tips indien je geen interesse hebt Indien je echt geen interesse hebt om naar ze te luisteren als ze aan je deur staan, hier enkele tips: 1\. Zeg niet dat je nu geen tijd hebt, maar dat je later graag eens naar hun verhaal zal luisteren. Dit overkomt alle Mormoonse zendelingen en hoewel jij eigenlijk probeert beleefd te zijn, is het effect dat je enkel een absurde hoop creëert bij hen en ze zullen koppig volhouden en nog vaak terug aan je deur staan. 2\. Zeg gewoon daarentegen dat je niet geïnteresseerd bent als dat zo is. Zeg het vriendelijk en beleefd, maar wees eerlijk. Als je al lid bent van een andere kerk en je bent daar gelukkig, zeg het gewoon. Mormoonse zendelingen zijn al blij om te horen dat iemand nog geloof heeft. Of niet. Durf ook zeggen dat je atheïst bent of gewoon dat je niet van georganiseerde religies houdt. Een no-no is zeggen dat je weet dat Mormonen vele vrouwen hebben of dat je in geen sekte wil terecht komen. Beiden zijn niet waar en de zendelingen voelen zich dan verplicht dit met hand en tand uit te leggen. 3\. Maak alsjeblieft geen afspraak met een zendelingen op een tijdstip waarvan je weet dat je niet thuis bent. Dit lijkt misschien een handige ontsnappingsclausule in de plaats van te zeggen dat je niet geïnteresseerd bent, maar het is onbeleefd. Mormoonse zendelingen worden geleerd om nauwgezet hun afspraken op te volgen, dus zullen ze dan ter onverrichter zake naar je huis fietsen, wandelen of whatever. Ze zullen je vervolgens proberen bellen en zullen nog vaak terugkeren in de hoop je deze keer wel thuis aan te treffen. Het is voor iedereen beter als je gewoon eerlijk neen zegt van in het begin. 4\. Als je echter nieuwsgierig bent en gewoon meer wil weten over Mormonen, maar geen interesse hebt om lid of gedoopt te worden, zeg het eerlijk. Mormoonse zendelingen worden zo vaak afgewezen dat ze met plezier meer vertellen over ons, zonder daarbij de valse verwachting te hebben je en cours de route toch te bekeren. 5\. Deur aan deur kloppen is niet effectief en Mormoonse zendelingen worden dan ook geleerd om op andere manieren aan afspraken te komen. “Ieder lid een zendeling” is een vaste uitspraak bij Mormonen, dus als je Mormoonse vrienden hebt, is de kans groot dat ze je op een dag uitnodigen en dat je bij hen thuis ook zendelingen aantreft die met veel goesting zitten te wachten om jou te onderwijzen. Als je dat niet zitten, doe jezelf, je vrienden en de zendelingen een plezier: zeg dat gewoon eerlijk. 6\. Heb je wel al één of meerdere gesprekken gevoerd of lessen gekregen van de zendelingen, maar je besluit dat het toch niks is voor jou, wederom, zeg het gewoon. De zendelingen zullen bedroefd zijn, zullen proberen je van gedachten te doen veranderen, maar als het tevergeefs is, is het beter hun tijd niet te verspillen en hen valse hoop te laten koesteren. 7\. Sommigen denken dat het hun plicht is om die jonge Mormoonse zendelingen in contact te brengen met de “waarheid” over Mormonen en ze te vertellen over de vele vrouwen van Joseph Smith of andere horrorverhalen die je over de kerk hebt gehoord. Je denkt dat je ze misschien “helpt” door hen te “redden uit een sekte” waarin ze verzeild zitten. Doe het niet. De meeste Mormonen hebben die verhalen al vaak gehoord en hebben er een olifantenvel tegen gekweekt. Wat niet betekent dat het pijnlijk is omdat ze enkel goede bedoelingen hebben. Dat neemt niet weg dat er dingen zijn in onze kerkgeschiedenis die minder draai zijn. Als je daar toch wil over praten, zoek dan enkele lokale leden die daar meer over weten. ## Hoe kan je helpen? Niemand is natuurlijk verplicht om een helpende hand uit te reiken aan Mormoonse zendelingen die je tegenkomt. Maar als je een goed hart hebt, zijn er een aantal zaken die je kan doen om hen te ondersteunen, ook zonder dat je zin hebt in spirituele lessen: 1\. Biedt hen iets te drinken aan, zeker in de zomer. Koffie, thee of icetea zullen echter beleefd geweigerd worden. Sommigen zullen ook cola weigeren, maar andere softdrinks zijn zeker geen probleem. 2\. Glimlach eens naar hen, ook als je eerlijk zegt geen interesse te hebben, dan nog kan je vriendelijk zeggen dat je bewondering hebt voor wat ze doen. 3\. Mocht je ze ergens in de buurt zien waar je zelf liever niet over straat zou lopen, waarschuw hen dan even. Ze komen vaak uit een ander land en kennen de buurt niet en weten dus niet welke situatie ze tegemoet lopen. 4\. Als je interesse hebt in genealogie, spreek hen er over aan. Mormonen zijn intensief bezig met genealogie en de Mormoonse zendelingen kunnen je daar heel wat over vertellen, bijvoorbeeld hoe je de middelen van de kerk ook als niet-lid kan gebruiken om je stamboom samen te stellen. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen beschikt over de grootste verzameling ter wereld van genealogische gegevens. 5\. Mormoonse zendelingen mogen een lift aannemen als die hen aangeboden wordt. Als je hen ergens langs de weg ziek sjokken, is zoiets misschien een kleine moeite. Zeker aan het einde van de maand, want dan is de kans groot dat hun reisbudget op is. ## Respect voor zendelingen In de vier jaar dat ik Mormoon heb, heb ik intensief samengewerkt met de zendelingen. Het is een zware taak. Er wordt vaak gezegd dat je 1000 mensen moet aanspreken, om één iemand geïnteresseerd te vinden. Dat zijn niet echt bemoedigende cijfers. Vriendelijkheid en beleefdheid kunnen veel teleurstellingen goedmaken. Ik ken veel teruggekeerde zendelingen die trots terugkijken op hun zending. Zelfs al hebben ze op die twee jaar maar een paar mensen in contact kunnen brengen met de kerk, dan nog is dat voor hen en voor alle leden een grote vreugde. De meeste zendelingen komen volwassener terug uit hun zending, met meer naastenliefde voor hun medemensen dan wanneer ze als zelfzuchtige tiener de deur van hun ouderlijk huis achter zich dicht trokken voor “hun beste twee jaren”. Misschien heb je niks aan hun boodschap en vind je wat ze doen zelfs vervelend, maar een beleefde afwijzing is nog altijd veel aangenamer dan een deur die gewoon voor hun neus wordt dicht gesmeten. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** mormonen, zendelingen --- ### [Pasen: meer dan eieren en chocolade – een week van hoop en vernieuwing](https://geenszins.info/pasen-meer-dan-eieren-en-chocolade-een-week-van-hoop-en-vernieuwing/) **Published:** april 14, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Voorbij de commerciële aspecten ligt de diepere betekenis van Pasen en de Goede Week. De nadruk ligt op Jezus' lijdensweg en offer (de Verzoening) als een daad van liefde die vergeving mogelijk maakt voor onze menselijke tekortkomingen. De kern van Pasen is echter de opstanding: de overwinning op de dood die fundamentele hoop, vernieuwing en de belofte van eeuwig leven biedt. Iedereen, ongeacht geloofsovertuiging, wordt uitgenodigd tot reflectie over universele thema's zoals dankbaarheid, persoonlijke groei en het tonen van liefde en vriendelijkheid. **Content:** De lente hangt in de lucht, dagen worden langer, en voor velen betekent Pasen vooral gezelligheid, chocolade-eieren en misschien een extra vrije dag. Dat is allemaal fijn, maar deze periode, en dan specifiek de week vóór Paaszondag, draagt een veel diepere betekenis in zich. Het is een tijd die ons uitnodigt om stil te staan bij thema’s die ons allemaal raken: lijden, opoffering, vergeving, en bovenal, onverwoestbare hoop. Of je nu gelovig bent, zoekende, of gewoon nieuwsgierig naar de kern van dit oeroude feest, de Goede Week en Pasen bieden stof tot nadenken over wat echt telt in het leven. ## De schaduw voor de zon opkomt: Gethsemane en Golgotha De week voor Pasen begint vaak met een focus op de laatste dagen van Jezus Christus. Verhalen over het Laatste Avondmaal, zijn worsteling in de Hof van Gethsemane en zijn kruisiging op Golgotha. Het klinkt misschien zwaar, en dat was het ook. De kern van het christelijk geloof hier is het idee van de ‘verzoening’: een daad van oneindige liefde en opoffering. Stel je voor: iemand die volkomen onschuldig is, neemt vrijwillig de last op zich van alle pijn, verdriet, fouten en tekortkomingen van de hele mensheid. Niet alleen de grote ‘zonden’, maar ook het dagelijkse geworstel, het gevoel tekort te schieten, de momenten van spijt. Het is een bijna onbevattelijk concept, maar de essentie is diepe empathie en een offer dat een brug slaat. ## Waarom is dit relevant voor ons? Diep van binnen weten we allemaal dat we niet perfect zijn. We maken fouten, kwetsen anderen (soms onbedoeld), en worstelen met onszelf. Het idee dat er een weg is naar vergeving, naar een schone lei, naar herstel – dat is een universeel menselijk verlangen. Volgens het christelijk geloof is het offer van Christus die weg. Het betaalde een ‘prijs’ die we zelf nooit zouden kunnen voldoen. Dit besef hoeft niet te leiden tot schuldgevoel, maar juist tot een verlangen naar groei. Het erkennen van onze fouten, het oprechte streven om het beter te doen, en het zoeken naar een hoger voorbeeld om na te volgen – dat is de positieve keerzijde. Het is een uitnodiging tot persoonlijke verandering en verbetering. ## De triomf van licht: de opstanding Maar Pasen stopt niet bij het lijden en de dood. Als dat zo was, zou het een somber verhaal zijn. De climax, de reden voor de ‘jubelende viering’, is de opstanding. Het verhaal van de lege graftombe op Paasochtend. De opstanding van Jezus Christus is binnen het christendom hét bewijs van zijn goddelijkheid en de ultieme overwinning op de dood. Het is de krachtige boodschap dat de dood niet het einde is. Dat er hoop is die verder reikt dan ons aardse bestaan. ‘Omdat Hij leeft, zullen ook wij leven’, is een centraal geloofspunt. Deze belofte van overwinning op de dood en de mogelijkheid van een eeuwig leven, geeft kracht en perspectief. Het biedt hoop te midden van verlies, troost in verdriet, en de verzekering dat ons streven naar goedheid niet tevergeefs is. ## Wat kunnen we meenemen uit deze week? Deze Goede Week en Pasen zijn een uitgelezen kans om even stil te staan. Misschien niet per se in een kerk, maar gewoon, in je eigen leven. - **Dankbaarheid:** Waar ben je dankbaar voor? Welke ‘lasten’ zijn misschien voor jou gedragen, door anderen of door een kracht groter dan jezelf? - **Reflectie en vernieuwing:** Zijn er dingen in je leven die je anders zou willen? Pasen is een symbool van vernieuwing en een nieuwe start. Wat zou jij willen vernieuwen? - **Liefde en verbinding:** De kernboodschap is er een van liefde. Hoe kunnen we die liefde – of simpelweg vriendelijkheid, begrip en medeleven – meer uitdragen naar de mensen om ons heen? ## Een levende hoop Voor mij persoonlijk, en voor miljoenen christenen wereldwijd, is de boodschap van Pasen springlevend. Het is het fundament van geloof dat Jezus leeft, dat zijn offer vergeving en kracht biedt, en dat zijn opstanding hoop geeft op een leven dat de dood overstijgt. Maar ongeacht je achtergrond of overtuiging, de thema’s van Pasen – opoffering, vergeving, vernieuwing en hoop – zijn universeel. Ze nodigen ons uit om na te denken over ons eigen leven, onze relaties en onze plek in het grotere geheel. Ik wens je, wat je overtuiging ook is, een week vol betekenisvolle reflectie en een Pasen dat je hart vult met hoop en vreugde. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, pasen, verzoening --- ### [Wat als je twijfelt over wat God van je denkt?](https://geenszins.info/wat-als-je-twijfelt-over-wat-god-van-je-denkt/) **Published:** april 4, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** God kijkt niet naar hoe vaak we struikelen, maar naar de eerlijkheid van ons hart. Oprechtheid, de wil om te leren, en het streven naar het goede zijn belangrijker dan perfecte kennis of het behoren tot een specifieke kerk. Wie eerlijk zoekt, zal vinden — nu of later — en Gods genade is er voor iedereen die blijft proberen. **Content:** Iedereen heeft wel eens vragen of onzekerheden als het gaat over geloof en spiritualiteit. Heb ik het bij het rechte eind? Heeft mijn geloof wel de juiste vorm? Doe ik genoeg? Soms kunnen deze vragen zwaar op ons hart drukken, vooral wanneer we bang zijn dat we misschien iets verkeerd begrepen hebben, of dat we zelfs in de verkeerde kerk zouden kunnen zitten. Laat me meteen duidelijk zijn: God houdt van jou precies zoals je bent, en Hij staat niet klaar om jou te veroordelen vanwege je fouten of misverstanden. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen gelooft juist sterk in Gods onvoorwaardelijke liefde en geduld. Veel mensen hebben misverstanden over wat wij geloven. Eén daarvan is het idee dat alleen leden van onze kerk gered kunnen worden. Dit klopt niet. Onze kerk is juist een van de weinige christelijke kerken die nadrukkelijk stelt dat je niet naar de hel gaat omdat je toevallig bij een andere kerk aangesloten bent, nog nooit van Jezus gehoord hebt, of omdat je Zijn leer nog niet volledig begrijpt. ## God zoekt geen reden om ons te straffen God is geen strenge rechter die wacht om ons te straffen. Hij kijkt naar de intenties van ons hart. Als jij eerlijk zoekt naar waarheid en goedheid, als je oprecht bent tegenover jezelf en anderen, dan maakt het niet uit hoe vaak je struikelt. Het enige wat telt is dat je telkens opnieuw probeert het goede te doen. Wij geloven dat niemand de hemel kan binnengaan zonder Jezus Christus, maar we geloven net zo sterk dat iedereen een eerlijke kans krijgt, ook zij die in dit leven niet alles hebben begrepen of geleerd. Wat je nog niet weet, zal je leren. Wat je niet volledig begrepen hebt, zal je worden uitgelegd. God is eerlijk, barmhartig en rechtvaardig. Waarom vertellen wij dit zo openlijk? Niet omdat wij vinden dat iedereen meteen bekeerd moet worden, maar omdat iedereen het recht heeft om kennis te maken met de boodschap van Jezus Christus. Iedereen verdient het om rust en vreugde te ervaren die voortkomen uit het begrijpen van het evangelie en de werking van het universum, en hoe dat in het dagelijks leven toepasbaar is. We zijn niet op aarde om anderen te overtuigen of te dwingen tot bekering. Geloof is iets persoonlijks tussen jou en God. Onze taak is simpelweg te delen wat wij weten en geloven. Want wij geloven dat als je oprecht zoekt, je uiteindelijk zult vinden wat je zoekt, nu of later. ## Goed nieuws voor wie katholiek, protestant, hindoe, moslim of zelfs atheïst is Dus, of je nu katholiek, protestant, hindoe, moslim of zelfs atheïst bent, weet dit: je hoeft niet overal gelijk in te hebben om je hemelse Vader uiteindelijk te ontmoeten. Hij zal aanvullen wat jij in dit leven niet kon weten of begrijpen, zolang je maar oprecht bent in je zoektocht. Heb dus geen angst om te zoeken, vragen te stellen of te leren. Je hoeft je geen zorgen te maken dat je iets verkeerd zou doen. Gods liefde en genade zijn er juist om jou te helpen groeien en je dichter bij Hem te brengen. We nodigen je daarom van harte uit om vrijblijvend contact op te nemen, vragen te stellen of een gesprek aan te gaan. Niet om je te overtuigen, maar om jou te steunen in je zoektocht. Eén ding weten we zeker: wie zoekt, die zal vinden, zoals Hij beloofd heeft. Dus blijf zoeken, blijf leren en blijf open. Wij zijn er om je daarbij te helpen, zonder verplichtingen. Want het evangelie van Jezus Christus draait uiteindelijk om liefde, begrip en voortdurende groei. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, hemel, mormonen, redding --- ### [NoBuy25 leert ons minder kopen, maar religieus vasten leert ons geven](https://geenszins.info/nobuy25-leert-ons-minder-kopen-maar-religieus-vasten-leert-ons-geven/) **Published:** maart 6, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De NoBuy25-hype moedigt mensen aan om een jaar lang geen onnodige aankopen te doen, met voordelen zoals geld besparen, milieubewustzijn en minder impulsaankopen. Maar terwijl deze trend sterk gericht is op persoonlijke winst en zelfontwikkeling, heeft religieus vasten een diepere dimensie. In religie draait vasten niet alleen om zelfbeheersing, maar ook om gemeenschap, dienstbaarheid en solidariteit. **Content:** De laatste tijd zie je overal de *NoBuy*-beweging opduiken. Van TikTok-video’s tot blogs en krantenartikelen: steeds meer mensen engageren zich om een jaar lang geen onnodige aankopen te doen. De *NoBuy25*-hype is in volle opmars en wordt door velen geprezen als een positieve manier om bewuster te leven, te sparen en de impact op het milieu te verkleinen. Maar hoe diepgaand is deze trend echt? En wat mist men in de vergelijking met religieus vasten? ## De voordelen van NoBuy25 Het is opmerkelijk hoeveel mensen enthousiast worden over deze trend, en dat is niet zonder reden. Wie zich aan *NoBuy25* houdt, ervaart namelijk een aantal duidelijke voordelen: - **Minder rommel en bewuster consumeren** – Doordat men enkel koopt wat echt nodig is, vermijdt men impulsaankopen en verzamelt men minder overbodige spullen. - **Geld besparen** – Een jaar lang geen onnodige uitgaven betekent een beter overzicht op de financiën en de kans om meer te sparen. - **Een kleinere ecologische voetafdruk** – Minder kopen betekent minder productie en afval, wat bijdraagt aan een duurzamere wereld. - **Meer waardering voor wat men al heeft** – Men leert opnieuw genieten van wat er al is, zonder de drang naar constante vernieuwing. - **Minder beïnvloeding door marketing** – De constante stroom aan reclame en sociale media-invloeden wordt bewuster genegeerd. - **Creatievere oplossingen vinden** – In plaats van altijd iets nieuws te kopen, leert men alternatieven vinden, zoals tweedehands spullen, ruilen of zelf maken. - **Meer tijd voor andere dingen** – Niet voortdurend bezig zijn met shoppen geeft ruimte voor hobby’s, ontspanning en sociale contacten. Deze voordelen zijn zonder twijfel waardevol, maar er ontbreekt iets in het verhaal. Wie de vergelijking maakt met religieus vasten, zoals dat voorkomt in het christendom of de islam, merkt een fundamenteel verschil. ## Het gemis van gemeenschapszin en dienstbaarheid Vaak wordt religieus vasten kort vergeleken met de *NoBuy25*-trend. Men beweert dat vasten in religieuze tradities vaak strengere regels kent en gericht is op spirituele groei. Waar de *NoBuy*-trend zich vooral richt op zelfontwikkeling en individueel gewin, draait religieus vasten om iets veel groters. In geloofsgemeenschappen vasten mensen niet alleen om dichter bij God te komen, maar ook om bewuster om te gaan met de noden van anderen. Het is geen individuele uitdaging, maar een gedeeld moment van reflectie en solidariteit. Vasten betekent niet alleen minder consumeren, maar ook meer geven. Denk aan: - **Het delen van ervaringen** – Je doet het samen, je steunt elkaar en je voelt dat je deel uitmaakt van een groter geheel. - **Dienstbaarheid aan anderen** – Het geld dat je bespaart door te vasten, wordt vaak gebruikt om anderen te helpen, zoals door giften aan goede doelen of vrijwilligerswerk. - **Een moment van gezamenlijke bezinning** – In plaats van enkel minder uit te geven, staat religieus vasten in het teken van spirituele groei en verbondenheid met de gemeenschap. - **Bewust omgaan met rijkdom en armoede** – Door zelf sober te leven, wordt men zich bewuster van de noden van anderen en de ongelijkheid in de wereld. Bij *NoBuy25* draait alles nog steeds rond *het individu*: hoe bespaar ik, hoe voel ik mij beter, hoe minimaliseer ik mijn impact? Maar het religieuze vasten overstijgt dat. Het is niet alleen een uitdaging om minder te consumeren, het is ook een kans om meer te geven, om dienstbaar te zijn en om samen sterker te staan. ## De uitdaging van individualisering in onze samenleving Wat opvalt in deze trend – en eigenlijk in veel hedendaagse bewegingen – is dat ze sterk gericht zijn op de beleving vanuit de *ik-persoon*. Mensen willen nog wel inspanningen doen, maar vaak enkel als ze er zelf beter van worden. De vraag die telkens terugkomt is: *Wat levert het mij op?* Religie heeft echter een fundamenteel ander uitgangspunt. Religie is niet enkel bedoeld voor persoonlijke verrijking, maar voor het vormen van een gemeenschap. Het draait om voor elkaar zorgen, er zijn voor elkaar, samen vieren, samen reflecteren. Het geloof verbindt ons niet alleen met God, maar ook met elkaar. Toch zien we ook binnen religie dat de invloed van individualisering voelbaar is. Zelfs binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen merken we dat mensen vaker kijken naar wat religie voor hen persoonlijk betekent. Op zich is dat niet verkeerd – het is belangrijk om te beseffen welke verrijking het geloof voor je eigen leven heeft. Maar we mogen nooit vergeten dat onze relatie tot God onlosmakelijk verbonden is met onze relatie tot elkaar. We zijn niet alleen individuen met een persoonlijk geloof; we zijn allemaal *kinderen van onze Hemelse Vader*. En Hij verwacht van ons dat we niet alleen een relatie met Hem opbouwen, maar ook met elkaar een gemeenschap vormen. Daarom blijft het cruciaal om het gemeenschapsdenken en de gemeenschapsbeleving te versterken. Religie gaat niet over wat ik eruit kan halen, maar over hoe wij samen sterker kunnen staan in ons geloof. Het is een gedeelde ervaring, een gezamenlijke reis. En het is in die verbondenheid – met God én met elkaar – dat we echt groeien. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, nobuy, vasten --- ### [Waarom ik als ondernemer en gelovige de balans zoek](https://geenszins.info/waarom-ik-als-ondernemer-en-gelovige-de-balans-zoek/) **Published:** februari 26, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Hoe combineer je ondernemerschap met geloof? In Discours Met De Boys deel ik mijn rationele zoektocht naar zingeving, de impact van mijn geloof op zakelijke keuzes en het belang van gemeenschap. Een openhartig gesprek over principes, groei en de balans tussen spiritualiteit en ondernemerschap. **Content:** Toen ik door de jongens van *[Discours Met De Boys](https://open.spotify.com/show/1hC2t2YYCE3l7BOB12yjIr?si=4eb213e1bdf040f0)* werd uitgenodigd om over mijn leven als ondernemer en mijn geloof te praten, wist ik dat het een boeiend gesprek zou worden. In de podcast bespreken we alles van ondernemerschap en uitgeverij tot mijn geloof in **de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen**. En ja, ook over whisky en koffie kwam het gesprek op gang – maar dat zal je zelf moeten beluisteren. ### Een rationele zoektocht naar geloof Ik ben niet gelovig opgevoed. Integendeel, ik groeide op als atheïst met een gezonde dosis argwaan tegenover religie. Maar hoe meer ik me verdiepte in wetenschap – fysica, scheikunde, wiskunde – hoe meer ik onder de indruk raakte van hoe vernuftig de wereld in elkaar zit. Dat kon toch geen puur toeval zijn? Die gedachte bracht me op een zoektocht naar zingeving. Ik las over verschillende religies, stelde mezelf de moeilijke vragen en kwam uiteindelijk tot de overtuiging dat **de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen** het volledige antwoord bood. Wat me vooral aantrok, was niet alleen de theologie, maar ook het idee van voortdurende groei. Wij geloven dat dit leven een leerschool is waarin we keuzes maken en groeien. En dat stopt niet bij de dood – het is een eeuwig proces. ### Ondernemen met principes Ik heb het geluk gehad om verschillende bedrijven op te richten en te leiden. Maar ondernemen betekent ook moeilijke keuzes maken. Soms hoor ik de vraag: “Hoe kun je als zakenman gelovig zijn?” Alsof je als ondernemer per definitie hard en meedogenloos moet zijn. Voor mij is dat geen tegenstelling. Ik probeer **eerlijkheid en empathie** in mijn zakelijke beslissingen te laten doorwegen. Moet ik soms harde keuzes maken? Natuurlijk. Maar dat betekent niet dat je je principes overboord moet gooien. Ook in mijn bedrijf probeer ik een cultuur van groei te stimuleren. Wie zich ontwikkelt, mag daar ook de vruchten van plukken. Zo ben ik er trots op dat ik medewerkers spontaan opslag heb gegeven als ze groeiden in hun job – zonder dat ze daarom moesten vragen. Dat is voor mij ondernemen met de juiste balans tussen winst en welzijn. ### Strenge regels of levensprincipes? In de podcast bespreken we ook een paar misverstanden over mijn geloof. Zo kwam het gesprek op de levensstijl binnen de kerk: geen alcohol, geen koffie, geen thee. Voor sommigen klinkt dat streng, maar voor mij gaat het om **bewuste keuzes** die me dichter bij God brengen en mijn lichaam als geschenk respecteren. En nee, ik heb daar geen moeite mee – vroeger dronk ik zelf graag whisky en wijn, maar de dag dat ik mijn keuze maakte, heb ik alles weggegeven zonder spijt. Een ander thema dat ter sprake kwam, is de **gemeenschap binnen onze kerk**. Wij zorgen voor elkaar. Dat gaat verder dan een zondagse kerkdienst. Wanneer iemand ziek is, springt de gemeenschap in. Als een gezin in financiële problemen komt, zoeken we samen oplossingen. Dat **gevoel van verbondenheid** mis ik soms in de bredere maatschappij, waar we steeds meer individualistisch worden. Ik geloof dat we daar als samenleving veel uit kunnen leren. ### Meer weten? Beluister de podcast! Tijdens de [podcast](https://podcasts.apple.com/be/podcast/188-david-geens-ondernemer-mormoon-over-de-kerk-van/id1552090974?i=1000696269805&l=nl) gaan we ook dieper in op de structuur van onze kerk, het concept van openbaring en waarom we nog steeds een levende profeet hebben. We bespreken zelfs hoe mijn geloof impact heeft op mijn zakelijke keuzes en waarom ik geen onderscheid maak tussen wie ik ben als gelovige en als ondernemer. Het werd een open, eerlijke en soms zelfs filosofische discussie. Dus als je nieuwsgierig bent naar hoe ik als gelovige ondernemer door het leven ga, luister dan zeker naar de volledige aflevering. Misschien zet het je wel aan het denken – en dat alleen al is voor mij een geslaagd gesprek. **Categorieën:** Geloof, Mormonen **Tags:** geloof, kerk, mormonen, podcast --- ### [Optimisme: de kracht van een positieve blik](https://geenszins.info/optimisme-de-kracht-van-een-positieve-blik/) **Published:** februari 9, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** Hoe blijf ik hoopvol in moeilijke tijden? De aanstekelijke positiviteit van Paul Choudhury inspireert me om te kijken naar de filosofie van optimisme, zelfs in het aangezicht van tegenslag. Vanuit die inspiratie zie ik hoe geloof en optimisme hand in hand kunnen gaan, en hoe die combinatie een krachtig fundament biedt. **Content:** De astrofysicus Paul Choudhury schreef een [boek over optimisme](https://www.standaard.be/cnt/dmf20250207_96643956). Hij vertelt daarin niet alleen over het concept, maar maakt het ook heel persoonlijk. Dit boek gaat over zijn eigen reis, een reis waarin hij – haast per ongeluk – een optimist werd. Choudhury omschrijft een sleutelmoment in zijn leven: de avond waarop zijn vrouw overleed. Hij schrijft: *“Na haar dood stelde ik me de vraag: is de wereld een aardige of een vrede plek? Min of meer grappend besloot ik dat ik een optimist zou worden. Het was een pose. Ik wist: dit is een bar slechte tijd voor mij, maar ik moest geloven dat er betere tijden in het verschiet lagen.”* Wat me vooral raakt aan zijn woorden is die uitdrukking: *“ik moest geloven.”* Het lijkt erop dat velen, wanneer ze geconfronteerd worden met moeilijke momenten of een leegte die niet door kennis of wetenschap gevuld kan worden, een verlangen voelen om te *geloven*. Choudhury zegt dat hij moest geloven in betere tijden, om de zware periode die hij doormaakte draaglijk te maken. En dat is precies waar ons christelijk geloof op is gebaseerd. Wij geloven ook dat er betere tijden in het verschiet liggen, ondanks de ellende en de moeilijkheden op deze aarde. Zonder Christus zouden we misschien alleen maar uitzichtloze tijden zien. Maar dankzij zijn lijden en offer kunnen wij hoop en vertrouwen hebben. We kunnen geloven dat na moeilijkheden betere tijden komen. ## Optimisme en geloof: een parallel Na het lezen van Choudhury’s boek sta ik steeds meer stil bij de gedachte dat christenen per definitie optimisten zijn. Waarom? Omdat wij weten dat er altijd meer mogelijk is dan op het eerste gezicht lijkt. De auteur zelf schrijft: *“Optimisme is de kracht om op zoek te gaan naar onverwachte oplossingen voor onze problemen. Misschien bestaan die, misschien niet. Maar als je niet op zoek gaat, sluit je die bij voorbaat uit. Pessimisten geven het al op voorhand op.”* Hier ben ik het volledig mee eens. Optimisme geeft kracht, het opent de deur naar mogelijkheden en oplossingen. Voor mij is dat ook wat geloof doet. Mijn geloof moedigt me aan om niet op te geven, om vertrouwen te hebben op moeilijke momenten, en om te blijven zoeken naar oplossingen die misschien niet direct zichtbaar zijn. Choudhury beweert dat oplossingen “misschien wel bestaan, misschien niet.” Mijn reactie daarop zou zijn: waarom probeer je niet eens *te geloven*? Want als iemand zo zoekende is naar antwoorden, zoals hijzelf, is geloof een heel krachtige weg om te volgen. De antwoorden die hij zoekt, zijn er. En dat zeg ik niet zomaar: ik zou hem direct twee boeken aanraden waarin deze antwoorden te vinden zijn – de Bijbel en het Boek van Mormon. Deze boeken lopen over van hoop, optimisme en kracht voor moeilijke tijden. Maar laat me een belangrijk punt benadrukken: geloven betekent niet dat alle problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Wat geloof je wel biedt, is de kracht om door die problemen heen te komen. ## Optimisme is geen vermijden van problemen Zoals Choudhury schrijft, geeft optimisme je niet de garantie dat je problemen uit de weg kunt gaan, maar het biedt wel de beste basis om te leren omgaan met wat op je pad komt. Hier ligt wat mij betreft de kern: keuzevrijheid. Wat kies je? Kies je ervoor om te geloven in betere tijden, of geef je op voorhand al op, zoals pessimisten? Het fascineert me ook hoe Choudhury als wetenschapper bijzonder veel aandacht trekt. Men vindt het kennelijk opmerkelijk dat een wetenschapper niet alleen realist is, maar ook optimist. Dat herken ik wel. Geloof wordt vaak op dezelfde manier bekeken: mensen vinden het vreemd dat iets wat onzichtbaar is, zo’n belangrijke rol kan spelen. Toch toont zijn boek aan dat optimisme een sterk alternatief is, een reële mogelijkheid. In zijn boek bespreekt Choudhury ook de oorsprong van het optimisme en verwijst hij naar de wiskundige en filosoof Gottfried Leibniz: *“Leibniz stelde namelijk dat, ondanks het lijden in de wereld, we toch in de best mogelijke wereld leven. Volgens hem koos God uit alle mogelijke werelden de beste. Dat globale optimum betekent niet noodzakelijk dat het voor elke persoon of situatie ideaal is, maar in het optimisme van Leibniz leven we dus wel in de best mogelijke wereld.”* Dit idee sluit sterk aan bij wat we in het Boek van Mormon leren. Daar lezen we dat alles een tegenstelling kent: geen goed zonder kwaad, geen vreugde zonder verdriet, geen gezondheid zonder ziekte. Hoewel velen misschien zoeken naar geluk zonder geloof, geloof ik dat echt geluk zijn diepste vorm krijgt in geloof. Wie communiceert met God, wie naar hem luistert, begrijpt zijn bedoelingen en volgt zijn raadgevingen, vindt een weg naar het eeuwige geluk. Zelfs in moeilijke momenten weet die persoon dat hij onderweg is naar een beter, eeuwig perspectief. Dat brengt ultieme troost en zekerheid. ## Optimisme in een christelijk geloof plaatsen Ik deel de visie van Choudhury dat optimisme ontzettend krachtig is. Maar ik zou graag een stap verder gaan: plaats dat optimisme binnen het kader van een christelijk geloof. Plots krijgt het zoveel meer diepgang en betekenis. Het biedt niet alleen een hoopvolle kijk naar de toekomst, maar ook zekerheid, richting en het gevoel dat je op het juiste pad bent. Geluk is weten dat je klinkt naar iets wat écht betekenis heeft. Het is weten dat je op moeilijke momenten door kunt gaan, omdat er betere tijden aankomen. En dat optimisme wil ik graag met zoveel mogelijk mensen delen. Is er nog iets dat ik kan aanpassen? **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, optimisme --- ### [American Primeval: de waarheid achter de fictie](https://geenszins.info/american-primeval-de-waarheid-achter-de-fictie/) **Published:** januari 17, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De Netflix-serie American Primeval biedt een dramatische blik op het Amerikaanse Westen, maar roept vragen op over historische nauwkeurigheid. In dit artikel verkennen we de feiten en fictie rond de Mountain Meadows Massacre, een tragisch hoofdstuk in de geschiedenis van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Wat gebeurde er echt? Wat stelt de serie verkeerd voor? En waarom is het belangrijk om dit verhaal met nuance en waarheid te benaderen? **Content:** ## De waarheid achter de Mountain Meadows Massacre en de impact van fictie Recente series zoals *American Primeval* trekken de aandacht door historische gebeurtenissen in beeld te brengen, maar brengen ook uitdagingen met zich mee. Hoewel de serie spannende televisie oplevert, bevat ze helaas tal van historische onjuistheden. Dit is met name problematisch wanneer het gaat over gevoelige onderwerpen zoals de [Mountain Meadows Massacre](https://www.nationalgeographic.com/history/article/mountain-meadows-massacre-utah-war), een tragische en duistere episode in de geschiedenis van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Als lid van de kerk voel ik de noodzaak om feiten en fictie van elkaar te scheiden en een eerlijke blik te werpen op wat er werkelijk is gebeurd. ### Wat gebeurde er werkelijk? De Mountain Meadows Massacre vond plaats op 11 september 1857, tijdens een periode van grote spanningen in Utah, bekend als de Utah War. Een groep emigranten uit Arkansas werd aangevallen door een groep Mormoonse militiemannen, gesteund door enkele Paiute-indianen. De aanval resulteerde in de brute moord op meer dan 120 mannen, vrouwen en kinderen. Slechts zeventien kinderen onder de zes jaar werden gespaard, omdat zij als “te jong om verhalen te vertellen” werden beschouwd. De slachtoffers werden op brute wijze vermoord nadat hen een vals gevoel van veiligheid was gegeven via een zogenaamde witte vlag van vrede. Het motief achter deze gruweldaad was complex. Het betrof een combinatie van angst, wantrouwen tegen immigranten in een tijd van conflict met de Amerikaanse overheid, en misplaatste loyaliteit. Belangrijk is dat geen enkele leider van de kerk, waaronder Brigham Young, direct opdracht gaf tot de aanval. Wel schiep de vijandige en paranoïde sfeer van die tijd een omgeving waarin zo’n tragedie kon plaatsvinden. ### Wat klopt er niet in *American Primeval*? Hoewel de serie beweert historische gebeurtenissen te tonen, is veel ervan sterk gefictionaliseerd, waaronder: 1. **Locatie van de massacre**: In de serie wordt de aanval afgebeeld als plaatsvindend nabij Fort Bridger, terwijl het in werkelijkheid honderden kilometers verderop gebeurde, in het zuidwesten van Utah. 2. **Betrokkenheid van Paiute-stammen**: Hoewel een kleine groep Paiutes betrokken was, toont de serie hen als de belangrijkste daders, wat historisch gezien onjuist is. De verantwoordelijkheid lag voornamelijk bij de Mormoonse militiemannen. 3. **Verkleding van de daders**: In de serie dragen de militiemannen kappen over hun hoofd, wat hen doet denken aan de Ku Klux Klan. Dit is volledig fictief; dergelijke maskers werden niet gebruikt. 4. **Overlevenden en getuigen**: De enige overlevenden waren jonge kinderen. De serie verdoezelt vaak de rol van de kinderen en de brute aard van de aanval. 5. **Brigham Young’s rol**: De serie impliceert een veel directere betrokkenheid van Brigham Young dan historisch bewezen is. Hoewel zijn retoriek de spanningen mogelijk voedde, gaf hij geen bevel tot de aanval. In de serie is hij op plaatsen waar hij nooit aanwezig was. 6. **Bridger’s fort:** werd twee jaar voor de slachtpartij gekocht door Young en platgebrand zodat het aankomend leger van de VS er geen gebruik kon van maken. Een uitgebreide beschrijving van feiten en fictie kan je beluisteren in deze [podcast van *Momon Land*](https://mormonland.podbean.com/e/separating-fact-from-fiction-in-american-primeval-episode-374/). ### Waarom is deze fictie problematisch? Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen doet het pijn om te zien hoe deze tragedie in een verkeerd daglicht wordt gesteld. Het is al moeilijk genoeg om de zwarte pagina’s uit onze geschiedenis onder ogen te zien, maar het is cruciaal dat dit gebeurt op basis van feiten. Fictieve elementen, hoe dramatisch ook, kunnen het beeld van ons geloof en onze geschiedenis vervormen en onterecht bijdragend schuld in de schoenen schuiven van individuen of groepen. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/01/Mountain-Meadows-Massacre-monument-1024x666.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/01/Mountain-Meadows-Massacre-monument.jpg) Ik erken volledig dat de Mountain Meadows Massacre een diep tragische gebeurtenis is. Het laat zien hoe ver mensen kunnen afdwalen als ze geleid worden door angst en extremisme in plaats van door liefde en compassie. Het is een episode waar wij als kerk verantwoordelijkheid voor moeten nemen, wat we ook hebben gedaan door [openlijk onderzoek](https://www.churchofjesuschrist.org/media/video/2019-03-1010-lessons-from-the-mountain-meadows-massacre?lang=eng) te steunen en monumenten op te richten ter herdenking van de slachtoffers. ### Een oproep tot begrip en nuance Ik hoop dat lezers van deze blog begrijpen dat de realiteit van wat er gebeurd is, al pijnlijk genoeg is. We moeten deze geschiedenis niet verfraaien, maar we moeten haar ook niet verder verdraaien. Ik roep iedereen op om na het kijken van *American Primeval* zich verder te verdiepen in de geschiedenis via betrouwbare bronnen, zoals *Vengeance is Mine: The Mountain Meadows Massacre and Its Aftermath* van Barbara Jones-Brown. De geschiedenis van de kerk is een verhaal van geloof, strijd en, ja, ook fouten. Maar juist door eerlijk naar die fouten te kijken, kunnen we als gemeenschap leren en groeien. Ik hoop dat deze blog bijdraagt aan een eerlijk en feitelijk gesprek over de Mountain Meadows Massacre en dat het helpt om misverstanden uit de wereld te helpen. Laten we streven naar begrip, medeleven en waarheid — eigenschappen die onze wereld vandaag meer dan ooit nodig heeft. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** Fictie, geschiedenis, mormonen, netflix, waarheid --- ### [Wees volmaakt](https://geenszins.info/wees-volmaakt/) **Published:** januari 13, 2025 **Author:** David Geens **Excerpt:** De opdracht ‘Wees volmaakt’ lijkt op het eerste gezicht onmogelijk, maar wordt begrijpelijker wanneer we beseffen dat volmaaktheid alleen bereikt kan worden door Christus. Door ons te bekeren, Zijn geboden te onderhouden en Hem met heel ons hart lief te hebben, vullen onze inspanningen en Zijn genade elkaar aan. Deze samenwerking met Christus geeft ons hoop en kracht om te groeien en uiteindelijk deel te nemen aan Zijn volmaakte plan. **Content:** In 3 Nephi 12:48 staat *“Welnu, Ik wil dat u volmaakt bent zoals Ik, of zoals uw Vader die in de hemel is, volmaakt is.”* Ook in de Bijbel vinden we deze opdracht: *“Weest dan volmaakt, gelijk uw Vader, die in de hemelen is, volmaakt is.”* (Mattheüs 5:48). Ik heb dit altijd een zware opdracht gevonden. Ik wil uiteraard leven zoals Christus, maar ik weet ook dat enkel Hij een perfect leven heeft geleefd. Dus die opdracht betekent dat ik sowieso faal. Dus waarom proberen, denk ik dan soms. Waarom is er deze valstrik die ons zo kan ontmoedigen? Maar ik heb inmiddels het antwoord gevonden. Het is niet onze taak om volledig zelf volmaakt te zijn, dat is gewoon onmogelijk. We kunnen enkel vervolmaakt worden door het evangelie van Christus. Of zoals het in Moroni 10:32 staat: *“Ja, kom tot Christus en word vervolmaakt in Hem en onthoud u van alle goddeloosheid; en indien u zich van alle goddeloosheid onthoudt en God liefhebt met al uw macht, verstand en kracht, dan is zijn genade u genoeg, opdat u door zijn genade volmaakt kunt zijn in Christus; en indien u door de genade van God volmaakt bent in Christus, kunt u de macht van God geenszins verloochenen.”* Dit verandert de betekenis van ‘wees volmaakt’ fundamenteel. Het is geen opdracht om uit onszelf perfect te worden, maar een uitnodiging om te groeien, ons best te doen en Christus de rest te laten aanvullen. ## Twee duidelijke opdrachten Moroni 10:32 geeft ons twee belangrijke stappen om vervolmaakt te worden in Christus: 1\. **Onthoud u van goddeloosheid.** Wat betekent dit? Het woord ‘goddeloos’ betekent letterlijk leven alsof er geen God is. De opdracht roept ons op om te leven met een diep besef dat God bestaat en ons liefheeft. Zijn geboden zijn geen beperkingen, maar een weg naar bevrijding. Door Zijn geboden te onderhouden, erkennen we Zijn liefde en nodigen we Zijn leiding uit in ons leven. Dit maakt het mogelijk om een eeuwig gelukkig leven te hebben en uiteindelijk terug te keren naar onze hemelse Vader. 2\. **Heb God lief met al uw macht, verstand en kracht.** God liefhebben betekent dat we in Hem geloven, op Hem vertrouwen, naar Hem luisteren en Zijn geboden volgen. Het is een daad van geloof én van toewijding. Door Hem lief te hebben met heel ons hart, zetten we onze zonden en zwakheden opzij en richten we ons op Zijn plan voor ons. ## Samenwerking met Christus Wat deze opdracht zo hoopvol maakt, is dat we het niet alleen hoeven te doen. Het is een samenwerking tussen ons en Christus. Wij dragen ons steentje bij door onze inspanningen, ons geloof en onze bereidheid om te groeien. Christus vervolmaakt ons door Zijn genade en verzoening. Samen vormen we het geheel. Dit tweespel – onze inspanning en Zijn genade – maakt het mogelijk om stap voor stap te groeien in volmaaktheid. Deze gedachte geeft mij veel rust. De opdracht ‘wees volmaakt’ is niet een onmogelijke taak, maar een haalbare kaart, omdat Christus altijd bereid is ons te helpen. Het belangrijkste is dat we blijven proberen. Struikelen is geen probleem, zolang we maar blijven opstaan en onze ogen op Christus gericht houden. ## De kracht van Christus’ verzoening De verzoening van Christus is oneindig en voor iedereen beschikbaar. Het betekent dat niemand zo diep gezakt kan zijn dat hij of zij buiten het bereik van Christus’ liefde valt. Zelfs als we fouten maken, als we ons eenzaam voelen, of als anderen ons in de steek laten, blijft Christus trouw. Hij nodigt ons uit om telkens opnieuw tot Hem te komen, ons te bekeren en Zijn genade te aanvaarden. Bovendien stuurt Christus vaak engelen om ons te helpen. Soms zijn dat hemelse engelen, maar vaak zijn het mensen om ons heen die ons bemoedigen, ons liefhebben en ons helpen op ons pad. Deze hulp is een tastbare uiting van Christus’ liefde en een herinnering dat we nooit alleen zijn. ## Hoopvol vooruit kijken De belofte van Christus is dat we door onze inspanning en Zijn genade kunnen groeien naar volmaaktheid. Zelfs als het leven moeilijk is, zelfs als we struikelen en fouten maken, is er altijd hoop. Deze zekerheid maakt het de moeite waard om door te gaan en om deze boodschap te delen met anderen. De opdracht ‘wees volmaakt’ gaat niet over foutloos zijn, maar over groeien, proberen, geloven en op Christus vertrouwen. Dit perspectief vervult mij met dankbaarheid en vreugde. Het is een prachtige belofte die ons uitnodigt om naar een gelukkige toekomst te kijken, niet alleen voor onszelf, maar ook voor iedereen die bereid is Christus te volgen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, hoop, toekomst --- ### [Geloven in 2025: de kracht van tegenslagen en samenhorigheid](https://geenszins.info/geloven-in-2025-de-kracht-van-tegenslagen-en-samenhorigheid/) **Published:** december 31, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Tegenslagen en uitdagingen maken onlosmakelijk deel uit van het leven. Met geloof als basis en geïnspireerd door de inzichten van Dirk De Wachter, ontstaat een perspectief waarin groei, samenhorigheid en innerlijke rust centraal staan. Een uitnodiging om in 2025 verbinding en betekenis te vinden. **Content:** Als bisschop krijg ik vaak de vraag: wat betekent geloven voor jou? Is er in deze tijd nog wel ruimte voor? Mijn antwoord is altijd hetzelfde: geloven maakt mij gelukkig. Dat roept soms verwondering op. “Hoe kun je geloven in een God,” vragen mensen, “als er zoveel ellende in de wereld is?” Mijn antwoord is simpel, maar wellicht verrassend: die ellende is nodig. Het is een essentieel onderdeel van ons leven. Dankzij het heilsplan, een kernleer binnen onze kerk, begrijpen wij dat pijn, mislukkingen en tegenslagen ons sterker maken. Deze gebeurtenissen maken deel uit van het proces waarmee wij groeien en leren. Hoewel ik deze uitleg vaak geef, zie ik geregeld verbazing in de ogen van mijn toehoorders. Maar afgelopen week werd ik hierin gesterkt door iets dat ik op televisie zag. Dirk De Wachter, een bekende psychiater, deelde een bijzonder inzicht in het VTM programma *Het conclaaf van 2024*: > *Kunnen we nog leven met de kleine lastigheden van het bestaan? Als het ergens niet optimaal loopt met onze carrière. Als we een baas hebben die niet altijd zo interessant is. Als we kinderen hebben die niet altijd doen wat we zeggen. Kunnen we leven met beperkingen, met moeilijkheden, zonder daar angstig of psychiaterisch van te worden? Een gelukkig bestaan is een bestaan dat de tekortkomingen, lastigheden en verdriet ook kan meenemen in de tocht.* Ik vond zijn woorden bijzonder krachtig. Wat De Wachter zegt, sluit nauw aan bij wat ik vanuit mijn geloof ervaar. Hij stelt dat we gelukkiger worden wanneer we de kleine en soms grote ongemakken van het leven een plek geven. Niet door ze te negeren of weg te stoppen, maar door ze te accepteren als een onderdeel van ons bestaan. ## Waarom tegenslagen nodig zijn Binnen onze kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leren we dat het leven niet bedoeld is om zonder pijn te zijn, maar dat het doel is om te groeien. De Bijbelse geschiedenis van Adam en Eva leert ons dat het noodzakelijk is om zowel vreugde als verdriet te ervaren om goed van kwaad te kunnen onderscheiden. Dit inzicht geeft een diepere betekenis aan ons leven. Een van mijn favoriete voorbeelden komt van de kunstenaar Michelangelo. Hij zei ooit dat hij, wanneer hij een blok marmer zag, het beeld dat erin zat al voor zich zag. Het was enkel aan hem om de overtollige delen weg te kappen. Zo kijk ik ook naar ons leven: God ziet ons potentieel, maar het vraagt uitdagingen en beproevingen om onze ware vorm naar boven te brengen. Tegenslagen zijn als de hamer en beitel waarmee de onvolkomenheden worden weggehakt. We zien dit ook in andere aspecten van het leven. Studeren is pas effectief wanneer het uitdagend is. Spieren groeien pas als ze door inspanning worden belast. Waarom zou ons geestelijk leven anders zijn? Moeilijke momenten zijn niet bedoeld om ons te breken, maar om ons sterker te maken. ## Een maatschappij vol verbinding De boodschap van Dirk De Wachter gaat echter verder dan alleen acceptatie van pijn. Hij sprak ook een wens uit voor het nieuwe jaar: > *Wat mogen we elkaar toewensen in 2025? Verbinding, samenhorigheid, liefdevolheid. Wat tijd hebben voor elkaar, samen de dingen dragen, aandacht hebben voor de kleine lastigheden van de mens.* Deze wens raakt een gevoelige snaar. Als maatschappij zijn we vaak vergeten wat het betekent om echt met elkaar verbonden te zijn. Maar binnen onze gemeenschap, de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, proberen we juist een plek te zijn waar iedereen zich ondersteund voelt. Onze bediening is hier een voorbeeld van: we staan klaar voor elkaar, luisteren wanneer iemand een moeilijk moment heeft en bieden een helpende hand waar nodig. Stel je voor hoe onze samenleving eruit zou zien als we allemaal een beetje meer tijd zouden nemen om elkaar te ondersteunen. Ik zou meneer De Wachter willen uitnodigen om een dag met mij mee te lopen als bisschop. Dan kan hij zelf ervaren hoe wij in onze gemeenschap proberen zijn wens voor 2025 in de praktijk te brengen. ## Geloven als bron van rust Naast verbinding en samenhorigheid geeft geloof mij een diep gevoel van rust. Het besef dat tegenslagen geen toevalligheden zijn, maar een doel dienen, helpt mij om door moeilijke tijden heen te komen. Ik wil dan ook iedereen uitnodigen om in 2025 stil te staan bij wat geloof voor hen zou kunnen betekenen. Niet om te overtuigen, maar om een open gesprek aan te gaan over hoe religie je leven kan verrijken. Religie biedt niet alleen rust en betekenis, maar kan ook een buffer zijn tegen de grote en kleine ongemakken van het leven. Zoals Dirk De Wachter terecht stelt, leren we niet om te gaan met verdriet en tegenslag door ze te ontkennen, maar door ze te erkennen. In die zin kan geloof ons helpen om steviger in het leven te staan en wellicht zelfs de noodzaak van professionele hulp op sommige momenten te verkleinen. ## Mijn wens voor 2025 Mijn wens voor 2025 is dat meer mensen openstaan voor het idee dat geloof vandaag de dag nog steeds relevant is. Ik nodig je uit om eens langs te komen bij onze gemeenschap, gewoon om te praten. Niet met de intentie om je te overtuigen, maar om samen te ontdekken wat geloof voor jou kan betekenen. Laten we in 2025 een stap zetten naar meer verbinding, samenhorigheid en innerlijke rust. Wees welkom. Prettig 2025! **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, mentaal welzijn, zingeving --- ### [Leiderschap in actie: hoe kleine gebaren een groot verschil maken](https://geenszins.info/leiderschap-in-actie-hoe-kleine-gebaren-een-groot-verschil-maken/) **Published:** november 26, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** In mijn recente deelname aan de Leading Saints podcast deelde ik mijn ervaringen en inzichten als bisschop van de Sint-Niklaaswijk in België. Ik vertel hoe ik mijn leiderschap baseer op positiviteit, compassie en het volgen van de geest van de wet om mensen dichter bij Christus te brengen. Ontdek hoe mijn benadering van het handboek, het vermijden van teleurstellingen en dienen als kern van leiderschap bijdragen aan een betrokken gemeenschap. **Content:** Onlangs had ik de eer om deel te nemen aan een aflevering van de *Leading Saints* podcast, waarin ik mocht vertellen over mijn ervaringen als bisschop. **Mijn weg naar het geloof** Mijn reis binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen begon dertien jaar geleden, toen ik in 2011 werd gedoopt. Hoewel ik niet religieus ben opgevoed en mijn vader zelfs afwijzend stond tegenover religie, vond ik mijn weg naar het geloof dankzij de nieuwsgierigheid van mijn vrouw en onze gezamenlijke zoektocht naar zingeving. Het lezen van het Boek van Mormon was voor mij een openbaring en bevestigde dat ik mijn spirituele thuis had gevonden. Kort na mijn doop werd ik gevraagd om te dienen als raadgever van de gemeentepresident, wat me al snel leerde dat leidinggeven vooral draait om dienen. **De uitdagingen en zegeningen van het leiderschap** Sinds juni dien ik als bisschop van de Sint-Niklaaswijk. Met een gemiddelde opkomst van ongeveer 70 mensen op zondag en een beperkt aantal actieve jeugdleden, zijn er uitdagingen in het draaiende houden van een volwaardig programma. Dit vraagt om creativiteit en een positieve benadering om de betrokkenheid van leden te behouden en te versterken. Een van de belangrijkste lessen die ik heb geleerd als leider is het belang van het behouden van een positieve toon. Of het nu gaat om het onderwijzen van evangelieprincipes of het motiveren van leden, een positieve benadering maakt een wereld van verschil. Een voorbeeld dat ik graag deel is een moment tijdens een getuigenisbijeenkomst, waar een zuster aarzelde om haar getuigenis te delen omdat ze slecht ter been was. In plaats van haar beperking te zien als een obstakel, haalde ik een microfoon en gaf haar de kans om vanuit haar stoel te spreken. Dit moment herinnert me eraan hoe belangrijk het is om te focussen op wat *wel* mogelijk is, en niet op beperkingen. **Mijn benadering van het handboek** Een ander belangrijk principe dat ik hanteer is mijn benadering van het handboek van de kerk. Hoewel het handboek een leidraad biedt voor procedures en richtlijnen, zie ik het als mijn plicht om de geest van de wet te volgen in plaats van enkel de letter. Voor mij draait alles om één kernregel: “Hoe kunnen we mensen dichter bij Christus brengen?” Alle andere regels zijn ondersteunend aan dit doel. Wanneer ik beslissingen neem of vragen krijg over hoe iets aangepakt moet worden, vraag ik mezelf af: *Draagt dit bij aan het dichterbij brengen van iemand tot het evangelie?* Een voorbeeld hiervan is hoe ik omga met tradities zoals het dragen van een wit hemd tijdens het bedienen van het avondmaal. Hoewel het een mooie traditie is die respect toont, focus ik op het belangrijkste doel: het hart van de dienaar en het brengen van het evangelie naar anderen. Door compassie en begrip te tonen en de nadruk te leggen op de liefde voor de naaste en het dienen van God, blijft de boodschap van het evangelie centraal staan. **De kracht van het vermijden van teleurstelling** Tijdens mijn gesprekken met inactieve leden ontdekte ik dat teleurstelling een veelvoorkomende reden is waarom mensen zich terugtrekken. Dit inzicht heeft me geleerd hoe cruciaal het is om communicatie en besluitvorming te benaderen met compassie en helderheid. Wanneer ik moeilijke beslissingen moet nemen, probeer ik altijd het *waarom* uit te leggen en ervoor te zorgen dat niemand met een negatief gevoel achterblijft. Het vermijden van teleurstelling draagt bij aan een gemeenschap waarin mensen zich begrepen en gewaardeerd voelen. **Leidinggeven door dienen** Voor mij is leidinggeven geen kwestie van bovenaan staan, maar van het ondersteunen van anderen. Mijn persoonlijke ervaringen, zoals het opvoeden van kinderen met autisme en het overwinnen van mijn eigen uitdagingen, zoals een hersenbloeding die mij bijna het leven kostte, hebben me laten zien dat geloof en dienstbaarheid kracht geven. Door anderen te helpen en het voorbeeld van Christus te volgen, heb ik geleerd dat ware leiderschap neerkomt op dienen en het creëren van een omgeving waarin mensen groeien en zich geliefd voelen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, dienen, geloof, leiden --- ### [Maakt geloven gelukkiger?](https://geenszins.info/maakt-geloven-gelukkiger/) **Published:** oktober 26, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Geloof biedt geen ontsnapping aan moeilijkheden, maar geeft kracht en troost tijdens zware momenten. Vertrouwen in God en het voorbeeld van Christus kunnen een diepere vreugde en richting geven, zelfs wanneer antwoorden soms ontbreken. **Content:** Ik kan eigenlijk niet eens besluiten of ik dit nu een makkelijke of moeilijke vraag vind. Ik vind het een mooie en zeer belangrijke vraag. Vanuit mijn eigen ervaring vind ik ze makkelijk te beantwoorden. Het antwoord is dan ook zonder twijfel ja. Maar tegelijk is de vraag moeilijk want ze stelt vele vragen tegelijk en het antwoord telt vele lagen, is zeer divers en is voor ieder verschillend aangezien geloof zeer persoonlijk is. Daarom wil ik geenszins pretenderen dat mijn antwoord universeel is. Op geen enkele manier wil ik voorhouden dat geloof ellende of ongeluk wegneemt. God is vreugde, maar niet de kortstondige vreugde die we in aardse dingen vinden. Het is Gods werk en heerlijkheid de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen. Dat op zich betekent vreugde. Al wat we hier meemaken, is niet zinloos. We zijn hier met een doel en een toekomst. Ik haal daar veel troost uit op moeilijke momenten. *Na regen komt zonneschijn*, zegt het spreekwoord. God zegt ons dat er meer op ons wacht na dit leven. Onsterfelijkheid en worden zoals Hij. Uiteraard is dat de grote lijn en neemt dat niet weg dat we verdriet hebben wanneer iets tegen slaagt of niet lukt. Sommigen zullen misschien zelfs beweren dat geloven makkelijker gaat wanneer je het goed hebt. Toch zien we wereldwijd dat waar mensen minder welvaart hebben, er vaak meer geloof is. Welvaart lijkt vaak geloof weg te drummen. Anderen zullen zeggen dat net daarom geloof opium voor het volk is. Een zoethoudertje om de ellende nu te aanvaarden met de belofte op een beter volgend leven. Welke van de twee is het nu, vraag ik me dan af. Het zijn argumenten die naar boven komen in boeiende discussies maar kunnen ze beiden tegelijk waar zijn? Ik zei het al, de vraag is moeilijk te beantwoorden. ## Geloof is geen wetenschap der dingen We moeten in de eerste plaats nadenken over wat geloof is. Geloof is niet een perfecte wetenschap der dingen. Meer zelfs, het is geloven in dingen die hoewel ze waar zijn, niet te bewijzen zijn. Bestaat er geen God omdat Hij niet elke dag Zijn bestaan bewijst? Kijk naar het alternatief. Dan zou je niet anders kunnen dan weten dat Hij bestaat en er niks anders op zit om de geboden te volgen. Zou dat geluk brengen? De wereld zou er in ieder geval een pak beter uit zien moest iedereen leven volgens het evangelie van Christus. Geloof is echter wat naar boven komt wanneer niet alle antwoorden beschikbaar zijn. Voor mij zouden die gaten in kennis verlammend kunnen werken. Ik denk trouwens dat dit voor velen zo is. Als ik anderen vraag “*geloof jij?*” krijg ik heel vaak het antwoord “*neen, ik geloof in de wetenschap*“. Raar, ik vraag of ze geloven en ze antwoorden ontkennend dat ze geloven. Niet geloven is blijkbaar zo moeilijk dat zelfs wanneer je probeert het niet te doen, je nog steeds gelooft. Wij mensen houden niet van vacuüms. Dat drijft onze zoektocht, zowel in wetenschap als in geloof. Die twee zijn niet tegengesteld. Ze worden aangedreven door onze prikkel tot leergierigheid. Ik noem dat een goddelijke prikkel. Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloof ik dat we al voordien bij hemelse ouders woonden, nu een leerperiode op aarde meemaken en dan terugkeren om nog verder te leren. We zijn letterlijk geesteskinderen van God dus we hebben zijn goddelijke prikkel om steeds verder te evolueren. Die wet van evolutie is voor mij nog groter dan de theorie van Darwin. ## De kracht vinden in geloof in Jezus Christus Geloof is niet iets wat je in duizend dingen kan opsplitsen. Voor mij vormt het één geheel waar ik enorm veel kracht uithaal wanneer het moeilijk wordt. Zo kan ik niet voorbij gaan aan de verzoening van Christus. Hij heeft voor ons geleden. Hij heeft niet alleen onze zonden op zich genomen, maar heeft ook deelgenomen aan al onze pijnen. Wanneer wij dan een deel van onze ellende dragen, dan moeten we beseffen dat we aan één juk verbonden zijn met Christus. Wanneer we dan samen deelnemen, dan weten we ook dat we kunnen deelnemen aan alle geweldige zaken die hij ons heeft beloofd. Dan denk ik voornamelijk aan de belofte op het eeuwig leven en aan de belofte dat iedere uitdaging die we krijgen te overwinnen valt als we bidden tot hem en verzoeken om kracht. Dat is voor mij één van de belangrijkste manieren waarop geloof mij gelukkig maakt. Wanneer je in geloof verwacht dat bidden zal leiden tot onmiddellijke resultaten om je leven beter te maken, dan zal je vaak teleurgesteld worden. Wanneer je denkt dat geloven in Christus betekent dat je minder ellende op je pad zal krijgen, dan zal je vaak teleurgesteld worden. Je moet zelfs weten dat wie echt geloof in Christus wil hanteren, zal meemaken dat dit geloof getest zal worden. Testen betekent dat je zal te maken krijgen met tegenstand. Tegenstand die je zal doen twijfelen. Twijfel die gezaaid wordt door moeilijkheden. Moeilijkheden die je moet overwinnen. Overwinnen is enkel maar mogelijk door de kracht die je kan vinden in jezelf en omdat die kracht in jezelf wordt gevoed door Christus. Dat is waar ik in geloof. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, geluk, getuigenis, kracht --- ### [Christus lift ons op](https://geenszins.info/christus-lift-ons-op/) **Published:** oktober 7, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Een lift kan ons naar grote hoogtes brengen. Er is er slechts één die ons helemaal tot boven kan brengen: Christus. **Content:** Liften zijn een essentieel onderdeel van ons dagelijks leven, vooral in moderne gebouwen waar meerdere verdiepingen snel en efficiënt bereikt moeten worden. Maar hoe werken liften eigenlijk? Er zijn verschillende mechanismen die ervoor zorgen dat een lift veilig en soepel omhoog en omlaag beweegt, en het is interessant om te weten dat niet alle liften op dezelfde manier werken. De meeste mensen zijn bekend met de traditionele lift die wordt “opgetrokken”. Dit type lift maakt gebruik van een kabelsysteem waarbij stalen kabels aan de liftcabine zijn bevestigd. Deze kabels lopen over een katrol boven in de liftschacht en zijn verbonden met een tegengewicht. Een elektromotor zorgt ervoor dat de kabels worden opgetrokken of neergelaten, waardoor de lift omhoog of omlaag beweegt. Dit type lift wordt vaak gebruikt in hoge gebouwen omdat het betrouwbaar is en geschikt voor grotere afstanden. Aan de andere kant zijn er ook liften die de cabine “omhoog duwen” van onderaf. Dit worden hydraulische liften genoemd. In plaats van kabels gebruikt een hydraulische lift een zuiger die door vloeistofdruk in een cilinder omhoog wordt geduwd. Wanneer de lift omhoog moet, wordt de vloeistof in de cilinder gepompt, wat de zuiger en daarmee de liftcabine omhoog duwt. Dit type lift wordt vaak gebruikt in lagere gebouwen of voor zwaardere ladingen, omdat het systeem minder complex is voor kortere afstanden en grote gewichten. Beide systemen hebben hun voordelen, afhankelijk van de toepassing en het gebouw waarin ze worden gebruikt. Terwijl het ene systeem vertrouwt op het “optrekken” van de lift, zorgt het andere systeem ervoor dat de lift wordt “opgeduwd” vanuit de basis. ## De verzoening van Christus Tijdens de laatste Algemene Conferentie werd ik opnieuw geraakt door een diepere betekenis van de verzoening van Christus. Het werd mij duidelijker toen ik nadacht over de uitspraak dat Christus “is afgedaald onder alles” – alle ellende, alle zonden van de mensen op aarde. Het beeld dat ik vroeger had, kreeg ineens een nieuwe dimensie. En terwijl ik erover nadacht, kwam er een inzicht dat me deed denken aan de manier waarop liften werken. Je kunt de verzoening van Christus eigenlijk vergelijken met de verschillende mechanismen van een lift. Als je zou denken dat Christus ons “omhoog duwt”, zoals een hydraulische lift, dan kan dat alleen maar omdat Hij inderdaad onder alles is afgedaald. Hij staat, als het ware, helemaal onderaan. Net zoals de zuiger van een hydraulische lift die van onderaf alles omhoog duwt, is Christus onder elke last, onder elke pijn, onder elke zonde gegaan. Dit moest wel zo zijn, want alleen als Hij echt onderaan staat, kan Hij ons van daaruit optillen. Het is een beeld van zijn ultieme neerbuigen en dienstbaarheid – Hij daalde dieper dan wie dan ook ooit zou kunnen dalen, zodat Hij ons naar boven kon duwen, stap voor stap, hoger dan we ooit zelf zouden kunnen komen. Maar er is ook nog een ander mechanisme, dat van de lift die met een tegengewicht werkt. Hierbij wordt de lift omhoog getrokken, en de beweging is alleen mogelijk door het juiste evenwicht tussen de liftcabine en het tegengewicht. Dit deed me denken aan een ander cruciaal aspect van Christus’ verzoening: het idee dat Hij alle lasten op zich heeft genomen. Het werkt alleen maar omdat er een perfect tegengewicht is dat in staat is om het volle gewicht van de zonden en pijn van de wereld te dragen. Net zoals een lift niet zou werken als het gewicht van de cabine te groot zou zijn voor het tegengewicht, zou onze redding onmogelijk zijn als Christus niet het perfecte, oneindige tegengewicht was. ## De oneindige last gedragen door Christus Christus heeft de oneindige last van alle zonden en pijn van de mensheid gedragen, niet alleen van hen die in Hem geloven, maar van iedereen. Zijn verzoening is werkelijk oneindig. Door die oneindigheid kan Hij het volle gewicht van de wereld op zich nemen. Of we nu in Hem geloven of niet, Hij heeft de prijs al betaald. En dat is wat ons omhoog kan trekken. Net zoals het tegengewicht de lift soepel en krachtig omhoog trekt, zo trekt Christus ons door zijn verzoening naar de hoogten die we zonder Hem nooit zouden bereiken. Deze twee beelden helpen me om dieper te beseffen waarom het essentieel is dat Christus zowel het gewicht van onze zonden draagt als dat Hij onder alles is afgedaald. Zonder die volledige overgave, zonder zijn bereidheid om werkelijk onder de laagste, donkerste plek te gaan, zouden we niet omhoog kunnen komen. En zonder zijn volmaakte kracht om het oneindige gewicht van de wereld te dragen, zouden we nog steeds vastzitten onder het gewicht van onze eigen tekortkomingen. In dit licht kunnen we Hem zien als het ultieme mechanisme van redding – zowel degene die ons omhoog duwt van onderaf als degene die ons omhoog trekt door het perfecte tegengewicht te vormen. Dat besef vult mijn hart met dankbaarheid. Het herinnert me eraan dat we, ongeacht hoe diep we ook mogen vallen, altijd omhoog kunnen worden getild door Hem die alles heeft doorstaan en het gewicht van de wereld op zijn schouders heeft genomen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, vergiffenis, verzoening --- ### [Wat een roeping](https://geenszins.info/wat-een-roeping/) **Published:** augustus 12, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** De afgelopen twee weken waren een intense reis vol uitdagingen en mooie momenten. Ik heb geleerd hoe belangrijk het is om de inspiratie van de Heilige Geest te volgen en te zorgen dat iedereen zich geliefd en gehoord voelt, vooral tijdens moeilijke tijden. **Content:** Dat is echt wat ik kan zeggen na twee weken. Wat een bijzondere twee weken. Afwisselend het gevoel van “help, wat moet ik nu doen” en “ok, met de nodige inspiratie lukt dit wel”. Ik had niet verwacht dat het meteen zo uiteenlopend zou zijn. Het mooiste van allemaal is dat ik voel dat ik een invloed heb op hoe mensen hun relatie tot Christus beleven. Het doet me alsmaar meer beseffen dat ik echt goed moet luisteren naar de Heilige Geest. Als ik dat toe en ik volg die inspiratie, dan voel ik dat belangrijk is voor onze leden om iemand te hebben die hen helpt. Belangrijke les die ik al geleerd heb is er voor zorgen dat iedereen voelt dat hij of zij geliefd is. Wie het moeilijk heeft, kan nogal eens het gevoel krijgen dat hij door God verlaten is. Des te belangrijker is het om dat moment je hand uit te steken en te laten voelen “je hoort erbij”. Ik heb ook genoten van een tempelweekend met onze jongeren. Ik had er eerst wat schrik voor. Voor een tiener ben ik al immers stokoud met mijn vijftig jaar. Mijn vrees was onterecht. We hebben echt een toffe groep jongeren en het klikte. Ik had er echt plezier in om samen met hen tijd door te brengen en zowel geestelijke als leuke dingen te doen. De weken voor mijn roeping had ik soms zo veel schrik, dat ik me zelf in de duisternis voelde. Gelukkig waren er een pak vrienden die licht brachten. En nu voel ik hoe ik op mijn beurt licht kan brengen. Het is zoals ik met een foto aan de jongeren liet zien: al leg je nog een zwarte doek zodat het licht de aarde niet kan bereiken, de kleinste spleet is genoeg om toch een pak groen uit de grond te laten schieten. Dus wanneer wij denken dat we niet veel kunnen betekenen voor iemand, dan moeten we er aan denken hoeveel je kan bereiken, zelfs al breng je maar een spleetje licht van Christus met je mee. Net daarom moeten je kruiken altijd gevuld zijn met olie, want je weet nooit wanneer je onverwacht licht moet brengen naar iemand. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, licht, roeping --- ### [Onze roeping om te dienen: een nieuw avontuur in de kerk](https://geenszins.info/onze-roeping-om-te-dienen-een-nieuw-avontuur-in-de-kerk/) **Published:** juli 29, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Mijn vrouw Isabel en ik zijn op een vijfjarige zending gestuurd door de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We zullen ons volledig wijden aan het dienen van anderen en het delen van het evangelie. Daarnaast ben ik op 28 juli 2024 geroepen als bisschop van de wijk Sint-Niklaas, waar ik de geestelijke en materiële behoeften van onze leden mag ondersteunen. **Content:** Mijn vrouw Isabel en ik zijn onlangs op een bijzondere reis gestuurd, een zending, door onze kerk, de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Een zending is een periode waarin leden van de kerk hun tijd, talenten en middelen toewijden aan het dienen van anderen en het delen van het evangelie. Het is een tijd van intensieve dienstbaarheid, groei en leerervaringen, zowel voor de zendelingen als voor de mensen die zij dienen. Onze zending zal vijf jaar duren, een aanzienlijke periode waarin we volledig toegewijd zullen zijn aan het vervullen van onze roeping. Zendingen variëren in duur en locatie, afhankelijk van de behoeften van de kerk en de bereidheid van de leden. Voor sommigen betekent het reizen naar verre landen, terwijl anderen binnen hun eigen land of zelfs stad worden geroepen. Ongeacht de locatie, het doel blijft hetzelfde: het brengen van licht en hoop in het leven van anderen door middel van het evangelie van Jezus Christus. ## Een nieuwe verantwoordelijkheid: roeping als bisschop [![David Geens geroepen als bisschop van de wijk Sint-Niklaas](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/07/bisschop-1024x768.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/07/bisschop.jpeg) Op zondag 28 juli 2024 werd ik geroepen om te dienen als bisschop van de wijk Sint-Niklaas. Voor degenen die niet bekend zijn met de structuur van onze kerk, een bisschop is een vrijwillige leider van een lokale congregatie, ook wel een ‘wijk’ genoemd. De bisschop heeft de verantwoordelijkheid om voor de geestelijke en materiële behoeften van de leden te zorgen. De rol van een bisschop is zowel veeleisend als lonend. Hij dient als herder voor zijn kudde, biedt geestelijke leiding, ondersteuning en counseling aan leden van alle leeftijden, met bijzondere aandacht voor de jeugd en de jongeren. Dit omvat het bieden van geestelijke zorg, zoals het luisteren naar en helpen van leden met hun persoonlijke uitdagingen, het geven van geestelijk advies en het helpen bij het versterken van hun geloof. ## Geestelijke leiding Een van de belangrijkste verantwoordelijkheden van een bisschop is het bieden van geestelijke leiding. Dit houdt in dat hij ervoor zorgt dat de leerstellingen van de kerk correct worden onderwezen en nageleefd. Hij helpt leden om hun relatie met God te verdiepen door middel van gebed, schriftstudie en het naleven van de geboden. De bisschop spoort iedereen aan om een voorbeeld van rechtschapenheid en integriteit te zijn en werkt er voortdurend aan om de geestelijke gezondheid van zijn wijk te bevorderen. Geestelijke leiding omvat ook het helpen van leden om persoonlijke openbaring te zoeken en te ontvangen, zodat zij geïnspireerde beslissingen kunnen nemen in hun leven. De bisschop moedigt leden aan om de Heilige Geest te voelen en te volgen, wat essentieel is voor hun geestelijke groei en welzijn. Hij helpt iedereen ook in zijn groeipad om verbonden te sluiten met Hemelse Vader. Vanaf het moment dat iemand interesse betoont in Christus, van de doop tot de heilige verbonden in de tempel en hun ganse leven daarna, staat de bisschop klaar om zijn wijkleden te helpen groeien en nader tot Christus te komen. ## Administratieve verantwoordelijkheden Naast geestelijke zorg heeft een bisschop ook verschillende administratieve verantwoordelijkheden. Hij superviseert kerkactiviteiten, organiseert bijeenkomsten en evenementen, en zorgt voor de financiële administratie van de wijk. Dit omvat het beheer van tienden en offergaven, het toezien op de uitgaven van de kerkelijke fondsen en het waarborgen dat deze middelen worden gebruikt om degenen in nood te helpen en de kerkelijke programma’s te ondersteunen. ## Welzijn en gemeenschap De bisschop zet zich ook in voor het welzijn van de gemeenschap. Hij coördineert hulp aan de armen en behoeftigen, ondersteunt leden bij werkloosheid en financiële moeilijkheden, en zorgt voor emotionele en mentale steun waar nodig. Door deze inspanningen werkt de bisschop eraan om een gemeenschap te creëren die gebaseerd is op liefde, zorg en wederzijdse ondersteuning. ## Een gans team Gelukkig staat een bisschop er niet alleen voor. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is een vrijwilligersorganisatie. Niemand, ook de bisschop niet, ontvangt een vergoeding. Vele leden krijgen een roeping om de bisschop en de wijk te helpen als raadgever of verantwoordelijkheid voor de zusters, de broeders, de kinderen, het tempelwerk, het zendingswerk, familiegeschiedenis en nog zoveel meer. Het is de gezamenlijke inzet die het succes van een wijk bepaalt. ## Onze motivatie en dankbaarheid Mijn vrouw en ik voelen ons enorm gezegend en nederig door deze kansen om te dienen. Het is ons geloof dat door het dienen van anderen, we dichter tot Christus kunnen komen en een positieve invloed kunnen uitoefenen op de wereld om ons heen. We kijken ernaar uit om deze reis samen te maken, de uitdagingen aan te gaan en de zegeningen te ervaren die met deze verantwoordelijkheden gepaard gaan. We zijn dankbaar voor de steun van ons gezin, vrienden en kerkleden terwijl we deze nieuwe hoofdstukken in ons leven beginnen. Het is onze hoop en gebed dat we in staat zullen zijn om een verschil te maken en het licht van Christus te verspreiden. Wie meer wil weten, is elke zondag welkom in [het kerkgebouw in Sint-Niklaas](https://maps.churchofjesuschrist.org/wards/114545) om tien uur. Mijn vrouw en ik zullen u samen met de ganse wijk van harte welkom heten en u graag antwoorden geven op al uw vragen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, zending --- ### [Bekeerd is geen voltooid deelwoord](https://geenszins.info/bekeerd-is-geen-voltooid-deelwoord/) **Published:** juli 27, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Schriftstudie kan ontmoedigend zijn als je niet diep genoeg graaft, zoals bij het lezen van Alma in het Boek van Mormon. Alma benadrukt bekering, doop en volharding, maar wat als je struikelt na je bekering? Gelukkig biedt de juiste interpretatie hoop. Vervang “heeft zich bekeerd” door “is aan zijn voortdurende bekering begonnen” en ontdek hoe bekering en volharden één proces zijn, vol geduld en volharding, met Christus’ liefde altijd binnen bereik. **Content:** Soms kan schriftstudie deprimerend zijn als je niet diep genoeg graaft en nadenkt. Het overkwam mij recent bij het lezen van het boek Alma in het *[Boek van Mormon](https://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/bofm?lang=nldhttps://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/bofm?lang=nld)*. Alma heeft het vaak over een volk dat zich bekeert van hun vroegere zonden, zich laat dopen en dan volhardt tot het einde. Die drie elementen hoor je vaak ook noemen in de zondagsschool. Super, dat hebben we als lid allemaal meegemaakt. Maar wat met het niet volharden en terug struikelen na de initiële bekering? Ben je dan verloren? Soms lijkt het wel zo indien het het Boek van Mormon letterlijk volgt. Gelukkig is niks minder waar en de juiste interpretatie bereik je door een simpel trucje in je hoofd terwijl je leest. Telkens wanneer er staat “heeft zich bekeerd” vervang je het door “is aan zijn voortdurende bekering begonnen”. Die bekering en volharden zijn immers één geheel. Het is niet eerst bekeren en dan volharden, neen, het is volharden in bekeren. Het is een proces dat begint en gesymboliseerd wordt door de doop. Maar het bekeringsproces mag niet stoppen. Je moet dat blijven opnieuw en opnieuw doen. Daarom is het zo belangrijk om van het avondmaal te nemen. We zeggen nogal makkelijk dat het nemen van het avondmaal ons onze doopgeloften helpt herinneren, maar ik zie het breder. Het is ook de doop herhalen, op voorwaarde dat je je opnieuw en opnieuw bekeert. Die bekering is trouwens eigenlijk een voorwaarde om waardig van het avondmaal te mogen nemen. Elder Bednar benoemde dat al in zijn toespraak “*[Tot de heer bekeerd](https://www.churchofjesuschrist.org/study/general-conference/2012/10/converted-unto-the-lord?lang=nld)*” van de algemene conferentie in oktober 2012: > Bekering is voor de meesten van ons een voortdurend proces en niet een eenmalige gebeurtenis als gevolg van een indrukwekkende of spectaculaire ervaring. Regel op regel en voorschrift op voorschrift worden onze motieven, gedachten, woorden en daden geleidelijk en bijna onmerkbaar in overeenstemming met de wil van God gebracht. Bekering tot de Heer vereist zowel volharding als geduld. Vooral dat mooiste vind ik een prachtige les: bekering vereist volharding én geduld. Ook dat heb ik al ondervonden. Het moeilijkste is soms om zelf de vergiffenis te voelen die bij de oneindige verzoening van Christus hoort. We weten wel dat we de belofte hebben dat wanneer we ons tot Hem keren, dat de Vader onze schulden vergeet en ons klederen, al waren ze scharlaken rood, weer witgewassen zijn. En toch voelen we dat niet altijd. Soms is dat een teken dat onze bekering nog niet voltooid is. Bekering leidt idealiter tot een verandering van hart, zodat we niet meer geneigd zijn om de zonde te herhalen. Maar dat gebeurt niet zomaar. Ons hart kan vrij halsstarrig zijn. Daarom is bekering soms een proces dat een tijd duurt. Zelfs zo lang dat we dezelfde zonde nog eens herhalen, we ons nog slechter voelen, nog verder van Christus af. En net dan moeten we volharden want soms hebben we net die pijn nodig om echt tot een verandering van hart te komen. Op die momenten moeten we trouwens heel hard opletten want net dan slaat Satan toe door je in te fluisteren dat je de verloren zoon bent, niet waardig om terug te keren. “Deze keer ben je te ver gegaan. Opnieuw deze zonde, neen, dit is een keer te veel”, zijn woorden die de tegenstander al oneindig veel keren heeft uitgesproken. Laat ik daar echter de waarheid tegenover zetten zoals verwoord door elder Holland: > Maar hoezeer u ook achterop bent geraakt, hoeveel kansen u ook denkt gemist te hebben, hoeveel fouten u ook denkt gemaakt te hebben, of hoezeer u ook denkt dat het u ontbreekt aan talent, of hoever u ook denkt weg te zijn van huis, familie en God, ik getuig tot u dat u niet buiten het bereik van de goddelijke liefde bent. Het is voor u niet mogelijk om verder in de duisternis weg te kruipen dan het oneindige licht van Christus’ verzoening kan schijnen. Denk daaraan wanneer u in uw bekeringsproces denkt dat volharden geen zin heeft. Er is altijd licht aan het ind van de tunnel die gericht is op Christus. Bekering is een proces, geen gebeurtenis. Soms is dat een kort proces, soms heeft het meer tijd nodig. Maar het is nooit zinloos. Doe het stap voor stap en wees geduldig. Christus is dat ook. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bekering, geloof, verzoening --- ### [Waarom ontberingen goed zijn](https://geenszins.info/waarom-ontberingen-goed-zijn/) **Published:** juli 20, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Als christen krijg ik vaak de vraag: ‘Hoe kan je geloven in een goede God met zoveel ellende in de wereld?’ In mijn zoektocht naar antwoorden vind ik vaak op verrassende plaatsen antwoorden die passen in mijn geloof. Vaak in de wetenschap, zoals beschreven in het boek ‘De dopamine factor’ van Anna Lembke. Dit boek helpt verklaren waarom tegenslagen en lijden noodzakelijk zijn voor onze groei en geluk. En dat doet een belletje rinkelen. **Content:** Een vraag die ik als christen vaak krijg is in de aard van *“Hoe kan je geloven in een goede God als er zoveel ellende is in de wereld?”*. Ik geef toe, dat is geen makkelijke vraag. Het heeft voor mezelf geduurd tot ik de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leerde kennen en over het *Heilsplan* leerde, dat ik er meer van begreep. Het Heilsplan, kort samengevat, is waarom we hier op aarde zijn. We zijn allemaal geesteskinderen van onze Hemelse Ouders en we leefden bij hen tot het tijd werd om zelf ervaring op te doen met vrije keuze tussen goed en kwaad. Dus moest er een wereld zijn met goed en kwaad, een wereld met tegenstellingen. Als het hier nog steeds de Hof van Eden zou zijn, dan viel er niet veel te leren. Als Heiligen der Laatste Dagen aanvaarden we dus dat we pijn, tegenslagen en ellende in het leven tegenkomen niet omdat God ons die op ons pad stuurt (maar evenmin wegneemt), om uit te leren en te groeien. ## Een saaie comfortzone Als ik dat principe uitleg vanuit mijn geloof, hoor ik menig pffff en zie ik draaien met de ogen. *“Zo is het makkelijk uitgelegd,”* zal er wel iemand zeggen. Ja, moet het moeilijk zijn om te geloven? Zijn makkelijke dingen niet sneller te begrijpen en te geloven? Als ik echter spreek voor een zaal ondernemers en ik moet uitleggen hoe een ondernemer succes bereikt, krijg ik altijd applaus en waardering voor mijn principe *“een tegenslag wordt pas een mislukking, als je er niets uit leert”*. Meestal sleur ik er nog het cliché *“er is geen groei in je comfortzone en geen comfort in je groeizone”* bij en iedereen knikt enthousiast en begrijpt dat echt succes komt uit volharding en crisis na crisis aan te pakken. Raar toch dat hetzelfde principe in de ene context wordt weggelachen en dat men een toegangsticket betaalt om hetzelfde te horen in een andere context. Of ik nu echter als christen voor een kerkgemeenschap sta dan als ondernemer voor een zakenpubliek, ik ben wie ik ben en ik draag dit principe in alles uit. Ik geef toe dat als ik jongeren in de kerk vertel dat wat we hen daar leren ook in het echte leven tot succes leidt, ik ook op, raar maar waar, ongeloof stoot en een extra woordje uitleg moet geven. Wie mij kent, weet dat ik van wetenschap hou en er stiekem van hou om aan te zetten tot reflectie over het idee wat wetenschap en geloof elkaar versterken. Mag ik dat nu ook weer even doen? Ik gebruik deze keer het boek *[De dopamine factor](https://www.bol.com/be/nl/p/de-dopaminefactor/9300000175009305/?bltgh=ij2Ig3o5MtWVRh-LrHFMGg.2_13.14.ProductTitle)* van auteur Anna Lembke. Anna Lembke is psychiater en leidt aan Stanford een programma dat onderzoek doet naar de neurowetenschap van verslaving. Haar expertise behelst onder meer expert de opioïde-epidemie in de VS en ze was te zien in de Netflix-documentaire *The social dilemma*. ## Waarom ons brein verslaafd wil zijn De ondertitel van het boekt zegt veel: *“Waarom ons brein verslaafd wil zijn?”*. Lembkes uitleg baseert zich niet enkel op psychologie, maar ook op neurologische feiten. In ons brein liggen het genots- en pijncentrum net naast elkaar en dat is geen toeval. Als we honger lijden, worden we gemotiveerd om voor eten te zorgen. Lekker eten zorgt dan voor een dopamine-shot en doet ons genotscentrum oplichten. Zo ontstaat er motivatie om telkens opnieuw de ellende aan te pakken en om te zetten in een prettige ervaring. Ik wil niet veel meer uit het boek verklappen, maar het legt volgens haar uit waarom er zoveel mensen verslaafd geraken aan stimuli allerhande in deze wereld van overvloed. En dan bedoelt ze niet alleen drugs. Dat kan evengoed porno zijn of sociale media. Het is tegelijk een verklaring waarom we ondanks de overvloed in het westen, we massaal ongelukkig zijn, constant campagnes voeren voor beter mentaal welzijn en anti-depressiva slikken. We laten geen ongeluk meer toe in ons leven, is kort samengevat haar conclusie. ## Het nut van lijden Lembke benadert het anders dan wat ik hier nu stel, hoewel ze tussen de lijnen de vraag als een feit vaststelt: waarom kunnen wij niet meer met ongeluk omgaan? Alle vormen van ongemak moeten weggewerkt worden. Therapeuten, pillen, drugs, hele industrieën (reken daar bv de makers van die heerlijke chips maar bij) draaien op het feit dat ieder ongemak moet weggewerkt worden. Lembke stelt dat het nodig is om aan die binding te werken om ons brein weer in evenwicht te krijgen. Ik voeg daar aan toe dat het net daarom nodig is dat we begrijpen dat ellende een betekenis heeft. Lembke bewijst mijn inziens dat als God een wereld had geschapen waarin niks verkeerd zou gaan, we eigenlijk niet gelukkig zouden zijn. De betweter-ongelovige mag op dit punt zeggen *“dan had God ook ons brein maar beter moeten ontwerpen”.* Dan kan ik antwoorden *“ah, ik heb u meteen al bekeerd want u gelooft nu in het creationisme en verwerpt Darwin”*. Tja, het één impliceert het ander, nietwaar? Als ik Lemkes uitleg volg, dan ben ik het met haar eens en is het inderdaad geen toeval dat er in Westerse landen veel depressies en zelfmoorden zijn, terwijl er zoveel overvloed is. Volgens mij is er een correlatie te zien tussen dat ongeluk en de secularisatie. Ik ga niet zo ver om te zeggen dat de secularisatie de schuldige van de depressiegolf is of dat meer geloof in Christus voor iedereen de redding zou zijn. Ik ga wel zo ver om te zeggen dat het volgen van het evangelie van Christus enorm veel kan bijdragen. Niet dat de depressie verdwijnt na je doop of dat het Avondmaal het vervangmiddel is voor je angstremmer. Wie dat uit mijn betoog haalt, moet eens terug naar het begin. Bekering in Christus is geen verzekering tegen ongeluk. Het geeft er wel een plaats aan en opvallend is dat wie aan tegenslag in zijn leven een plaats kan geven, er wel beter mee kan omgaan. Dus waar Lembke zegt dat we ellende terug een plek in het leven moeten geven, zeg ik dat geloof in het Heilsplan dat makkelijker kan maken. Voor meer info moet u maar eens op een zondag in één van onze kerken langskomen: gratis toegang voor iedereen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** ellende, geloof, heilsplan, wetenschap --- ### [Lagom](https://geenszins.info/lagom/) **Published:** juli 18, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Het Zweedse woord ‘lagom’ betekent ‘niet te veel, niet te weinig, precies goed’ en draait om balans. Dit principe kan ook op geloof toegepast worden: bid en lees de Schriften regelmatig, maar in evenwicht met je dagelijkse leven. Ons geloof in Christus moet echter volledig zijn, met heel ons hart, ziel, verstand en kracht. Lagom herinnert ons eraan precies genoeg aandacht aan geloof te geven zonder te overdrijven. **Content:** In het Zweeds hebben ze een prachtig woord: *lagom*. ‘Lagom’ is een Zweeds woord dat ruwweg vertaald kan worden als ‘niet te veel, niet te weinig, precies goed’. Het vertegenwoordigt de kunst van gematigdheid en evenwicht, een filosofie die diep geworteld is in de Zweedse cultuur. Het gaat om het vinden van balans in alle aspecten van het leven – werk, vrije tijd, voeding, en sociale relaties. Lagom is zalig. Het is een partner hebben die precies weet hoeveel kaas je op je boterham wil hebben. Het is een vriend die precies weet hoe lang hij moet blijven om je een goed gevoel te geven maar niet te lang om je op je zenuwen te werken. Het is een regisseur die precies weet hoeveel lachsalvo’s er in de bioscoopzaal moeten weerklinken om er een grappige film van te maken. Deze levensfilosofie moedigt aan om bewuste keuzes te maken die bijdragen aan een duurzaam en bevredigend leven. In plaats van te streven naar excessen, nodigt ‘lagom’ ons uit om tevreden te zijn met wat we hebben en te genieten van de eenvoud. Dit betekent niet dat je je ambities moet temperen, maar eerder dat je streeft naar een evenwicht waarin je welzijn en geluk voorop staan. ## Hoeveel geloof in God is net goed? Daarom schoot het mij deze week tijdens een etentje met Zweedse vrienden te binnen hoeveel precies we het over God hebben tijdens onze gesprekken. Alleszins niet constant, maar af en toe wel eens. Duidelijk merkend dat we Zijn invloed in ons leven wel merken, maar geen slotkloosterbewoners zijn die ganse dagen op hun knieën zitten. Toen realiseerde ik het mij: lagom. Tegelijk besefte ik mij dat het praten over God, denken aan Christus, bidden, in de Schriften lezen, anderen dienen, … best allemaal lagom zijn. Precies genoeg en dus verschillend voor ieder van ons. Verschillend tijdens verschillende momenten gedurende dag. Als we bidden, is lagom 100%. Als we werken is dat misschien maar een paar procent. Op zondag is het veel meer dan op een dinsdag. In de kerstperiode en rond Pasen meer dan tijdens de zomervakantie. Het verschilt ook met de verschillende fases in ons leven. Nooit nul, maar altijd net genoeg. Eén ding is echter niet lagom: het geloof in Christus zelf. We moeten Hem en Hemelse Vader liefhebben met ons hele hart, ziel, verstand en kracht. Volledig. Daar een beetje afdoen, doet afbreuk aan de oneindigheid van de Verzoening. We willen niet ‘niet te veel, niet te weinig, precies goed’ vergeving van onze zonden, we willen Zijn liefde volledig, dus moeten we ook onze liefde volledig geven. Niemand verwacht van ons dat we iedere minuut van de dag spenderen aan geloof, maar dat doet geen afbreuk dat we geloven dat Christus’ invloed er altijd wel is. De Heilige Geest werkt lagom: geen constant geroep in ons oor, maar wel de inspiratie wanneer we die kunnen gebruiken. Lagom, zalig begrip, ook om in te geloven. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bidden, christus, geloof, schriftstudie --- ### [Groei in Limburg](https://geenszins.info/groei-in-limburg/) **Published:** juli 6, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** De kerk groeit en een nieuwe groep Heiligen der Laatste Dagen komt voortaan samen in Genk. Dat is ook niet aan de aandacht van de pers ontsnapt. **Content:** Na een hervorming enkele jaren geleden, was er geen lokale gemeente meer in Limburg. Maar waar er twee of meer aanwezig zijn in Zijn naam, is ook Hij aanwezig. Bijgevolg groeit onze kerk op een natuurlijke manier van binnenuit. Al enige tijd komen af en toe een groep mensen samen in Genk en nu geven we een startschot om hopelijk nog meer mensen aan te trekken zodat we binnenkort weer een volwaardige gemeente in Genk of Hasselt hebben. Als PR-verantwoordelijke ben ik blij dat we met dit positieve nieuws [de krant](https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20240705_95967850) gehaald hebben. Journalisten geven er een eigen twist aan en de woorden van het artikel zijn niet mijn woorden, maar het belangrijkste is dat er media luisteren naar wat we te vertellen hebben. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** gemeenschap, Genk, kerk, Limburg --- ### [Kunstlaan 52: het Huis van de Heer](https://geenszins.info/kunstlaan-52-het-huis-van-de-heer/) **Published:** juni 23, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** De locatie van de tempel te Brussel werd bekend gemaakt. Dat deze in het hart van Brussel komt, brengt uitdagingen met zich mee. Misschien is dat net een deel van het doel van een tempel? **Content:** In 2021 kregen we te horen dat er een tempel van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Brussel zou komen. Deze week werd de exacte locatie bekend gemaakt. Een bestaand gebouw gelegen Kunstlaan 52 zal volledig verbouwd worden en zal over enkele jaren dienst doen als *Huis des Heren*. ## Kerkgebouwen en tempels Het verschil tussen een tempel en een kerkgebouw binnen de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is vrij significant, en het is belangrijk om te begrijpen dat deze twee gebouwen verschillende doeleinden en betekenissen hebben. Kerkgebouwen zijn de plaatsen waar leden van de Kerk elke zondag samenkomen voor hun wekelijkse erediensten. Deze diensten bestaan uit sacramentbijeenkomsten (vergelijkbaar met de communie in andere christelijke tradities), zondagschoollessen en bijeenkomsten van verschillende leeftijdsgroepen en organisaties binnen de kerk. Kerkgebouwen zijn open voor iedereen, zowel leden als niet-leden, en iedereen is welkom om de diensten bij te wonen en deel te nemen aan activiteiten. Tijdens de week worden de kerkgebouwen ook voor veel andere activiteiten gebruikt. Sommige lokale leiders stellen de gebouwen wel eens ter beschikking voor verenigingen uit de buurt. [Tempels](https://www.churchofjesuschrist.org/temples?lang=eng) daarentegen hebben een veel diepere en heiligere betekenis voor leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Tempels worden beschouwd als huizen van de Heer, plaatsen waar de meest heilige en belangrijke ceremonies en verbonden worden voltrokken. In tegenstelling tot kerkgebouwen zijn tempels niet toegankelijk voor het grote publiek. Alleen leden van de kerk die als waardig worden beschouwd, kunnen een tempel binnengaan. Deze waardigheid wordt vastgesteld door middel van persoonlijke gesprekken met kerkelijke leiders waarin leden vragen beantwoorden over hun geloof, naleving van de geboden en toewijding aan de leringen van de kerk. Op dit moment heeft de kerk 350 tempels in verschillende fases, waaronder 195 ingewijde tempels (waarvan 188 in werking en 7 eerder ingewijde, maar gesloten voor renovatie), 50 in aanbouw en 105 andere tempels aangekondigd (nog niet in aanbouw). ## Heuglijk nieuws Sinds de aankondiging hebben de Belgische kerkleden enorm uitgekeken naar waar de tempel zou komen. Dit is immers een belangrijke stap in het hele proces. Het feit dat deze tempel in hartje Brussel komt heeft veel leden verrast. Vaak wordt een tempel dicht bij een grote stad geplaatst, maar niet meteen in de stad zelf. Zo staat de Den Haag tempel eigenlijk niet in Den Haag zelf, maar in Zoetermeer. Ik vind het zelf spijtig dat bij de aankondiging nu er meteen kritische stemmen over de locatie waren. OK, qua bereikbaarheid zal het – alleszins met de auto – niet altijd even simpel zijn afhankelijk van het tijdstip. Het gebouw ligt immers eigenlijk op de hoek van de Kunstlaan met de Brusselse kleine ring. Tijdens de spits zal men rekening moeten houden met extra tijdverlies dat hoort bij het verkeer van een grootstad. Langs de andere kant is deze locatie wel schitterend te bereiken met het openbaar vervoer. De metro stopt quasi voor de deur, dus van eender waar in het land kan men vlot met trein en metro naar de tempel. Op voorwaarde dat we op ons openbaar vervoer kunnen rekenen, zullen sommigen dan zeggen. En ja, we hebben ook leden met een beperking die niet zo eenvoudig met het openbaar vervoer kunnen reizen. Ik wil zeker niet zeggen dat het allemaal wel zal los lopen. Waar ik zelf aan dacht, was dat het een punt is dat vrij vaak afgesloten is bij betogingen in de Europese hoofdstad. ## De wet van toewijding Zoals altijd moeten we in de eerste plaats stil staan bij de zegeningen die we krijgen wanneer we kunnen dienen in het Huis van de Heer. Dat betekent ook dat we soms offers moeten brengen, zeker wat onze tijd betreft. Ik vind het een beetje vreemd over te klagen over extra tijd terwijl we in de tempel ons hoofd buigen en nederig ja zeggen wanneer we gevraagd worden om ons akkoord te verklaren met de wet van toewijding. Misschien moeten we de extra moeite beschouwen als een deel van die ja die we daar uitspreken. Dus ook in de hulp aan elkaar, zeker aan de leden die hulp nodig hebben. Wat niet betekent dat we zonder meer taxi moeten spelen wanneer iemand er om vraagt. Zoals ik net zei: we mogen ook een teken van inzet verwachten. Ik denk dan vaak aan de bewonderenswaardige verhalen van leden die op plaatsen in de wereld wonen waar ze 15 jaar een deel van hun inkomen moeten sparen om dan gedurende een gevaarlijke trip van vijftien dagen eindelijk te kunnen dienen in een tempel. Blijkbaar was het *makkelijker* om jaren terug uren met een busje naar Frankfurt of Bern te rijden, dan nu een uur extra in de file te staan. Ik probeer ook te wijzen op de schitterende locatie. Een plek waar dagelijks tienduizenden mensen langs komen van over gans de wereld waarvan sommigen zullen afvragen wat dit schitterend gebouw betekent. Op een boogscheut van het koninklijk paleis, de Wetstraat, het Belgisch en het Europees parlement. Dat we net daar een Huis van de Heer kunnen bouwen, vind ik net schitterend. We vervallen soms snel in morren. We zijn daarin niet alleen. Genoeg referenties van een morrend volk te vinden in het Boek van Mormon. Daarom mijn oproep: laat ons verheugd zijn en uitkijken naar de dag dat we de wet van toewijding en de wet van tienden kunnen volbrengen met meer dan alleen een overschrijving. ## Podcast Je kan ook de aflevering van ‘De Kast van Mormon’ beluisteren over dit onderwerp: [aflevering 76](https://www.dekastvanmormon.info/2024/tempelnieuws-kunstlaan-52-wordt-heilige-grond/). **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, tempel --- ### [Bij Christus in de woonkamer](https://geenszins.info/bij-christus-in-de-woonkamer/) **Published:** juni 3, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heb ik mogen ervaren hoe geloof een gedeelde ervaring kan zijn. Gisteren beleefde ik een bijzondere moment van verbondenheid tijdens een intieme samenkomst in een kleine groep gelovigen bij iemand thuis. In deze warme setting voelde ik de essentie van geloof, waar we onze diepste overtuigingen deelden en een sterke band voelden met God en elkaar. **Content:** Geloof is een complex begrip, verweven met emoties, tradities en persoonlijke ervaringen. Voor velen vormt het een bron van kracht, troost en verbondenheid. Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heb ik zelf mogen ervaren hoe geloof niet alleen een individuele reis is, maar ook een gedeelde ervaring met anderen. Gisteren had ik een bijzondere ervaring die de essentie van geloof in zijn puurste vorm belichaamde: een samenkomst in een kleine groep gelovigen, bij iemand thuis, waar we samen uiting gaven aan onze diepste overtuigingen. In een tijd waarin onze wereld steeds meer verbonden is door technologie en sociale media, waar persoonlijke interacties soms worden vervangen door virtuele ontmoetingen, is er iets heel bijzonders aan het samenkomen in een kleine groep om ons geloof te belijden. In de woonkamer van een van onze medegelovigen kwamen we samen, weg van de drukte van het dagelijks leven, om een moment van spirituele verbondenheid te delen. De setting was intiem, de sfeer warm en uitnodigend. Het voelde alsof we een stap terug deden in de tijd, naar de dagen waarin gemeenschappen samenkwamen in huiskerken om hun geloof te belijden. In deze kleine groep voelde ik me niet alleen verbonden met God, maar ook met mijn medegelovigen. We deelden onze getuigenissen, onze worstelingen en onze triomfen. We baden samen, zongen liederen van lofprijzing en deelden de heilige symbolen van ons geloof. ## Een warme band Wat maakte deze ervaring zo bijzonder? Het was niet alleen de gedeelde overtuiging die ons bond, maar ook de oprechte liefde en steun die we voor elkaar voelden. In een wereld die soms verdeeld lijkt door verschillen, bracht ons geloof ons samen als één familie, verbonden door onze liefde voor God en onze naasten. In deze intieme samenkomst in de woonkamer van een medegelovige werd ik teruggevoerd naar de vroegste dagen van het christendom, toen de eerste volgelingen van Jezus Christus samenkwamen om te delen in Zijn herinnering en Zijn leer. Het deed me denken aan de eenvoud en oprechtheid van die tijd, toen gelovigen elkaar ontmoetten in huiselijke settingen om hun geloof te delen en zich te verbinden met hun Heiland. Het is een gedachte die vaak wordt benadrukt in de schriften: het idee dat waar twee of meer in Zijn naam samenkomen, Hij in hun midden is. Deze belofte van goddelijke aanwezigheid voelde tastbaar aan in de kleine woonkamer waar we ons verzamelden. Het herinnerde ons eraan dat ware geloofsbeleving niet afhankelijk is van de omvang van de bijeenkomst, maar eerder van de oprechtheid van onze harten en de diepte van onze verbinding met God en met elkaar. Hoewel er zeker waarde is in grote bijeenkomsten en gemeentelijke diensten, bood deze intieme samenkomst een verfrissende afwisseling: een terugkeer naar de eenvoud van een ‘woonkamerkerk’, waar geloof niet wordt gemeten aan de hand van de grootte van het gebouw, maar aan de hand van de kracht van de gemeenschap en de oprechtheid van de verbinding met God. ## De essentie van geloof In een wereld waarin we vaak worden afgeleid door de drukte van het dagelijks leven en de constante stroom van informatie, is het waardevol om af en toe terug te keren naar de kern van ons geloof. Deze intieme bijeenkomsten herinneren ons eraan dat geloof niet alleen gaat om rituelen en ceremonies, maar om de oprechte verbinding met onze spirituele waarden en met degenen die dezelfde reis maken. Het is in deze eenvoudige momenten van samenzijn dat we de ware essentie van geloof kunnen ervaren en de kracht van goddelijke aanwezigheid kunnen voelen. De essentie van geloof ligt niet alleen in het belijden van overtuigingen, maar ook in het actief leven van die overtuigingen in ons dagelijks leven. Door samen te komen in kleine groepen, kunnen we elkaar inspireren, aanmoedigen en ondersteunen op onze reis van geloof. Het is in deze intieme setting dat we de ware kracht van gemeenschap ervaren – een kracht die ons sterkt en verheft, zelfs in de moeilijkste tijden. Als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloof ik dat ware geloof niet alleen wordt gevonden in grote kerken of indrukwekkende gebouwen, maar ook in de eenvoudige, alledaagse momenten van verbinding en gemeenschap. Het is in deze kleine groepen, bij iemand thuis, waar we de ware essentie van geloof kunnen ervaren – een essentie die ons verbindt met God en met elkaar, en die ons inspireert om een leven te leiden dat getuigt van onze diepste overtuigingen. In de wereld van vandaag, waar het tempo van het leven soms overweldigend kan zijn, is er iets waardevols aan het vertragen, samenkomen met gelijkgestemden, en samen de tijd nemen om ons geloof te delen. Het herinnert ons eraan dat geloof niet alleen een persoonlijke reis is, maar ook een reis die we samen maken, hand in hand, als broeders en zusters in het geloof. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, samenkomst, viering --- ### [Een blik op theïstische evolutie en intelligent design](https://geenszins.info/een-blik-op-theistische-evolutie-en-intelligent-design/) **Published:** mei 18, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Ontdek hoe theïstische evolutie en intelligent design kunnen worden gecombineerd, waarbij zowel wetenschappelijke inzichten als een goddelijke scheppende kracht worden erkend. Door de complexiteit en schoonheid van de natuur te bewonderen, ontstaat een harmonieuze visie waarin evolutie als een door God gestuurde proces wordt gezien. Deze benadering biedt een brug tussen geloof en wetenschap. **Content:** In het debat over de oorsprong van het leven en de complexiteit van de natuur staan vaak twee opvattingen centraal: theïstische evolutie en intelligent design. Beide benaderingen zoeken een manier om geloof in een scheppende kracht te combineren met wetenschappelijke inzichten. Hoewel ze op het eerste gezicht verschillende uitgangspunten hebben, is er een boeiende manier waarop deze perspectieven kunnen worden verenigd. ## Theïstische evolutie: God en de natuurwetten Theïstische evolutie is de opvatting dat God de evolutie heeft gebruikt als het middel om leven te creëren en te ontwikkelen. Deze visie accepteert de wetenschappelijke theorie van evolutie volledig, inclusief natuurlijke selectie en genetische mutaties. Het ziet evolutie als een proces dat door God is ingesteld en geleid. Voor theïstische evolutionisten is er geen conflict tussen geloof en wetenschap. Ze geloven dat de natuurwetten door God zijn ontworpen en dat Hij via deze wetten werkt om Zijn scheppingsdoelen te bereiken. ## Intelligent Design: een intelligente ontwerper Intelligent design (ID) stelt dat sommige structuren in de natuur zo complex zijn dat ze niet volledig door natuurlijke processen zoals evolutie kunnen worden verklaard. Voorstanders van ID beweren dat deze complexe structuren wijzen op de hand van een intelligente ontwerper. ID richt zich vaak op voorbeelden van “onherleidbare complexiteit”, waarbij biologische systemen zo ingewikkeld zijn dat ze niet door geleidelijke evolutie kunnen ontstaan. Deze visie suggereert dat een hogere intelligentie direct heeft ingegrepen om dergelijke structuren te creëren. ## Een gecombineerd perspectief Wat als we deze twee perspectieven zouden combineren? Stel je voor dat God het universum en de natuurwetten heeft ontworpen op een manier die evolutie mogelijk maakt. In deze visie heeft God het evolutieproces gestart en misschien op cruciale momenten gestuurd. Dit standpunt accepteert de wetenschappelijke verklaring van evolutie, maar erkent ook de rol van een scheppende kracht in het begin en mogelijk in de sturing van het proces. Door deze benaderingen te combineren, krijgen we een harmonieus beeld waarin geloof en wetenschap elkaar aanvullen. We kunnen de schoonheid en complexiteit van de natuur waarderen door de lens van zowel wetenschappelijke ontdekkingen als spiritueel inzicht. Dit perspectief biedt een bevredigende manier om de wonderen van de natuur te begrijpen zonder de noodzaak om geloof of wetenschap opzij te schuiven. ## Anderen die ook zoeken Er zijn enkele bekende figuren die proberen elementen van zowel theïstische evolutie als intelligent design te integreren, hoewel dit minder gebruikelijk is omdat de twee benaderingen vaak als tegenstrijdig worden gezien. Enkele auteurs die zich in de buurt van een gecombineerd standpunt begeven of die proberen beide perspectieven te verenigen, zijn: 1. **Alister McGrath**: Een Britse theoloog, wetenschapper en apologeet, McGrath heeft geschreven over de relatie tussen wetenschap en geloof. Hoewel hij meer neigt naar theïstische evolutie, erkent hij ook de mogelijkheid van een intelligente ontwerper die betrokken is bij het proces van evolutie. 2. **Michael Behe**: Hoewel hij een prominente voorstander is van intelligent design, suggereert Behe in zijn boek “Darwin’s Black Box” dat sommige biologische systemen een ontwerp impliceren, terwijl hij de algemene evolutietheorie niet volledig verwerpt. Zijn standpunt ligt dichter bij een combinatie, omdat hij erkent dat natuurlijke selectie een rol speelt, maar dat niet alles door natuurlijke processen kan worden verklaard. 3. **John Polkinghorne**: Als natuurkundige en anglicaans priester, Polkinghorne heeft uitgebreid geschreven over de compatibiliteit van wetenschap en geloof. Hoewel hij geen expliciete voorstander is van intelligent design, heeft hij begrip voor het idee dat een goddelijke ontwerper een rol kan spelen in de evolutie. Hij balanceert tussen het erkennen van wetenschappelijke verklaringen en het openstaan voor goddelijke betrokkenheid. ## Mijn standpunt: op de grens van twee stromingen Ik bevind me zelf op de grens van deze twee stromingen. Hoewel ik mij bewust ben van het gevaar om God te zien als de ‘God van de gaten’ in onze kennis, sta ik te vaak verwonderd over de complexiteit en schoonheid van de natuur. Deze verwondering leidt ertoe dat ik sommige aspecten van het leven net iets minder aan toeval toewijs en meer aan een opgezet plan geloof. Tegelijkertijd ontken ik de harde wetenschap niet en erken ik de waarde van wetenschappelijke methoden en ontdekkingen. Wat als we deze twee perspectieven zouden combineren? Stel je voor dat God het universum en de natuurwetten heeft ontworpen op een manier die evolutie mogelijk maakt. In deze visie heeft God het evolutieproces gestart en misschien op cruciale momenten gestuurd. Dit standpunt accepteert de wetenschappelijke verklaring van evolutie, maar erkent ook de rol van een scheppende kracht in het begin en mogelijk in de sturing van het proces. Door deze benaderingen te combineren, krijgen we een harmonieus beeld waarin geloof en wetenschap elkaar aanvullen. We kunnen de schoonheid en complexiteit van de natuur waarderen door de lens van zowel wetenschappelijke ontdekkingen als spiritueel inzicht. Dit perspectief biedt een bevredigende manier om de wonderen van de natuur te begrijpen zonder de noodzaak om geloof of wetenschap opzij te schuiven. **Categorieën:** Geloof **Tags:** evolutietheorie, geloof, intelligent design, wetenschap --- ### [Geen bewijs dat God bestaat](https://geenszins.info/geen-bewijs-dat-god-bestaat/) **Published:** april 29, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Geïnspireerd door een tweet van filosoof Maarten Boudry, dacht ik over bewijzen van God's bestaan. Voor mij is geloof een persoonlijke keuze is, niet gebaseerd op wetenschappelijk bewijs. Geloof is een innerlijke overtuiging en ervaring, geen kwestie van rationele argumenten. **Content:** Ik ben vandaag door het rood gereden. Geen schrik, ik mocht, want de sirene stond aan. Ik reed ook niet zelf, dat deed de ambulancier. Na enkele dagen met migraine wilde de huisarts geen risico nemen met mijn voorgeschiedenis met mijn hersenbloeding en stuurde hij me meteen naar spoed. Mijn broeders waren snel op de hoogte, hulp werd van alle kanten geboden en vele gebeden werden voor mij opgezegd. Blijkbaar hebben ze geholpen, want ik ben weeral thuis, maar een bewijs heb ik niet. Toch was dat een vraag die mij me binnen kwam toen ik lag te wachten op een plekje onder de scanner. Ik las toen op X (het vroegere Twitter) een tweet van filosoof Maarten Boudry, een man wiens mening ik respecteer: > Er zijn met moeite argumenten die bewijzen dat "Jezus" echt geleefd heeft en echt gekruisigd is door de Romeinen (➡️ nauwelijks historische bronnen). Dat er "talloze rationele argumenten" zouden zijn om te geloven dat zijn lijk drie dagen later weer rechtveerde, is bespottelijk. [pic.twitter.com/KSZrC1qmsL](https://t.co/KSZrC1qmsL) > > — Maarten Boudry (@mboudry) [April 29, 2024](https://x.com/mboudry/status/1784959349720338936?ref_src=twsrc%5Etfw) Meteen wilde ik van op mijn ziekbed allerlei bronnen zoeken, onderzoeken opdelven en vanalles meer, toen ik bedacht ‘*Waarom eigenlijk? Wil God wel dat Hij bewezen wordt?*‘. En het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig en simpel te begrijpen: neen. Kijk, ieder kiest voor zichzelf of hij in God gelooft, maar laat ons even *for God’s sake* aannemen dat Hij bestaat als oppermachtig wezen. Geen enkel probleem dan om een truuk uit te halen waarmee Zijn bestaan voor eens en voor iedereen duidelijk is. Dus de logica zegt dan dat als je in Hem gelooft, je simpel kan zien dat Hij zichzelf niet wil bewijzen. En voor wie niet gelooft, heeft het geen zin. Dus het komt er gewoon op neer dat Hij jou laat kiezen. Geloof is een vrije keuze. Het gaat niet om bewijzen, het gaat om kiezen. Zelfs voor een filosoof zou dat te begrijpen moeten zijn. In de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloven we stellig in die keuzevrijheid. Het is een fundament van ons geloof. Geloof is geen wetenschap. Bewijzen zijn niet nodig in je geloof. Wie zoekt naar een Godsbewijs, zoekt dus misschien om de verkeerde redenen of op de verkeerde plaats. Want net omwille van mijn geloof is er voor mij voldoende bewijs. De hele schepping is een wonder en naarmate de wetenschap meer bloot legt hoe alles tot stand kwam, des te meer geloof ik in het wonderbaarlijke waarom de aarde voor ons geschapen is. Als ik kijk hoeveel gelukkiger ik ben omdat ik geloof, heb ik meer dan voldoende bewijs dat mijn leven beter met dan zonder geloof is. Bewijs maar eens dat dát niet waar is. Dus ja, Boudry heeft gelijk: er moeten geen rationale argumenten zijn. Voor mij zijn er die, maar ze zijn een gevolg van geloof, geen oorzaak. Dat de totale visie die ik in de leer van de kerk en van Jezus Christus terug vind, mij voldoende reden geeft om te geloven, is voor mij meer dan genoeg om te zeggen ‘*Kom maar op, stel me eender welke vraag en ik zal je vertellen wat ik geloof*‘. Dat is een positieve keuze en geen rationeel bewijs. Dus zet het godsbewijs even op zij en zoek in jezelf wat je gelooft of wil geloven. Laat de Heilige Geest zijn werk doen. Voel je niks, jammer, maar het kan nog komen. Ik hoop alleszins dat je even gelukkig bent als ik, ook terwijl je misschien op spoed ligt. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, keuze, mormonen, wetenschap --- ### [De kracht van keuze: omgaan met kritiek binnen onze geloofsgemeenschap](https://geenszins.info/de-kracht-van-keuze-omgaan-met-kritiek-binnen-onze-geloofsgemeenschap/) **Published:** april 23, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Is de kerk fout omdat er foute dingen gebeuren? Ik geloof dat het een reflectie van geloof is om fouten een plaats te geven en toch te blijven geloven in Christus en in de kerk **Content:** In [aflevering 75 van “De Kast van Mormon”](https://www.dekastvanmormon.info/2024/het-delicate-evenwicht-vrouwen-in-de-kerk-en-de-ethiek-van-euthanasie/) hebben mijn vrouw Isabel en ik een openhartig gesprek gevoerd over feminisme binnen onze kerk. We hebben onderzocht hoe de kerk omgaat met genderrollen en de impact daarvan op onze leden. Isabel deelde haar mening dat, hoewel sommigen onze kerk als patriarchaal kunnen beschouwen, zij de structuren die er zijn, waaronder de leiderschapsrollen, waardeert en steunt. Na het publiceren van deze podcast ontvingen we diverse reacties, waaronder kritische feedback die suggereerde dat we misschien te lichtvaardig over bepaalde kwesties binnen de kerk waren. Deze kritiek raakte me diep en zette me aan het denken over de aard van onze discussies en de perceptie ervan door onze gemeenschap. Ik moet zelfs toegeven dat het me soms persoonlijk kwetste en het moeilijk had om kalm te blijven. Misschien niet helemaal eerlijk, maar ik kan niet ontkennen dat mijn geloof een deel van mijn identiteit is en ik denk dat aanvallen op je identiteit altijd pijn doen. Deze ervaring heeft me doen beseffen dat onze houding ten opzichte van de tekortkomingen binnen onze kerk, of welke organisatie dan ook, vaak onze persoonlijke keuzes en overtuigingen weerspiegelt. Het klopt dat er fouten worden gemaakt en dat er altijd ruimte is voor verbetering. Sommigen horen dat misschien niet graag want per slot van rekening is de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een kerk die opgericht en hersteld is door Jezus Christus zelf. We geloven dat Christus aan het hoofd staat en de leiders inspireert in hun keuzes. Ik geloof dat maar aangezien ik zelf al een paar keer een roeping als leider heb gehad, weet ik ook dat je eerst zelf nadenkt en vervolgens je keuze voorlegt aan de Heer. Soms is het antwoord duidelijk, soms niet. Soms is er gewoon geen antwoord en ga je door. De Heilige Geest is een chatbot die duidelijke instructies geeft. Centraal in het Heilsplan staat inze eigen keuzevrijheid en daar leren mee omgaan. Binnen onze roeping is dat niet anders en dus ja, er worden fouten gemaakt. Die fouten zijn niet aan God toe te wijzen, maar aan mensen. Tegelijkertijd is het een bewuste keuze om te blijven geloven in de positieve intenties en de fundamenten van goedheid binnen onze gemeenschap. Het is niet omdat er fouten gebeuren, dat alles met foute intenties gebeurt. Fouten hier en daar zeggen ook niet dat de ganse kerk één grote fout is. Wie die conclusie trekt, heeft de boodschap verkeerd begrepen en geeft te weinig nuance aan het feit dat enkel Christus perfect is. Hij heeft ons deze kerk gegeven als middel om ons te helpen in onze imperfectie. Dan gaan beweren dat er geen fouten kunnen zijn, is voor mij een teken van hoodmoed. En weten allemaal dat hoogmoed een favoriete zonde is van de tegenstander. Ik kies ervoor om te geloven dat Christus leiding geeft aan onze kerk, ondanks haar onvolkomenheden. Dit betekent niet dat we kritische stemmen moeten negeren of de problemen moeten minimaliseren. In plaats daarvan betekent het dat we actief moeten luisteren naar onze broeders en zusters en streven naar voortdurende verbetering, terwijl we erkennen dat de meeste acties en beslissingen vanuit een plek van goedheid en geloof komen. Daarbij mogen we niet de fout maken om de hele kerk in één keer te verketteren. Laat staan dat we het bestaan van God ontkennen doordat mensen fouten maken. Bijgevolg moeten we blijven geloven in hemelse bijsturing. Dat betekent ook aanvaarden dat ondanks de fouten, onze kerk geen instituut is als een ander waar mensen bepalen wat de regels zijn. Dan zeg je meteen het geloof op in één van de fundamenten van waar ons geloof op gebouwd is, namelijk voortdurende openbaring. Ik kies er dus voor om te erkennen dat er fouten gebeuren, maar dat die fouten niet het goede overstijgen. Deze keuze weerspiegelt wie ik ben en wie ik wil zijn: iemand die bouwt op basis van geloof en hoop, terwijl ik realistisch blijf over de uitdagingen die we tegenkomen. Het is een uitnodiging aan al wie mijn blog leest en onze podcast beluistert om met ons mee te gaan op deze reis, een reis van dialoog, reflectie, en groei, onder leiding van de Heilige Geest en onze leiders. Het komt dus uiteindelijk neer op de keuze wie je wil zijn: iemand die zijn geloof en hoop op God richt of iemand die zich vast rijdt in de duisternis. Voor mij is dit alles weer de symboliek van de vrucht van de boom van het goede en het kwade. Die boom is er en we bijten af en toe in de vrucht, maar wat kiezen we daarna? Ik hoop dat steeds meer mensen naar de goede vruchten kijken in plaats van naar de wormen in de rotte appels. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, kerk, keuze --- ### [Haat jij je GPS?](https://geenszins.info/haat-jij-je-gps/) **Published:** april 14, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Na terugkeer van een reis ontdekte ik dat mijn GPS niet meer werkte, waardoor ik onverwacht de afhankelijkheid van deze technologie besefte. Ik moest terugvallen op traditionele navigatiemethoden, wat een moment van reflectie bood over het belang van leiding. **Content:** Ik haat mijn GPS. Dat ding doet nooit iets anders dan me zeggen welke richting ik moet volgen, welk kruispunt in moet voorbij rijden en zelfs welke rijstrook ik moet volgen. Het geeft een signaal wanneer ik te snel rijd en dwingt me soms op wegen die ik liever vermijd. Nooit mag ik eens een leuke zijstraat in. Ik laat waarschijnlijk enorm veel mooie plaatsen aan mij voorbij gaan. Altijd maar die dwingende stem in gebiedende wijs. Ieder kruispunt is een keuze die voor mij gemaakt wordt. Bepaalde straten zijn verboden richtingen en soms geeft het ding een volledige no-go zone aan. Het is het meest beperkende element in mijn leven. Langs de andere kant geraak ik wel op mijn bestemming. De keren dat ik denk dat ik het beter weet, zijn de keren waarop ik op mijn stappen moet terugkeren en toegeven dat ik beter geluisterd had. De verboden richtingen hebben me waarschijnlijk het leven gered. Wegblijven uit de voetgangerszone heeft heel wat anderen leed bespaard, mezelf niet uitgesloten. Blokkades en opstoppingen die ik niet kan vermoeden en vaak op de meest onverwachte en vervelende momenten opduiken, ontwijkt die vriendelijke stem zonder twijfel. Zonder zou ik reddeloos verloren zijn. Iedere waarschuwing voor een flitspaal heeft me misschien van een boete bespaard en de snelheidscontrole zorgt voor de veiligheid van mij, mijn medepassagiers en de andere weggebruikers. Moet ik die GPS nu haten of liefhebben? Houdt ze me weg van de mooie plekjes of geeft ze me de kans er naar toe te gaan en te genieten? Veroorzaakt ze stress of zorgt er eerder voor een rustige zekerheid? Helpt ze me mijn doel te bereiken? ## Een zwart scherm Deze zondag keerde ik terug naar huis, vervuld van week vakantieherinneringen en inspirerend conferentieweekend. Bij mijn aankomst op de luchthaven, terwijl de middagzon eindelijk de warmte van de lente aankondigde, wachtte mijn auto geduldig op me in de enorme parkeerplaats. Ik laadde mijn bagage in en nestelde me in de vertrouwde stoel van mijn nogal fancy en veel te dure elektrische auto, klaar om naar huis te rijden. Maar toen ik mijn dure GPS aanzette, die me zo vaak betrouwbaar door onbekende straten had geleid, werd ik begroet door een onverbiddelijk zwart scherm. Op dat moment voelde ik een onverwachte leegte. De digitale stem die me altijd de weg had gewezen, die vriendelijke doch dwingende klank die mij kilometer na kilometer instructies gaf, zweeg plotseling. Ik besefte hoezeer ik die stem had gewaardeerd, nu ik hier stond op een overvolle parkeerplaats, volkomen richtingloos. Zeker even goed moeten nadenken waar ik naar toe moest, nadat ik mijn reeds betaald parkeerticket in de automaat gestoken had en vast stelde dat die technologie me gelukkig niet in de steek liet. Zonder werkende GPS moest ik terugvallen op oudere navigatiemethoden: het simpelweg volgen van verkeersborden – dingen die ik al jaren had overgelaten aan mijn betrouwbare elektronische copiloot. Ergens had ik het gevoel van weer lekker ouderwets de baas te zijn en de luxe te hebben om heerlijk verdwaald te kunnen rijden. Ironisch genoeg bood de stilte van mijn niet-sprekende GPS ook een moment van reflectie over de kleine, vanzelfsprekende dingen in onze door technologie gedreven levens. Terwijl ik naar huis reed, goed de borden in de gaten houdend en dankbaar dat ik altijd goed opgelet had tijdens aardrijkskunde, besefte ik de gelijkenis met een vraag die me zeer regelmatig wordt voorgeschoteld wanneer ik vertel over hoezeer ik in Christus geloof. De vraag, die meestal ook een licht ironische opmerking in zich verbergt, is hoe ik me voel bij al die dwingende geboden, lees verboden van Godswege. ## Vrijheid dankzij richtlijnen Het antwoord staat hierboven beschreven. Ja, soms kunnen ze een beperking lijken. Tenminste, als je enkel naar de nadelen kijkt. De voordelen zijn net zo makkelijk te beschrijven als bij een GPS. Een liefdevolle Hemelse Vader heeft geen wegblokkades opgezet om het ons moeilijk te maken. Neen, hij heeft een GPS gegeven met een uitgebreide beschrijving om op je bestemming te geraken. Dit hele systeem is trouwens uitgerust met live updates via onze leiders maar vooral via de Heilige Geest, die ons tijdig waarschuwt om een alternatieve weg te nemen. Net zoals bij de GPS kan je maar beter luisteren voor je ergens vast staat. En als die leiding dan ad hoc eens weg valt, dan is het belangrijk om op je eigen ervaring terug te vallen. De lessen van de zondagsschool, het lezen in de Schriften, de kennis van de geboden… allemaal in je hoofd om terug naar boven te halen als backupsysteem, zodat je misschien niet de snelste weg neemt, maar toch op je doel geraakt. Je GPS haten of liefhebben is dus je eigen keuze. Soms eens verdwalen brengt verrassingen met zich mee. Laat dat ervaringen zijn die je sterken wanneer je studeert om je backupsysteem op peil te houden. Als ik dus de vraag moet beantwoorden wat ik vind van de geboden, dan is mijn antwoord: ‘Ze brengen mij waar ik wil zijn.’ Of dat voor jou ook geldt, moet je zelf maar kiezen. Oh ja, van zodra dit alles door mijn hoofd gegaan was en ik besefte dat ik iets geleerd had, lichtte het scherm in mijn auto weer op. Blijkbaar had het een update nodig gehad, en ze was niet alleen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geboden, geloof, vrijheid --- ### [We behoren aan elkaar](https://geenszins.info/we-behoren-aan-elkaar/) **Published:** april 11, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** De discussie over euthanasie die ik aanzwengelde, leidde tot inzichten en versterkte mijn vraag: 'Van wie is mijn leven?'. Als christen denk ik eerst aan God. Gebed leidde tot de Heilige Geest's inzicht dat we aan elkaar toebehoren als broeders en zusters, wat liefde en onderlinge verbondenheid benadrukt. Dit volgt uit Jezus' grootste geboden over liefde, en suggereert dat ons leven zowel God als elkaar toebehoort. **Content:** Mijn eerder [stuk over euthanasie](https://geenszins.info/2024/04/09/aan-wie-komt-het-leven-toe/) maakte heel wat reacties los. Het gaf boeiende inzichten, maar bevestigden mijn gevoel dat het er stilaan op neer komt op de vraag ‘*Aan wie behoort mijn leven?*‘. Als christen ging mijn eerste idee natuurlijk uit naar God. Maar ik ga niet ontkennen dat ik respect heb voor mensen die God uit hun leven uitsluiten en dus niks aan mijn argument hadden. Het liet me niet los en daarom ging in in gebed op zoek naar meer kennis. En plots fluisterde de Heilige Geest me nog een belangrijke gedachte toe: ‘***Jullie behoren aan elkaar, jullie zijn broeders en zusters***‘. Hoe kon ik dat vergeten? Het is één van de kernpunten van wat we geloven als leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We geloven in eeuwige familiebanden en dat we allemaal kinderen van onze Hemelse Ouders zijn. Die banden smeden is een belangrijke opdracht dus moeten we ons dat ook beseffen. Daarom is één van de grote geboden ‘Heb elkaar lief’. Het is één van de kernpunten van het christendom. We denken dan spontaan aan naastenliefde en zorgen voor elkaar. Maar het is echt de opdracht om lief te hebben. Dat betekent dat we er voor elkaar zijn en elkaar helpen in onze eeuwige groei. Maar als onze levens zo verbonden zijn, betekent dat ook dat we als we ons eigen leven beëindigen, we ook heel veel connecties laten dood gaan. Iemand zei me ‘*ik wil niet 10 jaar als een plant leven*‘ maar er zijn zoveel voorbeelden van naasten die vechten om hun geliefde toch in coma te houden of de machines niet uit te zetten. Zelfs al ben je niet bewust actief, toch betekent je leven altijd iets voor anderen. Jezelf wegrukken uit hun leven, laat een kwetsuur achter. Dus wederom blijkt de grote waarde van Jezus’ antwoord op de vraag wat het grootste gebod was. ‘Heb God lief’ en ‘Heb elkaar lief’ is ook het antwoord op de vraag aan wie uw leven toebehoort. Omwille van die liefde was mijn eerste antwoord, namelijk aan God, maar de helft van het antwoord. Het tweede deel is ‘aan elkaar’. En één los draadje kan een mooie trui stuk maken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dood, euthanasie, geloof, leven, liefde --- ### [Aan wie komt het leven toe?](https://geenszins.info/aan-wie-komt-het-leven-toe/) **Published:** april 9, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** De laatste tijd laait het nooit helemaal afwezige euthanasiedebat weer op. Eerlijk gezegd dat er veel over randvoorwaarden gedebatteerd en te weinig over waar het echt om draait. Wie is eigenaar van je leven? Mag geloof daar een antwoord op geven? **Content:** De laatste tijd laait het nooit helemaal afwezige euthanasiedebat weer op. CM-voorzitter Luc Van Gorp [pleit er voor dat mensen die levensmoe](https://www.tijd.be/politiek-economie/belgie/algemeen/cm-voorzitter-van-gorp-wie-levensmoe-is-moet-uit-het-leven-kunnen-stappen/10538460.html), uit het leven moeten kunnen stappen. Ik noem het misschien wat rauwer of er begeleiding bij zelfmoord moet mogelijk gemaakt worden. Barbara Ceuleers schreef een boek ‘*[Doodgewoon](https://ertsberg.be/boek/doodgewoon/)*‘ over euthanasie bij dementerende bejaarden. Voor de volledigheid: dat boek is uitgegeven bij mijn uitgeverij Ertsberg. Meteen een finaal bewijs dat ik echt achter mijn principe van vrije meningsuiting sta, want inhoudelijk ben ik het niet eens met haar boek. Eerlijk gezegd dat er veel over randvoorwaarden gedebatteerd en te weinig over waar het echt om draait. Filosofisch is dit een eenvoudige vraag, maar weliswaar zonder eenvoudig antwoord. Wie is eigenaar van je leven? We leven in een zeer liberale maatschappij waarin alles maakbaar is, inclusief je geslacht en je identiteit. Is het eigendom van je leven misschien nog de laatste stap die genomen moet worden. Want finaal is het voor mij simpel indien het antwoord is dat je zelf over je leven kan beslissen. Dan is levensmoe, depressie, dementie… eender welke onderliggende reden niet meer van belang. Dan kan je beter consequent zeggen en dat iedereen die dat wenst over een vrijwillig en humaan einde mag beslissen. Een deel van mij kan zulke beslissing begrijpen. Ik zou de consequentie eerder bejubelen dan het sjacheren dat er nu plaats grijpt. ## Een geschenk van God Maar dan breng ik één ander aspect naar voren, namelijk dat je misschien niet de eigenaar van je leven bent. Als gelovige ben ik er helemaal van overtuigd dat het leven een geschenk is van God. Zelfs als het een kwelling is, is dat begrijpbaar als je het ganse plan van Hemelse Vader kent. Als je zou weten hoe we in het voorbestaan gestreden hebben voor het recht om een lichaam en levende ziel te krijgen, zou je er waarschijnlijk net als ik anders tegenaan kijken. En zelfs dan nog blijft de vraag: mag je zelf beschikken over dit geschenk. Heiligen der Laatste Dagen weten door openbaring dat God ons volledig zelfbeschikkingsrecht heeft gegeven. Vanuit die optiek, heb je finaal het recht om over je leven te beschikken. Dat zal ik als lid van onze kerk zelfs niet ontkennen. Je hebt ook de keuze om bijvoorbeeld overspel te plegen. Maar als gelovige weet je dat je vrij bent in je keuze, maar niet in de consequenties. ## Neen aan euthanasie Daarom zal ik kiezen tegen euthanasie. Omdat ik geloof in het Heilsplan en de redenen waarom we hier zijn. Puur geloof. En daarbij hoor ik al velen denken (weliswaar minder dan zij die denken ‘idioot’): ‘Fijn voor u, maar dring uw zienswijze niet aan ons op.’. Die verwijs ik naar de eerste alinea. Ik stel mijn bedrijf en eigen inzet ter beschikking om een andere mening aan bod te laten komen. Ik vind dat ik daardoor wel zeker het recht heb om ook mijn gedacht te delen. Ik lees ook de tweets die klinken ‘wacht maar tot jij…’. Laat ik daar meteen twee keer op antwoorden. Ik heb jaren geleden een hersenbloeding gehad, een deels mislukte hersenoperatie en nog meer hersenschade tot gevolg (dit is het moment waarop de tweets komen ‘dat merken we’). Ik zat toen diep. Ik kreeg te horen nooit meer te kunnen stappen of normaal te praten. Ik heb toen ook verschillende malen gezegd ‘geef hier, die spuit’. Eerlijk, zonder mijn geloof had ik hier misschien niet meer gezeten en had ik voor euthanasie gekozen. Dus ik denk dat ik er dichter heb bij gestaan dan een merendeel van de andere deelnemers aan het debat. En vorig jaar opnieuw, tot mijn ver gedementeerde grootmoeder aan haar laatste weken bezig was. Haar zo zien, deed immens pijn. Mijn gebed was meestal ‘Vader, moet dit nog blijven duren?’. Maar ik wist dat we er samen over gesproken hadden en dat zij dezelfde keuze als ik had gemaakt. Geeft mij dat meer recht van spreken dan een ander? Neen, zeker niet. Maar het neemt wel wat wind uit de zeilen van de mensen die vinden dat je heel wat argumenten mag aanhalen, behalve geloof. Want dat is irrationeel en mag niet gebruikt worden in het debat. Daar ben ik het dus niet mee eens. Dit is een debat over iets zeer diep, qua emoties voor alle betrokkenen. Want ik ben even hard overtuigd dat wie kiest voor euthanasie, dat niet licht doet en ook veel verdriet voelt. Ook beseft dat veel anderen verdriet zullen hebben. Iemand kwijt geraken doet pijn, ook en zelfs als die persoon daar zelf voor gekozen heeft. Ik kan enkel maar zeggen dat ik geloof in de redenen waarom we op aarde zijn. Dat lijden (soms) bij dat leven hoort. Dat geloven dat lijden niet wegneemt. Wel dat geloof troost biedt. Troost die kan helpen wanneer je het gevoel hebt dat het leven niks meer voor je in houdt. Daarom blijf ik vinden dat de grotere roep naar euthanasie komt in een steeds killere maatschappij. Daarom blijf ik pleiten en uitnodigen voor meer geloof en troost, ook op de moeilijke momenten. Want dit leven, is niet van jou alleen, maar van iedereen die door jou geraakt wordt, waarvan God niet één van de minsten is. **Categorieën:** Geloof **Tags:** dood, euthanasie, geloof, maatschappij --- ### [Voorbij gelijkheid: De waarde van thuisblijvende moeders herontdekt](https://geenszins.info/voorbij-gelijkheid-de-waarde-van-thuisblijvende-moeders-herontdekt/) **Published:** april 6, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Als een zelfverklaarde gematigde feminist roep ik op tot een herwaardering van zowel traditionele als moderne rollen van vrouwen. Ik beroep me op religieuze principes en hedendaagse inzichten om de keuzevrijheid van vrouwen te verdedigen, zodat zij hun leven kunnen inrichten zoals zij dat wensen, binnen of buiten het huis. Er is de noodzaak van respect en erkenning voor alle vrouwen en ik pleit voor een maatschappij die de fundamentele waarde van het gezin omarmt. **Content:** Ik ben een half zachte feminist, denk ik. Ik vind dat vrouwen alle rechten hebben die een man ook heeft. Er is geen enkele reden waarom een vrouw minderwaardig is aan een man. Ook in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is men daar heel duidelijk over. In ‘[Het gezin: een proclamatie aan de wereld](https://www.churchofjesuschrist.org/study/scriptures/the-family-a-proclamation-to-the-world/the-family-a-proclamation-to-the-world?lang=nld)‘ staat er *Vaders en moeders … elkaar als gelijkwaardige partners*. Apostel M. Russell Ballard zei op 20 augustus 2013 het volgende: > Man en vrouw zijn gelijkwaardig in Gods ogen en in de ogen van de kerk, maar gelijkwaardig wil niet zeggen dat ze hetzelfde zijn. De taken en goddelijke gaven van man en vrouw zijn verschillend van aard, maar niet van belang of invloed. God vindt niet een van beide seksen beter of belangrijker dan de andere. Ik sta volledig achter de gelijkwaardigheid van man en vrouw, maar ik ga niet zeggen dat ze gelijk zijn. Integendeel en gelukkig maar. We zijn complementair. Dat hoop ik trouwens voor iedereen in eender welke relatie. Laat één plus één meer dan twee zijn. Voor Heiligen der Laatste Dagen is dat een gegeven feit in waarom God ons zo geschapen heeft. We gaan daar dus zeker geen afbreuk aan doen. Ik ga dus niet mee in deze huidige maatschappij van gelijkheid tussen man en vrouw waarbij men krampachtig ieder verschil wil uitvlakken of negeren. Soms zelfs tegen de wil van de vrouw zelf in. Is dat nog feminisme wanneer nieuwe gezagsdragers het doen en laten van de vrouw gaan bepalen? Sorry, dan vind ik mezelf echt wel een betere feminist. Ik las dit weekend nog een [interview met een minister](https://www.tijd.be/politiek-economie/belgie/federaal/minister-petra-de-sutter-er-is-steeds-minder-tolerantie-voor-wie-anders-is/10538223.html) die de beweging van *tradwives* een maatschappij in achteruit beschouwde: ‘*We kunnen het ons niet voorstellen dat vrouwen zelf zouden willen terugkeren naar de haard.*‘ Kan tellen als vrije keuze of als keurslijf. Niet zo lang geleden waren er liberalen en socialisten die zeiden dat thuisblijvende vrouwen geen rechten zouden moeten krijgen. Ze werden net geen profiteurs van het systeem genoemd. ## Eerbied en respect voor vrouwen Ik heb respect en eerbied voor vrouwen die gaan werken, uit noodzaak of uit vrije wil. Maar ik kan er niet tegen als vrouwen die de moedige keuze maken om één van de belangrijkste taken, namelijk kinderen opvoeden, op nummer één in hun leven zetten, worden behandeld als zielige, minderwaardige schepsels. Ze verdienen applaus en bewondering voor hun opoffering. Ze verdienen respect omdat ze zo’n zware taak op de schouders nemen. Ik merk dat gelovige vrouwen het alsmaar moeilijker krijgen om vast te houden aan de rol waarin ze geloven. Voor ons is het een heilige taak om een gezin te stichten en kinderen op te voeden. Als *gelijkwaardige partners* zullen ze door God verantwoordelijk worden gehouden voor het nakomen van deze verplichtingen. Kunnen we eindelijk in een maatschappij komen waar anderen stoppen met dicteren wat een vrouw moet doen? Er is geen *achteruit* aan rouwen die zelf kiezen voor traditionele waarden zoals thuis voor het gezin te zorgen. Ze verdienen een standbeeld. Ik ben er zeker van dat we een pak minder *snowflakes* zouden hebben indien kinderen vaker zouden opgevoed worden in een gezin met twee liefhebbende ouders. Dat deze vrouwen de maatschappij geld kosten, durf ik betwijfelen. De besparingen van standvastige volwassenen, zijn vele malen groter. Er is het langdurige en vaak onderschatte belang van hun bijdrage aan de sociale en emotionele ontwikkeling van de volgende generatie. Deze vrouwen spelen een cruciale rol in het vormgeven van de waarden, het gedrag en de toekomstige ambities van hun kinderen. Door een stabiele en liefdevolle thuisomgeving te bieden, leggen ze de basis voor het welzijn, de veerkracht en het succes van hun kinderen. Bovendien vertegenwoordigt hun keuze een vorm van economische en sociale investering die verder reikt dan het individuele gezin, door bij te dragen aan een sterkere, meer cohesieve samenleving. Het erkennen en waarderen van de inzet van deze vrouwen is essentieel om te verzekeren dat alle vormen van werk, zowel binnen als buiten het huis, worden gezien als waardevol en respectabel. Of om het in de woorden van profeten te zeggen: ‘*Wij doen een beroep op burgers en overheidsdienaren met verantwoordelijkheidsbesef overal ter wereld om maatregelen te bevorderen die erop gericht zijn het gezin als de fundamentele eenheid van de maatschappij te handhaven en te versterken.*‘ [Download English version](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/04/Voorbij-gelijkheid-en.pdf) **Categorieën:** Geloof **Tags:** feminisme, geloof, gezin --- ### [Twijfel ik soms aan mijn geloof?](https://geenszins.info/twijfel-ik-soms-aan-mijn-geloof/) **Published:** april 4, 2024 **Author:** David Geens **Excerpt:** Twijfel ik soms? Uiteraard, is mijn antwoord. Meer nog, mijn geloof kan niet bestaan zonder twijfels. Maar ik begrijp dat dit niet voor iedereen zo is. **Content:** *Disclaimer: ik heb mensen gevraagd om mij vragen te stellen over mijn geloof. Dit is dus mijn antwoord. Niet de waarheid, gewoon de manier waarop ik de dingen ervaar.* Twijfel ik soms? Uiteraard, is mijn antwoord. Meer nog, mijn geloof kan niet bestaan zonder twijfels. Maar ik begrijp dat dit niet voor iedereen zo is. Ik schreef daar al [eerder](https://geenszins.info/2013/10/11/een-eerlijke-keuze/) eens over. Eigenlijk is dit een onderwerp waarover ik al toespraken heb gegeven in de kerk. Steevast krijg ik daar wisselende reacties op. Broeders of zusters die enigszins vermanend zeggen *‘Nou, ik twijfel toch nooit’*. Super, denk ik dan. Ik ben blij voor u. Anderen komen me soms voorzichtig bedanken, vaak omdat ze zich niet langer alleen voelen als ze ook eens twijfelen. ## Wetenschap of geloof Veel van onze leiders praten over twijfels in een eerder negatieve zin. Te vermijden, doet je geloof wankelen, ‘Twijfel aan je twijfels voor je twijfelt aan je geloof’, … Sorry, ik ga daar niet in mee. Misschien omdat ik ook te wetenschappelijk opgeleid ben. Wetenschap kan enkel maar bestaan door twijfel. De wetenschappelijke methode bestaat uit vragen stellen en verder zoeken. Daarom dat ik soms als gelovige[ jaloers ben op de wetenschap](https://geenszins.info/2022/04/10/jaloers-op-wetenschap/). Ik vind, even terzijde, bijzonder amusant als iemand me zegt: ‘Ik heb geen geloof nodig, ik heb de wetenschap’. Soms zegt men letterlijk ‘Ik *geloof* in de wetenschap’. Voor mij is er alvast [geen tegenstelling tussen geloof en wetenschap](https://geenszins.info/2012/07/22/wetenschap-en-geloof-zijn-niet-tegengesteld/). Ik vraag me af of er trouwens veel verschil zit in het soort geloof als je spreekt over een geloof in God enerzijds en een geloof in de wetenschap anderzijds. Volgens mij is geloof in beide gevallen de hoop op het vinden van antwoorden. In het Boek van Mormon kan je daarover een goede uitspraak vinden (Alma 32:31): ‘*Geloof is niet volmaakte kennis van dingen hebben; indien u dus geloof hebt, hoopt u op dingen die niet worden gezien, maar die waar zijn.*‘ Geen volmaakte kennis hebben, maar hopen op dingen die waar zijn. Heb ik het dan over geloof of wetenschap, huh? Lijkt op beide van toepassing. ## Leve de twijfel Daarom eigenlijk is twijfel voor mij normaal in mijn geloof. Het doet me vragen stellen, het drijft mijn zoektocht. Zoeken naar meer waarheid, naar meer antwoorden (jaja, ik heb het nog steeds over geloof). Waarbij ik fijntjes nog maar eens toon hoe geweldig het is om naast de Bijbel ook het Boek van Mormon te bestuderen waar we vinden (2 Nephi 28:30): ‘*Want zie, aldus zegt de Here God: Ik zal de mensenkinderen regel op regel geven, voorschrift op voorschrift, hier een weinig en daar een weinig.*‘ Voila, het staat in de Schriften: we moeten blijven zoeken want God zal niet alles in één keer openbaren. Twijfel maakt mijn geloof ook sterker. Soms is het een beproeving omdat mijn twijfels me doen nadenken en vervolgens een keuze doen maken. Ik merk vaak nadien dat ik dan zekerder ben van mijn stuk. Ik heb er immers over nagedacht. Nu ik trouwens toch met schriftuur aan het gooien ben, zal ik een stuk uit de Bijbel nemen om te voorkomen dat ik beticht word van enkel het Boek van Mormon te citeren. De brief aan Jakobus (Jak 1:2-3): ‘*Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt.*‘ Of zoals ik het vaker aanhaal: geloof is sterker als het beproefd is. OK, er zijn natuurlijk meer beproevingen dan twijfels alleen. Ze maken er wel onderdeel van uit. Uiteraard zitten er ook variaties in mijn twijfels. De maanden na mijn hersenbloeding en hersenoperatie was ik half verlamd en onderging ik zware revalidatie. Ja, dan heb ik ook wel in diepe putten gezeten en naar boven geschreeuwd ‘*Is dit nu echt nodig?*‘. Of om het met een klassieker te zeggen: als een kind sterft, zucht ik ook wel eens en besef ik dat ik Hem niet altijd begrijp. Maar dat is per definitie van het geloof onmogelijk. Als je gelooft in een hoger wezen, moet je ook aanvaarden dat je zelf op een lager niveau staat. Leerling en meester, zoiets. ## Het grote heilsplan van Hemelse Vader Wat helpt is dat sinds ik de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heb leren kennen, ik geleerd heb over het *Heilsplan*. Het grote plan waarom we hier zijn. Dat is een heel boek apart, maar laat het me heel kort samenvatten: we zijn hier om te leren. Ja, om dus te zoeken, regel op regel enz… Ook om beproefd te worden. Waarbij ik dan eens een niet-Bijbelse spreuk er bij haal: ‘*There is no growth in your comfort zone and there is no comfort in your growth zone.*‘ Ik kan misschien niet iedere tegenslag an sich begrijpen, maar ik begrijp wel *het groter plaatje*. Dat helpt om twijfels een plaats te geven in plaats van ze weg te stoppen. Dat helpt zeker ook door te gaan op het moment dat de twijfels even de bovenhand nemen. En tenslotte, ik ben nuchter genoeg dat het neerkomt op een vrije keuze, misschien wel één van de meest vrije keuzes die we hebben: wat geloof ik (niet)? Alles wat ik hierboven zeg, kan je simpel van tafel vegen door te zeggen ‘ik geloof het niet want je vertrekt vanuit je geloof’. Klopt, vrije keuze (nog iets zeer cruciaal dat je in onze kerk leert). Dus ja, ‘ik twijfel want ik geloof’ is mijn definitieve antwoord op de vraag. **Categorieën:** Geloof **Tags:** twijfel, wetenschap --- ### [Licht in de Duisternis: De Diepere Betekenis van Kerstmis](https://geenszins.info/licht-in-de-duisternis-de-diepere-betekenis-van-kerstmis/) **Published:** december 16, 2023 **Author:** David Geens **Content:** Het wordt vaak gezien als een cliché, maar tijdens de kerstperiode is het essentieel om even stil te staan bij de diepere betekenis van dit feest. We worden overspoeld met beelden van familiebijeenkomsten en het uitwisselen van cadeaus, en hoewel deze tradities hun eigen waarde hebben, vertegenwoordigen ze slechts een deel van het kerstverhaal. De ware geest van Kerstmis gaat verder dan het materiële. Het is een tijd van reflectie, van innerlijke vrede en van hernieuwde verbinding met onze spirituele waarden. Deze periode nodigt ons uit om na te denken over liefde, hoop, en gemeenschap – fundamentele waarden die de kern vormen van het christelijke geloof en die universeel resoneren. Kerstmis is niet alleen het herdenken van een gebeurtenis uit het verleden, maar ook een tijd om de lichtpunten in ons eigen leven en in de wereld om ons heen te erkennen en te vieren. ## Een unieke tijd Deze kersttijd biedt ons een unieke kans om ons te bezinnen over onze plek in de wereld en over hoe we ons geloof en onze waarden in praktijk kunnen brengen. Het is een tijd om na te denken over onze rol in het bevorderen van vrede en harmonie in onze gemeenschappen en in ons persoonlijk leven. We worden herinnerd aan het belang van mededogen, het streven naar begrip en het uitreiken naar degenen die onze hulp en liefde nodig hebben. Kerstmis is dus meer dan een jaarlijks terugkerend feest; het is een levendige herinnering aan onze diepste menselijke waarden en aspiraties. Het nodigt ons uit om te reflecteren op de ware betekenis van geven – niet alleen in materiële zin, maar ook in termen van tijd, aandacht en liefde. In deze tijd van het jaar worden we eraan herinnerd dat de grootste geschenken die we kunnen geven en ontvangen, die van liefde en begrip zijn. De vraag welke christelijke feestdag het belangrijkst is, Kerstmis of Pasen, is een uitdaging die vaak tot reflectie aanzet. Als ik puur theologisch redeneer, neig ik naar Pasen vanwege zijn diepe betekenis in het lijden en de wederopstanding van Christus, het fundament van ons christelijk geloof. Echter, Kerstmis heeft een even betekenisvolle plaats in mijn hart, als een tijd van belofte en verwachting. De geboorte van Christus is een moment van ontzagwekkende betekenis: het is het moment waarop God mens werd. Deze incarnatie is niet zomaar een theologisch concept; het is een krachtige uitdrukking van Gods immense liefde en toewijding aan ons, zijn schepping. ## Hij werd mens Het idee dat de Schepper van het universum ervoor koos om onder ons te leven, als een van ons, is een bron van eindeloze inspiratie en verwondering. Het laat zien hoe diep Gods verbondenheid met de mensheid gaat. Hij koos ervoor om onze vreugde en ons lijden, onze triomfen en onze tragedies te ervaren. Dit is een herinnering aan hoe waardevol elk menselijk leven is in de ogen van God. Door mens te worden, toonde God ons hoe we moeten leven: met mededogen, nederigheid en een onvoorwaardelijke liefde voor anderen. Deze gedachte dat God mens werd, geeft Kerstmis een extra dimensie van diepte en betekenis. Het is niet alleen een viering van een geboorte, maar ook van de intieme relatie tussen het goddelijke en het menselijke. Het is een tijd waarin we worden uitgenodigd om na te denken over onze eigen menselijkheid en over hoe we de goddelijke aanwezigheid in ons leven kunnen weerspiegelen en eren. Dit feest nodigt ons uit om te overwegen hoe we, in onze eigen beperkte menselijke manier, Gods liefde kunnen belichamen en verspreiden. Kerstmis is een herinnering dat in elke mens een vonk van het goddelijke schuilt. Het herinnert ons eraan om elkaar te behandelen met de waardigheid en het respect dat past bij het beeld van God. Het is een tijd om ons eigen potentieel voor goedheid, mededogen en liefde te erkennen en te omarmen. Terwijl we het verhaal van de geboorte van Christus herdenken, worden we opgeroepen om na te denken over onze eigen rol in het voortzetten van Zijn werk van liefde en verlossing in de wereld. Zo bezien, is Kerstmis niet alleen een tijd van verwachting en hoop, maar ook een tijd van diepe spirituele vernieuwing en verbinding. Het is een uitnodiging om ons eigen leven te leiden op een manier die de liefde en het licht van God weerspiegelt, om zo een bron van hoop en inspiratie te zijn voor degenen om ons heen. De traditie van Kerstmis in de donkerste dagen van het jaar is meer dan een toevallige samenloop van omstandigheden; het is een symbolisch krachtig moment. Deze tijd, wanneer de nachten het langst zijn en de kou vaak het diepst wordt gevoeld, roept een diep menselijk verlangen naar licht en warmte op. Kerstmis komt dan als een hoopgevend verhaal, een herinnering dat zelfs in de donkerste tijden, hoop en licht altijd aanwezig zijn. ## Verspreiders van licht Deze traditie nodigt ons uit om na te denken over de manieren waarop wij licht kunnen brengen in het leven van anderen. In de hectiek van het dagelijks leven is het gemakkelijk om verstrikt te raken in onze eigen zorgen en uitdagingen. Echter, Kerstmis herinnert ons aan het belang van het kijken buiten onszelf, van het erkennen van de behoeften en strijden van anderen. Het brengen van licht kan in kleine, alledaagse daden zitten: een vriendelijke glimlach naar een vreemde, een luisterend oor voor een vriend in nood, of zelfs een eenvoudige daad van vriendelijkheid zonder verwachting van iets terug. Dit licht verspreiden kan ook grotere vormen aannemen. Het kan betekenen dat we ons inzetten voor maatschappelijke doelen, vrijwilligerswerk doen, of bijdragen aan een gemeenschap of organisatie die strijdt voor een betere wereld. Het is een tijd om te denken aan degenen die minder fortuinlijk zijn, en hoe we hen kunnen ondersteunen, niet alleen met materiële giften, maar ook met onze tijd en aandacht. Het licht van Kerstmis gaat ook over innerlijke transformatie. Het is een tijd om onze eigen harten te onderzoeken, om gebieden van duisternis of kou te identificeren en manieren te vinden om daar licht en warmte in te brengen. Dit kan zijn door middel van meditatie, gebed, of simpelweg tijd nemen om stil te staan bij onze eigen spirituele reis. Het gaat om het herontdekken van hoop, vreugde, en vrede in onszelf, zodat we deze kunnen delen met anderen. Zo wordt Kerstmis een levendige herinnering aan onze collectieve en individuele verantwoordelijkheid om als dragers van licht te fungeren. Het is een uitnodiging om niet alleen te vieren, maar ook actief deel te nemen aan het verspreiden van hoop, vrede en liefde in onze wereld. In deze kerstperiode moedig ik iedereen aan om na te denken over hoe we het licht van Christus in ons dagelijks leven kunnen weerspiegelen. Laten we de ware geest van Kerstmis omarmen: liefde, vrede, en hoop. Door deze waarden in ons hart te dragen en te delen met anderen, vieren we niet alleen de geboorte van Christus, maar brengen we ook Zijn licht in de wereld. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerstmis --- ### [Seksuele waarden onderwijzen is het recht van de ouders](https://geenszins.info/seksuele-waarden-onderwijzen-is-het-recht-van-de-ouders/) **Published:** september 17, 2023 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2023/09/seksuele-opvoeding-300x183.webp)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2023/09/seksuele-opvoeding.webp) Waarden en normen zijn vaak complementair, soms competitief. Normen dienen gebaseerd te zijn op gedeelde waarden, maar zijn vaak pas nodig omdat de waarden niet meer voldoende gedeeld en gedragen worden. Normen kunnen in regels en wetten gegoten worden en moeten afgedwongen worden door de overheid. Waarden worden gedeeld en zolang ze geen normering behoeven, dient de staat zijn handen daar van af te houden. ## Evras gaat verder Het Evras-decreet regelt in het onderwijs in Franstalig België dat de leerlingen in hun schoolloopbaan vier uur verplicht les krijgen over seksuele opvoeding. Twee uren in het zesde leerjaar en twee in het vierde middelbaar. Het protest dat we nu in Franstalig België zien tegen Evras heeft rechtstreeks te maken met de vraag over wie waarden mag of moet bijbrengen aan onze jongeren. Seksuele opvoeding kaderen als iets louter wetenschappelijks, doet er in deze discussie niet toe. Voortplanting wordt al jaren gegeven in de les biologie en ik herinner me nog levendig het gegiechel van de meisjes en het machogedrag van de jongens tijdens die lesuren. Er werd toen echter geen woord gerept over de waarden die bij seks horen. Vandaag teruggrijpen naar het argument dat “het al jaren zo loopt”, is een zwaktebod, want Evras beoogt veel meer dan louter de biologie omtrent menselijke voortplanting. De discussie loopt hoog op omdat de opsomming van wat onderwezen wordt, rechtstreeks raakt aan fundamentele waarden. Waarden horen in de eerste plaats thuis in de opvoeding, waarbij de ouders de keuze maken welke waarden ze hun kinderen bijbrengen. Tegenwoordig horen we echter de roep om de opvoeding aan het onderwijs, en via de eindtermen dus aan de overheid, uit te besteden. Denk maar aan financiële geletterdheid, burgerschap, verkeersveiligheid enzovoort. Vaak zaken die meer met waarden te maken hebben dan met louter kennis. ## Wanneer de overheid waarden vast legt Tegelijk moet men te beseffen dat wanneer de overheid zich met waarden wil bezighouden, men verplicht naar breed gedragen principes moet gaan. Zoniet beginnen de discussies, zoals in dit geval. Wanneer een overheid zoveel gedeelde waarden gaat opleggen, blijft er nog weinig individuele keuze over. Socioloog Mark Elchardus schreef onlangs in De Morgen (9 sep 23) ook al dat er vaak wordt gerefereerd aan de tirannie van meerderheden, terwijl het vaak om minderheden gaat. Ook hier, in deze discussie speelt dat een rol. Men wil het protest framen in het kader van bepaalde religieuze minderheden, lees moslims. Sta me toe om als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen ook bij het protest aan te sluiten. Ik onderschrijf het protest tegen de nieuwe lesinhoud omtrent seksuele opvoeding dat nu vooral uit moslimhoek komt. Ik vind dat het de ouders toe komt om te kiezen welke waarden aan onze kinderen wordt meegegeven. Voortplanting is biologisch, maar het feit dat seks iets intiems dient te zijn dat enkel binnen het huwelijk respectvol wordt gedeeld, is een waarde die ik wil delen met mijn kinderen. Ik wil niet dat het onderwijs komt zeggen dat seks eender hoe, waar, wanneer of met wie dan ook oké is zolang het maar met wederzijdse toestemming gebeurt. ## Staatskundig woke opvoeden? We mogen ook niet te licht over deze discussie heen gaan en ze weg zetten als een protest van religieuze gekken. Het gaat fundamenteel over de vraag hoe ver de staat kan doordringen in het opvoedingsproces. We zien immers dat wie zich bewust wordt van de draagwijdte van dit soort beslissingen, de keerzijdes begint te zien. Bart De Wever scoort met zijn boek *Over woke*. Wie Evras bestudeert, ziet echter dat de deur wordt geopend voor principes waar De Wever voor waarschuwt. Kinderen krijgen niet alleen de biologie mee, maar ook zaken zoals genderfluïditeit. Seksuele opvoeding hoort rechtstreeks thuis in het waardenpalet dat een persoon gebruikt om zijn identiteit mee te vormen. Moeten we dat aan de overheid overlaten? Willen we echt dat waardenkeuzes en identiteitsvorming een taak van de overheid worden? Het is opvallend dat de linkerzijde ten strijde trekt tegen identiteitsvorming door de overheid door bv de *Canon van Vlaanderen* en het gebruik van de thuistaal op de speelplaats, maar nu aan de kant staat van de door de staat gekozen verplichte seksuele identiteit. ## Vertrouw ouders Waarden horen thuis in de opvoeding – en die vindt thuis plaats. Ook wanneer het gaat over waarden die niet meer breed gedragen worden. Enkel waarden die de normen van de maatschappij overtreden, moeten worden bestreden. Voor de rest moet de overheid de ouders vertrouwen en niet wantrouwen. Zo niet eindigen we in een maatschappij die geen waarden overhoudt. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** opvoeding, waarden, woke --- ### [Zijn dynamische elektriciteitstarieven interessant?](https://geenszins.info/zijn-dynamische-elektriciteitstarieven-interessant/) **Published:** juli 11, 2023 **Author:** David Geens **Content:** Ik ben pragmatisch groen. Ik sorteer zonder twijfel, betaal graag iets meer voor groene stroom en rij met veel plezier elektrisch. Dat is voldoende als disclaimer om mij niet verdacht te maken. Maar ik doe dat alles wel overwogen. En nu stel ik me, bij de nakende installatie van een digitale meter, enkele vragen over de nieuwe tarieven. Ik hoop dat er onder de lezers voldoende mensen zijn die met kennis van zaken durven antwoorden. ## Vraag en aanbod Dynamische tarieven zijn nieuw tegenover de reeds gekende vaste en variabele tarieven. Het tarief durft van uur tot uur te verschillen en zijn dus een betere reflectie van het spel van vraag en aanbod. Een element dat dynamischer wordt naarmate onze stroom effectief duurzaam opgewekt wordt. Volgens mij een interessante formule als je daar voldoende kan op inspelen. Daarvoor moet je zowel technologisch als praktisch toe in staat zijn. Technologisch betekent het de installatie van *smart apparaten*. Droogkasten en elektrische voertuigen (EV), om er twee te noemen, die weten wanneer ze goedkope stroom krijgen. Met praktisch bedoel ik in de eerste plaats je leefritme. Fijn als er om 2 pm veel zon is en dus goedkope stroom, maar ben je dan thuis om je EV op te laden? En er zijn altijd veel zaken die niet praktisch te regelen zijn. Licht heb je nu eenmaal nodig als de zon niet schijnt. ## Doorheen de seizoenen Ik verschil ook niet zoveel van andere mensen qua leefritme. Dus ik ga vaak meer stroom nodig hebben op hetzelfde moment als andere gebruikers. Dus per definitie gaat mijn vraag hoog zijn wanneer algemeen de vraag hoger is en dus het dynamisch tarief duurder is. Dat geldt trouwens niet alleen voor mijn dagritme. Die schommelingen zijn volgens mij nog op te vangen met een thuisbatterij trouwens, denk ik. Maar ook doorheen de seizoenen, heb ik in de winter meer energie nodig. Meer licht, meer warmte, ja, zelfs de EV verbruikt aanzienlijk meer als het kou is. Kortom, ik ga altijd meer dure stroom verbruiken dan goedkope stroom. ## Kantelpunt Waar zou het kantelpunt liggen? In mijn buitenverblijf in Zweden heb ik bewust in tegenstelling tot veel Zweden voor een vast tarief gekozen. In de zomer betaal ik een kWh dubbel zo duur als mijn vrienden, maar in de winter betalen zij drie keer meer. Vermenigvuldig dat met het feit dat ik in de winter dubbel zo veel verbruik als in de zomer en ik ben dus beter met het vast tarief. Zou deze redenering ook gelden voor dynamische tarieven? Wat gebeurt er trouwens als een grote massa dynamisch gaat? Dan gaan de verschillen uitvlakken want vraag gaat het aanbod volgen. Wat denken jullie? **Categorieën:** Technologie **Tags:** elektriciteit, EV, groen --- ### [Jaloers op wetenschap](https://geenszins.info/jaloers-op-wetenschap/) **Published:** april 10, 2022 **Author:** David Geens **Content:** Ik las in [De Standaard](https://www.standaard.be/cnt/dmf20220407_97724050) een artikel over de massa van het W-boson. Als wetenschapper fascineert me dit enorm, als gelovige maakt het me jaloers. Het fascinerende is dat dit echt fundamentele wetenschap is. We kunnen dit deeltje niet zien. We kunnen heel moeilijke experimenten bedenken, waarvan we de uitkomsten in moeilijke formules plakken en dan een waarschijnlijk resultaat berekenen met een zekere precisiefactor. Fundamentele wetenschap ook omdat het een bijkomende stuk van de puzzel is in het model waarmee we de werkelijkheid rondom ons proberen te begrijpen. En dan komt de vaststelling ‘oei, als dit klopt, zitten we ergens mis’. Ergens kan eigenlijk overal zijn. Dit experiment kan fout gelopen zijn, want een ander onafhankelijk onderzoek naar hetzelfde leverde een ander resultaat op. Een resultaat dat wel in de lijn der verwachting valt, want dit nieuwe resultaat zou ook betekenen dat het huidig model ergens grondig fout zit. Tegelijk zie je de kracht van de wetenschap. De zoektocht naar waarheid. De eerlijkheid waarmee men zegt ‘we weten het niet’ en ‘misschien begrijpen we iets verkeerd’. Dat is het mooie aan wetenschap dat de beoefenaars geen probleem hebben met deze uitspraken en hen zelfs kracht geeft om verder te zoeken en dieper te graven. Om these en antithese af te wegen. Om te discussiëren en te vergelijken. Net deze mooie eigenschappen hebben we de afgelopen gemist en verweten aan de wetenschap. Men wilde zekerheden en we kregen voortschrijdend inzicht. ## Intellectuele eerlijkheid en flexibiliteit Als gelovige ben ik dan jaloers op die intellectuele eerlijkheid en flexibiliteit. In religie is er geen plaats voot ‘het niet weten’. Zowel de eigen aanhangers als de tegenstanders jouwen religie uit als het antwoord ‘we weten het niet’ is. Voor velen moet geloof zekerheid bieden in het leven. Twijfels ondermijnen geloof. Dat is al eeuwen vanuit geloofsinstituten zo gepredikt en wordt nog steeds vanop kansels en bidmatjes verkondigd. Ook omdat men de tegenstanders geen extra munitie wil geven. Het grappigste hieraan vind ik is bij de tegenstanders, die meer geloof (sic) hechten aan wetenschap. Godsdienst is al zo vaak mis geweest, zeggen ze. We moeten vertrouwen op wetenschap. Die heeft ook nog niet alle antwoorden, maar je mag er zeker van zijn dat die antwoorden er wel zullen zijn op een dag. Wat mij betreft zie ik geen greintje verschil in de oproep tot positief vertrouwen in wetenschap enerzijds en geloof anderzijds. Ik vind ze vrij gelijkaardig van aard. Gelovigen zelf hebben het ook moeilijk met niet weten. Dat vullen ze ook op met blind vertrouwen. Voor de meesten mag die niet-wetenschap niet belicht worden. Daarin verschillen ze met de meeste wetenschappersgelovigen. Ik spreek niet graag over andere religies dan de mijne. Niet omdat ik ze verwerpelijk vind, integendeel zelfs. Ik respecteer ieders (niet-)geloof omdat ik het voor ieder individu koester zoals ik mijn geloof voor mezelf koester. Dus sta me toe om me te beperken tot de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen waartoe ik behoor. ## USP: een levende profeet Eén van de Unique Selling Propositions van onze kerk die ik graag noem, is dat wij een levende profeet hebben die ons leidt. De echte leiding ligt bij Jezus Christus maar via blijvende openbaring via Zijn profeten krijgen we blijvend onderricht. Ieder lid van onze kerk is vertrouwd met de volgende quote uit de Schriften ‘regel op regel, voorschrift op voorschrift’. Stap per stap leren we en gaan we vooruit. Veel van mijn zusters en broeders hebben het er toch moeilijk mee als er dan een wijziging is. Tegenstanders binnen en buiten onze kerk roepen dan graag ‘zie je, ze waren mis, dus waarin hebben ze het nog mis?’. Om die reden hebben onze leiders het nog altijd moeilijk om over iets in het verleden te zeggen ‘ja, we zaten fout’. De gekste verklaringen worden dan gezocht om uit te leggen waarom het vroeger anders was. Gelukkig zegt men nooit dat die verklaringen openbaringen waren. Want dat zijn ze ook niet. Het is niks meer én niks minder dan voortschrijdend inzicht. Een kerk verdient lof om te werken met voortschrijdend inzicht en te evolueren. Net zoals wetenschap. Ja, er bestaat een alwetende God en ja, er bestaan antwoorden die wij nu nog niet kennen maar Hij wel. Ja, er bestaan formules die de wetenschap nog niet ontdekt heeft. Het niet weten ondergraaft het belang niet, van wetenschap noch geloof. Kunnen we dan eindelijk eens stoppen met elkaar aan te vallen? Laten wij als gelovigen beginnen door te erkennen dat wetenschap al veel antwoorden heeft gegeven en nog zal geven. Dan kunnen de wetenschapsgelovigen ook aanvaarden dat geloof antwoorden geeft. En vervolgens kunnen beide kanten toegeven dat ‘we weten het niet’ geen falen is, maar de dtijfveer om te groeien, zowel in geloof als in wetenschap. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, wetenschap --- ### [Ik hou van de polen](https://geenszins.info/ik-hou-van-de-polen/) **Published:** juli 30, 2021 **Author:** David Geens **Content:** Neen, ik heb geen denigrerende fout gemaakt door polen met een kleine letter p te schrijven. Ik heb het dan niet over onze tot-nu-toch-nog-steeds EU collega’s die je hier het meest in vrachtwagencabines tegenkomt. Ik heb het over de polen die elkaars tegengestelde vormen. Zoals de Zuid- en de Noordpool. De ene met pinguïns en de andere met ijsberen. De ene met ijs op een landmassa en de ander een hoop ijs op water. Maar beiden koud, met veel ijs en beiden bedreigd. Ze zijn er omdat onze aarde gepolariseerd is. Het magnetisch veld beschermt ons tegen een hoop ongemakken uit de ruimte. De zon schenkt ons energie om van te leven, maar zonder de polen zouden we er aan sterven. De polen geven ons ook richting. Ons kompas wijst ons de richting. En heel bijzonder: ze kunnen van plaats veranderen. Dat zou ons een pak ongemakken opleveren. Het gebeurt gelukkig niet te vaak. Kortom, ik hou van polarisering. Het geeft richting aan ons leven. Tegenwoordig is polarisering een scheldwoord waarmee iemand een definitief superieur einde wil stellen aan een discussie. ‘U polariseert de boel,’ en voilà, daarmee is het oordeel geveld dat u beter kan zwijgen want anders bent u schadelijk. Criticasters, debatologen, opiniemakers, media, ja zelfs experts worden het zwijgen opgelegd door dit woord dat net zoveel schoonheid verbergt. ## De kracht van de retoriek In mijn klassieke Latijn-Wiskunde-opleiding aan een bisschoppelijk college, benoemde men het laatste jaar nog als de *retorica*. In al onze taalvakken ging er dan aandacht naar het voeren van debat. De oude Latijnse redevoeringen van bv Catalina staan nog in mijn geheugen gegrift. Dat onze jonge leraar Nederlands ons de kans gaf vrijuit stelling in te nemen over eender welk maatschappelijk thema en die stelling vervolgens met woord en pen te verdedigen, is nog steeds een deugddoende herinnering aan mijn collegejaren. Voor mij is een meningsverschil en het daaruit voortvloeiende debat, het zout op de aarde die me in staat stelt zelf een mening te vormen. Dat zout mag u trouwens letterlijk nemen. Niks zo smaakloos als een debat of praatprogramma waar geen uitgesproken meningen mogen botsen met elkaar. De fysica doet vandaag haar mooiste ontdekkingen door elementaire deeltjes keihard te laten botsen, maar in het maatschappelijk debat is het zoutloze pensée unique de norm geworden. Als het botst en klettert, dan polariseert men en is men verkeerd bezig, zegt men. Ik ben het daar dus niet mee eens en ik hoop dat men mij vergeeft als ik daarmee de polen extra spanning oplever. De grote debatten van nu worden telkens mee gevoerd door wetenschappers en vaak zie ik hen zo onwetenschappelijk te werk gaan. Als ze later op fouten in hun vroeger discours verweten worden, doen ze beroep op *voortschrijdend inzicht*. Volkomen terecht trouwens want wetenschap die stil staat, is dode wetenschap. Dat is de fout die de katholieke kerk lang heeft gemaakt en volgens mij de reden waarom wetenschap en religie vaak nog tegenstanders in plaats van medestanders zijn. Een fout die nu door andere geloofsrichtingen trouwens herhaald wordt. ## Gedreven door voortschrijdend inzicht Voortschrijdend inzicht komt bijna altijd door de vraag ‘klopt dit wel?’. Wetenschap wordt gedreven door de uitdaging van onwetendheid en de drang om die te vervangen door kennis. Het blijft mij daarom een raadsel waarom wetenschappers niet meer open staan voor mensen die hun uitkomsten in vraag durven stellen. Daaruit zouden net de mooiste meningsverschillen moeten ontstaan die leiden tot nieuwe kennis. Voor mij is het niet anders in het maatschappelijk en dus ook politiek debat. Als de meeste partijen op elkaar gaan gelijken, dan is de overwinning bijna altijd voor de extremen die gewoon anders durven zijn. *Gewoon anders* is trouwens de titel van een schitterend boek van Marc Noppen, professor in de geneeskunde en CEO van UZ Brussel, die beschrijft hoe hij betere geneeskunde creëert door gewoon te vragen ‘kan dit anders?’. ## Politieke herverkaveling nodig na kerntakendebat Politici weten dit ook wel en maken daardoor de fout om op bepaalde punten gewoon anders te zijn dan een ander. Open Vld koos op een congres ooit voor confederalisme en zwaartepunt bij de regio’s, maar durft nu het woord bijna niet uitspreken omdat dat nu nog het enige is waar ze anders mee kunnen zijn. Tenzij het voortschrijdend inzicht is, maar dat zou ik dan graag weer horen in een tegensprekelijk debat met woord en wederwoord. Het grote debat wordt echter niet gevoerd en dat is het kerntakendebat. Wat zou ik graag daarin eens de clash der titanen zien die met vurig woord hun wereldbeeld verdedigen. Zonder de dooddoener ‘u polariseert’. Laat het net polariseren, dan weten we eindelijk waarvoor we kiezen. En ja, misschien stellen sommigen dan vast dat de onderlinge verschillen zo klein zijn, dat een herverkaveling in het politieke landschap zich opdringt omdat de breuken van vijftig jaar geleden niet meer de breuken van vandaag zijn. Voortschrijdend inzicht dankzij polarisatie. ## Geen haatstraat in het debat Ik hou dus van polarisatie maar ik haat de haat. Ik heb een mening en ik vind niet dat iedereen die mening moet delen. Ik zoek mijn zakenpartners net uit op kwaliteit en meningen die van de mijne verschillen. Niet om dan altijd tot een complex compromis te komen. Dat bewaart wel de vrede, maar dan zit je vaak in de grijze, grote massa. Maar als de ene de andere kan overtuigen met argumenten, dan ontstaat een sterk front. Om dat te bereiken is er echter één element nodig in de discussie: respect. Ik hou van mijn mening en ik vind het fijn als men dat respecteert. Respect is trouwens totaal iets anders dan instemming. Respect creëer je trouwens het best door zelf respect te tonen voor andere meningen, zonder dat je het er mee eens bent. Ik heb zelf oppositieleider geweest in een gemeenteraad en tijdens de zitting ging het ar nog al wel eens hard aan toe. Na de laatste hamerslag verhuisden we van het gemeentehuis naar gelagzaal ‘oud gemeentehuis’ en dronken we samen en lachten we om de beste opmerkingen. Dat kon omdat er respect was voor elkaar. Polarisatie is voor mij dus geen probleem, maar eerder een deel van de oplossing. Leren met elkaar van mening verschillen met respect, dat ontbreekt. Goh, wat mis ik mijn leerkracht Nederlands uit de retorica. Hij zou het wel eens met een paar stevige woorden er kunnen in kloppen. Dat besefte ik 30 jaar geleden nog niet, maar nu wel. Voortschrijdend inzicht, weet u wel… **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** polarisering --- ### [Leve de onwetendheid](https://geenszins.info/leve-de-onwetendheid/) **Published:** februari 7, 2021 **Author:** David Geens **Content:** Wetenschap wordt gedreven door onwetendheid. Moesten we immers denken dat we alles al weten, dan zouden we stoppen met zoeken. Het is net omdat een wetenschapper weet dat hij iets nog niet weet, dat hij hypothesen gaat formuleren en theorieën gaat ontwikkelen, in de hoop dat hij in de eerste plaats een hoop *peers* vindt die geloven dat zijn veronderstellingen kloppen. Eenmaal dat de wetenschapper antwoorden vindt, moeten anderen valideren dat het antwoord klopt. Wetenschap is dus niet enkel weten-schap, maar ook onweten-schap. Het zijn meestal mensen die wetenschap van buitenaf volgen, die zich de pretentie aanmeten van een al-weten-schap. Zij kunnen moeilijk of amper ervaren dat de wetenschap niet op alles een antwoord heeft. Dit zijn de mensen die het moeilijk hebben dat een wetenschapper een weliswaar wetenschappelijke hypothese opbouwt als de meest waarschijnlijke, maar na enig proberen zichzelf moet corrigeren. Dit is geen veronderstelling, maar een feit. We moeten maar kijken hoe er nu wordt neergekeken op wetenschappers die zich in het coronadebat gaandeweg moeten corrigeren (mondmaskers hebben geen nut verandert op weken tijd naar mondmaskers voor iedereen). Het is niet opmerkelijk dat niet-wetenschappers er het moeilijk mee hebben, maar des te opmerkelijker dat wetenschappers elkaar aanvallen op die on-weten-schap en voortschrijdend inzicht, hoewel het intrinsiek deel uitmaakt van een wetenschap. Mensen, en zeker wetenschappers, die vasthouden aan hun wetenschap als dogma, rijden zichzelf en de wetenschap klem. Het is immers even wetenschappelijk om te werken met voortschrijdend inzicht. Er zijn voorbeelden genoeg van wetenschappers die ooit een *wetenschappelijke stelling* poneerden en die (lange) tijd later werden gecorrigeerd door nieuwe wetenschap. Niemand die daarom de wetenschap van vandaag verfoeit, omdat de wetenschap van gisteren er al eens naast zat. ## Geloof zoekt ook antwoorden Ik doe die vaststellingen niet zomaar. Als gelovige christen herken ik dit patroon. Geloof wordt algemeen aangevallen op haar dogma’s en vooral op de pretentie van overal een antwoord op te hebben. Eerlijk gezegd, die aanvallen zijn terecht. Ik vind dat de wetenschappelijke methode om te zoeken naar meer waarheid dezelfde methode zou moeten zijn binnen een geloof. Veel religies hebben zich in het verleden en nu nog klem gereden om hun eigen on-weten-schap. De dingen die niet geweten zijn, worden best opgevuld met de meest waarschijnlijke hypotheses en niet met dooddoeners zoals ‘het behoort tot het mysterie van het geloof’. Mysteries zijn er zeker, maar een mysterie is net zoals in wetenschap een vraag waarop het antwoord (nog) niet op gevonden is. Een geloof die zich vast rijdt op een dogma dat er geen vragen mogen gesteld worden, is een blind geloof. Zonder eender wie met een slecht of ontbrekend zicht voor het hoofd te willen stoten, stel ik dat blindheid in geloof (én wetenschap) een ware handicap is. Als een religie geen evolutie kent, is ze evenzeer ten dode opgeschreven als de natuur die geen wet van Darwin zou kennen. Evolutie is een zoektocht naar meer en beter die net zoals in wetenschap een intrinsiek deel moet uitmaken van het geloof. De ergste aanvallen op geloof komt van buitenaf, maar ook van binnenuit in dit geval, maar meestal van mensen die niet aanvaarden dat geloof ook niet op alles een antwoord heeft. Wie niet aanvaardt dat God eigenlijk een zoektocht heeft gecreëerd, miskent de schepping en bijgevolg tevens het schitterende van de wetenschap en de mogelijkheid van de mens om aan wetenschap te doen. ## Een eeuwige zoektocht Voor mij ligt de zoektocht naar meer kennis centraal in mijn honger om meer te weten. Ik hou van documentaires, ik lees zoveel als ik maar aan kan en ik geniet van de maandelijkse *Nerdland* van Lieven Scheire. Op dezelfde manier geniet ik er van als ik de Schriften bestudeer en toespraken beluister van geestelijke leiders die het wetenschappelijke principe omarmen om op zoek te gaan naar meer waarheid op geestelijk vlak. Als christen horen we vaak dat we nederig moeten zijn. Dat moeten we zeker toepassen in ons geloof. Een simpele logische deductie gaat mijn inziens als volgt. Als je gelooft dat er een alwetend opperwezen is die de échte wetenschap heeft in de zin dat hij alles snapt, dan kan je niet anders dan vaststellen dat het maar normaal is dat wij het niet allemaal snappen. Geloven betekent automatisch aanvaarden dat we nog moeten zoeken naar antwoorden. Er zijn veel wetenschappers die vanuit hun wetenschappelijk principe erkennen dat er meer kan zijn. In principe zijn we allemaal een stuk agnost. We weten het niet zeker, niet in wetenschap en niet in geloof. We ontrafelen de codering van een eiwit, maar pas sinds vorige maand heeft de artificial intelligence van Google met een probaliteitsscore van 90 procent een antwoord gegeven op het vouwprobleem van eiwitten. Een veronderstelling door een machine van 90% is wetenschap. Moeten we ons dan geloof ontzeggen omdat het niet altijd 100% is? Wetenschappers die geloofden dat ze doelbewust mRNA konden coderen om ons immuunsysteem te programmeren, hebben op basis van dat geloof er voor gezorgd dat we nu vaccins hebben tegen covid-19. Nu speelt het succes van de groepsimmuniteit vooral rond het feit dat genoeg vertrouwen en geloof gaan hebben in de werking van het vaccin. ## Hand in hand Wetenschap en geloof gaan veel meer hand in hand dan velen nog willen toegeven. Spijtig genoeg is dat vaak de schuld van religies die hun eigen kunnen overschat hebben en dat nog doen. Waar een religie vandaag niet openstaat naar een queeste voor meer waarheid en meer inzichten, waar ze de pretentie heeft alle antwoorden al te hebben in eender welke geschriften, daar zit ze op een dood spoor en is ze in handen van sommigen even gevaarlijk als wetenschap die in verkeerde handen is gevallen. Als sommigen dan beweren dat religie dood is door het gebrek aan armoede, hebben ze deels gelijk. Wereldlijke welvaart is vaak het gevolg van wetenschappelijke vooruitgang. Dat heeft velen de pretentie gegeven te geloven (sic) in een al-wetenschap die niet bestaat. Dat geloof bewijst vandaag even zeer gevaarlijk te zijn als een niet-lerend geloof. De armoede die geloof bij velen heeft gedoofd, is de armoede aan intellectuele honger naar meer kennis. Dezelfde armoede in de drang naar waarheid, blijkt vandaag even gevaarlijk voor wetenschap en maatschappij in al haar vormen. Ik ben blij dat ik lid ben van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen die in de Schriften heeft staan dat de mens bestaat om meer kennis op te doen en dat het Gods plan is om regel op regel, voorschrift op voorschrift bij te leren. Wetenschap en geloof is pas dood als iedereen zegt dat er niet meer moet gezocht worden naar meer waarheid. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, wetenschap --- ### [Dag van de adoptie: adoptie in plaats van abortus](https://geenszins.info/dag-van-de-adoptie-adoptie-in-plaats-van-abortus/) **Published:** oktober 21, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Adoptie ipv abortus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/10/adoptie-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/10/adoptie.jpg)Gelukkig was er wat aandacht op het nieuws, of de [dag van de adoptie](http://www.adoptievlaanderen.be/new/Uploads/79838-De%20Dag%20van%20de%20Adoptie%20van%20VAG%20vzw%20blijft%20een%20succes.pdf) zou onopgemerkt voorbij gaan. Er zijn immers al zoveel “dagen van”, maar deze vind ik nu toch wel bijzonder. Ik heb altijd al met bijzondere gevoelens aan adoptie gedacht en het is de moeite waard om ieder jaar eens blijven bij stil te staan. Deze keer wil ik zelf eens bijzonder adoptie in de kijker zetten als optie voor wie er misschien niet aan denkt om aan de gevende kant te staan, vooral als je in een situatie zit waarin je wel denkt aan abortus. Ik kan me niet in de plaats van iemand stellen die een abortus moet overwegen en ik troost mezelf nog altijd met de gedachte dat abortus voor geen enkele jonge moeder een gemakkelijke keuze is, althans dat hoop ik toch. Ik begrijp dat er tal van situaties zijn waarin je een abortus overweegt. Persoonlijk denk ik dat er twee grote categorieën onderscheidbaar zijn in de redenen om voor abortus te kiezen: medische redenen of omdat het kind niet gewenst is – deze laatste categorie kent waarschijnlijk honderden, zoniet duizenden subcategorieën. Mijn oproep gaat vandaag uit naar de jonge moeders die zich in deze laatste situatie bevinden. Wat de subcategorie ook mag zijn, hoe gerechtvaardigd die je eventuele keuze voor abortus ook maakt, bedenk even dat jij misschien in jouw situatie een terechte keuze maakt, maar dat je ongeboren kind deze keuze niet krijgt. Als je weet dat een mens van zichzelf uit vecht voor zijn leven, wie gaat er dan vechten voor het leven van je kind als jij denkt dat er geen andere keuze meer is? Want daarover wil ik het even hebben. Heb je al gedacht dat er wel een andere keuze is? Namelijk de keuze om je kind een beter leven – leven is, buiten de reeds eerder genoemde medische categorie, altijd beter dan niet leven – te geven in een ander gezin? Als je weet dat er zoveel gezinnen zijn waar een kind welkom is maar waar men tevergeefs na vele pogingen en geld moet vaststellen dat het er niet komt op natuurlijke wijze, is het dan geen nobele gedachte om op zijn minst adoptie als keuze te overwegen? Als je de keuze hebt om Gods nobelste creatie niet te vernietigen en tegelijk anderen, waaronder je ongeboren baby, gelukkig te maken, is het dan geen keuze die je kan maken? Is dit een makkelijke keuze? Neen, dat is ze zeker niet, maar zoals ik al zei, ik ga er van uit dat abortus ook geen makkelijke keuze is. Maar ik pleit er wel voor dat wat de reden ook is, gaande van extreme redenen zoals verkrachting tot gelijkstelling van abortus met laattijdige geboortebeperking, je een keuze maakt tussen leven en dood. Zoveel gezinnen willen een kindje. De wachtlijsten zijn enorm. Er bestaat zelfs een heel zwart circuit omdat de kinderwens zo groot is bij die gezinnen, dat ze er letterlijk alles voor over hebben. Is een plek waar een kind zo gewenst is, niet een betere keuze dan abortus? Met een dikke pluim vandaag voor al die gezinnen die kinderen hebben geadopteerd, wil ik vandaag toch ook even hierbij stilstaan. Het is misschien geen leuke boodschap en ze zal veel kritiek krijgen, maar dat deert me niet. Als er ooit één iemand is die dit leest en daarom een kind toch het leven schenkt, dan is me dat alle kritiek waard geweest. Maar de echte waardering moet er dan niet voor mij zijn omdat ik dit schreef, maar wel voor de moeder die de juiste keuze maakte, want zij toonde echte moed. ![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** abortus, adoptie --- ### [Ik ben geschrokken](https://geenszins.info/ik-ben-geschrokken/) **Published:** juli 29, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Ik ben geschrokken](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/geschrokken-300x196.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/geschrokken.jpg)Kevin en ik hebben enkele weken geleden een aflevering van “[De Kast van Mormon](https://www.dekastvanmormon.info/)” opgenomen waarin we het aandurfden om te praten over het boerkiniverbod in zwembaden. Als gelovigen begrijpen we enerzijds de behoefte om de vrijheid te hebben je religie te beleven, maar we begrijpen ook de tegenstand tegen de islam. Ik ga hier ons standpunt niet herhalen, wie dat wil kennen moet maar even luisteren naar onze [podcast aflevering 23](https://www.dekastvanmormon.info/2018/aflevering-23-boerkinis-wetenschap-ringpresidenten-en-waarom-bestaat-er-ellende/). Ik ben echter geschrokken van de polarisering in dit onderwerp. Om onze podcast te promoten, had ik een [kleine advertentiecampagne](https://www.facebook.com/DeKastVanMormon/posts/2245173732409283) opgezet op Facebook. Ik heb deze bewust gericht op iedereen die (althans volgens Facebook) betrokken was met geloof in God, maar als ik de reacties op die advertentie lees, dan hoop ik dat Facebook de mist ingaat en dat dit niet allemaal christenen zijn die zo reageren. Ik vraag me af wat die polarisering veroorzaakt. Is het door het opdringerig karakter van de Islam? Of is het omdat men niet meer gewoon is dat er mensen zijn die geloof een centrale plaats in hun leven geven? In elk geval, wat de oorzaak is, ik schrik van het gevolg er van. Want of het nu oorzaak of gevolg is, het staat vast dat men in onze maatschappij alsmaar intoleranter wordt tegenover religie in het algemeen. Ik heb het vandaag nog op Twitter meegemaakt. Als gelovige moet ik gewoon mijn mond houden, moet ik mij realiseren dat ik dwaas ben, misleid wordt en moet aanvaarden dat er maar één waarheid is, namelijk dat God niet bestaat. Als ik naar argumenten informeer, dan krijg ik te horen dat het gewoon zo is. Nogal dogmatisch als je het mij vraagt en tegen dogma’s vechten is heel moeilijk. Het ironische is natuurlijk dat *men* (=seculieren) zich bedient van technieken die men net verwijt aan ons gelovigen, met name dogmatisch denken. Als je daar een opmerking over maakt, word je bijkomend nog beschuldigd van slachtoffer te spelen. Als gelovige vraag ik me af hoe we hier mee moeten omgaan… Ik blijf maar herhalen dat wij als mormonen heel duidelijk de Verlichting niet in vraag stellen en dat in onze basisartikelen staat dat we autoriteiten en wetten moeten respecteren. Want dat is het meest gehoorde anti-religie (of is het anti-islam) argument: godsdienst mag zich niet verheven voelen boven de democratisch gestemde wetten. Ik denk dat ik dit antwoord maar kan vinden als ik de oorzaak ken van de polarisering. Is het schrik voor een dreigende islamisering of is het echt tegen alle religies gericht? Het resultaat is wel dat progressieven, die je zowel aan de linker- als de rechterkant vindt, nu profiteren van het anti-religie klimaat om godsdienstvrijheid aan banden te leggen. Iedereen is het er over eens dat in een seculiere maatschappij godsdienst niet boven wetten kan staan. Sommigen menen dan ook dat godsdienst niet langer de grondwettelijke bescherming moet krijgen als vrijheid. Men meent dat godsdienst louter als mening beschouwd moet worden en dus voldoende beschermd wordt door de vrijheid van meningsuiting. Ik meen echter dat als men die weg opgaat, men wel eens zou kunnen vaststellen dat men net de doos van pandora opent hiermee. Godsdienstvrijheid waarborgt immers ook het feit dat geen enkele religie het overwicht mag krijgen. Als die waarborg verdwijnt, ontstaat er een opening naar een overheersende godsdienst. Ik blijf alleszins op zoek gaan hoe we kunnen vermijden dat we, gelovigen van eender welke christelijke strekking, als paria’s in onze maatschappij gaan behandeld worden. Volgens mij is het alleszins tijd dat we als christenen niet langer zwijgzaam langs de kant van de weg blijven staan, maar laten zien dat geloof ook op een ordelijke manier kan. Het feit dat we nu zo makkelijk genegeerd kunnen worden, is hiervan het beste bewijs. We mogen als christenen het debat over de plaats van religie in de maatschappij, waarover ik onlangs nog [schreef op doorbraak.be](https://doorbraak.be/boerkini-religie-debat/), niet overlaten aan anderen alleen, maar er actief deel van gaan uitmaken. Tijd om uit de catacomben te komen. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [Grieks-Hebreeuwse stijl](https://geenszins.info/grieks-hebreeuwse-stijl/) **Published:** juli 31, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Aristoteles, grondlegger van het Griekse denken](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/aristoteles-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/aristoteles.jpg)Er zijn van die dagen dat er plots puzzelstukjes die al een tijdje in je hoofd zitten, plots samenvallen en je een beeld tonen dat je nooit vermoed had, maar die je een aha-erlebnis geven die je nooit meer zal vergeten. Ik had er deze week zo eentje en hoewel de titel doet vermoeden dat ik iets bijgeleerd heb over worstelen, is het eerder zo dat ik dingen die ik wist uit de ene wetenschap, kon toepassen op andere zaken. Een beetje wat ik dus liefst doe: mijn geloof versterken door andere waarheid op toe te passen. Deze keer grijp ik terug naar mijn cursus filosofie. Voor alle duidelijkheid: de enige keer dat ik filosofie echt bestudeerd heb, was toen ik les volgde aan de universiteit van Leuven, omdat het een verplicht vak was. De rest heb ik geleerd door te lezen, meestal boeken die ergens filosofie gebruikten, waardoor mijn interesse geprikkeld was en ik random zaken begon op te zoeken en dus puzzelstukjes begon te verzamelen. Vergeef het mij echter wanneer mijn uitleg kort door de bocht is en verdere verfijning nodig heeft. In de filosofie (en daarbuiten) kent men de begrippen “Grieks denken” en “Hebreeuws denken”. Aangezien de Griekse cultuur nogal doorgedrongen was tot de Romeinse cultuur en die Romeinen hier duidelijk hun stempel hebben nagelaten, is het Griekse denken ons niet onbekend. Alexander De Grote heeft daar ook enorm veel aan bijgedragen. Hij was een leerling van Aristoteles en met zijn veroveringen (die van Alexander, niet van Aristoteles) heeft hij ook diens leer goed verspreid. ## Grieks versus Hebreeuws denken Het Griekse denken is een lineair denken. Je staat aan de ene kant van de lijn of aan de andere kant. Het is meer zwart-wit. Je bent goed of fout en als jij goed bent, is de rest fout. Het Hebreeuwse denken (en het is correct om het Hebreeuws te nemen en niet Joods) is veel meer bijna zoals quantummechanica: je bent verschillende dingen tegelijk. Een vrouw kan iemands echtgenote zijn, maar ze kan tegelijk ook moeder van zijn en is zeker ook de dochter van iemand. Er is veel meer ruimte voor nuance en ook voor open debat. Debat heeft dan veel minder de bedoeling om iemand over te halen naar jouw kant, maar veel meer om de ander inzicht te geven in hoe jij de dingen ziet. Je ziet dit ook in het verschil tussen het jodendom en het christendom. Bij de Joden heb je ook enorm veel strekkingen, maar ze hoeven niet perse elkaar de kop af te bijten. Terwijl binnen het christendom de verschillende strekkingen letterlijk tot oorlogen hebben geleid en nog steeds de strijd om de “ene ware kerk” hebben. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ.jpg)Als we dan echter beseffen dat Jezus en zijn eerste volgelingen allemaal Joden waren, opgevoed in het Hebreeuwse denken, waar komt het Griekse denken dan toch vandaan? Vrij simpel: de Romeinen waren toen de heersende maatschappij en toen het christendom zich verder dan enkel bij Joden ging verspreiden, kwam het dus in aanraking met de Romeinse cultuur en dus het Griekse denken. Denk trouwens maar eens na: welke apostel was in de eerste plaats actief met de verspreiding van het evangelie onder de heidenen? Wiens brieven vormen nu nog steeds een heel groot deel van het Nieuwe Testament? Yeps, Paulus, een Romein. Je hebt dan ook meteen de vraag van de kip of het ei. Hebben de stellingen van Paulus veel invloed omdat ze veel in de Bijbel staan of moeten we stilstaan bij het feit dat de Bijbel zoals we hem nu kennen, is samengesteld op een concilie dat reeds helemaal in de greep was van de Romeinse cultuur? ## Invloed van de taal Ook de linguïstiek speelt hierin een rol. De meeste bijbelversies die we nu gebruiken, zijn gebaseerd op de septuagint, zijnde de *Griekse* vertaling. Als vertalers woorden moeten kiezen om nuances op te vangen, dan zullen ze, zeker in oude tijden, gekozen hebben voor de woorden die het best bij hun manier van denken pasten. Ik denk dus dat het een interessante vraag is die ik eens zou willen stellen aan enkele bijbelgeleerden die meer weten over de invloed van de linguïstiek op deze materie. Kortom, het is logisch dat in het christendom een overzicht van het Griekse denken terug te vinden is, hoewel de oorsprong eigenlijk gecorreleerd is aan het Hebreeuwse denken. Toen ik dat deze week besefte, ging ik plots een aantal dingen anders gaan bekijken. ## Zoveel lagen [![Zoveel lagen in een regenboogtaart](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/regenboogtaart-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/regenboogtaart.jpg)Neem nu de parabel van de overspelige vrouw. We kennen allemaal de prachtige spreuk die deze parabel opleverde: “Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen”. Een wijze les, maar ik zelf heb, net zoals vele andere christenen, me al afgevraagd hoe Christus zo vlot over haar zonde heen ging. Het was toch heel duidelijk dat deze vrouw zondig was. We komen dan tot lessen die zeggen “veroordeel de zonde, maar niet de zondaar”, maar nu snap ik het eigenlijk beter. Die vrouw is niet ofwel zondig ofwel niet. Ze is gewoon zoveel meer. Ze is op dat moment hoe dan ook nog steeds een dochter van onze Hemelse Vader, die enorm veel van haar houdt. Hetzelfde voor de discussie die vaak gevoerd wordt tussen atheïsten en gelovigen: hoe kan God perfect rechtvaardig zijn als hij ook perfect barmhartig is? Daar komt ons Grieks denken boven. Je bent of het één of het ander. Te veel van het ene ingrediënt, verpest het recept voor de ander. Maar als je het niet langer als een of-situatie kan bekijken, maar als een en-situatie, als een taart met meerdere lagen, dan krijgt het plots zoveel meer smaak (en dus betekenis). ## Een openbaring Ik sta waarschijnlijk nog maar een het begin van een nieuwe ontdekkingsreis en misschien heb ik hier iets geleerd dat al lang gekend is en veel besproken, maar ik moet zeggen dat ik het nog niet ben tegengekomen in de vele boeken die ik al gelezen heb en zeker niet in al de uitleg die ik al gehoord heb in die moeilijke situaties. Ik wou dat ik het al langer wist, het zou het me beter in staat gesteld hebben te snappen dat God uiteraard zo universeel is, dat Hij meer is dan yin of yang. Hij is zoveel dingen tegelijk en dat is net het goddelijke, dat ook in ons zit. We zijn zoveel meer dan één ding dat ons definieert. We zijn niet zomaar een goede of een slechte mens. We doen goede of slechte dingen, maar we bestaan uit veel meer lagen en de tocht die voor ons ligt, is om die lagen juist gerangschikt te krijgen. Misschien zie het nog niet helemaal en moet ik hier veel over bijleren, maar als er mensen zijn die hun inzichten hierover willen delen in de reacties hieronder, dan kijk ik er al enorm naar uit om bij te leren en te horen hoe jullie dit bekijken. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** filosofie, godsdienst --- ### [Respect voor het leven krijgt weeral een knauw](https://geenszins.info/respect-voor-het-leven-krijgt-weeral-een-knauw/) **Published:** juli 5, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![abortus niet langer strafbaar](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/abortus-niet-langer-strafbaar-300x156.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/abortus-niet-langer-strafbaar.jpg)De meerderheidspartijen zijn het eens geraakt dat het leven van een baby voortaan niet meer beschermd moet worden door het strafwetboek. Men hamert er op dat er weinig verandert en dat de voorwaarden voor abortus ongewijzigd blijven (dus maximaal 12 weken en 6 dagen verplichte bedenktijd, waarover ik het nog had in [een vorige blog](https://geenszins.info/2018/05/25/tegen-een-nieuwe-abortuswet/), blijven behouden). Als het dan, dixit de meerderheidspartijen, toch maar symbolisch is, is het voor mij een symbool dat we stilaan ook het leven zelf als commodity gaan beschouwen in onze consumptie- en wegwerpmaatschappij. # # Abortus uit strafwetboek: geen respect voor het leven? Als gelovige zal ik het altijd blijven opnemen voor meer respect voor het leven, in elke discussie, of die nu gaat over abortus, doodstraf of euthanasie. In elk van die gevallen kies ik voor het leven dat we van God hebben gekregen. Ik weet dat men in maatschappelijke discussies omtrent deze thema’s het geloof liever buitenspel zet, want dat vergemakkelijkt de discussie. Voor wie het leven beschouwt als de uitkomst van een kansberekening (die recent nog door geleerden van de universiteit van Oxford zodanig opnieuw werd berekend waaruit het nu blijkt dat de kans op leven buiten de aarde eigenlijk astronomisch klein is), is het makkelijker om het als minder waardevol te zien, denk ik. Daarmee bedoel ik niet zozeer dat deze mensen het leven zelf niet als belangrijk beschouwen, maar ze maken de vergelijking tussen lijden en leven, zowel in de abortus discussie (het lijden van de moeder indien ze een ongewenst kind moet op de wereld zetten) als in de euthanasie debatten (het eigen lijden). In die vergelijkingen krijgt het leven geen bonuspunten meer als een geschenk van God enerzijds, maar ook de zin van het lijden is totaal zoek. En daarom is het volgens mij tegenwoordig makkelijker voor hen die niet geloven om zulke keuzes te maken. # Begrip voor wie lijden niet begrijpt Filosofisch gezien kan ik dat dus begrijpen want als je niet begrijpt dat lijden, in welke vorm dan ook, een doel heeft, dan kan je daar de correcte waarde niet van inschatten. Zelfs voor vele gelovigen is dit nog een moeilijk punt. Als je het leven als eindig beschouwt, dan is het inderdaad een evenwichtige keuze die je moet maken, althans in het geval van euthanasie. In het geval van abortus vind ik het zelfs voor atheïsten toch wel heel hautain dat ze beslissen over het leven van een ander. In die mate dat ik het eigenlijk ronduit hypocriet zou vinden dat iemand bijvoorbeeld tegen de doodstraf zou zijn maar voor abortus. By the way, het omgekeerde vind ik bij veel Amerikaanse geloofsgenoten ook hypocriet. Veel pro-abortus mensen voelen ook wel dat dit veel moeilijker ligt, want men verlegt de discussie van “beslissen over een leven” dan eenvoudigweg naar “wanneer begint het leven”. Het straffe in heel deze discussie is dat de wetenschap, de heilige graal van de atheïsten, hier geen sluitend antwoord op geeft. Het wordt dus een geloofskeuze: de grens wordt vastgesteld op wat de meerderheid lijkt te geloven. Of hoe atheïsten gedwongen worden in hun eigen debatten gedwongen worden zich te bedienen van een keuzehulp die ze de tegenstanders in het debat verwijten. Waarmee ik geenszins wil gezegd hebben dat dit een discussie is die zich vormt op de grens van gelovigen en humanisten. Er zijn uiteraard gelovigen die ook abortus aanvaardbaar vinden en omgekeerd. Maar ik vind wel dat men moet toelaten dat men vanuit wat men gelooft aan beide kanten van het kant, laat meespelen in de discussie. # Allemaal symbolisch Soit, het is dus allemaal symbolisch. Abortus wordt uit het strafwetboek gehaald maar blijft strafbaar onder bepaalde omstandigheden. Vroeger was het verboden tenzij onder bepaalde omstandigheden. Semantische discussie, zeggen sommigen nu, dus waarom je er tegen verzetten? Ten eerste omdat ik het ook al niet eens was met de huidige bevrijdende voorwaarden. Ten twee, als het puur semantisch is, dan is er geen noodzaak om te wijzigen. Mag ik dan pleiten voor het symbool van respect? Ik geloof wat ik geloof, maar mij zal je nooit vinden in het kamp van diegene die abortusklinieken gaat afbranden of vrouwen die een abortus hebben gepleegd scheef bekijkt. Ieder maakt zijn keuze en ik weet (en hoop) dat voor veel vrouwen de keuze voor abortus nooit een makkelijke is. Abortus is geen alternatief voor anticonceptie (waar ik als gelovige dus geen enkele moeite mee heb). Hopelijk blijft op die manier het respect voor het leven overeind en is dit niet het begin van een aflopende helling. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** abortus, wetgeving --- ### [Zendingswerk 2.0 in LDS Mission Cast](https://geenszins.info/zendingswerk-2-0-in-lds-mission-cast/) **Published:** juli 1, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![LDS Mission Cast](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/LDS-MissionCast-Podcast-Logo.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/07/LDS-MissionCast-Podcast-Logo.png)Enkele weken geleden kwam ik in contact met Nick die een fantastische podcast heeft: [LDS Mission Cast](https://www.ldsmissioncast.com/). In deze podcast gaat hij steeds op zoek naar personen met een interessant verhaal over zendingswerk. De podcast is een aanrader voor iedere Mormoon die bezig is met zendingswerk, dus eigenlijk alle Mormonen. Ik vertelde Nick even over waar ik mee bezig ben in de België/Nederland zending door middel van facebook en online campagnes. Nick vond het meteen zo interessant dat hij niet twijfelde en mij interviewde. [Het resultaat](https://www.ldsmissioncast.com/2018/06/14/missionary-work-in-europe-with-david-geens/) was bijzonder en kan je hier beluisteren:  Wat het helemaal bijzonder maakte, is dat ik sindsdien al door verschillende personen ben gecontacteerd die zich geïnspireerd voelden door mijn verhaal. Verschillende hebben inmiddels aangegeven dat ze meer willen weten zodat ze zelf aan de slag kunnen. Ik heb al enkele trainingen via Skype kunnen geven en dit najaar kan ik zelfs naar het buitenland om opleidingen te geven. Fantastisch om zo dit werk te kunnen verspreiden. En wat zeker even leuk is: ik heb er een vriend bij. Ik bewonder Nick voor het werk dat hij doet en het is leuk om een gelijkgestemde ziel te vinden. Geniet dus zeker ook van de andere episodes van LDS Mission Cast. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Mormonen **Tags:** podcast, zendingswerk --- ### [Het verval van de C](https://geenszins.info/het-verval-van-de-c/) **Published:** juni 28, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Twee weken geleden kondigde het ACW aan dat het een [naamsverandering](http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_belgie/ACW_vervelt_tot_beweging_net.9513338-3137.art) zou doorvoeren naar Beweging.net. Deze blog staat los van alle politieke overschouwingen waarom ze dat doen. Ik wil echter een stil staan bij het feit dat deze vereniging die al eeuwenlang (zo lijkt het toch) opkomt voor de belangen van de arbeiders vanuit een christelijke bezorgdheid, er nu voor kiest om de C van christelijk doelbewust te dumpen. Ik denk dat het overgrote merendeel van alle leden van Beweging.net inderdaad niet kiezen voor deze zuil omwille van het christelijke, laat staan dat de meeste leden hun christen-zijn (als ze dat nog zijn) bewust beleven. In die zin is de naamsverandering misschien een bevestiging van deze realiteit. **C in een verdomhoekje** [![C](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/06/C-279x300.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/06/C.png)Was het nodig? Waren er mensen die niet tot het ACW wilden toetreden omwille van de C? Was het een drempel? Persoonlijk zou me dat verwonderen. Ik denk niet dat onze maatschappij nog krampachtig moet vasthouden aan een anti-klerikale houding. Maar ik denk wel dat deze naamsverandering nog altijd in dat straatje past. In de eeuwige discussie over de scheiding tussen staat en kerk is de slinger van de secularisering enorm naar één kant uitgeslagen en blijkbaar kan die nog altijd niet terug naar het midden. Voor alle duidelijkheid: ik ben 100% voor de scheiding van kerk en staat. Beiden staan los van mekaar, maar niet los van de maatschappij. De secularisering heeft zich vertaald dat er nergens in het publieke domein nog een verwijzing naar religie mag zitten. Geloof is 100% privé en dat heeft zich vertaald als naar iets wat volledig afgesloten van de buitenwereld moet zijn. Veel religieuze symbolen roepen tegenstand op; niet-christelijke symbolen nog meer dan christelijke die ten dele wel in onze cultuur vervat zitten. Geloof is 100% privé in de zin dat het één van de meest persoonlijke keuzes is. Maar het is geen keuze die achter gesloten deuren moet blijven. Christelijke waarden liggen aan de basis van vele goede zaken in onze maatschappij. Evangelische waarden en de universele rechten van de mens liggen dichter bij mekaar dan dat je verschillen vindt. Het allergisch reageren op religieuze symbolen en uitingen is een heksenjacht geworden die veel goede zaken kapot maakt. Religie heeft zijn plaats in een volwassen maatschappij en de heksenjacht is op zich een symbool geworden. Er is echter niks mee dat gelovige mensen vanuit hun geloof handelen. **Christenen hebben een waardevolle visie op de maatschappij** Ik heb alle respect voor de parlementaire democratie die dit jaar nog wetten heeft gestemd waar ik het moreel niet mee eens ben. Maar dat in die discussie ik te horen kreeg dat ik geen recht van spreken had omdat ik omwille van geloofsredenen optrad, is een beknotting van diezelfde democratie en pluraliteit waar onze maatschappij zo graag model voor staat. Religie mag en moet zijn mening geven over maatschappelijke trends. Christenen hebben altijd al de opdracht gehad om onze maatschappij een betere plaats te maken en dat moeten ze blijven doen. Er zal altijd plaats blijven voor mensen die vanuit hun christelijk denken, handelen naar waar ze in geloven. Het wordt tijd dat we eens terug openstaan voor het goede dat van het christendom uitstraalt. We moeten de deur niet krampachtig gesloten houden. Laat ons van de geschiedenis leren, zowel over wat fout gegaan is, maar evenzeer over al het goede dat ons gebracht werd door mensen die vanuit hun christelijke caritas handelden. Mijn pleidooi is dan ook om te stoppen met alle C’s te schrappen, om de moderne inquisitie op geloof te eindigen en om op een volwassen, verlichte manier het goede dat vanuit het christendom komt, te omarmen en een plaats te geven in onze maatschappij. Wij gelovigen menen het goed met iedereen; laat ons allemaal net in beweging zijn en niet de C(hristelijkheid) achter sluiers en deuren verbergen. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** christendom, geloof, maatschappij --- ### [Turteltaks nekt Tesla kilometervreters](https://geenszins.info/turteltaks-nekt-tesla-kilometervreters/) **Published:** april 15, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Ik vroeg me al een tijdje af hoeveel voordeel ik nog doe met elektrisch rijden, nu de dieselprijs zo laag staat en de elektriciteitsprijs stijgt, voornamelijk door de [Turteltaks](http://www.turteltaks.be/ombs/nl/turteltaks/index.html), de belasting die minister Turtelboom heeft gecreëerd om de Freyafactuur te betalen. Freyafactuur wijst dan weer, voor wie het nog niet weet, naar de historische schuld die minister Freya Van den Bossche heeft gecreëerd om de early adaptors van zonnepanelen over de streep te halen. Dus heb ik eens wat cijfers bij mekaar gezet. Om niet ontelbaar veel combinaties uit te proberen, heb ik een aantal aannames gedaan. Dit betekent dat uw situatie ergens kan afwijken van deze situatie, maar het geeft u toch een idee. De volgende cijfers zijn op basis van: - we hebben een elektriciteitsmeter met dag/nacht stand. - we laden onze Tesla volledig op nachttarief. - het gemiddeld normale elektriciteitsverbruik van een gezin is 3500 kwh per jaar, wat ik verdeeld heb in 1500 dag en 2000 kwh nacht. - ik heb 280 wh per km gerekend; voor wie reageert dat dit veel is: ik heb me gebaseerd op maandenlange observatie en notatie van het werkelijk aantal kwh dat in mijn laadpaal kruipt, is dus inclusief alle vampier- en andere verliesstromen. We moeten immers iedere kwh betalen. - ik heb telkens de verbruikscijfers ingevuld in de [Vtest van de vreg](http://vtest.vreg.be/). Dan heb ik telkens de goedkoopste aanbieder van vandaag genomen. Dus deze cijfers gaan er van uit dat u een optimaal leverancierscontract hebt bij uw energieleverancier. De cijfers bevatten dan ook alle taksen, transportkosten enz… Inclusief de nieuwe Turteltaks. [![Verbruik Tesla model S inclusief Turteltaks](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/04/teslaverbruik-turteltaks-1024x268.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/04/teslaverbruik-turteltaks.png) Er zit een grote sprong in de kosten op circa 59000 km per jaar. Dat is logisch, want de de meeste Tesla rijders die thuis laden zullen bij een verbruik onder de circa 60.000 km per jaar, in [categorie D](http://belastingen.vlaanderen.be/tarief) vallen van de Turteltaks: tussen de 10 en 20 Mwh per jaar. Dan betaal je 290€ Turteltaks. ## 1 km te veel is een pak meer Turteltaks [![Tesla Turteltaks infographic](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/04/tesla-turteltaks-infographic.001-1-300x225.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/04/tesla-turteltaks-infographic.001-1.jpeg)Maar er zit een grote sprong in de taks op 20 Mwh: dan komt er maar liefst 480€ bij. 1 kwh meer of minder maakt dus een groot verschil omdat de Turteltaks niet lineair is met het verbruik. Als je dus uitgaat van 3500 Kwh gewoon verbruik uitgaat, dan heb je het dus vlaggen bij een rijverbruik van 16500 Kwh. Voor wie uitgaat van bv een verbruik van 240 wh per km, weet dat zijn grens ligt op 68750 km per jaar. Maar nogmaals, hou er rekening mee dat ik zelf vaststel dat er gemiddeld 17% meer kwh naar je laadpaal vloeit dan het verbruik op je display doet vermoeden. Het spijtige is dus dat het nogal een bruuske sprong is. Eén km meer of minder op het kantelpunt betekent een verschil van ruwweg 500 euro. Daar zit een knik van ruwweg 10%. Dit is dus de moeite om voor jezelf eens uit te rekenen. Neem er eens je cijfers bij. Surf naar de Vtest om meteen een goede keuze van elektriciteitsleverancier te maken. Hou rekening met meerverbruik in de vorm van verliezen. Kijk naar hoeveel je in je gezin gebruik. Het zou jammer zijn om plots 500 euro meer te moeten betalen zonder dat je het beseft. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** tesla --- ### [Scheiding tussen kerk en staat is overbodige schrikreactie van een meerderheid](https://geenszins.info/scheiding-tussen-kerk-en-staat-is-overbodige-schrikreactie-van-een-meerderheid/) **Published:** mei 16, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Vuye en Wouters](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/vuye-wouters-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/vuye-wouters.jpg)Hendrik Vuye en Veerle Wouters publiceerden gisteren [een pleidooi](http://www.knack.be/nieuws/belgie/scheiding-tussen-kerk-en-staat-is-belangrijk-maar-scheiding-tussen-kerk-en-maatschappij-evenzeer/article-opinion-1146235.html) om de scheiding tussen kerk en staat nog verder door te duwen tot een scheiding tussen maatschappij en religie. In wezen pleiten ze echter om een minderheidsdeel van de maatschappij uit te sluiten en hen te bestempelen als idioten die geen recht van spreken hebben. De reden volgens hen die deze uitsluiting legitimeert: het niet erkennen van de waarden van de Verlichting. Het ontgaat hen blijkbaar echter dat door dit te doen, zijzelf de grootste negationisten van de waarden van de Verlichting zijn. Ze gebruiken daarbij de gekende demagogische receptuur: enkele voorbeelden die een meerderheid voldoende schrik moeten aanjagen zodat een minderheid als inferieur wordt beschouwd. De geschiedenis leert ons dat die tactiek spijtig genoeg werkt en dat enkel een maatschappij die echt gebouwd is op de waarden van de Verlichting, sterk genoeg is om de schrikreactie van de meerderheid niet te laten uitmonden in een klassenstrijd. Iedereen lijkt aan te nemen dat religie en Verlichting gezworen vijanden zijn. Jazeker, er zijn religieuze praktijken die niet hand in hand gaan met de waarden die wij hier in het Westen koesteren en waar velen voor gestreden en geleden hebben. Is het dan achter geen jammerlijke zaak dat we in de zogezegde strijd voor deze waarden, net deze waarden overboord moeten smijten? ## Mormonen respecteren de Verlichting Laat ik zelf een voorbeeld nemen aan de geloofsgemeenschap waar ik deel van uitmaak, namelijk De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, vaak beter gekend als *de mormonen*. In onze geloofsartikelen (noem het zowat de grondwet van onze religie) staat “Wij geloven onderdanig te moeten zijn aan koningen, presidenten, heersers en magistraten, door het gehoorzamen, eerbiedigen en hooghouden van de wet.” Kan het respect voor de democratie nog beter samengevat worden? Als men een preambule zoekt voor de grondwet, dan kan men ons geloofsartikel misschien als start gebruiken. Het andere punt waarop zelfs christenen zoals wij worden op aangevallen, is de gelijkwaardigheid tussen man en vrouw. Ook hier citeer ik uit een proclamatie van onze leiders als ik stel dat man en vrouw de plicht hebben om elkaar als gelijkwaardige partners te helpen. Een waarde die Vuye en Wouters niet vermelden is zelfbeschikkingsrecht, maar waar andere auteurs vaak melding van maken als ze religies aanvallen. Ook in deze zal iedere mormoon u kunnen uitleggen dat wij geloven dat het loutere feit dat we hier op aarde zijn, het gevolg is van een Hemelse Vader die tegen Zijn kinderen heeft gezegd dat het nu wel eens tijd was het hemels nest te verlaten en op eigen benen ervaring te gaan opdoen. Christenen die het evangelie in hun hart omvatten, zijn zeker geen tegenstanders van de Verlichting. Ze zouden zelfs nog wel eens de vurigste verdedigers kunnen zijn van de mensenrechten, want uiteindelijk is Christus gestorven om de zwakkeren te beschermen. Hij was diegene die in een vrouwonvriendelijke maatschappij een overspelige vrouw niet wilde stenigen, maar begreep dat zij net als mannen verkeerde keuzes kon maken. Hij was ook diegene die stelde dat wat van de keizer was, aan de keizer toebehoorde en dus respect voor de wet, indien die niet van een onrechtvaardige bron kwam, moest gerespecteerd worden. ## Onnodige schrikreactie Vlaanderen is een tolerant land, maar… lees ik in de bijdrage van Vuye en Wouters. Het past bij de #typischvlaamsezinnetjes hashtag die op Twitter zinnen verzamelt waaronder “ik ben geen racist maar” of “met alle respect maar”… Waarbij de maar-bijzin meestal de bevestiging is van de ontkenning waarmee men begint. Vuye en Wouters bepleiten zin voor integratiebevordering in het onderwijs, maar in werkelijk willen ze schotten plaatsen op basis van waarden die mee de kernidentiteit van iemand kunnen vorderen. Schaf gerust het vak godsdienst af, maar vervang het door het vak “godsdiensten”. Laat jongeren kennis maken met religies in allerlei vormen en maak hen bewust van de gevaren die erin schuilen. Onze maatschappij is niet zo atheïstisch als politici ons nu willen laten geloven, maar eerder agnostisch. Onbekend dus onbemind en ideaal als schaamlapje voor politici die ons een maatschappijbeeld opdringen waarbij een vijandsbeeld wordt gecreëerd. Angst voor een ander werkt altijd goed om zelf aan de macht te komen. Als christen roep ik dus op voor een christelijke benadering: heb uw tegenstander lief en bid voor hem. Leer hem kennen en er zal vrede zijn. Dat leunt veel dichter aan bij de waarden van de Verlichting. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** godsdienstvrijheid, politiek --- ### [Religie is liberaal](https://geenszins.info/religie-is-liberaal/) **Published:** mei 12, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Kerk en staat](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/kerk-en-staat-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/05/kerk-en-staat.jpg)Religie is een hot topic dezer dagen. Neen, dat is niet mijn verdienste maar mag geheel op het conto geschreven worden van de islam en de schrikreactie daarop. Zeker nu er weer één of andere nitwit een islamitische partij wil oprichten met de invoering van de sharia als einddoel en gescheiden openbaar vervoer als tussenstap. Het noopte alleszins [de redactie van De Tijd](https://www.tijd.be/dossier/weekboekpolitiek/de-comeback-van-religie/10011051.html) tot een opmerkelijke vaststelling: > De comeback van religie in de Wetstraat is paradoxaal, want de kerken zijn leeggelopen. En het ziet er niet naar uit dat daarin snel verandering komt. Liberale waarden zoals het zelfbeschikkingsrecht of de gelijkheid tussen man en vrouw zijn in relatief korte tijd diepgeworteld geraakt in Vlaanderen. In eerste instantie: hoera dat die waarden eindelijk diepgeworteld zijn geraakt. Laat ons hopen dat de wortels zo diep gaan, dat iedereen er ook wil voor opkomen. Zonder preambules aan grondwetten die niemand leest, maar wel als verworven rechten waarvoor we willen vechten op een manier waarop Braveheart jaloers zou worden. Maar waar komt die tegenstelling in deze quote vandaan? Het staat er niet letterlijk, maar ik lees het alsof het zou zijn dat die liberale waarden niet te vinden zijn in religie. Beste media, stop nu eens met te denken dat de enige twee religies ter wereld te vinden zijn in de Rooms-Katholieke kerk en de Islam. Er is zoveel meer te ontdekken, als jullie eens de moeite zouden willen doen. Wie de figuur van Christus bestudeert en Zijn leringen volgt, zal al snel vaststellen dat Zijn evangelie een aantal vaste waarden heeft; noem ze gerust doctrines. Bij mormonen worden ze alleszins heel duidelijk onderwezen: vrije keuze (=zelfbeschikkingsrecht) en gelijkwaardigheid van man en vrouw als eeuwige partners in een unieke eenheid. Het feit dat we als kinderen van Hemelse Ouders naar de aarde gestuurd zijn om op eigen houtje te leren, is het beste bewijs van zelfbeschikkingsrecht. God zou immers met een vingerknip er kunnen voor zorgen dat alles gestroomlijnd verloopt in ons leven, maar het is duidelijk dat Hij dat niet doet. Veel mensen claimen daardoor dat er geen God bestaat, zelfs slimme mensen zoals Etienne Vermeersch. Het is echter de manier waarop Hij Zijn liefde toont, door ons los te laten. Zelfs al doen onze keuzes Hem heel vaak enorm veel verdriet. Cruciaal in Zijn plan is ook dat we leren in eenheid te leven en de basiseenheid van de maatschappij is het gezin. Een gezin waarin man en vrouw gelijkwaardig zijn, wat nog iets anders betekent dan gelijk zijn, want dat zijn we gelukkig niet. We hebben ieder kwaliteiten en eigenschappen die ons samen veel sterker maken. Als we echter denken dat de ene schakel in de ketting zwakker is dan de ander, dan verzwakken we de hele keten, die maar zo sterk is als de zwakste schakel. Religies zijn dus echt niet allemaal *achterlijk* als het op deze waarden aankomt. Er is dan ook geen reden om ze per definitie allemaal in een verdomhoekje te steken. Integendeel, haal ze uit het duister en leer van ze en laat ze omgekeerd ook leren van de Verlichting. Als politici en media echter altijd een schrikreactie blijven vertonen, dan maken jullie van een religie niets minder dan het monster onder jullie bed waar jullie als kind al schrik van hadden. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** liberaal, overheid, religie --- ### [Mormonen kunnen niet blijven stilstaan](https://geenszins.info/mormonen-kunnen-niet-blijven-stilstaan/) **Published:** april 9, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![stilstaan is niks voor mormonen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/04/stilstaan-is-niks-voor-mormonen-300x240.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/04/stilstaan-is-niks-voor-mormonen.jpg)Er is een spreekwoord dat zegt “stilstaan is achteruit gaan”. Als persoon geloof ik daar heel erg is. Niet in de zin dat het fout is om nooit eens stil te staan bij iets. Dat is zelfs heel hard nodig om nadien terug beter vooruit te gaan. Je moet af en toe eens kijken waar je vandaan komt. Maar ik geloof heel erg in de opdracht om vooruitgang te maken en om bij te leren, vooral uit je fouten. Dat is één van de fundamenten in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dat me zo aansprak. Ik besef echter ook dat verandering altijd weerstand oproept. Als ondernemer ben ik daar heel bewust mee moeten leren omgaan om niet te veel of te plots wijzigingen aan te brengen in de firma. Ik begrijp dan ook dat er bij sommige mormonen nu wat ongerustheid heerst door alle veranderingen die tijdens de [Algemene Conferentie van april 2018](http://www.kerkvanjezuschristus.org/wijzigingen-die-tijdens-de-algemene-conferentie-van-april-2018-zijn-bekendgemaakt?lang=nld-nl) werden aangekondigd. Daarom wil ik even stil staan bij dit gegeven, in de hoop dat het sommigen van mijn broeders en zusters ervan zou weerhouden te gaan twijfelen aan de waarheid van hun getuigenis. ## Verandering is te verwachten Wie halsstarrig wil vasthouden aan bestaande rituelen en gebruiken, zit eigenlijk niet makkelijk op zijn plaats bij de mormonen. Het is eigenlijk best grappig om vast te stellen dat er leden zijn die, wanneer je hen vraagt om een aantal dingen te noemen waarin de mormoonse kerk verschilt van andere christelijke kerken, terecht antwoorden: “Wij hebben levende profeten en wij geloven dat God nog steeds tot Zijn kinderen spreekt door middel van profeten”, om hen dan later te horen zeggen dat veranderingen zouden betekenen dat de kerk niet waar is. Fundamenteel gezien kan je er niet om heen dat als je gelooft in het principe dat we zowel individueel als als mensheid regel op regel leren en vooruitgang maken, als je gelooft in levende profeten om dat proces te begeleiden en als je gelooft dat God regelmatig tot ons spreekt, er dan veranderingen zullen zijn. Sommige mensen werpen dan op “ja maar, in de Schriften staat dat God onveranderlijk is”. Klopt, Hij wel, maar wij niet noch de mensen en de wereld rondom niet. Moest Jezus in Zijn bergreden al waarschuwen voor dronken rijden achter het stuur van een auto? Wie zou Hem begrepen hebben? Trouwens, het onveranderlijke slaat op doctrine. De waarheid is wat ze is en die verandert niet. De dingen rondom die doctrine echter, die kunnen altijd wijzigen. Meer nog, die zullen en moeten wijzigen naarmate ons begrip wijzigt. Een wit hemd dragen in de kerkdienst uit respect is een mooi gebruik, maar behoort tot de *“folklore”* van onze godsdienst. De manier waarop we onze verbonden vastleggen, ook in de tempel, is een ritueel dat op symbolische wijze wordt voorgesteld. Die symbolen kunnen veranderen, de verbonden niet. Dat het huisonderwijs nu vervangen wordt door *bediening*, is niets meer (en zeker ook niets minder) dan de volgende stap in vooruitgang. Wie de conclusie trekt “ja maar, dan was het huisonderwijs nooit het juiste” zit fout. Jawel, huisonderwijs was gedurende decennia wel de juiste manier om voor elkaar te zorgen. Maar nu hebben we zoveel andere mogelijkheden én andere noden, dat het tijd is voor iets anders. ## Stilstaan is niets voor mormonen Stilstaan is niets voor mormonen. Het is fundamenteel in ons geloof ingebakken dat er veranderingen gebeuren. Soms in kleine zaken, soms in grote zaken. Je kan niet verwachten dat God spreekt en dan enkel zegt “alles is goed, hou het zo”. Als we dat nu kunnen aanvaarden, moeten we in één klap ook aanvaarden dat er dingen anders waren in het verleden van onze kerk. Dat betekent niet perse dat ze fout waren en daardoor de kerk in haar geheel fout is. Zelfs niet als de dingen wel fout waren. Regel op regel leren we, dus ook wijziging op wijziging zullen wij gecorrigeerd worden waar nodig. [![De boom des levens](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/04/rechte-pad-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/04/rechte-pad.jpg)Misschien ga ik nu iets heel verrassends zeggen. Vaak wordt de waarschuwing gegeven “wijk niet van het rechte pad af” en zien we voorstellingen van een pad dat langs de roede van ijzer naar de boom des levens leidt in een rechte lijn. Maar in de Schriften spreekt men van het [“nauwe en smalle” pad](https://www.lds.org/scriptures/bofm/1-ne/8?lang=nld). Misschien is het wel een kronkelig pad en is daarom de roede nodig om het beter te kunnen volgen? Ik geloof dat de weg naar succes en/of naar geluk zelden een rechte lijn is die we volgen. En zelfs al zou er een rechte lijn zijn, dan nog zijn wij het die vaak van die lijn afwijken en gecorrigeerd moeten worden. Dus zelfs al zitten er fouten in het verleden van de kerk, so what? Wederom, wees blij dat we levende profeten hebben die namens God ons kunnen bijsturen. Als symboliek of rituelen gewijzigd zijn zodat we ze nu beter begrijpen: geweldig. Indien we nu minder keurslijf hebben om iets te doen: super toch dat we al zo ver geraakt zijn dat God ons nu meer verantwoordelijkheid geeft! Stilstaan is echt niks voor ons. We gaan er prat op dat er zaken veranderen buiten de doctrine om. Ook al is verandering soms moeilijk: zo lang we weten dat we op het juiste pad zitten, kunnen we blijmoedig vooruit gaan. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** doctrine, geloof, profeet, profeten, verandering --- ### [De Verlichting als bescherming van godsdienst](https://geenszins.info/de-verlichting-als-bescherming-van-godsdienst/) **Published:** maart 18, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Religie is slecht](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/slechte-religie-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/slechte-religie.jpg)Wie het het stuk “[Vlaanderen zal seculier zijn of het zal niet zijn](https://doorbraak.be/seculier-vrijzinnig-secularisatie/)” van [Jurgen Slembrouck](https://www.uantwerpen.be/nl/personeel/jurgen-slembrouck/) van de Universiteit Antwerpen leest, krijgt een schoolvoorbeeld van de dogmatische bekeringsdrang die atheïsten aan de dag leggen. De titel liegt er niet om: ze zullen pas tevreden zijn als iedereen godsdienst afwijst en belijdt dat de Verlichting de enige ware leer is. Neen, atheïsten moeten geen lessen krijgen van gelovigen wat betreft starheid in hun denken en het ontbreken aan intellectuele flexibiliteit. In zijn opinie stelt Dhr Slembrouck ook duidelijk vast dat wie nog God als maatstaf gebruikt, duidelijk intellectueel ondermaats is. Als stelling kan dit meteen tellen. Wie het niet eens is met het geseculariseerde wereldbeeld van de vrijzinnigen, is intellectueel niet waardig om aan het debat deel te nemen. Dus debat meteen gesloten. Ik vraag me bij zulke debattechnieken echter af wie werkelijk de intellectueel zwakkere is om zich van zulke argumentatie te moeten bedienen. Gelukkig is er in het stuk na die alinea toch nog enige argumentatie te vinden en meer bepaald in “de geschiedenis”. Spijtig genoeg vervalt dit in een setting die al te simplistisch is en die je vandaag in alle discussies over religie hoort. Als men verwijst naar het verleden, dan maakt men het uitgangspunt geloof = christendom = katholieke kerk en bijgevolg haalt men heel wat voorbeelden uit de geschiedenis aan van één religie en met een pars pro toto gelden die denkbeelden en fouten plots voor alle religies. Kijkt men naar het heden en de toekomst en wil men daarbij een doembeeld van godsdienst voorhouden, dan wijzigt de vergelijking plots in Geloof = de islam Wat op zich een even belachelijke vergelijking is, want alleen al door die stelling bewijst men niet eens veel van islam af te weten want dé islam bestaat niet. De “fouten” of minder wenselijke onderdelen van de historische katholieke kerk en toekomstige afschrikking van de islam, zijn dan steevast argumenten die gebruikt mogen worden om tot vaststelling te komen dat godsdienst in het algemeen fout zit, tegen de Verlichting is, tegen democratie en zelfs een misdaad tegen de menselijkheid is. Daarom moet onze samenleving “gered” worden van een moderne pest die geloof nog is. ## Gelovigen worden monddood gemaakt Blijkbaar moet er toch een sterk signaal komen vanuit religie dat het de vrijzinnigen zo’n schrik aanjaagt zodat ze elke vorm van geloof uit het openbaar leven willen weren. Een democratie zoals die verdedigd wordt door de vrijzinnigen, zou echter moeten open staan voor alle meningen. Als vrijzinnigen de waarden van de Verlichting hoog in het vaandel dragen moeten ze leren dat de Verlichting met name een bescherming is waarbij de ene mening niet per definitie de andere mag overheersen. Ja, ooit was dat nodig tegen het overwicht van de katholieke kerk, maar vandaag lijken de rollen omgekeerd en moeten gelovigen beschermd worden als minderheid. Ik citeer echter uit het artikel van dhr Slembrouck: > We varen altijd verder. Maar we varen niet doelloos en zonder kompas. De fundamentele waarden van de Verlichting tonen ons de weg: de rechtsstaat, de volkssoevereiniteit, de gelijkheid, de vrijheid van overtuiging en de vrijheid om die overtuiging te uiten, …. Die vrijheid om die overtuiging te uiten is blijkbaar voor vrijzinnigen enkel voor zichzelf voorbehouden. Tegenwoordig volstaat het echter om een publiek debat te zeggen dat je mening gestoeld is op je godsdienstige overtuiging en plots is jouw woord niets meer waard. Je mag bijvoorbeeld mee debatteren over genderneutraliteit totdat je zegt dat je vanuit je geloof gewoon eens enkele voorzichtige vraagtekens wil plaatsen bij de ganse discussie. Je wordt vervolgens door de goegemeente aan de kant gezet en democratisch monddood gemaakt. De Verlichting als excuus voor censuur van de gelovigen, noem ik dat. ## Religie kan de Verlichting perfect respecteren Laat ik duidelijk stellen dat religie ook perfect kan bestaan in een democratie die geleid wordt door de idealen van de Verlichting. Ik ben zelf mormoon en zoals iedere religie hebben wij ook een aantal geloofsartikelen die de basisregels van ons geloof vormen. Sta me toe daaruit artikel 12 te citeren: > Wij geloven onderdanig te moeten zijn aan koningen, presidenten, heersers en magistraten, door het gehoorzamen, eerbiedigen en hooghouden van de wet. Voor mormonen wereldwijd geldt de duidelijke regel: respecteer de wetten, ook als die wetten niet zijn zoals wij denken dat ze moeten zijn. In dat geval worden mormonen trouwens opgeroepen tot de belangrijkste taak in de res publica: het opnemen van een openbaar ambt via een democratisch proces om zo deel te nemen aan het democratisch proces van het maken en wijzigen van wetten. Is het dat waar vrijzinnigen misschien schrik van hebben? Wat mij betreft mag een democratie perfect stellen dat haar wetten altijd boven de wetten van godsdienst gaan – van alle godsdiensten dan en niet enkel van diegene die om electorale redenen over het hoofd kunnen gezien worden. Ze moet dan zichzelf voldoende sterk, achtbaar en weerbaar vinden om toe te laten dat alle meningen aan bod, ook indien het de mening van een gelovige is. Als dat niet kan, is het debat intellectueel pas echt ondermaats. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** atheïsme, geloof, verlichting, vrijzinnigen --- ### [De woorden van de profeten](https://geenszins.info/de-woorden-van-de-profeten/) **Published:** maart 5, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Soms word je geconfronteerd met iets wat je als evident beschouwt, maar door een andere invalshoek eens terug in het spotlicht gezet wordt. Dat gevoel had ik afgelopen heel hard met de woorden die profeten tot ons spreken. Voor een mormoon klinkt dat allemaal evident. Wij geloven dat onze kerk geleid wordt door Christus, maar dat Hij dat doet via Zijn profeet. Mormonen beschouwen de president van hun kerk immers als profeet. Waarom begin ik hier nu over? Een liedje deed me hierover nadenken. Een oud liedje, dat ik al lang kende, maar nu gecovered werd op een manier die me kippenvel deed krijgen. Het was mijn lieve vrouw die me de versie van Disturbed van *The Sound of Silence* liet horen, en de eerste dacht ik “neen, wat een verkrachting van één van mijn lievelingsnummers”, maar na een aantal keren moest ik toegeven dat de nieuwe versie eigenlijk veel meer kracht zet en me (opnieuw) deed luisteren naar de woorden: De woorden die aan me blijven kleven, zitten helemaal op het einde: > And the sign said, the words of the prophets are written on the subway walls > And tenement halls > And whispered in the sounds of silence Zonder nu stil te staan bij de betekenis van het liedje – als het al één heeft want Paul Simon, de schrijver ervan, heeft nog nooit eenduidig geantwoord op die vraag – zit ik me dan wel te bedenken “zouden mensen echt nog luisteren naar de woorden van de profeten moesten ze zien staan op de muren van de metrostations?”. ## Waar zijn de woorden van de profeten? [![De woorden van de profeten](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/de-woorden-van-de-profeten-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/de-woorden-van-de-profeten.jpg)Ik denk het persoonlijk niet. Weinig mensen uit onze westerse cultuur putten nog inspiratie en hoop uit bijbelse teksten en de woorden van de profeten van weleer. Waarom eigenlijk? Waarom worden die woorden enkel nog gesproken in beperkte kring en daarbuiten enkel misschien nog gefluisterd? Ik kan me enkel bedenken dat het voor veel mensen een te ver van hun bed-show is geworden. Vroeger was geloof geen keuze en was het de enige mogelijkheid om een antwoord te hebben op veel vragen, zelfs als dat antwoord was “dat is te moeilijk voor u om te begrijpen”. De woorden van de profeten werd immers heel lang tot de mensen enkel gesproken, en dan nog eigenlijk maar de interpretatie van de woorden. Ik hoor mijn lieve grootmoeder van 84 nog altijd vertellen dat het in haar jeugd zondig werd beschouwd om de bijbel te lezen. Dat was enkel voor mijnheer pastoor en andere geleerde mensen. Of de katholieke kerk nu echt het doel had om mensen dom te houden, is een oordeel dat ik aan historici overlaat. Ik stel enkel maar vast dat mensen die nu nog leven, nooit veel ervaring hebben gehad met de woorden van profeten. Want de volgende generatie, is al een “bevrijde” generatie. Van de begrijpelijke weeromstuit hoefde men niet, wilde men niet meer luisteren naar de woorden van de profeten. Voortaan had wetenschap wel de antwoorden en op enkele decennia tijd leken de woorden van de profeten enkel nog op oude relieken, die een bewijs waren van hoe fout het vroeger wel was. De wereld ging vooruit en de bijbelse teksten waren verstard, voor velen zelfs kil en dor geworden echo’s uit het verleden. Steeds kleiner werd de groep mensen die nog hun leven bouwen op woorden uit lang vervlogen tijden. Waarom? Waarom dienen zulke woorden dan enkel nog als kunstwerken gebruikt te worden op muren van metro’s en huurzalen, met nog even weinig nut buiten het decoratieve als dat van een middeleeuwse waterspuwer op een oud belfort? ## Levende profeten Volgens mij komt dat omdat de meeste mensen ze niet meer van toepassing vinden. Het zijn immers waarschuwingen gegeven in omstandigheden die niet meer de onze zijn. Je moet ze inderdaad al gaan interpreteren en kaderen in historische tijdskaders om ze te begrijpen en zeker om nog op zoek te gaan naar een betekenis die vandaag nog nut kan hebben. Het is één van de dingen die aan religie kleeft. Het is oud, verstard, verdord, niet meer van deze tijd. Dat geldt dan in één klap niet alleen voor de woorden van die profeten, maar ook voor de instituten die hun bestaan er nog wel op bouwen evenals op al diegene die de woorden van de profeten nog volgen. Meer nog, de mensen die dat wel nog doen, worden als abnormaal beschouwd en als ze in grotere getale nog verschijnen, lijkt het zelfs een bedreiging te zijn zoals ooit de Hunnen een bedreiging waren voor het oude Rome. Als mormoon kijk ik daar soms een beetje meewarig naar en schud ik zachtjes mompelend mijn hoofd in een jammerlijke beschouwing. Want net één van onze geloofspunten waarop we soms hard worden aangepakt door anders-gelovigen, in de eerste plaats soms spijtig genoeg andere medechristenen, is de verklaring waarom voor ons de woorden van de profeten geen kille herinneringen zijn aan een oud verleden dat niet meer terugkomt. Mormonen geloven dat God altijd al tot Zijn kinderen heeft gesproken, net zoals iedere liefdevolle ouder dat doet. Met raadgevingen, aanmaningen en blijken van liefde. Soms hard, soms heel zacht. Waarom zou een alom liefhebbende Vader plots zwijgen en al tweeduizend jaar zijn mond houden? De antwoorden die anderen hebben op deze vraag, zijn voor mij enkel verklaringen waarom de woorden van profeten voor anderen zo star lijken te zijn. Eén van de vele redenen waarom ik jaren geleden heel bewust gekozen heb om me te laten dopen als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, is net het feit dat wij geloven dat de president van onze kerk een levende profeet is. Dat hij, samen met de apostelen, nog steeds profetische boodschappen brengen en ons helpen de woorden van hun voorgangers in het juiste daglicht te plaatsen. ## Religie is niet voor God maar voor de mens Enkel op die manier is voor mij geloof een levende materie. Als mensheid weten we nu zoveel meer dan vroeger. God is onveranderlijk, maar wij zijn dat niet. Hebben religies fouten gemaakt? Tuurlijk, al was het maar omdat we heel wat zaken niet konden begrijpen. Maar is het feit dat God onveranderlijk is, een zaak dat religie zelf onveranderlijk is? Zeker niet. Religie is er niet voor God, maar voor de mens. Binnen onze kerk, waar sinds het ontstaan een traditie van levende en sprekende profeten bestaat, is dat soms voor onze leden heel moeilijk te vatten. Veel leden die de kerk verlaten, doen dat omdat er op een gegeven moment iets verandert. Het zijn eigenlijk mensen die religie verstarren en moeilijk hebben met wijzigingen. Men gaat dan vaak voorbij aan het feit dat er onveranderlijke doctrine is en veranderlijke gebruiken. Als men in de tempelrituelen iets wijzigt omdat we nu met veel meer leden zijn en het werk versneld (zoals door profeten voorspeld), dan is dat nooit een verandering aan de doctrine die stelt dat we verbonden moeten sluiten om het eeuwige leven te verkrijgen. Het zijn dan slechts methodes en symbolen die wijzigen, om religie voor ons makkelijker, beter te maken. Net daarom vind ik het mormonisme een moderne religie. Er durven dingen veranderen. Gelukkig maar. Zo kunnen we er zeker van zijn dat als er ergens al fouten in geslopen zijn, dat ze kunnen gecorrigeerd worden. Wie later eerlijk naar zulke veranderingen gaat kijken, zal kunnen vaststellen dat de veranderingen gekomen zijn omdat wij als mens veranderd waren. Een moderne religie echter betekent niet dat het de mens is die alles kiest. Dan is het een religie waarin God louter nog een gebruiksvoorwerp wordt en gekneed wordt als een gouden kalfsbeeld in de vorm die de aanbidders verwachten. Gebruiken kunnen dan wel wijzigen, doctrine kan dat niet. Om dat onderscheid te kunnen maken, hebben we meer dan ooit nood aan de woorden van de profeten, van levende profeten. Van mensen die dicht bij God staan, maar nog steeds mens zijn. Die zelf fouten maken, want zo begrijpen ze ons. Zelfs God had nooit de God kunnen zijn die Hij voor ons is, als Hij niet Zijn zoon naar ons had gestuurd om mens te worden en te begrijpen wat het is om mens te zijn. Daarom weet Hij dat we hulp nodig hebben. Daarom is er religie; niet voor Hem maar voor ons. Daarom zijn er de woorden van de profeten. Of ze nu op metromuren worden geschreven, in mooi gedrukte magazines of met goud omrande boeken of verspreid worden via sociale media; dat maakt allemaal niet uit. Als ze maar de stilte verbreken en wij eventjes willen luisteren. En dat allemaal door een liedje van een heavy metal band… Inspiratie zit soms in een raar hoekje. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** mormonisme, profeten --- ### [RIP Stephen Hawking, mythe en atheïst](https://geenszins.info/rip-stephen-hawking-mythe-en-atheist/) **Published:** maart 15, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Stephen Hawking](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/stephen-hawking-300x200.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/stephen-hawking.jpeg)Gisteren overleed Stephen Hawking, fysicus en wetenschapper, maar bovenal mythe en cultfiguur. Het zal me waarschijnlijk door velen niet in dank worden afgenomen dat ik dit zeg, maar de combinatie van een fantastisch brein in een uiterst kwetsbaar lichaam, heeft er toe bijgedragen dat er gisteren en vandaag in superlatieven over hem wordt gesproken. Vaak wordt hij in één adem met Einstein en Newton genoemd. Ik weet niet of het helemaal terecht is en voldoende eer is voor de twee eersten in dat rijtje. Ja, Hawkings heeft een belangrijke ontdekking gedaan over zwarte gaten en is er in geslaagd een stuk wetenschap te ontsluiten naar meer mensen dan de groep die het origineel zou interesseren. Anderzijds heeft hij vaak ook uitspraken gedaan die mediageniek waren. Ik durf me zelfs afvragen of hij zo bekend zou geweest zijn zonder zijn rolstoel en stemcomputer? Ik al de huldebetuigingen die ik vandaag lees, merk ik toch de ondertoon van andere wetenschappers die enerzijds alle eer willen bewijzen over zijn thesis over zwarte gaten en hun straling, maar anderzijds er toch ook op wijzen dat hij de rockster van het heelal was dankzij de populaire boeken die hij schreef. Daardoor waren er vaak ook uitspraken van hem die een eigen leven gingen leiden en onterecht werden voorgesteld als dé mening van de ganse wetenschap. ## Atheïst tot in de kist [![Atheïst](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/atheist-300x157.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/atheist.jpg)Ik wil naast het feit dat de man een mythe en cultfiguur geworden is (wat hem van harte gegund is; wetenschap is te belangrijk om het alleen aan nerds over te laten, zelfs al zijn het coole nerds zoals ik), vooral even stilstaan bij zijn atheïsme, waarin hij nogal een zendingsdrift verkondigde. Hij was daarin nogal dogmatisch. Zo heeft hij ooit gezegd: > We zijn allemaal vrij om te geloven wat we willen en naar mijn mening is de eenvoudigste verklaring; er is geen god. Niemand heeft ons universum gecreëerd en niemand regisseert ons lot. Hawking heeft zelf meerdere malen duidelijk gemaakt dat hij atheïst was, onder andere met deze controversiële uitspraak in 2014 tijdens een interview met Pablo Jauregui, een journalist uit El Mundo, een Soaanse krant: > Voordat we de wetenschap begrijpen, is het logisch om te geloven dat God het universum heeft geschapen. Maar nu biedt de wetenschap een meer overtuigende verklaring. Wat ik bedoelde met ‘we zouden de geest van God kennen’ is, we zouden alles weten wat God zou weten als er een God was, die er niet is. Ik ben een atheïst. Het is uiteraard zijn goed recht (en dat van vele anderen) om atheïst te zijn en niet in God te geloven. Alleen vind ik het spijtig dat dit bij Hawking en zovele andere gewoon gezegd wordt omdat het ene dogmatische geloof (in God) vervangen is door een ander (in wetenschap). Hawking stelt in bovenstaande quote dat wetenschap een betere uitleg biedt, maar is het eigenlijk niet wetenschappelijker correcter om te zeggen dat de wetenschap op veel dingen een betere uitleg biedt dan religie voorheen deed, maar dat er nog heel wat zaken zijn waar de wetenschap geen antwoord op heeft? Wetenschap wordt door vele wetenschappers immers gedefinieerd aan de hand van wat we weten versus wat we nog niet weten. Het grote probleem daarbij is dat een index van het eerste deel vrij goed te maken valt, maar niet van het tweede deel. Je weet soms wat je nog niet weet, maar je weet niet of er nog veel meer is dat je niet weet. Een wetenschappelijke paradox, volgens mij. [![Dogmatisch Atheïsme](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/neutral-atheists-300x103.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/neutral-atheists.jpg)Daarin schuilt voor mij dan ook de denkfout van Hawking en zovele andere atheïsten. Ja, ze hebben gelijk dat mensen van oudsher zich vaak tot religie hebben gewend om (dogmatische) antwoorden te hebben op fenomenen die nu beter uitgelegd worden door wetenschap. Ik ben zelf een wetenschapsfan en ik zal altijd geloof (sic) hechten aan wat wetenschappelijk bewezen is. Voor mij sluit dat echter niet uit dat er naast wetenschap ook plaats is voor religie. Ik maak zelfs meer het onderscheid dat wetenschap de beste manier is om antwoorden te geven op hoe-vragen (hoe gebeurt iets), maar dat religie vaak beter geschikt is om te antwoorden op waarom-vragen. Het is niet omdat de wetenschap nu vrijwel zeker is van de big bang (inderdaad, vrij zeker, ook daar is binnen de wetenschap een zeker niveau van geloof voor nodig en zijn er voor- en tegenstanders), dat men weet waarom de big bang er ooit is geweest. ## Wetenschap en religie: twee vensters op dezelfde waarheid Stephen Hawking moet dat voor zichzelf ook ergens toegegeven hebben, want er is volgende quote van hem die nogal beroemd is geworden: > God zou kunnen bestaan, maar de wetenschap kan het heelal verklaren zonder een schepper nodig te hebben. Daar laat hij het toch maar mooi in het midden. Het is immers niet omdat je ontdekt hoe God dingen gecreëerd hebt, dat je daarom een bewijs hebt dat God niet bestaat. Als mormoon ben ik trouwens fan van volgende uitspraak van Stephen Hawking: > Ik ben niet religieus in de normale zin. Ik geloof dat het universum beheerst wordt door de wetten van de wetenschap. Die wetten werden misschien bepaald door God, maar God grijpt niet in om deze wetten te breken. [![Geloof en wetenschap](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/Science-and-Faith-300x213.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/03/Science-and-Faith.jpg)Ik ben ook niet religieus in de normale zin, zijnde zoals vele mensen denken dat religieus altijd is: dogmatisch, dom, achterhaald, … Ik ben een mormoon en mormonen worden aangespoord om wetenschap te bedrijven en alsmaar bij te leren. De mormoonse doctrine stelt heel duidelijk dat wij als mensen zullen blijven leren en alsmaar meer en meer zullen ontdekken, maar stelt bijvoorbeeld ook in het scheppingsverhaal dat God het universum gecreëerd heeft door de wetten te bepalen en dat het voor de werking van het universum cruciaal is dat God niet ingrijpt. Hawking heeft eigenlijk als atheïst het antwoord gegeven op één van de argumenten die het meest door atheïsten wordt gebruikt: “Als er een liefdevolle, almachtige God bestaat, waarom laat Hij dan zoveel ellende toe?” Omdat, als Hij dat zou doen, de werking van het universum zo overhoop zou halen, dat het niet meer zou werken. Kortom, voor vele mensen mag Stephen Hawking dan het symbool van de wetenschappelijke atheïst zijn, maar als ik zijn boeken lees, merk ik regelmatig zaken op die eerder wijzen op het feit dat het allemaal zo kundig in elkaar steekt zodat wetenschap het kan verklaren met vaste wetten, dat je je de vraag kan stellen dat als het allemaal door toeval zou ontstaan zijn, het niet veel meer een rommeltje zou geweest zijn. Denk daar maar eens over na. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** atheïsme, geloof, wetenschap --- ### [Geef God een thuis](https://geenszins.info/geef-god-thuis/) **Published:** februari 25, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hague-netherlands-temple-lds-825598-mobile-300x246.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hague-netherlands-temple-lds-825598-mobile.jpg)De laatste weken hebben mijn vrouw en ik al enkele unitconferenties kunnen bijwonen en het grote voordeel is dan dat je dezelfde lessen een aantal keren hoort zodat je kan weg mijmeren en denken over diepere betekenis van sommige zaken. Ik heb dus al enkele toespraken gehoord over tempels en president Buysse al een aantal keren aan de toehoorders horen vragen waarom tempels belangrijk zijn. De standaard antwoorden zijn altijd heel mooi om te horen: om verordeningen te kunnen volbrengen, om te werken voor voorouders, om dichter bij God te zijn… Vooral deze laatste is iets wat je vaak hoort terugkeren als je met mormonen over tempels praat: het is immers het huis van onze Hemelse Vader en je komt op visite bij Hem, lekker op je paasbest. Maar hebben we al echt eens stilgestaan dat het echt Zijn huis is en dus misschien Zijn thuis? Als je Exodus 25:8 leest, dan staat er: > En zij moeten voor Mij een ​heiligdom​ maken, zodat Ik in hun midden kan wonen. Deze vers heeft me even doen nadenken over een betekenis van tempels die ik nog niet kende, namelijk de tempel als vluchtoord voor God en niet voor de mens. Er staat immers “maak voor mij… zodat Ik er kan wonen”. Met andere woorden, we denken vaak dat de tempels ons de kans geven om een tijdje dicht bij God te komen, maar eigenlijk is het ook andersom. Dankzij tempels kan God ook bij ons zijn. Daar kan Hij eens thuis zijn, Zijn sloffen uittrekken en op Zijn bank zitten en gezellig genieten van het bezoek dat Hij krijgt. Zou het zo abnormaal zijn dat God het leuk vindt om eens dicht bij ons te zijn? Het is bijzonder om daar eens aan te denken. Hij is onze vader en wij Zijn kinderen. Dan lijkt het me logisch dat we tijd samen willen doorbrengen, niet? Ik vind het ook bijzonder mooi van God dat Hij in ons midden kan wonen. Hij had zoveel plaatsen kunnen kiezen, maar waar is Hij graag? Bij ons. Als gebaar van liefde kan dat tellen. ## De tempel is symbool van Zijn liefde voor ons Dus voor mij zijn tempels voortaan ook een symbool van liefde. Echte pure liefde van onze Hemelse Vader. Net zoals Zijn andere geboden. Mensen kunnen dat heel beperkend vinden, maar in werkelijkheid is het eerder bevrijdend. Als we ons houden aan die geboden, zijn we vrij om op bezoek te gaan bij God in Zijn tempel. Daar krijgen we nog meer instructies om te volgen zodat we later echt bij Hem terug kunnen komen. Dat is het werkelijke doel van God: dat we allemaal gelukkig worden en naar het celestiale koninkrijk kunnen terugkeren en eeuwig gelukkig zijn. Samen met al wie ons dierbaar is. Bevrijd van alle zorgen. Wie zelf kinderen heeft, weet wat ik bedoel. De liefde voor je kind betekent immers dat je wil dat je kind gelukkig is. En dat betekent soms dat je streng moet zijn, dat je je kind moet opvoeden en regels leert. Waarom is het dan zo raar dat onze Hemelse Ouders dat ook doen? Waarom zou een liefhebbende God betekenen dat Hij ons gewoon maar laat aanmodderen zonder naar ons om te kijken? ## God weent om ons verdriet [![De God die weent](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/tranen-van-god-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/tranen-van-god.jpg)Als ik daar dan verder over nadenk, denk ik dat God regelmatig weent. Wenen om ons verdriet, om onze ellende. Net zoals iedere ouder die zich betrokken voelt bij het verdriet van zijn kind, kan Hij ook niet gevoelloos blijven, zeker niet als we domme dingen doen of als we foert zeggen tegen Hem. Moeten we dan inderdaad niet eens af en toe naar de tempel gaan, op bezoek bij Hem en Hem eens gaan troosten door ons op ons best te laten zien aan Hem? Zijn tempels daar niet uitermate ook voor geschikt? Een plek waar we samen met God onze gevoelens kunnen delen; niet alleen wij die onze gevoelens met Hem delen, maar wij die ook eens stil staan bij wat we doen en hoe dit God verdrietig of blij maakt. Dat heeft Hij wel verdiend, niet? **Categorieën:** Mormonen **Tags:** tempel --- ### [MHBO (Mormoonse Hulp Bij Ongevallen)](https://geenszins.info/mhbo-mormoonse-hulp-ongevallen/) **Published:** februari 18, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Ik ben vandaag geschokt geweest. Ik was naar het UZ Leuven gereden om iemand te bezoeken die daar met spoed was opgenomen en ik wilde haar een zalving en zegen geven om haar te sterken. Ik was daar aangekomen buiten de normale bezoekuren, maar ik dacht “een zalving kan dringend worden als het plots misgaat, dus ik zou toch graag dat nu even doen”. Maar tot mijn ontzetting moest ik vaststellen dat dit wel kon voor een katholieke pastoor, joodse rabbijn of imam. Bedienaars van erkende religies mogen dus wel altijd patiënten bezoeken en ondersteunen. Ik kan begrijpen dat men soms in een ziekenhuis wel eens ogen open trekt bij het horen van namen van minder gekende religies, zoals De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Omdat ik meen dat het een grondwettelijk recht is om je geloof te beleven zoals je zelf wenst, denk ik dat het geen slecht idee zou zijn om als mormoon altijd iets bij te hebben waaruit duidelijk blijkt dat je op momenten van nood steun wil krijgen aan de hand van een zalving met gewijde olie. [![mormoonse hulp bij ongevallen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/mormoonse-hulp-bij-ongevallen-300x201.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/mormoonse-hulp-bij-ongevallen.jpg)Daarom heb ik deze namiddag eens nagedacht en een kaartje gemaakt, waarop je bv het GSMnr van je bisschop kan schrijven. Ik ga alvast zo’n kaartje *Mormoonse hulp Bij Ongevallen* afdrukken en bij mijn identiteitskaart bewaren. Ik kan dan enkel hopen dat men in alle ziekenhuizen niet zo kortzichtig is als in het UZ Leuven en de vraag op het kaartje respecteert. Iedereen kan dit kaartje gebruiken: klik [hier](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/mormoonse-hulp-bij-ongevallen.jpg) (rechtermuis – opslaan als) om het te downloaden. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** geloofsvrijheid --- ### [Elke maand tournée minérale](https://geenszins.info/maand-tournee-minerale/) **Published:** februari 3, 2018 **Author:** David Geens **Content:** [![Tournée Minérale](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/tournee-minerale-208x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/tournee-minerale.jpg)Ik kijk verwonderd en bewonderend naar de [tournée minérale](http://www.tourneeminerale.be/) die zopas gestart is. Meer verwonderd dan het andere eigenlijk. Verwonderd omdat het zoveel aandacht krijgt, omdat het zoveel aandacht verdient. Alcohol is immers een harddrug. Deze storm van aandacht, zelfs het feit dat ik er nu over schrijf, is daar het bewijs van. Moest het geen harddrug zijn, dan was het niet zo moeilijk om er van af te blijven. Dan zou niemand opkijken van een maand zonder. Net echter omdat het zo moeilijk is, krijgt wie er nu een maand van afkickt een dikke duim. Tegelijk echter is het een sociaal aanvaarde harddrug. Eentje die we accepteren en waar we lacherig over doen. Wie lacht er immers niet met de vele filmpjes die je op youtube ziet van ladderzatte (ik heb trouwens nog nooit een dronken ladder gezien, maar dat geheel terzijde) mensen die in de goot te liggen slapen terwijl er rollen toiletpapier in hun achterste gestoken worden? Wie kijkt niet meewarrig naar de dronken tiener die uit de tent van de jeugdfuif naar buiten komt, zijn teveel aan alcohol uitbraakt en terug naar binnen kruipt op handen en voeten om de verloren gegane liters vergif terug stante pede (of beter gezegd, nog amper op zijn voeten staand) aan te vullen? Op sigaretten kleven we “dit kan uw dood veroorzaken”, maar bij alcohol is het maximaal “gebruik met mate”. Alcohol doodt echter wel. Niet alleen het leven van de drinker, maar ook de levens van hen die met hen moeten leven, voor zover mogelijk. Of nog erger, het rukt levens weg van de verkeersslachtoffers van dronken vluchtmisdrijfplegers, waarvoor nog steeds geen nultolerantie wordt ingevoerd. We voeren een “war on drugs”, maar op het einde van de actie gaan we allemaal een pintje drinken, niet? Wanneer gaan we eens stil staan bij de maatschappelijke kost van alcoholmisbruik? Is het omdat ons het bier geschonken werd door paters dat we het als een christelijke deugd zijn gaan zien? ## Verwondering voor wie niet drinkt Het blijft me verwonderen dat nu een facebookpost “ik doe mee aan tournée minérale” zoveel likes krijgt. De verwondering groeit nog als ik het NSZ hoor pleiten “jamaar, laat ons dit toch goed plannen, want het kost anders geld en jobs”. Een maand lang wordt nu creatief omgesprongen en kan je eindelijk ook eens meer dan cola of plat water drinken, als je het hele gamma aan smaakjes met alcohol aan je wil laten voorbijgaan. Maar nog meer verwondering koester ik wanneer ik voor de zoveelste keer vertel dat men mij geen fles wijn moet schenken als ik kom spreken op een evenement. Nog meer wanneer ik een business lunch heb en de wijnkaart aan me laat voorbijgaan. Niet dat ik de enige aan tafel ben die niet drink. Dat zie je wel meer. Maar “de anderen” drinken ‘s middags niet om toch nog iets van werk in de namiddag gedaan te krijgen (dat zegt dus veel over wie wel drinkt tijdens de lunch). Ik krijg dan vaak de vraag of het is om gezondheidsredenen dat ik niet meer drink. Want dat zou men jammer vinden doch nog wel begrijpen. Als ik dan uitleg dat het een vrije keuze is [vanuit mijn geloof](https://www.mormonisme.info/waarom-drinken-mormonen-geen-koffie-thee-alcohol/), dan is het alsof ik zeg “komaan jongens, haal eens alles uit de kast om mij wel eens te verleiden”. ## Elke maand kiezen voor tournée minérale [![Mocktail](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/mocktail-300x201.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2018/02/mocktail.jpg)Voor mij is het elke maand dus tournée minérale. Ik kan je zo zeggen waar ik graag ga lunchen omdat men daar toch één (misschien maximaal twee) alcoholvrije aperitiefjes schenkt, of de bars waar een alcoholvrije mocktail toch meer is dan sinaasappelsap met een rietje en een parapluutje. Ik zou al blij zijn moest de oproep om nu creatief niet-alcoholische dranken op de kaart te zetten, een permanent karakter zou krijgen. Ik bewonder de mensen die nu meedoen aan deze maand zonder alcohol. Laat iedereen maar eens zien dat je geen alcohol nodig hebt om plezier te maken. Misschien dat u nu wel de waterdagen afstreept op uw kalender, maar probeer van uw ontgiftingskuur ook eens een bezinningsmoment te maken. Misschien komt u wel tot de conclusie dat de tournée minérale ook voor u niet meer moet stoppen? Ik zal u graag de adresjes geven van de goeie mocktails. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** alcohol, drugs --- ### [Rust zacht, president Monson](https://geenszins.info/rust-zacht-president-monson/) **Published:** januari 3, 2018 **Author:** David Geens **Content:** Vanmorgen rond 6u onze tijd is Thomas S. Monson, president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, onze levende profeet, overleden op 90-jarige leeftijd. Hij was het laatste jaar zichtbaar ouder geworden en was duidelijk op zijn gemak om eindelijk terug te keren bij zijn dierbaren: Jezus Christus en zijn vrouw Frances. Voor mij zal president Monson altijd in mijn geheugen gegrift staan. Hij was immers de profeet toen ik gekozen heb om lid te worden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, mijn eerste spirituele leider dus. Zijn warmte sprak me altijd aan. Zijn levensverhaal ook. Hij is altijd een man van God geweest. Reeds als kind gaf hij zijn konijn dat hij met liefde verzorgd had, aan zijn buurjongen omdat zij ook eens iets hartig konden eten. Altijd is hij bezorgd geweest om anderen te dienen. Zijn levenslessen hebben we voor altijd beïnvloed. Van zijn vele uitspraken zijn er twee mij heel dierbaar. Ten eerste, “zorgen voor een ander is altijd belangrijker dan een vergadering”. Die les heb ik zelf al gebruikt terwijl ik leiding gaf als quorum president. Ik heb al vergaderingen laten links liggen (en onze kerk houdt van vergaderen, dat kan ik u wel vertellen) om bij iemand die iets nodig had langs te gaan. Die les zal ik altijd blijven gebruiken. Ten tweede, “durf alleen staan op heilige plaatsen”. Ik ben van nature uit al non-conformist, maar ik heb me voorgenomen om altijd eerlijk en standvastig uit te komen voor wat ik geloof. Weliswaar met heel veel respect voor wie anders of niet gelooft, maar ik zal altijd opkomen voor mijn geloof in God. Getuige daarvan deze blog of [opiniestukken](http://www.knack.be/nieuws/belgie/zolang-geloof-de-vrijheid-van-anderen-niet-bedreigt-is-er-geen-nood-om-de-vrijheid-van-geloof-te-bedreigen/article-opinion-946101.html) elders op het web. Tegelijk hoop ik altijd mijn humor te kunnen bewaren. Thomas S. Monson zelf heeft me getoond dat je niet altijd super serieus moet zijn om au serieux genomen te worden. Als ik moet kiezen uit de honderden mooie video’s die over president Monson te vinden zijn, dan kies ik toch heel in ‘t bijzonder deze: Sommige mensen denken misschien dat zoiets niet past bij een profeet van God, maar een profeet is bovenal een mens, zoals wij. Ik heb president Monson lief net omdat hij zich niet belangrijker achtte dan iemand anders. Voor wie zich verbaast dat ik spreek over een profeet: ja, mormonen geloven dat we nog steeds levende profeet hebben. De apostel met de langste staat van dienst, is de president van onze kerk en is onze levende profeet. Een profeet spreekt namens God en spreekt met God. Voor mij is dat een kracht dat onze kerk nog steeds geleid wordt door Jezus Christus die ons niet in de steek laat en profeten naar ons zend. President Monson, ik zou zeggen “rust zacht”, maar ik weet dat u hierboven al weer aan het werk bent om mensen te dienen. Voor altijd hou ik u en uw lessen in mijn hart. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** monson, profeet --- ### [Hoog tijd voor een nieuwe strijd voor godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/hoog-tijd-nieuwe-strijd-godsdienstvrijheid/) **Published:** december 29, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Er wordt altijd gezegd dat we dankzij de Verlichting in een seculiere maatschappij leven. De laatste weken wordt vaak gezegd dat de uitzonderlijke bescherming van godsdienstvrijheid uit de grondwet geschrapt moet worden omdat ze geen aparte bescherming verdient. De uitingen van diverse politici doen echter uitwijzen dat ze verder willen gaan naar laïcisme en dan verdient godsdienstvrijheid toch wel enige aandacht. ## Duidelijke begrippen [![De verlichting gaat niet in tegen godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/de-verlichting-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/de-verlichting.jpg)Ik merk dat in de hele discussie een aantal begrippen door mekaar worden gebruikt. De Verlichting bijvoorbeeld is een stroming uit de 18de eeuw. Zij heeft ons het voordeel gebracht dat de rede moet zegevieren over pure dogma. Uit deze denkwijze is het secularisme voortgekomen. In een seculiere staat er is een scheiding tussen Kerk en Staat. Dat betekent dat er geen verstrengeling mag zijn tussen religieus gezag en overheidsmacht. Dit betekent dat de staat tracht zich neutraal op te stellen tegenover alle religies, voor zover deze de burgerlijke wetgeving integraal erkennen en respecteren. Of anders gezegd, de scheiding tussen kerk en staat betekent dat de overheid zich niet met de interne zaken van religieuze gemeenschappen mag bemoeien en dat (één) religie of levensovertuiging niet de openbare ruimte domineert. Het heeft in ons land nooit de betekenis gehad dat religies zich niet in de openbare ruimte zouden mogen manifesteren. Als men dat laatste wel voorop stelt, dan spreken van laïcisme, zoals in Frankrijk. Het basisprincipe is nog steeds dat de kerk zich niet met de staat bemoeit, maar evenzeer omgekeerd. Tegelijk weert men religie uit het publieke domein, waarbij men bedoelt dat uitingen van geloof niet thuishoren in overheidsgebouwen en openbare scholen enz… Het beschouwt geloof als een privé zaak, maar stelt nergens dat men niet in het openbaar zijn geloof mag belijden. ## Godsdienstvrijheid [![Godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/religious-freedom-1024x634.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/12/religious-freedom.jpg) Ik wil hier tegengas geven aan de diverse mensen die nu zelfs verder gaan dan wat het doel van laïcisme is en alle uitingen van geloof willen verdringen, niet enkel van het publieke domein maar van alle openbaar terrein. Men verandert de betekenis van “geloof is privé” naar “geloof mag enkel in privé”. Er is niks mis met religie binnen de normen die de Verlichting heeft voorop gesteld. Een religie mag inderdaad niet zich boven wetten stellen en mag de staat niet domineren. Maar een religie mag zeker bij monde van iedere gelovige burger een rol spelen in het publieke domein. Er is niks mis met het feit dat iemand zijn mening baseert op zijn geloof. Een argument tegen bijvoorbeeld abortus op basis van geloof is evenwaardig aan eender welk argument, pro of contra. Het per definitie weren van zulke meningen is mijn inziens eerder het toegeven van het gebrek aan evenwaardig tegenargument, hoewel het eigenlijk simpel is. Tegenover “ik geloof” staat eenvoudig weg “ik geloof niet”. Maar veel mensen staan momenteel zo ver van geloof dat zelfs een zin met het woord geloof in negatie al moeilijk wordt. Want niet geloven is eigenlijk het zelfde als geloven. Kijk maar naar hoe hard atheïsten momenteel aan zendingswerk doen om iedereen te overtuigen dat niet geloven de beste keuze is. Hopelijk ontdekken zij de brandstapel niet als werktuig in hun bekeringsijver. ## Bescherming voor iedereen, ook de ongelovigen Er gaan al langer stemmen op om de vrijheid van godsdienst af te schaffen. Deze zou overbodig zijn als er vrijheid van vergadering en vrijheid van meningsuiting is. Wat er nu op enkele weken is verkondigd in de media, laat zien dat dit niet klopt. Religie heeft blijkbaar wel degelijk extra bescherming nodig. Al was het maar omdat de meeste krampachtige uitingen van anti-geloof ingegeven zijn door de vrees voor één religie die alles zou overheersen. Ik denk echter dat wanneer men godsdienstvrijheid geen speciale bescherming meer gaat geven, men – en daarmee bedoel ik dan hen die nu net de godsdienstvrijheid aanvallen – er spijt van zal hebben omdat het nu net eens de beste bescherming zou kunnen zijn tegen de overheersing van één religie boven al de rest. De seculiere wereldbeschouwing, het doorgedreven laïcisme, is de nieuwe norm. Alle andere wereldbeschouwingen mogen slechts bestaan voor zover zij de vanuit deze wereldbeschouwing geformuleerde normen niet schenden. Dit staat haaks op wat in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens wordt omschreven als vrijheid van godsdienst. Die betekent dat iedereen zijn levensovertuiging kan beleven, uitdrukken en organiseren en vanuit deze overtuiging een bijdrage kan leveren aan de discussie over vragen die onze samenleving vorm geven. Als we echt Verlicht zijn, dan sluiten we a priori geen meningen uit. We durven ze daarentegen in vraag stellen en er over te praten. Maar zolang geloof de vrijheid van anderen niet bedreigt, is er geen nood om de vrijheid van geloof te bedreigen. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [Mag ik nog religieus zijn, mijnheer Bogaert? #godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/mag-nog-religieus-mijnheer-bogaert-godsdienstvrijheid/) **Published:** december 20, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Het was deze week prijs voor de zoveelste keer op rij op enkele weken tijd: een frontale aanval op mensen die gelovig zijn. Deze keer was het verrassend genoeg Straffe Hendrik van de CD&V die het voorstel lanceerde dat mensen die behoren tot een religie met een marktaandeel van meer dan vijf procent, geen opzichtige religieuze symbolen meer mogen dragen in de politieke ruimte: > Hendrik Bogaert (CD&V) pleit voor verbod op opvallende religieuze tekens [pic.twitter.com/3M8KBoWdcN](https://t.co/3M8KBoWdcN) > > — Knack (@Knack) [December 18, 2017](https://x.com/Knack/status/942741774287720449?ref_src=twsrc%5Etfw) Daarom besloot ik een brief te schrijven aan mijnheer Bogaert: Geachte mijnheer Bogaert, Uw stelling heeft mij enorm verwonderd deze week, vooral omdat ze niet komt van verzuurde Vlaams Belang-fan, maar wel van een volksvertegenwoordiger van een partij die als eerste predicaat het woord *christelijk* gebruikt. Christelijk wil immers zeggen “het voorbeeld van Christus volgend”. Natuurlijk kan men daar nog alle kanten mee uit. Persoonlijk voel ik me vooral aangesproken door de Christus die vergevingsgezind zei “wie zonder zonde is, werpe de eerste steen”. U bent blijkbaar meer geïnspireerd door de Christus die de geldwisselaars en handelaars de tempel uit jaagt in een woedeuitbarsting. Ik heb enkele vragen en opmerkingen bij uw stelling. Men zou kunnen concluderen dat u eigenlijk op een heel verholen manier zich vooral richt tegen islamitische hoofddoeken maar dat u omwille van de zeer subjectieve interpretatie van de antiracismewetten van ons land door de unia’s en hun bobo’s, een zeer omslchtige formule heeft bedacht met marktaandelen en opzichtige symbolen in publieke ruimtes. ## Geloof is deel van iemands persoonlijkheid Los van die vaststelling, kan ik enkel maar vaststellen dat uw stelling zich natuurlijk richt tegen gelovige mensen in het algemeen. Een geloof, al dan niet beleefd in een georganiseerde religie, is iets zeer persoonlijk. Samen met u is dat tegenwoordig een stelling die volop gedeclameerd wordt door vertegenwoordigers van Open VLD die er dan de interpretatie aan geven dat *persoonlijk* in deze context wil zeggen dat het *louter persoonlijk* mag zijn en (volledig) moet geweerd worden uit de publieke ruimte. Ik kan u echter bevestigen dat een persoonlijk geloof wil zeggen dat het geloof volledig deel uitmaakt van iemands persoon. Die twee zijn niet te onderscheiden. Uiteraard kan een persoon veranderen, een geloof zowel als de haardracht, maar toch zijn ze *persoonlijke* kenmerken. Als ik mezelf kort beschrijf, dan zeg ik altijd “vader, echtgenoot, ondernemer en mormoon”. Die vier woorden zijn mijn inziens minimaal nodig om mijn persoon te omschrijven. Daar hoort mijn geloof zeer zeker bij. Neem dat weg uit die beschrijving en ze is incorrect. Ik kan niet anders dan u zeggen dat u – misschien onbedoeld – heel wat mensen *persoonlijk* hebt geraakt. Ik durf zelfs zeggen *in het diepst van hun bestaan*. Is nu onze verlichte samenleving net niet gecreëerd om het individu te beschermen tegen ingrijpen op zijn persoon door de overheid? ## Scheiding tussen kerk en staat Daarom vind ik dat u, en anderen vanwege de overheid, de laatste tijd eigenlijk de waarden van de Verlichting overboord gooit, terwijl u meent dat u ze net aan het verdedigen bent. Want de Verlichting heeft uiteraard de scheiding tussen kerk en staat met zich meegebracht. Deze scheiding wil echter zeggen dat de kerk zich niet (meer) met de staat mag bemoeien, maar omgekeerd geldt dat ook. Hoewel ik meen dat dit geen absoluut gegeven is. Uiteraard heeft een overheid het recht om wetten te stellen die toch bepaalde beperkingen opleggen aan religie. Niemand kan aanvaarden dat religie zou ingeroepen worden als vrijgeleide voor misdrijven. Maar het invoeren van deze beperkingen moet door een overheid ten aanzien van een religie altijd zeer voorzichtig ingevoerd en overwogen worden, waarbij de vrijheid van religie altijd zeer ruim ten aanzien van het individu moet geïnterpreteerd worden. Omgekeerd ook mag een religie wel degelijk standpunten innemen over maatschappelijke thema’s. Ik vind het zelf bijzonder spijtig dat de religies in ons land niet op een georganiseerde manier hun mening kunnen uiten over maatschappelijke thema’s die raakvlakken hebben met waar hun leden in geloven. Maar ook daar is de toon die aangevuurd wordt door acties zoals de uwe tegenwoordig verhard. Als ik bijvoorbeeld deelneem aan een open discussie over euthanasie, dan ben ik een volwaardige gesprekspartner, zelfs al verdedig ik het neen-kamp. Dit geldt echter maar totdat ik als verklaring geef dat ik doe vanwege mijn geloof in het gebod van God om alle leven te respecteren. Plots ben ik dan geen valabele gesprekspartner meer. Ik heb dan een irrationeel argument gebruikt, dat mij meestal volledig diskwalificeert van verdere deelname aan het gesprek. Ik heb me al vaak afgevraagd of dit uit gemakzucht dan wel schrik voort komt. Om aldus samen te vatten wat dit betreft: we leven in een verlichte democratie die het individu de mogelijkheid geeft zijn geloof te beleven en zijn democratische keuzes daar ook op mogen af te stemmen en tegelijk zijn geloof te mogen beleven in een expansieve vrijheid ten opzichte van de staat. ## Gevaar voor extremisme Ik denk zelfs dat als de staat steeds verder gelovigen in een hoek drijft, het maar normaal is dat ze reageren. Hopelijk op een democratische manier. Mij verwondert het in die zin dus niet dat er islamtische politieke partijen ontstaan. Wat gaat u echter doen als deze democratisch verkozen geraken en plots opvallende religieuze symbolen vertonen in het parlementaire halfrond? Arresteren wegens rebellie? Is het misschien daarom dat uw partij geheel vooruitziend het eens was met Rajoy in Spanje? Momenteel betreur ik op dat vlak één ding: er is op dit moment geen partij waar ik met volle goesting kan op stemmen. Net omdat ik als gelovige stilaan een paria ben, is er geen partij die nog ernstig opkomt voor christelijke standpunten. Zelfs uw CD&V niet meer, mijnheer Bogaert. ## Godsdienstvrijheid moet meer ruimte krijgen Een ander Verlicht principe is ook dat de vrijheid van het individu maximaal is tot waar ze de vrijheid van een ander beperkt. Dit argument wordt ook vaak gebruikt door hen die de vrijheid van de gelovige wil inperken, zoals u nu ook voorstelt. Uw stelling is met name dat de vrijheid van andere niet-gelovigen wordt ingeperkt door het gebruik van (opzichtige) religieuze symbolen. In heel deze discussie zou men nog zo ver kunnen gaan dat men zendingswerk – het deur aan deur colporteren van een geloof – zou inperken. Maar dat louter een niet-opdringerig persoonlijk gebruik van een symbool een vrijheid zou inperken, lijkt me toch niet verdedigbaar? Op Twitter zijn er velen die u verdedigen met argumenten zoals “ik wil geen geloof in mijn strot geramd krijgen” en deze stelling is wat mij betreft perfect aanvaardbaar. Maar is het gebruik van een religieus symbool een religie in de strot rammen? Maak dan aub tegelijk een wet die bijvoorbeeld ook reclameborden verbiedt (misschien enkel van merken met een marktaandeel groter dan 5%?). Ik hoef ook niet perse weer de zoveelste nespresso koffie “in mijn strot geramd krijgen” als ik langs de baan vertoef. Als we dan toch bezig zijn, mijnheer Bogaert, kan u aub ook een wet maken die verbiedt dat mannen hun broek zo laag dragen dat ik het merk van hun ondergoed kan lezen, net onder waar hun bilspleet tentoon wordt gespreid? Ook dat beeld wordt me ongewild in de strot geramd. Om maar te zeggen: plant uw idee over naar andere zaken en het is plots een karikatuur. Waarom is het dat dan niet als het over geloof gaat? Gewoon omdat we een minderheid zijn? De gelovige als paria in deze maatschappij? Hij mag nog wel bestaan, maar net net zoals de melaatse in bijbelse tijden moet hij een ratel (ah neen, kan niet, te opzichtig) gebruiken als hij door de publieke ruimte wil gaan zodat anderen hun ogen kunnen afwenden. ## Maximale vrijheid van het individu Misschien voelt u zich nu aangevallen en hebt u het gevoel dat ik u beticht van zaken die niet uw intentie waren, maar het is wel zulk gedrag dat uw voorstel aanmoedigt. Samen met voorstellen dat godsdienst niet meer thuis hoort op scholen (zelfs niet als vrije keuze, want het wordt toch geen enkele jongere door de schoolinstanties door de strot geramd?) Of erediensten van het scherm moeten verdwijnen (ten persoonlijke titel: ik verdedig hier het recht van andersgelovigen want als Mormoon geloof ik dat een avondmaalsdienst voornamelijk een aspect is van samen komen als gelovigen). Er is duidelijk een toon gezet die de vrijheid van gelovige mensen zoals ikzelf alsmaar verder wil inperken. Die toon is dat geloof een totale privé zaak is en ja, dat klopt, maar niet de interpretatie dat het dan ook geen enkel zichtbaar element meer mag vormen in onze maatschappij. Liefde is ook privé, daar heeft de staat zich niet mee te moeien, maar de staat verbiedt ook niet dat een verliefd koppeltje hand in hand loopt op straat en zo een publieke uiting geeft aan hun liefde. Andere uitingen van liefde zijn dan inderdaad wel geweerd uit de publieke ruimte, omdat deze wel degelijk de vrijheid van anderen inperken. Ik maak dus bewust deze vergelijking om aan te geven dat ook in andere kwesties het geen zwart/wit is van alle uitingen in publieke ruimtes te weren. In die zin kan ik zelf aanvaarden dat bijvoorbeeld erediensten of gebedsdiensten niet op straat worden gehouden. Maar dat men tegelijk zou verhinderen dat ik als individu op een bankje in een park ga zitten en de handen vouw en in gebed God bedank voor de prachtige natuur en de beleidsmensen die het mogelijk maakten daar op die bank van te genieten, vind ik dan wel meer dan één brug te ver gaan. Ik vraag me trouwens af waar de 5% vandaan komt. Is deze gelinkt aan dezelfde vijf procent van de kiesdrempel? Is alles boven de vijf procent bedreigend? Trouwens, hoe wil u dit gaan meten? Welke venndiagrammen in de kleurrijke wereld van religies gaat u daarbij gebruiken? Spreekt u over dé islam, hét christendom, dé joden enz…? Of kijkt u dieper naar soennieten en sjiieten, protestanten en katholieken? Of nog dieper naar rooms-katholieken en orthodox-katholieken? Is er dan nog wel een groep die aan vijf procent komt? Misschien is uw voorstel wel helemaal zonder voorwerp, mijnheer Bogaert. Kortom, ik hou een pleidooi voor de Verlichting zoals die bedoeld was door de filosofen die aan de basis er van liggen. Vrijheid van het individu moet maximaal geïnterpreteerd worden ten aanzien van de staat en de publieke ruimte. Godsdienstvrijheid is meer dan enkel het gedogen van een geloof in iemands hoofd en binnen vier muren. Met christelijke groeten, [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof, Opinie en ideeën **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [God is een man](https://geenszins.info/god-is-man/) **Published:** november 26, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![God is een man](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/sixtijnse-kapel-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/sixtijnse-kapel.jpg)Bam, meteen een statement om mee op te vallen. In Zweden heeft de Lutheraanse Kerk onder leiding van aartsbisschop Antje Jackelen beslist dat [God voortaan genderneutraal is](https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/24/ook-god-is-voortaan-genderneutraal-in-zweden/). Zes miljoen gedoopte Zweden zullen niet langer verwijzen naar God als “Hij” of de “Heer”. Maar daar doe ik niet aan mee: ik weet dat Hij nog altijd een man is, want Hij is mijn Hemelse Vader. Mormonen geloven dat we allemaal geestelijke kinderen zijn van Hemelse Ouders. Duidelijk dus een Hemelse Vader én een Hemelse Moeder. Een heerlijk ouderpaar vervuld van liefde voor al Hun kinderen. [![Hemelse Ouders](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/hemelse-ouders-300x214.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/hemelse-ouders.jpg)Wij mensen – man of vrouw – zijn geschapen naar het beeld van onze Hemelse Ouders. Als kinderen van God hebben we zelf goddelijke kenmerken: we hebben zelf de taak om de potentiële vaardigheden te ontwikkelen waarmee we verder kunnen groeien als ware erfgenamen van Hemelse Ouders. Moeten we ook niet een beetje opletten dat de slinger te ver doorslaat als we alles genderneutraal willen maken? Ik begrijp dat we uit een geschiedenis komen waar de vrouw als minderwaardig werd beschouwd en dat we nog steeds niet zijn waar we moeten zijn: gelijkwaardigheid van man en vrouw. Mormonen geloven zeer sterk in de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Vaak wordt religie als achterlijk beschouwd en denkt men dat religies voorstanders blijven voor een sterk onderscheid tussen man en vrouw. In De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is het dus anders. Daar leren we in de eerste plaats het belangrijke verschil tussen de betekenis van gelijkwaardigheid versus gelijk. Man en vrouw zijn niet gelijk. Zet een naakte man naast een naakte vrouw en je ziet met het blote oog dat ze niet hetzelfde zijn. Gelukkig maar. [![Mannen komen van Mars, vrouwen komen van Venus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/mannen-mars-vrouwen-venus-195x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/11/mannen-mars-vrouwen-venus.jpg)Mannen en vrouwen hebben ieder intrinsieke kenmerken en verschillende kenmerken. Er is niets mis met het feit dat vrouwen over ’t algemeen zachter ingesteld zijn en mannen – wederom over ’t algemeen – beter een kaart kunnen lezen. Niet voor niks blijft [“Mannen komen van mars, vrouwen komen van Venus”](https://www.bol.com/nl/f/mannen-komen-van-mars-vrouwen-van-venus/9200000000980842/?country=BE) een bestseller, herdruk op herdruk. In Nederland alleen al gingen sinds de eerste druk in 1992 meer dan een half miljoen exemplaren over de toonbank. Maar het is niet omdat man en vrouw niet gelijk zijn, dat ze niet evenveel waard zijn. Ondanks – of misschien eerder dankzij – de verschillen zijn ze beiden van onschatbare waarde. Man en vrouw zijn gelijkwaardige partners in de ogen van God, net omdat ze beiden nodig zijn om naar Zijn voorbeeld een eeuwig gezin te vormen en als man en vrouw samen voor de kinderen te zorgen. Net door de verschillen tussen man en vrouw zijn ze samen veel sterker. Krachtige lijmen bestaan meestal ook uit twee componenten. Twee keer hetzelfde boek lezen kan leuk zijn, maar het meeste leer je uit twee verschillende boeken. Verschillen maken het leven boeiend. Laat ons dus eindelijk eens de verschillen omarmen en toejuichen, in plaats van ze proberen weg te vegen. Dat zal toch niet lukken, ook al doen we hard ons best alsof. Zelfs niet als we God tegenwoordig aanduiden met onzijdige het. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** god, hemelse vader --- ### [Meerdere visies op één werkelijkheid](https://geenszins.info/meerdere-visies-op-werkelijkheid/) **Published:** oktober 15, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Religie en wetenschap](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/10/religion-and-science-300x254.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/10/religion-and-science.jpg)Deze week las ik een interessant stuk op Trouw.nl met als titel “[Schuilt er achter alle takken van de wetenschap één werkelijkheid?](https://www.trouw.nl/home/schuilt-er-achter-alle-takken-van-wetenschap-een-werkelijkheid-~a66fc857/)“. Ik was onmiddellijk aangetrokken door deze titel omdat ik zelf al jaren declameer dat religie en wetenschap twee visies zijn op één en dezelfde werkelijkheid. Dus ik was meteen benieuwd waarom deze vraag werd gesteld binnen het kader van wetenschap alleen. Er zitten in het artikel enkele opmerkelijke zinnen die me aanzetten tot overpeinzen en reflecteren. Enkele wil ik graag met jullie delen. > In het boek doen Durston en Baggerman verslag van gesprekken die ze met wetenschappers hebben gehad over de grote raadsels waarmee de wetenschap worstelt, zoals ontstaan en aard van het universum en de vraag wat bewustzijn eigenlijk is. Opmerkelijk dat de wetenschap hier zo intensief mee bezig is. Ik juich het toe, maar ik betreur dat sommige wetenschappers doen alsof ook dit hun exclusieve terrein is. Uiteindelijk zijn dit basis-existentiële vragen die eeuwenlang vooreerst vanuit een religieus standpunt werden beantwoord. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat het dus een exclusief voorrecht van religie zou moeten zijn om antwoorden te vinden. Integendeel, mijn pleidooi is dat dit nu het grote raakvlak is voor beide visies om de handen in mekaar te slaan en na al die eeuwen van broederlijke wedijver samen te werken en van mekaar te leren. > En tot een oplossing van die grote raadsels in de wetenschap komt het niet, dat zou ook te veel gevraagd zijn. Is deze zin misschien een opening naar de samenwerking waarnaar ik verlang? Spijtig genoeg niet, want *waarmee de wetenschap worstelt* uit de eerste quote, heeft toch het licht enkel op het veld van de wetenschap laten schijnen. Deze tweede quote is een verzuchting dat het de auteurs van het boek dat besproken wordt, er niet in geslaagd zijn een antwoord te vinden. Opmerkelijk vind ik wel *dat zou ook te veel gevraagd zijn*. Is dit een tijdsvraag *het is nu te veel gevraagd* of een besef dat het antwoord niet louter en alleen binnen de wetenschap kan gevonden worden? > Het is terug te voeren op de tweedeling van lichaam en geest, die werd aangebracht bij het begin van de Verlichting, een kleine vier eeuwen geleden, en die ons sindsdien met de paplepel is ingegoten. De filosofie heeft intussen wel geleerd bewustzijn niet te zien als iets wat los zou staan van het lichaam, maar als een eigenschap van heel het wezen. Maar in de medische en de hersenwetenschappen viert de tweedeling nog hoogtij, zij het dat ‘geest’ is vervangen door ‘brein’. Na het lezen van deze paragraaf was ik toch als mormoon weer eens diep onder de indruk van wat de profeet Joseph Smith door openbaring al bijna tweehonderd jaar geleden wist. Mormonen leren dat de ziel het geheel vormt van lichaam en geest en dat de ziel onsterfelijk zal zijn, met andere woorden dat de wederopstanding het uiteindelijk definitief samenvoegen is van beiden. Ze zijn dus niet los te zien van elkaar. Vele mensen beschouwen de ziel als wat door mormonen de geest van een mens wordt genoemd, dus als het onstoffelijk gedeelte. Maar wij geloven dus dat het één geheel vormt. Daarom ook dat wij geloven dat God een lichaam heeft. Wij zijn immers Zijn kinderen en kinderen zijn altijd van dezelfde soort als de vader. Een aap krijgt niet plots een vlinder als nakomeling. Voor de zoveelste keer zie ik weer eens een feit opduiken dat wetenschap vaak religie bevestigt. Of zeker alleszins de herstelde waarheid in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Hoewel men eigenlijk vaststelt dat de filosofie het al wel weet, maar de rest van de wetenschap nog achterop hinkt. > Niet alles is terug te voeren op de bouwstenen van de materie Of anders gezegd: de som van de delen is groter dan de onderdelen samen. Darwin mag dan misschien de juiste uitleg gegeven hebben over hoe de evolutie grotendeels werkt, maar het gehele plaatje met aandacht voor het waarom heeft ook hij nog niet kunnen invullen. > Elementaire bouwstenen zoals fotonen, lichtdeeltjes, zijn er zowel deeltje als golf. Deeltjes kunnen op meerdere plaatsen tegelijk zijn. En ze kunnen over oneindige afstanden met elkaar verbonden blijven. Schitterende ontdekking die recent door Chinezen werd bewezen en die verregaande gevolgen heeft voor religie. Ik ga jullie nu gewoon even op jullie honger laten zitten, maar in één van de hoofdstukken die ik geschreven heb in mijn nieuwe boek “The Choice to Believe” ga ik hier dieper op in. Daar laat ik jullie zien dat wat de wetenschap lang als *quatsch* van religie heeft afgedaan, nu eigenlijk door de wetenschap is bewezen als perfect werkbaar. > Maar je voelt je ook lichtelijk van de bodem loskomen. En dat gaat verder als het volgende element wordt toegevoegd: het idee dat niet-materiële fenomenen, zoals bewustzijn, gedachten en waarden, de werkelijkheid evenzeer bepalen als de harde materie die we uit de natuurkunde kennen. Misschien is dit voor een wetenschapper van de grond loskomen, maar voor iemand die zowel wetenschap als religie als waarheid beschouwt, is het eerder van “aha, begin je nu ook te zien wat ik al langer zie?”. Wederom, een gans hoofdstuk uit mijn boek gaat over het heerlijk samenspel tussen religie en wetenschap. > Dit zijn geen nieuwe ideeën, ze doen al de ronde sinds de grote Griekse filosofen en schoten wortel in het christendom. Dankjewel, toch een blijk van erkenning dat het Christendom het allemaal niet uit de duim heeft gezogen. Is het dan niet des te meer opmerkelijk dat veel van die ideeën al eeuwenlang gekend zijn. Is dit het moment waarop de wetenschap misschien iets van haar hautain gevoel tegenover religie mag laten vallen? Als dat al eens bereikt zou kunnen worden, zou ik persoonlijk heel gelukkig zijn. Wanneer wetenschap en religie niet langer mekaars concurrenten zijn, maar bondgenoten in de zoektocht naar kennis en wijsheid. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) --- *[![your choice to believe, by David Geens](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/your-choice-to-believe-188x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/your-choice-to-believe.jpg)Ter info: dit thema gaat me nauw aan het hart. Momenteel werk ik hard aan een boek “The Choice to Believe” dat aandacht besteed aan het samengaan van religie en wetenschap. Geloven in God is een fundamentele keuze die we in alle vrijheid moeten maken. Als u graag op de hoogte wordt gehouden van het verschijnen van dit boek, schrijf u dan in via de zijbalk om op de hoogte te blijven van deze website.* **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, religie, visie, waarheid, werkelijkheid, wetenschap --- ### [Vrede speel je niet](https://geenszins.info/vrede-speel-je-niet/) **Published:** september 23, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Vrede](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/vredesduif-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/vredesduif.jpg)Ik las op [Linda’s blog](http://www.sizzling.life/2017/09/21/vrede-wat-is-dat/) een prachtig verhaal over vrede. Kinderen waren oorlogje aan het spelen en hun grootvader zei dat oorlog veel pijn met zich meebracht en dat ze beter vrede konden spelen. De kinderen stelden hem echter een heel goede vraag: “Hoe speel je vrede, opa?”. Een vraag om stil te staan in deze [vredesweek](https://www.vredesweek.be/), want ook opa wist het antwoord niet. Het zit duidelijk in onze woorden: je maakt een ruzie, je voert een oorlog. Duidelijk dat een mens dus zijn creatieve capaciteiten nodig heeft om een oorlog te creëren. Maar vrede moet je stichten. Stichten vergt veel meer van onze creatieve vaardigheden dan snel iets maken. Stichten betekent immers dat je iets blijvend maakt, iets wat generaties kan overleven. Een merkteken waarnaar iedereen kan opkijken. En toch is vrede zo broos. Zo moeilijk te scheppen, zo makkelijk af te breken. Is dat de destructieve aard van de mensen? Is dat de reden waarom kinderen intuïtief weten hoe ze oorlogje spelen, maar niet hoe men vrede speelt? Is vrede saaier dan oorlog? Dit zijn allemaal vragen die evident lijken, maar de antwoorden niet. Moest het simpel zijn om vrede te hebben, dan zou onze aarde momenteel niet verkloot worden door alle conflicten, veraf of dichtbij. Europa heeft zijn oorlogen gekend en momenteel woedt er weer één in de vorm van terrorisme. En niemand lijkt een antwoord te hebben op blijvende vrede. Ik heb deze week zelf een les geleerd. Mijn grootvader is overleden. Tussen alle pijn door die ik voelde door het gemis (hoewel ik weet dat ik hem zal terug zien als we eenmaal allemaal opnieuw tot leven worden gewekt of eerder al in de geestenwereld), had ik ook de taak om de vrede tussen de clans in mijn familie te bewaken. Ik ga niet in op de details, want die interesseren mezelf eigenlijk op dit moment bitter weinig. Ik wilde maar één ding: in rust en vrede met respect afscheid nemen van mijn grootvader. Dat gaf me de kracht om go-between te zijn en in het beste geval een wapenstilstand te hebben. Blijvende vrede brengen, daar heb ik zelfs nooit op gehoopt. Dat ligt ver buiten mijn mogelijkheden. Maar het heeft me dus geleerd te beseffen dat vrede stichten een ongelooflijk moeilijke opdracht is. In Matteüs 5:9 lezen we: > Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen Gods ​kinderen​ genoemd worden. en sinds deze week geloof en begrijp ik deze vers volledig. Mensen die daar in lukken, mogen echt kinderen van God genoemd worden. De belangrijkste les die ik echter geleerd heb, is dat vrede stichten in je eigen hart begint. Daar gaat deze vers ook over. Vroeger was ik anders: oog om oog, tand om tand, was meer mijn motto. Het is zeker mijn natuurlijke reflex. Soms nog, ik ben ver van perfect, voel ik de aandrang om een ruzie, eender welke, hoe groot of klein ook, niet op te lossen. Meestal is het dan een kwestie van ego: ik vind dat ik gelijk heb en dat gelijk moet halen én krijgen. Het recht van de sterkste (qua karakter). Maar het geluk is meer te vinden in vrede. Laat de verschillen achterwege. Focus niet op wat je gekwetst heeft. Dat is gebeurd, ligt in het verleden en kan dus niet meer veranderd worden. Concentreer je echter op de toekomst. Wil je een toekomst met meer ruzie en pijn, of wil je een toekomst waarin je kan genieten van wat je voor mekaar kan betekenen. Sinds ik dat besef, heb ik de enorme aandrang om iedereen die ik ooit gekwetst heb aan te spreken en sorry te zeggen. Ik heb zelfs in het verleden een paar goede vrienden verloren doordat ik geen aandacht had voor wat voor hen telde. Ik wou dat ik het allemaal kon goedmaken. Dat verlangen is een [verandering van mijn hart](https://www.lds.org/liahona/2008/06/13?lang=nld). Hoewel ik het pas sinds deze week begin te zien en nog een hele weg heb af te leggen, merk ik dat dit de invloed is van meer dan vijf jaar het verlangen te hebben om meer op Christus te lijken en te leven volgens Zijn lessen. Nu snap ik des te meer wat het betekent om de natuurlijke mens af te leggen en de naam van Christus op te nemen. Dus de antwoorden op mijn vragen, liggen in het evangelie van Christus vervat. Niet oordelen, de andere wang toekeren, je vijanden liefhebben, … Het gaat allemaal om vrede te hebben met God, jezelf en de anderen. Zoals Christus ons zelf leerde, draait het allemaal hierom: > En u zult de Heere, uw God, ​liefhebben​ met heel uw ​hart​ en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod. > > En het tweede, hieraan gelijk, is dit: U zult uw naaste ​liefhebben​ als uzelf. Er is geen ander gebod groter dan deze. Vrede begint in je eigen hart. Pas als daar vrede heerst, kan je die uitstralen en uitdelen. Door dat elke dag opnieuw te doen, speel je geen vrede: neen, dan sticht je vrede. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, vrede --- ### [Krijgt geloof dit schooljaar wel de nodige aandacht?](https://geenszins.info/krijgt-geloof-schooljaar-wel-nodige-aandacht/) **Published:** september 2, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/schoolboeken-religies.jpg)[![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/schoolboeken-religies-1-300x298.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/09/schoolboeken-religies-1.jpg)Geloven en religie in het algemeen staan alsmaar meer en meer onder druk in onze seculiere maatschappij. Geloof is een privé zaak, een zaak van het individu, zo stelt men. Ik kan me daar nog mee akkoord verklaren, hoewel ik vind dat geloof ook waarde heeft voor de maatschappij. Hoe dan ook vind ik wel dat geloof een plaats verdient in ons onderwijs. We krijgen in onze basisopleiding van lagere school tot en met middelbaar allemaal vakken waarin we ons later niet specialiseren, maar die ons wel een algemene vorming meegeven en ons laten proeven van wat we misschien wel interessant vinden. Sommigen vinden geschiedenis saai, anderen krijgen er niet genoeg van. Idem voor muziek, wiskunde, wetenschappen, economie… Maar als het over geloof gaat, gaan er unisono heel wat stemmen op die zeggen dat geloof geen plaats heeft op school. Waarom eigenlijk? Zeker in het licht van een basisopleiding die een zicht op de wereld moet geven en laten proeven van wat er allemaal bestaat, zou er verder geen betoog meer hoeven te zijn om geloof wel een plaats te geven tijdens het schooljaar. Zelfs voor wie vooral kijkt naar de duistere kanten van religie, zou het duidelijk moeten zijn dat het geen kwaad kan om kinderen hiervan de basis mee te geven. Atoombommen bestaan ook dankzij fysica; niemand schrapt dat vak omwille van dit deelaspect. Geloof wordt momenteel in een verdomhoekje gezet omdat er fanatici zijn die de naam van hun god misbruiken voor doeleinden die weinig met geloof te maken hebben. Dat duistere aspect van religie zullen we niet uitroeien door het dood te zwijgen. We zouden integendeel als maatschappij sterker staan als meer mensen geloof zien als iets wat het beste in ons naar boven kan brengen. Ouders vinden alsmaar meer dat ze de vrijheid van hun kinderen mogen inperken door keuzes voor hen te maken. Je hoort dan dat kinderen de vrijheid hebben om zelf voor geloof te kiezen als ze oud genoeg zijn. Maar hoe kunnen ze kiezen voor iets wat ze niet kennen? Of wilt u dat ze keuzes maken als puber wanneer ze vaak bezig zijn met zingeving van het leven op basis van kennis die ze vergaren op het internet? Laat u de seksuele opvoeding van uw kinderen ook over aan de youporn’s van vandaag? Nochtans is het de taak van de opvoeding om kinderen waarden mee te geven. Is het dan zo fout om te zorgen dat ze alleszins een basis mee krijgen over geloof? Misschien zou de discussie er eerder moeten over gaan dat men naast de keuze om één bepaalde religie onderwezen te krijgen, dat men een algemeen vak “religie” in het leven roept die alle wereldgodsdiensten belicht zodat opgroeiende kinderen een onderbouwde keuze kunnen maken. Een vak dat vertelt over Christus, Jahweh, Boeddha, Allah en alle andere goden die in het rijtje thuis horen. Vele mensen klagen echter over geloof omdat ze zich overspoeld voelen door mensen die hun geloof wel zichtbaar omarmen in hun leven. Om het bij naam te noemen: de Islam. Men vecht tegen dit gevoel omdat men deze religie niet kent. Als reactie kent men niet eens meer het geloof dat traditioneel in onze cultuur sterk staat. Het is tegenwoordig [al nieuws als twee moeders vaststellen](https://www.rkwestland.nl/application/files/6215/0418/1121/AD_2017-08-31_VORMELINGENWERKGROEP_Normen_en_waarden_met_een_religieuze.pdf) dat het jammer is dat zelfs vormelingen niet eens meer naar vormselcatechese gaan om meer te leren over hun geloof waar ze zichtbaar, om diverse redenen, schijnen voor te kiezen. Om al die redenen is het meer dan ooit nodig dat geloof een plaats verdient in onze scholen. Het is dan ook mijn oprecht gebed dat geloof nooit geschrapt zal worden uit de eindtermen. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, opvoeding, school --- ### [God is geen dictator](https://geenszins.info/god-is-geen-dictator/) **Published:** augustus 21, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![De Morgen: Geloven in één god is blauwdruk voor dictatuur](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/demorgen-blauwdruk-300x183.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/demorgen-blauwdruk.jpg)Op 2 augustus 2017 liet Jos Verlooy volgende uitspraak optekenen in een [interview in De Morgen](https://www.topics.be/-geloven-in-een-god-is-blauwdruk-voor-dictatuur-a7643656demorgen/ee3abf11bd94aba0838724970126de84f4e38ae9369d0a9a2fd2cd9649942cc5/?context=mijn-nieuws/&referrerUserId=b423095-e201-2485-8e04-400212814eec): > Voor mij is het vooral de idee van een monotheïstische godsdienst die ertoe doet. Omdat een religie met één god de blauwdruk voor een mogelijke dictatuur is. Als er maar één instantie is die de lijnen uitzet, zit je al snel bij een keizer of een dictator. Als je dit citaat losstaand bekijkt, is je besluit dat Jos Verlooy ofwel pleit voor een meergodensysteem of gewoon een argument heeft gevonden om bij op de hoop te gooien waarom geloven eigenlijk een slechte zaak is. Het is, voor wie zich dat afvraagt, dat laatste want het geloof in één god wordt in het interview verbonden met de *islam terreur*. Het geloven in één god, is de zoveelste verklaring waarom geloven tout court zo makkelijk naar terreur leidt. Sta me toe te zeggen dat ik niet enkel van mening verschil met Jos Verlooy, maar zelfs meen dat hij het geloof dat hij als kind heeft meegekregen – want ik wil niet het ganse katholieke geloof zomaar over één kam scheren – verkeerd zat of dat hij dit alleszins verkeerd begrepen heeft. ## Geloven is een gemakkelijkheidsoplossing De uitleg van Verlooy is dat geloof eigenlijk een gemakkelijkheidsoplossing is: > Je hoeft je verantwoordelijkheid niet meer te nemen, als je daden worden ingedekt door een god – zijnde God. Als je maar goed gelooft, als je de geboden volgt en je doet wat moet gedaan worden, dan moet je daar niet te veel over nadenken. De enige verantwoordelijkheid die je nog rest, is: de geloofsregels naleven. Dat vind ik wat te gemakkelijk. Je schuift je verantwoordelijkheid gewoon door naar een instantie die geen verantwoording hoeft af te leggen. Sorry Jos, maar dat gebruik je nu zelf te makkelijk als intellectueel excuus om je te verschonen van geloof, althans van geloof in de God van de Christenen. Het systeem is niet zo simpel als een reeks regels die je moet volgen en de rest doet er niet toe. Als jij denkt dat het leven zo simpel is, dat het te omvatten is met een reeks regels, hoe uitgebreid ook, dan schiet je volgens mij als intellectueel een grote flater. De christelijke God heeft ons een reeks richtlijnen geleerd. Richtlijnen die ons helpen om de juiste keuzes te maken. Want daar gaat het om: welke keuze maken we? Die verantwoordelijkheid blijft bij ons zelf. Met die les begint de Bijbel zelfs: het verhaal van Adam, Eva en de appel gaat om die fundamentele waarheid. Kiezen we gordijn A of gordijn B? ## Acties en keuzes definiëren ons mens-zijn [![Maraboli: the choice of your actions](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/maraboli-choice-actions-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/maraboli-choice-actions.jpg)Onze hele leven bestaat uit acties. Als mens zijn we gewapend met de nodige tools om te ageren in plaats van een subject te zijn dat behandeld wordt. Iemand die zijn leven niet in eigen handen neemt, wordt een *looser* genoemd in onze huidige samenleving. Maar geen enkele actie geschiedt zonder dat er een keuze aan vooraf gaat. Doe ik vandaag donkere of bleke sokken aan? Wil ik een kind met deze partner of niet? Zelfs ontsnappen aan de keuzes door bijvoorbeeld bepaalde drugs te nemen, is een keuze die aan die actie vooraf gaat. Niet voor niks worden er momenteel behandelingen voorgeschreven voor wat men keuzestress noemt. Iedere keuze die we maken gebeurt op basis van onze ervaring: onze som van keuzes en gevolgen die we gemaakt hebben. Iedere keuze bouwt een stukje verder aan wie we zijn of willen zijn. Sommige keuzes zijn fundamenteel, anderen zijn triviaal. De christelijke moraal, volgens eender welke interpretatie in eender welke denominatie, is een set van richtlijnen die helpen bij die keuzes. De ene richtlijn is al strikter dan de ander; strikter in de zin van “minder voor interpretatie vatbaar” en misschien daarom voor u eerder als “mijn eigen verantwoordelijkheid ontnemend”. Maar is dat wel zo? Als u op een strand wandelt en u ziet een bord waarop staat dat het verboden is te zwemmen, dan hebt u nog steeds de keuze om dit bord te negeren of niet. Onze huidige samenleving is er trouwens één aan het worden van libertaire keuzes die het mogelijk maken om iedere regel voor zichzelf te aanvaarden of niet. Als u er voor kiest om het bord te negeren, dan kan het zijn dat u gaat zwemmen en merkt dat het bord er staat voor een reden. Er is immers een onzichtbare onderstroom die u, tenzij u een olympisch geoefend zwemmer bent, langzaam maar zeker wegvoert van de veilige kust richting een zekere dood. Ja, ik geef toe dat het leven makkelijker is met de regeltjes uit mijn geloof die u blijkbaar verafschuwt. Ik ben het eens met [Dominee Baardmans – alias Jan Willem van der Straten – die de Bijbel gebruikt tegen keuzestress](https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/dominee-baardmans-gebruikt-de-bijbel-tegen-keuzestress~ad51f7c8/). Maar zuchten niet heel veel mensen in deze tijd dat het leven leuker zou zijn als er toch min of meer een handleiding ter beschikking zou zijn? Is dat trouwens niet de lijdensweg die de katholieke priester in uw monoloog doorworstelt? ## Geloof mag niet opgedrongen, maar wel gebruikt worden U stelt wel nog een goede vraag als u zegt dat geloof niet mag opgedrongen worden. Daar ben ik het volledig mee eens. Geloof moet een vrije keuze zijn. Volgens mij zelfs de meest vrije en daardoor meest fundamentele keuze die definieert wie u wil zijn. Dat gelovige mensen echter vanuit dat denkkader niet een keuze mogen maken voor wat zij belangrijk vinden in onze samenleving, vind ik dan weer het *achterlijke superioriteitsgevoel* van de atheïsten. Uw referentiekader – dat zonder god – is het enige wat volgens u moreel hoogstaand genoeg is om keuzes te maken omtrent wetten. In deze stelling dat de atheïstische moraal de enige verheven moraal is, bent u zelf schuldig aan wat u religieuze mensen verwijt: oogkleppen ophebben door middel van dogmatisch denken. [![David Geens signature - GeensZins.info](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/Animated-Signature-Black-small.gif) --- *[![your choice to believe, by David Geens](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/your-choice-to-believe-188x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/your-choice-to-believe.jpg)Ter info: dit thema gaat me nauw aan het hart. Momenteel werk ik hard aan een boek “Geloof is een keuze” dat net hierover gaat. Geloven in God is een fundamentele keuze die we in alle vrijheid moeten maken. Als u graag op de hoogte wordt gehouden van het verschijnen van dit boek, schrijf u dan in via de zijbalk om op de hoogte te blijven van deze website.* **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof --- ### [Waar ligt de grens van een leven?](https://geenszins.info/ligt-grens-leven/) **Published:** augustus 15, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Euthanasie](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/euthanasie-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/euthanasie.jpg)De [discussie omtrent euthanasie](http://www.standaard.be/cnt/dmf20170814_03017810) schuift altijd maar verder op in een richting die me angst aanjaagt. Als liberaal denkend iemand, hecht ik zelf veel belang aan individuele keuzevrijheid. Als mormoon geloof ik ook in het feit dat God ons morele keuzevrijheid heeft gegeven. Ik ben eerlijk gezegd blij dat ik beide in me heb om een balans te vinden in deze discussie, waardoor ik veel makkelijker dan anderen blijkbaar kan zeggen dat ik het te ver vind gaan. Ik vind niet dat persoonlijk beschikkingsrecht oneindig is. Je kan vaak argumenteren dat zolang het niemand anders schaadt, je wel volledig zelf zou mogen beschikken over je eigen keuzes. Dat je bijvoorbeeld geen pedofilie toelaat is maar normaal, want je beschermt in de eerste plaats het kind. Het eeuwige principe dat de ene vrijheid stopt waar de andere begint. Daar zijn zelfs liberalen het mee eens. Maar mag een vrijheid zo ver gaan dat je vrij kan beschikken over je levenseinde? Ik geloof nu eenmaal dat ieder leven verbonden is met andere levens. Dat iedere persoon invloed heeft op het leven van een andere persoon. Vertrekkend vanuit die visie is het al veel minder evident om egocentrisch te beslissen over je levenseinde zonder rekening te houden met de anderen. Als christen komt er nog bij dat jouw keuzevrijheid een door God gegeven recht is, maar dat je leven het grootste geschenk is dat God je gegeven hebt. Zonder je leven zou die keuzevrijheid betekenisloos zijn. Behoort jouw leven jou dan wel helemaal toe? Of heb je toch een morele verplichting aan Hem die jou het leven heeft geschonken? Los van de religieuze moraal is er ook een ethisch kantje aan deze discussie die me beangstigt. Euthanasie wordt alsmaar normaler. Op tijd stoppen lijkt een eerbaarder einde dan doorgaan voorbij dat punt. Waar begint dan de sociale druk op “op tijd” te stoppen? En vooral, wat is “op tijd”? Jouw tijd is zeker die niet van een ander. Ik denk dan altijd terug aan mijn lievelingsserie “Star Trek: the next generation” en meer bepaald aan de episode “[Half a life](https://en.wikipedia.org/wiki/Half_a_Life_(Star_Trek:_The_Next_Generation))“. Een wetenschapper die bijna de oplossing vindt om zijn planeet te redden van een zekere ondergang, moet zijn onderzoek staken omdat hij zestig wordt. In zijn samenleving wordt het van zestigjarigen verwacht dat ze zich neerleggen op bed en zich laten inslapen, voor ze een last worden voor de jongere generatie. [![Eenzaamheid, levensmoe?](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/eenzaam-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/08/eenzaam.jpg)Is dat de manier waarop we de vergrijzing misschien gaan aanpakken? Ouderen die te “lastig” zijn, onder druk zetten om aan te geven dat “hun tijd” om te gaan gekomen is? Ik weet dat er nu een pak mensen steigeren en zeggen “ja maar, het gaat altijd om iemands eigen keuze”, maar laat ons eerlijk wezen: onze keuzes worden elke dag beïnvloedt door de maatschappij rondom ons en nog het meest door de mensen die ons het nauwst nabij staan. Ik zie nu al jaren euthanasie opschuiven van het punt “die persoon is toch bijna dood” naar mensen “nog in de fleur van hun leven maar weten dat ze gaan aftakelen”. Psychisch lijden is al toelaatbaar, nu gaan we het criterium “ik ben het moe” ook toelaten? We stellen anderzijds vast dat in onze maatschappij meer dan ooit mensen met depressies kampen. De verkoop van antidepressiva is nog nooit zo hoog geweest. Tegelijk roept iedereen dat er te weinig middelen voorzien zijn voor psychologische hulp. Iedereen stelt vast dat hoewel we meer dan ooit letterlijk verbonden zijn, de eenzaamheid groter dan ooit tevoren is. Moeten we dan echt op dit punt in onze tijdslijn gaan beslissen dat geassisteerde zelfmoord best ok is? Is het feit dat mensen hier naar vragen, niet eerder een signaal van een maatschappij die faalt om in te gaan tegen die depressies, om adequate hulp te voorzien en naastenliefde te tonen? Ik ben altijd heel voorzichtig om vanuit mijn ethisch denken als gelovige standpunten neer te leggen, maar voor mij mag het nu toch ook eens duidelijk gezegd worden. Ik wil gerust de stem zijn van diegene die denken dat het nu wel welletjes is geweest en we eerder de kwaal dan de symptomen moeten bestrijden. Laat ons aub eerst zorgen dat er heel wat mensen minder levensmoe zijn dan hen gewoonweg een uitstapclausule aan te bieden. Dat is simpelweg mijn mening als mens en als christen. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** euthanasie, geloof, maatschappij --- ### [5 redenen waarom ik mormoon ben](https://geenszins.info/5-redenen-waarom-mormoon/) **Published:** juli 31, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Iemand stelde me onlangs de vraag waarom ik mormoon ben geworden en niet gekozen heb voor een andere christelijke denominatie. Interessante vraag, waar ik met plezier probeer op te antwoorden in vijf belangrijke redenen, hoewel het er in werkelijkheid meer zijn, maar minder *exclusief* verbonden zijn aan het mormonisme. ## 1. Levende profeten [![Levende profeten](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/levende-profeten-300x113.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/levende-profeten.jpg)Deze is vrij exclusief voor mormonen. Ik kan maar moeilijk geloven dat God vanaf Adam tot Zijn kinderen heeft gesproken, meestal door profeten en dat Hij daarmee gestopt is nadat Jezus gestorven is. Andere christenen halen aan dat de Bijbel het sluitstuk is en dat God onveranderlijk is. Met die laatste stelling ga ik akkoord en net daarom kan ik niet akkoord gaan met de eerste. God mag dan misschien niet veranderen, maar wij veranderen wel. Onze leefwereld verandert constant, evenals ons kennisniveau. Ik kan me niet inbeelden dat God ons nu zomaar aan ons lot overlaat en dat we het moeten doen met teksten die 2000 jaar en ouder zijn. Daarom ben ik blij dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geleid wordt door een profeet, twee raadgevers en twaalf apostelen. Deze vijftien wijze mannen zijn allemaal profeet en geven ons advies over hoe we in deze tijden ons leven best inrichten om aan het voorbeeld van Christus te voldoen. De wereld om ons heen verandert zo snel en we krijgen constant nieuwe uitdagingen. Ik ben blij dat er nog profeten zijn die in naam van God spreken en ons kunnen helpen. Het tegengestelde lijkt me eerder te getuigen van een hardvochtige koude God die niet meer om ons zou geven. ## 2. Nieuwe schriftuur [![Het Boek van Mormon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/boek-van-mormon-300x226.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/boek-van-mormon.jpg)Dit sluit aan op het vorige punt. De Bijbel is een verzameling van gebeurtenissen en uitspraken van profeten die waardevol zijn om te bestuderen. Maar ze laten ook veel vragen open. Daarom is het goed om nog bijkomende boeken te hebben met extra openbaring die meer duidelijkheid geven omtrent een heel aantal antwoorden. Mormonen hebben buiten de christelijke Bijbel ook nog het Boek van Mormon, De Parel van Grote Waarde en de Leer & Verbonden. Persoonlijk hou ik van deze laatste omdat dit echt openbaringen zijn die gegeven zijn voor onze tijd. Maar ik hou evenzeer van de artikels en boeken die onze profeten schrijven omdat ze nog meer aangepast zijn aan de dag van vandaag. Ik geloof dan ook dat er trouwens nog wel schriftuur zal opduiken en dat de openbaringen zullen aangevuld worden. Daarin gaan punt één en twee hand in hand samen. ## 3. Een eeuwig huwelijk [![voor tijd en eeuwigheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/for-time-and-eternity-300x238.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/for-time-and-eternity.jpg)Voor mij zowat de belangrijkste reden om mormoon te worden. Een huwelijk dat de dood overstijgt. Waar velen gelovige mensen die trouwen te horen krijgen “tot de dood ons scheidt”, krijgen mormonen bij hun verzegeling te horen “voor tijd en eeuwigheid”. Voor tijd is hier op aarde, voor eeuwigheid is voor al wat hierna komt. Dit is voor mij ook veel meer in overeenstemming met wat in de Bijbel \[note\]Matteus 18:18\[/note\] staat: > Voorwaar, Ik zeg u: Alles wat u op de aarde bindt, zal in de hemel gebonden zijn; en alles wat u op de aarde ontbindt, zal in de hemel ontbonden zijn. Een huwelijk dat op aarde gesloten wordt, moet ook verder gaan na de dood in de hemel. Mormonen geloven heel sterk in het belang van gezin en familie, banden die eeuwig doorlopen en die nodig zijn om iedereen terug te verbinden met hun hemelse vader. Ik zeg vaak dat zelfs als dit de enige belofte is die waar zal blijken te zijn na de dood, het voor mij al voldoende is om te blijven geloven en mormoon te zijn. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet meer samen zou zijn met de mensen van wie ik houd. God is vooral liefde en dan zou die God de belangrijkste liefde verbreken wanneer ik sterf? Daar kan ik niet in geloven… ## ## 4. Dopen pas vanaf acht jaar [![Mormoonse doop](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/doop-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/doop.jpg)Op zich vind ik het niet zo belangrijk, maar de doop vanaf acht jaar staat wat mij betreft symbool voor iets heel belangrijks, met name dat wij ieder van ons zelf verantwoordelijk zijn voor wat we goed en fout doen. En niet dat we allemaal zondig geboren worden door de zondeval van Adam en Eva. Een zonde kan je immers maar begaan als je vrijwillig en gewetensvol een gebod van God overtreedt. Kleine kinderen hebben nog niet voldoende vermogen om goed van kwaad te onderscheiden, dus ik vind het eigenlijk een belediging van God als kleine kinderen die niet gedoopt zijn, voor eeuwig verdoemd zouden zijn. Ik ben dus blij dat dit binnen de mormoonse traditie past van het ganse Heilsplan dat we allemaal moeten leren en onderscheid maken tussen goed en kwaad. Dat we de verzoening van Christus hebben om onze zonden vergeven te krijgen, als we daar bewust voor kiezen. Kinderen van acht jaar kunnen ook nog niet het ganse verhaal bevatten, maar op die leeftijd beginnen ze toch al te weten wat goed is en wat niet. En pas vanaf dat moment heb je de vergiffenis van zonden nodig, waar de doop toch symbool voor staat. ## 5. Het is een levensvisie [![Wat betekent het mormonisme?](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/Mormon_Global-Christ-Centered_12-13-13_Infographic-82x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/Mormon_Global-Christ-Centered_12-13-13_Infographic.jpg)Last but not least. Mormoon zijn is meer dan enkel op zondag naar de kerk gaan. OK, ook bij mormonen heb je zondagschristenen, dat hoor je mij niet ontkennen. Maar mormoon zijn betekent dat je elke dag bezig bent met wat Christus betekent in je leven. Dagelijks bidden en in de Schriften lezen, is een uiterlijk kenmerk, maar veel belangrijker is hoe je met anderen omgaat. Mormonen bijvoorbeeld hebben een systeem waarbij ieder gezin toegewezen wordt aan broeders en zusters die hen helpen, zowel geestelijk als met andere problemen. Je staat er nooit alleen voor. Je helpt anderen en wordt zelf geholpen. Een gemeenschap waarin niemand in de kou blijft staan, tenzij hij of zij dat zelf wil natuurlijk. Ook omwille van punten één en twee heb je richtlijnen hoe je vandaag moet leven volgens het voorbeeld van Christus, wat het betekent om je naaste lief te hebben. Het ganse systeem geeft richting aan je leven en dat vind ik een absoluut pluspunt. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** mormonisme --- ### [Straf grote gezinnen niet af aub](https://geenszins.info/straf-grote-gezinnen-af-aub/) **Published:** juli 12, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Grote gezinnen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/groot-gezin-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/07/groot-gezin.jpg)Minister van Financiën Johan Van Overtveldt [stelt een wijziging voor](http://www.standaard.be/cnt/dmf20170712_02968661?utm_source=twitter&utm_medium=dlvr&utm_campaign=twitterfeed) in de fiscale aftrek voor kinderen. Momenteel stijgt de fiscale aftrek progressief naargelang het aantal kinderen ten laste. Eén kind levert een belastingvrije som van 1.550 euro op, twee kinderen 3.980 euro, drie kinderen 8.920 en vier kinderen 14.420 euro. Het nieuwe voorstel kiest voor een forfait per kind, waarbij het bedrag van 2300 wordt genoemd. Gezinnen met één of twee kinderen gaan er dus op vooruit, voor grote gezinnen vanaf drie kinderen is het nieuwe voorstel financieel nadelig. Het is op korte tijd de tweede keer dat de politiek een weg kiest die eigenlijk zegt dat grote gezinnen niet langer gewenst zijn. Ook de kinderbijslag wordt hervormd zodat gezinnen vanaf drie kinderen minder geld zullen krijgen dan voorheen. Als reden geeft men vaak op dat de demografische situatie van gezinnen nu eenmaal is veranderd en dat men minder vaak grote gezinnen aantreft. Maar moet een overheid geen signaal geven over wat wenselijk is? Men geeft toch ook een financieel voordeel aan elektrische wagens net omdat men meent dat dit voor een betere toekomst zal zorgen? Is dat dan niet zo voor grote gezinnen? Onze maatschappij “produceert” momenteel sowieso al te weinig kinderen om ons bevolkingscijfer op hetzelfde niveau te houden. Als mormoon vind ik dit ook spijtig. Je ziet vaak nog grote gezinnen bij leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen omdat mormonen weten dat kinderen een gift zijn van God. Kinderen zijn een zegen en horen bij het eeuwige plan van God. De mormoonse kerk hecht echter ook veel belang aan keuzevrijheid en ieder gezin is vrij in haar keuze omtrent het aantal kinderen. In die zin vind ik het spijtig om te merken dat onze overheid kiest voor een weg die grote gezinnen als een luxe gaan beschouwen. Je kan anderzijds ook stellen dat ieder kind gelijk is en dus voor een gelijke aftrek zijn, maar dan zou je het bedrag moeten gelijktrekken op minstens het niveau van het derde kind rond de 4500 euro om op die manier een ondersteuning te bieden bij gezinnen die willen kiezen voor meer dan twee kinderen. Tegelijk zou er ook aandacht gegeven moeten worden aan kinderen in kwetsbare situaties: alleenstaande ouders, gehandicapte kinderen, kansarme gezinnen, … Laat ons hopen dat de overheid beseft dat kinderen een zegen zijn en dat ze een kindvriendelijk fiscaal beleid zal voeren. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gezin --- ### [De zegen van grotere units](https://geenszins.info/zegen-grotere-units/) **Published:** juni 3, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Een groter geheel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/the-bigger-picture-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/the-bigger-picture.jpg)We zijn inmiddels een paar weken verder sinds er werd aangekondigd dat er verschillende gemeenten zouden verdwijnen en samengevoegd worden met bestaande wijken of zouden samensmelten met nieuwe wijken (een wijk is een lokale unit in de mormoonse kerk, zoals een parochie in de rooms-katholieke kerk). Wat kunnen we er nu al van zeggen? ## Grotere units brengen zegeningen Onze leiders hebben duidelijk aangegeven dat één van hun bezorgdheden was dat in kleinere units het altijd dezelfden zijn die leidinggevende en dus veeleisende roepingen hebben. Zo woog het kerkwerk vaak op dezelfde gezinnen en families. Anderzijds was het ook vaak zo dat in kleinere gemeenten de jeugd vaak alleen zat of samengevoegd wordt met redelijk wat leeftijdsverschillen tot gevolg. Je legt het evangelie immers niet op dezelfde manier uit aan een zevenjarige als aan een twaalfjarige. Aan die twee bezorgdheden is duidelijk tegemoetgekomen. Zo zijn mijn twee zonen plots niet meer de enige die op zondag bij de jongemannen zitten, maar hebben ze verschillende leeftijdsgenoten, die een zelfde achtergrond hebben. Vrienden die dus begrijpen wat het betekent om te geloven, maar ook zeuren dat ze op zondag op tijd hun bed uit moeten om 3 uur lang naar de kerk te gaan. Zo zie ik ook dat er eindelijk werk kan gemaakt worden om jeugdklassen verder te splitsen per leeftijd zodat er makkelijker op maat kan gewerkt worden. OK, er zijn kinderziekten *(sorry voor de woordkeuze)* om daar mee leren om te gaan, maar het is duidelijk een zegen. Ik kan daar zelf over getuigen als ik merk dat mijn jongens op die paar weken tijd al liever naar de kerk gaan en enthousiast zijn over hun jongemannenpresident. Ik kan zelf ook bevestigen dat het een verademing is om eindelijk eens één roeping te hebben (nu ja, twee eigenlijk, maar toch al geen vier of vijf meer). Het is zelfs even wennen, maar het laat me nu toe om eindelijk eens een roeping echt in de diepte te kunnen uitwerken. Geen twijfel mogelijk dat ook anderen dit (zullen) ondervinden en dat dit de werking van de wijken zal ten goede komen. ## Geen problemen? [![Geen problemen maar oplossingen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/no-problem-but-solution-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/no-problem-but-solution.jpg)Is het dan enkel rozengeur en maneschijn? Neen, iedere verandering is aanpassen. Ik ondervind iedere keer als ik van een roeping ontheven word, dat het een aanpassing vergt. Een mens is sowieso geneigd om vast te houden aan wat hij heeft. Het nieuwe is onbekend en dus soms ook onbemind. Zo is het dus ook met de nieuwe wijken. Ja, een kleine gemeente had ook zijn charme. Je kende iedereen tot op redelijk goed niveau. Je hing als een blok aan mekaar, want met dat groepje moest je het zien te redden. Nu ken ik de meeste nieuwe gezichten niet eens bij naam. Dat zal een tijd vergen. Ik kan ook goed begrijpen dat heel wat mensen eerst argwanend waren tegen deze verandering. Als je tientallen jaren met quasi dezelfde mensen elke week samenkomt, dan is het gewoon niet leuk als dit plots verandert. Laat staan als groepen opgesplitst worden. Gelukkig is dat tot een minimum beperkt gebleven en is men meestal met de hele groep verhuisd naar een andere wijk. Het is dan ook heel goed te begrijpen dat op de ringconferentie deze beslissing bij sommigen met een aarzelend handje werd ondersteund. Maar geloof is hopen op wat je niet (onmiddellijk) kan zien en dus was hier zeker ook geloof nodig. Hoop ook. Hopen op het feit dat onze leiders echt op inspiratie handelden en dat de zegeningen zullen volgen. ## Onze kerk is niet democratisch maar theocratisch Er wordt misschien geopperd dat deze beslissing in het grootste geheim door een klein groepje werd voorbereid, maar is dat zo abnormaal? In de eerste plaats was het de laatste maanden geen “groot” geheim meer. Al meer dan een half jaar gonsde het van de geruchten. Maar daarbij komt ook het feit dat je zoiets best degelijk voorbereid zonder veel onzekerheid te creëren. Waar de kritiek klinkt dat dit allemaal gebeurd is zonder *polderoverleg*, lijkt men te vergeten dat onze kerk geen democratie is, maar een theocratie. Ze wordt geleid door Jezus Christus die via de Heilige Geest zijn werklui, wij dus, feilbare mensen, aanstuurt om beslissingen te nemen. Wie weet wat er gebeurd zou zijn met bilateraal overleg? Daar zien we in België elke dag de gevolgen van: compromissen die je nadien een draak van een oplossing vindt. Als je één iemand inzeg had gegeven in de keuze naar welke unit hij of zij zou gaan, dan moet je dat aan iedereen geven. Waar is dan nog de orde in het koninkrijk van Christus op aarde? In dat geval was er waarschijnlijk jaren gepalaverd om het proberen iedereen naar de zin te maken, wat nooit zou gelukt zijn. Hadden de hardste roepers dan het laken het meest naar zich toegehaald? Zo werkt onze kerk helemaal niet. Integendeel, ze moet vooral rekening houden met hen die niet zo hard roepen. ## Vlaanderen versus Nederland [![Vlaanderen versus Nederland](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/belgie-nederland-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/belgie-nederland.jpg)Ik hoor ook dat het opvallend is dat er veel meer units verdwenen zijn in het Vlaamse gedeelte van onze ring dan in het Nederlandse deel. Kwatongen zouden zelfs durven opperen dat dit komt omdat onze ring geleid wordt door een Nederlander. Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt. Als het vorige verwijt al steek zou houden, dan moeten we er op wijzen dat dat kleine groepje dat beslist heeft, bestaat uit één Nederlander en twee Vlamingen. Voor zover ik hoor, heeft men zich heel objectief laten leiden door een reeks van criteria. Vooral de afstand tot de kerk was een heel belangrijk gegeven. Verder moest men dan ook kijken waar er al wijken waren en waar de geschikte gebouwen stonden. Geen makkelijke oefening, als je het mij vraagt. Misschien zijn er mensen die denken dat we beter een Belgische ring hadden in plaats van een Vlaams/Nederlandse ring. Ik zie niet in hoe dit kan helpen. Een Belgisch gevoel bestaat niet. Een Vlaming heeft duizend keer meer gemeen met een Nederlander, dan met een franstalige Belg. Geloof is sowieso een cultureel gegeven en Europa wordt in twee grote culturele families gedeeld: de noordelijke germaanse cultuur en de zuidelijke romaanse cultuur. Die scheidslijn loopt dwars door België. België is hoedanook een ramp als het op eenheid aankomt en steeds meer lijkt het er op dat we ooit zullen scheiden. De enige keer dat een Vlaming naast een Waal zit, is als de Rode Duivels spelen. Ik ken tientallen (meer dan honderd) *Hollandse* broeders en zusters, en mijn Waalse geloofsgenoten die ik ken kan ik op één hand tellen. ## Meer bijdragen vanuit Vlaanderen Een stuk kritiek die al langer gegeven wordt en los staat van deze consolidatie van units, houdt ergens wel steek. De jongerenwerking over de ringen heen, heeft een overwegend Hollands trekje. Als er verplaatsingen moeten gemaakt worden om onze gelovige tieners samen te brengen, dan is het meestal naar het noorden trekken. Kampen en bijeenkomsten mogen ook wel eens in Vlaanderen georganiseerd worden hoor. Maar misschien nu dat er zoveel ontdubbelingen van roepingen zijn, dat er net voldoende vrijwilligers zullen zijn die geroepen worden om dit ook eens in onze ring te organiseren? Laat dat alvast een oproep zijn aan ons ringpresidium. Ook de kritiek dat het niet voor iedereen zomaar haalbaar is om nu de verdere verplaatsing te maken, klopt soms. Voor wie geen eigen wagen heeft, is het niet evident om met openbaar vervoer naar de kerk te komen. Zeker voor de grensoverschrijdende wijken is dit ver van evident. Soms is er zelfs geen openbaar vervoer op zondag van de vroegere *gemeentehoofdstad* naar de nieuwe *wijkplaats*. De oproep aan leden om een tandje bij te steken, is ook mooi, maar spijtig genoeg ook makkelijker gezegd dan gedaan. Gezinnen gaan vaak samen naar de kerk en dan zit hun wagen vol. Een ander gezin meenemen is niet altijd even makkelijk. Twee keer heen en weer rijden, is opnieuw een extra druk op de gezinnen die dit willen en kunnen doen. De belofte dat het voor iedereen maximaal drie kwartier weg is, geldt alleen voor wie niet afhankelijk is van openbaar vervoer of anderen. Ook praktisch in de gebouwen zelf is het niet evident. Sommige gebouwen waren niet voorzien om plots een wijk te zijn die bijna groot genoeg is om opnieuw gesplitst te worden. Nu is er misschien soms volk genoeg om jongerenklassen te splitsen, maar zijn er te weinig lokalen. ## Morren of uitdaging aangaan? Je kan daar over morren, maar je kan ook vertrouwen dat dit een uitdaging is. Een mormoon ben je maar als je gelooft in het feit dat we hier zijn om uitdagingen aan te nemen, als je gelooft dat we gestreched moeten worden om nieuwe soepelheid op te doen. Denken dat onze leiders daar niet hebben bij stilgestaan, zou betekenen dat we denken dat het idioten zijn. Ik geloof dat zeker niet. Zijn er kant-en-klare oplossingen? Neen. Er zullen nieuwe gebouwen moeten komen en die staan er niet meteen. Moeten die nieuwe gebouwen trouwens in dezelfde stad komen? Voor mij hoeft dat niet. Misschien dat het beter is om een nieuwe wijkplaats te kiezen die beter gelegen is voor iedereen. ## We zijn allemaal zendelingen Ook voor de zendelingen is het niet altijd evident. Kunnen zij actief blijven in een stad waarin we geen kerkgebouw hebben? Laat ik daar op zeggen dat zendelingen geen kerkgebouw nodig hebben, maar wel een levende kerk. En die heb je van zodra twee of meer in Zijn naam in geloof samenkomen. In geloof, dus zonder morren en met veel zin voor initiatief. Nu plots gaan stellen dat leden geen zin meer zouden hebben om anderen over hun geloof te verstellen omdat er geen zendelingen meer in hun stad zijn… Ik kan er niet goed bij. Zet mij ergens alleen en ik zal nog enthousiast praten over mijn geloof. We zijn een zendingskerk en ieder lid is een zendeling. We evangeliseren door ons voorbeeld en gebruiken woorden waar nodig. We moeten misschien ook durven vaststellen dat het niet meer echt van deze tijd is om zendelingen de baan op te sturen en van deur tot deur te gaan. Er zijn veel efficiëntere methodes. Ik help onze zendingspresident al langer om meer online zendingswerk op poten te zetten. Ja, waarschijnlijk zal ook onze zending zich aan de nieuwe realiteit moeten aanpassen en zendelingen meer centraliseren en een auto ter beschikking stellen. Maar hoe dan ook moeten we zelf meer de hand aan de ploeg slaan: geen zendelingen meer? OK, des te meer rust de taak op onszelf om zendeling te zijn. ## Vertrouwen als Nephi [![nephi en zijn morrende broers](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/nephi-en-zijn-morrende-broers-221x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/06/nephi-en-zijn-morrende-broers.jpg)Wederom, ik begrijp dat er vragen worden gesteld. Een vraag stellen is niet verkeerd. Ik heb zelfs begrip voor hen die morren. Er is niets verkeerd aan je mening op volwassen wijze geven. Maar uiteindelijk draait het om geloof. En dus vertrouwen. Ook in onze leiders en in deze beslissing. Zal deze beslissing tot consolidatie een goede beslissing zijn? Ik kan het antwoord niet geven, maar ik kan wel zeggen dat het niet van onze leiders zal afhangen, maar van onszelf. Zij hebben ons de richting gewezen, maar de reis moeten wij ondernemen. Je kan dat getrouw doen als Nephi of je kan tegenwerken zoals zijn broers. Die vrije keuze hebben we allemaal. *Disclaimer: ik weet dat ik enkele tere onderwerpen heb aangesneden en dat ik antwoord geef op wat sommigen denken en zeggen. Ik wil niemand kwetsen, maar ik wil gewoon eens zeggen hoe ik er over denk en hoe ik mijn geloof in deze kwestie laat zegevieren. Sorry voor wie hier aanstoot aanneemt; aan hen vraag ik nu al vergiffenis. Laat aub uw reacties hieronder gerust achter, maar hou het vriendelijk aub.* **Categorieën:** Geloof **Tags:** beleid, geloof, vertrouwen --- ### [Jehova's Getuigen verboden in Rusland](https://geenszins.info/jehovas-getuigen-verboden-rusland/) **Published:** april 27, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Jehova's getuigen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/jevohas-getuigen-300x199.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/jevohas-getuigen.jpg)Godsdienstvrijheid staat wereldwijd onder druk, met name ook in Rusland. Het hooggerechtshof in Rusland heeft recent geoordeeld dat de Jehova’s Getuigen een extremistische organisatie vormen. Deze juridische strijd was al jaren aan de gang tegen de organisatie, die volgens de Russische autoriteiten een staatsvijandige sekte is die aanspoort tot haat. Met dit vonnis worden in één klap alle activiteiten van de Jehova’s Getuigen in het land verboden. Volgens de Russische overheid is de organisatie nefast voor het gezinsleven, spoort zij aan tot haat en brengt ze mensenlevens in gevaar. Door de uitspraak wordt het nationale hoofdkwartier van Jehova’s Getuigen in Sint-Petersburg gesloten. Verder legt de overheid beslag op alle eigendommen in het hele land. Daardoor moeten 395 lokale afdelingen de deuren sluiten. De bevoegde minister verbiedt ook alle ‘extremistische publicaties’ van de organisatie. Het proces duurde zes dagen en de rechters van het hooggerechtshof bekeken vooral de pamfletten van de organisatie. Volgens het Hooggerechtshof wordt daarin aangespoord tot haat tegenover andere groepen. De advocaten van de Jehova’s Getuigen gaan in beroep op basis van de Russische grondwet die vrijheid van godsdienst waarborgt. Ze willen zelfs naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg trekken. Onder het communisme werden heel wat religies verboden, waaronder de Jehova’s Getuigen. Pas sinds 1991 mochten ze hun activiteiten in Rusland hervatten. Maar het bleef boetes en straffen regenen. Daarin staan ze echter niet alleen. De Russische overheid beschouwt hen als een sekte, net zoals mormonen of zevendedagsadventisten. Het is duidelijk dat naarmate Poetin aan macht wint, hij religies, buiten de “staatskerk”, wil beperken. Ook De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft al gevolgen te dragen. Zendelingen mogen zomaar niet meer de straat op en mogen enkel nog “prediken” binnen de muren van hun kerken. Godsdienstvrijheid staat wereldwijd onder druk. Naarmate de publieke opinie meer en meer de link legt tussen terreur en bepaalde religies, stijgt de ondersteuning van een onderdrukking van godsdienstvrijheid. Ook bij ons… Kijk maar hoe bijvoorbeeld een gemeente als Nevele wou proberen haar lokalen niet meer ter beschikking te stellen van religies. Of nog, hoeveel bijval Open VLD kreeg met het voorstel om religies geen subsidies meer te geven. Gelovigen worden een minderheid. Daar is op zich niks mis mee, alleen moeten we zorgen dat het geen paria’s worden. **Categorieën:** Geloof **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [Moet een religie zelf bedruipend zijn?](https://geenszins.info/moet-religie-zelf-bedruipend/) **Published:** april 15, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Een discussie die van tijd tot tijd opduikt, is die over financiering van religies. Vandaag, de dag voor Pasen, bond Gwendolyne Rutten, voorzitster van Open-VLD, de kat de bel aan: > ‘Alle religies moeten zichzelf bedruipen’ [pic.twitter.com/ntGJQmI23Z](https://t.co/ntGJQmI23Z) > > — De Standaard (@destandaard) [April 15, 2017](https://x.com/destandaard/status/853107152373796864?ref_src=twsrc%5Etfw) Ik vind persoonlijk de vraag niet verkeerd. Een overheid moet durven historische akkoorden evalueren. Zo logisch de keuze was van het jonge België om de katholieke kerk te financieren in ruil voor een vrede tussen kerk en staat, zo logisch is het vandaag om na te gaan of dit nog nodig is. België financiert de erkende religies niet enkel op het vlak van infrastructuur \[footnote\]Gemeenten betalen kerkgebouwen via de kerkfabriek\[/footnote\] maar ook door de bedienaars te financieren via het ministerie van justitie. Priesters (en equivalenten in de andere erkende religies) krijgen hun loon van de staat betaald. Nu er nog zo weinig mensen naar de kerk gaan, is het veel logischer dat dit in vraag gesteld wordt dan vroeger, hoewel ik vind dat aantallen er weinig mee te maken hebben. Er zijn meer dan genoeg voorbeelden te vinden van zaken die door de overheid gesubsidieerd worden net omdat ze niet zelfbedruipend zijn. Het argument dat we via onze belastingen betalen voor iets waar we niet van genieten, is het slechtste argument dat je kan vinden. Ik ga niet voetballen, dus waarom betaal ik voor het voetbalveld in onze gemeente of voor de politie bij grote wedstrijden… bij wijze van voorbeeld. Waarom krijgt de opera subsidies? Omdat ik er wel van hou, maar de meerderheid niet? Zo kan ik nog lang doorgaan. Ik vind het dus logisch dat de vraag komt dus we moeten op zoek naar een antwoord, maar het antwoord kan niet komen omdat een minderheid er van geniet. Dan moeten er dus veel dingen afgeschaft worden. ## Waarom religies wel/niet financieren? [![Moeten we religies financieren?](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/religie-geld-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/religie-geld.jpg)We moeten de vraag beantwoorden door de voor- en nadelen te beschouwen. Het grote voordeel van iets te betalen, is dat je waar voor je geld kan eisen. Als de overheid religies financiert, dan kan ze bepaalde eisen stellen. Dit is wel dansen op een slappe koord, want één van de eigenschappen van een democratie die de rechten van de mens respecteert, is dat men vast houdt aan scheiding tussen kerk en staat en men godsdienstvrijheid toelaat. De inmenging in het geloof kan dus maar algemeen en beperkt zijn. Men kan volgens mij wel perfect gaan eisen dat een religie de democratie moet respecteren en niet opruiend mag gebruikt worden. Men kan ook eisen dat een religie de vrijheid die ze krijgt, ook aan een andere religie moet gunnen. Dus ook de vrijheid om niet tot die religie te behoren. Een religie mag van mij gerust stellen dat ze de enige ware is, maar ze mag niemand afrekenen om niet tot die ene te behoren. In de huidige discussie komt ook naar voren dat het een voordeel is dat men religies niet afhankelijk gaat maken van buitenlandse en/of schimmige financieringen of geldschieters. “Men preekt het woord van wiens brood men eet” of zoiets. Daar tegenover als tegenargument staat alvast niet het argument van aantal. Zeker in het licht van de genoemde controle, is het irrelevant om niet naar aantallen te kijken. De andere argumenten zitten dan ofwel in het puur financiële (we kunnen niet alles financieren – niet iedere kunstenaar krijgt subsidies) ofwel in de fundamentele discussie omtrent scheiding tussen kerk en staat. In dat laatste kiest men misschien beter voor de totale scheiding. Vanuit de religie zou men daar eerder voor kunnen opteren en zeggen “bemoei je niet met ons, we moeten je geld niet”. Vanuit de staat zou men zeggen dat men op die manier kiest voor totale godsdienstvrijheid. ## Mormonen zorgen voor zichzelf Ik kan het antwoord niet geven voor anderen, ik kan enkel mijn mening geven, zonder ze te willen opdringen. Ik wil ten eerste er op wijzen dat ik als mormoon weet dat een kerk zelf bedruipen moeilijk maar haalbaar is. Mormonen geven 10% van hun inkomsten af aan De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen als [tienden](https://www.mormonisme.info/waarom-betalen-mormonen-tienden-en-vastengaven/). Daarmee bedruipen ze zelf hun kerkbezigheden. Tegelijk wil ik er wel op wijzen dat deze zelfbedruiping maar geldt voor de kerk in zijn geheel. Landen zoals België die maar weinig leden kennen, worden de facto netto gefinancierd vanuit de tienden van landen waar veel mormonen zijn (de facto meestal de VS). Ik geef dit maar mee omdat sommigen vandaag als oplossing naar voren schuiven dat financiering van buiten de EU moet gestopt worden. Vanuit deze persoonlijke ervaring ben ik voornamelijk geneigd om te stellen dat financiering van de overheid beter stopt. Ik ben voor gelijkheid: ofwel financier je alle religies ofwel geen enkele. Eigenlijk ben ik benieuwd naar jullie meningen… **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** overheid, religie --- ### [Het magische ondergoed van de Mormonen](https://geenszins.info/het-magische-ondergoed-van-de-mormonen/) **Published:** oktober 19, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Nog zo’n vraag die me af en toe wel eens gesteld wordt, is over ons “magisch ondergoed”. Wie googlet op “mormonen” komt dit wel eens tegen en dit prikkelt altijd enorm de nieuwsgierigheid. Zeker als men merkt dat de meeste Mormonen terughoudend zijn om hierover te praten. Een vaak gehoorde uitleg is “dit is heilig voor ons, daarom praten we er weinig over” of nog mooier in het Engels *“This is sacred, but not a secret”*. \[stextbox id=”info”\]Lees meer over het mormoons ondergoed op [mormonisme.info](https://www.mormonisme.info/dragen-mormonen-magisch-ondergoed/)\[/stextbox\] Net daarom vind ik het super dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen nu een video heeft online gezet die de puntjes op de i zet. Het is niet geheimzinnig, maar we vragen gewoon dat er met respect wordt over gesproken. Ieder geloof heeft zijn symbolen. Pastoors dragen kazuifels, nonnen dragen habijten, boeddistische monniken hun safraangewaden, Joden hun keppeltje… Religie en symbolen zijn onlosmakend met mekaar verbonden. Mormonen dragen hun symbolen dicht op het lichaam, onzichtbaar voor de buitenwereld. Als teken van een intieme en innige band met God. Magisch is het zeker ook niet. Wij geloven dat het dragen van deze gewaden ons beschermt tegen onheil, omdat ze symbool zijn van onze getrouwheid aan de verbonden die we gesloten hebben met Hemelse Vader en we in ruil bescherming genieten. Geloof kan bergen verzetten en bijgevolg zijn er mensen die misschien te ver door slaan in het alledaagse en gaan zeggen dat het ondergoed effectief op magische wijze hen beschermt tegen ziekte en ongevallen. Ik zelf geloof dat het een symbool is en niet het gewaad zelf bescherming brengt, maar wel ons geloof en getrouwheid die ons kan beschermen, indien nodig letterlijk zelf. Is dat gek? Iedereen zal zeggen dat wie ongeschonden uit een verschrikkelijk ongeval komt, een goede engelbewaarder heeft. Die engelbewaarder is even magisch als onze gewaden. En als we dan toch over onze religieuze symbolen praten: dit filmpje toont ook de gewaden die we dragen in onze tempels. Zijn ze raar? Niet meer of minder dan de tiara’s en kazuifels die de paus draagt, bij wijze van spreken. Ze zijn een symbool, gebaseerd op de symbolen die we in de Bijbel vinden. Onze kerk is een herstelde kerk, dus keren we terug naar de symbolen die God zelf heeft geopenbaard vanouds. En omdat we ze niet zichtbaar dragen in de buitenwereld, worden ze als *raar* beschouwd. Dus als je nog eens met Mormonen praat over hun gewaden, noem ze niet spottend ons magisch ondergoed. We geven graag respect aan ieders mening en we genieten er zelf van als iemand evenveel respect voor ons erfgoed toont door de juiste benaming te gebruiken: onze tempelkleden en het kleed van het heilig priesterschap. Respect komt door begrip en daarom ben ik blij dat we dit eens gewoon kunnen meegeven en dit filmpje tonen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** gewaden, mormonen, religieuze symbolen, tempelkleed --- ### [Getting it right: over tienden en verhongeren](https://geenszins.info/getting-it-right-tienden-en-verhongeren/) **Published:** april 6, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Ik hou Twitter regelmatig in de gaten om te zien wat er over mormonen wordt geschreven. Deze week schrok ik van volgende tweet over tienden: https://twitter.com/rangbyung/status/849337083680481280 Wow, zoals het daar staat, klinkt het verschrikkelijk. “Geef je geld aan de kerk, dat is belangrijker dan voor je gezin zorgen”. Echt wel de moeite om eens stil bij te staan, want zo gaat het echt niet met tienden. Blijkbaar heeft *Ikje Ergens* [deze blog](http://www.alternet.org/news-amp-politics/watch-mormon-leader-offers-vile-justification-children-going-hungry) gelezen en daar staan enkele straffe uitspraken: > He went hungry often times because his parents had to pay the church. Deze hele Alternet blog gaat er over hoe een leider van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zou gezegd hebben dat geld betalen aan de kerk belangrijk is dan eten kopen voor je kinderen. Dit artikel is echter gebaseerd op een ander artikel dat je kan vinden op [deze website](http://www.patheos.com/blogs/friendlyatheist/2017/04/03/mormon-leader-tells-followers-to-always-pay-their-tithes-even-if-it-means-their-families-starve/). Daar komt er al iets meer informatie bij, met name dat deze man getuigt van het feit dat als je tiende betaalt, God altijd zorgt dat je uiteindelijk toch genoeg hebt. Het verwijt van Patheos is echter nog steeds dat tiende betalen belangrijker is dan eten kopen. De auteur verwijt de kerk trouwens dat ze als christelijke groep beter voor mekaar zouden zorgen. Men zet er zelfs een youtube video bij met een titel in die zin en in die video hoor je enkele uitspraken in die zin. ## En nu de waarheid over tienden en de toespraak [![Elder Cordon over tienden](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/eldercordon-300x168.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/04/eldercordon.jpg)Nu moet je weten dat men eigenlijk refereert aan een toespraak Elder Valeri V. Cordón, een zeventiger van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het is dus eigenlijk de moeite om eens te lezen wat [Elder Cordon echt heeft gezegd](https://www.lds.org/general-conference/2017/04/the-language-of-the-gospel?lang=eng): > Powerful teaching is extremely important to preserve the gospel in our families, and it requires diligence and effort. De toespraak gaat over hoe belangrijk het is om als ouders het evangelie aan je kinderen te leren door het goede voorbeeld te geven. Eén van de voorbeelden gaat inderdaad over tienden en gaat als volgt: > When I was young, I worked in my father’s factory during vacations. The first question my father always asked after I received my salary was “What are you going to do with your money?” > > I knew the answer and responded, “Pay my tithing and save for my mission.” > > After working with him for about eight years and constantly answering his same question, my father figured he had taught me about paying my tithing. What he didn’t realize was that I had learned this important principle in just one weekend. Let me tell you how I learned that principle. > > After some events related to a civil war in Central America, my father’s business went bankrupt. He went from about 200 full-time employees to fewer than five sewing operators who worked as needed in the garage of our home. One day during those difficult times, I heard my parents discussing whether they should pay tithing or buy food for the children. > > On Sunday, I followed my father to see what he was going to do. After our Church meetings, I saw him take an envelope and put his tithing in it. That was only part of the lesson. The question that remained for me was what we were going to eat. > > Early Monday morning, some people knocked on our door. When I opened it, they asked for my father. I called for him, and when he arrived, the visitors told him about an urgent sewing order they needed as quickly as possible. They told him that the order was so urgent that they would pay for it in advance. That day I learned the principles of paying tithing and the blessings that follow. Het is gewoon een voorbeeld van een vader die getrouw is in het gebod om tienden te betalen. Wie meer wil weten over tienden, kan dit lezen op [“Waarom betalen mormonen tienden?”](https://www.mormonisme.info/waarom-betalen-mormonen-tienden-en-vastengaven/). Het gaat niet over het feit dat tienden betalen belangrijker zijn dan eten kopen voor je kinderen. Het gaat niet over een hebzuchtige kerk die liever geld heeft dan dat je voor je kinderen zorgt. ## Mormonen zorgen goed voor mekaar Om trouwens Patheos van antwoord te dienen: de belofte is dat wie tienden betaalt, nooit zal omkomen van honger of dorst of in de kou zal staan. Die belofte van Hemelse Vader wordt onder andere door de kerk zelf waar gemaakt. Wie zijn tiende betaalt, kan er altijd op rekenen om geholpen te worden uit het vastengavenfonds. Waarschijnlijk zijn er evengoed criticasters die zeggen “ja, zo kan ik ook zulke beloften van God waarmaken: ik doe het zelf”, maar zijn wij als christenen niet sowieso de handen van de Heer? Moeten wij niet werken in de wijngaard en leven volgens het voorbeeld van Christus? Kortom, het verwijt van Patheos is nergens op gebaseerd en volkomen verkeerd. Als er op maandagmorgen niet plots werk was geweest voor dit gezin, dan hadden ze zeker bij hun bisschop kunnen aankloppen voor voedsel. Ik heb zelf in één van mijn roepingen meegemaakt hoe er iemand met een behoeftig gezin naar de winkel gaat met de bankkaart van de kerk om voedsel en andere noodzakelijkheden te kopen. We doen zelfs meer: we proberen de behoeftigen ook zo snel mogelijk weer op eigen benen te krijgen. Niemand is er mee gebaat om aan een weldadigheidsinfuus gehouden te worden. Laat ieder in zijn waardigheid en help hen zelfredzaam te zijn. Ik raad u aan daarover eens een oudere blogpost van me te lezen: [“Welzijnswerk is leren op eigen benen staan”](https://geenszins.info/2017/01/04/welzijnswerk-is-leren-op-eigen-benen-staan/). ## Hoeveel geld ontvangt de kerk? Eerlijk, ik heb er geen idee van. De kerk spreekt daar niet over. In deze tijden van transparantie wekt zoiets achterdocht, maar je moet ook begrijpen dat als de kerk al haar financiën uit de doeken zou doen, ze dan wel heel makkelijk een doelwit zou worden voor financiële meerwaardezoekers. Alternet claimt dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen jaarlijks 7 miljard dollar ontvangt aan tienden. Persoonlijk lijkt me dat sterk overdreven. Ik heb in een roeping zicht gehad op de werkelijke geldstromen en ik heb gezworen daar altijd discreet over te blijven. Maar ik weet dat niet alle mormonen getrouw dit gebod volgen. Wereldwijd zijn er 15 miljoen mormonen, maar als ik een parallel trek met dingen die ik weet, zijn er max 4 à 5 miljoen die hun tienden betalen. Dat zijn dus circa 1 miljoen gezinnen, wetende dat mormonen vaak grote gezinnen hebben is dat al een serieuze afronding naar boven. Wereldwijd gezien is het inkomen zeker geen 3000 euro per gezin, veel minder zelfs, maar laat ons dat nog aannemen. Da’s 300 euro aan tienden per gezin, dat is dus 300 miljoen euro per maand of 3,6 miljard per jaar. En dat zijn allemaal afrondingen naar boven, want die 300 euro per gezin klopt al zeker niet. Dat gemiddeld cijfer halen we nog niet eens in westerse streken. Desalniettemin, alles bij mekaar is het een pak geld, maar dat verdwijnt niet in duistere zakken. Een gans controlesysteem bottom up is opgezet. Geen euro wordt uitgegeven zonder dat het minstens vijf maal is gecontroleerd en iedere controleur wordt op zijn beurt door een hogere controleur geverifieerd, tot helemaal aan de top. Dit auditing committee brengt jaarlijks verslag uit of ze onregelmatigheden heeft ontdekt of niet. Als lid ben ik er gerust in, dat er niet onbezonnen wordt omgesprongen met tienden. ## Conclusie: tienden betalen is belangrijk, maar niemand staat in de kou Kortom, ik begrijp de tweet van *Ikje Ergens*. Als je maar beperkte, enigszins verdraaide info krijgt in de tweede of derde graag, dan kunnen je conclusies uit de bocht gaan. Ik neem niemand iets kwalijk, maar ik hoop dat wie echt geïnteresseerd is, dit verhaal toch eens helemaal gelezen heeft. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** rechtzetting, tienden --- ### [Welzijnswerk is leren op eigen benen staan](https://geenszins.info/welzijnswerk-is-leren-op-eigen-benen-staan/) **Published:** januari 4, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Hebt u deze week ook het nieuws gezien dat [een voedselbank in Mechelen stopt](http://nieuws.vtm.be/binnenland/220551-eten-soms-geweigerd-voedselbank), omdat volgens hen de armen te kieskeurig worden en zelfs ondankbaar zijn? Toen ik dat hoorde, was mijn eerste reflex “dan ben je niet echt arm en heb je geen nood aan welzijnswerk, anders aanvaard je dat met open armen”. Door echter verder na te denken over dit probleem, schaam ik me nu voor die eerste reactie. Er komt veel meer bij kijken. Ik kan allereerst eigenlijk wel de situatie begrijpen. Als je dieper in dit verhaal kijkt, dan leer je dat deze voedselbank (en vele anderen) werken met vaste pakketten. De vrijwilligers bepalen wat er in de pakketten terecht komt. Eigenlijk gebeurt er zo een dubbele filtering: er is in de eerste plaats maar te verdelen wat er binnenkomt en in de tweede plaats kiest iemand anders wat volgens hen goed is voor jou. Armen zijn geen onwetende sukkels, maar mensen met recht op zelfbeschikking en meer dan voldoende menswaardigheid om te mogen kiezen. Ik hoor sommigen al denken *“honger is de beste saus”*, maar ik zou echt al bijna stervensdood moeten zijn voor je mij koetong kan laten eten. En los daarvan, is het echt welzijnswerk als we armen virtueel fois-gras-gewijs in hun strot rammen wat wij vinden dat ze moeten eten? Toen ik het [opiniestuk van Bert D’hondt](http://www.knack.be/nieuws/belgie/mensen-in-armoede-dienen-niet-om-onze-overschotten-weg-te-werken/article-opinion-797289.html?utm_campaign=Echobox&utm_medium=social_knack&utm_source=Twitter#link_time=1483471943) las, was ik het met verschillende stukken van zijn betoog niet eens, maar wel volmondig met het volgende: > Wie in armoede leeft is geen overschotmens. Ze maken integraal deel uit van onze samenleving en verdienen dezelfde rechten en kansen. > > … > > Mensen in armoede die een beroep doen op voedselhulp, kennen zelf hun situatie het best. Betrek hen dan ook bij de organisatie. [![Welfare Square](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/welfare-square-grain-silo-300x155.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/welfare-square-grain-silo.jpg)Dit deed me denken aan één van de meest inspirerende bezoeken die ik bracht in Salt Lake City vorig jaar met mijn gezin: het Welfare Square van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Sta me toe even te schetsen wat daar gebeurt. ## Welzijnswerk van de mormonen: zelfredzaamheid staat centraal Het hele [welzijnswerk van de mormoonse kerk](https://www.lds.org/topics/welfare?lang=eng) draait om één basisbegrip uit de mormoonse leer: zelfredzaamheid. U en ik hebben vroeger ooit wel de spreuk geleerd “geef een arme een vis en hij heeft één dag te eten; leer hem vissen en hij kan elke dag eten”. Dat is zelfredzaamheid. [![Welzijnswerk Storehouse](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/WelfareStorehouseshopping-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/WelfareStorehouseshopping.jpg)Het Welfare Center is een plek waar mensen in nood terecht kunnen. Er is bijvoorbeeld een voedselwinkel – de bisshop storehouse. Hulpbehoevenden mogen daar gratis inkopen doen. Niet dat zo zomaar hun winkelwagentje kunnen vullen met wat ze willen. Iedereen heeft eerst een gesprek met zijn bisschop \[footnote\]Een bisschop is de lokale leider van een unit in de mormoonse kerk, te vergelijken met een pastoor in zijn parochie\[/footnote\]. Op basis van dit gesprek bepalen ze samen wat de noden zijn en krijgt de hulpbehoevende een formulier mee, waarop aangeduid staan welke producten nodig zijn voor dit gezin. Dat gebeurt dus in overleg met input van beide kanten. Zo kan een bisschop er bijvoorbeeld op wijzen dat gesuikerde cornflakes best wel eens kunnen als ontbijt voor de kinderen, maar dat er meer nodig is om een gezonde voeding op te stellen voor het gezin. Omgekeerd kan er dus best ook genoteerd worden dat bijvoorbeeld melk niet nodig is, omdat er in het gezin iemand is met lactose intolerantie. Maar het gaat verder dan dat. De producten in die winkel komen grotendeels niet van overschotten, maar worden geproduceerd door de kerk zelf. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen beschikt zelf over boerderijen, boomgaarden, velden enz… Die worden uitgebaat door vrijwilligers, jonge en oudere zendelingen samen als dienstbaarheid in welzijnswerk. Maar ook samen met hulpbehoevenden zelf. Er wordt zo oa gekeken of het geen nuttige werkervaring is voor de hulpbehoevenden. Misschien leert hij of zij zo een job waarmee men later aan de slag kan in de privé sector. ## Welfare Square: voorbeeld van modern welzijnswerk [![Welzijnswerk op Welfare Sqaure](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/welfare-square-606795-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/welfare-square-606795.jpg)Als je het Welfare Square bezoekt, [volg dan de tour](http://www.templesquare.com/wp-content/uploads/2014/10/Welfare-Square-and-Humanitarian-Center-Tours-1.pdf) die gratis aangeboden wordt. Zo zal je onder andere zien hoe er ter plekke kaas wordt gemaakt. Of brood wordt gebakken. Allemaal vrijwilligerswerk, aangevuld met mensen die ook gebruik maken van het systeem en zo er een job leren. Want ook dat is een deel van het welzijnswerk van de kerk: helpen om op eigen benen te staan. Zo vind je op Welfare Square ook een job center. Een plek waar de VDAB ook eens les kan gaan volgen. Ze helpen je er niet alleen een job zoeken, maar zoeken ook met jou uit wat er moet gebeuren om in aanmerking te komen voor een job. Zo was ik overdonderd toen ik zag dat er iemand een aan bureau zat met als titel *“first impressions director”*. Je kan dus bij haar komen en zij geeft feedback welke eerste indruk je nalaat en hoe je die eventueel kan verbeteren. Er zijn ook mensen, wederom vrijwilligers, vaak mensen die zelf jarenlang werkgever zijn geweest voor ze op pensioen gingen, die je advies geven omtrent je CV, je trainen in een sollicitatiegesprek, enz… [![Welfare Square winkel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/WelfareSqDI_Detail-300x213.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/WelfareSqDI_Detail.jpg)Er is ook nog een kringloopcentrum. Iedereen kan daar gebruikte spullen brengen. Kleding, meubels, electronica, … Vaak hebben die spullen nog wat bewerking nodig om weer prima in orde te zijn. Een likje verf, nieuwe knopen, een nieuwe voeding, … Je kan het al raden: vrijwilligers leren die jobs aan mensen die de ervaring en kennis kunnen gebruiken om nadien een echte job te vinden. En de spullen die hersteld worden, komen in de winkel terecht waar je aan echt belachelijk goedkope prijzen deze weer kan kopen. ## Welzijnswerk en zelfredzaamheid kan overal De kerk doet natuurlijk nog veel meer welzijnswerk dan enkel daar op Welfare Square, maar daar vind je heel veel bij mekaar en leer je op een uur over wat welzijnswerk echt voor ogen moet houden: iemand leren op eigen benen staan en zijn leven weer in handen nemen. Die les is een wijze les voor iedereen, zowel voor wie geeft als voor wie (tijdelijk) hulp nodig heeft. Het principe van zelfredzaamheid als welzijnswerk kan op vele manieren gebeuren. Een voorbeeld om dit te schetsen. Zo heb ik gehoord van iemand uit onze kerk die werkloos was geworden omdat de garage waar hij als technieker werkte, failliet was gegaan. Om het gezin op korte termijn te helpen, besloot de bisschop om tijdelijk financieel bij te springen voor de huur en zo vanuit het vastengavenfonds \[footnote\]Ieder lid van de kerk wordt gevraagd één dag per maand te vasten en het uitgespaarde geld in dit fonds te storten\[/footnote\]. Maar ook de leden schoten in actie. Er werden in vele gezinnen wat extra gekookt om zo maaltijden te delen, maar het mooiste was, vond ik, dat één van de leden vast stelde dat de ontslagen technieker een droom had om zelf een *repair shop* voor wagens te beginnen, maar geen startkapitaal had. Daarop bleek al snel dat iemand anders van hun wijk een loods had leeg staan die maar niet verhuurd geraakte omdat het crisis was. De ontslagen man kreeg die loods ter beschikking met de afspraak dat er huur betaald wou worden van zodra zijn zaak voldoende opbracht. Andere leden gingen allemaal eens in hun tuinhuis kijken of ze geen overbodig gereedschap hadden liggen of dat ze misschien als bijdrage één bepaalde tool konden kopen. Kortom, binnen de kortste keren was de repair shop uit de grond gestampt en had de man weer een eigen inkomen en kon hij op zijn beurt weer anderen helpen. Welzijnswerk moet volgens mij dan ook altijd gericht zijn op wat Bert D’hondt omschreef als: > Mensen in armoede verdienen een volwaardige plaats in de samenleving, waar ze zelf hun leven in handen kunnen nemen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** welzijnswerk --- ### [Ban op godsdienstvrijheid start in Nevele](https://geenszins.info/ban-op-godsdienstvrijheid-start-nevele/) **Published:** februari 2, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/02/religious-liberty-300x186.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/02/religious-liberty.jpg)De Universele verklaring van de rechten van de mens stelt in artikel 18 dat iedereen vrij is te geloven of niet geloven zoals hij zelf wil. Artikelen 19 en 20 van de Belgische grondwet regelen dit recht eveneens. Maar in Nevele wil burgemeester Johan Cornelis (CD&V) en schepen Mia Pynaert (sp.a) nu een beperking op godsdienstvrijheid instellen. Enkel nog de erkende godsdiensten mogen activiteiten in gemeentelijke zalen organiseren. De anderen worden [uitgesloten in het huurreglement](http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-nevele/gemeente-verhuurt-zalen-niet-aan-sekten-a3064985/). Dat sp.a al decennia lang strijdt tegen alles wat christelijk is, wist ik al langer. Ze hebben tegenwoordig enkel nog oog voor één godsdienst, namelijk de islam. Maar dat ook CD&V plots terug de positie inneemt van de Katholieke Partij die andere (christelijke) religies wil weren, verwondert me ten zeerste. ## Godsdienstvrijheid beperkt tot erkende religies Het Nevelse bestuur beweert zich vooral te willen weren tegen sekten zoals Scientology en de Getuigen van Jehova. Maar wie bepaalt wie een gevaarlijke sekte is en wie niet? Er zijn immers maar zes erkende godsdiensten in België: - de Rooms-Katholieke (vanaf begin Belgische staat); - de Orthodoxe (1985); - de Israëlitische (1808); - de Anglikaanse (1835); - de Protestants-Evangelische (1876, gewijzigd in 2000); - de Islamitische (1974); Verder is er ook nog de georganiseerde vrijzinnigheid. Boeddhisme is niet erkend, maar krijgt wel een toelage. ## Mormonen niet welkom in Nevele? Maar als mormoon kan ik het dus vergeten om onze kerk eens voor te stellen in Nevele. Onze kerk in Gent wordt nog dit voorjaar gerenoveerd, maar we weten dus dat we al niet moeten uitwijken naar Nevele. Is deze beperking op godsdienstvrijheid nu reeds een gevolg van Trump? Misschien lijkt de moslim-ban van de VS een ver-van-ons-bed-show, maar je ziet dat het ook al dichter bij huis kan gebeuren. Ik hoop (en bid) echter dat het Nevelse bestuur tot inzicht komt dat ze hiermee zowel onze grondwet als de mensenrechten overtreedt. **Categorieën:** Geloof **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [Muziek is een gebed van en voor onze ziel](https://geenszins.info/muziek-is-gebed-en-ziel/) **Published:** januari 22, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Muziek en lofzangen zijn een gebed](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/sing-hallelujah-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/sing-hallelujah.jpg)Ik blijf de laatste tijd blijkbaar aangetrokken door het thema muziek. Al de ganse week zit ik met de lofzang “Gij zijt groot” in mijn hoofd. En de vraag waarom ook eigenlijk. Deze lofzang bezingt één van mijn lievelingsthema’s, met name de schepping en hoe je door e schepping te bekijken, tot de conclusie komt dat God bestaat. Voor mij is dat heel persoonlijk want zo ben ik van atheïst een christen en later een mormoon geworden. Ik geef een stuk van de tekst weer: > O Here God, als ik met diepe eerbied > > kijk naar uw schepping ongeëvenaard; > > de zon en maan, een ster die snel voorbij schiet, > > uw macht in ‘t gans heelal geopenbaard, > > dan zingt mijn ziel > > \[…\] > > Als ik door veld en bos in stilte ronddwaal, > > genietend luister naar het vogelkoor; > > als ik mijn hart aan weidse schoonheid ophaal, > > en in de wind het kabb’lend beekje hoor, > > dan zingt mijn ziel Deze lofzang heeft voor mij zoals ik zei net omwille van deze tekst een diepe betekenis. Ik heb er al eerder over geschreven dat ik niet geloof in alleen maar toeval in de schepping. Je hoort me evenmin zeggen dat de wetenschap totaal mis is. Ik ben geen creationist pur sang die denkt dat God met een toverstokje zwaaide. Noem mij eerder een aanhanger van *Intelligent Design* waarbij Hemelse Vader de architect was. Mijn goede vriendin Linda Buysse heeft daar ook een heel mooi stuk over geschreven, vertrekkend vanuit de creatieve geest die we allemaal hebben als we enkele legoblokjes in handen krijgen. Je moet [haar blog daarover](http://www.sizzling.life/2017/01/19/over-lego-blokjes-en-andere-bouwstenen/) zeker eens lezen. ## Een lofzang is een gebed voor God Binnen de mormoonse gemeenschap hebben lofzangen altijd al een speciale betekenis gekregen. Emma Smith, de vrouw van profeet Joseph Smith, kreeg in de begindagen van de kerk de opdracht een boek met lofzangen samen te stellen. In Leer en Verbonden, één van onze boeken met hedendaagse openbaringen, lezen we in [hoofdstuk 25, vers 12](https://www.lds.org/scriptures/dc-testament/dc/25.12?lang=nld#11): > Want mijn ziel schept genoegen in het gezang des harten; ja, het gezang der rechtvaardigen is Mij een gebed, en het zal verhoord worden met een zegen op hun hoofd. Of nog in hoofdstuk 136 vers 28: > Indien gij vrolijk zijt, looft de Heer met gezang, met muziek, met dans en met een gebed van lofprijzing en dankzegging. Het feit dat wij als mens de goddelijke eigenschap van creativiteit hebben, is zeer bijzonder als het om muziek gaat. Muziek gaat enorm ver terug in onze geschiedenis. Er zijn archeologische vondsten uit de tweede helft van de laatste ijstijd toen zowat de anatomisch moderne mens als jager in hutten begin te leven, die aantonen dat er toen al muziek was. Uit deze tijd komen drie soorten instrumenten naar voren: fluiten van voetkootjes, fluiten met toongaten, en fluiten gemaakt van holle beenderen. Er zijn ook tekeningen die er op duiden dat muziek toen vooral in rituelen werd gebruikt. Dus al van het prille begin is de mens begiftigd met het wonder van muziek en hebben we altijd al de link gelegd tussen muziek en iets wat onszelf overstijgt. ## Muziek en tekst beroeren onze ziel [![The Piano Guys - Uncharted](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/Uncharted_Cover_Personalized-530x530-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/Uncharted_Cover_Personalized-530x530.jpg)Daarom vind ik het fantastisch om door muziek beroerd te worden als die gebruikt wordt om fantastische boodschappen over te brengen. Ik hou persoonlijk van heel wat soorten muziek en luisteren naar muziek kan me echt ontspannen. Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar de laatste cd van The Piano Guys *[“Uncharted”](https://thepianoguys.com/shop/albums/uncharted-deluxe-edition/)*. Een ander liedje dat me deze week tot vochtige ogen heeft gekregen, is Hallelujah. De versie van Leonard Cohen is sowieso al één van mijn lievelingsliedjes, maar de versie *“Heaven’s Hallelujah”* die de mormoonse muzikant Garth Smith er van maakte, heeft me diep geraakt: “Heaven’s Hallelujah” start met de “Broken Hallelujah” van Cohen zelf aangezien we allemaal te maken hebben met de dagelijkse beproevingen in ons leven. Maar dan gaat het liedje verder dan de ietwat zwarte teksten van Cohen. Het gaat over een hoger doel met een “Hopeful Hallelujah” wanneer we realiseren dat Christus ons die grotere betekenis geeft aan ons leven. Wanneer we stilstaan bij het feit dat Christus’ verzoening ons van het graf zal redden, horen we het “Praiseful Hallelujah”. De climax van het liedje vind je dan in de strofe met het “Endless Hallelujah”: een eeuwige hoop gevestigd in de Heiland wanneer we ons aan de andere kant van de sluiter zullen bevinden en de oneindige liefde van Christus zullen ervaren. ## Laat uw hart spreken voor Dewy [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/dewy-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/dewy.jpg)Ter info, inmiddels kreeg de regisseur van de clip, Dan Williams, te horen dat zijn twaalfjarig zoontje Dewy aan botkanker lijdt en misschien een been zal kwijtgeraken. De helft van de opbrengsten van dit liedje schenkt hij zelf in [het GoFundMe fonds](https://www.gofundme.com/daniel-williams-medical-fund-2vwa65eb?r=55563) dat voor zijn zoontje werd opgericht. Als de clip en muziek u raakt, laat uw hart dan ook even open staan voor Dewy. **Categorieën:** Geloof **Tags:** lofzangen, muziek --- ### [Mormonen zingen voor Trump om te verenigen](https://geenszins.info/mormonen-zingen-trump/) **Published:** januari 20, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Donald Trump](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/donald-trump-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/donald-trump.jpg)Nog een paar uur en Donald Trump wordt ingezworen als 45ste president van de Verenigde Staten van Amerika. Daar is, om het zacht uit te drukken, al heel wat hetze aan vooraf gegaan. Deze president is waarschijnlijk de meest omstreden vooraleer hij eigenlijk president is. Momenteel is hij een splijtzwam in eigen land, in plaats van een leider die verenigt. Vele artiesten willen niet zingen bij zijn inauguratie. Waarom zingen Mormonen zoals het [Mormon Tabernacle Choir](https://mormontabernaclechoir.org/articles/choir-to-sing-at-us-presidential-inauguration-trump.html) (Motab) en [The Piano Guys](https://thepianoguys.com) dan wel? Dit is geen gemakkelijke materie. Ook binnen Motab is er discussie. Zo heb je bijvoorbeeld [Jan Chamberlin](http://www.deseretnews.com/article/865670182/Female-member-of-the-Mormon-Tabernacle-Choir-resigns-rather-than-sing-at-Trumps-inauguration.html) die haar ontslag heeft ingediend als zangeres van het koor omdat ze zich niet kon inbeelden *rozen naar Hitler te werpen* en dus ook niet te zingen voor Trump. Dat is – wat mijn mening er ook over moge zijn – haar goed recht. Ik denk echter dat ze niet haar ontslag had moeten geven. Per slot zingt niet het volledig koor (het is gewoon te groot voor het podium daar) bij de inauguratie en werd aan ieder lid gevraagd of ze kandidaat waren voor de trip of niet. Ze kon dus perfect lid van het koor blijven en toch niet zingen voor Trump. Het is echter de nuance *“zingen voor Trump”* die je in acht moet nemen bij de beslissing van Motab om wel op te treden. Zingt het koor voor de persoon Donald Trump of zingen ze voor de rechtmatig, democratisch verkozen president van de VSA? Zijn ze plots eens met alles wat Trump zegt doordat ze daar zingen? ## Iedereen is gelijkwaardig Ik denk het niet. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is duidelijk in haar wereldbeeld waarbij iedereen gelijkwaardig is in de ogen van God. Net daarom moeten ze wel zingen. Het optreden weigeren zou betekenen dat ze ongeveer de helft van de mensen van de VS de rug toe keert, met name alle mensen die op Trump hebben gestemd. Ze zouden daarmee ook een politiek standpunt innemen terwijl de kerk steeds politiek neutraal blijft tenzij het punten uit ons geloof betreft. Motab heeft in het verleden telkens de uitnodiging aanvaard, zowel van Democratische als Republikeinse presidenten. Nu neen zeggen, zou pas een politiek statement zijn. Een andere zangeres, [Christi Ford Brazao](https://www.facebook.com/cristi.brazao/posts/10153900921741685), legt in een facebook video uit waarom ze wel zingt: Ik sta persoonlijk meer langs haar kant. Muziek verenigt mensen in plaats van ze te verdelen. Christus zelf trok ook op met moordenaars, dieven en allerlei gespuis. Keurde Hij hun daden goed? Neen, maar Hij was wel diegene die zijn hand uitstak naar de verdrukten; Hij wilde verenigen in plaats van verdelen. Een zelfde redenering vind je terug bij [The Piano Guys](https://thepianoguys.com/statement-inauguration-performance/). Ook zij hebben diep en lang nagedacht en gebeden of ze wel zouden optreden, maar ook zij kwamen tot de conclusie dat ze beter hun talenten gebruiken in een poging om mensen weer bij mekaar te brengen, dan door hun talenten te begraven en zo dus wederom meer bij te dragen bij een kloof tussen beide kampen. ## Muziek en zingen verzacht de zeden en verdrijft wapengekletter Je moet trouwens maar eens in hun verklaring lezen wat ze al eerder meemaakten toen ze moesten optreden in een land dat al lang een vijand is van de VS en hoe ze zelf ervoeren hoe muziek mensen kan terug samen brengen. Als je echt tijd hebt, moet je ook eens enkele van de velen commentaren lezen. Het vergt moed om je nek uit te steken in een verdeelde natie. De kloof loopt zeer diep in de VS, dieper dan wij kunnen vermoeden. Olie op het vuur gooien zal niet helpen. Er moet eerder olie op de golven gegoten worden en we moeten bewondering hebben voor mensen die vrede proberen te brengen in deze woelige tijden. [![Muziek maakt gelukkig](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/smiling-baby-headphone-300x199.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/smiling-baby-headphone.jpg)Muziek moet de zeden verzachten. Muziek is een universele taal. Muziek maakt ons gelukkiger. Laat ons daar van uit gaan in plaats van verder te verdelen. Laat ons de muzikanten bewonderen die muziek spelen in plaats wapens te laten kletteren. Muziek klinkt zoveel mooier dan kwetsende woorden. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** muziek, zingen --- ### [Een cirkel is geen streep: verschil moet er zijn](https://geenszins.info/cirkel-is-geen-streep-verschil-moet-er/) **Published:** januari 7, 2017 **Author:** David Geens **Content:** [![Vinger opsteken](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/vinger-opsteken-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/vinger-opsteken.jpg)Ik heb vandaag met ontstemming naar het nieuws gekeken. De vinger opsteken in de klas zou beter verboden worden. Het bevordert immers de ongelijkheid. Het zijn altijd de strebers, de sterksten, die antwoorden geven en daardoor zich boven het maaiveld uitsteken. Dit zou per definitie ten koste gaan van de zwakkeren. Het verschil moet echter weggewerkt worden. Dat het omgekeerde dan ten koste gaat van de sterksten, is een consequentie die niemand onrechtvaardig vindt. Dat rare fenomeen van afgunst leidt tot rare herverdelingsmechanismen. We zijn afgunstig op mensen die iets beter kunnen en we willen dat altijd aftoppen. Hoge bomen vangen veel wind, dus kunnen we maar beter kort houden. Dat eigenlijk net de sterkste bomen ontstaan door veel wind te vangen en stormen te weerstaan, wordt dan makkelijkheidshalve vergeten. Onze maatschappij is op enkele decennia tijd enorm veranderd. Van een maatschappij van ongelijkwaardigheid (wat ik ook verfoei) zijn we overgegaan naar een systeem van gelijkwaardigheid, dat al snel vervangen werd door een systeem van gelijke rechten en stilaan afglijdt naar een doctrine van absolute gelijkheid. Zo ben ik het absoluut eens dat man en vrouw gelijkwaardig zijn, maar niet dat ze gelijk zijn. Kijk al maar gewoon naar de biologische verschillen en je weet dat gelijkheid een utopie is. Toch hoor je meer en meer stemmen opgaan voor genderneutrale toiletten, een genderneutrale opvoeding tot volkome gelijkheid bij de keuze van het geslacht. Niet tevreden met je geslacht? Geen probleem, het is omruilbaar. Misschien wordt het zelfs normaal dat je niet je ganse leven één en het zelfde geslacht blijft? Dat is pas gelijkheid. Dat daarmee misschien het voortplantingsvermogen van de mensheid in gedrang komt, nemen we er dan wel bij? ## Nivellering is altijd naar beneden [![Nagels inkloppen tot er geen verschil meer is](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/nivellering-300x120.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/nivellering.png)We vergeten dat het gelijkschakelen de facto altijd een nivellering naar beneden inhoudt. De hoogste spijkers worden ingeklopt tot het niveau van de laagste. Ik hoor nooit iemand spreken van “iedereen een maximumloon”, maar wel “iedereen een basisloon”. Het “siert” vertegenwoordigers van extreemlinkse partijen dat ze “ook maar” 1700 euro verdienen. Even terloops, er zijn heel wat mensen die met minder moeten rondkomen, laat staan dat ze nog de “extra perks” hebben die parlementairen, zelfs die van maar 1700 euro, hebben. Ik vind dat je dit al heel sterk ziet in ons onderwijs. Waar het 30 tot 40 jaar geleden nog een strijd was om iedereen een gelijk recht op een kans op een diploma te geven, is dit afgegleden tot iedereen een gelijk recht op een diploma, hoewel daar een hemelsbreed verschil zit tussen een kans op een diploma en dat diploma zelf. Tegelijk is ons onderwijs al aan de volgende nivellering bezig. Het watervalsysteem van ASO, TSO en BSO moet verdwijnen, zegt men. Een brede eerste graad, waarin iedereen zowel Latijn als houtbewerking krijgt. Met als dooddoener enkele uurtjes keuze om de sterksten toch nog wat te prikkelen met enkele uurtjes extra wiskunde of Latijn. In het hoger onderwijs is men al van jaarexamens naar semesters gegaan en trimesters lijken nu ook al te lang. Een aantal weken cursus en hop, direct examen. Om iedereen meer slaagkans te geven. Dat men zo diploma’s, zeker op de internationale markt, devalueert, wordt stilzwijgend aanvaardt. Het is geen wonder dat extreemlinks in de lift zit. Zij zijn bij uitstek het voorbeeld van een gelijke maatschappij. Iedereen gelijk. Maar iedereen vergeet dat in een “allen gelijk” systeem, er geen keuzevrijheid meer is. Een iedereen gelijk systeem kan niet anders dan maogrijze pakjes fabriceren die, uiteraard, genderneutraal moeten zijn. Daarom ook hoor je telkens de roep voor wetten die de bonussen van bankiers aan banden legt, maxima oplegt aan lonen van CEO’s en de ongebreidelde winsten van ondernemers overbelast. Collectief afgunstcultuur, noem ik zoiets. ## Schrik voor minder respect leidt tot minder verschil [![Respect](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/respect-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/respect.jpg)De mens is op dat punt een raar wezen. Op zich streeft iedereen naar respect. Nu is dat respect vaak gebonden aan op bepaalde punten net boven het maaiveld uit te komen. Onderzoek heeft reeds aangetoond dat bij vrije keuze iemand liever een slecht loon heeft dat beter is dan zijn *peers*, dan een goed loon dat minder is dan zijn *peers*. De mens streeft dus naar een gelijkheid voor de ander die liever net iets lager ligt dan wat we zelf hebben. Dat verklaart meteen waarom ook communistische systemen mislukken: zij die de kans hebben, ontsnappen aan de gelijkheid, maar leggen ze des te meer op aan de rest. De angst om minder respect te krijgen zorgt voor de drang naar gelijkheid. De mens is een vat vol tegenstellingen. Want zij die overdag betogen voor meer gelijkheid in de vorm van het afvlakken van de toppen, zijn zij die ’s avonds staan te juichen voor de sportidolen die meer kunnen en raar maar waar daar belachelijk veel meer voor krijgen, dan anderen. Ik vind het frappant dat die twee hand in hand gaan. We staan niet massaal te juichen voor de bobsleeërs die beter zijn dan anderen. We juichen enkel voor hen die beter zijn en daarvoor buitensporig beter beloond worden. Althans in de sport. Moesten we sport behandelen zoals we momenteel onderwijs behandelen, dan zouden er reglementen komen die bepalen dat de goal minstens 16 meter breed zou moeten zijn, dat de lat maximaal altijd 10 cm lager moet zijn dan de lengte van de kortste hoogspringer en de racket omgekeerd evenredig groot versus ranking zou moeten zijn. ## De gemiddelde vooruitgang komt door hen die niet gemiddeld waren Als we echter een ganse maatschappij kweken waarbij het not done is om beter te zijn dan een ander, dan gaan we voorbij aan de vaststelling dat we allemaal een gemiddelde vooruitgang hebben die verwezenlijkt werd door mensen die boven het gemiddelde uitstaken. Dat zo’n gelijkschappij even verfoeilijk is als een spartaanse maatschappij waarin enkel de sterksten mogen overleven, is tegenwoordig als vloeken in een kerk. Dat laatste is trouwens een instituut dat in een gelijke maatschappij altijd snel wordt afgebroken. Het christelijk geloof is immers gebaseerd op vrije keuze op basis van gelijkwaardigheid en staat dus haaks op de verplichte keuzenloze gelijkheidssamenleving. Een religie kan enkel maar bestaan door een keuze tussen goed en kwaad, die per definitie niet gelijk zijn. Een maatschappij die kiest voor gehele gelijkheid, zal volgens mij altijd afglijden naar een maatschappij waarin de normen en waarden afgevlakt worden tot een grijze pap waarin iedereen zich kan vinden en geen enkel tegenstellend gedrag nog als niet gelijkwaardig wordt beschouwd. ## Kiezen voor goed of kwaad [![Einzelganger maakt het verschil](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/einzelganger-300x267.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/einzelganger.jpg)Ik kies niet voor de grijze massa. Ik wil een streep trekken onder de nivellering naar beneden, een streep door de drang om alles keuzes gelijk af te vlakken. Laat ons toestaan dat er verschillen zijn. Als de mensheid een grijze massa wordt, zal het altijd mijn keuze zijn om daarin de gekleurde stip te zijn. Ik ga liever alleen op weg om het verschil te maken, dan op te gaan in een grijze wereld. Ik kies voor een wereld met keuzes, gelijkwaardigheid maar een verschil tussen goed en kwaad. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gelijkwaardigheid, maatschappij --- ### [What if God is one of us](https://geenszins.info/what-if-god-is-one-us/) **Published:** januari 1, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Ik heb altijd enorm van het liedje van Joan Osborne *One of Us* gehouden. De vraag “wat als God één van ons zou zijn?” is voor mij altijd iets geweest waarbij ik dacht “volgens mij weet Hij maar al te goed wat dat is, maar weten wij het wel?”. https://www.youtube.com/watch?v=nPFnHdJ0dl0 De tekst van dit liedje bevat prachtige zinnen die me nog meer hebben doen nadenken over bepaalde aspecten van leven en geloven sinds ik gedoopt ben als mormoon. ## What God is one of us? Wat als God iemand van ons zou zijn? Voor de volledigheid, geef ik de volledige tekst hier weer: > If God had a name, what would it be? > And would you call it to His face? > If you were faced with Him in all His glory > What would you ask if you had just one question? > > And yeah, yeah God is great > Yeah, yeah, God is good > Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah > > What if God was one of us > Just a slob like one of us > Just a stranger on the bus > Trying to make His way home? > > If God had a face, what would it look like? > And would you want to see? > If seeing meant that you would have to believe > In things like heaven and in Jesus and the saints and all the prophets? > > And yeah, yeah God is great > Yeah, yeah, God is good > Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah > > What if God was one of us > Just a slob like one of us > Just a stranger on the bus > Trying to make His way home? > > He’s trying to make His way home > Back up to Heaven all alone > Nobody calling on the phone > Except for the pope maybe in Rome > > And yeah, yeah God is great > Yeah, yeah, God is good > Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah > > What if God was one of us > Just a slob like one of us > Just a stranger on the bus > Trying to make His way home? > > Just trying to make His way home > Like a holy rolling stone > Back up to Heaven all alone > Just trying to make His way home > Nobody calling on the phone > Except for the pope maybe in Rome ## Als zien zou betekenen dat je moet geloven? [![One of Us](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/oneofus-osborne-300x262.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2017/01/oneofus-osborne.jpg)Vooral de zin *“And would you want to see? If seeing meant that you would have to believe in things like heaven and in Jesus and the saints and all the prophets?”* heeft me altijd met verrassing doen staan. Sta daar eens echt bij stil. Zou je echt God willen zien? Want als je Hem zou zien, dan zou je niet meer kunnen ontkennen dat Hij echt bestaat. Dan zou je in je diepste binnenste weten dat als je toch niet in Hem zou geloven, je wel verdoemd zou zijn. Dan zou je meteen weten dat je weinig andere keuze hebt dan al Zijn wetten te volgen. Dat staat natuurlijk haaks op het feit dat we hier zijn om te leren, om onze eigen keuzes te maken. Veel mensen gaan met me in discussie dat *als er een God bestaat, waarom zien we niet meer van Hem*? Wel, eigenlijk heb je het antwoord in dit liedje. Zou jij graag je keuzevrijheid opgeven? Zou jij de kans laten vallen om uit eigen ervaring te leren en te groeien en meer zoals Hem te worden? ## Eerst geloven, dan zien Ik begrijp heel goed dat Hij heel zuinig is om zich rechtstreeks te laten zien. Het is nog maar enkele keren voor gevallen en meestal was het een resultaat van iemand die een zuiver geloof had, die voor zichzelf al 100% zeker had uitgemaakt dat Hij bestaat. Als mens zeggen wij vaak “eerst zien, dan geloven”, maar wat dit betreft is het omgekeerd: eerst geloven, dan God zien. Dat neemt niet weg dat Hij in zoveel zaken te zien valt. Ik geloof absoluut in de wetenschap en in het darwinisme, maar ik ben wel een aanhanger van *The Intelligent Design*. Voor mij is Hemelse Vader de architect, de aannemer die dingen in beweging heeft gezet. De evolutietheorie verklaart misschien voor een deel *hoe*, maar geeft weinig antwoord op *waarom*. Plus als wetenschapper hou ik enorm van statistiek en in de kansberekening kom je op zo’n ongelooflijk cijfer uit als ons hele bestaan op deze planeet puur door toeval is gebeurd. *Survival of the fittest* verklaart niet alles. Maar in combinatie met een groot plan, kan ik het al veel beter aanvaarden. Ik blijf er bij dat het maar normaal is dat we volledig op onszelf moeten kiezen of we geloven of niet. Het is de meest fundamentele keuze die we moeten maken. Tussen alle problemen door, ook problemen die door religie worden veroorzaakt. Ook tussen de wetenschap door dat ook mannen gezonden door God niet altijd perfect waren en wetende dat in alle teksten die we bezitten, door menselijke hand fouten zitten. ## Geloven is de meest fundamentele keuze Het is misschien de meest fundamenteelste keuze en zeker niet de makkelijkste. Er zijn mensen die heel hun leven spenderen aan het bestuderen van het materiaal dat voor handen is en nog geen antwoord durven geven. Maar Hij heeft ons daarvoor het juiste gereedschap gegeven. Ga in oprecht gebed en vraag Hem om een stille, rustige bevestiging in je hart van Zijn bestaan. Ik geloof oprecht in ieders keuze en ik respecteer die. Of je nu Jood, Moslim, Boeddist, agnost of atheïst bent: ik heb respect voor je keuze, maar durf je mijn uitdaging aan te nemen om wanneer je mij de vraag stelt of ik kan bewijzen dat dit alles waar is, eens een week lang elke avond op je knieën te gaan en te bidden met een oprecht verlangen om te weten of Hij bestaat? Je hoeft Hem zeker niet te zien om te geloven… **Categorieën:** Geloof **Tags:** bidden, gebed, geloof --- ### [1 schoonmoeder is genoeg](https://geenszins.info/1-schoonmoeder-genoeg/) **Published:** januari 23, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Onlangs werd op Vitaya een reportage uitgezonden over *“mormonen”* en prompt kreeg ik de vraag van een facebook vriend hoe dat bij ons zat. Of wij ook huwelijken arrangeren en onze kinderen gedwongen huwelijken ondergaan? Of ik nu vijf vrouwen heb? Laat ik daarin duidelijk zijn: ik heb één vrouw en één schoonmoeder. Beide schatten en beiden meer dan genoeg voor mij. Geen polygamie in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen Der Laatste Dagen. \[stextbox id=”info”\]Beluister ook onze [podcast over mormonen en polygamie](http://www.dekastvanmormon.info/2016/aflevering-2-mormoonse-reactie-op-trump-hoeveel-vrouwen-mormonen/)\[/stextbox\] Maar ja, het is de vraag die altijd terugkomt. Waarom? Omdat er in de beginperiode van de kerk polygamie was. Niet algemeen verspreid onder alle kerkleden, maar de leiders hadden meervoudige huwelijken. Dit was hen zo door God opgedragen. Voor wie niet gelooft, is dat zonder betekenis en lijkt het gewoon een smoes. Maar verplaats je in de geest van een gelovige, dan is dat anders. In de Bijbel lezen we toch ook over profeten vanouds met meerdere vrouwen, bijvrouwen zelfs. Abraham kreeg de slavin van zijn vrouw door zijn vrouw aangeboden. Als je mij dan vraagt naar de waarom van God: ik weet het niet. Gods wegen zijn veel hoger dan onze wegen en ik wil mij niet aanmatigen zoveel te weten als mijn God. Hij vertelt ons veel, maar we kunnen niet alles begrijpen. Ik kan dus enkel maar speculeren… Mijn puur persoonlijke speculatie is dat het in de begindagen van de kerk nodig was om de talrijke alleenstaande vrouwen te beschermen. Je moet weten dat in onze doctrine het gezin centraal staat en dat het Heilsplan ons leert dat een eeuwig huwelijk noodzakelijk is om alle verordeningen te krijgen. Aangezien we zoals ieder kind regel op regel leren, weten we inmiddels dat iedereen alle nodige kansen krijgt als hij die wil krijgen om verder te groeien in het eeuwige pad dat voor ons ligt. Is het niet in dit leven, dan in het hiernamaals. Maar in die tijd stond de kerk nog niet waar ze nu stond en ik kan me inbeelden dat God toen beslist heeft opnieuw een tijdelijke periode van polygamie in te voeren. Net zoals in het verleden. Want Gods standaardregel is: één man met één vrouw. Tenzij Hij anders beveelt. En iedere keer is dat bevel gekomen wanneer Hij een profeet roept voor een nieuwe bediening te starten en een volk opnieuw moet opgebouwd worden. Maar nogmaals, pure persoonlijke speculatie. Waarom dan toch reportages over *mormonen* met veel vrouwen? Onze kerk heeft een bewogen geschiedenis. In de beginperiode zijn er mensen geweest die om bepaalde – soms opportunistische – redenen, zich aansloten bij de kerk en nadien zich om dezelfde redenen afscheurden. Zeker na de dood van de profeet Joseph Smith zijn er discussies geweest omtrent de opvolging. Sommige van die afsplitsingen zijn snel verdwenen, anderen zijn uitgegroeid tot minikerken en nog enkelen hebben nu het niveau van wat je een sekte kan noemen. Aangezien ze hun oorsprong allemaal vinden in de vertaling van het Boek van Mormon, noemen ze zichzelf allemaal mormonen, maar ze zijn zeker geen lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Eén van die groepen onder leiding van [Warren Jeffs](http://nl.wikipedia.org/wiki/Warren_Jeffs), is de bekendste. Ze noemen zichzelf nog mormonen en hun vorm van polygamie is er eentje waarbij vrouwen onderdrukt worden, mishandeld worden en gedwongen worden om te (her)trouwen met een man aangeduid door hun leider, die zichzelf als de belichaming van God ziet. Ik noem dat een sekte en ze geven ons – echte mormonen zeg maar – een slechte naam. Het standpunt van de kerk is sinds 1890 duidelijk: wie polygamie pleegt, wordt geëxcommuniceerd. Wie meer wil weten, kan terecht op [mormon.org](http://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/polygamie/vraag/praktiseren-polygamie) over dit onderwerp. Bij ons dus ook geen gedwongen huwelijken. Het gaat er aan toe zoals overal anders. Mensen worden verliefd en besluiten samen door het leven te gaan. Nu is het wel zo dat het natuurlijk makkelijker is om je leven te delen met iemand die je waarden en je geloof deelt, dus de meeste jongeren zoeken uiteraard een partner binnen de kerk. Wat in een kleine kerk – zeker hier in de lage landen – niet altijd makkelijk is. Daarom dat de kerk regelmatig activiteiten organiseert die grotere gebieden omvatten en er speciaal op gericht zijn om jonge mensen met mekaar kennis te laten maken. Maar daar wordt niks gearrangeerd, of toch niet meer dan door eender welke doorsnee moeder die wel eens in het oor van haar zoon of dochter fluistert “zou dat geen goede partij voor jou zijn?”. En een *gemengd* huwelijk is ook geen probleem, althans voor de doctrine. Zoals gezegd is het niet altijd eenvoudig om een partner te hebben die je geloof niet deelt, maar ik ken vele leden waarvan de partner geen lid is. Kortom, ik ben blij dat er geen polygamie is. Ik heb een fantastische vrouw en een lieve schoonmoeder, maar ik ben blij dat het er maar één is van elk. **Categorieën:** Geloof **Tags:** mormonen, polygamie --- ### [De Kast van Mormon: mormoonse podcast](https://geenszins.info/kast-mormon-mormoonse-podcast/) **Published:** december 4, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![De Kast van Mormon: mormoonse podcast](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/dekastvanmormon-logo-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/dekastvanmormon-logo.jpg)Samen met één van mijn beste maten Kevin ben ik enkele weken geleden begonnen aan een nieuw zendingsproject, met name een mormoonse podcast maken. Voor wie een [podcast](https://nl.wikipedia.org/wiki/Podcast) niet kent: het is een soort van radio-uitzending via het internet die je kan beluisteren wanneer je maar wil (“on demand” dus). De uitzendingen gaan telkens over bepaalde nieuwtjes uit de mormoonse gemeenschap of waar mormonen bij betrokken zijn, maar we gaan ook in op vragen van niet-leden en brengen specifiek duiding voor mensen die onze kerk of de mormonen nog niet kennen. Ons doel is niet om mensen te bekeren, maar wel om meer eerlijke informatie over onze kerk kenbaar te maken. Om een vraagbaak te zijn voor wie vragen heeft over mormonisme. Maar vooral om foute informatie tegen te gaan. Ik ken weinig kerken die zoveel tegenstand opwekken als onze kerk. Als je online iets googlet over De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, dan kom je vaker foute informatie van onze tegenstanders tegen, dan eerlijke en correcte informatie. Ook over moeilijke onderwerpen. Wie weet doen we ooit zelfs interviews met mensen die onze kerk minder genegen zijn. En aangezien mensen tegenwoordig liever minder lezen en we te weinig visuele informatie hebben om er telkens youtube video’s van te maken, leek ons een podcast de aangewezen manier. We hebben op het moment dat ik deze blog schrijf reeds drie afleveringen online. [De laatste](http://www.dekastvanmormon.info/2016/aflevering-3-religie-en-seks-drugs-vieren-mormonen-kerstmis-interview-met-een-zendingspresident/) is een heel leuke met oa een interview met onze zendingspresident en zijn vrouw. Voordien hadden we het oa over de vragen “Vormen de mormonen een sekte?” en “hoeveel vrouwen hebben de mormonen?”. [![Podcast](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/podcast-icon-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/12/podcast-icon.jpg)Je kan de uitzendingen online beluisteren via onze [website](http://www.dekastvanmormon.info). Er staat ook een link naar [diverse apps](https://editorial.nl.softonic.com/de-beste-podcast-apps-voor-ios-en-android) waarmee je podcasts kan beluisteren op je smartphone of tablet. Het voordeel om een app te gebruiken, is dat je automatisch op de hoogte gebracht wordt als er een nieuwe episode is. Maar voor wie liever traditioneel op de hoogte wordt gebracht, is er ook [deze link](https://feedburner.google.com/fb/a/mailverify?uri=DeKastVanMormon) om je in te schrijven voor automatische emailberichten als er een nieuwe aflevering online komt. Er is ook een [facebook pagina](https://www.facebook.com/DeKastVanMormon/) waarop je we extra nieuws brengen of achtergrondinformatie. Je kan daar op “vind ik leuk” klikken om op de hoogte te blijven. We hopen hiermee zoveel mogelijk leden als niet-leden te bereiken. Dus aarzel niet om ons ook kenbaar te maken bij uw vrienden via uw sociale media of via handout kaartjes die je kan krijgen bij broeder Verdegem of mij. We luisteren ook graag naar jullie vragen en suggesties. Als je goede ideeën hebt om te behandelen tijdens een uitzending of als je wil meewerken, aarzel dan niet om ons te contacteren. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** zendingswerk --- ### [Verlicht de wereld](https://geenszins.info/verlicht-de-wereld/) **Published:** november 25, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Verlicht de Wereld](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/VerlichtdeWereld-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/11/VerlichtdeWereld.jpg)Kerstmis is het moment waarop we de geboorte van Jezus herdenken, zelfs al beseffen we ook wel dat Christus niet in december geboren is en dat het eigenlijk geënt is op een heidens feest. Mormonen weten zelfs door openbaring dat de Heiland eigenlijk op 6 april is geboren. Laat ons dat echter niet tegen houden om er een echt feest van het Licht van te maken. In deze en vele andere contreien vierde men eind december vaak een lichtfeest, meestal op de donkerste dagen van het jaar. Men vierde dat het licht de duisternis overwon en de dagen weer langer zouden worden en de zon weer zou keren. Is ons Kerstmis daarmee niet gelijklopend? Christus is immers diegene die het licht in de wereld bracht, Hij is het Licht van de wereld en Hij heeft ons opgedragen het licht in de wereld te zijn. Ik vind het dan ook een prachtig thema dat onze kerk dit jaar heeft uitgekozen voor hun kerstcampagne: “Verlicht de Wereld”. Op [mormon.org](https://www.mormon.org) vind je een soort van aftel-adventskalender die je gedurende 25 dagen inspireert om elke dag iemand te dienen op jouw manier. Zou het niet fantastisch zijn als we allemaal, mormoon of niet, gelovig of niet, elke dag in december iets zouden doen waardoor we die dag het lichtpuntje in het leven van iemand anders zijn? Laat de dagen korter en donkerder worden in december, dan kan dat een aansporing zijn om het Licht van Christus uit te dragen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, kerstmis --- ### [Mormonen zijn niet beter dan andere gelovigen](https://geenszins.info/mormonen-beter-dan-andere-gelovigen/) **Published:** oktober 16, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Zijn mormonen beter dan andere gelovigen?](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/better-than-others-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/better-than-others.jpg)Deze week had ik op mijn Twitter timeline een interessante opmerking. Iemand die een tijd had doorgebracht bij een Mormoonse familie in de VS, vond Mormonen wel toffe, lieve mensen maar stoorde zich er aan dat ze zich beter voelden dan andere gelovigen. Ik had zoiets van “huh, ik vind net van niet, één van de redenen waarom ik me aangetrokken voelde tot deze kerk”. Toch kan ik het wel begrijpen. Ergens is het per definitie intrinsiek aan religies. Iedere kerk zal van zichzelf zeggen dat ze dé waarheid bezit. Als een kerk dat immers niet zou zeggen en integendeel zou zeggen “wij zijn eigenlijk hetzelfde als die andere kerk”, wat is haar bestaansreden dan nog? Je vindt dit trouwens bij andere organisaties ook. Waarom supportert men voor Anderlecht en niet voor Brugge bijvoorbeeld? In religieuze doctrine is het volgens mij niet abnormaal dat er ergens een denken in zit dat alleen deze doctrine tot zaligmaking leidt. Ik vind echter dat in onze kerk er wel degelijk heel veel rechtvaardigheid zit die het wij-zij denken ver overstijgt. ## Iedereen heeft het recht te geloven (of niet) op zijn manier Zo is er in de eerste plaats artikel 11 uit onze [Geloofsartikelen](https://www.lds.org/scriptures/pgp/a-of-f/1?lang=nld): > Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen. ![Geloof op je eigen manier](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/do-your-own-way-300x225.jpg)Voor mij was dit zeer belangrijk om te lezen toen ik nadacht om gedoopt te worden in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ik vond het een sterkte dat een kerk zei dat ze iedereen het recht geeft God te aanbidden hoe, waar of wat zij willen. Voor mij is dat een gelijkschakeling en niet een tegenstellend wij-zij. ## Is de hemel er voor iedereen? [![Iedereen komt in de hemel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/everyone-needs-heaven-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/everyone-needs-heaven.jpg)Hoe zit het dan met de hemel; is die enkel toegankelijk voor brave mormoontjes? Wij geloven dat iedereen zal opstaan uit de dood en dat iedereen naar één van de hemelen kan gaan. Wij noemen ze koninkrijken en er zijn er drie: telestiaal, terrestriaal en celestiaal. Afhankelijk van hoe je geleefd hebt, kom je in één van deze drie terecht. Enkel wie echt onvergeeflijke zonden heeft gepleegd, komt in de buitenste duisternis terecht, wat je zou kunnen vergelijken met wat andere stromingen de hel noemen. Ik hou het bewust bondig omdat het ganse Heilsplan uitleggen in één blogpost onbegonnen werk is en de beste manier om er meer over te leren is, gewoon eens met een Mormoon of een zendeling te spreken. Maar voor de kritische lezer: ja, er zijn ook nog verschillende graden in het celestiale koninkrijk en de hoogste graad is voorbehouden voor wie alle verbonden is aangegaan in een Mormoonse tempel. Dus toch beter dan de rest? Wat mij betreft niet, want hier komt om het hoekje kijken dat wij geloven in de rechtvaardigheid van God die iedereen die kans geeft, hetzij in dit leven of hierna. Van daar komt de praktijk die ons ook zo dikwijls wordt verweten, namelijk het dopen van de doden (en niet alleen het plaatsvervangend dopen, maar alle verordeningen worden in tempels voor onze overleden familieleden verricht). Wij doen ze plaatsvervangend op aarde zodat onze dierbare overledenen de **vrije keuze** (nog zo’n basisbeginsel uit ons geloof) hebben in het hiernamaals of ze die kans aangrijpen of niet. Voor wie het op de spits wil drijven: je zou dus kunnen zeggen dat we heel veel manieren voorzien om mormoon te worden, maar dat je mormoon moet zijn om de opperste graad van geluk te bereiken. Wederom, volgens mij is dat eigen aan een geloof. Je gelooft dat er een bepaalde manier van leven is, die goed is en beloond zal worden. Maar ik vind het belangrijk dat die beloning voor iedereen open staat, dat iedereen gelijke kansen krijgt. Zeker in het hiernamaals. Je moet immers begrijpen dat wij geloven dat iedereen daar ziet van “aha, zo zit het in mekaar; had ik dat maar eerder geweten”… Zou het dan niet enorm onrechtvaardig zijn moesten we zeggen “te laat, pech gehad” of helemaal geen kans geven aan de miljarden mensen die nooit gehoord hebben van Jezus Christus? ## Mormonen hebben andere religies nodig Ik ga zelfs verder en stel dat wij beseffen dat we anderen nodig hebben. Ik refereer dan aan een uitspraak van één van onze eerste apostelen Orson F. Whitney: > God gebruikt meer dan één volk voor de vervollediging van Zijn groot en wonderbaar werk. De Heiligen der Laatste Dagen kunnen niet alles doen. Het is te groot, te immens, voor eender welk volk alleen. [![Verschillende religies](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/several-religions-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/10/several-religions.jpg)Daar geloof ik ten stelligste in. God ziet al Zijn kinderen graag. Hij heeft dan wel zijn Verbondsvolk, van oudsher de Israëlieten, uitverkoren, maar iedereen krijgt de kans zich aan te sluiten. Al wie de naam van Christus op zich neemt, is geadopteerd in het evangelie. Dat is trouwens ook weer één van die zaken die we geloven en waar anderen meewarig naar ons kijken, namelijk dat we geloven dat Christus ook verschenen is aan de volkeren die 2000 jaar geleden op het Amerikaanse continent woonden. Daar gaat het Boek van Mormon over. Er is onlangs een mooie video gepubliceerd op [mormonchannel.org uit de reeks “Hope Works”](https://www.mormonchannel.org/watch/series/hope-works) die over deze topic gaat. Hoewel de spreker geen spreekbuis is van de kerk, is dit verhaal wel door de kerk gepubliceerd en kan je dus zeker bekijken als iets waar Mormonen algemeen in geloven: ## Conclusie: Mormonen zijn niet beter dan andere gelovigen Voor mij is de conclusie heel simpel: ik voel mij niet beter dan andere gelovigen. Integendeel. De naam van onze kerk suggereert misschien in onze taal iets helemaal anders tegenover onze culturele achtergrond over de betekenis van heiligen. Maar het is zoals president Uchtdorf ooit zei: onze kerk is geen showroom van mooie, nieuwe, blinkende wagens; het is een garage vol met gedeukte en defecte exemplaren op zoek naar herstelling. En de garage is open voor al wie herstelling zoekt… **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, geloofsvrijheid, hemel --- ### [Godsdienstvrijheid en redelijkheid voor iedereen #fairness4all](https://geenszins.info/godsdienstvrijheid-en-redelijkheid-iedereen-fairness4all/) **Published:** september 13, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/09/religious-freedom-265x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/09/religious-freedom.jpg)Godsdienstvrijheid is een onderwerp dat me altijd al heeft bezig gehouden. Maar de laatste jaren kijk ik er met bijzondere aandacht naar. Uiteraard omdat ik zelf gelovig ben, maar ook omdat ik liberaal ben en dus pro vrije meningsuiting ben. Pro keuzevrijheid, een ideaal dat ook hoog in onze mormoonse kerk wordt aangehouden. Ik hou het ook scherper in de gaten omdat ik vind dat godsdienstvrijheid stilaan in een verdomhoekje geraakt. Let wel, ik begrijp waarom. Extremisten – van eender welke religie – misbruiken de vlag van religie om hun verwerpelijke lading mee te dekken. De reactie van onze maatschappij echter, is er evenzeer één van onderdrukking en discriminatie. ## Godsdienstvrijheid: bestaat dat nog? Neem als voorbeeld de hele polemiek omtrent homo huwelijken (waarover ik al eerder schreef). Wat mij betreft, is het perfect mogelijk om twee mensen van het zelfde geslacht hun keuzevrijheid te geven en hen te laten kiezen om hun leven samen door te brengen. Ik wil en ik zal niks doen om hen dat te verbieden. Maar mag ik dan evenzeer de vrijheid hebben om voor mezelf te geloven dat een huwelijk en bijhorende seksuele relaties enkel horen tussen man en vrouw? Of moet ik nu gediscrimineerd worden in retributie voor al de discriminatie van LBGT in het verleden? ## Geloof niet in een privé verdomhoekje Ik denk dat onze maatschappij pas echt verlicht kan genoemd worden, als er plaats is voor al deze meningen. En met plaats bedoel ik niet dat geloof louter getolereerd wordt indien ze in een donker privé hoekje wordt geplaatst. Ik zie niet in waarom een gayparade mogelijk is en het onmogelijk is dat ik op straat iemand aanspreek en vraag om eens over Jezus Christus te praten. In Rusland is het inmiddels beide onmogelijk. Aanzetten tot homoseksualiteit is even strafbaar als zendingswerk beoefenen op openbaar terrein. “Jamaar, dat is het Rusland van Poetin,” hoor ik u al zeggen. Ik kan u echter verzekeren dat ik al tal van reacties heb gekregen dat men niks tegen religie heeft “zolang het maar privé gebeurt”. Met andere woorden: weg van het publieke terrein. Het enige verschil tussen Rusland en hier is dat het ginder inmiddels een wet geworden is. ## Redelijkheid voor iedereen Ik pleit voor redelijkheid voor iedereen. Net zomin als iemand omwille van geslacht, leeftijd of geaardheid mag gediscrimineerd worden, mag iemand achteruit geschoven worden omwille van zijn of haar geloof. Als er dus stemmen opgaan om onze grondwet aan te passen onder het mom van “godsdienstvrijheid moet niet expliciet vermeld worden”, moeten we alert zijn en ons afvragen waar de redelijkheid naar toe is. In alle redelijkheid moeten we mekaar in de eerste plaats respecteren. Dan gaat het om de waarde van ieder individu. Pas als we die waarde niet meer erkennen, zijn normen nodig, maar dan nog moeten die normen uitgaan van redelijkheid voor iedereen. Elder Ronald A. Rasband van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft in september 2015 een toespraak gehouden voor studenten van BYU over dit onderwerp. Voor wie echt begaan is met dit onderwerp en niet zomaar begint te argumenteren vanuit emo-rationaliteit, doe eens de moeite om echt te luisteren naar zijn woorden. Ik kan me niet inbeelden dat iemand die zichzelf verlicht noemt, het niet eens zou zijn met elder Rasband: **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** godsdienstvrijheid --- ### [Mormonen in boerkini: mormoonse kledingsnormen](https://geenszins.info/mormonen-boerkini-mormoonse-kledingsnormen/) **Published:** augustus 26, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Neen, ik wil geen polemiek starten over de zin of onzin van het verbieden van de boerkini. Als gelovige ben ik voor onderling respect en ga ik me niet uitspreken over wat traditie is of wat echt doctrine is in een andere religie. Maar de hele nieuwsgaring omtrent dit onderwerp heeft me wel aan het denken gezet over bepaalde zaken. Zo las ik onder andere dat bepaalde leveranciers/zelfbenoemde uitvinders van de boerkini beweren dat ze 40% van hun boerkini’s verkopen aan niet-moslims. Ze noemen ze op: joden, hindoes en mormonen. Toen ik dat las, verslikte ik me wel even: mormonen in boerkini. Laat ik alvast stellen dat ik nog nooit een mormoon in een boerkini heb gezien. Ik heb ook geen weet van ook maar eender welke richtlijn die dit zou bevelen. ## Mormoonse kledingsrichtlijnen Ja, mormonen hebben richtlijnen omtrent kleding. De meeste strikte richtlijn, staat in het handboek dat onze leiders gebruiken om de leden te adviseren omtrent bepaalde onderwerpen. Omtrent kleding staat er in [21.1.42](https://www.lds.org/handbook/handbook-2-administering-the-church/selected-church-policies?lang=nld#21.1.42): > Begiftigde leden dragen de tempelonderkleding dag en nacht. Ze doen die niet uit — geheel of gedeeltelijk — om in de tuin te werken of andere activiteiten te doen die redelijkerwijs met tempelonderkleding aan gedaan kunnen worden. Noch doen zij die uit om zich in en rond het huis in zwemkleding of onfatsoenlijke kleding te ontspannen. Als zij de tempelonderkleding moeten uitdoen, bijvoorbeeld om te zwemmen, trekken zij die daarna zo snel mogelijk weer aan. Over die tempelkleding wordt er soms lachend gesproken, dan weer geheimzinnig. Er is niks geheim aan, het is gewoon voor ons iets heiligs waar me respectvol mee omgaan. Wie weer wil weten, lees het maar in mijn blog over ons [“mormoons magisch ondergoed”](https://geenszins.info/2014/10/19/het-magische-ondergoed-van-de-mormonen/). De enige richtlijn die we hebben, is dat we dit zo veel mogelijk dragen. Maar ook dat we het uit doen waar het gepast is. Dus aan een zwembad, zal een mormoon in zwemkleding zitten. Of dat voor vrouwen een badpak of bikini is: daarover bestaat geen richtlijn. ## Mormonen kleden zich fatsoenlijk [![Mormoonse kledingsnormenn: fatsoenlijke kleding](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/mormoonse-kleding-300x209.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/mormoonse-kleding.jpg)Aan onze jeugd leren we wel hoe belangrijk het is om zich deftig te kleden. In een lesboek “Voor de kracht van de jeugd” staat hier onder andere het volgende over: > De profeten van God hebben zijn kinderen altijd de raad gegeven zich fatsoenlijk te kleden. Als je je uiterlijk goed verzorgt en je fatsoenlijk kleedt, nodig je de Geest uit en kun je een goede invloed op de mensen in je omgeving hebben. Met je kleding en uiterlijke verzorging beïnvloed je niet alleen je eigen gedrag, maar ook dat van anderen. > > Onder onfatsoenlijke kleding verstaan we alle kleding die nauwsluitend, doorschijnend of onthullend is. Jongevrouwen dragen geen ultrakorte broekjes of minirokjes, geen bloesjes of truitjes die de buik vrijlaten, en geen kleding die de schouders vrijlaat of die voor of achter laag is uitgesneden. Ook jongemannen kleden zich fatsoenlijk. Jongemannen en jongevrouwen zijn altijd netjes en schoon, en waken ervoor extreem of onverzorgd in hun kleding, haarstijl en gedrag te zijn. Ze dragen gepaste, fatsoenlijke kleding bij het sporten. De modenormen van de wereld veranderen, maar de normen van de Heer veranderen niet. Geen woord over boerkini’s dus. Ik kan je zeggen dat ik deze zomer heel wat vakantiefoto’s van mijn mormoonse vrienden heb gezien op mijn facebook timeline en dat daar badpakken, zwembroeken en bikini’s bij zaten. ## Ongeschreven mormoonse kledingsnormen Er zijn natuurlijk ook veel ongeschreven regels. Voor meisjes wordt vaak gezegd dat ze kunnen testen of hun rok of kleed lang genoeg is, wanneer ze op hun knieën gaan zitten en het kleedje dan de grond raakt of niet. Voor alle duidelijkheid: iedere cultuur heeft een pak ongeschreven regels en binnen de mormoonse cultuur zijn er ook zulke regels, maar die durven nog al eens verschillen. Algemeen gesteld kan je zeggen dat mormoonse vrouwen rokken tot op de knie dragen en geen spaghettibandjes dragen, noch diepe decolletés. Misschien dat daar nu mee gelachen wordt, maar ik herinner me dat er gelijkaardige regels stonden in het schoolreglement van mijn middelbare school. Voor de ene mormoon zullen zulke regels strikter te interpreteren zijn dan voor anderen. Maar het gaat om wat je wil uitstralen. Lees bijvoorbeeld eens [het verhaal](http://www.ldsliving.com/LDS-Olympian-Faced-with-Modesty-Dilemma-at-Photo-Shoot/s/76839) van deze Olympische deelneemster over haar keuzes om mee te gaan in rare voorschriften. En als we het dan toch over de Olympische Spelen hebben, bekijk dan eens [dit artikel](https://www.noozhawk.com/article/sami_hill_makes_olympics_debut_in_12_4_team_usa_water_polo_win) over de medaille winnende polo dames van de USA met de foto van hun keeper Sami Hill, een trouw mormoons lid. Ziet er niet uit als boerkini hé? Of de Nieuw-Zeelandse [Valeria Adams](http://www.stuff.co.nz/sport/olympics/83070498/Rio-Olympics-2016-Valerie-Adams-chases-history-in-shot-put) bij het kogelstoten: had u gezien dat ze mormoons is? ## Wit hemd en das op zondag [![Mormonen op zondag in de kerk](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/sacrament-meeting-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/sacrament-meeting.jpg)De mormoonse kledingsnormen en sociale druk is groter als het betreft onze zondagse kledij om naar de kerk te gaan. Van mannen wordt verwacht dat ze in kostuum zijn: deftige broek (geen jeans), wit hemd en das, liefst met colbert. Vrouwen worden in jurk of dergelijks verwacht, maar niet in broek. Word je uit de kerk gezet als je in iets anders aankomt? Word je scheef bekeken? Neen, maar je zal zelf merken dat je uit de toon valt. Het is gewoon aangenaam om te merken dat we allemaal de moeite doen om er op ons best uit te zien om deel te nemen aan het avondmaal en op die manier respect te tonen aan onze Hemelse Vader. ## Waarom lachen? Nog een laatste bedenking: over ons ondergoed wordt vaak belachelijk gedaan. Maar voor ons is dit hetzelfde als een joods keppeltje of de soutane van een katholieke priester of de hoofddoek van een moslima. Het is een religieus symbool maar wij hebben er theologische redenen voor om dit onder onze kleding te dragen, maar tegelijk is het praktisch om geen aanstoot te geven. Verrassend dat hier dan net zo vaak onnozel wordt over gedaan, terwijl wij net de moeite doen om niemand voor het hoofd te stoten. Begrijpe wie begrijpen kan. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** normen, voorschriften --- ### [Nu is de beste tijd](https://geenszins.info/nu-is-beste-tijd/) **Published:** augustus 21, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Nu is de beste tijd om te beginnen aan de ontwikkeling van de persoon die we uiteindelijk willen zijn. Het is een mooie uitspraak van President Uchtdorf die ik vandaag in een meme heb gegooid: [![Nu is de beste tijd om te beginnen aan de ontwikkeling van de persoon die we uiteindelijk willen zijn](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/nuisdebestetijd-300x157.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/08/nuisdebestetijd.jpg) Deze uitspraak komt uit [een boodschap](https://www.lds.org/liahona/2014/01/the-best-time-to-plant-a-tree?lang=nld) uit 2014. In deze boodschap leert president Uchtdorf ons dat we niet perfect hoeven te zijn of dit moeten zijn in één stap. Iedere stap in de goede richting, is een goede stap. En we moeten weten dat we op die reis ook tegenslag zullen hebben. Ik kan er van meespreken dat tegenslag soms echt ontmoedigend kan werken. Dat je denkt dat je eerst een volledig overzicht moet hebben over de gehele oplossing zodat je die in één keer kan uitwerken. Maar niks is minder waar, zo heb ik nu (opnieuw) geleerd. Laat je niet verlammen door onzekerheid. Soms wordt de volgende stap pas duidelijk na de vorige stap. Met al die onzekerheid is het niet altijd makkelijk om stappen te ondernemen. Angst om de foute richting te kiezen, kan ook heel verlammend zijn. Schrik voor de tegenslag die je nog zal tegenkomen, kan je beletten verder te gaan. Maar op zulk moment helpt mijn geloof in Christus me, dat Hij me zal helpen als ik het nodig heb. Vanuit die wetenschap is de beste moment om verder aan jezelf te werken, om je weg des levens te gaan, gewoon nu. Niet morgen, niet volgende week, maar nu. Iedere dag die je laat liggen, is voorbij en komt niet meer terug. Moet je niet af en toe tijd nemen om om te kijken en te reflecteren? Tuurlijk, ik beweer ook het tegendeel niet. Maar blijft niet te lang hangen; leer uit de geschiedenis maar vermijdt de toekomst niet. Die komt er toch, of je dat nu wil of niet. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, zingeving --- ### [Zijn mormonen christenen?](https://geenszins.info/zijn-mormonen-christenen/) **Published:** juli 31, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Een vraag die de laatste tijd weer vaker opduikt. Een simpele, eerlijke vraag. En het antwoord is: ja, mormonen zijn christenen. Volgende vraag? O, iets meer uitleg? OK, hier komt die. De vraag is: wanneer ben je christen? Volgens mij als je in je geloof en je leven de leer en het evangelie van Christus centraal plaatst. Volgens mij is er meer dan bewijs genoeg dat mormonen Christus als hun leidsfiguur beschouwen. ## De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen [![Mormon 101 Infrographic](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/mormon-101-mormonism_Infographic-65x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/mormon-101-mormonism_Infographic.jpg)Ten eerste, onze kerk noemt De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Deze naam is niet gekozen, maar is door openbaring aan de profeet Joseph Smith gegeven. De opdracht hiervoor kan je vinden in [Leer & Verbonden](https://www.lds.org/scriptures/dc-testament/dc/115.4?lang=nld#3). Het is ook logisch. Wij geloven dat Christus deze kerk op aarde heeft ingesteld. Het is Zijn kerk, dus is het ook logisch dat ze Zijn naam draagt. *Heiligen der Laatste Dagen* slaat op de leden. Wij geloven dat dit de laatste keer is dat Christus (daar is Hij weer) Zijn kerk op aarde hersteld heeft en dat deze pas zal eindigen bij Zijn terugkeer. ## Mormonen lezen de Bijbel én het Boek van Mormon Ten tweede, mormonen hebben hun Schriften. In de eerste plaats is er de Bijbel, ja, krak dezelfde bijbel die christenen gebruiken. Er zijn verschillende vertalingen in omloop, maar in onze bijbel staat hetzelfde als in andere bijbels. Er is geen aparte versie gemaakt voor onze kerk. Mormonen hebben nog andere Schriftuur, zoals het Boek van Mormon, de Parel van Grote Waarde en de Leer en Verbonden. Het meest bekende is natuurlijk het Boek van Mormon. Daar komt onze bijnaam ook van, maar ook het misverstand dat dit boek de bijbel zou vervangen. Quod non. Het oude testament en het nieuwe testament zijn twee delen van de bijbel die over Christus getuigen, het Boek van Mormon is gewoon nog een ander boek. Gaat het Boek van Mormon dan over Mormon? Neen, hij is gewoon de profeet van de oudheid die dit boek samengesteld heeft. Het boek gaat over Christus. Om exact te zijn: het Boek van Mormon telt 6607 verzen en telt 3925 verwijzingen naar Christus. Gemiddeld dus één keer per 1,7 verzen. Gewoon ter info: da’s meer dan in de Bijbel. ## Christus is de kern van ons geloof Gordon B. Hinckley, voormalig president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (1995-2008), heeft gezegd: > Wij zijn letterlijk christenen, en steeds meer mensen gaan dat erkennen. Er is een tijd geweest dat iedereen dacht dat we geen christenen waren. Ze gaan nu beseffen dat we dat wel degelijk zijn en dat we een belangrijke en dynamische godsdienst hebben die op de leringen van Jezus Christus is gebaseerd. Uiteraard aanvaarden we Jezus Christus als onze Leider, Koning en Heiland \[…\] de belangrijkste persoon in de geschiedenis van de wereld, de enige volmaakte man die ooit op aarde heeft geleefd, de levende Zoon van de levende God. Hij is onze Heiland en Verlosser, en door zijn zoenoffer kunnen we het eeuwige leven ontvangen. Leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bidden en aanbidden in de naam van Jezus Christus. Hij is de kern van ons geloof en staat aan het hoofd van onze kerk. Het Boek van Mormon is eveneens een testament van Jezus Christus en getuigt van zijn goddelijke aard, zijn leven en zijn verzoening. ## Conclusie: mormonen zijn christenen [![Geloven andere christenen dat mormonen christen zijn?](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/statistieken-mormonen-christenen.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/statistieken-mormonen-christenen.png)Geloven andere christenen dat mormonen christen zijn? Ik kan daar geen andere conclusie aan vastknopen. Moest dat niet zo zijn, dan was ik geen lid van deze kerk, want ik heb een getuigenis van Christus, niet van iemand anders. Ik begrijp dat vele andere christelijke denominaties ons graag als niet-christenen bestempelen. Gezonde concurrentie, zal ik dat maar noemen. Per slot van rekening zijn wij een *herstelde* kerk en geloven we net dat in die twee millenia er heel wat waarheden verloren zijn gegaan, al vrij snel na het overlijden van de oorspronkelijke twaalf apostelen. Aangezien wij dus geloven dat alle andere christelijke kerken wel gebaseerd zijn op de leer van Christus, geloven we ook dat ze niet de volledige waarheid bezitten. Dus ja, we zijn iets anders, maar wij zijn blij dat er nog zoveel andere christenen zijn en betreuren het dat zij ons bestempelen als niet-christenen omwille van de verschillen. Wat mij trouwens opvalt is dat er zoveel tegenstand is tegen onze kerk. Als ik het internet afschuim, zie ik fervente tegenstanders die hun leven wijden aan het vechten tegen onze kerk. Ik vind ook wel websites gericht tegen bijvoorbeeld Jehova’s, Scientology, Islam, Rooms-Katholieke, maar niet in die hoeveelheid en gedrevenheid. Dat betekent ofwel dat wij een groot gevaar zijn ofwel dat we misschien iets hebben wat de moeite waard is om voor te strijden? Dat antwoord laat ik in het midden en aan u over… **Categorieën:** Geloof **Tags:** christenen, christus, mormonen --- ### [Tesla model S: van aankoop tot levering](https://geenszins.info/tesla-model-s-van-aankoop-tot-levering/) **Published:** januari 2, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![white shadow covered](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/white-shadow-covered-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/white-shadow-covered.jpg) Ik waarschuw maar meteen: dit wordt een post die langer dan gemiddeld is. Ik had gehoopt tussendoor regelmatig te posten over hoe ik van aankoop van mijn Tesla model S naar levering ben gegaan, maar ik heb beslist alle informatie te verzamelen en in één keer te posten. Met deze post hoop ik andere Tesla-would-be-kopers te helpen met een aantal beslissingen die ik heb gemaakt en wat ik geleerd heb. Waarschijnlijk jaag ik een aantal Tesla-fans in de gordijnen met deze blog post, maar ik ga de kritiek niet uit de weg, hoewel ik mezelf ook als echte Tesla-fan beschouw. > Wil je ook een Tesla kopen en 1000€ korting krijgen? Gebruik dan deze [link](http://ts.la/david1333) voor 15 oktober 2016. ## Inhoud van dit artikel 1. [Keuze van uitvoering](#uitvoering) 2. [Total Cost of Ownership](#tco) 3. [Levertermijn](#levertermijn) 4. [Hoe opladen?](#opladen) 5. [Keuze van de laadpaal](#laadpaal) 6. [Range Anxiety](#anxiety) ## Keuze van de uitvoering van mijn Tesla model S Ik heb Tesla al jaren in de gaten. Ik denk dat ik één van de eerste bezoekers was van de Tesla Store in Aartselaar. Maar jaren geleden heb ik een Opel Antara gekocht waarbij ik één van de eerste exemplaren had die in Europa werden geleverd. Ik was blij dat ik een splinternieuw model had tot ik er mee moest rijden. Nadien heb ik me voorgenomen dat ik voor auto’s hetzelfde doe als voor software: versie 1.1 of 1.2 moet er zijn voor ik hem aankoop. Ik volg dus al lang [forums](http://www.teslamotorsclub.com/forumdisplay.php/118-Belgium-and-the-Netherlands) en hoe men het ook draait en keert, de Tesla model S heeft kinderziektes gehad. Gaande van de intrekkende deurgrepen die krassen maken op de vensters tot drive trains die los komen en auto’s die dus gewoon blijven stilstaan. Allemaal problemen die ik meermaals heb horen beklagen in die eerste jaren. Sinds begin 2015 merkte ik dat die klachten niet meer leken voor te komen en voelde ik me zeker genoeg om een aankoop te overwegen. Dus deze zomer ben ik opnieuw naar de Tesla Store in Aartselaar gegaan, met nog een hoop vragen omtrent reikwijdte, mogelijkheden tot laden en vooral de kosten en taksen omtrent elektrische wagens. De wagen samenstellen was eigenlijk vrij eenvoudig. De keuze opties bij Tesla zijn niet van die ellenlange waslijsten en combinaties en packs zoals bij Audi of BMW, maar zijn gewoon duidelijk. Uitvoering van de wagen: omwille van mijn kilometers zonder twijfel de grootste batterij, samen met de uitbreiding: 90kW. Single motor of dual motor? Een no brainer: 4 wiel aandrijving is mijn ding. Ik ben geen sportieve chauffeur, puur achterwielaandrijving is iets wat ik ooit al mee gereden heb en het is mijn ding niet. Plus de voorliefde van ons gezin om in Zweden op vakantie te gaan, ook in de winter… Duidelijk dus **de dual motor** en er in één klap ook het **winterpakket** bij zodat ook de kinderen een warme poep kunnen hebben en ik warme handen (verwarmd stuur en geen ijs van de ruitenwisser moeten krabben). Wat hebben we verder nog? **Luchtvering**: check. Had mijn Audi ook en is echt wel aangenaam. Betere stoelen: zonder twijfel, want ik heb niet de meest schitterende rug en wederom, met al die kilometers en uren in de wagen, graag wat extra comfort. Extra afwerking in het **premium pakket**: zeker want de standaard uitrusting van deze Amerikaanse wagen is voor een liefhebber van Deutsche Gründlichkeit qua afwerking toch wel wat te licht bevonden. De automatische achterklep en de extra mistverlichting zijn dan weer comfort- en veiligheidspunten die ik liever niet mis. En de **autopilot** uitrusting? Mijnheer, ik ben een geek, zou ik deze wagen willen hebben zonder de autopilot? Plus ik ben al gewoon aan adaptieve cruisecontrol, pak me dat dus niet meer af. Wat waren de twijfelgevallen? Het Ultra High Fidelity geluidspakket. Ik hou van muziek, maar ik ben iemand die beweert het verschil niet te horen tussen een 128 kbps en een 320 kpbs stream, dus een pak geld uitgeven aan betere speakers. Neen, dank u. Aangezien er ook geen gezinsuitbreiding komt, had ik ook geen nood aan de derde rij stoelen en 21″ wielen zegt me ook niks. Ik geef meer om comfort dan om uiterlijk. Ook de duolader was twijfelen, maar heb ik dan toch maar gekozen om snel te kunnen laden (lees ook meer bij mijn elektrische perikelen). [![My configured Tesla](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tesla-configured-300x135.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tesla-configured.png)De grootste twijfel zat nog bij de kleur en het open dak. Voor mij persoonlijk is een open dak weinig meerwaarde. Ik maak me eerder zorgen dat ik het wel heb dichtgedaan en de auto dus niet in de regen staat met een open dak (dank u Tesla om een app te maken waarin ik toch dat kan controleren op afstand). Deze twee zaken heb ik laten beslissen door mijn vrouw. Ik heb zelf nog wel gekozen voor geen pianolak: te makkelijk vieze vingers. En houtafwerking is ook niet mijn ding, dus gelukkig heb ik voor de **carbon afwerking** gekozen. Persoonlijk denk ik dat ik een rode wagen zonder panoramisch dak zou gekozen hebben, maar zij en de kinderen vonden wit met een open dak de betere keuze. *Noot: achteraf gezien zou ik het open dak niet nemen, want het levert extra geluid op bij het rijden; je hebt een stillere model S als je geen panoramisch dak neemt.* In laatste instantie ook beslist een [middenconsole](http://www.teslamotorsclub.com/attachment.php?attachmentid=63016&d=1415182425) er bij te nemen want zo’n open grote bak in het midden is niks voor mij. Ik moet wat rommel vlot kunnen opbergen. Achteraf bekeken: aanrader. ## Total Cost of Ownership Belangrijk in mijn beslissingsproces was “wat kost deze wagen mij nu werkelijk?”. Want 110.000€ is een meer dan behoorlijk bedrag, meer dan één brug verder wat ik eigenlijk aan een auto zou spenderen, zelfs als bedrijfsleider. Want men mag denken dat zelfstandigen toch zomaar geld opdoen om het af te trekken, maar *bottomline*, je moet nog altijd geld verdienen om die kosten eerst te betalen. Ze noemen mij op kantoor niet voor niks *mister Excel* dus heb ik mij op basis van wat Tesla mij bezorgde, een mooie Excel gemaakt, waarin ik een TCO berekening gemaakt heb met als vergelijkingspunt mijn toenmalige huidige wagen, Audi A6 Avant die vergelijkbare opties aan boord had. Aangezien ik deze post nu schrijf nadat er heel wat veranderd is qua **inschrijvingstaksen en verkeersbelasting**, waarbij de Vlaamse overheid er net voor kiest om elektrische wagens te bevoordelen, heb ik mijn TCO berekening herberekend met huidige cijfers omdat ik nu zelf ook al onder die nieuwe wetgeving val. De prijzen van fossiele brandstof zijn sinds de zomer nog in prijs gezakt en elektriciteit is gestegen. Mijn originele **Total Cost of Ownership** van mijn Tesla model S zag er dus nog ietsje anders uit. [![Basis budget TCO Tesla model S](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/budget-basis.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/budget-basis.png) Ik denk dat bovenstaande voldoende duidelijk is. Er zullen in realiteit altijd wel cijfers afwijken, maar het is een realistische voorstelling. Zo heb ik bij verbruik niet de officiële verbruikscijfers genomen, maar reële cijfers. Voor alle duidelijkheid, dit zijn cijfers die gelden voor een vennootschap \[footnote\]Ook voor zelfstandigen geldt er geen 120% aftrekbaarheid, maar 75% voor alle wagens, ongeacht hun CO2 uitstoot\[/footnote\], dus er speelt **aftrekbare BTW \[footnote\]Ik heb 50% genomen, doch tegenwoordig wordt dit vaak beperkt tot 35%\[/footnote\] en fiscaliteit mee die zeker niet geldt voor een privé persoon**. Voor vennootschappen ook deze waarschuwing: de 20% boven de 100% moet geboekt worden op een reserverekening. Dat wil zeggen dat ergens in de toekomst, bij vereffening of uitkering van die reserve, die 20 wel degelijk nog belast wordt. Een feit dat nooit duidelijk wordt vermeld. \[footnote\]Edit 3/1/16 – Ik werd na de originele post op dit feit gewezen door Steven Peeters\[/footnote\] In deze basisberekening kies ik er voor de wagens af te schrijven op 4 jaar en heb ik een gemiddelde taxrate van 33% genomen. De inschrijvingstaks en verkeersbelasting zijn dus nieuwe cijfers, evenals de brandstof cijfers. Opvallend is dat je dus wel degelijk brandstof kosten bespaart, maar lang niet voldoende om de meerprijs van een EV te verantwoorden. Met deze cijfers heb ik dan twee scenario’s uitgewerkt: op vier jaar en op vijf jaar. [![TCO Tesla model S versus Audi A6 Avant op 4 jaar](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tco-4-jaar.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tco-4-jaar.png)TCO Tesla model S versus Audi A6 Avant op 4 jaar [![TCO Tesla model S versus Audi A6 Avant op 5 jaar](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tco-5-jaar.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tco-5-jaar.png)TCO Tesla model S versus Audi A6 Avant op 5 jaar Aan deze cijfers zie je dat je zonder de fiscale maatregelen de meerprijs niet kan verantwoorden. Je mag in dit voorbeeld ook niet vergeten dat de Audi die ik had extreem veel opties had, in die zin dat hij een pak beter uitgerust was dan de Tesla model S. Als je een A6 Avant neemt van 56.000€ zit je al met heel andere cijfers. Belangrijk voordeel is ook het **Voordeel Alle Aard (VAA)** die je aangerekend krijgt en die bij Di Rupo II enorm de hoogte is in gegaan. Op onderhoud win je ook wat, hoewel ik denk dat ik in werkelijkheid twee keer per jaar op onderhoud zal moeten en daar dus 2750 euro extra zal moeten rekenen. De verbruikscijfers op 5 jaar berekenen is ook moeilijk. Zal olie nog zo lang zo goedkoop blijven en zal elektriciteit duurder worden? Wat ik wel niet in rekening heb gebracht en waar ze bij Tesla graag mee uitpakken: je kan je Tesla gratis opladen aan de [SuperChargers](https://www.teslamotors.com/nl_BE/supercharger). Klopt, maar dan wel deze kanttekening. Altijd opladen aan SuperChargers is niet gezond voor je batterij.\[footnote\]Blijkbaar wordt dit niet algemeen bevestigd.\[/footnote\] Het is ook niet het doel van Tesla. Die SuC’s zijn bedoeld om mensen die langere ritten maken (langer dan de reikwijdte van een batterijlading) de kans hebben snel bij te laden. Een SuperCharger geeft je immers zowat 80% oplading op een half uur tijd. En je moet er dus voor rondrijden, want het is niet dat ze al dik gezaaid zijn. Ik verwacht dat hoewel ik reële cijfers heb proberen gebruiken, ik het voordeel in deze cijfers overschat. Maar zelfs al zit ik er 20% naast, als ik 40.000€ op vijf jaar kan besparen, is het **financieel meer dan de moeite waard**. Ik zou deze wagen echter niet gekocht hebben indien we nog een linkse regering hadden, want dan zou ik quasi zeker zijn dat de spelregels in die vijf jaar nog serieus in mijn nadeel zouden veranderen. Het is dankzij de regering Michel dat ik durf gokken op een stabiel vooruitzicht en deze investering wil doen. ## De levertermijn Na de keuze, ook de testrit natuurlijk. De service van Tesla is echt hier al uitmuntend te noemen. Waar je in hun toonzaal een wat beteuterde indruk hebt omdat het één ruimte is waar één voertuig staat en je dus niet veel **show**room hebt, is het zo belangrijk dat de verkopers wel de moeite doen om je vragen te beantwoorden. Ook een afspraak voor een testrit is heel gezellig en vlot te maken. In mijn geval is Moïs tot bij mij thuis gekomen en hebben we daar nog eens alles doorgenomen en een mooie rit gemaakt. Elektrische Voertuigen (EV’s) zitten duidelijk in de lift. Op zoek naar wat achtergrondinformatie, heb ik de statistieken bekeken van het aantal ingeschreven EV’s in ons land[](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/elektrische-voertuigen.png) [![Elektrische voertuigen en Tesla's in België](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tesla-belgie-1024x581.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/tesla-belgie.png)Cijfers van Febiac en FOD Mobiliteit gecombineerd tot en met november 2015 Je ziet een duidelijke klim in alle facetten. Het aantal EV’s neemt duidelijk toe, zelfs de groei versnelt. Maar het aandeel van Tesla zit ook stevig in de lift en neemt ook nog toe. **Een groot deel van de groei van het elektrisch wagenpark is dus toe te schrijven aan Tesla.** Dat merk je dus ook aan de levertermijn. Toen ik begin augustus ben beginnen rond te kijken en de nodige testritten heb gedaan, werd mij als levertermijn eind oktober vooropgesteld. Moïs, de Tesla sales guy, was wel zo eerlijk om me mee te delen dat je op het internet al genoeg aankondigingen vond dat de Tesla model S duurder zou gaan worden. Begin juli was er te lezen dat elke Tesla [verkocht werd met 4000 dollar verlies](http://www.standaard.be/cnt/dmf20150811_01813363) en het was ongeveer dat bedrag wat er zou bijkomen midden augustus. Tesla werkt echter in tegenstelling tot andere constructeurs niet met dealers, enkel met directe verkoop. In België heb je momenteel verkoopspunten in Antwerpen (Aartselaar), Brussel, Zaventem en eerstdaags ook in Gent (Sint-Martens-Latem). Hun bestelprocedure is ook heel eenvoudig. Niks onderhandelingsmarge over opties en kortingen, gewoon online gaan en aanklikken welke opties je wil. Vervolgens bestel je online door een voorschot van 2000€ te betalen. Ik zat met nog een pak praktische vragen omtrent het laden thuis (zie verder) maar ik vertrok ook een paar dagen later op vakantie, dus om zeker te zijn van de prijs heb ik maar meteen de bestelling gereserveerd. Annuleren kon ik nog tot 31 augustus. Op dat moment meldde het systeem mij ook mooi oktober 2015 als levertermijn. Maar aangezien ik pas op 30 augustus de laatste antwoorden vond qua elektrische installatie en dan pas ook mijn order bevestigde, moest ik vaststellen dat ik waarschijnlijk niet de enige was die in de vakantie op de hoogte was van de nakende prijsverhoging en dat er dus nog een pak bestellingen waren binnengekomen in die laatste twee weken want de dag na mijn bestelling ontving ik bericht dat ik pas eind december 2015 begin januari 2016 mijn wagen mocht verwachten. *Bummer* ## Hoe opladen? Een belangrijk vraagstuk dat me lang heeft bezig gehouden is de manier waarop ik zou opladen. In de eerste plaats is er fantastisch veel mogelijk met de Tesla model S. De [Tesla Club](http://www.teslaclub.be/) heeft een prachtig overzicht gemaakt van **alle mogelijke aansluitingen**: [![Tesla aansluitingen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/teslachart-1024x821.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/teslachart.jpg) Voor mij was het snel duidelijk dat omwille van de kilometers die ik afleg, ik zeker thuis vlot zou moeten kunnen opladen. Aangezien ik thuis een gewone monophase 230 volt aansluiting had, waren de mogelijkheden beperkt. De snelste mogelijkheid die ik dan had was ofwel met een blauwe stekker te werken of een laadpaal te plaatsen op een monofase aansluiting. Nadelen: maximaal 40 km per uur bijladen en toch 32A nodig hebben, dus zou er een extra kabel moeten getrokken worden. Ik was er van overtuigd dat ik regelmatig quasi leeg zou aankomen en dan zou een monofase aansluiting betekenen dat er minstens 10 uren nodig zouden zijn om bij te laden. Een lange tijd dus. Te lang naar mijn zin. Het zou meestal wel mogelijk zijn, aangezien de wagen toch makkelijk de meeste avonden en nachten gedurende 10u stil staat, maar ik zou het missen als ik eens effe snel zou willen laden. Plus er moest toch een kabel getrokken worden en ik zat waarschijnlijk met het **Belgisch neuter probleem**. Dit probleem is vaak onbekend. België heeft eigenlijk twee manieren om een elektriciteitsnetwerk aan te leggen in uw straat. De oude manier van werken is dat men op het paar in uw straat twee keer 230 volt plaatst. Dat werkt perfect, maar dan is er geen neuter. De andere manier is 400 volt op één fase en een neuter. Dat levert ook 230 volt op. De tesla mobiele lader werkt echter enkel indien er een neuter is (behalve op de Noorse stekkers, want Noorwegen is blijkbaar ook een land waar het standaard is dat men geen neuter gebruikt). In België is het echter gokken op wat voor netwerk u aangesloten bent. Bij mij in de straat liggen zelfs beiden. Als u geen neuter heeft, kan u nog altijd een **scheidingstranformator** plaatsen. U zou dan bv zelfs van uw monofase aansluiting toch drie fase kunnen omvormen naar een laadpaal. Nadeel is dat een scheidingstranformator veel plaats inneemt, duur is en zelfs zonder belasting toch een verbruik geeft. En als je dan een laadpaal plaatst, wil je meestal toch voldoende vermogen hebben en aangezien de meeste huizen een 40A aansluiting hebben, zou je dan toch bij Eandis moeten aankloppen voor een verzwaring van je hoofdautomaat. Voor mij werd het snel duidelijk: ik wilde **voldoende oplaadcapaciteit** hebben, moest toch kabels trekken, geld uitgeven en Eandis aan het werk zetten, dus dan maar in één keer door de zure appel bijten en Eandis mijn aansluiting laten vervangen door een driefase aansluiting en een laadpaal plaatsen. Als ik dan ook een duolader in de Tesla plaatste, zou ik de beste situatie hebben en kunnen opladen aan 110 km per uur. Eenmaal de beslissing genomen, was er veel werk aan de winkel. **Afspraken maken met Eandis is niet echt simpel.** Bij mij bleek het echter helemaal een soep te worden. In mijn elektriciteitskast wist ik dat er vier kabels aangesloten waren. Volgens mij dus een normale driefase aansluiting (3 fase + 1 neuter) waarvan in de meter slechts één fase en de neuter aangesloten was. Eandis beweerde echter dat ik op het oude netwerk aangesloten was en dat ik twee keer 230 kreeg. Gekker werd het nog dat ik stelde dat ik al een automaat had van 50A en de situatie was dat ik op de kabel van buitenaf al 50A binnenkreeg zonder problemen en men dus gewoon de meter moest vervangen. Ook mijn zekeringskast was al uitgerust om driefasig te werken. Maar neen, op die 15 jaar dat ons huisje hier staat, waren de normen veranderd. Ik had nog een 10 carré kabel naar buiten en de norm nu voor 50A is een 25 carré. Dus ondanks dat eigenlijk alles al aangesloten was volgens mij en er al jaren perfect 50A binnenkwam, moest de hoofdkabel toch vervangen worden en opnieuw aangesloten worden. [![Leidingen trekken voor de laadpaal](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/leidingen-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/leidingen.jpg)Dus liet ik mijn elektrieker zoveel mogelijk voorbereiding doen: de nodige kabels voor de laadpaal trekken (gelukkig konden we die nog voor de aansluitbocht krijgen en moest er binnen dus niet gebroken of gekapt worden; enkel de oprit moest opgegraven worden). De zekeringskast definitief klaar maken voor drie fasen en opnieuw laten keuren was de volgende stap. Gelukkig heb ik een schitterende elektrieker [Dirk Cherlet uit Knesselare](http://www.elektriciteitcherlet.be/) die goed kan meedenken en vooral praktisch te werk gaat. Ik geef wel nog een tip: zorg dat je niet alleen een elektriciteitskabel voorziet, maar **voorzie ook een UTP-kabel**. Ooit zullen we *[smart grids](https://nl.wikipedia.org/wiki/Smart_grid)* krijgen en een slimme elektriciteitsmeter en dan zal het handig zijn als je laadpaal met je meter kan praten. De standaard bij de meeste laadpalen voor deze aansluiting is UTP. Ik raad dus zeker aan om een laadpaal te kiezen met die mogelijkheid. Eandis was nog een ander paar mouwen. Eerst moest er een put gegraven worden. Gelukkig stonden ze onverwacht voor de deur en stond er een auto in de weg zodat ze moesten bellen. Ik zeg gelukkig want ze wilden op totaal de verkeerde plek graven. Inmiddels weet ik dat de plannen van Eandis over hun eigen netwerken er soms meters naast kunnen zitten en heb ik mijn ogen goed de kost gegeven toen ze onze straat opnieuw hebben aangelegd en alle kabels verlegd hebben. [![Eandis graaft diepe putten](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/eandis-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/eandis.jpg)Spijtig genoeg worden de graafwerken niet door Eandis zelf gedaan, maar wel door onderaannemers. Toen ik terug thuis kwam, was er een diepe put, mooi afgezet, maar was ik ook Telenetloos. Kabeltje overgetrokken en niks gezegd. Eandis gebeld: “oei mijnheer, da’s spijtig. Bent u zeker, want de onderaannemer heeft niks gemeld? Nu ja, wij mogen dat niet verhelpen, Telenet wil niemand anders aan hun kabels laten, dus moet u zelf bellen.” Telenet: “Ja mijnheer, geen aansluiting meer, geen TV, niks? Dan zullen we morgen iemand sturen.” Leuke avond: geen TV, geen internet, … Een mens voelt zich plots afgesneden van de wereld. Toen ‘s anderendaags iemand van Telenet kwam, zag die al snel wat ik gezien had: een kapotte distributiekabel. Toen kwam de vraag van het jaar: “mijnheer, bent u zeker dat Eandis dit heeft gedaan?”. Ja hoor, mijnheer Telenet, kijk eens op de bord aan die put “Hier werkt Eandis voor u”. “Ja maar, Eandis heeft geen melding gemaakt.” Zucht… Hij heeft dan maar foto’s van de put en het bord gemaakt als *bewijsmateriaal*. De fun ging door toen Eandis de nieuwe aansluiting kwam maken. U mag één maal raden… Ja, ik was al op het nieuwe netwerk aangesloten met alle fases aangesloten. Een vervanging van de meter was voldoende. Maar tja, de studiedienst had toch al beslist dat ook de kabel moest vervangen worden, dus moest de vriendelijke arbeider wel een nieuwe aansluiting maken. Veel overbodig graafwerk dus volgens mij. En een extra 1800€ kosten aan Eandis. Maar nu heb ik tenminste **een driefasige aansluiting met een automaat van 50A** en kan ik dus thuis ook opladen aan 32A op 400 volt en dus een 22 kw laadpaal plaatsen en **laden aan 110 km per uur**. ## Keuze van de laadpaal Daarin heb ik me door heel wat variabelen tegelijk laten leiden. Ik wist nergens van toen ik aan de keuze begon, maar door verschillende productspecificaties te lezen, kwam ik al wel vrij snel tot een paar kenmerken die ik wilde hebben die de keuze enorm snel beperkte. Een belangrijke vraag voor mij als bedrijfsleider was immers dat het allemaal fijn en wel is om elektrisch goedkoper te rijden, maar thuis opladen betekent wel dat je dus zelf je verbruik betaalt en als ondernemer betaal je al zoveel en heb je zo weinig van de staat, dat je toch wel liefst je onkosten echt aan de vennootschap kan aanrekenen. De meest simpele manier is natuurlijk een extra kwh-meter in je zekeringskast plaatsen en die regelmatig aflezen en noteren en dan **aanrekenen aan je vennootschap**. Trouwens, voor zover ik heb kunnen nagaan, is er in België een richtlijn die stelt dat als je maximaal 0,35€/kwh aanrekent als privé persoon aan je vennootschap, de fiscus dit niet als loon kwalificeert en als onkosten aanvaardt. Op deze manier heb je dus wat surplus op de werkelijke kost van je kwh thuis en kan je dus je kosten die je hebt gemaakt, weer recupereren. Maar om alle discussie en (administratieve) rompslomp te vermijden, wou ik het liefst een laadpaal van een merk bij bijhorende diensten die hiervoor een oplossing kon bieden. Alleen al om dit criterium was ik het meest gecharmeerd door de oplossing van [The New Motion](https://www.thenewmotion.com/). Hun **Plus abonnement** heeft voor mij de meest ideale situatie. Ik kan perfect instellen welke laadpas betaald wordt door mijn vennootschap en welke laadinfrastructuur van mij privé is zodat er door hen automatisch facturen aan de vennootschap worden opgemaakt op basis van mijn verbruik en ik mijn kosten (minus een kleine vergoeding voor The New Motion) op mijn privé rekening krijgt teruggestort. Hun systeem laat tevens toe je laadinfrastructuur ook **publiek beschikbaar** te stellen (naar keuze tegen vergoeding of niet) wat ik ook een pluspunt vind. Ik vind dat zoveel mogelijk laadpaal eigenaren hun infrastructuur beschikbaar moeten stellen zodat je op zoveel mogelijk plaatsen kan opladen, bv terwijl je in de buurt op bezoek bent of zo. Nadeel van The New Motion is dat ze op en top Nederlands zijn. In Nederland werken ze samen met installateurs, in België moet je zelf op zoek. Ook hun online systeem is niet echt op de Belgische markt gericht. Zo is het bv mogelijk om als vergoeding voor je privé elektriciteitsverbruik maximaal 30 cent te vragen – het Nederlandse fiscale maximum. Zo’n merk is trouwens meteen ook een netwerk. Met je laadpas kan je dus op alle laadpalen van The New Motion laden (als de eigenaars het dus ingesteld hebben) en word je daar dus via The New Motion voor afgerekend. Als je op hun site kijkt, zie je dat ze veel meer palen hebben in Nederland dan in België. Dat heeft me doen twijfelen, maar de vlotte werking van hun systeem heeft me toch overtuigd ten voordele van Belgische netwerken zoals [Blue Corner](http://bluecorner.be/) of [BeCharged](http://www.becharged.eu/welcome/). Voordeel dat The New Motion buitenlands is: ze hebben roaming akkoorden met bv Blue Corner, dus ook aan die palen kan ik – tegen betaling – opladen. [![Laadpaal van The New Motion](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/ladpaal-thuis-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/ladpaal-thuis.jpg)Dan nog een installateur vinden. Ook daar was de keuze snel gemaakt. **Joris van SolarPro/[Laadkabelwinkel.be](http://www.laadkabelwinkel.be/)** is zelf een fervent Tesla-rijder en kent echt zijn vak wel. Hij is ook iemand die graag meedenkt en kent de palen van The New Motion heel goed. Hij zoekt ook mee naar de beste oplossing qua installatie. Zonder twijfel een goede keuze geweest en een echte aanbeveling waard. Zijn mannen leveren proper werk. Uiteindelijk heb ik twee laadinstallaties voorzien: thuis en op kantoor. Kantoor ligt 90 km van thuis en als ik dan nog eens een verre klant moet opzoeken is het toch handig om op die plaatsen in het land een laadpunt te hebben. [![laadpaal nucleus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/laadpaal-nucleus-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/laadpaal-nucleus.jpg)Thuis heb ik gekozen voor een versie met een vaste laadkabel, op kantoor heb ik dat op aanraden van Joris niet gedaan om makkelijker klanten de kans te geven op te laden indien zij niet over een type 2 kabel beschikken. Want daar is nog niet echt een standaard voor. Tesla kiest in Europe voor [type 2 Mennekes](https://en.wikipedia.org/wiki/Type_2_connector). Maar Audi en BMW kiezen voor CCS Combo, Japanse merken kiezen dan weer voor twee aansluitingen, waaronder Chademo voor snelladers. Maar qua gebruiksgemak is de vaste kabel toch het makkelijkst. Geen kabels uit de koffer halen in de regen enz… Moest ik de keuze nu opnieuw maken, dan zou ik op kantoor ook een model met vaste kabel zetten. ## Range Anxiety Ik rij nu twee weken rond met mijn Tesla model S. Die ervaringen zal ik over een paar weken beschrijven in een aparte post. Eén ding wil ik al wel meegeven omdat ik daar dus al mee bezig was voor ik de auto kocht: **range anxiety**. Vandaar ook mijn keuze om al die infrastructuurwerken te doen om zeker voldoende te kunnen opladen. De schrik om er niet te geraken is aanwezig, zeer uitdrukkelijk aanwezig. Ik denk dat voor veel mensen dit niet nodig is. Niet iedereen legt dagelijks 180 km woon-werkverkeer af zoals ik. Je hoort ook heel wat over wat nu werkelijke ranges zijn. Ik had op voorhand geïnformeerd, ook bij ervaren Tesla-rijders. Ik kreeg vaak te horen dat 380 km op een volle lading aanvaardbaar is. Wel, nu ik twee weken zelf rondrij en op de forums al wat discussies hierover ben gestart: ja, het is mogelijk, als je je rijgedrag daarop instelt. In praktijk betekent dat echt wel voorzichtig gaan rondrijden. Met zo’n wagen ga je, alleszins in het begin, al eens wat meer *doen*. Laat ik er geen doekjes om winden: **een reikwijdte van 300 km is een realistisch cijfer** en dat cijfer is inmiddels bevestigd door verschillende chauffeurs waar ik mee gesproken heb. Men geeft dit makkelijker onder vier ogen toe dan op forums. Ik heb de indruk dat in de Tesla community de range anxiety een taboe is, hoewel veel besproken. Maar het staat niet chique om daar niet blasé over te doen. Het is niet politiek correct om te zeggen “ja, elektrisch rijden is op de punt nog steeds een aanpassing”. Ik leer mezelf nu simpelweg om waar ik ook ben – thuis of op kantoor – de wagen in te steken. Beter een laadbeurt te veel dan één te weinig. Het enige waar ik op let is dat de batterij voldoende ontlading krijg. Ik zou deze manier van werken niet aanraden voor wie telkens maar 20% ontlading heeft. Ook het constant (gratis) opladen aan Tesla SuperChargers (SuC in Teslaspeak) raad ik niet aan. Ten eerste is het niet gezond voor je batterij. Ten tweede, hoe verleidelijk ook om gratis *brandstof* te hebben, dit is niet de bedoeling van de SuC’s. Ze staan er voor mensen die eens verder dan 300 km moeten rijden en dan liefst in een half uur weer 250 km verder kunnen. Als de SuC’s misbruikt worden, ontstaan er wachtrijen. Niet leuk voor de mensen die op dat moment geen alternatief hebben. **Dus wees ethisch en laat de SuC’s links liggen als je genoeg andere mogelijkheden hebt.** Om range anxiety te vermijden is het goed om te plannen. Een goeie site is [EV Trip Planner](https://www.evtripplanner.com/). De site wordt niet meer actief onderhouden, maar is de enige met een goeie routeplanner langsheen de SuC’s. [SuperCharge.info](http://supercharge.info/) is ook een goeie site met veel info over de SuC’s, maar geen echte routeplanner. Zorg ook voor enkele goeie apps op je smartphone. Ik gebruik zelf vaak de [app van The New Motion](https://www.thenewmotion.com/producten/new-motion-app/), maar ook [Open Charge Map](http://openchargemap.org/site/) of [ChargeMap](https://nl.chargemap.com/). Geef echter zeker geen 49€ aan [SuperCharger Road Map Trip Planner](https://www.google.be/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=6&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjv77S_xIvKAhWHdg8KHWZwAGMQFghHMAU&url=https%3A%2F%2Fitunes.apple.com%2Fus%2Fapp%2Fsupercharger-map-road-trip%2Fid736457095%3Fmt%3D8&usg=AFQjCNEotis94mBvmL1WAy6SgWkLBJODjA&sig2=P1Cte07nzxq-xfQV3X7ldw) – dat is een echte rip off en één van de weinige keren dat ik mijn geld aan Apple heb teruggevraagd omdat de app echte niet doet wat ze belooft. [![Tesla Mobiele Connector](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/tesla-mobile-charger-300x216.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/tesla-mobile-charger.jpg)En als laatste tip tegen range anxiety: **zorg voor een reeks adapters**. Bij je Tesla krijg je de mobiele connector met een Schuko (gewoon stopcontact) en een driefasige rode stekker voor 16A. Koop zeker bij Tesla ook meteen een type 2 Mennekes kabel zodat je op de meeste laadpalen kan laden. Koop hem bij Tesla want de prijs die zij rekenen is steevast lager dan je bij de meeste online shops vindt – als hij op voorraad is want ze vliegen dus met de container buiten bij de Tesla Service Centers (SeC’s in teslaspeak). Ik raad ook een [Chademo adaptor](http://shop.teslamotors.com/products/chademo-adapter) aan. Dat is de Japanse standaard voor snelladen en als je dan eens ergens wil laden aan een snellaadstation, zal je die toch vaak terugvinden. Zeker als je regelmatig naar Nederland gaat, waar je dan toch lekker snel kan laden langs de snelweg bij de alsmaar meer voorkomende [Fastned](http://fastned.nl/nl/) station. Prijzig voor occiasioneel op te laden, maar toch net zo handig. Ik heb het op die twee weken zelf al eens goed gebruikt. [![verloopstekker rood](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/verloopstekker-rood-150x150.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/verloopstekker-rood.jpg)En als laatste: ook adapter voor een rode driefasige 32A naar 16A stekker. Ik heb al ergens gestaan dat er dus lekker veel elektriciteit was, maar dat ik mijn meegeleverde rode stekker niet kon insteken. Te koop bij [laadkabelwinkel.nl](http://www.laadkabelwinkel.nl/adapter-cee-32a-male-naar-cee-16a-female). ## En rijden maar De levertemijn bleek nog net iets beter mee te vallen. Op 14 december mocht ik eindelijk mijn ***White Shadow*** (een eerbetoon aan [één van de slakken](http://tappedout.net/mtg-decks/white-shadow-turbo-speed/) in Turbo) afhalen en kon ik beginnen pakken ervaring op te doen als EV chauffeur. Daar zit al genoeg stof in voor enkele opvolgingsposts. [![white shadow](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/white-shadow-1024x768.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/12/white-shadow.jpg) **Categorieën:** Technologie **Tags:** tesla --- ### [Slaap zacht, lieve peter](https://geenszins.info/slaap-zacht-lieve-peter/) **Published:** juli 3, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Slaap zacht, lieve peter](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/mijn-pijter-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/07/mijn-pijter.jpg)Deze week is een zware beproeving voor me geweest. Sinds begin juni ben ik elke week twee tot drie keer naar het ziekenhuis gegaan omdat mijn grootvader – die ook mijn peter was – in allerijl opgenomen was. Na een paar dagen onderzoek was het duidelijk dat hij uitgezaaide longkanker had. De eerste dagen wilde hij nog vechten, maar het zat ook al in zijn hersenen en toen hij merkte dat hij toch achteruit ging, was het voor hem voldoende en wilde hij niet meer vechten. Maar ik had nooit gedacht dat het echt zo snel zou gaan. Vorige zondag reed ik na de kerk nog naar hem toe, maar toen ik zijn kamer binnen kwam, zag ik meteen dat het einde nabij was. Hij was zelf niet gelovig, zei hij, maar hij sprak er toch van dat hij naar zijn vrouw toewilde, die zes jaar eerder overleden was. Om die reden heb ik hem in alle stilte en intimiteit toen ik met hem alleen was op de kamer, nog een zegen gegeven waarin ik hem beloofde dat hij vredig zou heen gaan naar de geestenwereld en dat, als hij daar het evangelie zou aanvaarden, ik voor hem de nodige verordeningen hier op aarde zal verrichten. Toen ik ‘s avonds voortging en hem alleen liet met mijn moeder, gaf ik hem nog een knuffel en vertelde ik hem hoe graag ik hem zag. Hij gaf enkel nog een diepe zucht; meer was niet meer mogelijk omwille van de pijnstilling. Een paar uur later kreeg ik telefoon van mijn moeder dat zijn strijd voorbij was. Afgelopen woensdag heb ik hem een laatste groet kunnen geven. Dat was voor mij een heel hard moment. Dat is echt de laatste keer dat ik hem hier zal zien. Vanaf nu is het wachten op het moment dat we mekaar opnieuw zien in de geestenwereld. Mijn geloof is deze week behoorlijk op de proef gesteld. In de Schriften staat dat geloof de pure hoop is op wat we niet kunnen zien. Deze week heb ik daar echt de betekenis van gevoeld. Pure hoop dat alles wat ik geloof waar is en dat ik echt de kans zal krijgen hem terug in mijn armen te nemen. Ik mis hem enorm. Ik heb gisteren nog gebeden dat Hemelse Vader even naar hem toe zou gaan en hem een knuffel zou geven en zeggen “deze komt van je kleinzoon”. Ik zou zo graag hebben dat ik van boven te horen krijg dat hij die knuffel heeft gekregen en dat alles in orde is, dat hij nu echt gelukkig is. Lieve peter, door de afstand zagen we mekaar niet meer zoveel, maar ik weet dat je van me hield en ik hoop dat jij weet dat ik ook van jou hou. Ik mis je enorm, lieve peter. Tot w’elkander wederzien, in Gods vaderhuis… **Categorieën:** Familie **Tags:** afscheid --- ### [Dit land gaat kapot aan collectief egoïsme](https://geenszins.info/land-gaat-kapot-aan-collectief-egoisme/) **Published:** mei 25, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Egoïsme](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/ikke-300x150.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/05/ikke.jpg)Collectief egoïsme is volgens mij de superlatief van individualisme. Een *gezonde* portie egoïsme of individualisme is goed. Je hebt geen *wij* zonder *ik*. Maar ik ben bang dat er enkel nog *ik* is. Soms wordt het vergoeilijkt als het NIMBY syndroom oftewel *Not In My Back Yard*. Het mag overal, maar niet in mijn buurt. Een mooi voorbeeld daarvan is het gebeuren rond groene stroom. We willen allemaal een beter milieu, omdat gezonder is voor de *ik*. Maar het mag de *ik* niks kosten. Of overlast bezorgen. Windmolens zijn super, maar ze mogen nergens staan of *ik* heb er last van. Maar ze moeten er zeker wel zijn. Zonnepanelen zijn ook super voor groene stroom, maar *ik* wil er niet voor betalen. Iedereen beseft dat onze sociale zekerheid ontploft als er niks gebeurt. De langdurige zieken en eeuwige werklozen moeten zeker aangepakt worden. Maar *ik* niet indien ik mij enkele weken ziek meld om lekker rustig aan zee te kunnen gaan uitwaaien. *Ik* ben zeker niet zonder reden werkloos als *ik* er voor kies om enkele jaren thuis te blijven om voor de kinderen te zorgen. Die *ander*, ja, dat is een profiteur, maar *ik* ben dat zeker niet. Iedereen moet langer werken, maar iedere *ik* heeft zelf wel een zwaar beroep. Langer werken, dat is voor anderen, maar niet voor *ik*. *Ik* heb recht om op 55 op pensioen te gaan en liefst nog met zekerheid op een uitgebreid pensioen. Vakbonden streden ooit voor sociale verbetering, voor het collectieve goed. Nu zijn vakbonden de vakverenigingen van het collectief egoïsme. Iedereen moet inleveren, maar *ik* zeker niet. *Ik* heb recht op behoud van alle verworven rechten, zelfs ls het gaat om recup van niet-gewerkte dagen. Dit land is gebouwd van laag op laag van verworven rechten die geen enkele *ik* nog wil afgeven. Die laagjesmentaliteit zorgen voor een lasagne aan kosten die verklaren waarom ons land 54% overheidsbeslag heeft, maar anderzijds moet besparen op essentiële kerntaken zoals onderwijs, openbaar vervoer of het gevangeniswezen. Maar er wordt niet gestaakt om het beter te maken, maar gestaakt om de individuele rechten te behouden. Cipiers staken omdat ze liever niet efficiënter werken, maar liever toch meer volk aan het werk houden gedurende de nacht, want dan is het makkelijk werken voor extra nachtpremies. Spoorpersoneel staakt omdat ze 36 uren werken per week gecompenseerd willen zien door tal van premies en extra recup dagen, zelfs recup voor verlofdagen. Ik kan nog lang doorgaan, maar zolang vakbonden enkel maar de vakverenigingen van het collectief egoïsme zijn en niet opnieuw vanuit solidariteit gaan handelen, gaat dit land kapot door de stakingen. Dan mogen ze nog lang afgeven op de mensen die kapitaal hebben, maar die mensen zullen dan al lang weg zijn naar andere oorden. Wie achterblijft is de massa *ikken* die plots zullen wakker worden in een land waar ze n*ik*s meer hebben. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** egoïsme, vakbonden --- ### [Hello van de mormoonse zendelingen](https://geenszins.info/hello-mormoonse-zendelingen/) **Published:** april 6, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Ik draag onze zendelingen altijd een warm hart toe. Wie mijn blog volgt, kent mijn bewondering voor deze jongemannen en -vrouwen die tot twee jaar van hun leven geheel vrijwillig geven aan het zendingswerk van onze kerk. Het is dankzij hun inspanningen dat onze kerk nu 15.634.199 leden telt, een stijging van ongeveer 300.000 medebroeders en zusters op een jaar tijd. Zendelingen hebben de moeilijke taak om mensen uit te nodigen meer te horen over Jezus Christus en De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Vaak gaan ze van deur tot deur en de meeste deuren blijven gesloten of worden vrij snel gesloten. Deze twee teruggekeerde zendelingen hebben in een geestig filmpje een parodie gemaakt op *Hello* van Adele, waarin ze in enkele minuten treffend samenvatten hoe een dag van een zendeling kan aanvoelen. Hopelijk kan u er ook mee lachen en denkt u hier eens aan de volgende keer dat ze aan uw deur staan. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** zendelingen --- ### [De kern van het evangelie: vergiffenis schenken](https://geenszins.info/kern-evangelie-vergiffenis-schenken/) **Published:** maart 28, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Op zondagavond hebben we traditioneel de zendelingen die actief zijn in Gent bij ons thuis om hen een lekkere maaltijd voor te zetten. In ruil hiervoor zorgen zij steeds voor een geestelijke boodschap, vaak in de vorm van een vraag of een aanduiding. Deze keer was hun vraag “Nu het Pasen is, staat iedereen stil bij Jezus Christus. Maar in plaats het nu eens te hebben over de opstanding, willen we eens stil staan bij Jezus zelf. Wat is voor jullie het meest inspirerende stuk tekst uit de Schriften van of over Jezus?” Wel, over deze vraag moest ik niet lang nadenken. Johannes 8:2-11. Wacht, ik zal het jullie laten zien: Voor mij is dit een enorm kernachtige uitdrukking van wat Christus betekent voor me. Het is Zijn liefde voor iedereen. Hij leert ons dat wij zeker niet iemand mogen veroordelen omdat we zelf niet zonder zonde zijn. Maar zelf Hij die zonder zonde is, veroordeelt niet, maar schenkt vergiffenis. Hij keurt de zonde af, maar geeft een nieuwe kans. Hij laat zien dat onze bekering, onze oprechte spijt, voor Hem voldoende is om een nieuwe kans te krijgen. Hij toont dat de oude wet “oog om oog, tand om tand” vervangen wordt door “keer de andere wang toe”. ## Vergiffenis schenken Hierin zit voor mij het grote verschil tussen de oude wet van het Oude Testament, met een God die nogal vergeldend is en de nieuwe wet van liefde en vergiffenis van Jezus Christus in het Nieuwe Testament. Het feit dat Christus deze boodschap kan overbrengen, is dankzij Zijn verzoening en wederopstanding. Dat wat we gedenken met Pasen, maakt het mogelijk dat we leven in liefde. Die boodschap geeft me hoop in deze dagen. Ik doe immers niet mijn ogen dicht voor de gruwelijke gebeurtenissen in Brussel, Turkije, Pakistan, … Ik ben niet *goedgelovig* om te denken dat het allemaal snel in orde zal zijn. Integendeel, net omdat ik geloof in de Schriften, weet ik dat de ellende nog groter zal worden. Maar als ik denk aan het oneindig heilsplan, dan weet ik dat we moeten volhouden in ons geloof en dat we tegenover iedere slechte daad een overdaad (sic) aan goede daden moeten stellen. Dat is de boodschap van Christus in deze dagen. [Volg Hem](https://www.mormon.org/nld/pasen) en wandel in een nieuw leven. Zalig pasen! **Categorieën:** Geloof **Tags:** pasen, vergiffenis --- ### [Bidden voor België](https://geenszins.info/bidden-voor-belgie/) **Published:** maart 22, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Terreur op Brussels Airport](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/03/brusselsairport-300x168.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/03/brusselsairport.jpg)De dag is op 22 maart plots een zwarte dag geworden. Plots in *het* zo akelig dichtbij: terreur in Zaventem en Brussel. Meer dan 30 doden en 200 gewonden. Akelige beelden, die je de ganse dag blijven achtervolgen. De gevoelens die ik vandaag voelde zijn een mix. Er wordt constant gezegd “we mogen niet bang zijn”, maar mag ik misschien een lans breken voor het feit dat we wel bang zijn, maar het misschien niet willen toegeven? Hoe kan je voor dit terrorisme niet bang zijn? We mogen ons echter niet laten verlammen. Dat is totaal iets anders. Maar ik ben wel bang. Bang om zelf slachtoffer te worden en mijn gezin in de steek te moeten laten. Bang dat er iets met mijn kinderen zouden moeten gebeuren. Bang dat ik niet het juiste antwoord heb als mijn kinderen zeggen dat ze nu bang zijn. Is er een antwoord op terreur? Kunnen we deze oorlog winnen? Als Mormoon ben ik enerzijds hoopvol gestemd, maar anderzijds ook fatalistisch. Hoopvol omdat ik weet dat er ook gebeurt, er altijd de wederopstanding is. Dat we, indien we op Christus vertrouwen, het in het oneindige allemaal wel goed komt. Maar ook fatalistisch omdat ik weet dat wanneer we de laatste dagen ingaan, dit nog maar een voorproefje is van alle ellende die op de wereld zal losgelaten worden. Ik heb vandaag ook kritiek gekregen omdat ik als één van de eersten op Twitter #PrayForBrussels heb gebruikt. Gebed en religie worden nu opnieuw uitgespuwd, net zoals na Parijs. En ik begrijp dat. De reactie “waarom laat God dit gebeuren?” is een terechte vraag die je maar kan beantwoorden als je het Heilsplan begrijpt en aanvaardt dat God zich strikt houdt aan onze keuzevrijheid. Maar ik heb vandaag wel veel gebeden. Gebeden met tranen in de ogen voor de doden, dat ze nu rust en vrede mogen vinden in de geestenwereld. Gebeden voor de vele gewonden en de artsen en verplegers die hen nu moeten verzorgen. Gebeden voor de families van de slachtoffers. En ja, ook gebeden dat we gespaard mogen blijven van nog meer terreur. Gebeden dat mijn gezin veilig zou zijn. Gebeden dat vrienden die vandaag in Brussel waren, veilig zouden zijn. Dat is alleszins mijn antwoord op de terreur. Gebed om mijn pijn neer te leggen bij Hemelse Vader, om op Hem te vertrouwen. Een gebed om moed te hebben door te gaan met leven en antwoorden te vinden om mijn gezin weer vertrouwen te geven. Een gebed om anderen te laten voelen dat religie niet slecht is, maar wordt misbruikt door slechte mensen. Mag ik jullie oproepen mij te vergezellen in dit gebed? Hoe moeilijk het nu ook mag lijken… **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gebed, terreur --- ### [Het grootste koor ter wereld](https://geenszins.info/grootste-koor-wereld/) **Published:** maart 20, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Het Mormon Tabernacle Choir is één van de grootste koren ter wereld en ze komen op 11 juli 2016 eindelijk nog eens naar Brussel. Maar ze hebben er inmiddels wel voor gezorgd dat ze met zekerheid de titel van grootste koor ter wereld kunnen claimen. Dankzij de moderne techniek hebben ze een virtueel koor gevormd. Wereldwijd konden mensen in februari hun youtube deelname aan Hallelujah van Händel inzenden. Deze duizenden stemmen werden samengevoegd met het echte koor en het resultaat is indrukwekkend: Wie ze trouwens nog eens in het echt wil bezig zijn, er zijn nog kaarten beschikbaar op dit moment. Je kan ze [hier](http://bo.clic-com.be/main.aspx?sPageToGo=Event&iEventId=21985) online bestellen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** motab --- ### [Het Mormon Tabernacle Choir](https://geenszins.info/het-mormon-tabernacle-choir/) **Published:** februari 7, 2016 **Author:** David Geens **Content:** [![Tickets optreden Mormon Tabernacle Choir te koop](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/02/FBMotabMemeBelgiumD-300x211.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/02/FBMotabMemeBelgiumD.png)Het Mormon Tabernacle Choir, waarnaar soms ook verwezen wordt als Motab, is een koor dat bestaat uit 360 vrijwilligers. Ze hebben reeds meerdere Grammy’s en Emmy’s gewonnen. Dit koor is deel van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het wordt volledig gefinancierd door de verkoop van hun albums, concert tickets en giften. President Ronald Reagan noemde het koor ooit “Amerika’s koor”. De 360 vrijwilligers zijn allemaal leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (vaak ook mormonen genoemd). De meeste leden wonen in de buurt van Salt Lake City, want één van de voorwaarden om deel te mogen uitmaken van het koor is dat je niet te ver woont van het Mormon Tabernacle. Dit doet men om te voorkomen dat men al te ver moet reizen om de wekelijkse repetities en TV- en radio-uitzendingen bij te wonen. De koorleden worden niet betaald voor hun optredens of deelnames aan repetities en uitzendingen. Dikwijls zijn het echtparen en sommige families hebben een generatielange traditie van deelname aan het koor. Het koor werd gesticht in augustus 1847, slechts één maand nadat de mormoonse pioneers de Salt Lake Vallei betraden. Het Mormon Tabernacle Choir heeft sinds 15 juli 1929 de wekelijkse radio-uitzending “Music and the Spoken Word” geproduceerd. Dit is één van de langst lopende radio uitzendingen ter wereld. De show wordt sinds begin 1960 ook op televisie te zien en wordt wereldwijd uitgezonden via ongeveer 1500 radio- en TV-stations. De minimum leeftijd voor lidmaatschap is 25 jaar. Momenteel mag je maximaal 20 jaar deel uitmaken van het koor en de maximumleeftijd is 60 jaar. Op deze manier probeert men constant nieuw bloed te laten instromen. ## Geschiedenis van het Mormon Tabernacle Choir De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft muziek altijd belangrijk gevonden in haar erediensten sinds haar ontstaan. Zowel in Kirtland, Ohio als in Nauvoo, Illinois had de kerk reeds koren. Het is dan ook geen verrassing dat binnen de maand na de aankomst van de pioniers in de Salt Lake Vallei een koor werd gevormd voor de eerste Algemene Conferentie. Het Mormon Tabernacle Choir is genoemd naar het Salt Lake Tabernacle waar het meer dan honderd jaar heeft opgetreden. Het Tabernakel werd voltooid in 1867 en het koor hield er zijn eerste concert op 4 juli 1873. Het Tabernakel heeft ook een orgel bestaande uit 11623 pijpen, wat het één van de grootste en complexe orgels ter wereld maakt. Het orgelgeluid wordt vaak kenmerkend genoemd voor het Mormon Tabernacle Choir, hoewel het ook vaak a capella of met begeleiding van een volledig orkest zingt. Het koor startte eerder klein en nogal ongedisciplineerd. In 1869 werd Georges Careless aangeduid als muzikaal leider en het Mormon Tabernacle Choir begon muzikaal opmerkelijk te verbeteren. Onder zijn leiding werd het eerste grote koor gevormd door enkele kleinere koorgroepen toe te voegen aan het Salt Lake koor. Dit groter koor met net meer dan 300 stemmen, zong voor de eerste keer op de Algemene Conferentie van oktober 1873. Vanaf dan beantwoordde de omvang van het koor de grootte van het Tabernakel. Op 1 september 1910 zong het koor “Let the Mountains shout for Joy” als hun eerste opname. Driehonderd van de zeshonderd leden van het koor daagden op voor de opname. Latere muzikale leiders zorgden voor een stabiele vocale training en maakten er werk van om de kwaliteit van het koor te verbeteren. Het koor deed het ook steeds beter als geheel en vergrootte zijn repertoire van ongeveer honderd gezangen naar meer dan duizend. In juli 1929 zond het koor hun eerste radio uitzending van Music and the Spoken Word uit en in 1950 namen ze hun eerste langspeelplaat op. Vanaf dan traden ze ook meerdere malen per jaar op en in de jaren ’50 toerden ze voor de eerste keer door Europa. In die periode wonnen ze ook een Grammy voor de opname van “Battle Hymn of the Republic”. ## Mijlpalen Sinds hun ontstaan meer dan 150 jaar geleden heeft het Mormon Tabernacle Choir wereldwijd opgetreden en muziek opgenomen. Enkele van de opmerkelijke mijlpalen zijn: - Optredens in 28 landen buiten de Verenigde Staten van Amerika - Optredens op 13 wereldtentoonstellingen - Meer dan 130 compilaties uitgegeven - meer dan 20 keer opgetreden tijdens de Winter Olympics van 2002, waaronder de openingsceremonie waar ze het nationale volkslied en de olympische hymne ten gehore brachten onder leiding van John Williams (bekend als componist van veel filmmuziek). Het koor heeft al opgetreden voor tien presidenten van de VS. Heel bijzonder is dat ze ook zongen op de inauguratie van vijf presidenten: Lyndon B. Johnson (1965), Richard M. Nixon (1969), Ronald Reagan (1981), George Bush (1989) en George W. Bush (2001). ## Kerstconcerten Het Mormon Tabernacle Choir houdt jaarlijks een kerstconcert in het Conference Center in Salt Lake City in december. Het concert bestaat meestal uit vier optredens: op donderdag een kledingsrepetitie, op vrijdag en zaterdag een volledig optreden en op zondag een verkort optreden na het zondagse Music and the Spoken Word. Ieder jaar wonen ongeveer 84000 mensen deze kerstconcerten bij. Tickets voor het concert zijn gratis maar worden online willekeurig verdeeld in een online loterij. Een live album (CD en DVD) wordt nadien uitgegeven en het concert wordt later in het jaar uitgezonden op TV. Vaak zijn er gastoptreden van artiesten en er wordt vaak ook een gast verteller gevraagd om het kerstverhaal uit het evangelie volgens Lucas te lezen. ## Optreden in Brussel Voor de eerste keer in 20 jaar treedt het Mormon Tabernacle Choir nog eens op in België. Op 11 juli 2016 kan u er bij zijn in de [Bozar](http://www.bozar.be/nl/activities/110953-mormon-tabernacle-choir-orchestra-at-temple-square) in Brussel. Tickets zijn [online te koop](http://bo.clic-com.be/main.aspx?sPageToGo=Event&iEventId=21985&iCultureId=1043). **Categorieën:** Mormonen **Tags:** motab --- ### [Oversekst](https://geenszins.info/oversekst/) **Published:** februari 5, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Amai jongens, wat een week, gevuld met sex. Keulen blijft nog nazinderen en deze week staat Vlaanderen op zijn achterste poten omdat een rechter oordeelde dat ongewenste sex weliswaar een verkrachting was maar geen straf behoefde omdat signalen verkeerd begrepen konden worden. Ik vraag me eigenlijk af hoe acht keer “neen” zeggen verkeerd begrepen kan worden. [![Cursus omgaan met vrouwen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/02/cursusomgaanmetvrouwen-300x187.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/02/cursusomgaanmetvrouwen.jpg)Er gaat geen dag voorbij of we lezen wel ergens over vluchtelingen of asielzoekers die uit een cultuur komen waar men niet met vrouwen omgaat als gelijkwaardige partners. Vlaanderen roept massaal om cursussen omgaan met vrouwen. En terecht: op onze verworven rechten en gelijkwaardigheid van man en vrouw mogen we nooit toegevingen doen. Maar tegelijk las ik deze week een artikelenreeks over luxe escorts. Daarin stonden uitspraken van ondernemers dat je niet meetelt als grote ondernemer als je niet meedoet met escorts. Ondernemers houden van risico’s, dus van hoeren en snelle auto’s. En mijn twitter liep over van Temptation Island en bijhorende commentaren. Guilty pleasures was een begrip dat ik nog niet kende. Blijkbaar gaat dat nog verder dan friend with benefits. Als ik dan ook zie hoeveel spam ik krijg voor VictoriaMilan waar gewoon reclame wordt gemaakt voor overspel, dan begin ik me toch echt zorgen te maken. Leven wij niet in een oversekste maatschappij? Is seks nog het enige waar het om draait? Moet de wet op seksuele meerderjarigheid echt lager dan 16? Ons seksuele breincentra worden constant geprikkeld. Je kan niet over straat lopen zonder dat ergens borsten groter dan auto’s van op een billboard je aanstaren. Er wordt ons geleerd dat in deze tijden alles kan en alles mag (mits instemming van beide partijen). Die beweging is al ingezet van in mijn tienerjaren. Toen lag de leeftijd voor de eerste keer nog rond de 18 jaar als ik naar mijn klasgenoten van toen terugkijk, maar het was al duidelijk dat als je “het” niet gedaan had, je een loser was. Een keuze maken om niet zomaar effe jeweetwelwat, werd meewarrig bekeken. Ik vind het nu alleen maar erger geworden. Noem me conservatief, maar veel van de problemen waar de kranten nu bol van staan, zouden niet bestaan als we allemaal meer de waarde van het huwelijk zouden omarmen. Begrijp me niet verkeerd: sex is fantastisch, het is leuk en we hebben het nodig, maar in een relatie. In de mormoonse leer staat heel uitdrukkelijk dat sex meer is dan een pure voortplantingsdaad, maar dat het op een bijzondere manier de band tussen man en vrouw versterkt, maar ook dat het enkel daar thuis hoort. Ik hoop dat ik mijn kinderen kan beschermen. Dat zij de keuze zullen maken te wachten tot ze de vrouw van hun leven kennen en er mee getrouwd zijn. Dat zij beseffen dat je dit tederste deel van jezelf enkel geeft aan iemand met wie je altijd, voor eeuwig wil samen zijn. Als we dat principe zouden hanteren en sex de juiste plaats zouden geven, dan zouden we allemaal niet zo oversekst rondlopen, met alle gevolgen vandien die we nu moeten aankaarten. En neen, mijn pleidooi is er niet om seksuele delinquenten vrij te praten. Het is geen pleidooi om de schuld bij hen weg te nemen en het allemaal te verwijten aan de maatschappij. Je randt geen vrouw aan, voor geen enkele reden. Wat dat betreft ook geen kind of man. Niemand. Die intieme integriteit moet altijd beschermd worden. Mijn pleidooi is echter om ons af te keren van een maatstaf die ons voorspiegelt dat het heerlijk is om vrij te zijn, maar in werkelijkheid ons meer ketent dan we ooit beseffen. Als we echt vrij willen zijn om te genieten van vrijen, laat het dan daar zijn waar het thuis hoort: in een huwelijk tussen man en vrouw. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** huwelijk --- ### [Liefde is ook durven neen zeggen](https://geenszins.info/liefde-is-ook-durven-neen-zeggen/) **Published:** januari 11, 2016 **Author:** David Geens **Content:** We staan in Europa voor een enorme uitdaging. Onze welvaart en vooral onze democratie is een paradijs op aarde in vergelijking met vele oorlogsgebieden en dictaturen in de rest van de wereld. Het is dus normaal dat vluchtelingen zich hierdoor enorm aangetrokken voelen. [![Elder M. Russell Ballard, Elder Patrick Kearon, and Sister Jennifer Kearon visit refugees on the Greek island of Lesbos. ](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/580-elder-ballard-visits-europe_1-300x155.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/580-elder-ballard-visits-europe_1.jpg)Als christen klopt mijn hart voor politieke vluchtelingen. Mensen die hun land ontvluchten uit levensbehoud omwille van de oorlog of politieke dreiging, hebben recht op steun van ons die het beter hebben. Ik ben dan ook trots om te zien hoe De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zich [inzet om vluchtelingen te helpen](https://www.lds.org/church/news/elder-ballard-visits-refugees-during-recent-assignment-to-europe?lang=eng) en [de mormonen oproept om te helpen](http://www.mormonnewsroom.org/article/church-members-encouraged-assist-refugees) waar mogelijk. Dit doe ik vanuit een liefde voor mijn medemens. Maar liefde wil ook zeggen dat ik hen in alle opzichten wil helpen. Het feit dat ze hun land ontvluchten en hier bij ons een welkom toevluchtsoord vinden, is te danken aan de verlichting die geleid heeft tot onze (westerse) democratieën. De vrijheid die we gecreëerd hebben om hier te wonen en te zeggen, denken en geloven wat we willen, is een warm geschenk dat we uit liefde aanbieden. ## Neen zeggen aan vluchtelingen uit liefde Maar vanuit diezelfde liefde moeten we hen ook durven leren dat ze dit geschenk moeten koesteren. Dat als ze dat niet doen, ze er zelf niet beter van worden, want dat het uiteindelijk hier zal vergaan net als het land dat ze ontvlucht zijn. We moeten durven neen zeggen wanneer er daden worden gesteld die volgens onze normen en waarden niet aanvaard worden in onze maatschappij. Dat is geen discussie over welke religie al dan niet menslievend is. Het gaat mij niet om religie of cultuur. Dat kan me niet schelen van waar hun normen en waarden komen. Het kan me wel schelen dat onze duur bevochte normen en waarden aantrekkelijk blijven, voor ons en hen en de generaties die na ons samen zullen komen. Ik zie mijn kinderen ook enorm graag. Net daarom stel ik hen grenzen en luister ik soms naar uren gezaag waarom ze dit en dat moeten doen en dat en dit niet mogen doen. Daarom leg ik hen dat keer op keer uit en straf ik hen wanneer ze duidelijke grenzen overschrijden waarvan ze weten dat het overschrijden ervan tot straffende gevolgen zal leiden. Ik begrijp dan ook totaal niet wat er fout is om vluchtelingen te helpen door hen duidelijke lessen aan te bieden over wat in onze maatschappij kan en niet kan. Met wazige taal en *omfloersheid* helpen we hen niet, want dan creëren we nog meer onduidelijkheid. De communicatie zal al moeilijk genoeg zijn omwille van taal- én cultuurverschillen. Laat het ons niet moeilijker maken door vage taal te gebruiken en nuances die hen onbekend zijn te willen plaatsen. ## De ogen sluiten zal de vluchtelingen niet helpen Wat er in [Keulen gebeurd is](http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/keulse_politie_doet_boekje_open_over_chaos_rond_jaarwisseling_1_964468) of hoe [feiten in Zweden verzwegen werden](http://www.volkskrant.nl/binnenland/zweedse-politie-verzweeg-aanrandingen-op-festival-uit-angst-voor-extreemrechts~a4222508/), is geen liefde en geen hulp voor de vluchtelingen die het goed menen. Dat is gewoon dom gedrag uit schrik voor onze eigen mensen. Schrik dat racisme welig zal tieren. Kortzichtig noem ik dat, want deze gebeurtenissen zullen het racisme meer aanwakkeren dan wanneer een overheid correct optreedt tegen hen die onze normen en waarden niet respecteren en misdrijven begaan. Helpen waar nodig, hard zijn wanneer nodig. Als mormoon kijk ik naar het optreden van Christus: hij toonde naastenliefde als geen ander, maar evenmin keurde hij zonde goed. Een belangrijk gebod voor christenen is “Heb uw naaste lief zoals uzelf”. Er is dus geen betere richtlijn te bedenken voor de vluchtelingen. Hou van hen en help hen zoals u graag zelf geholpen zou worden, alsof het om uw vrienden gaat of uw buren. Maar wees even correct om hen te corrigeren zoals we doen met onze kinderen, familie en vrienden die over de schreef gaan. De beste manier is om mekaar te helpen, [zoals in Sijsele](http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-damme/vluchtelingen-helpen-sijselenaars-a2482438/). Met mekaar werken en samenleven, als broeders en zusters, met respect voor mekaar; dat is wat volgens mij de oplossing is. Als er geen respect is, dan zal het niet werken. Dat respect moet van beide kanten komen, zonder pardon of toegeeflijkheid op dit punt. Daarmee helpen we niemand. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** naastenliefde, vluchtelingen --- ### [Deurhangers en kerstkaarten](https://geenszins.info/deurhangers-en-kerstkaarten/) **Published:** januari 3, 2016 **Author:** David Geens **Content:** Het was vandaag een hartelijk weerzien met de broeders en zusters uit de gemeente Gent. Na zo twee weken weg geweest te zijn, is het fijn om te luisteren wat er al die tijd gebeurd is. Tijdens de getuigenis vandaag gaven twee broeders hun dank en getuigenis over hoe ze aan de slag zijn gegaan met het materiaal dat ik voor kerst had klaargestoomd. Ik had namelijk op basis van de kerstcampagne van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen twee ontwerpen gemaakt: een **kerstkaart** en een **deurhanger**. [![Kerstmis 2015](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/kerst2015-1024x768.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2016/01/kerst2015.jpg) De kerstkaarten waren voor iedereen vrij te gebruiken naar familie en vrienden. Een broeder getuigde hoe hij in zijn ganse buurt voor alle buren een kaartje had geschreven en dat was gaan bussen en dat hij en zijn vrouw nog nooit zoveel kaartjes hadden teruggekregen. Dus het was zeker een zegen niet alleen voor wie een kaartje gaf, maar ook voor wie een kaartje kreeg. Van wat ik hoorde hebben heel wat leden de kaarten gebruikt om te versturen. Hopelijk heeft dat ook heel wat mensen eens uitgenodigd om naar de site [kerstmis.mormon.org](https://www.mormon.org/nld/kerstmis) te gaan kijken. De deurhangers bevatte een uitnodiging om meer te weten over de geboorte van onze Heiland. De telefoonnummers van onze zendelingen was er op vermeld. Eén van de gezinnen in onze gemeente hebben er meerdere gezinsavonden aan gewijd om in hun omgeving deze deurhangers aan de deuren te gaan hangen. Het resultaat was dat ze contact gelegd hebben met een buur en dat ze samen al een fijne avond hebben doorgebracht, waarbij ze hun getuigenis over het evangelie konden delen. Ik hoor dat de deurhangers een heel leuk concept waren. Veel leden zijn begrijpelijk terughoudend om aan deuren te gaan bellen. Wij zijn geen getuigen van Jehovah en we willen helemaal niet opdringerig zijn met onze boodschap. Met deurhangers was er een leuk alternatief. Je moest niet aanbellen bij de mensen, maar je wist wel dat je een heel zichtbare boodschap overbracht. Zeker voor herhaling vatbaar. Ik ben blij te merken dat dit materiaal zo enthousiast onthaald werd. Dit geeft goede moed om dit in de toekomst te herhalen en hopelijk uit te breiden naar de rest van het zendingsgebied. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** zendingswerk --- ### [Dienstbetoon kan eenvoudig zijn](https://geenszins.info/eenvoudig-dienstbetoon/) **Published:** november 21, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag organiseerde de ring Antwerpen een activiteit voor de jongemannen en jongevrouwen rond dienstbetoon. Ik werd gevraagd een instructieles te houden over dienstbetoon. Omdat het publiek jongeren tussen 12 en 18 zijn, wilde ik hen tonen dat dienstbetoon geen *ver-van-mijn-bed-show* hoeft te zijn. Dienstbetoon is een stuk haalbaarder als je beseft dat dienstbetoon in eenvoudige dingen kan zitten en toch veel geluk kan voortbrengen. De techniek liet het afweten, dus mijn presentatie had ik nog niet kunnen tonen; daarom gooi ik ze hier even online. ## Eenvoudig dienstbetoon \[slideshare id=55372062&doc=eenvoudigdienstbetoon-151121193527-lva1-app6891\] Ik hoop dat mijn boodschap goed is overgekomen. Dienstbetoon is naastenliefde en is de kern van ons christelijk bestaan. Zoek eenvoudige manieren om anderen te helpen. Om nog één ding mee te geven waar ik het vandaag niet over had, even dit verhaal dat ik eerder las: > Enkele jaren geleden las ik een artikel van Jack McConnell, een arts die in het heuvelachtige zuidwesten van Virginia, in de Verenigde Staten, was opgegroeid in een gezin met zeven kinderen van een methodistisch predikant en een thuisblijfmoeder. Ze leefden in uiterst eenvoudige omstandigheden. Hij herinnerde zich uit zijn jeugdjaren dat zijn vader, als de hele familie voor het avondeten aan tafel zat, om de beurt aan ieder vroeg: ‘En, wat heb je vandaag voor iemand anders gedaan?’ De kinderen waren vastbesloten om elke dag een goede daad te doen zodat ze hun vader konden vertellen dat ze iemand hadden geholpen. Dr. McConnell noemt deze traditie het waardevolste erfgoed van zijn vader, want die verwachting en die woorden inspireerden hem en zijn broers en zusters ertoe om hun hele leven lang andere mensen te helpen. Toen ze opgroeiden en ouder werden, veranderde hun motivatie om diensten te verlenen in een innerlijk verlangen om andere mensen te helpen. Ga dus elke avond voor je op je knieën gaat jezelf eens de vraag stellen: “Wat heb ik vandaag voor een ander gedaan?”. Het zal je leven veranderen. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** dienstbetoon --- ### [Duidelijkheid in het standpunt van de mormoonse kerk omtrent homohuwelijk](https://geenszins.info/duidelijkheid-standpunt-homohuwelijk/) **Published:** november 7, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Ik geef toe dat ik deze week opkeek toen ik las over de [wijziging in het kerkelijk handboek omtrent homohuwelijken](http://ldsliving.com/LDS-Church-Updates-Policies-on-Families-in-Same-Sex-Marriages/s/80497): voortaan wordt trouwen met een partner van hetzelfde geslacht (wat ik uit makkelijkheid verder benoem met *homohuwelijk*, onafhankelijk van het geslacht) gezien als afvalligheid. Dat betekent dat wie deelneemt aan zo’n huwelijk, verplicht wordt te verschijnen voor een disciplinaire raad. Dat betekent nog niet meteen uitsluiting; daarover beslist die raad. Ik kan me echter wel inbeelden dat wie zich niet schikt naar de doctrine van de kerk omtrent het huwelijk en de [Het gezin: een proclamatie aan de wereld](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/proclamatie-gezin.pdf), mag verwachten geëxcommuniceerd te worden. ## Duidelijkheid: eeuwig huwelijk is tussen man en vrouw [![Huwelijk tussen man en vrouw](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hld-huwelijk-201x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hld-huwelijk.jpg)Die duidelijkheid vind ik prima. Ik steek niet weg dat ik geloof in de doctrine dat een huwelijk tussen man en vrouw is volgens de geboden van onze Hemelse Vader. Dat de openbare overheid een administratieve verbintenis heeft toegelaten aan de mensen van hetzelfde geslacht, is hun goed recht en moet ieder voor zichzelf uitmaken. **Als mormoon respecteren we het wettelijk gezag en democratische wetten, maar dat betekent niet dat we zelf binnen ons geloof plots anders denken over het huwelijk tussen man en vrouw.** Ik heb me wel verslikt toen ik las dat men geen verordeningen zoals doop en bevestiging meer zal geven aan kinderen uit een homohuwelijk. Mijn eerste idee was dat men kinderen straft voor de keuzes van hun ouders. Het leek me onrechtvaardig. Maar ik had er wel vertrouwen in dat onze profeet dit niet zou verkondigen zonder duidelijke openbaring van de Heer. Hoe moeilijk ik het eerst ook kon begrijpen en me oprechte vragen stelde, ik wist dat als ik zou bidden dat ik het zou begrijpen. Want ik zie eveneens hoeveel moeite onze kerk doet om **een evenwicht te vinden tussen liefde voor iedereen met respect voor de rechten van mensen die zich aangetrokken voelen tot mensen van hetzelfde geslacht, maar tegelijk ook respect vraagt voor de leerstellingen waar mormonen in geloven**. ## Respect voor de wetten en de keuzes van anderen Kijk maar naar wat onze [apostel Elder Oaks zei](http://www.deseretnews.com/article/865639497/Elder-Oaks-suggests-center-path-of-mutual-understanding-instead-of-wall-between-church-and-state.html?pg=all) over de weigering van [ambtenaar Kim Davis](http://www.verenigdestaten.info/amerikaanse-weigerambtenaar-de-cel-in/) om homostellen te huwen. Dat is wat anders dan zomaar zeggen dat zij het recht had van uit haar geloof te beslissen rechten van anderen niet meer te respecteren. Elder Oaks heeft duidelijk gesteld dat de wet duidelijk is en dat iedereen de wet moet respecteren. De mormoonse kerk kreeg ook [wereldwijd respect](http://www.huffingtonpost.com/2015/01/27/mormon-lgbt-rights_n_6556230.html) toen ze eerder dit jaar initiatieven nam om de rechten van homo’s, lesbiennes en transgenders te beschermen op de huisvestings- en jobmarkt. Apostel Elder Holland zei toen: “***We moeten manieren vinden om respect te tonen voor mensen wiens geloof, waarden en gedrag verschillen van de onze terwijl we tegelijk nooit gedwongen mogen worden om ons geloof en waarden te ontkennen of te verlaten.***” ## Verduidelijking van de kerk Wereldwijd zijn er heel wat reacties te vinden op de verandering in het kerkelijk handboek. Inmiddels blijkt dat deze wijziging gelekt is door een pro-homo activist en de kerk dus gepakt is in snelheid. Gisteren verscheen een interview met apostel Elder Christofferson, die heel veel inzicht geeft in het gebeuren: Voor wie niet de tijd neemt om het ganse interview te bekijken, een korte samenvatting. Ten eerste heeft men niets anders gedaan dan de reactie van de kerk op het **homohuwelijk gelijk te schakelen met de reactie op polygame of meervoudige huwelijken**. Wie daar aan deelneemt, mag zich aan dezelfde gevolgen verwachten als wie een homohuwelijk sluit. Daar komt eigenlijk geen commentaar op, integendeel, de kerk wordt meestal nog bekeken als een kerk die veelwijverij ondersteunt, maar het tegendeel is dus waar. Het mag dus duidelijk wezen dat de kerk gewoon duidelijk is omtrent haar definitie van een huwelijk: **een eeuwigdurend (ja, zelfs na de dood) verbond tussen man, vrouw en God**. Dat is een hoeksteen van ons geloof. Wie zich daar tegen verzet, verzet zich tegen de mormoonse kerk. Als je daar niet in gelooft, geloof je waarschijnlijk ook niet in de rest van ons verhaal. Dat is je goed recht, maar je kan toch moeilijk verwachten dat de kern van een geloof plots verandert omdat de wereld verandert? Ten tweede komt er ook een verduidelijking naar het waarom kinderen worden “uitgesloten”. Hoe hard het ook klinkt, het gaat duidelijk om **de bescherming van kinderen**. Kinderen zijn enorm loyaal aan hun ouders. Dat is de natuur. Zelfs kinderen die mishandeld worden, hunkeren vaak nog naar liefde van ouders. Ik kan me dus niet inbeelden dat een kind zou verscheurd worden op jonge leeftijd tussen de liefde voor zijn homo-ouders en wat het leert in de kerk. Het zou eveneens verschrikkelijk bestempeld worden als kinderen op achtjarige leeftijd – de leeftijd waarop kinderen in de mormoonse kerk gedoopt worden – zouden moeten verklaren dat ze het huwelijk van hun ouders afkeuren. Het lijkt me dus maar normaal dat je met die vraag wacht tot ze achttien jaar zijn en wijs genoeg zijn om die keuze zelf te maken met alle nuances. Wat ook dat mag duidelijk zijn: **het handboek zegt nergens dat ze hun ouders moeten afvallen of de rug toekeren**. Het handboek zegt wel dat kinderen uit een homohuwelijk duidelijk moeten zijn dat ze de doctrine van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen omtrent het huwelijk tussen man en vrouw volledig ondersteunen en dus afstand nemen van dat specifiek gedrag van hun ouders. Ik ben het ook niet eens met heel wat dingen die mijn ouders doen, maar vermindert dat mijn liefde? Wie heeft er geen problemen met bepaalde zaken van zijn of haar ouders? Laat ons daar niet hypocriet over doen en aanvaarden dat het perfect mogelijk is dat een kind het niet eens is met zijn ouders, maar daardoor de onderlinge liefde niet vermindert. Wederzijds respect voor de eigen mening, noemt men zoiets, denk ik. ## Bescherming uit liefde Achteraf bekeken vind ik het dus maar normaal dat de kerk de regels zo opstelt dat er **geen hartverscheurende keuzes** worden opgedrongen op een leeftijd dat een kind nog volop in ontwikkeling is van een eigen leven en mening. Ik kan iedereen aanraden om [de blog van Brandi Walton](http://www.mormonwomenstand.com/guest-stand/i-am-the-daughter-of-lesbians-and-i-am-a-mormon/) te lezen. Zij is een dochter uit een lesbisch huwelijk en ze is mormoon en heeft vanuit haar eigen ervaring vannacht geschreven over wat zij denkt over de wijziging van het handboek. Zij zegt onderandere: “Ik kan me niet inbeelden hoe het moet voelen voor een kind om in het kantoor van de bisschop te zitten en het huwelijk of de relatie van zijn ouders te moeten afkeuren.” Dus in plaats van dit alles te zien als een straf voor kinderen, is het veel eerder **een daad van liefde en bescherming**. Maar tegelijk kan en zal de kerk geen afstand nemen van de leerstelling omtrent het huwelijk. Er zit ook geen liefde in om mensen te misleiden omtrent hun eeuwig geluk. Hoe fout zou het zijn om te weten dat je iemand zijn eeuwig geluk ontzegt door hem het verkeerde pad te wijzen? Meestal is een berisping in de kerk ook een daad van liefde en bescherming. Kunnen we dan aanvaarden dat dit nu ook het geval is en dat iedere moeilijke situatie – en die zullen er zeker zijn; denk maar bijvoorbeeld aan kinderen uit gebroken gezinnen waarvan één ouder plots beseft gelukkig te zijn in een homohuwelijk – vanuit liefde en bescherming door onze leiders zal bekeken worden? Ik geloof er alvast is. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** doctrine, huwelijk, kerk, mormonen --- ### [De mormoonse kerk is niet bottom-up georganiseerd](https://geenszins.info/de-mormoonse-kerk-is-niet-bottom-up-georganiseerd/) **Published:** november 18, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![people at salt lake](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/people-at-salt-lake-300x169.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/people-at-salt-lake.png)Sinds vorige week bekend gemaakt werd dat de [beleidsregels verduidelijkt werden](https://geenszins.info/2015/11/07/duidelijkheid-standpunt-homohuwelijk/) omtrent homohuwelijken tussen leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, is er al heel wat protest geweest. Naar verluidt hebben zelfs honderden leden in een [massaprotectactie](http://attitude.co.uk/hundreds-of-mormons-leave-church-over-new-gay-policies/) een brief geschreven om hun lidmaatschap van de kerk op te zeggen. Dat is hun goed recht, en ik vind het in de eerste plaats spijtig. Net omdat ik geloof dat de verordeningen in onze kerk nodig zijn om het eeuwig leven te krijgen, net omdat ik weet hoeveel er op het spel staat, **vind ik het altijd spijtig als iemand beslist niet langer lid te zijn van de kerk**. Ik kan geen Mormoon zijn als ik het niet jammer zou vinden dat iemand anders het geluk dat ik ervaar, de rug toekeert. Maar ik ben wel van mening dat deze mensen blijkbaar een belangrijk idee missen, namelijk dat **de kerk geen democratie is** waar een meerderheid van de leden (en in dit geval zelfs een heel kleine minderheid) beslist wat de regels zijn. Dan mis je net een fundamenteel onderdeel van waar Mormonen in geloven. **Wij geloven dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen echt de kerk is van Jezus Christus.** Hij staat aan het hoofd. Niet de profeet Joseph Smith, niet de huidige profeet Thomas S. Monson. Dat kan je moeilijk negeren als lid van de mormoonse kerk. Bij je doop aanvaard je om de naam van Christus op te nemen. Vanaf dat moment heb je verklaard dat je Jezus als leider zal volgen en indien je Hem liefhebt, zal je Zijn geboden onderhouden. Niemand van de leiders van onze kerk ontkennen dat het een **theocratie** is. Mormonen ondersteunen hun leiders, minstens één maal per jaar in de wijkconferentie, maar vaak ook in een ringconferentie en de meeste ook tijdens de algemene conferentie. Dat is veel meer dan enkel een hand op steken. Dat is bevestigen dat je gelooft dat onze profeet en apostelen en alle andere leiders gekozen zijn door God om ons te vertellen wat Jezus voor ons wil. Het is dus geen democratie. We (ver)kiezen onze leiders niet door handopsteking en nog veel minder stemmen we over welke geboden we volgen en welke niet. [![bidden en geloof](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/bidden-300x237.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/bidden.jpg)Wat moet je dan doen als je niet eens bent met het beleid in de kerk? Pech gehad? Neen, zeker niet. **Bidden en geloof hebben**, dat kan je wel doen. Aanvaarden dat wij niet in staat zijn om alles te begrijpen wat onze Hemelse Vader begrijpt en voor ons in petto heeft. Het willen veranderen van het beleid van de kerk, vooral de geboden willen aanpassen naar wat de maatschappij als de beste keuze vindt, getuigt van een gebrek aan nederigheid. Voor veel mensen vecht dat met hun identiteit. Klakkeloos dingen aanvaarden is tegengesteld aan het kritisch denken dat ons dankzij de Verlichting is geleerd. Maar het gaat niet om klakkeloos aanvaarden. Het gaat om geloof en geloof heeft nu eenmaal te maken met zaken die we niet kunnen zien of begrijpen. Dat is soms moeilijk, heel moeilijk zelfs. Maar **niemand heeft ooit gezegd dat het makkelijk zou zijn, wel dat het de moeite waard zou zijn**. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, nederigheid --- ### [Die verdomde religie](https://geenszins.info/die-verdomde-religie-2/) **Published:** november 15, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Wat er vrijdag 13 november in Parijs gebeurd is, is verschrikkelijk. Zoveel onschuldige slachtoffers. Mensen die helemaal niks misdaan hebben, de meeste waarschijnlijk niet eens een mening hebben over de internationale problematiek die aan de basis ligt van de terreur. Het is onbegrijpelijk. Het is helemaal misselijkmakend dat dit in naam van een religie gebeurt. Ik ga de rekening van de islam niet maken; dat is niet aan mij. Ik kan me evenwel niet neerleggen dat er gemoord wordt in de naam van God. Ik ben zeer gelovig en vanuit die overtuiging is ieder leven heilig. Ik heb begrip voor mensen die vanuit een andere overtuiging nu veel vragen stellen bij religie, maar het doet me pijn om afbeeldingen te zien zoals deze: [![religionfree](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/religionfree-300x77.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/religionfree.jpg) [![letgoofreligion](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/letgoofreligion-185x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/letgoofreligion.jpg) Ik begrijp waar deze emoties vandaan komen en net daarom doen ze pijn. Want religie is niet het probleem, wel de mensen die er misbruik van maken. Net zoals auto’s niet het probleem zijn omdat de daders schoten vanuit een auto, maar wel de personen die reden en de trekker overhaalden. Geloof in God kan zoveel moois betekenen maar tegenwoordig wordt het eerder geassocieerd met een pak ellende en terrorisme. Ik hoop dat daar een einde aan komt. Terroristen zijn moordenaars en moeten als dusdanig aangepakt worden. Net zoals vele anderen hoop ik dat er afdoende manieren komen om Europa te beschermen tegen dat gespuis. Ik hoop daarop, ik bid daarvoor. Ik hoop intussen dat wanneer de gemoederen wat bedaren, dat iedereen beseft dat niet elke religie verkeerd is en dat er nog steeds plaats is in ons leven en onze maatschappij voor mensen die willen vertrouwen op de geboden van God. Ieder maakt zijn eigen keuze om te geloven of niet, maar ik weet dat als iedereen zou leven volgens de geboden van Christus, al deze ellende niet zou bestaan. De zelfmoorterroristen noemen zichzelf martelaren, maar dat zijn ze in mijn ogen niet. Je kiest om te sterven als martelaar, dat doen anderen voor je. Een martelaar is iemand die gedood wordt om zijn geloof, niet iemand die doodt omwille van zijn geloof. Hopelijk wordt die definitie eens snel rechtgezet in de islam. Ik blijf dus bidden. Ik bid voor de onschuldige slachtoffers, dat zij vreugde mogen kennen in het paradijs. Ik bid voor hun familie, die nu treurt om hen. Ik bid voor onze leiders, dat zij de juiste beslissingen mogen nemen om ons te beschermen, zonder daarbij zelf opnieuw onschuldige slachtoffers te maken. Ik bid dat ik een manier mag vinden om mijn kinderen te laten opgroeien met zicht op een toekomst. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bidden, hoop --- ### [Een knuffel van God](https://geenszins.info/een-knuffel-van-god/) **Published:** juli 18, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![Een knuffel van Jezus Christus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Embraced-in-the-Hug-of-Jesus-Christ.jpg)Ik had onlangs een ideetje voor een leuke [gezinsavond](https://www.lds.org/liahona/2015/04/100-years-of-family-home-evening?lang=nld). Iedereen moest een blaadje papier nemen en het antwoord opschrijven op de volgende vraag: ***Wat zou je aan Hemelse Vader vragen als Hij hier nu plots voor je zou staan?*** De antwoorden die je dan krijgt en de gesprekken die dan volgen, zijn heel leerrijk. Lucas bijvoorbeeld vroeg *“Hou jij echt van mij?”* Ik stond verwonderd van deze vraag, maar het houdt hem echt bezig. Hij wil echt zijn best doen om goed te doen en hoopt dat Jezus en Hemelse Vader hem dan echt graag zien. Ik was dan ook heel blij dat ik hem kon vertellen dat Hemelse Vader hem zeker heel graag ziet, omdat hij zo goed is voor andere mensen. Laurens vroeg voornamelijk hulp om betere keuzes te maken. Met zijn autisme lijkt hij soms een geboren deugniet, die er liever voor kiest om de *play-knop* van zijn ouders in te drukken om zo onze reacties te testen. Maar hij weet het dus blijkbaar wel dat hij vaak de verkeerde dingen zegt en doet, want hij vraagt dat God hem zou helpen om betere keuzes te maken. We konden Laurens een beetje leren dat hij vaker zou moeten bidden voor die hulp en leiding. Hij heeft immers de [gave van de Heilige Geest](https://www.lds.org/scriptures/gs/7_9?lang=nld) gekregen en heeft dus recht om leiding als hij daar om vraagt. Isabel had een dubbele vraag: *“Doe ik genoeg mijn best? Is dit wat u in gedachten had voor mij?”* Da’s typisch mijn Belle: twijfelen aan de eigen inzet en vooral nieuwsgierig zijn naar wat er nog komen zal. Ook voor haar was het antwoord dat ze door gebed de bevestiging zou krijgen van de Heilige Geest of ze genoeg doet of toch alleszins wat Hij wil dat ze (nog) zou doen. Ik zelf antwoordde dat ik een knuffel zou vragen. Gewoon een innige knuffel, vol tederheid tussen vader en zoon. Daar verlang ik al zo lang naar, om door een vader geknuffeld te worden en te voelen dat hij me graag ziet. Meer zou ik echt niet willen in eerste instantie. Hij zou niks moeten zeggen en mijn vragen komen op de achtergrond. Zijn vaderlijke liefde gebundeld in een knuffel, zo simpel is mijn verlangen. Ik kan het jullie aanraden om die vraag ook eens te gebruiken bij een gezinsavond. De gesprekken die daar uit voortkomen, de gevoelens die dan naar boven komen, leren je heel veel van je gezinsleden en hun diepste verlangens. **Categorieën:** Geloof **Tags:** gezinsavond --- ### [Ik kies om te geloven](https://geenszins.info/ik-kies-om-te-geloven/) **Published:** oktober 27, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Geloven is een kracht, kan een troost betekenen, een houvast… Ik hoor vaak die opmerkingen van vrienden die niet geloven en met hun bewering mij eigenlijk een vraag stellen die ze misschien niet durven stellen: is geloof altijd zo sterk? Ik moet op die vraag simpelweg neen antwoorden. Mijn geloof is niet altijd even sterk. Er zijn ook wel eens de twijfels, maar vooral de bezorgdheid dat ik veraf sta van alle geboden die er zijn. Ik ben verre van een perfecte heilige, ik kan meteen tientallen dingen noemen die dringend toe zijn aan verbetering in mijn leven. Mijn geloof is op zijn zwakste als ik toegeef aan de verzuchting “pfew, ik zou zoveel beter kunnen/moeten doen”. Dan begin ik me af te vragen waarom mijn geloof zo klein is. Dan denk ik “zou Jezus nu ook tegen mij zeggen dat hij bidt voor mijn geloof?” Men zegt altijd dat in iedere conferentie wel een toespraak in zit die eigenlijk voor jou bestemd is. Mathematisch onmogelijk als je ziet hoe weinig toespraken er zijn en hoeveel gelovigen, tenzij we natuurlijk heel vaak hetzelfde probleem delen. [![Met David en Michael Schulte op de Algemene Conferentie](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/10/2015-10-03-17.42.42-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/10/2015-10-03-17.42.42.jpg)Maar deze keer kan ik niet ontkennen iets heel speciaal gevoeld te hebben. Deze keer was ik immers ter plaatse en de eerste sessie die ik live bijwoonde, was de priesterschapssessie, samen met mijn goede vriend Michael en zijn vader David Schulte. Van zodra de eerste spreker, Ouderling Neil L. Andersen van het Quorum der Twaalf Apostelen, sprak, voelde ik best heel aandachtig kon zijn. De kern van [zijn toespraak](https://www.lds.org/general-conference/2015/10/faith-is-not-by-chance-but-by-choice?lang=nld) was heel duidelijk: **“Geloof is geen toeval, maar een keuze.”** Als we kiezen om te geloven, zullen we geloof krijgen, door de liefde en genade van Christus. Als we kiezen om ons best te doen, dan hebben we belofte dat ons geloof zal groeien. Voor mij zijn deze woorden een hele troost. Op de dagen dat ik me minder voel, denk ik terug aan deze bijzondere toespraak. Dan bedenk ik me dat ik zelf gekozen heb om te geloven. Deze keuze heeft niemand anders voor me gemaakt; ik maak die zelf en ik maak die iedere dag opnieuw. Die keuze met telkens de keuze om rechtschapen te leven, zal mijn geloof doen groeien. Daar geloof ik in. https://youtu.be/nY-zjcE4B4U **Categorieën:** Geloof **Tags:** algemene conferentie, geloof --- ### [Dit is een dag: een extra blik op de EO uitzending over mormonen](https://geenszins.info/dit-is-een-dag-een-extra-blik-op-de-eo-uitzending-over-mormonen/) **Published:** november 14, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![Een blik achter de schermen bij de mormonen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/blikachterdeschermen-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/blikachterdeschermen.jpg)Onlangs werd op de Evangelische Omroep in het programma [“Dit is de dag”](http://www.eo.nl/ditisdedag/reportage/aflevering-detail/dit-is-de-dag-20151107t201530/) (noot: de uitzending is enkel te bekijken in Nederland of voor de slimme Vlaming met een VPN connectie naar Nederland) een buitenlandse reportage uitgezonden over de mormoonse zendeling Josh Field. De subtitel “Een blik achter de schermen bij de mormonen” suggereert dat men door één jongeman te volgen, men een beeld heeft van alle mormonen. Men mag ook niet uit het oog verliezen dat een reportage altijd gekleurd is door de bril van de reportagemaker. Ik stel niet dat deze mevrouw het doel had de mormonen an sich in een vreemd daglicht te stellen, maar het was wel duidelijk dat ze weinig begrip kon hebben dat iemand zijn leven in het teken van geloof stelt. Daarom denk ik dat het goed is om als mormoon ook een een blik op het scherm te werpen en aan te vullen of zelfs te corrigeren waar de reportage volgens mijn bescheiden mening te kort schoot of uit de bocht ging. ## 1. Moeten Mormonen op zending gaan? [![Mormoonse zendelingen](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/romania-missionaries-teaching-man-1312483-mobile-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/romania-missionaries-teaching-man-1312483-mobile.jpg)Er is een verschil voor jongens en meisjes. Mannen krijgen in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (de juiste, correcte en officiële benaming van de kerk – vaak dus ook gewoon de mormoonse kerk genoemd) het priesterschap. Van priesterschapsdragers wordt verwacht dat indien ze het geestelijk en lichamelijk aankunnen, ze op jonge leeftijd – vanaf 18 jaar – gedurende 24 maanden op [voltijdszending](https://www.mormon.org/nld/faq/zending-vervullen) gaan. Voor meisjes is er niet zulke verplichting, maar ze kunnen gedurende 18 maanden op zending gaan vanaf hun 19 jaar. Het woord *verplichting* klinkt misschien zwaar in deze context. **Ja, het is een onderdeel van de priesterschapsplichten om op zending te gaan.** Dagelijks bidden, schriften lezen enz… behoren ook tot de mormoonse plichten. Niet op zending gaan heeft echter geen rechtstreekse consequenties. Je wordt niet uitgesloten of beperkt in je priesterschap of zo… Dat neemt niet weg dat de sociale druk binnen de mormoonse gemeenschap groot is. Jongens die niet op zending gaan, zullen altijd anders bekeken worden. Meisjes zingen reeds op jonge leeftijd dat ze hopen later te trouwen met een teruggekeerde zendeling. [![Mormoonse zendelingen op leeftijd](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/lds-couple-missionaries-laughing-922374-tablet-300x200.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/lds-couple-missionaries-laughing-922374-tablet.jpg)Mannen (en vrouwen) die zich op latere leeftijd bekeren tot het mormonisme, hebben die verplichting niet. Er wordt wel gevraagd aan oudere koppels (die bv op pensioen zijn) of zij het zien zitten ook op zending te gaan. Dat zijn dan wel geen zendingen meer zoals de jongelui. Zij worden vaak gevraagd in ondersteunende functies, bv om jongeren te helpen met hun huisvesting, maar ook om te helpen met genealogie (waar Mormonen ook sterk in zijn) of met tempelwerk. In de uitzending die je dat Josh het moeilijk heeft gedurende de eerste weken. Is dat zo abnormaal of slecht? Ik denk dat menige jongeman tijdens zijn legerdienst ook traantjes heeft gelaten de eerste weken, terwijl anderen blij zijn dat ze van huis weg zijn. Je mag niet vergeten dat Mormonen **enorm veel waarde hechten aan het gezinsleven** en dat het voor die achttienjarigen dus vaak de eerste keer is dat ze echt weg zijn van huis en dan dadelijk voor twee jaar. [![The Best Two Years](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/thebesttwoyears-213x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/thebesttwoyears.jpg)De zending heeft ook vele goede kanten. Bijna alle zendelingen die ik ken, hebben mixed feelings op het einde van hun twee jaar. Blij om terug bij vrienden en familie te zijn, maar ze gaan ook **een fantastisch moment in hun leven** afsluiten. Mormonen noemen hun missie vaak hun “best two years ever”. Geen wonder dat er [een film](http://www.imdb.com/title/tt0377038/?ref_=fn_al_tt_1) is die zo noemt. **Jongelui leren tijdens die zending discipline en ijver.** Het verwondert me niet dat je zoveel Mormonen terug vindt in de business wereld. Lees maar eens het boek [“The Mormon Way of Doing Business”](http://www.amazon.co.uk/Mormon-Way-Doing-Business-Revised/dp/1455522945/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1447343088&sr=8-1&keywords=the+mormon+way+of+doing+business) over negen succesvolle zakenlui. Of het [artikel van deze zakenman, Josh Steimle](http://www.forbes.com/sites/joshsteimle/2013/12/17/how-a-mormon-mission-prepared-me-to-open-a-foreign-office/), die internationaal kon uitbreiden dankzij zijn zendingservaringen. Conclusie: ja, jongens worden verwacht op zending te gaan en ja, het is soms hard, maar het gezegde luidt “ze vertrekken als jongens en komen terug als mannen”. ## 2. De Mormonen vormen een gesloten groep Zijn wij gesloten? Ik vind alvast van niet. [We zijn duidelijk geen sekte.](https://geenszins.info/2013/04/13/vormen-de-mormonen-een-sekte/) Onze kerken staan open voor iedereen. **Iedereen is elke zondag welkom** om alles mee te maken, van de avondmaalsdienst tot en met alle lessen in de zondagsschool en de samenkomst van de broeders in het priesterschap of de zusters in de ZHV-bijeenkomst. Hé, **we hebben zelfs iedere tweede zondag van de maand het initiatief van *open huis* en *breng een vriend mee*.** Na de diensten hebben we dan een munch & mingle: wat eten en gezellig praten. Tijdens de uitzending wordt gezegd “unieke kans om deze beelden te tonen”. *Zever in pakskes!* Ze tonen op dat moment een dansavond. Als een reporter daar graag wil komen filmen, laat ze het dan gewoon vragen. Niks geheimzinnig aan. Wil je graag eens bij zo’n avond aanwezig zijn? Vraag het hier en nu en ik zorg er voor. Met veel plezier zelfs. Of één van onze andere avonden, zoals bijvoorbeeld een quiz avond of zoals eerstdaags dat we samen Thanksgiving vieren? **Allemaal welkom**. [![Den Haag tempel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hague-netherlands-temple-lds-825598-mobile-300x246.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/hague-netherlands-temple-lds-825598-mobile.jpg)**Er is één plek waar je niet zomaar binnen gaat en dat is de tempel.** Eenmaal dat gebouw ingewijd is, is het voor ons de woonplaats van God. Dat is voor ons de plek waar we zo dicht als mogelijk in dit aardse leven bij onze Hemelse Vader kunnen staan. Zou jij bij God willen komen als je gelooft dat je onwaardigheid je zou doen verschrompelen in Zijn majesteuze aanblik? Hier kan je mee lachen, maar dat is gewoon een kwestie van geloof. Tempels zijn voor ons **heilige plaatsen** waar we heilige verordeningen of rituelen vervullen. Zijn die geheim? Neen, maar ze zijn wel heilig en we praten daar niet over buiten de tempel, zelfs niet mer andere Mormonen. Tempels zijn dus de enige plaatsen die we afschermen. Het is zelfs niet voldoende dat je gewoon lid bent van onze kerk. Je moet aan alle normen beantwoorden en dan pas krijg je toelating om in de tempel binnen te gaan. Het is een streven van iedere Mormoon om tempelwaardig te zijn omdat het gelijk staat aan je best doen om te slagen in dit leven en waardig naar de volgende fase in ons eeuwig bestaan te gaan. [![Binnenkant Mormoonse tempel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/inside_mormon_temple-278x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/inside_mormon_temple.jpg)En dat afschermen is relatief. In de uitzending wordt gesuggereerd dat men uitzonderlijke beelden van in de tempel laat zien. Opnieuw *larie en apekool*. Je kan van iedere tempel foto’s van het interieur online vinden. Het is zelfs zo dat wanneer een tempel gebouwd wordt en voor dat hij ingewijd wordt, er open dagen worden georganiseerd. Dan worden er gedurende tientallen dagen rondleidingen gegeven waar iedereen, ook niet-mormonen, van harte welkom zijn. Vormen we een gesloten gemeenschap? Een beetje wel. Mormoon zijn is meer dan op zondag naar de kerk gaan. Het gaat om een christelijke levensvisie die je helemaal doordringt en die je anders op het leven laat kijken. Dat zorgt er voor dat we wel enigzins anders zijn dan anderen, waarmee ik niks ten kwade bedoel. Maar dat heeft ook tot gevolg dat we natuurlijk wel graag mekaars gezelschap opzoeken. Mormonen hechten veel belang aan familie maar ook aan de gemeenschap. We zorgen voor mekaar. We hebben een systeem waarbij iedereen telkens per twee verantwoordelijk is voor andere gezinnen. Als Mormoon waak je dus over anderen zowel als er door anderen over jou gewaakt wordt. En dat waken is niks negatiefs als van “in de gaten houden”, maar wel in de zin van beschermen. [![mormoons huisonderwijs cartoon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/huisonderwijs-cartoon-279x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/huisonderwijs-cartoon.jpg)Zo zullen de huisonderwijzers en huisbezoeksters (om een beetje *mormon lingo* te gebruiken) het snel weten wanneer bv iemand in het ziekenhuis ligt. Dan wordt er meteen gezorgd dat er maaltijden worden gekookt, de was wordt gedaan, de zieke wordt bezocht,… kortom, alles wat nodig is om mekaar te helpen. Zoiets schept een band die voor buitenstaanders misschien als gesloten kan ervaren worden. Het is een sterke band, maar het is een open band. Vraag het maar aan nieuwe leden hoe snel zij deel uitmaken van deze band. Conclusie: **mormonen vormen een hechte gemeenschap, maar staan zeer open voor anderen**. Je bent overal welkom, enkel in de tempels hanteren we een hoge standaard voor wie er binnen mag. ## 3. Geen contact met familie gedurende twee jaar Ook hier stelt men weer een halve waarheid anders voor. Zoals ik al zei, gaan jongens twee jaar op zending, dus twee jaar weg van huis. Ja, het klopt dat ze in die twee jaar niet even terug naar huis gaan om de paar maand. Dat zou veel geld kosten en zou voor velen telkens opnieuw het afscheid hard maken. Op zending gaan betekent dat je twee jaar van je leven aan God geeft, niet aan je familie of vrienden. [![Zendelingen krijgen graag post](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/zendelingen-post-300x215.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/zendelingen-post.jpg)Maar er is wel contact. Eén keer per week hebben zendelingen vrijaf: *P-day* of preparation day. Tijdens dat moment hebben zendelingen de tijd om boodschappen te doen, culturele zaken te bezoeken zoals de stad waar ze verblijven én **tijd om te emailen met familie en vrienden**. Van zendelingen wordt zelfs min of meer verwacht dat ze wekelijks contact houden met hun ouders via email. Een zendeling kijkt uit naar die P-days. **Een brief of een email krijgen is één van de mooiste geschenken voor een zendeling.** [![sister-skype](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/sister-skype-300x172.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/sister-skype.jpg)En twee keer per jaar is het contact intensiever en quasi live: dan mogen ze **skypen (of facetimen) met hun familie**. Op Kerstmis en op moederdag hebben ze afhankelijk van de instructies van hun zendingspresident een half uur tot een uur de tijd om met hun familie te praten. Aangezien ik hier thuis een vrij goede internetconnectie heb, zijn dat altijd momenten die we vrijmaken om de zendelingen de kans te geven van onze infrastructuur gebruik te maken. Ik heb dus al heel wat van die momenten meegemaakt. Sommigen huilen, velen zijn opgewonden en enkelen hebben zoiets van “och, ik zie je *binnenkort* toch weer genoeg”. Het zijn alvast gouden momenten voor de meeste zendelingen. Maar het is dus waar dat ze in tegenstelling tot wat de normale wereld gewoon is, niet elke dag tien keer *texten* met het thuisfront of uren aan telefoon hangen met vrienden. Ze zijn op zending, dus ze wijden hun tijd volledig aan God. En stel dat er iets gebeurt op het thuisfront: iedere ouder heeft het GSM nummer van de zendingspresident van zijn/haar zoon/dochter op zending. De zendingspresident kan altijd besluiten dat er dringend meer contact nodig is. Stel dat er een familielid sterft, dan zal met iedereen bekeken worden wat het beste besluit is. Het zal u misschien verbazen, maar de meeste zendelingen kiezen er samen voor met hun familie om op zending te blijven en niet naar huis te gaan. Dat klinkt misschien hard, maar vergeet niet dat wij geloven dat we na onze dood terug herenigd worden met onze familie. We treuren en rouwen om een geliefde die sterft, maar we hebben een lichtpunt aan de horizon. Conclusie: de bewering klopt niet. **Zendelingen hebben wel degelijk contact met het thuisfront, maar in beperkte mate**. ## 4. Dopen voor doden Dit klinkt altijd bizar als je dat voor de eerste keer hoort. Sommige mensen vragen mij soms zelfs of wij doden opgraven om hen te dopen. Neen dus, het gaat om **plaatsvervangende dopen**. Je vindt trouwens heel wat achtergrond over dit onderwerp op [mormon.org](https://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/doop/vraag/doop-voor-de-doden). [![Johannes doopt Jezus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/john-baptizes-christ-39544-print-228x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/john-baptizes-christ-39544-print.jpg)De redenering achter deze praktijk is terug te vinden in de Bijbel. Jezus heeft duidelijk gezegd dat niemand tot God kan komen tenzij door de **doop met water** (de doop dus) en vuur (de gave van de Heilige Geest door handoplegging). Iedereen kent wel het verhaal uit de Bijbel waar Jezus zich liet dopen door Johannes de Doper. Johannes weigert eerst en zegt dat hij gedoopt moet worden door Jezus, maar Jezus dringt aan en zegt duidelijk dat het nodig is voor de gerechtigheid ([Matteus 3](https://www.debijbel.nl/bijbel/NBV/Matte%C3%BCs+3):13-17). Als het dus nodig is voor de Zoon van God, is het zeker nodig voor iedereen. Dat komt nog op andere plaatsen terug in de Bijbel. Als je dus gelooft dat de doop nodig is en je gelooft, zoals iedere religie, dat onze religie de enige is met het nodige gezag (het priesterschap) om te dopen, wat doe je dan met al die mensen die geleefd hebben zonder ooit gehoord te hebben van het herstelde evangelie of ergens wonen waar ze de kans niet krijgen om gedoopt te worden? Dat zou pas onrechtvaardig zijn dat ze de kans niet zouden krijgen om “in de hemel te komen”. [![Doopvont in een mormoonse tempel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/inside-the-temple-baptismal-font-254x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/inside-the-temple-baptismal-font.jpg)Dus **treden wij in de plaats van de overledene**. Wij gaan voor hen het water in, maar door openbaring weten we dat de vrije keuze die Hemelse Vader aan iedereen gegeven heeft, nog altijd op de eerste plaats komt. De overledene beslist in het hiernamaals zelf of hij dit geschenk aanvaardt of niet. Ook in het hiernamaals wordt er geëvangeliseerd en heeft iedereen die de kans nog niet gekregen had, de keuze om Jezus te volgen of niet. Deze doop voor doden gebeurt trouwens enkel in een tempel. Daarom zijn Mormonen ook zo actief met genealogie. We zoeken onze voorouders omdat we in de eerste plaats voor hen in de plaats willen treden. Zoals altijd heb je overal overijverige mensen dus ja, het is al gebeurd dat mensen zich lieten dopen voor iemand waarmee ze geen band hadden, maar dat is tegen de richtlijn van de kerk. En dan nog: als Anne Frank de doop niet wil, is er nog niks aan de hand. Conclusie: je kan dopen voor doden raar vinden, maar wederom heeft het puur met geloof te maken. **Als je gelooft dat de doop nodig is om het eeuwige leven te krijgen, dan is het maar logisch dat er een manier is dat iedereen de kans krijgt.** ## 5. Het witte handboek [![Missionary Handbook](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Missionary-Handbook-239x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Missionary-Handbook.jpg)Ja, het witte handboekje bestaat en iedere zendeling heeft er een exemplaar van. Het staat vol met *do’s and dont’s*. Iedere zendeling wordt geacht deze regels te kennen, te begrijpen en te volgen. Je kan ze negatief bekijken en ze beperkend vinden, of je kan ze positief bekijken en zien dat ze bedoeld zijn om te **beschermen**. Mormonen zeggen wel eens *“voor iedere regel in het witte handboek bestaat er een domme zendeling”*. Ik denk dat veel regels er gekomen zijn omdat sommige zendelingen – net zoals iedere jongere – wel eens stommiteiten uithaalt, zeker omdat ze nu eenmaal niet onder het oog van hun ouders of leerkrachten leven. Zo is er bijvoorbeeld de regel dat een zendeling niet mag vliegen met het privevliegtuig van een lid of van iemand die ze bezoeken. Klinkt idioot, maar ik ga er van uit dat het vroeger al wel eens is gebeurd met nare gevolgen vandien. Het is ook beschermend omdat er spijtig genoeg **mensen zijn met minder goede bedoelingen**. We willen deze jongeren graag heelhuids terug bij hun ouders krijgen na hun zending. Al was het maar omdat sommige mensen menen dat het een lucratief zaakje is als ze de kerk kunnen aanklagen voor iets wat een zendeling heeft uitgespookt. Het zou mij bijvoorbeeld niet verwonderen dat in een volgende versie een regel staat dat zendelingen niet met waterballonnen mogen spelen. Toen ik zendingsleider was, kreeg ik te horen van een straffe stoot van de zendelingen in Gent. Ze hadden er niet beter op gevonden om waterballonnen te vullen en vanop het balkon van hun appartement op de tweede verdieping ze naar beneden te laten vallen. Eén van die ballonnen viel echter op de voorruit van een auto en in plaats van gewoon een kapotte ballon, viel de ganse ruit in duigelen naar binnen. Eén geluk bij een ongeluk: het was de auto van de zending zelf. Maar ze hebben toch maar naar huis kunnen bellen voor extra geld want ze waren uiteraard wel zo eerlijk om op te draaien voor hun schavuitenstreek. Dus staat het handboek ook vol met goede raad die voor sommigen evident is en voor anderen niet. **Zendelingen zijn immers ook het gezicht van onze kerk, ze vertegenwoordigen onze kerk en ze vertegenwoordigen Jezus Christus.** Dus zijn er ook normen opgesteld, onderandere over kleding. Ja, er staat in het handboek dat jongens altijd in kostuum moeten zijn met wit hemd, das én sokken. Ja, er staat ook ind at ze deodorant moeten gebruiken. Zeg nu eerlijk, zou u een zendeling bij u binnen laten waar een geurtje aan zit. En wederom overdrijft de uitzending door te zeggen dat er zou in staan welke deodorant ze moeten gebruiken. Er staat gewoon in dat men deo moet gebruiken, punt. Conclusie: [het witte handboek](https://www.lds.org/bc/content/ldsorg/topics/missionary/MissionaryHandbook2006Navigate.pdf) bestaat en bevat **een pak regels ter bescherming en met normen**. Maar ze dienen een duidelijk doel en bevatten regels die allemaal logisch zijn als je er bij stilstaat. ## 6. De opleiding duurt maanden [![Provo MTC](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Provo_MTC_aerial-300x171.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Provo_MTC_aerial.jpg)Het opleidingscentrum noemt in *mormon lingo* het MTC oftewel **Missionary Training Center**. Iedere zendeling begint daar aan zijn zending. **Ze leren daar in de eerste plaats hoe men zendeling wordt.** Hoe spreek je mensen aan? Wat zijn de regels van het witte handboek? Hoe help je anderen tot Christus te komen? Hoe help je anderen door dienstbetoon. De meeste zendelingen leren daar ook **een andere taal**. Veel zendelingen worden naar een gebied gestuurd waar men een andere taal spreekt dan de eigen moedertaal. Zendelingen die geen nieuwe taal moeten leren, verblijven drie weken op het MTC. Als je een nieuwe taal leert, is dat zes weken. Sommige ingewikkelde talen zoals Chinees vragen nog iets meer tijd. Maar het is dus geen maanden. Dat is niet nodig, want het is niet dat zendelingen moeten gehersenspoeld worden. Uiteindelijk dienen zendelingen enkel maar anderen uit te nodigen en informatie te geven. Bekeren doen ze niet, dat lukt enkel door de Heilige Geest. Daarom dat zendelingen u nooit vragen hen te geloven, maar zelf te bidden en aan Hemelse Vader te vragen of wat we vertellen waar is of niet. En ja, zes weken is héél weinig om een andere taal te leren. Je kan een groentje dus snel onderscheiden van een meer ervaren collega door gewoon te luisteren. En eenmaal als je dat weet, zal je misschien in bewondering staan hoe snel deze jonge mannen en vrouwen een nieuwe taal leren. Conclusie: **de opleiding duurt een paar weken** en geen weken van indoctrinatie, zoals de uitzending suggereert. ## 7. Is een zendeling nooit alleen? Het antwoord is: ja, dat klopt. Volgende vraag… [![missionary-cartoon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/missionary-cartoon-300x223.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/missionary-cartoon.png)Oh, iets meer uitleg? OK, dat kan. Een zendeling wordt inderdaad geacht nooit alleen te zijn. **Zijn of haar collega moet altijd in het gezichsveld blijven.** Enkel de badkamer/WC is prive terrein. Slapen doet men inderdaad in dezelfde kamer. De reden? **Bescherming**. Bescherming tegenover anderen en tegenover zichzelf. Zoals ik al zei, er zijn mensen met minder goede bedoelingen. Ik heb het als zendingsleider al meegemaakt dat zuster zendelingen ergens binnengaan en plots omgeven worden door 10 man. Ik wil er niet aan denken wat er gebeurd zou zijn als ze daar alleen waren. Om die reden trouwens mogen zusters, zelfs al zijn we met twee, alleen op bezoek bij een man alleen of elders mogen niet alleen op bezoek bij een vrouw. In zulke gevallen wordt er altijd minstens één lid van de plaatselijke unit meegevraagd. Met twee sta je sterker, niet alleen fysiek maar ook geestelijk. Jezus getuigde dat waar twee of meer samen zijn in Zijn naam, Hij aanwezig zou zijn. Jezus heeft zelf geboden dat zendelingen twee aan twee in Zijn naam zouden prediken. Maar laat ons niet hypocriet zijn: het is ook een vorm van controle. Zendelingen hebben zich aan normen te houden en je collega is diegene die je daar bij helpt en controleert. Wederom, vergeet niet dat zendelingen vertegenwoordigers zijn van Jezus. Zou jij een zendeling vertrouwen die losse handjes zou hebben naar het andere geslacht? Of die er bij zou lopen in een familie flodder broek? Het zijn en blijve jonge mensen die plots het ouderlijk nest hebben verlaten en niet meer onder directe controle staan. Dus is er **een systeem van wederzijdse controle**. Ook dat is bescherming. In de uitzending focust men hier nog al op, ook door telkens de public relations man uitdrukkelijk in beeld te brengen. Is er altijd een controleur bij de zendelingen? Neen, zeker niet. Ook niet indien ze op TV zouden komen. In België zijn er de laatste jaren al een paar TV uitzendingen geweest waar je zendelingen zag zonder dat er iemand bij was (bv [Koppen](http://www.een.be/programmas/koppen/vlaamse-mormonen) of [Ja Jan](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/Gezienoptv/1.2220598)). Als er dus in dit geval iemand bij was, was het waarschijnlijk omdat men uit de eerste gesprekken met de reporter had gevoeld dat er een zekere achterdocht was. Ik heb zelf twintig jaar in de politiek gezeten en dikwijls ondervonden dat journalisten getraind zijn om jouw dingen te laten zeggen die je liever anders had gezegd en – nog erger – woorden die je hebt gezegd uitknippen en uitvergroten en zonder begeleidende context iets anders suggereren. Ik vind het dus niet abnormaal dat de kerk bij jongeren die daarmee geen ervaring hebben, iemand achter de hand (of het hoekje) houden om te helpen waar nodig. Ik ben [zelf verschillende keren geïnterviewd](https://geenszins.info/tag/pers/) door media sinds ik mormoon ben geworden. Nooit was daar een Public Relations verantwoordelijke bij. Zelfs niet toen ik nog niet eens een jaar gedoopt was. Ik heb daar ook nooit om gevraagd. Ik denk zelfs dat de kerk mij verschillende keren naar voren heeft geschoven omdat ze wisten dat ik media ervaring heb en dus weet hoe ik met journalisten moet omgaan. Conclusie: **zendelingen zijn inderdaad nooit alleen**. Ze worden beschermd door hun collega. Dat er hier altijd iemand van public relations aanwezig was, lijkt me maar normaal als ik de *vijandigheid* van de reportage bemerk. ## 8. Betalen Mormonen zelf hun zending? Ja, **een zending wordt deels door de zendeling zelf betaald**. Maar het is maar een deel van de werkelijke kost. Alle zendelingen betalen wereldwijd trouwens dezelfde bijdrage per maand, ongeacht of ze nu in een duur gebied zoals Tokio zitten of op een plek waar huisvesting en voedsel goedkoop is. Alle bijdragen gaan samen in één pot die aangevuld wordt door de kerk (die trouwens leeft dankzij de bijdragen van de leden zelf) en de kerk betaalt voor de onkosten zoals huisvesting, vervoer enz… [![Mormonen sparen voor hun zending](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/save-money-lds-mission-242x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/save-money-lds-mission.jpg)Veel jongelui [sparen al van jongsafaan](https://www.mormon.org/faq/mormon-missionaries) en doen vakantiejobs om hun zendingsbijdragen te verdienen. Vaak springen ouders ook nog bij. Maar in heel veel gevallen springen de broeders en zusters lokaal ook nog bij als het om een gezin gaat waar de middelen ontoereikend zijn.Laat ik het zo stellen: er zal nog nooit iemand van een zending moeten thuis blijven omwille van financiële redenen. **Een tweejarige zending kost ongeveer 7000 euro aan bijdragen.** Dat lijkt veel maar een jongere die thuis woont of studeert kost ook geld. Ik denk dat weinig mensen zullen erkennen dat ze met 285 euro per maand onderdak, voedsel, verwarming en vervoer hebben. Conclusie: ja, zendelingen betalen een bijdrage, maar eigenlijk is dat niet meer of minder dan een deel van de onkosten van het leven betalen. Iedereen moet eten, ook als je nog thuis zou zijn. ## 9. Mormoonse zendelingen hebben nooit vrijaf Wederom niet helemaal correct. **Zendelingen hebben inderdaad een strikt schema.** Ze staan vroeg op, sporten, ontbijten en spenderen dan een heel stuk van de voormiddag aan individuele schriftstudie, gezamelijke studie en taalstudie. Vervolgens gaan ze de baan op en gaan ze op bezoek bij mensen waar ze meer kunnen vertellen over het herstelde evangelie of gaan ze op zoek naar mensen die interesse hebben in deze boodschap. Dat doen ze 365 dagen per jaar. Maar ze hebben wel een rustpunt. **Eén keer per week hebben ze P-day** (zie ook bij punt 3). Hun voormiddag is nog steeds studiegewijs hetzelfde, maar daarna zijn ze “vrij”. Ze gebruiken die tijd voor boodschappen en zo, maar ook voor bezoeken aan de stad waar ze verblijven. Ook op P-day blijven ze weg van *licht entertainment*. Ze gaan niet naar de film of concerten of zo. ‘s Avonds hernemen ze dan weer hun zendingsopdracht. [![Dinner Appointment](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Dinner-Appointment-300x96.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/11/Dinner-Appointment.jpg)Er zijn natuurlijk nog andere rustpunten. Veel mormoonse leden zetten hun deur open voor zendelingen om hen samen met het gezin te laten eten. Veel mormoonse ouders denken aan hun eigen kinderen en hopen dat later iemand hen tenminste één keer per dag een deftige maaltijd zal serveren. Voor zendelingen zijn dit momenten dat ze ook hun batterijen eens kunnen opladen, eens kunnen plezier hebben en hun verhalen delen met hun broeders en zusters. Maar zelfs tijdens zo’n **dinner appointment** zijn ze zendeling: ze zullen altijd een geestelijke boodschap delen met de leden en hen helpen met hun verdere geestelijke ontwikkeling. Conclusie: ja, een zending is twee jaar keihard werken. Eén keer per week is er een rustmoment en de boog staat niet altijd even hard gespannen, maar het is zeker geen plezierreisje. ## 10. Het magische ondergoed van Mormonen Om te eindigen met een onderwerp dat vaak terugkomt: ja, wij dragen ondergoed dat een speciale betekenis heeft voor ons. **Iedere religie heeft zijn symbolen.** Priesters in veel christelijke kerken hebben hun witte boord en gewaden. Joden hebben hun keppeltje. Wij hebben onze temple garments. Wederom is dit een gevoelig punt voor Mormonen. We worden er vaak raar om bekeken terwijl het voor ons verband houdt met heilige beloftes die we in de tempel maken. Daarom is het niet voor iedereen even gemakkelijk om hier over te praten en doen we dat liever niet. ***Sacred but not secret.*** Conclusie: ja, wij hebben ook onze religieuze symbolen. Voor wie meer wil weten, ik heb hier al eens [uitvoerig over geblogd](https://geenszins.info/2014/10/19/het-magische-ondergoed-van-de-mormonen/). Er staat zelfs een video zodat je kan zien hoe ze er echt uitzien. ## Een echte blik achter de schermen Ik juich ieder programma toe dat meer vertelt over ons geloof. Ik ben een gelukkige Mormoon en ik laat dat graag blijken. Iedereen is uitgenodigd om zelf te kiezen of ze hier meer over willen weten of willen aan deelnemen. Zulke programma’s helpen, maar houden ook het risico in dat ze informatie deels brengen of slechts vanuit een bepaalde visie. Ik hoop dan ook dat met deze tekst een pak misverstanden is rechtgezet. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** informatie, media, mormonen, rechtzetting --- ### [Mormonen in De Kruitfabriek](https://geenszins.info/mormonen-in-de-kruitfabriek/) **Published:** oktober 30, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Gisteravond waren Isabel en ik samen met onze goede vrienden Mylissa en Dagmar Buysse te gast in het actualiteitenprogramma [De Kruitfabriek](http://www.vier.be/dekruitfabriek/programmas/de-kruitfabriek "De Kruitfabriek") op Vier. Hieronder vind je de reportage: Het was boeiend om hieraan deel te nemen. We hadden nog zoveel meer te vertellen over ons geloof. Wie op zijn honger is blijven zitten, kan best eens een kijkje nemen op [www.mormoon.org](http://www.mormoon.org) of mag mij altijd [contacteren](https://geenszins.info/contact/ "Contact") met zijn/haar vragen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, pers, video --- ### [Wanneer zijn nu die laatste dagen?](https://geenszins.info/wanneer-zijn-nu-die-laatste-dagen/) **Published:** september 28, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![Mormon blood moon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/09/mormon-bloodmoon-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/09/mormon-bloodmoon.jpg)Hier en daar verschenen [berichten](http://www.trouw.nl/tr/nl/5091/Religie/article/detail/4150853/2015/09/27/Mormonen-bezorgd-over-Apocalyps-door-superbloedmaan.dhtml) over Mormonen die dachten dat vandaag de laatste dag zou zijn en dat de bloedmaan het einde van de wereld inluidde. Inmiddels weten we dus dat dit niet het geval is. Maar waarom was het nodig dat de leiding van De Kerk van Jezus Christus van de Laatste Dagen toch een [mededeling](http://www.mormonnewsroom.org/article/church-responds-to-inquiries-about-preparedness) uitgaf om niet in paniek te schieten? Verwachten mensen die zichzelf Heiligen van de *Laatste Dagen* noemen dan niet ieder moment dat het gedaan is? Van waar komt die naam dan eigenlijk? Ik geef toe dat de naam verwarrend is. De term “Laatste Dagen” doet er aan denken dat we een kerk van doemdenkers zijn, die bij iedere volle maan denken “ja, nu is het gedaan”, maar niks is minder waar. De term slaat echter op deze *bedeling*. Ja laps, een woord waar je als niet-mormoon weinig aan hebt. Een bedeling is een periode waarin het evangelie van Christus aanwezig is op aarde. Doorheen de geschiedenis zien we dat Hemelse Vader telkens opnieuw een profeet roept om het evangelie opnieuw op aarde te brengen, maar dat na een tijd de mensen vervallen in hun oude zonden en het evangelie niet langer geleefd wordt volgens de normen van God. Zonder al te diep te gaan op onze doctrine, geloven wij dat Christus in de vorige bedeling Zijn kerk op aarde opnieuw ingesteld had, maar dat omwille van de vervolging van de apostelen en de vervormingen die er gemaakt werden, deze opnieuw van de aarde verdwenen is. **De laatste bedeling** Onze kerk is er gekomen dankzij het feit dat God Joseph Smith in 1830 als profeet heeft geroepen om de ware kerk te herstellen, voor de zoveelste keer eigenlijk. Maar deze keer heeft God gezegd, beloofd eigenlijk, dat deze kerk niet van de aarde zal verdwijnen voor Christus opnieuw naar de aarde komt. In die zin is het dus de laatste bedeling en zijn wij De Kerk van Jezus Christus, net zoals in Zijn tijd, maar we vullen het dus aan met de Laatste Dagen. Hoe lang echter die laatste dagen zullen duren, weet niemand. Vanuit die optiek zijn Mormonen wel bezig met het einde der tijden. We weten dat we er dichterbij zijn dan ooit, maar of het nu nog vijf jaar duurt of vijfhonderd, daar hebben we geen idee van. Maar het is daarom wel deel van de instructies van onze leiders om voorbereid te zijn, net omdat we het niet weten. Bij de meeste Mormoonse gezinnen, zal je dus extra mondvoorraad vinden om een tijd verder te komen wanneer er rampen gebeuren. Uiteraard zijn er Mormonen, zeker in de VS, die daarin een stap of heel wat stappen verder gaan. Je hebt in de VS nu eenmaal zowel binnen de Mormoonse gemeenschap als daarbuiten echte *preppers*. Mensen die bunkers bouwen en zo. Het is dus geen puur Mormoons fenomeen. **Paniek door de bloedmaan** Naar aanleiding van de bloedmaan zijn er echter heel wat Mormonen die daar intensiever mee bezig geweest zijn. Een kleine meerderheid heeft het doemdenken hoog op de agenda gezet, maar dat is dus niet officieel. Daarom dat onze leiders het nodig vonden een officieel standpunt te verspreiden. Ja, we zijn dus in de Laatste Dagen, maar we lezen letterlijk in de Schriften dat zelf Jezus niet weet wanneer Hij opnieuw zal komen. Dat is nu eens één van de weinige dingen die Hemelse Vader zelfs niet met zijn Zoon heeft gedeeld. We zijn dus voorbereid, maar paniek is zeker niet nodig. **Categorieën:** Mormonen **Tags:** doemdenken, laatste dagen, mormonen --- ### [Dit gezin is voor eeuwig](https://geenszins.info/dit-gezin-is-voor-eeuwig/) **Published:** augustus 14, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Ik geloof rotsvast dat dit gezin voor altijd bij mekaar zal blijven, zowel hier op deze aarde als in het leven hierna. We hebben van het prachtige weer en schitterende natuur in Zweden geprofiteerd om een mooie fotoshoot te doen. Dank je Mollie Herrey om ons zo mooi vast te leggen. ![](https://geenszins.info/nextgen-attach_to_post/preview/id--2130) **Categorieën:** Familie **Tags:** fotos, zweden --- ### [Is geld belangrijk voor Mormonen](https://geenszins.info/is-geld-belangrijk-voor-mormonen/) **Published:** juli 19, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Het valt alsmaar meer mensen op dat Mormonen slechts 2% van de Amerikaanse bevolking uitmaken, maar relatief gezien wel veel vaker voorkomen in de business wereld, vaak met succes. *The Economist* publiceerde daar al eens [een interessant artikel](http://www.economist.com/node/21554173) over. Er bestaat zelf een boek dat ik zeker kan aanbevelen: [“The Mormon way of doing business”](http://www.amazon.com/The-Mormon-Way-Doing-Business/dp/1455522945). Daarom krijg ik wel eens de vraag of *geld belangrijk is voor Mormonen*? Het is een goede vraag, die ik morgen zelfs zal gebruiken voor onze gezinsavond. Onze houding tot geld of rijkdom en welvaart in het algemeen heeft een duidelijke plaats in onze doctrine. In het Boek van Mormon vind ik het duidelijke antwoord in [Jakob hoofdstuk 2](https://www.lds.org/scriptures/bofm/jacob/2?lang=nld): > 12 En nu, zie, mijn broeders, dit is het woord dat ik u verkondig: velen van u zijn begonnen te zoeken naar goud en naar zilver en naar allerlei kostbare ertsen, waaraan dit land — dat voor u en uw nageslacht een land van belofte is — zeer rijk is. > > 13 En de hand der voorzienigheid heeft u zeer vriendelijk toegelachen, waardoor gij vele rijkdommen hebt verkregen; en omdat sommigen onder u overvloediger hebben verkregen dan uw broeders, zijt gij verheven in de hoogmoed van uw hart en loopt gij met starre hals en met opgeheven hoofd wegens de kostbaarheid van uw kleding, en vervolgt gij uw broeders omdat gij denkt beter te zijn dan zij. > > 14 Welnu, mijn broeders, denkt gij dat God u daarin rechtvaardigt? Zie, ik zeg u: neen. Integendeel, Hij veroordeelt u, en indien gij in die dingen volhardt, moeten zijn oordelen u spoedig treffen. Net zoals op vele andere plaatsen in de Schriften lezen we hier duidelijk dat het streven naar rijkdom fout is als dat streven ons leven gaat beheersen, als we om dat te bereiken hoogmoedig worden. Men kan niet de Heer en Mammon gelijk dienen. Maar is het dan fout om het goed te hebben? Om überhaupt goed je boterham te verdienen? In hetzelfde hoofdstuk vinden we ook het antwoord: > 17 Acht uw broeders als uzelf, en weest vriendelijk jegens allen en vrijgevig met uw bezit, opdat zij rijk zullen zijn evenals gij. > > 18 Zoekt echter het koninkrijk Gods voordat gij naarrijkdom streeft. > > 19 En nadat gij hoop in Christus hebt verkregen, zult gij rijkdom verkrijgen, indien gij ernaar streeft; en gij zult ernaar streven met de bedoeling goed te doen: de naakten te kleden en de hongerigen te voeden en de gevangenen te bevrijden en in de behoeften van de zieken en noodlijdenden te voorzien. Om het simpel te zeggen, wij geloven dat je slechts anderen kan redden van het verzuipen, als je zelf goed kan zwemmen. Geld is voor ons geen doel, maar wel een middel. Deze meme vat het heel mooi samen: [![Raise your standard of giving](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/standardgiving-300x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/standardgiving.jpg) Mormonen hechten inderdaad veel belang aan goed studeren en hard werken. Veel factoren in ons leven helpen ons daarbij, zoals reeds opgesomd in het artikel van *The Economist*. Maar geld is niet daarbij het doel. Ons doel is bijleren, ons voorbereiden op de taken die nog op ons wachten in dit leven en het volgend. Die taken vereisen vaak dat we sterk op eigen benen staan, klaar om anderen te helpen. Of om het te zeggen met mijn lievelingsvers ([Mosiah 2:17](https://www.lds.org/scriptures/bofm/mosiah/2?lang=nld)): > En zie, ik vertel u deze dingen opdat gij wijsheid zult leren; opdat gij zult leren dat wanneer gij in dienst van uwmedemensen zijt, gij louter in dienst van uw God zijt. **Categorieën:** Geloof **Tags:** doctrine, geld, gezinsavond --- ### [Chat eens met een Mormoon](https://geenszins.info/chat-eens-met-een-mormoon/) **Published:** juli 12, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![Vraag het aan een Mormoon](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Vraag-het-een-Mormoon-300x132.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/07/Vraag-het-een-Mormoon.png)Ik ben momenteel actief betrokken bij een interessant project. Vanuit andere projecten heb ik vastgesteld dat er veel jonge mensen zijn die wel degelijk nog steeds zijn naar zingeving. Veel jongeren zijn nieuwsgierig naar de boodschap van Christus, maar durven dat niet openlijk zeggen. Geef toe, als je de dag vandaag zegt dat je gelovig bent, dan ben je een *weirdo*. We merken uit statistieken en ervaringen van onze zendelingen dat jonge mensen vooral online op zoek willen gaan naar informatie en willen praten over de zin en onzin van geloof. Openlijk zendelingen op bezoek krijgen, vinden ze te indringend. Vaak leven jongeren nog thuis en willen ze niet dat hun ouders weten van hun zoektocht. Maar zoeken doen ze. Een laatste facebook actie leerde ons dat iets meer dan 5000 jonge mensen van minder dan 24 jaar op onze link klikte om meer informatie te krijgen. Daarom had ik een tijd geleden het idee om meer mogelijkheden aan te bieden om online te chatten. Technologisch geen probleem, maar je hebt wel een systeem nodig dat je kan bemannen met vrijwilligers. Want ik denk dat chatten best gebeurt in je eigen taal door *native speakers*. Een zendeling met een accent lukt nog wel om mee te spreken, maar chatten gebeurt met het gemis aan non-verbale communicatie en dan is de taalnuance des te belangrijker. Ik opperde dat idee aan onze gebiedspresident en zo kwam ik in contact met enkele broeders en zusters in Salt Lake City die met hetzelfde idee zaten (leve de inspiratie van de Heilige Geest) en blij waren om te merken dat hun idee ondersteund werd met cijfers. Momenteel bouwen we dan ook een systeem uit waarbij iedereen kan [chatten met een Mormoon](http://mormon.org/nld/chatten). We moeten nog een netwerk uitbouwen van broeders en zusters om dit te bemannen, maar het systeem staat er al. Momenteel ben ik de enige Nederlandstalige die het systeem uitprobeert, maar ik heb zelf al gemerkt dat het echt helpt om mensen te bereiken die met vragen zitten. Ik ben enorm enthousiast over dit project. We gaan dit inzetten op een manier dat iedereen kan aankloppen met vragen. Volgens mij is dit veel aangenamer dan langs deuren te gaan. We zijn er voor wie vragen heeft, maar hebben nooit de intentie om ons op te dringen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, online, zendingswerk --- ### [Geloof in het huwelijk](https://geenszins.info/geloof-in-het-huwelijk/) **Published:** juli 4, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Het is de afgelopen dagen duidelijk dat religie in het verdomhoekje zit. Aanleiding is de uitspraak van het Hoogggerechtshof in de VS omtrent het homohuwelijk. Ik heb naar aanleiding daarvan regelmatig artikels gepost die eens een spiegel willen voorhouden aan al diegene die nu juichen dat *“de discriminatie eindelijk de wereld is uitgeholpen”*. Een spiegel die toont dat zij die eens gediscrimineerd werden, nu de discriminanten geworden zijn. Ik gebruik daarbij vaak het [voorbeeld](http://dailysignal.com/2015/07/02/state-silences-bakers-who-refused-to-make-cake-for-lesbian-couple-fines-them-135k/) van een bakker die veroordeeld werd omdat hij vanuit zijn geloof weigerde een taart te bakken voor een lesbisch huwelijk. De reacties op dat artikel zijn meestal hier in Europa: *“ja, dat is toch maar normaal. Hij had dat niet mogen weigeren.”* Als ik dan een [artikel](http://shoebat.com/2014/12/12/christian-man-asks-thirteen-gay-bakeries-bake-pro-traditional-marriage-cake-denied-service-watch-shocking-video/) post waarin blijkt dat bij een test bij dertien homobakkers geweigerd werd een taart te bakken waarop een christelijk standpunt omtrent huwelijk stond, dan vindt diezelfde goegemeente dat hun goed recht om te weigeren. Daar heb ik het moeilijk mee. Persoonlijk vond ik dat ieder zijn keuzes maakt in het leven en dat ik hen daarom niet hun geluk moet ontzeggen. Ik zal bijvoorbeeld niet een homo als klant weigeren. Ik heb zelfs al naar een homohuwelijk geweest en mijn vrienden oprecht veel liefde toegewenst. Ik moet het niet eens zijn met iemand anders om hen niet hun geluk te gunnen. Is het dan ongehoord om het omgekeerde te vragen? Als van mij als gelovige wordt verwacht dat ik het homohuwelijk accepteer, is het dan omgekeerd verkeerd te vragen dat mijn geloof wordt geaccepteerd? **Of zijn gelovigen de nieuwe joden of melaatsen in onze maatschappij geworden?** Ben ik te brandmerken met een ster, ratel of ander symbool omdat ik geloof dat God het huwelijk heeft ingesteld tussen man en vrouw als een eeuwigdurend verbond? Ik vind het fijn dat ik vrienden heb waarmee ik van mening verschil. Daarom zijn we nog wel steeds vrienden. Maar ik heb het moeilijk met mensen die zeggen dat ik niet mag discrimineren en tegelijk goedkeuren dat ik zelf gediscrimineerd word enkel en alleen omdat ik gelovig ben. Onze maatschappij vervalt in dit thema in **een nieuw Mao-communisme**. Wat de maatschappij dicteert als de norm, wordt de enige aanvaarde norm. De rest is uit te sluiten als paria in de maatschappij. Zie ik het te zwart-wit? Een facebook kennis van me schreef me letterlijk dat toelaten niet voldoende is; ik moet het accepteren en aanvaarden. Ik moet dus met andere woorden zelfs mijn mening en geloof veranderen om OK te zijn. Ik vind het standpunt van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen een mooi standpunt: > The Council of the First Presidency and the Quorum of the Twelve Apostles of The Church of Jesus Christ of Latter‐day Saints restates and reaffirms the doctrinal foundation of Church teachings on morality, marriage, and the family. Marriage between a man and a woman was instituted by God and is central to His plan for His children and for the well‐being of society. Changes in the civil law do not, indeed cannot, change the moral law that God has established. > > The gospel of Jesus Christ teaches us to love and treat all people with kindness and civility—even when we disagree. We affirm that those who avail themselves of laws or court rulings authorizing same‐sex marriage should not be treated disrespectfully. Indeed, the Church has advocated for rights of same‐sex couples in matters of hospitalization and medical care, fair housing and employment, and probate, so long as these do not infringe on the integrity of the traditional family or the constitutional rights of churches. Mijn pleidooi is dus gewoon om vrede te hebben in het feit dat mensen van mening kunnen verschillen. Ik betreur het feit dat mensen die zelf zo lang het slachtoffer waren van discriminatie, het nodig vinden om nu zelf anderen te discrimineren. Hoewel ik persoonlijk vaststel dat de meeste discriminatie komt van mensen die eigenlijk buiten de discussie staan, die noch gelovig noch homo zijn. Het zijn de omstaanders die blijkbaar als eerste een nieuw **cordon sanitaire rond gelovigen** willen optrekken. Mijn pleidooi is om de vrede te bewaren en te luisteren naar mekaar en te accepteren dat we verschillen in mening en in geloof. Als het uw recht is om te geloven dat ik verkeerd ben, is dat ook mijn recht. Anders is het veroordelen van een andere mening van dezelfde soort fouten als er ooit gebeurden door inquisities en dergelijke. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, huwelijk --- ### [Afscheid van Elder L. Tom Perry](https://geenszins.info/afscheid-van-elder-l-tom-perry/) **Published:** juni 6, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Deze week namen we afscheid van onze apostel Elder L. Tom Perry. Hij overleed na een korte ziekte, een hevig snel verspreidende kanker. Hij werd 92 jaar. Op zijn [begrafenis](https://youtu.be/P8VFIS3jzFQ?t=39m50s) werden mooie woorden gesproken door andere apostelen die ons in herinnering brachten wat Elder Perry ons geleerd had door zijn leven: Als apostel was hij een speciale getuige van Christus. Ik ga er nog altijd van uit dat apostelen regelmatig de kans krijgen om rechtstreeks met Christus te spreken, om rechtstreeks leiding van Hem te ontvangen. In die zin zijn de woorden van Elder Perry voor mij woorden die hij op zijn beurt geïnspireerd heeft gekregen van Christus. Vooral zijn getuigenis over de blijvende verbintenis van het huwelijk zal me bijblijven. Nog tijdens onze laatste algemene conferentie begin april – waar er betreft de gezondheid van Elder Perry nog niks alarmerends aan de hand leek – sprak Elder Perry over een colloqium over het huwelijk dat werd gehouden in het Vaticaan en waar religieuze leiders van over de ganse wereld samen waren. Ik kan best Elder Perry zelf aan het woord laten en hem laten vertellen wat het huwelijk zo speciaal maakt in onze kerk: Elder Perry, we houden van jou en we missen je. Geniet van je zending aan de andere kant van de sluier en van de aanwezigheid van onze Heiland Jezus Christus. Till we meet again. **Categorieën:** Geloof **Tags:** apostel, getuigenis, overlijden --- ### [Onze garage](https://geenszins.info/onze-garage/) **Published:** mei 14, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Tijdens de laatste [algemene conferentie](http://gc.lds.org) was er een prachtige uitspraak van president Uchtdorf: [![Garage - president Uchtdorf](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/05/uchtdorf-garage-1024x683.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/05/uchtdorf-garage.jpg) Ik vind dit zo mooi gezegd. Veel mensen, ook ik toen ik pas bij de kerk was, denken dat we, omdat we ons heiligen noemen, een kerk vol met perfecte mensen vormen. Niets is minder waar. Ieder van ons heeft zijn problemen. In het begin dacht ik vaak “oei, ik ga nooit zo kunnen leven zoals die mensen”. Nu weet ik dat er mensen zijn die dit waarschijnlijk van ons denken en dan denk ik “ze moesten eens weten”. Voor sommige mensen is de druk om een *five star mormon* te zijn te groot. Ze struikelen over de kleinste oneffenheid op hun pad en komen dan met een smak neer. Of ze verwachten dat de kerk als organisatie zelf een blinkende showroom is. Als er dan eens iets minder fraai naar boven komt – en geloof me, er gebeuren ook foute dingen in de kerk – is dat voor hen voldoende om te besluiten dat als er één vlekje is, dat het allemaal smerig is. Tegelijk is de uitspraak ook een waarschuwing. We moeten niet leven om door anderen beoordeeld te worden. Dat is een foute motivatie. We doen ons best om terug naar Hemelse Vader te kunnen gaan, niet omdat anderen onze *coole mormons* zouden vinden. We moeten eerder van de kerk genieten als een werkplaats waar kundige mensen actief zijn om ons te herstellen onder leiding van de meestergast. Net daarom is het zo belangrijk om net op momenten dat je het niet ziet zitten om ‘s zondags naar de kerk te gaan, dat je net moet gaan. Want dan is het tijd voor een smeerbeurt. In een garage wordt gewerkt. Daar is het soms smerig. Daar valt al eens iets op de grond en loopt er wel eens iets mis. Een showroom wordt *gepimpt*; de werkelijkheid wordt buitengelaten en het wordt er mooier voorgesteld dan het werkelijk is. Ik weet dat ik vaak onderhoudsbeurten en herstelling nodig heb. Ik heb er al heel wat kilometers opzitten. Mijn plaats is niet in een showroom, maar in een garage; zowel om hersteld te worden als te herstellen. Ik ben dan ook echt blij dat we een kerk hebben, als instituut én als gemeenschap, om mekaar te helpen en – om te eindigen met ene garagemetafoor – op te krikken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerk, mormonen --- ### [Don't stop](https://geenszins.info/dont-stop/) **Published:** mei 9, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Een mens maakt veel mee in zijn leven. Mooie dingen en dingen die je liever niet meemaakt. Dagen die je liefst vergeet, dagen waarop je geconfronteerd worden met jezelf en met gebeurtenissen die onwaarschijnlijk lijken. Gisteren was zo’n dag voor me, eentje waarvan veel mensen zeggen “wow, da’s hard”. Wat er gebeurd is, doet er niet toe. Het is voldoende om te zeggen dat wie mijn gezin pijn doet, mij pijn doet. Ik kan veel verdragen, maar als het op mijn kinderen of vrouw aankomt, kan ik een briesende leeuw zijn. Op zo’n dagen vraag je je ook af of het nog allemaal de moeite loont om te blijven geloven. Wat je ook doet, die vraag komt plots wel eens naar boven “waarom Hemelse Vader, waarom?”. Een antwoord krijg je niet altijd (meteen). Het is op zulke momenten dat je moet doorbijten. Zulke momenten zijn een *rien ne va plus* voor je geloof. Je gaat door of niet. Gisteren dacht ik meteen “neen beste tegenstander, je krijgt er mij niet onderdoor”. En vanmorgen las ik een verhaal dat me enorm aangreep. Ashley Sargeant is een teruggekeerde zendeling. Ik ben zelf (nog) niet op zending geweest omdat ik pas enkele jaren geleden lid ben geworden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, maar ik kan me inbeelden dat de sociale druk op zendelingen die te vroeg terugkeren, enorm is. Je moet [Ashley’s verhaal](http://dontstopsargeant.com/2015/02/19/the-story-behind-dont-stop-sargeant/) maar eens lezen om het te begrijpen. Ik ben op haar verhaal terecht gekomen door de video die ik vandaag op Youtube zag: https://www.youtube.com/watch?v=ICNIJzd8jeY Eén quote sprak me vooral aan, als steun aan alle teruggekeerde zendelingen. Als een soldaat gewond terugkeert, wordt hij geëerd voor de dienst die hij aan zijn vaderland bewees, zelfs tot bloedens toe. Het zou niet anders mogen zijn voor te vroeg teruggekeerde zendelingen. Ik vind Ashley ongelooflijk moedig dat ze dit verhaal naar buiten brengt. Volgens mij vervult ze nu een veel grotere zending en heeft ze hiermee haar zending meer dan vervolledigd. En voor mij is de boodschap “don’t stop” echt de boodschap die ik vandaag nodig had. Niks mag ons tegenhouden. Niks mag er voor zorgen dat we niet meer doorgaan in geloof houden. Welke twijfels er ook op ons pad komen, we moeten bewijzen uit welk hout we gesneden zijn. Of om het met een quote uit een Nederlandstalig nummer te zeggen: “We zullen doorgaan”. **Categorieën:** Geloof **Tags:** beproeving, zending --- ### [Dalen en bergen: leren uit tegenslagen](https://geenszins.info/dalen-en-bergen-leren-uit-tegenslagen/) **Published:** mei 4, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Gisteren hadden we, zoals vaak op zondag, de zendelingen op bezoek om samen te eten en een gezellige tijd door te brengen. De zendelingen brengen ons dan ook altijd een geestelijke boodschap mee. Gisteren had zuster Fleming een boodschap mee die me zal bijblijven en die ik graag met jullie wil delen. De tekst komt uit het Boek van Mormon, uit het boek Ether, hoofdstuk 6, verzen 5 tot en met 11: > 5 En het geschiedde dat de Here God een geweldige wind over het oppervlak der wateren liet waaien in de richting van het beloofde land; en aldus werden zij voor de wind op de golven der zee heen en weer geslingerd. > > 6 En het geschiedde dat zij vele malen in de diepten der zee werden begraven wegens de huizenhoge golven die zich over hen uitstortten, en ook de grote en verschrikkelijke orkanen die veroorzaakt werden door de hevigheid van de wind. > > 7 En het geschiedde wanneer zij in het diep begraven waren dat geen water hen kon deren, omdat hun vaartuigen zo dicht als een schotel waren, en ze waren ook zo dicht als de ark van Noach; wanneer zij dus door vele wateren omgeven waren, riepen zij de Heer aan, en Hij bracht hen wederom tevoorschijn, bovenop de wateren. > > 8 En het geschiedde dat de wind, terwijl zij op de wateren waren, nooit ophield te waaien in de richting van het beloofde land; en aldus werden zij voor de wind voortgedreven. > > 9 En zij zongen de Heer lof toe; ja, de broeder van Jared zong de Heer lof toe, en hij dankte en prees de Heer de gehele dag; en wanneer het nacht werd, hielden zij niet op de Heer te prijzen. > > 10 En aldus werden zij voortgedreven; en geen zeemonster kon hen breken, noch kon een walvis hun schade toebrengen; en zij hadden voortdurend licht, hetzij boven water, hetzij onder water. > > 11 En aldus werden zij driehonderdvierenveertig dagen lang op het water voortgedreven. [![De Jaredieten op zee](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/05/jaredite-barges-300x220.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/05/jaredite-barges.jpg)Als we naar een afbeelding van dit tafereel kijken, dan denken we waarschijnlijk eerst “o wee, dat ziet er niet goed uit; die vergaan in deze storm”. Maar als we de bovenstaande Schrifttekst goed bestuderen, dan merken we dat de Jaredieten altijd hun geloof hielden. Hoe hoog ze ook op de toppen van een golf boven de waterlijn werden uitgetild of hoe diep ze terug in het water neerstorten, ze bleven de Heer prijzen. Want ze beseften dat de storm datgene was wat hen vooruit deed gaan. Zo is het ook in ons leven. Deze storm staat symbool voor de tegenslagen en beproevingen die we op ons pad tegen komen. Vaak krijg ik de vraag waarom God dit of dat *slechts* toch toelaat, als hij zo goed is. “Waarom laat Hij het stormen in ons leven?” is eigenlijk de vraag. Het antwoord is eenvoudig en duidelijk: omdat dat ons leert verder te gaan. Onze kerk leert ons over het Heilsplan. We zijn hier op aarde om te leren, om gesterkt te worden. Niet om het makkelijk te hebben of op ons lui gat te zitten. Onze Hemelse Vader weet dat we soms eens de wind langs achter én langs voor nodig hebben om ons in beweging te krijgen. De les in de storm is niet de storm zelf, maar hoe we leren omgaan met tegenslag. Hoe we een beproeving kunnen zien als een kans om te leren en niet om te jammeren. En vooral als test om te zien of we blijven vertrouwen op God. **Categorieën:** Geloof **Tags:** beproevingen, boek van mormon, schriftstudie --- ### [Oprotten Filip](https://geenszins.info/oprotten-filip/) **Published:** april 16, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Mormonen zijn altijd fanatiek bezig met genealogie. We doen dit omdat we het belangrijk vinden om onze voorouders te kennen en om voor hen plaatsvervangend te kunnen dopen. [![Namecloud stamboom](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/04/namecloud-300x188.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/04/namecloud.png)Ik spendeer iedere maand enkele uren tijd aan online speurtochten naar takken in onze stamboom. Er komen alsmaar meer bronnen online beschikbaar en dat maakt dat je soms leuke ontdekkingen doet in andere stambomen. Eén tak vinden is soms voldoende om honderen namen toe te voegen. Deze week ontdekte ik in de verre voorouders van Isabel plots een verband met de heren de Wissocq en eenmaal je in de adel zit, vind je nog tenminste namen van voor 1500. Maar dit had ik helemaal niet verwacht. Plots zag ik graven, hertogen, prinsessen en koningen opduiken en plots zag ik Karel De Grote, keizer van het roomse rijk, staan. Ik heb het op verschillende bronnen nagekeken, maar de link klopt wel degelijk. Er is een rechtstreekse lijn, hetzij via vaders, hetzij via moeders van, maar de lijn is er wel degelijk tussen mijn zonen en Karel De Grote. Dus bij deze, koning Filip, oprotten. Mijn oudste zoon heeft keizerlijk bloed. En voor mijn jongste wil ik de titel Graaf van Vlaanderen, maar daar zal zijn oudste broer als keizer wel voor zorgen. Voor wie mijn claim wil nakijken, bij deze de lijst, telkens met de geboortejaren er bij: > Emperor Charlemagne – 742 > > Louis I Holy Roman Emperor – 778 > > King of France Charles “The Bald” II – 823 > > Judith de FRANCE – 843 > > Baudouin II Le Chauve de FLANDRES – 864 > > Arnoul Ier Le Vieux de FLANDRES – 899 > > Baudouin III de FLANDRES – 940 > > Arnulf II Le Jeune de FLANDRES – 961 > > Baudouin IV Belle Barbe de FLANDRES – 980 > > Baudouin V Le Pieux de FLANDRES – 1012 > > Mathilde de Flandres – 1032 > > Sylvie de NORMANDIE dite de COQUELLES – 1092 > > Eustache de Bournonville – 1096 > > Pierre I DE BOURNONVILLE dit le Valeureux – 1128 > > Anne de BOURNONVILLE – 1175 > > Philibert de Wissocq – 1196 > > Gauvin de Wissocq – 1238 > > Guillaume de Wissocq – 1262 > > Simon de Wissocq – 1295 > > Nicolas Clay de Wissocq – 1330 > > Jehan de Wissocq – 1355 > > Jacques de Wissocq – 1375 > > Marie de Wissocq – 1400 > > Guillaume Van Zinneghem – 1425 > > Antoine Van Zinneghem – 1450 > > Bernard Van Zinneghem – 1475 > > Jacques Van Zinneghem – 1500 > > Cathérine Van Zinneghem – 1535 > > Antoine De Handshoewercker – 1567 > > Catherine De Handshoewercker – 1600 > > > > Jacobus Jacques Lefebure – 1642 > > Judoca Lefebure – 1665 > > Judocus Van Vynckt – 1695 > > Judoca Van Vynckt – 1726 > > Joannes Lootens – 1754 > > Jean-Baptiste Lootens – 1794 > > Ludovica Lootens – 1837 > > Marie Romanie Fiers – 1871 > > Alfons Brusseel – 1911 > > Marleen Brusseel – 1953 > > Isabel Lieve Etienne Verbeke – 1973 > > > > Laurens Aaron Robrecht Johannes Helena Geens – 2003 **Categorieën:** Familie **Tags:** genealogie, stamboom --- ### [Algemene conferentie en Pasen: dubbel feest voor Mormonen](https://geenszins.info/algemene-conferentie-en-pasen-dubbel-feest-voor-mormonen/) **Published:** april 4, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Het eerste weekend van april staat altijd gemarkeerd in iedere Mormoonse agenda. Dan houden we onze algemene conferentie. Twee dagen met in totaal 5 sessies van 2 uur waarin we kunnen kijken en luisteren naar toespraken van onze profeet, apostelen en algemene autoriteiten. Het is één van de pilaren van onze kerk dat we geen *stand still* kerk zijn, maar dat onze profeet en apostelen ons iedere zes maanden toespreken met boodschappen die aangepast zijn aan de tijd waarin we leven. Zo is het bijvoorbeeld geen slechte zaak dat we er in deze dagen op gewezen worden dat het internet een technologie is die zowel ten goede als ten kwade kan gebruikt worden, maar dat dit onze keuze is. Of nog eens benadrukken dat het gezin met een vader én een moeder de beste plaats is om kinderen op te voeden. Tegelijk is het morgen Pasen. Sommige kwatongen beweren dan misschien wel dat Mormonen niet stilstaan bij Pasen, maar voor je dat gelooft nodig ik je uit om eens te kijken op de [\#OmdatHijLeeft](http://hijleeft.mormon.org) website. Pasen is het moment dat Christus de Verzoening tot stand bracht. Er kan voor ons geen belangrijker moment zijn. We staan misschien minder stil bij Zijn lijden en dood dan bijvoorbeeld de katholieken, maar des te meer bij Zijn verrijzenis. Een kerk die gelooft dat hierdoor de dood overwonnen werd voor iedereen – ja, echt iedereen; wij beweren dat iedereen, gelovig of niet, zal opstaan uit de dood – kan niet om dit moment heen. Ja, doordat dit jaar Pasen en de algemene conferentie in het zelfde weekend valt, zitten we niet in een kerkgebouw samen, maar zijn we nog meer uren bezig met ons geloof dan op een andere zondag. Maar het één sluit het ander niet uit en ik ben er zeker van dat morgen tijdens de toespraken behoorlijk wat aandacht zal gaan naar de Verrijzenis van onze Heer, Jezus Christus. Ik wil dan jullie alvast mijn getuigenis geven dat ik helemaal geloof in de Verzoening. Jezus is voor ons gestorven en heeft onze schuld vereffend op voorwaarde dat we Zijn geboden volgen. Pasen is de herdenking van het feit dat we allemaal zullen verrijzen en eeuwig zullen leven. Dat geef ik mee in de naam van Jezus Christus. **Categorieën:** Geloof **Tags:** algemene conferentie, pasen, verzoening --- ### [Johan Braeckman preekt voor eigen kerk](https://geenszins.info/johan-braeckman-preekt-voor-eigen-kerk/) **Published:** februari 8, 2015 **Author:** David Geens **Content:** In een [blog op deredactie.be](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/opinie/1.2233011) fileert Johan Braeckman, gekend humanist, de beweringen van David Dessin en Khalid El Jafoufi omtrent de [uitspraken van Stephen Fry](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/film/1.2227199). Johan wil dit doen op een quasi feiten-relaas gebaseerde manier, maar gaat hierbij toch voorbij aan bepaalde zaken waar ik wel eens wil op wijzen. Zo stelt hij dat David en Khalid moeilijk uitspraken kunnen doen over Fry’s stelling omdat ze niet weten hoeveel Fry weet over religie. Moet hij deze regel dan niet op zichzelf toepassen? Hoe kan hij als atheïst weten over religie om dan vervolgens alles daarop te beoordelen? **Ik ben een hartspecialist** Pas op, ik geef hem gelijk hoor. Je kan niet oordelen of jezelf specialist noemen omdat je een deeltje van iets kent. Ik weet bijvoorbeeld hoe een hart werkt: sinusknoop, elektrische pulsen, bloed rondpompen, enz… Maar voel ik me geroepen om in Science een artikel te publiceren waarin ik ga beweren dat Brugada helemaal mis zit met het naar hem genoemde syndroom? Neen, ik zou volkomen uitgelachen worden en terecht. Diezelfde stelling hanteert Johan tegenover beide gelovigen, maar past ze niet op zichzelf toe. Integendeel, hij is wel bij machte om te oordelen welke argumenten mogen meespelen. Ik lees letterlijk op zijn blog: > maar ze niet helemaal ernstig neemt omdat ze, wel, niet echt ernstig genomen kunnen worden Dit is een klassiek middel in een discussie waarmee je aangeeft dat je jezelf gewoon superieur voelt en jij als enige gemachtigd bent om te oordelen welke argumenten mogen meespelen – meestal komt dit neer op de eigen argumenten zijn wel toegelaten, de andere niet. Van iemand die gedoctoreerd is, had ik een meer neutrale instelling verwacht. **Leren door beproevingen** In zijn eigen tekortkoming heeft Johan echter het antwoord gegeven op zijn prangende vraag. Waarom onderneemt God zo weinig tegen het kwaad? Ja, de antwoorden die wij als gelovigen geven, zijn beperkt. En onaanvaardbaar voor wie niet gelooft. Want daar draait het om: om geloof. Geloof is de ultieme projectie van wie we in ons binnenste zijn. Als mormoon geloof ik in het heilsplan. Wij leefden als kinderen van God bij Hem voor we op aarde kwamen. Zoals iedere ouder, heeft God op een gegeven moment gezegd dat het tijd was om het nest te verlaten, om zelf ervaring op te doen. Hij geeft ons daarbij een pak raadgevingen, maar tegelijk heeft Hij ons keuzevrijheid gegeven om al dan niet te luisteren naar die raadgevingen. Daarin verschilt hij niets van een ouder die zijn kind leert fietsen. Op een gegeven moment laat je de fiets los en roep je “kijk voor je, doe rustig aan”. Je roept dat één keer, twee keer, twintig keer, maar op een gegeven moment denk je “he kleine, je moet het nu maar zelf eens leren, val maar eens op uw bakkes”. Zijn we als ouders dan zo slecht als de boosaardige God van Fry? Of zijn we een liefhebbende ouder die door beproevingen ons kind de kans geven bij te leren? Of blijven we als ouder alle beslissingen voor onze kinderen nemen en voeden we hen op in een steriele kamer, ver weg van al het kwaad van de wereld. In alles moet tegenstelling zijn. Geen goed zonder kwaad, geen vreugde zonder verdriet, geen ying zonder yang. We kunnen niet leren zonder beproeving. En voor wie het vraagt waarom we moeten leren? Mormonen geloven dat we als kinderen van God zijn erfgenaam zijn en we er naar streven om te worden zoals Hij. Hoe kunnen we ooit als God worden, als we niet leren omgaan met allerlei zaken? Ik ben zakenman en als ik mijn verhaal vertel over mijn successen, dan word ik geprezen als ik zeg dat ik het meeste succes heb behaald door te leren uit mijn mislukkingen. Voor zulke uitspraken word ik als spreker uitgenodigd: iedereen slikt dat als zoete koek. Leren uit mislukkingen is de sleutel tot succes. Raar dat men ditzelfde niet kan aanvaarden als het gaat over de zingeving van ons bestaan hier op aarde. Waarom zouden we daar niet leren uit de beproevingen die op ons pad terecht komen? Zou God – die wel degelijk kan ingrijpen – ons die kansen willen ontnemen? Zou Hij niet gewoon een dictator worden als Hij onze vrije wil afnam en in onze plaats zou beslissen wat we moeten doen, hoe we moeten denken en reageren? In zo’n wereld zou ik niet willen wonen. **Beoordelen met beperkte kennis** Ik ben er zeker van dat Johan Braeckman deze redenering ook te kort door de bocht vindt, te veel klassiek antwoord op iets waarop geen antwoord kan gegeven worden. Laat ik daarop ook zijn eigen manier van denken toepassen. Kan je oordelen over iets waar je te weinig kennis over hebt? Zijn redenering is dat als er een perfecte God bestaat, er geen reden kan zijn waarom hij kanker toelaat. Is dat betoog echter niet één die bulkt van overschat eigenbelang? Als er een alwetende God bestaat, moeten wij dan niet vaststellen dat we maar een deeltje van Zijn kennis bezitten? Onze wetenschap is nog steeds op zoek naar een model van het alles. Ik ben geen fysicus, maar ik probeer wel te volgen. Ik begrijp dat we nog altijd geen antwoord hebben op de verschillen tussen de Newtoniaanse modellen en de kwantum modellen. Beiden zijn wetenschappelijk onderbouwd en niemant twijfelt aan de wetten van die modellen. Maar tegelijk weten we dat de wetten die spelen op enorm grote afstanden, totaal niet gelden op de allerkleinste afstanden. Er bestaan theoretische modellen, zoals de string theory, die spreken over minstens negen dimensies, waarvan wij er eigenlijk maar een paar van (be)vatten. Geen enkele wetenschapper heeft moeite om om te gaan met ontbrekende wetenschap. Ik heb ooit al een wetenschapper weten zeggen dat weten-schap vooral beseffen is wat we niet weten. Mag ik dat principe dan ook toepassen op God? Misschien zijn er tientallen dimensies die Hij geschapen heeft en die Hij wel snapt, maar wij niet. Misschien is er als je dat allemaal wel zou snappen, een perfect antwoord waarom er kanker is. Misschien is het wel zo dat die kanker er is omdat bepaalde snaren in die negen dimensies zo moeten trillen zodat er zwaartekracht ontstaat en als eveneffect kanker. Klinkt belachelijk? Zo lang ik geen grondigere kennis van het hart heb, klinkt het belachelijk om Brugada als specialist aan te vallen. Zo lang zij niet de kennis van God hebben, zijn wij niet in staat om over Zijn alwetenheid – laat staan perfectheid – te oordelen. **Wij zijn niet volmaakt genoeg om te oordelen over Zijn volmaaktheid** De stelling “een volmaakte God die kwaad toestaat, kan niet bestaan” is *way out of our pay check*. De vraag die Johan Braeckman zich best als doctor in de wijsbegeerte eens kan stellen, is of wij in staat zijn een algemeen oordeel te vellen over iets waar we eigenlijk amper iets van afweten. Ja, we kunnen speculeren, maar een definitief oordeel vellen kan alleen maar als we onze tekortkomingen camoufleren met diskwalificatie van argumenten als ernstig omdat ze, nu ja, gewoon niet in onze kraam passen. Ik neem de wereld ook zoals ze is, althans zoals ik ze kan vatten. En ik kan alleszins niet vatten dat de ongelooflijke (sic) balans in de natuur, in ons universum, puur toeval is. Statistisch gezien is de kans groter dat ik een bak drukletters omhoog gooi en in die perfecte volgorde naar beneden vallen om een woordenboek te vormen, dan de kans dat onze wereld puur toeval leven heeft voortgebracht waaruit wij zijn ontstaan. En dus komt het altijd op geloof neer: de humanist **gelooft** in toeval, de gelovige gelooft niet in toeval. Laat dat nu toevallig datgene zijn waarop we vaststellen dat dit geloof de projectie is van wie we zijn, de ultieme vrije keuze waar God niet wil mee morren. Daarin ligt zijn perfectie: in Zijn liefde voor ons. Die liefde zal er voor zorgen dat we nog veel zullen leren, regel op regel en voorschrift op voorschrift. In dit leven zullen we het niet allemaal weten; die arrogantie mogen we niet hebben. We zijn hier maar een flits in het kader van de eeuwigheid en in een volgend leven zullen we vaak zeggen “oh ja, nu begrijp ik het”. Net zoals een kind van negen geen integraal kan berekenen of een tiener van 14 geen doctor in de wijsbegeerte kan zijn. Dat is waar ik in geloof. **Categorieën:** Geloof **Tags:** atheïsme, heilsplan, religie --- ### [Scheiden is geen zonde](https://geenszins.info/scheiden-geen-zonde/) **Published:** februari 7, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Liesbet Sommen, directeur Sociale Zaken bij minister Kris Peeters, heeft een interessante [column](http://www.knack.be/nieuws/belgie/gescheiden-dus-niet-welkom-in-kerk-wie-is-de-kerk-om-te-bepalen-wat-god-van-mijn-situatie-vindt/article-opinion-531305.html) geschreven op knack.be. Ik vind het fantastisch dat ze opkomt voor het feit dat zingeving belangrijk is, dat religie voor een verbondenheid kan zorgen die in onze maatschappij eigenlijk wel een beetje ontbreekt. Daarna gaat ze echter de Kerk (waarbij ze natuurlijk de rooms-katholieke kerk bedoelt – veel mensen vergeten dat er nog “De Kerk”-en zijn) fileren omwille van het feit dat ze zich als gescheiden persoon uitgesloten voelt. Haar column zette me aan het denken en noopte me tot deze reactie. Ik richt me in de eerste plaats op het positieve in Liesbets boodschap. **Zingeving is inderdaad belangrijk** en als gelovig christen geloof ik dat de beste manier te vinden is in de oorsprong van ons zijn, namelijk bij onze Schepper en Zijn evangelie. Dat is echter een punt van geloof, maar ik heb de indruk dat steeds meer mensen hier eigenlijk minder moeite mee hebben dan wat de maatschappelijke druk ons toelaat om toe te geven. **Het Heilsplan** Toen ik mormoon werd, was voor mij één van de punten die mij overtuigd heeft, de zingeving van ons bestaan terug te vinden in het [Heilsplan](http://www.mormon.org/nld/plan-van-geluk) zoals dat geopenbaard werd aan de profeten en zoals onderwezen wordt in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ja, ik geloof dus in de kracht en vreugde die zingeving ons kan schenken en ik merk elke dag opnieuw hoeveel mensen op zoek zijn naar die zingeving. Dankzij de campagnes die ik mee mocht ondersteunen op facebook, zie ik in de cijfers hoeveel jongeren op zoek zijn. Met tienduizenden tegelijk klikken ze op zinnen zoals “wat is de zin van het leven?”. Maar tegelijk worden ze afgeschrikt als ze merken dat het antwoord in religie te vinden is. Ik vind het dus moedig dat Liesbet durft te zeggen dat ze gelooft dat die zingeving in religie te vinden is. **Niemand uitsluiten** Maar dan schakelt ze over op het feit dat ze zich buitengesloten voelt in haar kerk omdat ze gescheiden is. En dat vind ik jammer. Als Christus ons waardevolle dingen leert, is één daarvan dat niemand uitgesloten mag worden. Sommige mensen sluiten zichzelf uit, maar het is niet aan ons om anderen uit te sluiten. Hij deed dat ook niet. Hij ging op bezoek bij de tollenaars en omarmde de zondaars met liefde en nodigde hen uit bij Hem met het verzoek niet meer te zondigen. Bekijk deze video maar eens: Scheiden is geen zonde en is zeker geen reden om uitgesloten te worden. Ik wil wel meteen een kanttekening plaatsen: er wordt tegenwoordig veel te gemakkelijk gescheiden. Maar dat komt omdat men het huwelijk als een consumptie ziet. Relaties zijn wegwerpbaar geworden. Men lijkt er tegenwoordig van uit te gaan dat mensen op een bepaald moment bij mekaar passen en later niet meer. “We zijn uit mekaar gegroeid, ” hoor ik vaak als verklaring voor een scheiding. Maar tegelijk is dat een vaststelling dat men geen moeite heeft gedaan om samen te groeien of om terug naar mekaar toe te groeien. Dit filmpje laat zien wat ik bedoel. En dit is geen filmpje van onze kerk, maar van iemand die gewoon wil laten zien dat het huwelijk iets is waar je kan aan werken: **Vecht voor en verzorg uw huwelijk** We vechten vaak voor ieder leven, maar vechten we even hard voor ons huwelijk? Nochtans begint iedereen aan een huwelijk toch minstens met de hoop dat het [voor eeuwig is](http://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/huwelijk/vraag/eeuwig-samen), of voor vele andere gelovigen tenminste “tot de dood ons scheidt”. De liefde van Christus kan vele dingen helen. Ook de pijn van een scheiding. Ik vind het prachtig dat onze kerk dit duidelijk naar voren brengt. Op zo’n moment moet je niemand uit sluiten, maar net omarmen, net zoals Christus dat deed. Elder Oaks van het quorum der twaalf apostelen heeft dat een paar jaar geleden heel duidelijk geformuleerd: **Mormonen kunnen scheiden** Onze boodschap is dus duidelijk. Vecht voor het huwelijk. Het staat centraal in het Heilsplan en dus in de zingeving die men zoekt. Maar als het onvermijdelijke dan toch gebeurt, voel u dan niet uitgesloten van Christus’ liefde. Zijn Verzoening is er ook voor u. Belangrijk is om u ondertussen wel aan de geboden te houden. Voor alle duidelijkheid: volgens de mormoonse doctrine hoort sex enkel thuis in een huwelijk tussen man en vrouw. Een scheiding is dus geen reden tot uitsluiting, maar sex buiten het huwelijk wordt wel als een zonde beschouwd. Maar ook dan zegt onze kerk het als volgt “verwerp de zonde, maar hou van de zondaar”. Dat is een boodschap van omarming, niet van uitsluiting. Voor wie nog met de vraag zit: ja, mormonen kunnen scheiden. Zelfs een tempelhuwelijk, wat wij een verzegeling voor tijd en eeuwigheid noemen, kan ontbonden worden. Dat kan wel enkel door het Eerste Presidium gebeuren, aangezien deze sleutels van het priesterschap aan de eerste apostel Petrus werden gegeven ([Mattheus 16:19](https://www.debijbel.nl/bijbel/zoeken/NBG51/mattheus%2016:19)). Maar ik ken persoonlijk leden van onze kerk die al meer dan één (kerkelijk) huwelijk achter de rug hebben. Ik hoop dus beste Liesbet, dat je hiermee een troost kan vinden. Dat je hiermee weet dat Christus jou nog altijd graag ziet en dat je je niet buitengesloten moet voelen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** heilsplan, huwelijk --- ### [4 dagen Utah](https://geenszins.info/4-dagen-utah/) **Published:** februari 6, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Utah is en blijft de bakermat voor alles en iedereen die mormoons is. Ik ben voor de eerste keer naar Salt Lake City gegaan. Voor leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is Salt Lake City wat Rome is voor de katholieken. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/1423259004_thumb.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/1423259004_full.jpeg)Het leukste blijft natuurlijk om Temple Square te bezoeken. Dit blijft het hart van de ganse stad en zelfs de ganse staat. Het is enorm om op het punt te bezoeken waar de pioneers na lange omzwervingen en achtervolgingen de vallei binnentrokken en Brigham Young als toenmalig president van de kerk zei “This is the place”. Vooral als je de bergen rond de vallei bekijkt, krijg je nog meer respect voor deze pioneers, die alles hebben achtergelaten om hun geloof in vrede te kunnen beleven. [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/1423259130_thumb.jpeg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/1423259130_full.jpeg) De tempel is natuurlijk het centrum van Temple Square. Ik had pech: ik had heel graag deze tempel bezocht en daar een begiftigingssessie gedaan, maar in deze tijd van het jaar is de tempel blijkbaar gesloten over onderhoud. Het zal een teken van hogerhand zijn dat ik dit in oktober samen met mijn lieve echtgenote moet doen. Iets om naar uit te kijken. [![jezus](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/jezus-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/jezus.jpg)Het is fantastisch om daar allerlei zaken te zien waar je al zo veel hebt over gelezen. Veel mormonen hebben thuis een standbeeld van Jezus staan, als replica van het grote exemplaar dat in het bezoekerscentrum staat. Daar op die plek heb ik een foto genomen samen met het Boek van Mormon; een boek dat zo veel goeds in mijn leven heeft gebracht. Het was ook bijzonder om in het bezoekerscentrum een maquette van de binnenkant van de tempel te zien. Heel speciaal was het ook om zoveel zendelingen op zo’n kleine oppervlakte te zien. Een 170-tal, voornamelijk zusters, staan overal klaar om mensen met vragen te helpen. Je kan moeilijk Temple Square bezoeken en de kans missen om meer te weten te komen over ons geloof en het Heilsplan. [![schrifttekst](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/schrifttekst-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/schrifttekst.jpg)Ik heb er ook van genoten om een foto te nemen met mijn lievelingsschrifttekst. Voor mij staat het evangelie van Christus samen met dienstbetoon: als we er zijn voor mekaar, voor mekaar willen zorgen, dan wordt deze wereld al een hemel op zich. Een constante uitdaging voor me: ik kan hierin nog zoveel verbeteren. Daarom dat ik deze foto zal koesteren. Aangezien ik in oktober terug zal gaan om te spreken op een bijeenkomst van teruggekeerde zendelingen uit de Belgium/Netherlands Mission, ga ik met mijn gezin ook een sessie van de algemene conferentie bijwonen. Dit gebeurt in dit gigantische auditorium waar 21.000 zitplaatsen zijn. Ik denk dat het één van de grootste indoor auditoriums ter wereld is. Pretty impressive, zoals zovele dingen in de VS. [![elderballard](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/elderballard-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/elderballard.jpg)Ik hield natuurlijk altijd mijn ogen goed open. Je loopt daar altijd wel de kans om een apostel te ontmoeten. Ik keek vooral uit naar Elder Ballard. Sorry, maar voor hem heb ik een boon sinds ik hem mocht ontmoeten. Maar ik heb het moeten doen met zijn portret deze keer. Misschien een volgende keer. Buiten het bezoek aan zoveel kerkhistorische sites, was het minstens even super om vrienden terug te zien: de familie Praag, de familie Demeyere en zo veel zendelingen waarmee ik samengewerkt heb. Het leek soms als een lopend vuurtje rond te gaan dat ik in Utah was, want op een gegeven moment had ik tien teruggekeerde zendelingen rondom mij. Super om zoveel vrienden te hebben en te weten dat we vrienden voor het leven zijn. [![david tempel](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/david-tempel-225x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/david-tempel.jpg)Ook leuk om de ouders te zien van sommigen van hen. Isabel en ik zijn graag de gastvrouw en -heer voor de zendelingen in Gent, want we denken dikwijls “laat ons hopen dat als onze zonen op zending zijn, dat ze een plek hebben waar ze geliefd en welkom zijn”. En dat is net waar hun ouders ons dankbaar voor zijn. Het is met veel liefde gedaan. [![nacht](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/nacht-300x225.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/02/nacht.jpg)Dit was een bijzondere reis en ik zal er altijd met plezier op terugkijken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** utah --- ### [Wederzijds respect tussen mormonen en homo's](https://geenszins.info/wederzijds-respect-tussen-mormonen-en-homos/) **Published:** januari 30, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Deze week hield De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen [een opmerkelijke persconferentie](http://www.mormonnewsroom.org/article/church-news-conference-on-religious-freedom-and-nondiscrimination). De boodschap is duidelijk samen te vatten als volgt: mormonen wensen respect voor iedereen, zelfs als er onderlinge verschillen zijn in levensbeschouwing van welke aard ook. Zulke verschillen mogen nooit leiden tot enige vorm van discriminatie. Elder Oaks heeft het heel duidelijk als volgt gezegd: - We claimen voor iedereen het door God gegeven en door de grondwet beschermde recht om hun geloof te beleven volgens de keuze van hun eigen geweten, zonder daarbij de gezondheid of veiligheid van anderen te beschadigen; - We bevestigen dat deze zelfde **gewetensvrijheid** voor alle mannen en vrouwen overal zou moeten gelden zodat ze het geloof en religie van hun keuze kunnen volgen, of zelfs geen enkel geloof indien ze dat verkiezen; - We geloven dat er wetten moeten gemaakt worden die de vrijheden van alle mensen beschermen terwijl ze respect hebben voor hen die andere waarden hebben; - **We verwerpen vervolging en discriminatie in eender welke vorm**, waaronder die op basis van ras, afkomst, geloof, economische omstandigheden of verschillen in geslacht of sexuele voorkeur. **Geen wijziging in doctrine** Ik heb gemerkt dat vooral in Nederland er veel persaandacht was voor het feit dat mormonen een stap richting homo’s hebben gezet. Op de [website van de NOS](http://nos.nl/artikel/2015826-mormonen-pleiten-voor-gelijke-rechten-homo-s.html) staat te lezen: > Hij ging niet zover om zich uit te spreken voor het homohuwelijk. *Noot: overal waar ik de term homo’s gebruik, mag je deze best lezen als “homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders”. Om de tekst leesbaar te houden schrijf ik het niet steeds voluit, maar ik bedoel het wel voor iedereen zo.* Ik wil duidelijk stellen dat er geen letter veranderd is aan de doctrine van Jezus Christus, die we in onze kerk volgen. Eigenlijk is er zelfs niks nieuws aan dit standpunt, maar is dit een duidelijke bevestiging van wat iedere mormoon al weet (of toch behoort te weten). **Sex hoort enkel en alleen thuis in een huwelijk tussen man en vrouw.** Dat is nog steeds een gebod van God, waar mormonen aan vasthouden. Daar is met deze persconferentie geen yota aan veranderd. We willen echter benadrukken dat we niemand willen uitsluiten. We zijn **allemaal kinderen van God** en Hij houdt van ons allemaal. Mormonen geloven daar heel sterk in en in die zin respecteren we iedereen. Een andere kernwaarde van het mormoonse geloof is keuzevrijheid. Wij geloven dat onze Hemelse Vader ons de vrijheid tot keuze heeft gegegeven en dat Hij die zelf helemaal respecteert. Daarom zijn we hier op aarde gekomen: om zelf keuzes te leren maken en te leren uit de consequenties van die keuzes. God geeft ons richtlijnen om ons te helpen betere keuzes te maken, maar Hij laat het aan iedereen individueel over om te kiezen hoe hij of zij wil leven. Dat principe is heilig volgens onze leer. Daarom dat het in onze geloofsartikelen staat (zowat de mormoonse grondwet zeg maar). Daarom dat dit zo duidelijk in het standpunt van de kerk naar voren gebracht voor Elder Oaks staat. Iedereen kiest zijn eigen leven. Daarom dat homo’s ook niet onze kerk worden gestoten. We beschouwen het homo zijn niet als zonde. Dat is geen keuze, het is geen ziekte. Dat is gewoon iets wat je hebt, een stuk van wat je bent. Maar we geloven wel in het gebod “geen seks buiten het huwelijk tussen man en vrouw”. **Dat gebod geldt voor iedereen.** Tieners met razende hormonen, volwassenen die plots verliefd worden op iemand anders of verleid worden én homo’s. Seks buiten het huwelijk is dus wel een zonde. Dus **homo zijn is geen zonde**, maar als je toegeeft aan de lichamelijke verlangens, dan is die daad wel een zonde. Maar zelfs wie een zonde begaat, kan rekenen op de verzoening van Christus, als hij zich bekeert. Christus zelf veroordeelde de overspelige vrouw niet die voor hem werd gebracht (“wie zonder zonde is, werpe de eerste steen”, weet u wel) maar zei tot haar “ga heen en zondig niet meer”. Christus heeft ons geleerd de zonde te vergeven, maar de zondaar te beminnen. “Haat de zonde, bemin de zondaar, ” is een typische uitdrukking die je hoort binnen de mormoonse gemeenschap. Ik wil er trouwens op wijzen dat de “[speciale website](http://mormonsandgays.org)” die volgens het NOS-nieuws eerder deze week gelanceerd werd, al langer bestaat. Nog een bewijs dat er eigenlijk niks veranderd is. Deze site is er gekomen om duidelijk te maken voor de leden van onze kerk dat we homo’s niet mogen uitsluiten. De hele site draait om het principe “verwerp de zonde maar bemin je broeder of zuster”. Want ook daarin wil ik duidelijk zijn: mormonen zijn geen perfecte mensen en ja, er zijn dus zeker mormonen die in **deze materie spijtig genoeg heel categoriek fout** zijn en dus wel degelijk homo’s zullen veroordelen. Die het een ziekte zullen noemen, soms zelfs een ziekte die dringend uitgeroeid moet worden. Dat is echter niet de leer van Christus en niet waar onze kerk voor staat. Daarom de noodzaak aan een aparte website om dat duidelijk te leren aan onze leden. **Geen discriminitatie** Wat is er dus wel zo speciaal aan deze persconferentie? Je moet dit zien in het licht van wat er momenteel in de VS gebeurt. In Europa hebben we al veel langer het principe dat homo’s niet gediscrimineerd mogen worden. Dat is een maatschappelijke waarde die door een grote meerderheid al lang aanvaard is en die in wetten is gegoten. In de VS is dat minder het geval, maar maakt men op wettelijk vlak nu een **inhaalbeweging**. Er worden in veel staten wetten gestemd die discriminatie tegenover homo’s (en andere groepen) strafbaar maken. Daarbij gebeurt echter iets waarvoor de kerk nu echter duidelijk wil waarschuwen. Ik zeg altijd dat de vrijheid van het individu stopt waar die van een ander begint. Anti-discriminatiewetten worden gevormd om bepaalde vrijheden van bepaalde groepen individuen te beschermen. Daarbij moeten we echter opletten dat de wet daardoor niet zelf discriminerend wordt tegenover andere groepen. Ook in Europa moeten we daar blijven voor opletten. Dit is eigenlijk een oproep dat homo’s en andere minderheidsgroepen niet dezelfde fout maken die ze zo jarenlang bestreden hebben. Als een groep respect vraagt voor wie ze zijn, waar ze voor staan of welk geloof ze aanhangen, dan moeten ze ook dat respect kunnen opbrengen voor anderen. In de VS is het inmiddels gebeurd dat op basis van nieuwe anti-discriminatiewetten plots gelovigen werden aangevallen. Zo is er bijvoorbeeld het geval van een fotograaf die gevraagd werd om foto’s te maken van een homohuwelijk. Omdat deze fotograaf diep-gelovig christelijk was, kon hij dat niet in overeenstemming brengen met zijn geweten. Op een beleefde manier weigerde hij de opdracht en verwees hij het koppel door naar een andere fotograaf. Om de één of andere reden, vond dit koppel het nodig deze fotograaf voor het gerecht te dagen en de man werd veroordeeld tot een fikse boete. Met andere woorden kunnen wetten die bescherming bieden aan homo’s, op zich wel weer **discriminatie brengen aan gelovige mensen**. **Onze kerk is tegen elke vorm van discriminatie**, dus vraagt duidelijk om mensen geloofsvrijheid te gunnen. Ook dat is een verworven recht van de Verlichting: mensen mogen geloven waarin ze willen. Ik geloof in God en Christus, een ander in het vliegend spaghettimonster. Laat ieder daar vrij in. **Geen schade** De basis moet zijn dat er **geen schade aan elkaar** wordt toegebracht. Het voorbeeld van de fotograaf is mijn inziens duidelijk: hij had schade. Zijn geloofsvrijheid werd ingeperkt en hij moest een schadevergoeding betalen. Voor het koppel was er geen schade: ze konden trouwen en ze hadden een andere fotograaf. Het standpunt van de kerk mag op gejuich onthaald worden, maar breng het aub geen schade toe door het verkeerd te gaan gebruiken. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft nu niet gezegd dat het homohuwelijk mogelijk is binnen ons geloof. We hebben wel gezegd dat wie buiten ons geloof staat, beschermd moet worden als ze toch zo’n huwelijk aangaan. Maar dwing ons niet om ons geloof te veranderen. **De mens kan niet veranderen wat God geboden heeft.** Er zijn groeperingen die ijveren dat onze kerk (en andere religies) het homohuwelijk zouden erkennen en homoseksuele relatie op dezelfde lijn zouden plaatsen als een huwelijk tussen man en vrouw. Ik zeg echter tot hen: als de regels van onze club u niet aanstaan, er is niemand die u verplicht om lid te worden van onze “club”. Maar als u dat wel dil doen, dan moet u aanvaarden dat wij leven volgens de geboden van God. Laat ons mekaar dus gewoon **respecteren**. Ik heb vrienden die homo zijn. Ik respecteer hen daarom niet minder, ik kijk helemaal niet op hen neer. Ik waardeer hen vriendschap en ik kan enkel maar hopen dat dit wederkerig is. Ja, we verschillen in wat we geloven, maar sinds wanneer moeten we allemaal gelijk zijn zoals in “1984”? Als homo zijn een fundamenteel recht is, dan is geloofsvrijheid dat ook. **Categorieën:** Geloof **Tags:** huwelijk --- ### [Man en vrouw zijn gelijkwaardig voor God](https://geenszins.info/man-en-vrouw-zijn-gelijkwaardig-voor-god/) **Published:** januari 18, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Het zijn drukke dagen voor een mormoonse blogger die nu wil reageren op alle opinies, blogs en vrije tribunes die er verschijnen omtrent religie. Deze keer richt ik mijn pijlen op Walter Van Steenbrugge. Hij schreef in een [blog op deredactie.be](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/blog/waltervansteenbrugge/1.2209166): > Godsdiensten lijken wel versterkte burchten waar evenwaardigheid angstvallig buitengesloten wordt. Geparkeerd voor de ophaalbrug. En het slotwater oogt diep en donker. > > Wie waagt als eerste de sprong? > > Even waardig zijn volstaat. Beste Walter, Ik ben in de eerste plaats blij dat je zegt dat je weet dat man en vrouw niet gelijk zijn. Er zijn inderdaad veel verschillen, Gelukkig maar, dat houdt het boeiend. Persoonlijk vind ik dat emancipatie, niet alleen binnen de godsdienst maar nog meer daarbuiten, veelal het doel heeft gemist door te veel willen stellen dat man en vrouw gelijk zijn in plaats van gelijkwaardig. Dat is geen nuance, maar een enorm verschil. Dus voor alle duidelijkheid: we hebben het beiden over gelijkwaardigheid. Maar als je over versterkte burchten spreekt, mag ik je dan uitnodigen in mijn kasteel en je het mormonisme tonen, meer bepaald de kamer waarin we hebben over man en vrouw? Als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen krijg ik duidelijk te leren dat man en vrouw gelijkwaardige partners zijn, maar niet gelijk zijn. In een [proclamatie van onze profeten over het gezin](https://www.lds.org/bc/content/shared/content/dutch/pdf/language-materials/35602_nld.pdf?lang=nld), lezen we duidelijk volgende zinnen: > Het geslacht is een essentieel kenmerk van iemands voor- sterfelijke, sterfelijke en eeuwige identiteit en doel. > > Vader en moeder hebben de plicht om elkaar als gelijkwaardige partners met deze heilige taken te helpen. Voor mormonen staat het gezin centraal en binnen dat gezin zijn vader en moeder gelijkwaardig aan mekaar. Ze hebben ieder andere accenten in hun taken: de man zorgt dat zijn gezin niks te kort komt, de vrouw zorgt voor de kinderen, maar ze hebben de plicht als **gelijkwaardige partners** om elkaar te helpen in deze taken. Ik weet dat ik nu banbliksems over me heen zal krijgen omdat mormonen wel degelijk vasthouden aan het oude patroon, maar laat ons gewoon eerlijk wezen. Er zijn verschillen hoe een vader en een moeder hun rol spelen in het gezin, maar ze moeten gelijkwaardige partners zijn. Als mijn kinderen pijn hebben of getroost willen worden, rennen ze bij voorkeur naar mama. Wat niet wegneemt dat ze ook regelmatig met mij komen knuffelen. Maar als er eens stevig gespeeld moet worden, of er eens gekampeerd moet worden, dan komt papa op de eerste plaats. Niks verkeerd aan: beide rollen zijn evenveel waard. Geen enkele komt voor de andere. Als je in onze archieven gaat graven, kom je op een [mooie toespraak](https://www.lds.org/liahona/2007/08/10?lang=nld) uit van ouderlin Hafen: “Over drempels stappen en gelijkwaardige partners worden”. Of bekijk eens wat wij [onze jeugd leren hierover](https://www.lds.org/youth/learn/ap/marriage-and-family/roles?lang=eng&clang=nld). Het staat allemaal online, niks geheim aan. **Gelijk geschapen** Je moet ook maar eens het scheppingsverhaal lezen. Eva werd geschapen uit de rib van Adam. Ik heb daar al vaak over nagedacht. Waarom de rib als symboliek? Er is maar één verklaring volgens mij: hoger of lager zou betekenen dat de één boven de ander zou staan. Een rib is echter uit de zijde, op gelijke hoogte. De rib geeft steun, zonder een diepe afhankelijkheid te hebben. God is geen *aannemer des persoons* (Hand 34:10). Voor Hem zijn we allemaal gelijkwaardig. Gelijk zijn we niet, maar evenwaardig wel. En dus genieten we dezelfde rechten. Klaar is kees. Er zijn dus godsdiensten die dit wel als leer verkondigen. Scheer dus niet alle godsdiensten over dezelfde kam, Walter, want die zijn ook niet allemaal gelijk. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** gelijkwaardigheid, geloof, religie --- ### [Gelovigen: paria’s in onze maatschappij](https://geenszins.info/gelovigen-parias-onze-maatschappij/) **Published:** januari 16, 2015 **Author:** David Geens **Content:** > Deze bijdrage verscheen als[ Vrije Tribune op Doorbraak.be](http://doorbraak.be/nl/nieuws/gelovigen-parias-onze-maatschappij) **Sinds de aanslagen in Frankrijk, zijn er al heel wat artikels en columns verschenen die over religie gaan. Het merendeel van die opiniestukken zijn geschreven door mensen die zelf niet godsdienstig zijn. Het zijn dan ook meestal stukken die religie als negatief beschouwen. Misschien wordt het eens tijd dat er een gelovige aan het woord komt.** Om meteen alle misverstanden te vermijden: ik ben lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen – ook wel beter gekend onder onze bijnaam mormonen. Ik ben dat niet altijd geweest. Pas drie jaar geleden heb ik gekozen om op deze manier door het leven te gaan. Napoleon bracht ons het laïcisme. Een prima principe waar ik achter sta. De scheiding tussen kerk en staat is één van de beste dingen die beide instellingen konden overkomen. Het klinkt misschien raar, maar Christus was zelf al voorstander van zulke scheiding. “Geef wat van de keizer is aan de keizer en geef aan God wat God toebehoort”, een duidelijkere scheiding tussen kerk en staat kan ik me niet bedenken. De Verlichting in de 18de eeuw was het begin van een grote golf van secularisering. Die vloedgolf is vandaag zo ver doorgerold op het strand, dat ze heel wat heeft weggespoeld. Religie is vandaag iets wat volledig is teruggedrongen tot het private terrein. Alles wat godsdienstig is, moest van het publieke toneel verdwijnen. Ik kan dat wel begrijpen. De verstrengeling tussen godsdienst, staat en individu was zo intens, dat de tegenbeweging de slinger krachtig de andere kant heeft doen uitslaan. Maar ik pleit er voor om nu eindelijk de slinger eens wat meer naar zijn rustpositie te laten terugkeren. Momenteel is religie zo ver verdrongen van het publieke toneel, dat het minste publieke vertoon ervan allergische reacties opwekt. Toen vorig jaar een maatschappelijk debat heerste over de invoering van euthanasie voor minderjarigen, argumenteerde ik als christen tegen deze nieuwe wet vanuit mijn geweten en mijn gelovige overtuiging. Telkens als ik mijn beweegredenen aanhaalde, bleek dat voldoende om mij bij voorbaat uit te sluiten van het debat. Religie mocht niet als argument gebruikt worden – het gelovig geweten was bij voorbaat uitgesloten. Godsdienst verdient echter wel degelijk een plaats in onze maatschappij. Niet back to the good old days. Die dagen waren op dat vlak niet zo goed. Ik wil godsdienst een plaats geven die het verdient, zonder te raken aan de Verlichting en de scheiding van kerk en staat. Ik wil wel een plaats opeisen die respect krijgt, die recht van bestaan heeft en die even normaal wordt beschouwd als atheïsme of agnosticisme. Er is niks fout aan mensen die hun leven inrichten naar een geloof dat voor hen belangrijk is. Daar hoeft niks beangstigend aan te zijn. Ieders mening wordt gevormd door zijn of haar overtuiging. Bij sommigen van ons is die overtuiging gebouwd op geloof en godsdienst. Maakt dat die overtuiging minderwaardig? Is een godsdienstige mening minderwaardig? Onze democratie is gebouwd op het feit dat alle stemmen tellen. Dan moeten we ook naar alle stemmen luisteren en niet een bevolkingsgroep noch haar mening negeren, op voorwaarde dat deze stemmen de spelregels van de democratie respecteren. En daar wringt het schoentje. Door het terrorisme dat door de daders zelf gelinkt wordt aan de islam, lijkt het alsof godsdienst altijd tegen de regels van onze westerse maatschappij ingaat. Ik kan getuigen dat dit niet zo hoeft te zijn. Kijk naar de Verenigde Staten. Daar geldt een groter respect voor godsdienst dan hier in West-Europa. Daar kijkt niemand op dat presidenten hun speeches afsluiten met “May God bless our country”. Op hun geldbriefjes staat er zelfs “In God we trust”. Is er iemand die vindt dat Amerika niet democratisch bestuurd wordt? Een andere bewijs zie ik in mijn kerk. In onze geloofsartikelen – zowat de grondwet van onze godsdienst – staan twee opmerkelijke zaken daaromtrent uitdrukkelijk vermeld. Het elfde artikel stelt “Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.” Kortom, wij vragen respect voor ons geloof, maar geven alvast dat zelfde respect aan anderen. Ieder gelooft, of niet, zoals hij zelf wil. Vrij keuze, een belangrijk beginsel in een democratische staat. In het twaalfde artikel staat “Wij geloven onderdanig te moeten zijn aan koningen, presidenten, heersers en magistraten, door het gehoorzamen, eerbiedigen en hooghouden van de wet.” Godsdienst moet niet de staat vervangen. Mormonen moeten de wetten respecteren van het land waar ze wonen. Er hoeft dus geen vrees te zijn: godsdienst kan op een heel volwassen manier omgaan met onze maatschappij. Het wordt dus tijd dat de maatschappij leert omgaan met godsdienst. Laat een gelovige gerust zijn mening openbaar verkondigen. Laat hem leven volgens de geboden van God. Zolang dit gebeurt met respect voor onze wetten en waarden, vormt dat geen probleem. Ik begrijp dat wanneer individuen op kruisvaardersachtige wijze geweld camoufleren met godsdienstige drogredenen, dat we schrik krijgen van religie. Onbekend is onbemind en onbekend veroorzaakt angst. Nog een reden te meer om godsdienst uit de duistere hoeken te halen en gewoon een plaats te geven in het daglicht. Dan kan het alleszins niet ongezien gaan woekeren. Het is dus niet nodig dat een Bart De Wever in een interview zegt dat wie denkt gelukkiger te zijn als hij leeft volgens de geboden van God of Allah, beter af zal zijn in Iran of Saudi-Arabië. Ik probeer te leven volgens de geboden van God, maar ik ben hier perfect gelukkig. Als ik al een andere mening heb over bepaalde zaken, dan zal ik, net zoals vorig jaar, op democratische wijze volksvertegenwoordigers aanschrijven met argumenten om hen te overhalen een bepaald wetsvoorstel al dan niet te steunen. Als een Kristien Hemmerechts vast stelt [dat godsdienst niet uit te roeien valt](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/blog/kristienhemmerechts/1.2208074), getuigt dat in de eerste plaats alsof het een opdracht is om dat wel te doen. Zij stelt dat mensen vooral verbondenheid zoeken en godsdienst louter een medium is om die verbondenheid uit te drukken. Is het fout als ik geloof dat die drang naar verbondenheid er is omdat we, voor we op deze aarde geboren werden, allemaal verbonden waren als broers en zussen in een voorsterfelijk bestaan? Ik heb daarom misschien een minderheidsmening, maar moet deze dan echt uitgeroeid worden? Als mormoon huiver ik bij die woorden, want in onze geschiedenis hebben we het meegemaakt dat een Amerikaans gouverneur een wet uitvaardigde om alle mormonen uit te roeien. Geef godsdienst het respect die het verdient, op voorwaarde dat die godsdienst dat zelfde respect wederkerig uitstraalt. Het is niet nodig om ons in een verdomhoekje te plaatsen. Gelovigen verdienen niet om de paria’s van onze westerse maatschappij te zijn. Wij geloven (!!) er in dat we hand in hand kunnen leven, gelovigen en anderen samen. Dat is alvast mijn gebed. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, religie --- ### [Gloria in excelsis Deo: et in terra pax hominibus bonae voluntatis](https://geenszins.info/gloria-excelsis-deo-et-terra-pax-hominibus-bonae-voluntatis/) **Published:** december 25, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag is het Kerstmis. Een dag waarop we stilstaan bij het Grote Geschenk van onze Hemelse Vader: Hij gaf ons zijn Enige Zoon, om te lijden en te sterven voor onze zonden; om ons te verzoenen met Hem. Voor Mormonen is Kerstmis een fantastische tijd. Traditioneel staat iedereen dan stil bij familie en het geluk dicht bij ons. Voor Mormonen is Kerstmis dan ook het feest bij uitstek waarbij we stilstaan bij de twee zaken die de kern van ons geloof vormen: Christus en ons eeuwig gezin. Op een dag als vandaag wil ik met jullie enkele zaken delen die ik ook altijd met mijn gezin deel. Het eerste is een samengestelde tekst over de geboorte van Christus. Het zijn verschillende stukken uit de Bijbel en het Boek van Mormon die getuigen over de geboorte van Christus: > Er was in de dagen van Herodes, de koning van Judea, een priester, genaamd Zacharias, behorende tot de afdeling van Abia, en zijn vrouw was uit de dochters van Aäron en haar naam was Elisabet. Zij waren beiden rechtvaardig voor God en leefden naar alle geboden en eisen des Heren, onberispelijk. En zij waren kinderloos, omdat Elisabet onvruchtbaar was, en zij waren beiden op hoge leeftijd gekomen. > > > > En het geschiedde, toen hij de priesterdienst voor God verrichtte in de beurt zijner afdeling, dat hij door het lot werd aangewezen, volgens de regel van de priesterdienst, om de tempel des Heren binnen te gaan en het reukoffer te brengen. En de gehele volksmenigte was buiten in gebed op het uur van het reukoffer. En hem verscheen een engel des Heren, staande ter rechterzijde van het reukofferaltaar. En Zacharias ontroerde bij dat gezicht, en vrees beving hem. Maar de engel zeide tot hem: Wees niet bevreesd, Zacharias, want uw gebed is verhoord en uw vrouw Elisabet zal u een zoon baren en gij zult hem de naam Johannes geven. En blijdschap en vreugde zal uw deel zijn en velen zullen zich over zijn geboorte verblijden. Want hij zal groot zijn voor de Here en wijn en sterke drank zal hij niet drinken en met de heilige Geest zal hij vervuld worden, reeds van de schoot zijner moeder aan, en velen der kinderen Israëls zal hij bekeren tot de Here, hun God. En hij zal voor zijn aangezicht uitgaan in de geest en de kracht van Elia, om de harten der vaderen te keren tot de kinderen en de ongehoorzamen tot de gezindheid der rechtvaardigen, ten einde voor de Here een weltoegerust volk te bereiden. > > > > En Zacharias zeide tot de engel: Waaraan zal ik dit weten? Want ik ben een oud man en mijn vrouw is op hoge leeftijd gekomen. En de engel antwoordde en zeide tot hem: Ik ben Gabriël, die voor Gods aangezicht sta, en ik ben uitgezonden om tot u te spreken en u deze blijmare te verkondigen. En zie, gij zult zwijgen en niet kunnen spreken, tot de dag toe, dat deze dingen geschieden, omdat gij mijn woorden niet geloofd hebt, die op hun tijd in vervulling zullen gaan. > > > > En het volk stond op Zacharias te wachten en zij verwonderden zich, dat hij zo lang in de tempel vertoefde. Toen hij dan naar buiten kwam, kon hij niet tot hen spreken en zij begrepen, dat hij in de tempel een gezicht gezien had. En hij wenkte hun toe en bleef stom. En het geschiedde, toen de dagen van zijn dienst vervuld waren, dat hij vertrok naar zijn huis. > > > > Na die dagen werd Elisabet, zijn vrouw, zwanger, en zij verborg zich vijf maanden, want, zeide zij: Aldus heeft de Here aan mij gedaan in de dagen, waarin Hij op mij nederzag om mijn smaad onder de mensen weg te nemen. > > > > In de zesde maand nu werd de engel Gabriël van God gezonden naar een stad in Galilea, genaamd Nazaret, tot een maagd, die ondertrouwd was met een man, genaamd Jozef, uit het huis van David, en de naam der maagd was Maria. > > En toen hij bij haar binnengekomen was, zeide hij: Wees gegroet, gij begenadigde, de Here is met u. Zij ontroerde bij dat woord en overlegde, welke de betekenis van die groet mocht zijn. En de engel zeide tot haar: Wees niet bevreesd, Maria; want gij hebt genade gevonden bij God. En zie, gij zult zwanger worden en een zoon baren, en gij zult Hem de naam Jezus geven. Deze zal groot zijn en Zoon des Allerhoogsten genoemd worden, en de Here God zal Hem de troon van zijn vader David geven, en Hij zal als koning over het huis van Jakob heersen tot in eeuwigheid, en zijn koningschap zal geen einde nemen. > > > > En Maria zeide tot de engel: Hoe zal dat geschieden, daar ik geen omgang met een man heb? En de engel antwoordde en zeide tot haar: De heilige Geest zal over u komen en de kracht des Allerhoogsten zal u overschaduwen; daarom zal ook het heilige, dat verwekt wordt, Zoon Gods genoemd worden. En zie, Elisabet, uw verwante, is eveneens zwanger van een zoon in haar ouderdom en dit is reeds de zesde maand voor haar, die onvruchtbaar heette. Want geen woord, dat van God komt, zal krachteloos wezen. En Maria zeide: Zie, de dienstmaagd des Heren; mij geschiede naar uw woord. En de engel ging van haar heen. > > > > > > Maria dan maakte zich op in die dagen en reisde met spoed naar het bergland, naar een stad van Juda. En zij ging het huis van Zacharias binnen en groette Elisabet. En toen Elisabet de groet van Maria hoorde, geschiedde het, dat het kind opsprong in haar schoot, en Elisabet werd vervuld met de heilige Geest. En zij riep uit met luider stem en sprak: Gezegend zijt gij onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot. En waaraan heb ik dit te danken, dat de moeder mijns Heren tot mij komt? Want zie, toen het geluid van uw groet in mijn oren klonk, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot. En zalig is zij, die geloofd heeft, want wat vanwege de Here tot haar gezegd is, zal volbracht worden. > > > > En Maria zeide: > > Mijn ziel maakt groot de Here, en mijn geest heeft zich verblijd over God, mijn Heiland, omdat Hij heeft omgezien naar de lage staat zijner dienstmaagd. Want zie, van nu aan zullen mij zalig prijzen alle geslachten, > > omdat grote dingen aan mij gedaan heeft de Machtige. En heilig is zijn naam, 50 en zijn barmhartigheid van geslacht tot geslacht voor wie Hem vrezen. Hij heeft een krachtig werk gedaan door zijn arm, en Hij heeft hoogmoedigen in de overlegging huns harten verstrooid; Hij heeft machtigen van de troon gestort en eenvoudigen verhoogd, hongerigen heeft Hij met goederen vervuld en rijken heeft Hij ledig weggezonden. Hij heeft Zich Israël, zijn knecht, aangetrokken, om te gedenken aan barmhartigheid, – gelijk Hij gesproken heeft tot onze vaderen – voor Abraham en zijn nageslacht in eeuwigheid. > > En Maria bleef ongeveer drie maanden bij haar en keerde terug naar haar huis. > > > > Toen voor Elisabet de tijd vervuld was, dat zij baren zou, bracht zij een zoon ter wereld. En haar buren en nabestaanden hoorden, dat de Here zijn barmhartigheid aan haar had grootgemaakt, en zij verheugden zich met haar. > > En het geschiedde, toen de achtste dag was aangebroken, dat zij kwamen om het kind te besnijden, en zij wilden het naar de naam van zijn vader Zacharias noemen. Doch zijn moeder antwoordde en zeide: Neen, hij moet Johannes genoemd worden. En zij zeiden tot haar: Er is toch niemand in uw familie, die die naam draagt. En zij beduidden zijn vader, dat hij beslissen zou, hoe hij het kind genoemd wilde hebben. En hij vroeg om een schrijftafeltje en schreef deze woorden: Johannes is zijn naam. En zij verwonderden zich allen. En terstond werd zijn mond geopend en zijn tong losgemaakt, en hij sprak, God lovende. > > > > Het kind nu groeide op en werd gesterkt door de Geest. En hij vertoefde in de woestijnen tot op de dag, dat hij zich aan Israël vertoonde. > > > > En zie, het geschiedde in het begin van het tweeënnegentigste jaar, dat de profetieën der profeten steeds meer in vervulling begonnen te gaan; want er kwamen grotere tekenen en er werden grotere wonderen onder het volk verricht. > > Maar er waren er die begonnen te zeggen dat de tijd was verstreken voor de vervulling van de woorden die Samuël de Lamaniet had gesproken. > > En zij begonnen leedvermaak te hebben over hun broeders, zeggende: Zie, de tijd is verstreken en de woorden van Samuël zijn niet vervuld; uw vreugde en uw geloof daarin zijn dus tevergeefs geweest. > > En het geschiedde dat zij het gehele land in grote beroering brachten; en de mensen die geloofden begonnen zeer bedroefd te worden, voor het geval die dingen die gezegd waren niet zouden gebeuren. > > Maar zie, zij zagen standvastig uit naar die dag en die nacht en die dag, die als één dag zouden zijn, alsof er geen nacht was, zodat zij zouden weten dat hun geloof niet tevergeefs was geweest. > > > > Nu geschiedde het dat er door de ongelovigen een dag was bepaald waarop allen die in die overleveringen geloofden ter dood zouden worden gebracht, tenzij het teken verscheen dat door de profeet Samuël was gegeven. > > Nu geschiedde het, toen Nephi, de zoon van Nephi, die goddeloosheid van zijn volk zag, dat zijn hart buitengewoon bedroefd was. > > En het geschiedde dat hij uitging en zich ter aarde neerboog en zijn God krachtig aanriep ten behoeve van zijn volk, ja, van hen die op het punt stonden te worden vernietigd wegens hun geloof in de overlevering van hun vaderen. > > > > En het geschiedde dat hij de Heer die gehele dag krachtig aanriep; en zie, de stem des Heren kwam tot hem, zeggende: > > Hef uw hoofd op en wees goedsmoeds; want zie, de tijd is gekomen, en deze nacht wordt het teken gegeven, en morgen kom Ik in de wereld om de wereld te tonen dat Ik alles zal vervullen wat Ik bij monde van mijn heilige profeten heb laten spreken. > > Zie, Ik kom tot de mijnen om alle dingen te vervullen die Ik de mensenkinderen sedert de grondlegging der wereld heb bekendgemaakt, en om de wil te doen zowel van de Vader als van de Zoon — van de Vader wegens Mijzelf, en van de Zoon wegens mijn vlees. En zie, de tijd is gekomen, en het teken wordt deze nacht gegeven. > > > > En het geschiedde dat de woorden die tot Nephi kwamen, werden vervuld zoals zij waren gesproken; want zie, bij het ondergaan van de zon was er geen duisternis; en het volk begon zich te verbazen omdat er geen duisternis was toen de nacht kwam. > > En er waren er velen — die de woorden van de profeten niet hadden geloofd — die ter aarde vielen en als dood bleven liggen, want zij wisten dat het grote plan van vernietiging dat zij hadden gesmeed tegen hen die in de woorden der profeten geloofden, was verijdeld; want het teken dat was gegeven, was er reeds. > > En zij begonnen te beseffen dat de Zoon van God weldra moest verschijnen; ja, kortom, alle mensen op het oppervlak der gehele aarde, van het westen tot het oosten, zowel in het noordelijke land als in het zuidelijke land, waren zo buitengewoon verbaasd dat zij ter aarde vielen. > > > > Want zij wisten dat de profeten vele jaren lang van die dingen hadden getuigd, en dat het teken dat was gegeven, er reeds was; en zij begonnen te vrezen wegens hun ongerechtigheid en hun ongeloof. > > En het geschiedde dat er die gehele nacht geen duisternis was, maar dat het zo licht was alsof het midden op de dag was. En het geschiedde dat de zon des ochtends weer opkwam, volgens haar juiste orde; en zij wisten dat het de dag was waarop de Heer zou worden geboren, wegens het teken dat was gegeven. > > > > En het was geschied, ja, alles, in ieder opzicht, volgens de woorden der profeten. > > En het geschiedde ook dat er een nieuwe ster verscheen, volgens het woord. > > > > > > En het geschiedde in die dagen, dat er een bevel uitging vanwege keizer Augustus, dat het gehele rijk moest worden ingeschreven. Deze inschrijving had voor het eerst plaats, toen Quirinius het bewind over Syrië voerde. 3 En zij gingen allen op reis om zich te laten inschrijven, ieder naar zijn eigen stad. > > Ook Jozef trok op van Galilea, uit de stad Nazaret, naar Judea, naar de stad van David, die Betlehem heet, omdat hij uit het huis en het geslacht van David was, om zich te laten inschrijven met Maria, zijn ondertrouwde vrouw, welke zwanger was. > > En het geschiedde, toen zij daar waren, dat de dagen vervuld werden, dat zij baren zou, en zij baarde haar eerstgeboren zoon en wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een kribbe, omdat voor hen geen plaats was in de herberg. > > > > Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder; en men noemt zijn naam Wonderbaar, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. > > > > En er waren herders in diezelfde landstreek, die zich ophielden in het veld en des nachts de wacht hielden over hun kudde. En opeens stond een engel des Heren bij hen en de heerlijkheid des Heren omstraalde hen, en zij vreesden met grote vreze. En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David. En dit zij u het teken: Gij zult een kind vinden in doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. En plotseling was er bij de engel een grote hemelse legermacht, die God loofde, zeggende: > > Ere zij God in den hoge, en vrede op aarde bij mensen des welbehagens. > > > > En het geschiedde, toen de engelen van hen heengevaren waren naar de hemel, dat de herders tot elkander spraken: Laten wij dan naar Betlehem gaan om te zien hetgeen geschied is en ons door de Here is bekendgemaakt. En zij gingen haastig en vonden Maria en Jozef, en het kind liggende in de kribbe. En toen zij het gezien hadden, maakten zij bekend hetgeen tot hen gesproken was over dit kind. En allen, die ervan hoorden, verbaasden zich over hetgeen door de herders tot hen gezegd werd. Doch Maria bewaarde al deze woorden, die overwegende in haar hart. En de herders keerden terug, God lovende en prijzende om alles wat zij hadden gehoord en gezien, gelijk het hun gezegd was. > > > > Toen nu Jezus geboren was te Betlehem in Judea, in de dagen van koning Herodes, zie, wijzen uit het Oosten kwamen te Jeruzalem, en vroegen: Waar is de Koning der Joden, die geboren is? Want wij hebben zijn ster in het Oosten gezien en wij zijn gekomen om Hem hulde te bewijzen. Toen koning Herodes hiervan hoorde, ontstelde hij en geheel Jeruzalem met hem. En hij liet al de overpriesters en schriftgeleerden van het volk vergaderen en trachtte van hen te vernemen, waar de Christus geboren zou worden. Zij zeiden tot hem: Te Betlehem in Judea, want aldus staat geschreven door de profeet: > > En gij, Betlehem, land van Juda, zijt geenszins de minste onder de leiders van Juda, > > want uit u zal een leidsman voortkomen, die mijn volk Israël weiden zal. > > > > Toen riep Herodes de wijzen in het geheim en deed bij hen nauwkeurig navraag naar de tijd, dat de ster geschenen had. En hij liet hen naar Betlehem gaan, en zeide: Gaat en doet nauwkeurig onderzoek naar dat kind; en zodra gij het vindt, bericht het mij, opdat ook ik hem hulde ga bewijzen. Zij hoorden de koning aan en reisden weg; en zie, de ster, die zij hadden gezien in het Oosten, ging hun voor, totdat zij kwam en stond boven de plaats, waar het kind was. Toen zij de ster zagen, verheugden zij zich met zeer grote vreugde. En zij gingen het huis binnen en zagen het kind met Maria, zijn moeder, en zij vielen neder en bewezen hem hulde. En zij ontsloten hun kostbaarheden en boden hem geschenken aan: goud en wierook en mirre. En van Godswege in de droom gewaarschuwd om niet tot Herodes terug te keren, trokken zij langs een andere weg naar hun land terug. > > > > Toen zij weggetrokken waren, zie, een engel des Heren verschijnt Jozef in de droom en zegt: Sta op, neem het kind en zijn moeder en vlucht naar Egypte, en blijf aldaar, totdat Ik het u zeg; want Herodes zal alles in het werk stellen om het kind om te brengen. Hij stond op en hij nam in de nacht het kind en zijn moeder en week uit naar Egypte, en daar bleef hij tot de dood van Herodes, opdat vervuld zou worden hetgeen de Here door de profeet gesproken heeft, toen hij zeide: Uit Egypte heb Ik mijn Zoon geroepen. > > Toen Herodes zag, dat hij door de wijzen misleid was, ontstak hij in hevige toorn en zond bevel om in Betlehem en het gehele gebied daarvan al de jongens van twee jaar oud en daar beneden om te brengen, in overeenstemming met de tijd, die hij bij de wijzen had uitgevorst. Toen werd vervuld het woord, gesproken door de profeet Jeremia, toen hij zeide: > > Een stem is te Rama gehoord, geween en veel geklaag: > > Rachel, wenend om haar kinderen, weigert zich te laten troosten, omdat zij niet meer zijn. > > > > > > Toen Herodes gestorven was, zie, een engel des Heren verschijnt in de droom aan Jozef in Egypte, en zegt: Sta op, neem het kind en zijn moeder en reis naar het land Israël, want zij, die het kind naar het leven stonden, zijn gestorven. En hij stond op en hij nam het kind en zijn moeder en kwam in het land Israël. Toen hij echter hoorde, dat Archelaüs koning over Judea was in de plaats van zijn vader Herodes, vreesde hij daarheen te gaan. En van Godswege in de droom gewaarschuwd, ging hij naar het gebied van Galilea, en, daar gekomen, vestigde hij zich in een stad, genaamd Nazaret, opdat in vervulling zou gaan hetgeen door de profeten gesproken is, dat Hij Nazoreeër zou heten. > > > > In die dagen trad Johannes de Doper op en hij predikte in de woestijn van Judea, en zeide: Bekeert u, want het Koninkrijk der hemelen is nabijgekomen. Hij toch is het, van wie door de profeet Jesaja gesproken werd, toen hij zeide: > > De stem van een, die roept in de woestijn: Bereidt de weg des Heren, maakt recht zijn paden. > > Hij nu, Johannes, droeg een kleed van kameelhaar en een lederen gordel om zijn lendenen; en zijn voedsel bestond uit sprinkhanen en wilde honing. Toen liep Jeruzalem en heel Judea en de gehele Jordaanstreek tot hem uit, en zij lieten zich in de rivier, de Jordaan, door hem dopen, onder belijdenis van hun zonden. > > > > Toen hij nu zag, dat vele van de Farizeeën en Sadduceeën tot de doop kwamen, zeide hij tot hen: Adderengebroed, wie heeft u een wenk gegeven om de komende toorn te ontgaan? Brengt dan vrucht voort, die aan de bekering beantwoordt; en beeldt u niet in, dat gij bij uzelf kunt zeggen: Wij hebben Abraham tot vader, want ik zeg u, dat God bij machte is uit deze stenen Abraham kinderen te verwekken. Reeds ligt de bijl aan de wortel der bomen: iedere boom dan, die geen goede vruchten voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen. Ik doop u met water tot bekering, maar Hij, die na mij komt, is sterker dan ik; ik ben niet waardig Hem zijn schoenen na te dragen; die zal u dopen met de heilige Geest en met vuur. De wan is in zijn hand en Hij zal zijn dorsvloer geheel zuiveren en zijn graan in de schuur bijeenbrengen, maar het kaf zal Hij verbranden met onuitblusbaar vuur. > > > > > > Toen kwam Jezus uit Galilea naar de Jordaan tot Johannes, om Zich door hem te laten dopen. Maar deze trachtte Hem daarvan terug te houden en zeide: Ik heb nodig door U gedoopt te worden en komt Gij tot mij? > > Jezus echter antwoordde en zeide tot hem: Laat Mij thans geworden, want aldus betaamt het ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij Hem geworden. Terstond nadat Jezus gedoopt was, steeg Hij op uit het water. En zie, de hemelen openden zich, en hij zag de Geest Gods nederdalen als een duif en op Hem komen. En zie, een stem uit de hemelen zeide: Deze is mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik mijn welbehagen heb. Voor mijn kinderen heb ik ook een video die ik laat zien omdat beelden vaak een extra indruk geven over de tekst die ik hierboven heb (voor)gelezen: Het is ook een moment waarop we willen stilstaan bij wat wij allemaal hebben en anderen niet hebben. Kerstmis is een fijne tijd met veel pakjes, maar het echte grote geschenk hebben we van onze Hemelse Vader gekregen: We wensen jullie allemaal een fijne kerst, veel plezier met jullie familie en bidden dat de geboorte van Christus voor jullie allemaal een groot geschenk mag zijn. **Categorieën:** Geloof **Tags:** bijbel, boek van mormon, christus, kerstmis, mormonen --- ### [Antwoord aan Joël De Ceulaer: religie verdient zijn plaats](https://geenszins.info/antwoord-aan-joel-de-ceulaer-religie-verdient-zijn-plaats/) **Published:** januari 14, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Naar aanleiding van een column van Joël De Ceulaer op [knack.be](http://www.knack.be/nieuws/belgie/wordt-het-geen-tijd-dat-wij-de-levensbeschouwelijke-kooplieden-uit-onze-scholen-ranselen/article-opinion-524885.html), heb ik hem het volgende antwoord geschreven: Beste Joël De Ceulaer, Naar aanleiding van uw optreden in Hautekiet en het hernemen van uw column op knack.be, schrijf ik u dit antwoord. Ik merk dat u een bezorgde ouder bent, enorm begaan met de opvoeding van uw zesjarige dochter. Dat is lovenswaardig, want dat is de belangrijkste taak die u hebt op deze aarde: een goede vader en echtgenoot zijn. Althans volgens wat ik geloof. Want ik schrijf u tevens als lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen Dagen, of korter gezegd en meer bekend, als mormoon. En ook als bezorgde vader. U merkt op dat u niet wil dat uw kind wordt ingelijfd bij één of andere religieuze club waar ze niet voor gekozen heeft. U wil haar zelf de keuze laten. Zo klinkt het nobel, maar eigenlijk maakt u zelf al de keuze voor haar. Niet kiezen is ook een keuze. Op zich geen probleem: dat is immers de taak van iedere ouder. We voeden onze kinderen op en maken daarbij tal van keuzes, gaande van welke kleren ze zullen dragen (die keuze in hun plaats maken lukt volgens mijn ervaring toch min of meer tot ze negen jaar zijn) tot naar welke school ze gaan en welke waarden u ze meegeeft. Een niet-keuze maken getuigt volgens mij van verwaarlozing. U wenst ze geen rare ideeën mee te geven, maar wie maakt de kwalificatie welk idee raar is of niet? U waarschijnlijk als ouder. Dus toch de keuze van wat ze meekrijgt. Of is het een idee om haar helemaal met geen ideeën te laten in aanraking komen? Misschien zo veel mogelijk onderwijs vermijden tot ze op een leeftijd is gekomen om weldoordacht die keuze te maken. Hoewel, hoe maak je een gefundeerde keuze als er geen fundament is? Kortom, mijn betoog is dat u keuzes moet maken voor uw dochter, dat is uw plicht. Mij lijkt uw oproep dan ook voornamelijk gericht te zijn tegen religies en niet zozeer tegen alle “rare ideeën”. Misschien dat u daarmee denkt volledig te beantwoorden aan de idealen van de Verlichting. Maar is het net niet eigen aan de Verlichting om op wetenschappelijke wijze om te gaan met het leven? Is het niet eigen aan de wetenschap om alles te onderzoeken. Kennis vergaren om daaruit verder te synthetiseren, analyseren, veronderstellingen te formuleren en die wederom in vraag te stellen? Zou het dan niet beter zijn om uw dochter wel degelijk in aanraking te brengen met religie? Met meerdere religies zelfs? Zodat ze later zelf een keuze kan maken wat het best bij haar past: deze of gene religie. Ik geef toe dat religies gevaarlijk kunnen zijn, zeker als ze misbruikt worden als lapmiddel voor andere doelen. Maar godsdienst kan ook mooi zijn. Als mormoon zie en geloof ik dat onze religie er naar streeft om het goede in de mens aan te wakkeren en van deze wereld een betere wereld te maken. Zonder daarbij afbreuk te doen aan de normen van de Verlichting. Weinig religies sporen zo hard aan om te studeren als de onze. Niet voor niets subsidieert De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen meerdere universiteiten, die al vaak grote geleerden in diverse wetenschappelijke takken hebben voortgebracht. Ons geloof leert ons hard te studeren en te werken, zorg te dragen voor onszelf, voor anderen en voor onze omgeving. Tegelijk zeggen onze geloofsartikelen het uiterste respect te moeten hebben voor de democratie en moedigt ze zelfs aan om daar actief aan deel te nemen. Verder stellen wij dat we het recht hebben om God te aanbidden op onze manier, maar het respect dat we vragen, geven we ook want hetzelfde geloofsartikel zegt dat we dit recht om – al dan niet – God te aanbidden op zijn manier aan iedereen toekennen. We moeten stoppen met religie weg te stoppen. U pleit voor een ban op scholen. Er is al een ban op religie in het openbaar leven. Als religie iets wordt wat enkel nog in de donkere schaduwen van onze maatschappij mag overleven, is het niet verwonderlijk dat de Verlichting sommige van die religies niet bereikt. En dat sommige religies zelfs woekeren tot iets wat niet aan onze normen en waarden beantwoordt. Ik pleit voor een Verlichte benadering van religie, met open vizier, zonder vooroordelen, maar met de gezonde vraag “wat kan mij dit bijbrengen?”. We moeten levensbeschouwing de plek in de opvoeding geven die het verdient. We moeten zeker niet met de fikken van de zielen van onze kinderen blijven, we moeten er integendeel zorg voor dragen. Laat ons de scheiding tussen kerk en staat daar plaatsen waar ze thuis hoort: in het midden. Christus bande de kooplieden uit de tempel, maar laten wij niet de godsdienst uit ons leven bannen. Met vriendelijke groeten, David Geens **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** godsdienst, religie --- ### [Een kind is een kind](https://geenszins.info/een-kind-is-een-kind/) **Published:** juli 18, 2012 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2012/07/protected-300x228.jpg "protected")](https://geenszins.info/media/2012/07/protected.jpeg)Deze afbeelding is een simpele afbeelding van een overweging die ik deze week maakte nadat ik een paar dagen geleden een deel van een reportage op TV zag over ouders die om één of andere reden abortus hadden gepleegd. Laat ik beginnen door duidelijk te stellen dat ieder recht heeft op zijn eigen mening hieromtrent. Iedere ouder die in zulke situatie verzeild is geraakt, zal zijn of haar redenen hebben gehad om tot abortus over te gaan. Het voornaamste echter wat mij tegen de borst stuit, is dat het zo alledaags is geworden. Deze afbeelding doet me echter opnieuw beseffen dat het niet zo is, dat het eerder ons zo voor ogen wordt gehouden om ons op dwaalpaden te leiden. We hebben inderdaad wetten die veel verder gaan om dier en natuur te beschermen dan dat we mensen beschermen. Dit is trouwens niet alleen in deze kwestie. Niet ver van mijn woonplaats worden tientallen gezinnen en hun huizen bedreigd omdat er een nieuwe hoogspanningslijn boven hun huizen wordt gebouwd. Het is te duur om de leiding daar ondergronds te brengen. 20 km verder wordt diezelfde leiding wel ondergronds aangelegd om een vogelreservaat te beschermen. Conclusie: vogels zijn meer waard dan mensen? In de reportage viel me op dat verschillende gezinnen die een abortus hadden gepleegd, hun “kindje” wel een plaats gaven. Ze gingen regelmatig naar het graf, vertelden broers en zussen over hun broertje/zusje dat er niet meer was, … Kortom, niemand betwijfelde dat het wel degelijk over een kind ging, een mens met een ziel en een voorbestemde plaats in hun gezin. **Kindermoord?** Misschien ben ik nu heel hard, maar als je dat zo beschouwt, dan kan je toch niet anders dan concluderen dat je een kindermoord hebt gepleegd? Ik zou ouders beter begrijpen als ze een foetus pas als kind beschouwen na de geboorte, maar als je je als zielsverwant (en ik kies dit woord bewust) met dat kind, hoe kan je dan die band wel doorknippen gewoon afhankelijk van het tijdstip? Nog harder misschien: is het enige wat ons van “kindermoord” weerhoudt de mate van gehechtheid aan dat kind? Is een kind dat we zes maanden hebben in onze armen gehad, meer waar dan een kind dat we slechts een paar uur hebben geknuffeld en meer waard dan een kind dat we enkel gedragen hebben (als moeder) of helemaal niet (als vader)? Zit daarin de verklaring waarom we meer en meer horen van babymoorden? Want is het niet zo dat er ethisch gezien geen verschil is tussen kindermoord en abortus, behalve de streep op de levenslijn/tijdslijn die het legale van het illegale scheidt? **Zielsvreugde** Het heeft me als gelovige aan het denken gezet. Ook binnen onze religie is er een genuanceerd standpunt (gelukkig maar). Een abortus kan in normale omstandigheden niet, behalve als het leven van de moeder bedreigd is, het kindje niet levensvatbaar is of het kind een gevolg is van verkrachting (en in dat laatste geval wordt dan nog aangeraden om in gebed te overwegen of adoptie niet een betere keuze is). Nog een vraagstuk dat officieel onbeantwoord blijft is wanneer een foetus een ziel krijgt. Voor mij persoonlijk is dat wanneer het hartje begint te kloppen. Ik blijf dat een wonderbaarlijk moment vinden. De magie van stamcellen die zich delen is al heel wat, maar op een gegeven moment is er die eerste levensvonk die dat miniscull klein hartje laat kloppen. Dat is een teken van levensenergie en die is voor mij het teken van het Licht van Christus. Daar begint het leven en verdient het alle respect. Dat vraagstuk heeft me persoonlijk sterk bezig gehouden omdat we ruim een jaar geleden een kindje verloren zijn. Sommige mensen hebben toen – goedbedoeld, daar twijfel ik niet aan – laten blijken dat een foetusje van 9 weken nog geen kindje was, maar gewoon iets vreemds in je lichaam. Ze deden dit om er ons minder zwaar te laten aan tillen. Maar ik kan je zeggen dat van zodra je die echo gezien hebt met dat kloppend hartje, dat je voelt dat je kindje leeft en volwaardig deel uit maakt van je gezin. Als mormoon is het vraagstuk omtrent wanneer de ziel in het lichaam komt helemaal niet van belang in verband met het abortusvraagstuk, maar wel met het vraagstuk of dit een geesteszoon of -dochter van God is, die heel kort een lichaam heeft gehad en dus deel zal uitmaken van de eerste opstanding. Aangezien wij geloven in eeuwige gezinsverbanden, is het altijd voor mij een troost geweest om via de Heilige Geest de bevestiging gekregen te hebben dat dit ons kind is en dat we later in de geestenwereld ons kind opnieuw zullen leren kennen. Ik ben er dus van overtuigd dat als ik leef zoals het hoor, dat ik de zegening zal krijgen om mijn gezin ooit voltallig bij mij te hebben. Dat is een enorme troost, bij het verlies van een kind. Misschien dat daarom die reportage mij zo aangreep. Horen hoe andere mensen mijn mening delen dat hun kind echt wel “iemand” was, maar dat ze die iemand toch geen kans hebben gegund. Ik hoop dat eenieder die in één van beide situaties komt, er eens goed zal over nadenken over de ziel van een kind en hoe onze Hemelse Vader je zal oordelen als je niet met dat leven bent omgesprongen zoals Hij verwachtte of anderzijds hoe Hij met de zegening van een eeuwig gezin je toch nog kan vertroosten omdat je een kind verloren bent. **Categorieën:** Geloof **Tags:** abortus, kinderen, ziel --- ### [Ik ben wel gelukkig met God](https://geenszins.info/ik-ben-wel-gelukkig-met-god/) **Published:** januari 12, 2015 **Author:** David Geens **Content:** [![Bart De Wever over God](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/01/bdw-300x212.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2015/01/bdw.jpg)Vanmorgen verslikte ik me even in mijn tas melk terwijl ik de krant las. Bart De Wever had in een interview het volgende gezegd: > Wie vindt dat het aan God of Allah is om te bepalen wat mag en niet mag, zal zich gelukkiger voelen in Iran of Saudi-Arabië. Ik ben er zeker van dat Bart het niet zo bedoelde als het hier in de krant staat en dat het thuis hoort in de context van de geschoktheid die er heerst in West-Europa als gevolg van de aanslagen in Parijs. Maar toch… Het zijn niet alleen moslims die leven volgens geboden van (hun) God. Er zijn veel gelovigen op deze planeet die dit doen. Joden, christenen, … je vindt ze in alle lagen van de bevolking en op alle plekken in de wereld. Zelf ben ik lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. We worden ook wel eens mormonen genoemd. Ik leef elke dag volgens de geboden van onze Hemelse Vader die we terug vinden in de Schriften (voor ons zijn dat de Bijbel, het Boek van Mormon en de Parel van Grote Waarde) en die tot ons geopenbaard worden door onze profeet. Ter info, als iemand nu zich geroepen voelt om een cartoon te tekenen over onze profeet Thomas S. Monson: go ahead. Ik zal er misschien mee lachen als het goede humor is en ik zal bedroefd zijn als het puur is om te kwetsen, maar het is uw recht te tekenen wat u wil. Ik ben gelukkiger door de geboden te volgen. Die geven me veel vreugde, veel zegeningen en veel diepgang aan mijn leven. Eén van die geboden is trouwens dat ik mij moet houden aan de wetten van mijn land. Op moreel vlak zijn er echter geboden die strenger zijn dan wat de wetten van ons land toelaten: ik ben tegen abortus en tegen euthanasie, om maar iets te noemen, en ik zal opkomen voor mijn mening. Ik zal die zelfs op democratische wijze kenbaar maken aan volksvertegenwoordigers van mijn keuze. Maar best Bart, ik zal daarom niet gelukkiger zijn in Iran of Saudi-Arabië – integendeel zelfs vermoed ik. Ik ben gelukkig hier in Vlaanderen. Maar ik schrik wel van de groeiende onverdraagzaamheid tegen religie. De intolerantie tegenover de islam is natuurlijk groter dan tegen andere religies, maar uw uitspraak wekt geen beroering omdat in het algemeen men religie weliswaar tolereert, maar nog amper goedkeurt. Godsdienst is voor *weirdo’s*: we tolereren ze zolang ze onschadelijk zijn, maar intussen maken we hen graag belachelijk. Hoe vaak moet ik niet aanhoren dat geloven in God abnormaal is? Hoe vaak moet ik geen betogen aanhoren die stellen dat intelligente mensen niet kunnen geloven in God en bij gevolg wie wel gelooft, eigenlijk niet goed bij zijn hoofd is. Geloven in God en Zijn geboden volgen is enkel voor fundamentalisten, volgens de heersende tijdsgeest en wordt alsmaar meer in een hoekje gedrongen. Kerk en staat zijn gelukkig al lang gescheiden – ik zou het niet anders willen – maar de secularisering houdt nu in dat religie naar het puur private moet verbannen worden. Dat vind ik spijtig. Als er meer echte tolerantie moet komen, dan moet religie een zelfde plek in het leven krijgen als het atheïsme of agnosticisme. Laat mensen gewoon gelukkig zijn, ook diegene die wel in God geloven. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** maatschappij, religie --- ### [Een prachtige zondag](https://geenszins.info/een-prachtige-zondag/) **Published:** januari 11, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Het was vandaag een speciale dag. Gisteren werd ik tijdens een meeting in Antwerpen aangesproken door Elder Boom, onze gebiedszeventiger. Hij vroeg of ik tijdens zondag beschikbaar was voor een gesprek. Da’s altijd spannend als een leider in de kerk vraagt of je beschikbaar bent voor een gesprek. Ofwel heb je iets mispeuterd, ofwel hangt er een nieuwe roeping in de lucht. Vanmorgen was Elder Boom dus zo vriendelijk om helemaal tot in Gent te komen voor een sprek met Isabel en mij. In onze kerk is het gebruikelijk om, wanneer er een roeping wordt gegeven, de echtgenote er bij te betrekken. Want indien zij bezwaar zou hebben dat het te belastend zou zijn in het gezin of zo, dan zou de roeping niet doorgaan. Man en vrouw zijn in onze kerk altijd een unit en zijn gelijkwaardig, dat blijkt echt wel tijdens zulk gesprek. Maar het ging inderdaad om een roeping. Op vraag van president Teixeira, die als zeventiger verantwoordelijk is voor West-Europa, ben ik geroepen als adviseur voor het gebiedspresidium in verband met sociale media. Een nieuwe roeping in de zin van dat deze roeping nieuw “uitgevonden” is. Op dit moment weet ik dus nog niet wat er allemaal op mij wacht, behalve dat het waarschijnlijk in het verlengde ligt van de zaken waarmee ik lokaal en in het zendingsgebied al mee bezig was, maar nu dan voor een groter gebied. Ik ben blij dat mijn inspanningen nu kunnen gebruikt worden in gans West-Europa. Ik ben ook verheugd dat ik op die manier kan bijdragen aan het zendingswerk. Het is opnieuw een bevestiging van mijn patriarchale zegen, waarin reeds werd aangekondigd dat ik later zou moeten rondreizen in bepaalde roepingen. Dus ik verwacht dat ik in deze roeping wel eens vaker van huis weg zal zijn. Ik was dus eigenlijk wel verheugd toen de avondmaalsdienst begon, maar daar werd de dag nog mooier. President Symynck vertelde over een filmpje dat hij gezien had over hoe een schoenmaker zijn Heiland ontmoette. Ik vond het zo’n indrukwekkend verhaal, dat ik het filmpje heb opgezocht en van ondertitels heb voorzien: **Categorieën:** Geloof **Tags:** roeping --- ### [Gruwel in naam van God/Allah](https://geenszins.info/gruwel-naam-van-godallah/) **Published:** januari 8, 2015 **Author:** David Geens **Content:** Als diep-gelovige christen ben ik vol afschuw voor wat er gebeurd is in Parijs. Zoveel doden in twee aanslagen, is gewoon triestig – en ik gebruik het woord triestig omdat ik te veel verdriet heb om een beter woord te vinden. Het kan en mag nooit dat er gemoord wordt in de naam van God. Of welke andere naam je Hem ook geeft. Toch gebeurt en gebeurde dit. In quasi elke religie. God is een goed excuus voor geweld, zo lijkt het. Op zich verwondert het me niet. Er zijn weinig dingen die zo emotioneel diep gaan als geloof, zowel voor hen die geloven als voor niet-gelovigen, heb ik al gemerkt. Zeg tegen een atheïst dat je gelooft, en je krijgt een vlaag over je heen in de overtreffende trap. Geloof maakt blijkbaar heel wat los. De reactie die ik daarnet van mijn maat Moustafa – een overtuigd moslim – hoorde, is een wijze reactie. Hij zei: “Ik vind het niet fijn als ze Mohammed beledigen. Voor mij is hij belangrijk. Maar niemand heeft mij geweld aangedaan als ze iets slecht over hem schrijven. Als iemand iets slecht schrijft, dan moet ik als moslim die argumenten met hetzelfde wapen bestrijden: dan moet ik mijn mening schrijven. Met respect, maar wel met overtuiging. Maar zulk dodelijk geweld is niet de manier waarop Allah wil dat we ons verdedigen.” Dat strookt dus volledig met mijn visie als Mormoon – trouwens niet alleen mijn visie maar een basisbegrip in onze religie. Het draait om respect. Als je wil dat je in jouw mening of jouw (on)geloof gerespecteerd wordt, begin dan met zelf respect te tonen voor wat een ander (niet) gelooft. Of zoals het in onze basisprincipes staat: > “Wij eisen het goed recht de almachtige God te aanbidden volgens de stem van ons eigen geweten, en kennen alle mensen hetzelfde goed recht toe: laat hen aanbidden hoe, waar of wat zij willen.” Ik vind het ook niet fijn als iemand met mijn geloof lacht, in de bedoeling vooral van uitlachen. Maar als ik al de nood voel om mij te verdedigen, dan wil ik dat doen met woorden, met uitleg waarom God zo belangrijk voor mij is. Maar humor is humor en moet mogelijk zijn. Ik moet niet alle humor leuk vinden, om te erkennen dat het humor is. Ook als is het humor die enkel bedoeld is om te kwetsen. Ik heb zelf als Mormoon naar *The Book of Mormon* musical in Londen gaan kijken. Ik vond het niet leuk dat anderen lachten met de stukken die voor ons belangrijk zijn, maar langs de andere kant heb ik met veel dingen harder gelachen dan de rest, gewoon omdat ik veel meer begreep van datgene waarmee men lachte. Gisteren las ik dat sommigen de beslissing van [AP om geen foto’s met Charlie Hebdo cartoons te tonen](http://www.demorgen.be/tvmedia/persbureau-ap-verwijdert-charlie-hebdo-covers-met-profeet-mohammed-a2174313/) laf noemden. Ik dacht in eerste instantie hetzelfde, maar een [column](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/buitenland/1.2202995) deed me vandaag realiseren dat ik reageerde als Europeaan. Hier is iedere vorm van satire en kritiek mogelijk, in Amerika raakt men gewoon niet aan religies. niet uit angst, maar meer uit respect. Zoals Els Aeyels uitlegt, is religie in Amerika zo ingeburgerd, dat men er met meer respect mee omgaat. Iedere cultuurgemeenschap moet op haar manier omgaan met geloof en ongeloof. Maar het Amerikaanse voorbeeld zou niet slecht zijn om wat navolging te krijgen: gewoon iedereen meer respect laten hebben voor wat we geloven of niet geloven. En respect verdraagt geen geweld; laat dat duidelijk wezen! Dat moet iedereen geloven. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** geloof, respect --- ### [Mag het nog Kerstmis zijn?](https://geenszins.info/mag-het-nog-kerstmis-zijn/) **Published:** december 31, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag werd ik tot twee keer toe met die vraag geconfronteerd. De eerste was naar aanleiding van een [column van Cathérine Ongenae](http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/blog/catherine_ongenae/1.2196244), waarin ze stelt dat ze liever sprookjes met monsters heeft of liever zelfs nog TV series zoals *Game of Thrones* omdat daar meer seks in zit als goede *verhaaltjes* ipv de *leugen* over Jezus. Haar betoog is dat het verhaal van Jezus geen inhoudelijke meerwaarde heeft. Ze zou liever de zonnewende vieren, dan kerstmis. Kerstmis is voor haar totaal misplaatst, enkel nog een reden om ons vol te vreten om het toch nog wat gezellig te maken. Zelfs de vreugde omtrent samen zijn met de familie, is haar te ver gezocht. Kerstmis zou volgens haar niet op zijn plaats zijn omdat het een verhaal is die voor niet-christelijke mensen geen waarde heeft. Waarmee Cathérine Ongenae eigenlijk bewijst dat dit verhaal nog steeds waarde heeft, namelijk de waarde van naastenliefde, de ware liefde van Christus. Want vanuit haar atheïsme, waar ze zeker recht op heeft, wil ze iedereen verplichten te geloven wat zij gelooft: niet behalve sensationele fictie. Een tweede confrontatie maakte ik mee tijdens het huisonderwijs aan een fantastisch koppel. Zij is al jarenlang lid van de kerk, hij nog maar sinds dit jaar. Dankzij de kerk hebben ze mekaar leren kennen en zijn ze nu gelukkig getrouwd. Vanavond was zijn kleinzoon aanwezig, een pienter negenjarig jongetje. Ik had een boodschap voorbereid omtrent Kerstmis en ook eens na te denken over het commerciële omtrent Kerstmis. Maar ik moest al snel overschakelen op meer basis: het kereltje had totaal geen idee wat we vieren met Kerstmis. Hij had nog nooit nagedacht over wat je in een kerststal ziet. Hij krijgt zedenleer en hoort daar met geen woord over Jezus en de betekenis van Kerstmis. In tegenstelling tot wat Cathérine zou verwachten, hing hij aan mijn lippen tijdens het kerstverhaal, dat ik nog kon ondersteunen met een mooi filmpje. Het moet niet altijd met monsters zijn, om boeiend te zijn. Bij mij doet dit de vraag rijzen: hebben de niet-gelovigen schrik van Kerstmis? Hebben ze schrik van onze verhaal? Zo veel schrik dat het verhaal verbannen moet worden? Bang dat het de mensen toch zou raken als ze het meer zouden horen? Het lijkt er wel op. Ik las vandaag ook dat de jongsocialisten [klacht indienen](http://www.demorgen.be/binnenland/jongsocialisten-dienen-klacht-in-tegen-kvhv-na-uitspraken-over-bonny-a2166813/) tegen het KVHV omdat deze vereniging haar bisschop Bonny bekritiseerde omtrent zijn houding tov het homohuwelijk – terwijl ze eigenlijk niet meer deden dan de Bijbel citeren waarin staat dat een seksuele relatie volgens God enkel thuis hoort in een wettig huwelijk tussen man en vrouw. Maar daar gaat het niet om; ik maak me ongerust dat een groep jongeren die duidelijk niet behoort tot de groep van gelovigen gaat bepalen wat die groep mag geloven en zeggen. Aangezien ze eigenlijk klacht indienen tegen iets wat in de Bijbel staat, vraag ik me af of de volgende stap een banvloek op de Bijbel zal zijn, gevolgd door brandstapels (voor de boeken en enkel de boeken, hoop ik)? Die onverdraagzaamheid tegen het christelijk gedachtengoed baart me zorgen. Mag het nog Kerstmis zijn, meer dan ooit zodat we ons verhaal kunnen vertellen zonder onverdraagzaamheid, als een symbool van méér verdraagzaamheid? **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerstmis --- ### [Het geschenk doorgeven](https://geenszins.info/het-geschenk-doorgeven/) **Published:** december 17, 2014 **Author:** David Geens **Content:** De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen zet in deze kerstperiode op verbluffende wijze allerlei online middelen in om de verheugende boodschap rond de geboorte van Christus te delen. Zo is er de schitterende sociale media campagne [\#ShareTheGift](https://twitter.com/search?q=%23ShareTheGift&src=tyah) of #HetGeschenkDoorgeven gestart. Via allerlei memes en vooral via een speciale [kerst-website](http://www.mormon.org/nld/kerstverhaal), wordt doorgegeven wat de betekenis van Kerstmis is in deze dagen. Dit wordt vooral ondersteund door een leuke youtube video: Ook op [Instagram](http://instagram.com/mormonorg) loopt de campagne, doordat leden wordt gevraagd een manier te bedenken om het Geschenk door te geven en dat op een blad neer te schrijven en dan via een selfie te delen als doel voor jezelf en voor anderen. Ook bekende artiesten zijn mee op de kar gesprongen. Zo hebben The Piano Guys samen met David Archuleta, Peter Hollens en het Mormon Tabernacle Koor een kerstlied opgenomen. In de video zijn meer dan 1000 mensen betrokken om de grootste live kerststal ooit te vormen. Ook [Het Laatste Nieuws](http://www.hln.be/hln/nl/17541/Het-leukste-van-het-web/article/detail/2152126/2014/12/14/Hartverwarmende-kerstvideo-met-grootste-kerststal-ooit-breekt-record.dhtml) had een bericht over deze video – weliswaar zonder te vermelden dat het om een Mormoons initiatief ging. Je kan het liedje trouwens gratis downloaden via [Facebook](https://www.facebook.com/mormonchannel?sk=app_299275446867942). Opvallend is ook aan het einde de uitleg waarom deze video werd opgenomen en opnieuw een link naar de #ShareTheGift campagne. En als bekende Mormoonse zangers en muzikanten de handen in mekaar slaan, dan kan ook Alex Boyle niet achterblijven. Hij scoort met een mooi liedje en video over het feit dat een wijze man in deze moderne tijd nog steeds zoekt naar Christus. Ook hier trouwens weer op het einde een verwijzing naar de #ShareTheGift campagne. Ook op facebook hebben we hier in [de lage landen](http://www.facebook.com/MormonenLageLanden) niet stilgezeten. We hebben momenteel [een campagne](https://www.facebook.com/MormonenLageLanden/posts/1590111007885589) lopen waarbij je een gratis DVD over Kerst kan aanvragen. Deze campagne loopt nog tot en met Kerstmis, dus als je graag een mooi kerstverhaal zou brengen op kerstavond, dan is het nu de kans om deze DVD aan te vragen. Mormonen zijn dus duidelijk niet wereldvreemd. We omarmen de moderne technologie en zetten die in voor het goede. Internet wordt vaak slecht belicht omdat er zoveel kwaads mee verspreid wordt, maar het kan ook ten goede gebruikt worden. En dat is de uitdaging van deze campagne: u kan het internet overspoelen met positieve boodschappen. Doet u mee? **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerstmis, mormonen, sociale media, video --- ### [Mormonen vieren geen allerheiligen](https://geenszins.info/mormonen-vieren-geen-allerheiligen/) **Published:** november 2, 2014 **Author:** David Geens **Content:** De meeste van onze officiële feestdagen zijn nog steeds katholiek. Niet dat er nog veel mensen bij stilstaan. Een feestdag is een vrije dag voor velen, maar de meeste weten toch nog dat deze periode er één is om stil te staan bij de doden in je familie en vriendenkring. Mormonen vieren geen allerheiligen noch allerzielen (eigenlijk is 2 november de dag van de overledenen, 1 november is om alle heiligen die geen eigen dag hebben gekregen, toch een moment de gloire te geven). Wij treuren uiteraard wel om onze doden, maar ze zijn niet weg. Door dat we kennis hebben van het [heilsplan](https://geenszins.info/tag/heilsplan/) van onze Hemelse Vader, weten we dat onze geliefden gewoon aan een volgende fase begonnen zijn. Dit leven op aarde is maar een fractie in het kader van de eeuwigheid: we bestonden al voor we naar aarde kwamen en we zullen nog eeuwig verder leven. [Families kunnen bij mekaar blijven](http://www.mormon.org/nld/Faq/onderwerp/huwelijk), ook na de dood, dankzij de macht van de verzegeling die op aarde hersteld is. Wij geloven dat als we de nodige verbonden sluiten en nakomen, dat God er zal voor zorgen dat we in het hiernamaals ook als families kunnen samenkomen en onze geliefden weer zien. Dat is ook één van de redenen waarom wij geloven in het dopen van de doden. Het gaat veel verder dan alleen maar dopen, maar we bieden onze voorouders de vrije keuze om alle verordeningen te ontvangen in de geestenwereld zodat – indien ze dat willen – wij later weer allemaal samen kunnen zijn. Dus wij hebben niet één specifieke dag dat wij stilstaan bij onze overleden familie. Dat is eerder een constante in het Mormoonse leven. Daarom besteden we ook zoveel aandacht aan familiegeschiedenis en het opzoeken van onze stamboom. Wist je dat dankzij de inspanningen van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de meeste archieven wereldwijd bewaard zijn gebleven die helpen om onze stambomen op te zoeken. Wie daar graag meer wil over weten (zelfs zonder religieuze achtergrond) kan altijd een [brochure aanvragen](http://www.kerkvanjezuschristus.org/vindmijnvoorouders) of eens een bezoekje brengen aan [www.familysearch.org](http://www.familysearch.org). Hoewel dit voor ons dus geen speciale dag is, wens ik toch iedereen een speciaal moment toe waarbij je terugdenkt aan wie ons reeds ontvallen is. En misschien kan je eens in gebed gaan en voelen dat zij er nog zijn voor jou en jij voor hen… **Categorieën:** Geloof **Tags:** dood, heilsplan, hiernamaals, overledenen --- ### [Algemene conferentie](https://geenszins.info/algemene-conferentie/) **Published:** oktober 13, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vorig weekeinde hadden we (lees: wij, Mormonen) onze halfjaarlijkse conferentie. Dat is altijd een zalig weekeinde en ik twitterde er dan ook over. Kort daarna kreeg ik volgende interessante vragen: > [@pappie](https://x.com/pappie?ref_src=twsrc%5Etfw) is die conferentie voor jullie online te volgen? Of houden jullie een lokale versie? > > — Béate Vervaecke 💬 (@Beatever) [October 12, 2014](https://x.com/Beatever/status/521183082444238848?ref_src=twsrc%5Etfw) > [@pappie](https://x.com/pappie?ref_src=twsrc%5Etfw) mag k zo vrij zijn te vragen wat er dan besproken wordt, of is het een ander soort conferentie dan de gewoon zijn? > > — The tweeter formerly known as Toine (@ntone) [October 6, 2014](https://x.com/ntone/status/519156168531648512?ref_src=twsrc%5Etfw) Omdat 140 tekens echt niet lang is om goede antwoorden te geven, bij deze wat uitleg. Al sinds het begin van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, komen de leden twee keer per jaar samen. Minstens twee keer want in de begindagen was bijna iedere bijeenkomst een algemene conferentie: er waren immers nog niet zo veel leden. Maar goed, nu is het dus twee keer per jaar, telkens het eerste weekeinde van april en oktober. Een algemene conferentie is telkens op zaterdag en zondag. Op zaterdag zijn er twee algemene sessies (voor iedereen) en één voor het priesterschap (maw de mannen alleen). De week voorzien is het trouwens een aparte conferentie voor de vrouwen. Op zondag zijn er dan weer twee sessies. Iedere sessie duurt ongeveer twee uren en omvat voor het grootste deel toespraken door de algemene autoriteiten van onze kerk, afgewisseld met het zingen van lofzangen. [![LDS conference center](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/conferencecenter-300x169.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/conferencecenter.jpg)Deze algemene conferentie gaat door in de Mormoonse hoofdstad – Salt Lake City – in het speciaal daarvoor gebouwde *[Conference Center](http://en.wikipedia.org/wiki/LDS_Conference_Center)*. Daar kunnen ruwweg 21.000 mensen ter plaatse de conferentie volgen. De plaatsen daar zijn gegeerd en je kan enkel binnen als je tickets te pakken hebt gekregen (die weliswaar gratis zijn, maar die je via geijkte kanalen moet aanvragen). [![LDS Mormon general conference infographic](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/LDS-Mormon-general-conference-info-graphic-oct-2013-150x150.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/10/LDS-Mormon-general-conference-info-graphic-oct-2013.jpg)Maar tegelijk volgen miljoenen leden wereldwijd de uitzendingen. In de VS alleen al zijn er meer dan een half miljoen leden die via TV live mee volgen. In de rest van de wereld kijkt men voornamelijk ofwel van thuis via het internet ofwel komt men samen in een kerkgebouw waar er satellietontvangst is. Op de infographic (klik voor een grotere versie) kan je wat interessante cijfers vinden over de oktover conferentie van 2013. Leden worden ook aangespoord om de teksten goed te bestuderen. Enige tijd na de conferentie zijn de teksten in een honderdtal talen beschikbaar. Veel leden lezen de toespraken meerdere keren. Ik zelf download de toespraken op mijn iphone en luister in de auto vaak meerdere keren gedurende de zes maanden tussen iedere conferentie. **Waarover gaan de toespraken?** Dat kan over vanalles gaan. Vaak zijn er bepaalde rode draden te vinden in de toespraken. Zo ontdek je vaak een centraal thema waar onze leiders ons willen voor waarschuwen. Zo is het in het verleden al gegaan over pornografie, over zedelijkheid, over naastenliefde, over zendingswerk, … Deze keer was er een opvallende rode draad over het belang om naar onze profeet te luisteren, om leiding te krijgen in deze woelige tijden. Dankzij levende profeten kan God ons advies geven dat vandaag van toepassing is. Nieuwsgierig? De toespraken blijven jarenlang online staan. Je kan ze bekijken, beluisteren, lezen, … Ze staan voor het grote publiek beschikbaar op . **Lokale conferenties** Om ook op de andere vraag te antwoorden: ja, er zijn ook lokale conferenties. Om alles een beetje te duiden, even wat uitleg over onze geografische structuur – in een notendop. In de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen noemt de lokale unit een gemeente of wijk (afhankelijk van de grootte). Je woonplaatst bepaalt bij welke unit je hoort. Mijn gezin is lid van de gemeente Gent. In werkelijkheid omvat die *gemeente* bijna gans Oost-Vlaanderen, met uitzondering van de regio rond Sint-Niklaas waar meer Mormonen wonen en er dus een aparte wijk is. Een aantal units samen vormen samen een ring. De gemeente Gent behoort tot de *ring Antwerpen*. Deze omvat het zuidelijk deel van Nederland en gans Vlaanderen. Twee keer per jaar, nooit lang na de algemene conferentie, is er ook een ringconferentie. Deze volgt een gelijkaardig stramien. Op zaterdag komen eerst de broeders samen die een leidinggevende taak hebben. Deze sessie wordt gevolgd door een sessie die voor iedereen vanaf twaalf jaar open staat. Op zondag is er dan gewoonlijk 1 sessie waar alle leden verwacht worden. Traditioneel komen er meer leden op zondag dan op zaterdag, hoewel de meeste leden zullen zeggen dat ze inhoudelijk de zaterdagsessies aangenamer en leerrijker vinden. En dan heeft iedere unit ook één keer per jaar een unitconferentie. Die vervangt dan de zondagse diensten in het lokale kerkgebouw. De sprekers zijn dan meestal de leidinggevenden op ringniveau die toespraken houden over lokale bezorgdheden. De ringconferentie en lokale conferenties worden niet opgenomen en zijn achteraf niet raadpleegbaar, maar ze zijn niet geheim. Zoals onze zondagsdiensten, is iedereen welkom op onze bijeenkomsten om mee te luisteren en te volgen. Vaak zijn er bezoekers die meer willen weten van onze kerk of die overwegen om zich te laten dopen. Nog vragen? Laat maar weten… **Categorieën:** Geloof **Tags:** conferentie, kerk, mormonen --- ### [Mormoon: creationist of evolutionist?](https://geenszins.info/mormoon-creationist-evolutionist/) **Published:** juli 11, 2014 **Author:** David Geens **Content:** [![Evolutie en creationisme](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/evolution-creationism1-300x201.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/evolution-creationism1.jpg)Een vraag die ik als Mormoon wel eens voorgeschoteld krijg, is of ik geloof in de letterlijke creatie van de mens door God of in de evolutietheorie. Het antwoord is: beiden of misschien geen van de twee. Het is mijn eeuwig stokpaardje dat religie en wetenschap geen tegengestelden zijn, maar twee verschillende kijkstandpunten op dezelfde waarheid, want er kan maar [één waarheid](https://www.lds.org/scriptures/dc-testament/dc/93.24?lang=nld#23) zijn. Onze kerk promoot trouwens de zoektocht naar waarheid: zowel op spiritueel vlak als op wetenschappelijk vlak. Dit blijkt duidelijk uit Leer en Verbonden 130:19: *“En als iemand in dit leven, door zijn ijver en gehoorzaamheid, meer kennis en intelligentie verkrijgt dan een ander, zal hij daar in die mate voordeel bij hebben in de toekomende wereld.”* We worden dus heel duidelijk aangespoord te leren, te studeren en op zoek te gaan naar kennis, want die zullen we kunnen gebruiken in het hiernamaals. Dit in het achterhoofd houdend, zal ik u meteen mijn persoonlijk antwoord op de vraag geven. Ik geloof dat God de schepper is van alles. Hij is de architect. Maar ik geloof ook wat de wetenschap onweerlegbaar bewezen heeft. **Nuances** [![Creatie van Adam](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/creation-of-adam-pic1-300x197.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/creation-of-adam-pic1.jpg)Sta alsjeblieft even stil bij de nuances in wat ik zonet geschreven heb. Ik ben geen zwart-wit denker en in die zin ga ik dus niet gaan zeggen dat ik een creationist ben die geloof dat Hemelse Vader een hoop klei heeft genomen en daar een mens uit geboetseerd heeft. Tegelijk probeer ik in de wetenschap ook alles een plaats te geven: er zijn immers heel wat theorieën die als waar worden aangenomen, maar op zich niet bewezen zijn. Neem nog het recent “ontdekte” Higgs deeltje. Men heeft dat deeltje niet gezien. Men heeft enkel de gevolgen gezien die men kan verwachten indien het deeltje bestaat. Men voorspelt dat als theorie X klopt, men gevolg Y moet zien. Als men dan Y ziet, moet men alle andere alternatieven uitsluiten zodat men enkel kan besluiten dat X klopt. Werkt heel goed, maar het blijft opletten. Want men kan alleen alle *gekende* of alleszins *alle bedachte* alternatieven gaan overlopen en uitsluiten. Beschouw het zo’n beetje alsof je zegt dat “als het monster van Loch Ness bestaat, dan moet er rimpelingen in het water zijn” en dan uit rimpelingen op het water besluiten dat het monster bestaat. Kort door de bocht en met de haren gegrepen, maar het illustreert wat ik bedoel. Ook bij de wetenschap moet je, net zoals bij religie, eens durven alles in zijn context plaatsen en nuchter bekijken. Mijn opvoeding en studies in wetenschappelijke richtingen hebben me gelovig gemaakt. De schoonheid van de schepping, hoe alles op mekaar is ingesteld, heeft me doen besluiten dat dit geen toeval kan zijn. Mijn klassieke (simpele vergelijking) is dat als je een hoop stenen en balken op een hoop gooit, het nooit zomaar een prachtig gebouw wordt. Daarvoor heb je een architect nodig en die architect bouwt ook dat gebouw niet. Daarvoor heb je een aannemer en een hoop werkmannen en -gerief. [![De Schepping](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/schepping-300x196.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/schepping.jpg)Da’s dus ook mijn idee over de Schepping. Ik geloof in God als grote architect, maar ik heb er geen idee van hoe Hij het tot in de kleinste details heeft gedaan. De wetenschap ontrafelt stukje bij stukje hoe Hij het (misschien) heeft gedaan, maar ik ben nederig genoeg om te geloven in een soort catch 22: dat wij nu [niet in staat zijn](https://www.lds.org/scriptures/dc-testament/dc/50.40?lang=nld#39) dat alles te bevatten. De evolutietheorie wil ik ook eerst even op zijn plaats zetten. Vraag aan 100 Vlamingen van waar de mens afstemt volgens hun biologieleraar en een grote meerderheid zal zeggen “van de apen”. Mis, de evolutietheorie zegt eigenlijk dat er misschien een gemeenschappelijke voorouder was. De genetica toont zelfs aan dat alle levende dingen veel DNA gemeenschappelijk hebben. Ook dat komt overeen met het feit dat ik geloof dat we allemaal door de hand van God geschapen zijn. Maar ik wil dus ook perfect aanvaarden dat Hij dat gedaan heeft op een manier zoals de wetenschap dat nu beschrijft. Voor wie eens wil stilstaan bij het feit dat wetenschap en religie mekaar niet tegenspreken, raad ik eens aan het kleine boekje [*Genesis Evolution: A Unique Way of Uniting Christianity and Science, an LDS Perspective*](http://www.amazon.com/gp/product/B00F28TVZ0/ref=oh_aui_d_detailpage_o03_) te lezen. Boeiend om daar bevattelijke wetenschappelijk aanvaarde theorie over het ontstaan van onze aarde stap per stap naast de uitleg in Genesis te lezen. **Wat zegt de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen?** De vraag is nu of ik met dit standpunt een *“Bad Mormon”* ben. Ik ben alleszins niet alleen met mijn mening. Zo is er dus de auteur van het net genoemde boekje B. Russel McConkie, maar er zijn er nog vele meer. Tijd dus om eens een studie op te vatten over het officiële antwoord van onze kerk. Laat ik ook hier duidelijk met het antwoord beginnen: de kerk geeft geen zwart-wit antwoord op deze vraag. Onze kerk zegt niet dat we creationisten moeten zijn of puur de evolutietheorie moeten geloven. De kerk zegt eigenlijk min of meer dat beide uitgangspunten geldig zijn: God is de Schepper, daar twijfelt geen enkele Mormoon aan, maar men laat in het midden hoe Hij het gedaan heeft. [![Man, His Origin and His Destiny](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/man-origin-204x300.png)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/man-origin.png)Waarschijnlijk staan nu een pak Mormonen op hun achterste poten. In de VS naar schatting zo’n 70%. Zij zullen stellen dat er wel een duidelijk antwoord is: [Joseph Fielding Smith](http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Fielding_Smith) heeft toen hij nog een junior apostel was, een duidelijk stuk geschreven over het ontstaan van de mens. Hij is daarin heel duidelijk: de aarde is 6000 jaar oud, er was voor Adam geen andere mens en de dood kwam niet voor op aarde voor de val van Adam en Eva. Joseph Fielding Smith heeft dat later zelfs zeer uitgebreid beschreven toen hij profeet was in een boek *“*Man, His Origin and Destiny”*.* Later zijn daar heel veel standpunten uit overgenomen in andere boeken, al dan niet uitgegeven door uitgeverijen in handen van de kerk. Laat echter één ding duidelijk zijn: Joseph Fielding Smith heeft altijd hierin zijn **persoonlijke mening** uitgedrukt en nooit een officieel standpunt weergegeven; laat staan doctrine. Doctrine in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen komt slechts tot stand nadat de profeet openbaring ontvangt en vervolgens zijn raadgevers en het ganse Quorum de Twaalf Apostelen eveneens via openbaring de bevestiging krijgt dat de materie doctrine is. En als laatste stap moet deze ondersteund worden door de leden op een Algemene Conferentie. Dat is dus nooit gebeurd met het standpunt van Joseph Fielding Smith over het ontstaan van de mensheid. **Tegenkanting** Meer nog, vlak nadat Joseph Fielding Smith zijn standpunt had gepubliceerd in 1930, is er een diepgaand debat geweest in het Quorum der Twaalf. [Elder B. H. Roberts](http://en.wikipedia.org/wiki/B._H._Roberts), op dat moment president van de Zeventig, heeft een nogal heftige brief geschreven waarin hij min of meer verdedigde dat wat wetenschap bewezen heeft, men niet kon ontkennen. Hij nam ondermeer aan dat er mensen waren voor Adam en dat de dood al aanwezig was voor de Val. Nadat beide heren hun standpunten hadden uiteengezet, heeft het Eerste Presidium een brief geschreven aan de Algemene Autoriteiten waarin stond dat een verder dispuut niet nodig was en enkel voor conflict zou zorgen en dat over de materie zelf te weinig openbaring was om een standpunt in te nemen. Uit bepaalde verslagen en gebeurtenissen kunnen we afleiden dat er binnen het Quorum verdeeldheid heerste over deze materie. Het is zelfs zo dat [James. E. Talmage](http://en.wikipedia.org/wiki/James_E._Talmage), eveneens apostel maar ook geologist, vond dat aangezien het standpunt van Joseph Fielding Smith was gepubliceerd in een officieel kerkmagazine, dat ook het tegenovergestelde standpunt mocht bekend gemaakt worden. Het Eerste presidium heeft Talmage dan de toelating gegeven een speech te houden over dit onderwerp met aandacht voor de evolutietheorie – waarbij wel moet aangestipt worden dat er een slag om de arm was omdat het nu eenmaal om een theorie gaat die niet 100% bewezen is (zoals ik ook al eerder aangaf). De stelling daarbij is dan ook dat er op dit moment niet echt een conflict is tussen wat religie ons leert en wat wetenschap ons nog kan leren. De speech van Talmage is trouwens later ook gepubliceerd in een officieel kerkmagazine. **Vlees noch vis** Het officieel standpunt van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is dan ook dat er geen officiële doctrine is betreffende de evolutietheorie en het creationisme. Totdat er eventueel openbaring komt, is ieder lid vrij voor zichzelf een mening te vormen, voor die mening uit te komen, maar daarom niet perse iedereen willens nillens van zijn mening te willen overtuigen. [![Mormonism and Evolution: The Authoritative LDS Statements](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/mormonism-evolution-200x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/mormonism-evolution.jpg)Voor wie daarover meer wil weten, raad ik zeker het boek *[“Mormonism and Evolution: The Authoritative LDS Statements”](http://www.amazon.com/gp/product/B005H7UMJA/ref=oh_aui_d_detailpage_o01_?ie=UTF8&psc=1)* aan. Het is een verzamelwerk van officiële en officieuze standpunten en documenten betreffende deze materie. Het is onder andere gebaseerd op een document dat gebruikt wordt op Brigham Young University dat als leidraad dient voor alle faculteitsleden zodat er geen tegenstrijdige standpunten worden weergeven. Aangezien BYU onder auspiciën staat van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, zou het abnormaal zijn dat daar dingen worden aangeleerd die tegen doctrine zouden ingaan. Ik stip ook maar even aan dat op BYU les wordt gegeven over de evolutietheorie en dat er een paleontologisch museum is waar fossielen worden tentoongesteld die ouder zijn dan 6000 jaar. **Ik sta niet alleen** [![Henry Eyring](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/henry-eyring-250x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/henry-eyring.jpg)Ik ben geen eenzaat met een gemengde mening over de oorsprong van de man. Laat het duidelijk wezen dat ik hier gewoon mijn mening heb verkondigd, gebaseerd op het onderzoek dat ik in deze materie heb gedaan. Maar ik ben in goed gezelschap als ik denk aan bijvoorbeeld [Henry Eyring](http://en.wikipedia.org/wiki/Henry_Eyring). Eyring is een beroemd Mormoons wetenschapper, scheikundige en vader van president Henry B. Eyring, momenteel eerste raadgever in het Eerste Presidium. Hij heeft onder andere het boek [*“The Faith of a Scientist”* ](http://www.amazon.com/gp/product/B00EKUX562/ref=oh_aui_d_detailpage_o02_)geschreven, waarin hij aangeeft dat hij, net zoals ik, gelooft dat wat de wetenschap ontdekt, niet in tegenspraak is tot wat doctrine ons leert. Ook heeft Eyring in brieven en dergelijke duidelijk aangegeven dat hij niet kan en wil ontkennen wat de wetenschap ontdekt heeft. Lees [deze brief](http://en.fairmormon.org/Primary_sources/Evolution/Eyring_Bennion_Letter) maar eens: *“In my judgment, anyone who denies this orderly deposition of sediments with their built in radioactive clocks places himself in a scientifically untenable position.”* In een boek *“Reflections of a Scientist”*, eveneens uitgegeven door Deseret Book, kunnen we [het volgende](http://en.fairmormon.org/Primary_sources/Evolution/RoS_53) lezen: *“Organic evolution is the honest result of capable people trying to explain the evidence to the best of their ability. From my limited study of the subject I would say that the physical evidence supporting the theory is considerable from a scientific viewpoint.”* In een biografie over zijn leven *[“Mormon Scientist”](http://www.amazon.com/Mormon-Scientist-Faith-Henry-Eyring/dp/1590388542/ref=sr_1_cc_1)* heb ik trouwens gelezen dat het Eerste Presidium zijn mening vroeg over deze materie, toen ze zelf vragen kregen. Zijn standpunt was niet anders in zijn brieven aan het Eerste Presidium dan wat ik hierboven beschreven heb. En datzelfde Eerste Presidium heeft aan professor Eyring nadien verschillende malen gevraagd om namens de kerk te spreken op bijeenkomsten over de relatie tussen Mormonisme en wetenschap, waar hij open en eerlijk uitkwam voor zijn mening. **Het maakt niet uit** Kortom, het is duidelijk dat de kerk geen doctrine heeft over deze materie en in deze we de nederigheid moeten hebben om te aanvaarden dat we het gewoon niet zeker weten en dat God ons later wel meer uitleg zal verschaffen. Want, en dit is wel het belangrijkste, het maakt geen verschil voor onze redding. Geloven in het evangelie van Jezus Christus staat los van het feit dat we 100% zeker weten hoe God Zijn creatie heeft tot stand gebracht. En daar kan ik perfect mee leven. **Categorieën:** Geloof, Opinie en ideeën **Tags:** creationisme, evolutietheorie, geloof, schepping, wetenschap --- ### [Een nieuwe roeping](https://geenszins.info/een-nieuwe-roeping/) **Published:** juli 6, 2014 **Author:** David Geens **Content:** De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft geen betaalde clerus zoals de meeste Vlamingen dat gewoon zijn van de katholieke kerk. Onze kerk werkt volledig dankzij haar leden die geroepen worden in diverse taken om samen een levende kerk te vormen. Iedereen steekt op zijn of haar manier de handen uit de mouwen. Het is ook gebruikelijk dat je niet een eeuwigheid dezelfde taak uitoefent. Een roeping heeft een dubbele functie: enerzijds is het nodig om onze kerk te laten werken maar anderzijds geeft het je de kans om zelf bij te leren en anderen te dienen. Dus is het ook normaal dat je wanneer de tijd rijp is, een nieuwe roeping krijgt. Zo ook dus voor mij vandaag. Ik ben vandaag ontheven als zendingsleider. Die taak hield in dat ik voornamelijk als coördinator aan de slag was. Ik verzorgde de communicatie tussen de voltijdzendelingen actief in Gent en de plaatselijke leiders in onze gemeente. Het is een taak waarin ik op zachte manier leiding gaf aan de zendelingen, hen mogelijkheden liet zien die ze zelf niet gezien hadden en vooral constant hun motivatie ondersteunde voor het prachtige werk dat ze leveren. Ik heb deze roeping met veel liefde gedaan. Ik heb altijd mezelf voorgehouden dat deze jongens en meisjes ver van huis weg zijn en niet zitten te wachten op iemand die hen de les spelt, maar liever iemand hebben die op een liefhebbende manier hen begeleidt. Een beetje papa op verplaatsing voor hen zijn. Dat ik daar min of meer in gelukt ben, mocht ik recent nog ondervinden toen ik op vaderdag volgende kaart kreeg van de zendelingen: [![Happy Father's Day](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/fathersday-210x300.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/fathersday.jpg) Deze kaart zal ik altijd koesteren en geeft een idee waarom ik vandaag ergens met een gevoel van droefheid afscheid neem van deze roeping. Maar ik zal altijd proberen een papa voor hen te zijn, terwijl ze zo ver weg zijn van huis. **Mijn nieuwe taak** Maar de Heer opent steeds een deur als hij ergens anders een venster sluit. De reden voor mijn ontheffing is dat het blijkbaar tijd is om een nieuwe roeping te vervullen. Vandaag ben ik geroepen als ouderlingen quorum president. Voortaan is het mijn taak om al de broeders en hun gezinnen geestelijk te steunen en te dienen. Een roeping die in nauwe samenwerking met de gemeentepresident dient vervuld te worden. [![Ouderlingen Quorum President](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/oqp-300x298.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/07/oqp.jpg)Ik ben enorm dankbaar voor deze roeping. In mijn patriarchale zegen staat dat mijn leven dient te draaien rond dienstbaarheid en deze roeping is één en al omtrent het dienen van mijn broeders en zusters. Het is ook een enorme verantwoordelijkheid die ik zal proberen 100% waar te maken. Ik zal me inzetten om voor iedereen bereikbaar te zijn, om beschikbaar te zijn waar mogelijk. Maar ik zal het niet alleen kunnen. Mijn eerste taak is om nu onder gebed en inspiratie twee broeders aan te bevelen om mijn raadgevers te worden. Zij worden samen met mij verantwoordelijk om alles in goede banen te leiden. Maar ook de andere broeders kunnen van mij regelmatig telefoon verwachten. Een quorum president moet niet alles zelf doen: het is mijn visie om iedereen mee aan boord te krijgen en samen een broederschap te vormen. Delegeren en opvolgen zullen twee sleutelwoorden zijn in mijn nieuwe taak. De ringpresident zegende me in mijn aanstelling met de kracht om “op liefdevolle manier doortastend te zijn” en ik zal die opdracht ter harte nemen. Ik hoop dat ik het vertrouwen dat vandaag in mij werd gesteld, niet zal beschamen. En dan bedoel ik zowel het vertrouwen van mijn leiders, van mijn broeders en zusters maar vooral ook van God. Ik beloof dat ik mijn best zal doen en dat ik me volop zal smijten in deze taak. **Categorieën:** Geloof **Tags:** kerk, roeping --- ### [Vragen stellen vormt geen probleem bij de Mormonen](https://geenszins.info/vragen-stellen-vormt-geen-probleem-bij-de-mormonen/) **Published:** juni 29, 2014 **Author:** David Geens **Content:** De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is gesticht door een jongen van 14 jaar die de vraag stelde welke van alle kerken die actief waren in de VS de ware kerk was. Het Eerste Visioen en de [herstelling van het evangelie](http://www.mormon.org/nld/herstelling) zijn inmiddels geschiedenis in onze kerk. Er wordt de laatste tijd nogal eens beweerd dat Mormonen niet kritisch mogen zijn, dat ze [geen vragen mogen stellen](https://www.lds.org/prophets-and-apostles/june-first-presidency-statement?lang=eng). Dat zou op zich hypocriet zijn voor een kerk die gesticht is door een jongen die zich kritisch opstelde. Het zou ook niet kloppen met wat we iedereen die onze kerk wil leren kennen, aanraden: “Lees het Boek van Mormon en bidt tot God om te voelen of het waar is of niet”. Ik kan nog veel voorbeelden geven hoe in onze kerk les wordt gegeven door veel vragen te stellen en door veel onderzoek te doen. Af en toe gaan alle criticasters in overdrive. En geloof me, er zijn een pak mensen die het zichzelf tot dagtaak hebben gegeven om kritiek te geven op onze kerk. Deze overdrive gebeurt wanneer iemand geëxcommuniceerd wordt omwille van *prediken tegen de doctrine van de kerk*. Dat wordt vaak vertaald dat *men* (lees: de leiders van de kerk) mensen met kritiek monddood wil maken of uit de groep stoten voor het stellen van vragen. Deze kritiek klopt gewoon niet. Ik heb zelf al dikwijls vragen gehad, ken zelf mensen die al jaren minder actief zijn omwille van kritiek of van geloof in valse leer die men met hopen op het internet vindt. De afgelopen weken leeft er weer een case binnen de Mormoonse kerk: [Kate Kelly](http://www.deseretnews.com/article/865605646/LDS-bishop-excommunicates-Ordain-Women-founder.html?pg=all). Ik heb niet de intentie haar proces hier opnieuw te voeren. De Mormoonse traditie is dat een zaak van excommunicatie iets heel persoonlijk is, dat enkel speelt tussen de lokale leiders en het betrokken lid. Dat Kate veel polemiek veroorzaakt heeft er mee te maken dat zij zelf gekozen heeft haar zaak openbaar te bepleiten (wat ten dele mee te maken heeft met haar *probleem*). **Kate Kelly is niet geëxcommuniceerd omwille van vragen stellen** Voor alle duidelijkheid: Kate Kelly is niet geëxcommuniceerd omdat ze vragen heeft omtrent het priesterschap. Evenmin omdat ze vraagt aan de leiders in de kerk om te bidden over de vraag of vrouwen [hier en nu het priesterschap](http://www.deseretnews.com/article/865605988/Priesthood-blessings-equally-available-to-all-LDS-leaders-say-in-new-statement.html) moeten krijgen. Kate Kelly is geëxcommuniceerd omdat ze ondanks vele gesprekken andere mensen heeft aangespoord om haar te volgen, om te eisen dat de kerk haar doctrine veranderd. Kelly stelde geen vragen meer: ze heeft duidelijk gesteld dat ze *gelooft* dat vrouwen het priesterschap moeten krijgen. Lees er de mission statement van haar organisatie er op na: *“Ordain Women believes women must be* *ordained*.” Ter info, voor dit als niet-lid leest: zonder al te diep in te gaan op de betreffende doctrine: het is volgens mij niet nodig om hier en nu het priesterschap te dragen om nadien terug te keren bij Hemelse Vader. Het is belangrijk om dat *uiteindelijk* te krijgen en wie naar de tempel gaat, weet dat iedereen daar de belofte krijgt dat dit zal gebeuren als je *getrouw blijft*, man én vrouw. Voor wie denkt dat vrouwen zich allemaal achteruit gesteld voelen bij de Mormonen, raad ik aan eens [dit onderzoek](http://www.pewresearch.org/fact-tank/2013/10/08/big-majority-of-mormons-oppose-women-in-priesthood-including-women/) te lezen: 90% van de Mormoonse vrouwen vinden dat vrouwen niet thuis horen in het priesterschap. Als je het nodig vindt om voor jezelf officiële doctrine te veranderen én anderen proberen te overtuigen van deze leer, dan ben je op het pad dat je niet langer de leiders van onze kerk ondersteunt. Elk jaar ondersteunt ieder lid individueel de lokale en algemene leiders in onze kerk. Geheel vrijwillig, door het opsteken van de rechterhand. Dat is geen democratische stemming, maar wel een daad van geloof waarbij je aanvaardt dat Christus het hoofd is van deze kerk en dat Hij enkele regels heeft opgesteld. **Enkel de profeet heeft openbaring voor de gehele kerk** Eén van die regels is dat iedereen recht heeft op openbaring binnen *zijn jurisdictie* (om dat woord te gebruiken in een poging om het uit te leggen). Een gemeentepresident heeft recht op openbaring over zijn gemeente, een ringpresident over de ganse ring maar de enige die we aanvaarden om openbaring te ontvangen voor de gehele kerk is onze profeet, ondersteund door zijn twee raadgevers en de twaalf apostelen. Telkens als je onze leiders ondersteunt, aanvaard je de regels van onze kerk. Dat wil niet zeggen dat je geen vragen mag stellen. Iedereen mag vragen stellen, maar je moet ook aanvaarden dat je dan antwoorden krijgt. Als je het niet eens bent met deze antwoorden, is dat ook jouw keuzevrijheid. Het wordt pas anders als je ook anderen wil gaan overtuigen van jouw gelijk én je op de koop toe de wijze raad om daar mee te stoppen, negeert. En dat wil ook niet zeggen dat er geen fouten gebeurd zijn, gebeuren of zullen gebeuren in onze kerk: dat [geven onze leiders grif toe](https://www.lds.org/general-conference/2013/10/come-join-with-us?lang=nld). Ik vind het erg wat Kate is overkomen. Voor wie gelooft als Mormoon, betekent excommunicatie dat alles waar je in gelooft hebt, gewoon niet voor jou geldig is. Gelukkig kan iedereen zich bekeren en kan je ook na excommunicatie terug opgenomen worden in onze kerk. Maar Kate leek eerder op zoek om zelf een groep volgelingen te krijgen, als ik zo allemaal van op afstand bekijk. Haar vraag is geen verkeerde vraag. Het zou immers kunnen dat er ooit een verandering komt en dat vrouwen ook in het dagelijks leven het priesterschap kunnen dragen. Maar als onze leiders onder inspiratie van God beslissen dat het nu niet aan de orde is, dan is het een daad van geloof om dat te aanvaarden. Onze kerk is een theocratie, geen democratie. God bepaalt wanneer wij klaar zijn voor veranderingen: Hij is onveranderlijk, maar wij niet. En als je daar tegenin gaat op het openbare forum ondanks de vraag om dat niet te doen, dan moet je achteraf niet gaan beweren dat je geëxcommuniceerd bent omdat je vragen stelde. **Categorieën:** Geloof **Tags:** doctrine, excommunicatie, geloof --- ### [Geenszins in de Schriften](https://geenszins.info/geenszins-de-schriften/) **Published:** juli 2, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag tijdens mijn schriftstudie ontdekt dat het woord *“Geenszins”* wel verschillende keren voorkomt in de Schriften. Heel vaak in de context “…gij zult geenszins het koninkrijk beërven…”. Welnu, dat vind ik persoonlijk een mooie belofte 🙂 . De moeite om eens verder op zoek te gaan naar het aantal keren dat *geenszins* voor komt in alle Schriften: - 13 keren in Boek van Mormon - 6 keer in Leer en Verbonden - 3 keer in Parel van Grote Waarde - 11 keer in het Oude Testament (NBG vertaling) - 22 keer in het Nieuwe Testament (NBG vertaling) In totaal dus 55 keren: best wel bijzonder. Voor de volledigheid, de index: **Het Boek van Mormon** *2 Nephi 25:29* En nu, zie, ik zeg u dat de juiste weg is om in Christus te geloven en Hem niet te verloochenen; en Christus is de Heilige Israëls; daarom moet gij u voor Hem neerbuigen en Hem aanbidden met geheel uw macht, verstand en kracht, en met geheel uw ziel; en indien gij dat doet, zult gij geenszins worden uitgeworpen. *Mosiah 27:25-26* En de Heer zeide tot mij: Verwonder u niet dat het gehele mensdom moet worden wedergeboren, ja, mannen en vrouwen, alle natiën, geslachten, talen en volken; ja, geboren uit God, veranderd van hun vleselijke en gevallen staat in een staat van rechtvaardigheid, waardoor zij, door God verlost, zijn zonen en dochters worden; en aldus worden zij nieuwe schepselen; en tenzij zij dat doen, kunnen zij geenszins het koninkrijk Gods beërven. *Alma 5:51* Bekeert u, want tenzij gij u bekeert, kunt gij geenszins het koninkrijk van de hemel beërven. *Alma 9:12* Zie,nu zeg ik u, Hij gebiedt u u te bekeren; en tenzij gij u bekeert, kunt gij geenszins het koninkrijk Gods beërven. *Alma 39:9* Welnu, mijn zoon, ik wil dat gij u bekeert en uw zonden verzaakt en niet meer de begeerten van uw ogen najaagt, maar dat gij u in al die dingen verloochent; want tenzij gij dat doet, kunt gij geenszins het koninkrijk Gods beërven. O, denk daaraan en neem het op u om uzelf in die dingen te verloochenen. *3 Nephi 3:15* Ja, hij zeide tot hen: Zowaar de Heer leeft, tenzij gij u van al uw ongerechtigheden bekeert en de Heer aanroept, zult gij geenszins uit de handen van die rovers van Gadianton worden bevrijd. *3 Nephi 11:37* En wederom zeg Ik u, gij moet u bekeren en worden als een klein kind en u laten dopen in mijn naam, anders kunt gij deze dingen geenszins ontvangen. *3 Nephi 11:38* En wederom zeg Ik u, gij moet u bekeren, en u laten dopen in mijn naam, en worden als een klein kind, anders kunt gij het koninkrijk Gods geenszins beërven. *3 Nephi 12:20* Komt dus tot Mij en laat u redden; want voorwaar, Ik zeg u, tenzij gij mijn geboden onderhoudt, die Ik u thans heb geboden, zult gij het koninkrijk van de hemel geenszins binnengaan. *3 Nephi 12:26* Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, gij zult daar geenszins uitkomen totdat gij de laatste senine hebt betaald. En kunt gij zelfs maar één senine betalen terwijl gij in de gevangenis zit? Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, neen. *Mormon 9:29* Ziet toe dat gij niet onwaardig zijt u te laten dopen; ziet toe dat gij niet onwaardig zijt het avondmaal van Christus te gebruiken; doch ziet toe dat gij alle dingen in waardigheid doet en ze doet in de naam van Jezus Christus, de Zoon van de levende God; en indien gij dat doet en tot het einde volhardt, zult gij geenszins worden uitgeworpen. *Moroni 10:21* En tenzij gij naastenliefde hebt, kunt gij geenszins behouden worden in het koninkrijk Gods; evenmin kunt gij behouden worden in het koninkrijk Gods indien gij geen geloof hebt; evenmin indien gij geen hoop hebt. *Moroni 10:32* Ja, komt tot Christus en wordt vervolmaakt in Hem en onthoudt u van alle goddeloosheid; en indien gij u van alle goddeloosheid onthoudt en God liefhebt met al uw macht, verstand en kracht, dan is zijn genade u genoeg, opdat gij door zijn genade volmaakt kunt zijn in Christus; en indien gij door de genade Gods volmaakt zijt in Christus, kunt gij de macht Gods geenszins verloochenen. **Leer en Verbonden** *L&V 33:12* Zie, voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Dat is mijn evangelie; en bedenkt dat zij geloof in Mij moeten hebben, anders kunnen zij geenszins behouden worden; *L&V 58:28* want de macht is in hen, waardoor zij naar eigen believen kunnen handelen. En voor zoverre de mensen goed doen, zullen zij hun beloning geenszins verliezen. *L&V 75:28* En voorts, voorwaar, Ik zeg u dat iedere man die genoodzaakt is voor zijn eigen gezin te zorgen, dat ook moet doen, en hij zal geenszins zijn kroon verliezen; en laat hij arbeiden in de kerk. *L&V 84:90* En wie u voedt of u kleedt of u geld geeft, zal zijn loon geenszins verbeuren. *L&V 127:4* En voorts, voorwaar, aldus zegt de Heer: Laten het werk aan mijn tempel en alle werken die Ik u heb opgedragen, worden voortgezet en niet ophouden; en laten uw ijver en uw volharding en geduld en uw werken worden verdubbeld, en u zult geenszins uw loon verliezen, zegt de Heer der heerscharen. En indien zij u vervolgen, zo hebben zij ook de profeten en rechtvaardigen vóór u vervolgd. Voor dit alles is er een loon in de hemel. *L&V 133:67* Toen Ik wederom riep, was er niemand van u om te antwoorden; toch was mijn arm geenszins verkort dat Ik niet kon verlossen, noch mijn macht om te bevrijden. **Parel van Grote** **Waarde** *Mozes 4:10* En de slang zeide tot de vrouw: Gij zult geenszins sterven; *Mozes 6:57* Welnu, leer dit uw kinderen: dat alle mensen overal zich moeten bekeren, anders kunnen zij geenszins het koninkrijk Gods beërven *Matteüs naar Joseph Smith 1:35* Hoewel de dagen zullen komen dat de hemel en de aarde voorbijgaan, zullen mijn woorden geenszins voorbijgaan, maar zullen alle worden vervuld. **Het Oude Testament** *Gen 3:4* De slang echter zeide tot de vrouw: Gij zult geenszins sterven *Gen 4:15* Toen zeide de HERE tot hem: Geenszins; ieder, die Kaïn doodt, zal zevenvoudig boeten. En de HERE stelde een teken aan Kaïn, dat niemand, die hem zou aantreffen, hem zou verslaan. *Gen 14:24* Geenszins, alleen wat de knechten hebben verteerd en het aandeel der mannen, die met mij gegaan zijn, Aner, Eskol en Mamre, laten die hun aandeel ontvangen. *Gen 33:10* Doch Jakob zeide: Geenszins, indien gij mij genegen zijt, neem dan mijn gave uit mijn hand aan, omdat ik uw aangezicht gezien heb zoals men het aangezicht Gods ziet, en gij welgevallen aan mij gehad hebt. *Gen 41:16* En Jozef antwoordde Farao: Geenszins; God zal Farao’s welzijn verkondigen. *Exodus 5:23* Want van het ogenblik af, dat ik bij Farao gekomen ben, om in uw naam te spreken, heeft hij dit volk slecht behandeld, en Gij hebt uw volk geenszins gered *Deut 12:8* Gij zult geenszins doen wat wij hier thans doen: ieder geheel naar eigen goeddunken. *Ez 20:21* Maar die zonen waren weerspannig tegen Mij; zij wandelden niet naar mijn inzettingen en onderhielden geenszins mijn verordeningen – de mens die ze opvolgt, zal daardoor leven. Mijn sabbatten ontheiligden zij, zodat Ik overwoog mijn grimmigheid over hen uit te storten, mijn toorn ten volle over hen te doen komen in de woestijn. *Ez 20:32* En wat u in de zin gekomen is, zal geenszins geschieden, namelijk dat gij zegt: wij willen aan de volken gelijk worden, gelijk aan de geslachten der landen, door hout en steen te dienen. *Ez 33:32* Zie, gij zijt voor hen als een liefdeslied, schoon van klank, passend bij snarenspel. Zij horen uw woorden, maar doen er geenszins naar. *Hos 11:7* Ja, mijn volk volhardt in het afdwalen van Mij. – En al roepen zij tot Hem omhoog, Hij zal hen geenszins opheffen. *Nah 1:3* De HERE is lankmoedig, doch groot van kracht, en de HERE laat geenszins ongestraft. In wervelwind en storm is zijn weg, wolken zijn het stof zijner voeten. **Het Nieuwe Testament** *Matteüs 2:6* En gij, Betlehem, land van Juda, zijt geenszins de minste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leidsman voortkomen, die mijn volk Israël weiden zal. *Matteüs 10:42* En wie één van deze kleinen, omdat hij een discipel is, ook maar een beker koud water te drinken geeft, voorwaar, Ik zeg u, zijn loon zal hem geenszins ontgaan. *Matteüs 13:14* En aan hen wordt de profetie van Jesaja vervuld, die zegt: Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken; *Matteüs 16:22* En Petrus nam Hem terzijde en begon Hem te bestraffen, zeggende: Dat verhoede God, Here, dat zal U geenszins overkomen! *Matteüs 24:34* Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat dit alles geschiedt. *Matteüs 24:35* De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan. *Marcus 13:30* Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat dit alles geschiedt. *Lucas 21:32* Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat alles geschiedt. *Lucas 21:33* De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan. *Johannes 6:37* Alles wat Mij de Vader geeft, zal tot Mij komen, en wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen. *Johannes 20:25* De andere discipelen dan zeiden tot hem: Wij hebben de Here gezien! Maar hij zeide tot hen: Indien ik in zijn handen niet zie het teken der nagels en mijn vinger niet steek in de plaats der nagels en mijn hand niet steek in zijn zijde, zal ik geenszins geloven. *Handelingen 10:14* Maar Petrus zeide: Geenszins, Here, want ik heb nog nooit iets gegeten, dat onheilig of onrein was. *Handelingen 11:8* Maar ik zeide: Geenszins, Here, want nog nooit is iets, dat onheilig of onrein was, in mijn mond gekomen. *Handelingen 28:26* Met het gehoor zult gij horen en gij zult het geenszins verstaan, en ziende zult gij zien en gij zult het geenszins opmerken; *Romeinen 4:8* Zalig de man, wiens zonde de Here geenszins zal toerekenen. *1 Tess 5:3* Terwijl zij zeggen: het is (alles) vrede en rust, overkomt hun, als de weeën een zwangere vrouw, een plotseling verderf, en zij zullen geenszins ontkomen. *Heb 13:5* Laat uw wijze van doen onbaatzuchtig zijn, weest tevreden met wat gij hebt. Want Hij heeft gezegd: Ik zal u geenszins begeven, Ik zal u geenszins verlaten. *Openbaring 3:5* Wie overwint, zal aldus bekleed worden met witte klederen; en Ik zal zijn naam geenszins uitwissen uit het boek des levens, maar Ik zal zijn naam belijden voor mijn Vader en voor zijn engelen. *Openbaring 9:6* En in die dagen zullen de mensen de dood zoeken, maar hem geenszins vinden, en zij zullen begeren te sterven, maar de dood vlucht van hen weg. **Categorieën:** Geloof **Tags:** schriften, schriftstudie --- ### [Een speciale bescherming van ons huis](https://geenszins.info/een-speciale-bescherming-van-ons-huis/) **Published:** juni 15, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vorige week werd Knesselare enorm hard getroffen door een onweer, type supercell. In zes minuten tijd was het alsof een orkaan door de straten trok. Ik heb er een filmpje van gemaakt om jullie een idee te geven: \[jwplayer player=”1″ mediaid=”1833″\] We hebben enorm hard in de rats gezeten. In de eerste plaats hebben we stil gestaan bij de schade die we hadden: beide auto’s hebben meer dan 40 inslagen, gebarsten ruiten en lichten; in de tuin staat geen enkele plant nog fatsoenlijk en de afscheidingsplaten met de buren zien er uit alsof er iemand met een hamer heeft zitten op slaan. Maar daarna heb ik mij gerealiseerd hoe gezegend we wel zijn. Bij de buren zijn er stukken uit de vensters, zijn dakramen ingeslagen, carports gesneuveld, rolluiken alsof ze met een mitraillette beschoten zijn, … Bedrijven in de omgeving hebben voor honderdduizenden euro’s schade. En ons huis… Niks. Onze vliegenramen hebben niet eens een scheurtje, geen enkel deukje op de rolluiken, niks aan de dakvelux, … Het verschil met de auto’s en de tuin en de buren is zo enorm dat het niet anders kan dan opvallen. Ons huis heeft gewoon niets. Pas toen ik dat besefte, stond ik stil bij het verschil tussen ons huis en de rest. Twee jaar geleden, kort nadat ik het Melchizedeks priesterschap verleend heb gekregen, heb ik een zegen uitgesproken over ons huis, dat het een bescherming zou krijgen tegen het kwade uit de wereld, dat we er veilig zouden kunnen wonen en dat we ons er altijd een veilige thuis kunnen wanen. Ik ben zelf nog onder de indruk. Anderen kunnen het toeval noemen, maar voor ons is het echt een teken hoe er bescherming kan komen door het priesterschap. Tegelijk besef ik ook dat ontsnappen aan natuurgeweld onmogelijk is. Kijk maar naar onze auto’s. Enerzijds zijn het maar “auto’s” en rijden ze nog even goed als de dag voordien, maar toch is het effe eens heel hard vloeken als zoiets gebeurt. En het zal zeker niet de laatste keer zijn. De stormen zullen alsmaar toenemen en erger worden. Daarom is het zo belangrijk om te weten dat bescherming mogelijk is. In elke tegenslag zitten er ook leuke elementen. ‘s Anderendaags waren we onze oprit en de straat aan het opvegen, toen onze buren hetzelfde deden. Samen zijn we dan verder aan de slag gegaan om mekaar te helpen. Op een uurtje tijd was de straat voor onze deur weer proper. Dat was gewoon leuk om samen te doen. Dat neemt niet weg dat er heel wat mensen zijn die wel veel schade hebben. Velen hebben het dak boven hun hoofd verloren of hebben veel schade aan hun huis. Sommige zaken zullen door een verzekering gedekt worden, maar niet alles. Voor hen heb ik diezelfde avond nog een facebook pagina opgericht om informatie te verzamelen en door te geven, zodat ons gemeentebestuur werk zou maken om de storm als ramp te laten erkennen, wat ze inmiddels gedaan hebben. De kracht van de sociale media ten goede aangewend. Bij deze storm heb ik ook stilgestaan bij een stuk uit de Bijbel *(Marcus hoofdstuk 4)*: > En Hij zeide tot hen op die dag, toen het laat geworden was: Laten wij oversteken naar de overkant. En zij lieten de schare achter en namen Hem, zoals Hij was, in het schip mede, en er waren andere schepen bij Hem. En er stak een zware stormwind op en de golven sloegen in het schip, zodat het schip reeds vol liep. Maar Hij zelf lag op het achterschip tegen het kussen te slapen. En zij maakten Hem wakker en zeiden tot Hem: Meester, trekt Gij er U niets van aan, dat wij vergaan? En Hij, wakker geworden, bestrafte de wind en zeide tot de zee: Zwijg, wees stil! En de wind ging liggen en het werd volkomen stil. En Hij zeide tot hen: Waarom zijt gij zó bevreesd? Hoe hebt gij geen geloof? [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/06/10429377_10152507800323745_3889274426291294776_n-e1403974525358-300x155.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2014/06/10429377_10152507800323745_3889274426291294776_n-e1403974525358.jpg)Zelfs in deze stormen moeten we vertrouwen hebben. Vertrouwen dat als wij geloof hebben, alles goed komt. Misschien wel met schade, misschien zelfs met verlies van ons leven, maar in het volgende leven komen we zeker tot rust, als we geloof hebben. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, storm, video --- ### [Koppen XL: mormonen in Vlaanderen](https://geenszins.info/koppen-xl-mormonen-in-vlaanderen/) **Published:** april 13, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Gisteren werd op EEN een reportage uitgezonden over mormonen in Vlaanderen. Een mooie reportage die meer toont over wie we zijn en waar we voor staan. Onze vrienden Kjelld en Sarah Buysse uit Sint-Niklaas mochten meer uitleg geven. \[jwplayer mediaid=”1841″\] **Categorieën:** Geloof **Tags:** koppen, mormonen, video --- ### [Geloof en wetenschap](https://geenszins.info/geloof-en-wetenschap/) **Published:** februari 22, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Het blijft één van mijn stokpaardjes: geloof en wetenschap zijn twee visies op dezelfde waarheid. Ik [schreef](https://geenszins.info/2012/07/22/wetenschap-en-geloof-zijn-niet-tegengesteld/ "Wetenschap en geloof zijn niet tegengesteld") anderhalf jaar geleden al eens over mijn visie op deze schijnbare tegenstelling. Vandaag zag ik volgend filmpje van een wetenschapper die voldoende verdiensten heeft om hem niet als een schimmige wetenschapper in een verdomhoekje te zetten. Luister eens naar zijn verhaal. Ik kan me daar volledig in vinden; per slot van rekening voel ik hetzelfde. Vooral zijn verklaring van afwisselend een oog te sluiten en het verschil te zien met het gecombineerde beeld geeft perfect weer hoe voor mij wetenschap en geloof op mekaar aansluiten. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, wetenschap --- ### [Valentijnsbriefje aan God](https://geenszins.info/valentijnsbriefje-aan-god/) **Published:** februari 14, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Lieve Hemelse Vader, [![God heeft ons lief-sleutelhanger](https://geenszins.info/media/2014/02/godliefde-sleutelhanger-300x271.jpg)](https://geenszins.info/media/2014/02/godliefde-sleutelhanger.jpg)Vandaag vieren we hier op aarde valentijn, een dag waarop we meer dan op andere dagen stilstaan bij de personen die we lief hebben. Daarom wil ik U vandaag niet vergeten en stuur ik u dit briefje om te zeggen dat ik van U hou. U bent mijn vader die mij nooit in de steek laat en ik weet dat u oneindig veel van mij houdt. De liefde die U voor ons voelt, heeft u zo ver gebracht dat U Uw Zoon hebt laten sterven voor ons zodat wij terug bij u kunnen komen. U houdt zo veel van ons dat U niet liever wil dat we allemaal ons best doen om later terug bij U te kunnen wonen. Lieve Hemelse Vader, ik kijk al uit naar het moment dat ik U opnieuw echt in mijn armen kan nemen en u een grote bereknuffel kan geven. Ik hou ook van U omdat dankzij Uw liefde ik mijn vrouw en mijn kinderen, van wie ik evenzeer hou, altijd bij mij kan hebben, niet alleen hier op aarde, maar ook later na de dood. Niets verschaft me zoveel vreugde als de kans die U ons geeft om later net zoals U samen met onze Hemelse Moeder een eeuwig gezin te vormen. Ik zie U graag omdat U mij geleerd hebt om mijn lieve vrouw zo graag te zien en omdat U ons het wonder hebt gegeven om papa en mama te zijn van zulke prachtige kinderen. Ik zie U ook graag omdat U, terwijl wij hier op aarde zijn, ook zorgt voor onze kindjes die maar heel kort bij ons zijn geweest en dat ik weet dat U een fantastische opa bent voor hen. Ik zie U graag omdat U samen met onze grote broer Jezus – die ik ook zo graag zie – ons geleerd hebt wat naastenliefde is. Als we mekaar allemaal wat liever zien en meer voor mekaar doen, kunnen we hier op aarde al proeven van het paradijs dat ons later te wachten staat. Valentijn mag de dag zijn waarop we vooral denken aan onze partner, maar voor mij is het de dag van liefde en denk ik aan wat Jezus ons geleerd heeft over de twee geboden waaraan alle wetten hangen: bemin God en bemin uw naaste. U vraagt niet meer (en niet minder) dan liefde. Er zijn van die dagen dat er een haar in de boter lijkt te zijn, maar onze liefde vergaat niet. Ik weet dat we mekaar altijd graag kunnen zien en dat we er altijd voor elkaar zullen zijn. Onze liefde verroest niet en vergaat niet. Vandaag is het dan ook een dag om stil te staan bij die liefde en daarom zeg ik: ik zie u graag, Vader. Uw deugnietje, David **Categorieën:** Geloof **Tags:** liefde, valentijn --- ### [Pleidooi tegen kindereuthanasie](https://geenszins.info/pleidooi-tegen-kindereuthanasie/) **Published:** februari 6, 2014 **Author:** David Geens **Content:** De afgelopen dagen was er heel wat te doen omtrent het volgend filmpje: Om het even te duiden: in ons land staat men op het punt een wetsvoorstel van Jean-Jacques De Gucht goed te keuren die euthanasie op minderjarigen toelaat. Daarmee zouden we het eerste land ter wereld zijn en bijgevolg heeft dit al behoorlijk wat aandacht gekregen in de buitenlandse pers. In Canada heeft dit dokter Saba geïnspireerd om bovenstaand filmpje te maken. Persoonlijk ben ik tegen euthanasie omdat ik als Mormoon het leven een geschenk van God beschouw en het als een basisgebod beschouw dat wij niet mogen beschikken over dit geschenk, hoewel we totale keuzevrijheid hebben gekregen om de geboden van onze Hemelse Vader te respecteren of niet. Moord is en blijft één van de zonden die kunnen leiden tot het totale verlies op redding na de dood. Maar nu even over dit filmpje. Criticasters werpen meteen op dat deze wet enkel het zelfbeschikkingsrecht regelt van de mensen. De vraag is dus opnieuw of je zelf over je leven mag beschikken? Is zelfmoord ook moord of niet? Als gelovige is dit voor mij een simpele vraag en is het antwoord ook simpel ja. Maar de vraag die ik me stel is of deze wet niet de weg plaveit voor minder zelfbeschikking. Broeder Stockmans van de Broeders van Liefde schreef al een passende column [“De glijbaan van de zelfbeschikking”](http://www.standaard.be/cnt/dmf20140202_00960172). Ik zet deze link niet zomaar: lees eens goed wat hij schrijft, zonder vooroordelen. Ik vind dat hij gelijk heeft. [![Jessica Saba](https://geenszins.info/media/2014/02/saba-300x150.jpg)](https://geenszins.info/media/2014/02/saba.jpg)De verdedigers van deze wet pleiten dat er voldoende maatregelen genomen zijn om minderjarigen te beschermen, dat enkel als ze het zelf willen er euthanasie mogelijk zal zijn en dat dus het hoger getoond filmpje naast de kwestie is. Ook met deze wet zou Jessica Saba niet geëuthanaseerd zijn. Is dat wel zo? Een kind is net zo beïnvloedbaar. Als onze maatschappij verder dit pad opgaat, waar het alledaags wordt of zelfs verheldendaad wordt als een ouderling euthanasie pleegt voor hij echt dement wordt of iemand met een mislukte geslachtsoperatie euthanasie pleegt, eindigen we dan niet in een maatschappij waar de maatschappelijke druk groot genoeg wordt “om het *juiste* te doen en de maatschappij niet tot last te zijn”? Lijkt dit onmogelijk? Volgens mij niet. Ergens zit het in onze verwachtingen. Er is een aflevering in Star Trek, The next generation, waar Picard en zijn bemanning in aanraking komt met een maatschappij waar men op 65-jarige leeftijd geacht wordt naar een sterfhuis te gaan. In *Cloud Atlas* wordt het ook terloops vermeld dat men op een bepaalde leeftijd in een *ethanasium* verwacht wordt. Wie stilstaat bij wat er nu gebeurt, moet erkennen dat we een pad opgaan dat mogelijks naar zoiets zou kunnen leiden. 20 jaar geleden was een wet over euthanasie op kinderen ook onmogelijk. Bij de eerste wet dacht niemand dat euthanasie veel zou voorkomen, en zeker al niet bij psychische problemen. Laat staan dat iemand toen zou denken dat de kranten positief zouden berichten over mensen die euthanasie kiezen om zichzelf en anderen niet tot last te zijn. Dat deze wet nooit kan gebruikt worden voor moord op kinderen, wordt luidop geschreeuwd door de voorstanders. Alsof we dat nooit zouden toelaten… Neen? We plegen al moord op de alleronschuldigsten en allerzwaksten en allerkleinsten onder ons: abortus. Kortom, het respect voor het leven staat al minder hoog op de ladder dan het zelfbeschikkingsrecht. Ik vind dat we beter dit pad niet opgaan, dat we beter op de weg blijven van een heilig respect voor het leven dat we gekregen hebben. Iedere stap in de wetgeving die moord legaliseert, is een stap op een reis in de verkeerde richting. **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** abortus, euthanasie, wetgeving --- ### [Zelfredzaamheid staat centraal](https://geenszins.info/zelfredzaamheid-staat-centraal/) **Published:** januari 21, 2014 **Author:** David Geens **Content:** Vrienden van me merken wel eens op dat ze de laatste tijd steeds meer over Mormonen horen. Nu denk ik dat ze in de eerste plaats gevoeliger zijn voor het onderwerp omdat ze weten dat het voor mij zo belangrijk is, maar anderzijds is het wel zo dat je vaker over Mormonen hoort, zeker in het zakenleven. Mormonen zijn inderdaad vaak succesvol in wat ze doen, hoe groot of hoe klein ook. Dat komt in de eerste plaats omdat we in het Heilsplan van onze Hemelse Vader een duidelijke opdracht hebben hier op aarde: we zijn hier om te leren, kennis te vergaren, ons best te doen en een keuze te maken of we geloven in Jezus Christus of niet. Als ik nu even de focus mag leggen op dat stuk omtrent leren, kennis vergaren en ervaring opdoen. Ik kan het niet beter uitleggen dat Jezus zelf deed in de parabel van de [talenten](http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=Mat+25%3A14-30&id16=1&l=nl&set=10): De boodschap is duidelijk. We krijgen allemaal verschillende mogelijkheden, verscheidene *kundes*. De ene is meer of anders getalenteerd dan een ander. Het is voor Hemelse Vader niet belangrijk hoeveel we hebben, maar wel dat we aan de slag gaan met wat we hebben en wat we kunnen. Net zoals in de parabel leren Mormonen dat wie veel gegeven is, ook veel verantwoordelijkheid heeft gekregen en dat van hem bijgevolg veel wordt verwacht. Mormonen achten zichzelf gelukkig dat ze de herstelling van het evangelie hebben gekregen en beseffen dus dat er van hen ook wel meer wordt verwacht. Daarom leggen Mormonen ook zoveel nadruk op studies en op zelfredzaamheid. We zijn hier op aarde om leren beslissingen te nemen. Beslissingen die moeten leiden tot een goed leven. Omgaan met aardse zaken hoort daar ook bij. In de Schriften lezen we immers dat als je niet met aardse zaken goed kan omgaan, Hemelse Vader ons zeker geen hemelse zaken zal toevertrouwen. Daarom dat Mormonen [blijven studeren](http://mormon.org/nld/leren). Dat blijkt al duidelijk uit onze zondagse bijeenkomsten. Jong en oud: we krijgen allemaal iedere zondag les, meerdere lessen zelfs. En in een cyclus keren dezelfde onderwerpen terug. Voor tieners is er trouwens ook het seminarie (een dagelijkse les over tal van onderwerpen) en voor jongvolwassenen is er instituut. **Twee jaar op zending** Een ander element is dat Mormoonse jongens (en meisjes in mindere mate) gevraagd worden om op zending te gaan. Twee jaar leiden ze een leven dat helemaal in het teken staat van God met een zeer uitdagende taak: andere mensen overtuigen om ook het evangelie van Christus te ontdekken. Dat doen ze in een strak schema, waar elke dag trouwens ook begint met les momenten. Je moet maar eens lezen wat een succesvolle [mormoonse ondernemer](http://www.forbes.com/sites/joshsteimle/2013/12/17/how-a-mormon-mission-prepared-me-to-open-a-foreign-office/) schreef over hoe zijn zending hem hielp een betere ondernemer te worden. Ik ben er van overtuigd dat deze *overgangsrite* van jeugd naar volwassenheid enorm helpt om een jongere klaar te stomen voor verdere studies. Als je twee jaar de discipline hebt gehad om elke dag opnieuw je te motiveren om te studeren en hard te werken, dan heb je een onmiskenbare voorsprong op anderen die recht van het middelbaar (of high school) naar de universiteit gaan. **Zelfredzaamheid** Als Mormonen leren we gewoon dat we ons best moeten doen. We leren ook dat tegenslagen misschien niet leuk zijn, maar ons wel ook kansen bieden. Uit tegenslagen kunnen we leren en sterker worden. [![Quote pres Uchtdorf 1](https://geenszins.info/media/2014/01/uchtdorf001-1024x682.jpg)](https://geenszins.info/media/2014/01/uchtdorf001.jpg) We leren met vallen en opstaan. Een tegenslag mag ons niet tegenhouden. Mormonen denken met trots terug aan de tegenslagen die de pioneers van ons geloof hadden, de verliezen die ze geleden hebben en de ontberingen die ze over hen hebben gekregen. Zonder diep in de geschiedenis te willen duiken, geef ik enkel dit weer: wist u dat er in de VS maar één keer een officieel bevel tot uitroeiing is gegeven en dat het niet over indianen (of *native americans*) ging maar wel over Mormonen? Uiteraard zijn er ook tegenslagen die je zelf niet zomaar kan overwinnen. De voorbeelden zijn eindeloos, maar denken we bijvoorbeeld enkel aan ziekte. Een zware ziekte kan de kostwinner van een gezin onderuit halen bijvoorbeeld. Maar ook dan blijkt de kracht van een gemeenschap die leeft naar het voorbeeld van Jezus Christus. Er wordt niemand aan zijn lot overgelaten. Elke actieve Mormoon geeft maandelijks een vastengave en dat geld staat louter ter beschikking om de zwakkeren te helpen. Ik kan er persoonlijk van getuigen dat leden van onze kerk die bijvoorbeeld in de crisis hun werk zijn kwijtgeraakt, niet aan hun lot werden overgelaten. Crisishulp bestaat dan misschien in de eerste plaats uit samen gaan winkelen, maar we vergeten nooit de idee van zelfredzaamheid. Stel dat iemand werkloos geraakt en totaal geen moeite doet om nieuw werk te vinden, dan zal die niet blijvend kunnen rekenen op hulp van de gemeente. Maar anderzijds zal de gemeente ook niet-materieel helpen, door bijvoorbeeld samen op zoek te gaan naar een andere job of een opleiding te voorzien waardoor die persoon kan bij- of omscholen. **Verantwoording afleggen** Net zoals in de parabel moeten we ooit verantwoording afleggen. *“Wat heb je gedaan met de talenten die ik je heb gegeven,”* zal Christus ons vragen. Als we daarmee aan de slag zijn gegaan om bij te leren, ons in een goed leven te voorzien, ons gezin te steunen en anderen te helpen, dan zal zijn antwoord zijn *“goed gedaan; over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u stellen.”* Die verantwoording zorgt dat Mormonen zorg dragen: zorg voor zichzelf, zorg voor [hun gezin](http://mormon.org/nld/gezin), zorg voor hun [naasten](http://mormon.org/nld/dienen) en [zorg voor de wereld](http://mormon.org/nld/humanitaire-hulp). Het zit gewoon ingebakken in het DNA van ons geloof. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, geloof, zelfredzaamheid --- ### [De betekenis van Kerstmis](https://geenszins.info/de-betekenis-van-kerstmis/) **Published:** december 18, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Als Mormoon en als christen breekt nu een speciale tijd van het jaar aan. Volgende week gedenken miljarden mensen op onze aarde de geboorte van onze Heiland. Zelfs wie niet gelooft, voelt iets speciaal met Kerstmis. Kerstmis is spijtig genoeg voor velen een commercieel iets geworden. Krijgen wordt belangrijker dan geven. Ik heb twee filmpjes gevonden die hier even bij stilstaan en zo veel meer zeggen dan woorden: Kerstmis is voor ons in de eerste plaats stil staan bij het ganse leven van Christus. Zijn geboorte was een moment waar profeten eeuwen op voorhand hebben over verteld en Zijn leven op aarde was noodzakelijk om de Verzoening mogelijk te maken zodat wij na dit leven kunnen terugkeren bij onze Hemelse Vader. Christus heeft ons veel dingen geleerd: houden van onze Hemelse Vader en veel geven om en aan mekaar waarbij we moeten beseffen dat naastenliefde de pure liefde van Christus is. Deze film “Juich wereld juich” (in het Engels: Joy to the world) is een uitgave van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen die de moeite waard is om op kerstavond samen te bekijken. Wie deze film graag in betere kwaliteit bekijkt, kan altijd een gratis DVD aanvragen via [deze pagina](https://geenszins.info/contact/vraag-een-gratis-kerst-dvd-aan/). Ik wil jullie allemaal een fijne Kerstmis toewensen: gelovigen en niet-gelovigen. Mijn wens voor jullie is dat jullie geluk vinden in wie je bent, wat je doet en wat je hebt. En misschien ook in wat je kan geven. Prettig kerstfeest allemaal. **Categorieën:** Geloof **Tags:** christus, kerstmis --- ### [Waarom ik euthanasie afkeur](https://geenszins.info/waarom-ik-euthanasie-afkeur/) **Published:** november 28, 2013 **Author:** David Geens **Content:** De laatste dagen staat het onderwerp euthanasie weer duidelijk in the picture door het voorstel van senator Jean-Jacques De Gucht. Voor alle duidelijkheid, geef ik hierbij de definitie van euthanasie zoals ik die zie: *“Euthanasie wordt omschreven als de opzettelijke beëindiging van het leven van patiënten die ongeneeslijk ziek zijn of ondraaglijk lijden.”* Ik heb het altijd al moeilijk gehad met dit concept. Ik kan begrijpen dat voor mensen het lijden uitzichtsloos is als je geen geloof hebt, als je het [Heilsplan](http://mormon.org/nld/plan-van-geluk) van onze Hemelse Vader niet kent. Want daar draaien alle argumenten van de voorstanders uiteindelijk om: waarom nog lijden als het geen nut meer heeft? Vanuit dat standpunt kan ik de keuze voor euthanasie begrijpen. Niet enkel uitzichtsloos lijden, maar gewoon lijden en beproeving in het algemeen, lijkt nutteloos tenzij je het groter geheel ziet. Ik stel me al jaren de vraag of zelfmoord (want dat is euthanasie eigenlijk) dan wel een laffe of moedige daad is. Ik kan wel zeggen dat kiezen voor het leven sowieso een moedige keuze is. Lijden lijkt zinloos, tenzij je weet dat je dankzij een beproeving een ervaring opdoet die je nodig zal hebben, hetzij in dit leven, hetzij in het volgende. Als gelovige is het voor mij heel duidelijk en onderschrijf ik volledig het standpunt van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen: *“Iemand die actieve euthanasie toepast, of iemand assisteert bij diens zelfmoord, overtreedt de geboden van God.”* God heeft ons duidelijk geboden geen menselijk leven te ontnemen. Het leven is heilig, je lichaam is je tempel en God heeft ons geboden onze ziel te heiligen. Ik moet wel toevoegen dat ik binnen de kerk al wel eens rond gehoord heb of men zelfmoord echt als zonde beschouwt. Ja, is is en blijft een moord en gaat tegen de geboden in, maar we mogen er niet over oordelen. Wij kunnen niet weten of de persoon in kwestie nog geestelijk in staat was een rechtvaardig besluit te nemen. Enkel God zelf zal kunnen oordelen met perfecte kennis. Vandaar dat wij ook niet zeggen dat iedere zelfmoordenaar een zondaar is die zal branden in de hel, laat dat even duidelijk wezen. In het handboek van de kerk heb ik trouwens teruggevonden wat het standpunt is van de kerk en waar ik me helemaal kan in vinden omtrent het einde van ons leven: *“Als iemand ernstig ziek wordt, moeten de leden geloof in de Heer oefenen en deskundige medische hulp inroepen. Maar als sterven onvermijdelijk is, moet de dood gezien worden als een zegen en een zinvol onderdeel van het eeuwige bestaan. Leden moeten zich niet verplicht voelen om het sterfelijke leven onredelijk langer te rekken. Nadat professioneel advies van een competent medicus te hebben ingewonnen en door vasten en gebed goddelijke leiding te hebben gezocht, ligt de beslissing bij de familie.”* Er is dus wel degelijk een verschil tussen actieve euthanasie en het stoppen van het rekken van een leven oftewel therapeutische hardnekkigheid. Daarom heb ik het zo moeilijk met deze wet. Met wat ik geloof en weet over het plan van geluk van onze Hemelse Vader, weet ik dat euthanasie een verkeerde morele keuze is. Zeker in gevallen waar de moraliteit al echt ver opgeschoven is in de gewenning rond dit thema. We hebben al een bekend auteur gehad die niet wilde dementeren, of iemand met een mislukte gender operatie die euthanasie pleegt. En we vinden dat maar normaal. Het haalt de waarde voor het leven onderuit en ik vind dat we als maatschappij moeten opkomen voor het behoud van een moraal waarin de keuze pro vita centraal staat. Want we zien duidelijk dat de aanvaardbaarheid, de moraliteit en de wetgeving alsmaar opschuift. Komt er ooit de sociale druk op oude hulpbehoevende mensen om *niet langer tot last te zijn*? “Komaan pepe, zet die spuit, het is beter voor u én voor ons”. Komt er ooit het debat die niet gaat over het optrekken van de pensioenleeftijd maar het verlagen van de verplichte sterfleeftijd? Ben ik extreem met die uitspraken? Ja en ik hoop dat we het nooit meemaken. En de beste weg om dat nooit te moeten meemaken is door resoluut niet die weg op te gaan, maar op het kruispunt een andere keuze te maken. Daarom dat ik diverse politici heb aangeschreven en dat ik mij zal blijven verzetten op democratische wijze tegen deze wetgeving. We hebben een te liberale wetgeving om euthanasie; deze nu uitbreiden naar kinderen is hen van jong af aan een disrespect voor het leven geven. Ik blijf bidden dat we in deze (laatste) dagen van nog meer kwaad gespaard mogen blijven. **Categorieën:** Geloof, Opinie en ideeën **Tags:** euthanasie, standpunt --- ### [Een eerlijke keuze](https://geenszins.info/een-eerlijke-keuze/) **Published:** oktober 11, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Ik kan er nog steeds over verbaasd zijn hoe ik als Mormoon steeds weer dingen ontdek die me doen denken “wow, this makes sense”. Zo heb ik al vaak gepiekerd over het feit of je als echte gelovige twijfels kan hebben of niet. Want geloof me (sic), ik twijfel af en toe. Dat ligt nu eenmaal in mijn aard om aan alles en iedereen te twijfelen. Twijfel wordt ook wel eens de moeder van de wetenschap genoemd, dacht ik toch. Maar als gelovige heb je soms het gevoel dat twijfel niet hoort. Ook in de Mormoonse cultuur hoor je daar weinig over. Integendeel zelfs. Getuigenissen gaan steevast over “ik weet”, maar hoe sterk is zo’n “ik weet”? Want als je iets zeker weet, is het dan nog wel geloof? In de Schriften zelf lezen we dat geloof is hopen op iets wat men niet kan zien. Of met andere woorden geloof is er enkel als je het niet met zekerheid kan vaststellen. Ik heb me vaak afgevraagd of dit een cirkelredenering was. Geloofscritici zullen zeker ja antwoorden op die vraag, maar daar was ik niet zo zeker van. En nu heb ik voor mezelf een antwoord gevonden. Als Mormoon leren we uit de openbaringen dat Hemelse Vader een wet heeft die Hij nooit overtreedt, namelijk onze absolute keuzevrijheid respecteren. Dat is een essentieel onderdeel van het Heilsplan. Welnu, dan moet er twijfel zijn. God kan op geen enkele manier tastbaar bewijs geven van zijn bestaan zonder dat er een tegenargument kan en moet zijn. Geen materie zonder antimaterie. Geen foordeel sonder nadeel. Want als die twijfel niet mogelijk is, is er geen sprake van keuzevrijheid en dus niet van geloof. Stel immers dat ik je de keuze laat tussen twee cadeau’s, maar ik zeg je dat in het rode pak meer waarde zit. Je kan nog altijd “vrij” kiezen, maar hoe vrij is die keuze echt? Door mijn uitspraak heb ik je keuze beïnvloed, ik heb een deel van je morele vrijheid ontnomen. En dat is wat God niet kan, niet mag en niet wil doen. De totale keuzevrijheid is nergens zo belangrijk als in geloof. Want dan pas zal onze keuze reflecteren wat we echt willen. Willen we geloven in Hemelse Vader en het Heilsplan? Of willen we eerder geloven dat we er niet in kunnen geloven? Als alle argumenten pro en contra perfect in evenwicht zijn, dan is geloof de ultieme pure morele keuze die onze echte inborst reflecteert. Als God ergens de balans in een bepaalde richting zou doen uitslaan, dan is er geen zuiver geloof meer, geen zuivere keuze meer. En voor de Mormonen die er bij stil willen staan: was dat nu net niet het plan van Lucifer om er voor te zorgen dat de mensen geen andere keuze hadden dan allen terug te keren naar de verhoging. Klinkt verleidelijk, maar dan zouden we allemaal gevangen zijn. Kortom, het is deel van het grote plan dat we de keuze moeten maken om te geloven op basis van wat we willen. Eenmaal die keuze gemaakt, zullen we het slot kunnen openen om wel die dingen te zien en te voelen die onze keuze zullen bevestigen. Die keuze moeten we elke dag opnieuw maken. Geloof is een keuze en het is tegelijk een gave, want als we er voor kiezen, krijgen we spirituele bevestiging van ons geloof. Maar nooit met waterdichte garanties, want onze keuze voor God moet een keuze van onszelf zijn. Dus is er altijd ruimte voor twijfel. En binnen de mormoonse kerk is er ruimte voor wie oprecht twijfelt en vragen stelt; is de kerk immers niet gesticht door een jongeman die een oprechte vraag stelde in wat hij nu moest geloven? En zo is de cirkel rond en heb ik nu weer een stuk rust meer gevonden en kan ik mijn twijfels omarmen als deel van mijn geloof en mijn keuzevrijheid. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, heilsplan, twijfel --- ### [We missen God](https://geenszins.info/we-missen-god/) **Published:** augustus 22, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Op RKNieuws.net verscheen deze week een [bijdrage](http://www.rorate.com/vnieuws/index.php/74136-godsgemis-is-groter-dan-godsverlies) die ik met veel interesse heb gelezen. Het gaat over een vaststelling die ik al jaren geleden deed. Ogenschijnlijk is iedereen blij dat we in een geseculariseerde samenleving wonen. Die vaststelling klopt grotendeels, maar de reden waarom we daarmee zo blij zijn, daar staat echter niemand bij stil. [![Joseph Smith looking for God](https://geenszins.info/media/2013/08/joseph-smith-liberty-jail-mormon1-222x300.jpg)](https://geenszins.info/media/2013/08/joseph-smith-liberty-jail-mormon1.jpg)In dat artikel wordt mooi aangehaald dat we God missen. We zijn niet blij dat we van Hem af zijn. Het valt mij ook steeds weer op dat als je mensen vraagt “Geloof je in God” dat je niet zo vaak een “neen” te horen krijgt. Wel dat men gelooft dat er *iets* is, een iets dat zeker groter is dan zichzelf en dat men niet kan benoemen. Missen we God dan niet gewoon omdat we Hem niet leren kennen? Is God dan niet de vreemdeling die we regelmatig tegenkomen aan de overkant van de straat en die we intrigerend gadeslaan en eigenlijk zouden beter willen leren kennen? Maar we durven zelf niet de straat oversteken en hallo zeggen… Ik vind het opvallend dat je ook merkt dat mensen religie moeilijk kunnen loslaten. Nog steeds worden begrafenissen in kerken gehouden, worden vormsels toegediend en trouwt men vrij makkelijk voor het altaar. Schone schijn of een on(h)erkend verlangen naar *iets meer*? Ik denk dat de meeste mensen systematisch de rooms-katholieke kerk de rug hebben toegekeerd in de vorm van een bevrijding. De algemene onderstroom van de laatste decennia is er duidelijk één van meer egocentrisme, egoïsme zelfs. Het ik bepaalt de norm. Maar tegelijk is de algemene eenzaamheid toegenomen, samen met het besef dat *ik* alleen niet genoeg is. Dat er *iets* meer moet zijn. In de genoemde column haalt men ook aan dat een nieuw geloof de rede moet aanvullen, dat men voeling moet krijgen met waar de mensen in geloven. Tegelijk wijst men op de fout die de katholieke kerk heeft gemaakt: zelfs de priesters spreken over humane waarden. Godsdienstlessen in scholen hebben het zelden nog over God, tenzij over de *verhaaltjes uit de bijbel*. Als men met “aansluiting zoeken” bedoelt dat men een religie moet bouwen die naar de algemene zin van de mensen is, probeert men dan niet God naar zijn beeld te vormen? Het omgekeerde is echter waar: wij zijn naar het beeld van God gebouwd. Godsdienst betekent dat je aanvaardt dat er een God is, die een plan en een doel voor ons heeft. Een God die ons richtlijnen heeft gegeven, die niet zomaar à la carte te nemen of te laten zijn. Als een *moderne* godsdienst inhoudt dat we er een warenhuisreligie van maken waarin we allemaal kunnen shoppen en enkel de producten nemen die ons bevallen, dan schiet er in wezen niks over van geloven in God. De auteur van de genoemde column schrijft: *“Het komt er nu op aan een geloof te verkondi­gen dat \[…\] de vrijheid niet ver­w­erpt maar verbindt met het ver­lan­gen naar ver­loss­ing en menslievend­heid.”* Een fundamentele wet van God (volgens de *Mormoonse* leer) is keuzevrijheid. God heeft ons het recht gegeven voor onszelf te kiezen. Fundamenteler kan vrijheid niet zijn. Maar die wet heeft een logisch gevolg: onze keuzes zijn vrij, de consequenties kiezen we echter niet. Als we kiezen voor God, moeten we de consequenties van die keuze aanvaarden en dat betekent dat we écht geloven in God en luisteren naar Zijn raad. Wie echt gelooft in de Verzoening van Christus, weet dat er geen grotere vrijheid bestaat dan verlost te zijn van zonden en boetedoening, dan verlost te zijn van een geestelijke dood en recht te hebben op eeuwig leven. Als godsdienst echter betekent dat we de vrijheid hebben om geboden van God vrijblijvend op te nemen, moeten we aanvaarden dat we eigenlijk gevangen worden in het web van de hel. Godsdienst moet duidelijk zijn. Het gaat niet om *verhaaltjes* met een humane boodschap. Het gaat om fundamentele zaken die duidelijk uitgelegd moeten worden zodat iedere mens een vrije keuze heeft. Want kiezen tussen zaken waarvan informatie wordt achtergehouden, is geen vrije keuze. Verkeerd voorgestelde keuzes zijn de ultieme beroving van vrijheid. Als godsdienst verbonden moet worden aan het verlangen om verlossend te werken, dan zal ze duidelijke taal moeten spreken. Die taal vinden we in het evangelie van Christus. Wie God mist, kan Hem daarin leren kennen. Als we God missen in ons leven, verliezen we veel meer dan de vrijheid om nu te leven. Die boodschap moet een godsdienst duidelijk brengen, ook al schrikt dat veel mensen misschien af. Maar dan geeft godsdienst tenminste een echte vrije keuze, met de mogelijkheid de bevrijding van het geloof in God werkelijk te ervaren. **Categorieën:** Geloof **Tags:** evangelie, geloof, godsdienst --- ### [75000 zendelingen in het veld](https://geenszins.info/75000-zendelingen-in-het-veld/) **Published:** augustus 15, 2013 **Author:** David Geens **Content:** De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is een actieve zendingskerk. Wereldwijd zijn we één van de snelstgroeiende christelijke kerken. Inmiddels zijn we met ongeveer 15 miljoen leden. Eén van de redenen die hiertoe bijdragen, is dat wij jonge mannen en vrouwen oproepen om respectievelijk op hun 18de en 19de een zending te vervullen. Voor jongens is het een plicht namens God om een zending te vervullen, voor meisjes is het meer vrijblijvend (hoewel niemand jongens dwingt, maar het wordt dus wel van hen verwacht om hun roeping in het priesterschap groot te maken). Mannen dienen doorgaans 24 maand en vrouwen 18 maand. Zendelingen kunnen geroepen worden in eigen land, maar vaak gaan ze ook naar het buitenland. Iedere nieuwe zendeling krijgt eerst een training en indien nodig een taalopleiding in het Mission Training Center (MTC). In oktober 2012 verklaarde onze profeet, president Thomas S. Monson, dat de leeftijd waarop jongeren aan een zending kunnen beginnen werd verlaagd tot 18 jaar voor jongens en 19 jaar voor meisjes. Voorheen lag de leeftijd voor jongens op 19 en meisjes op 21 jaar. Vooral voor meisjes was die leeftijd een “handicap”. Meestal begonnen ze dan te *daten* met teruggekeerde zendelingen van 21 jaar. Het resultaat van deze verlaging was al snel te merken. Voor de aankondiging waren er gemiddeld 58.500 zendelingen wereldwijd tegelijk aan de slag. Sinds vorige week werd de kaap van 75.000 gehaald. ![](http://nom.lds.org/b/ss/ ldsmediadivisionbeta/1/H.24.2/0?mtp=embedded-infographic-page&v5=D=Referer&ev=event3&v3=missionary_number_infographic)[![](http://www.mormonnewsroom.org/media/orig/missionary-number-infographic.jpg)](http://www.mormonnewsroom.org/article/mormon-missionary-life?cid=missionary_number_infographic) Ook in onze zending (officieel The Belgium/Netherlands mission; omvat Nederland en Vlaanderen) is het effect voelbaar. Gemiddeld waren er voorheen 80 zendelingen actief in onze zending, tegen het einde van het jaar zal dit 185 bedragen. Ook in onze gemeente in Gent zien we al de zegeningen: vroeger hadden we twee *Elders* (ouderlingen; mannen dus), nu zijn er nog drie zuster zendelingen bijgekomen. Deze voltijdszendelingen (want uiteindelijk is ieder lid een zendeling) houden zich bezig met mensen te bezoeken die meer willen weten over ons geloof, over Jezus Christus en over de herstelling van het evangelie. Als mensen echt geïnteresseerd zijn, kunnen ze geheel vrijblijvend verder lessen krijgen over al deze onderwerpen. Wie dan door gebed voelt dat onze kerk de ware kerk is, kan zich laten dopen en bevestigen als lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Als zendingsleider in onze gemeente ben ik daar nauw bij betrokken. Wekelijks overleg ik met onze zendelingen. We bekijken samen wie ze ontmoet hebben, welke vragen er leven bij de mensen die ze bezoeken en kijken we hoe we samen met al onze leden mekaar kunnen helpen onze boodschap te verspreiden. We geloven niet in een agressieve manier van aanklampen of van deur tot deur te gaan; we werken eerder uitnodigend. Als zendingsleider is altijd het meest treurige nieuws als een *onderzoeker* beslist om er mee te kappen. We respecteren dat uiteraard ten volle. We blijven niet aandringen, maar uiteraard voelen wij dat als een gemis aan omdat wij geloven dat we ongelooflijk veel zegeningen krijgen van onze Hemelse Vader en dat geluk willen we graag met zo veel mogelijk mensen delen. Ik heb veel bewondering voor onze zendelingen. Twee jaar van je leven in dienst stellen van God is een fantastische ervaring. Ze bouwen daarmee een fundament voor de rest van hun leven. Ik mis die ervaring, maar ik zal dat over 15 jaar goedmaken. Dan wil ik ook nog een aantal van mijn beste jaren, voor ik te oud word, ten dienste van onze kerk stellen en ergens gaan helpen in het zendingswerk. Hopelijk ben ik tegen dan één van de 100.000. **Categorieën:** Geloof **Tags:** cijfers, infographic, zendingswerk --- ### [Leesschema Boek van Mormon](https://geenszins.info/leesschema-boek-van-mormon/) **Published:** augustus 1, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Het blijft een constante uitdaging om met het gezin samen het Boek van Mormon te lezen. Dat is een uitdaging die ons gegeven wordt door onze leiders, maar ik weet ook dat het voor veel gezinnen telkens zoeken is hoe ze het kunnen inplannen. Verschillende zendelingen hebben me al toevertrouwd dat ze soms pas *echt* het Boek van Mormon ontdekken tijdens hun zending. Die geruststelling dat we met ons gezin geen vreemde eend in de bijt zijn, neemt niet weg dat ik echt mijn best wil doen en manieren zoek om iedereen aan te zetten om te lezen. [![Boek van Mormon leesschema](https://geenszins.info/media/2013/08/bvm-readingchart-231x300.png)](https://geenszins.info/media/2013/08/bvm-readingchart.png)Sinds vandaag hebben we daarom een uitdaging in het leven geroepen. Aan de hand van dit leesschema lees ik samen met de kinderen en kunnen er bloemblaadjes gekleurd worden. Telkens als er een bloem gekleurd is, mogen de kinderen iets speciaal kiezen om samen met papa te doen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** boek van mormon, schriften --- ### [Een les over zendingswerk zonder woorden](https://geenszins.info/een-les-over-zendingswerk-zonder-woorden/) **Published:** juli 22, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Als zendingsleider in de gemeente Gent, interesseer ik me altijd voor goede voorbeelden van hoe je zendingswerk kan doen. Ik heb persoonlijk altijd de voorkeur door op een *zachte* manier te werk te gaan. Op deuren gaan kloppen is niet (meer) van deze tijd; we kunnen een veel beter voorbeeld zijn door gewoon echt als christen te leven. In dit filmpje zie je enkele prachtige voorbeelden, die zo sprekend zijn dat je geen woorden nodig hebt: **Categorieën:** Geloof **Tags:** zendingswerk --- ### [De kracht van symboliek](https://geenszins.info/de-kracht-van-symboliek/) **Published:** mei 10, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Ik kan men geen religie indenken zonder symboliek. Wie immers gelooft in een almachtige God, moet meteen erkennen dat wij als mens niet de capaciteiten beschikken om alle mysteries van de hemelen te ontrafelen en te begrijpen. De wegen van Hemelse Vader zijn hoger dan onze wegen ([Jesaja 55:8-9](http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=Jes+55%3A8%969&id16=1&l=nl&set=10)). Symboliek moet ons helpen dingen te begrijpen die anders moeilijk in woorden te vatten zijn. Parabels zijn een prachtig voorbeeld. Ook de verordeningen in onze kerk zijn dat. Ter info, verordeningen is een beetje Mormon lingo. In de katholieke kerk zou je dat sacramenten noemen. Symboliek heeft ook de pracht in zich om veel dingen tegelijk uit te beelden, maar tevens het gevaar om niet alles te zien zoals het moet. Ik zat recent met een vraag omtrent de symboliek van de doop. Mormonen houden vast aan de doop door volledige onderdompeling door water. Als dopeling ben je, net als de doper trouwens, volledig in het wit gekleed en wordt je helemaal onder water gebracht en terug naar boven gehaald. Dit wordt trouwens door twee priesterschapsdragers die als getuigen optreden, gecontroleerd. Als er ook maar 1 haarspriet boven komt drijven, moet de doop opnieuw gedaan worden. Sommige andere religies dopen met veel minder water. De katholieke kerk bijvoorbeeld giet een beetje water over het hoofd van de baby of besprenkelt de baby. Ter info, ook wat betreft de leeftijd verschillen mormonen grondig van mening met anderen. Wij dopen pas op achtjarige leeftijd omdat wij geloven dat een mens enkel bevrijd moet worden van zijn eigen zonden en niet die van Adam en andere voorouders. Bijgevolg kan je ook maar zondigen als je op de leeftijd bent dat je voldoende onderscheidingsvermogen hebt tussen goed en kwaad. Anders moet je aanvaarden dat een baby die plots sterft voor zijn doop, niks verkeerd heeft gedaan en toch zijn eeuwig leven in het vagevuur moet doorbrengen. Waar is dan de rechtvaardigheid van God en de verlossende verzoening van Jezus Christus? Maar terug naar de symboliek over de doop. Ik stelde me plots de vraag waarom de volledige onderdompeling het enige correcte was en besprenkeling zo fout? Ook in andere verordeningen in onze Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen wordt er wel symbolisch gewassen. Waarom moet bij een doop dan toch perse alles nat worden? Met die vraag heb ik mij in gebed tot Hemelse Vader gewend, met de belofte indachtig “vraag en gij zult ontvangen” ([Leer en Verbonden 4:7](http://www.lds.org/scriptures/dc-testament/dc/4?lang=nld)). Wederom heb ik de getuigenis gekregen dat deze belofte klopt als je oprecht vraagt. Niet in een hemels gedonder en openklievende wolken, wel in de ingeving om de vraag aan een bepaald persoon te stellen die dagelijks als dienaar van de Heer werkzaam is, met name onze tempelpresident. En hij heeft me inderdaad onderwezen terwijl ik duidelijk de Heilige Geest voelde bevestigen dat dit een dienaar van God was die gezonden was om het gevraagde antwoord te geven. Het antwoord is eigenlijk simpel. De doop is symboliek, maar niet zozeer voor het weg wassen van onze zonden. Als je het als wassen bekijkt, dan zou de symboliek met besprenkelen ook als voldoende kunnen beschouwd worden. Maar als je de Schriften er op naslaat, merk je dat je moet wedergeboren worden ([Alma 7:14](http://www.lds.org/scriptures/bofm/alma/7.14?lang=nld)). Je kan niet opnieuw geboren worden, als je niet eerst sterft en begraven wordt. De doop door onderdompeling is dus symboliek voor begraven worden en opnieuw verrijzen. Maar aangezien het nogal lastig is om een put te graven, daar gaan in te liggen, een pak zand over je te krijgen en je er dan terug uit te graven, is het symbolisch begraven worden in water en terug naar boven komen, een prachtige symboliek. Tegelijk is het gebruik van water uiteraard ook het symbool voor je zonden die weggewassen worden. In [Johannes 3:5](http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=Joh+3%3A3-7&id16=1&l=nl&set=10) staat het heel duidelijk als opdracht gegeven: “*tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan.*” Ik ben dus blij dat mijn gebed beantwoord werd en ik nu veel meer nadenk over de kracht van symbolen. Het helpt me een pak dingen weer eens anders te bekijken. **Categorieën:** Geloof **Tags:** doop, geloof, symboliek --- ### [Een week in de tempel](https://geenszins.info/een-week-in-de-tempel/) **Published:** april 19, 2013 **Author:** David Geens **Content:** [![Stockholm Zweden Tempel](https://geenszins.info/media/2013/04/stockholm-lds-tempel-300x225.jpg)](https://geenszins.info/media/2013/04/stockholm-lds-tempel.jpg)Deze week hebben Isabel en ik doorgebracht in de Stockholm tempel. Dat is niet de dichtstbijzijnde; normaal gaan we naar de tempel in Den Haag. Of beter gezegd in Zoetermeer, want de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen heeft een norm gezet over hoe ze hun tempels namen geven. Ze krijgen altijd de naam van de dichtstbijzijnde grote stad. Dus hoewel “onze” tempel in Zoetermeer gevestigd is, noemt hij officieel de Den Haag Nederland Tempel. Idem dus voor Stockholm: de tempel ligt daar zo’n 20 km van het centrum van Stockholm in Västerhaningen. Maar goed, waarom naar de Stockholm tempel. In de eerste plaats omdat Isabel van Zweden houdt en ze haar dus voorgenomen had om die tempel als tweede tempel te bezoeken. Maar ook omdat de tempel in Zweden een gastverblijf heeft, wat dus handig is om een aantal dagen aaneensluitend te gaan. Ik kan dacht echt aanbevelen aan alle leden om eens een midweek of alvast enkele dagen uit te trekken en naar een tempel te gaan met bijhorend gastenverblijf. Wij hebben alleszins niet de toerist uitgehangen, maar uiteraard kan je dat ook doen. Bijvoorbeeld in de voormiddag tempelwerk en ik de namiddag de stad bezoeken. Wij hebben echter telkens vanaf de eerste tot de laatste sessie tempelwerk verricht. Dat is enorm verrijkend, zo heelder dagen in de tempel doorbrengen. **Waarom zijn tempels speciaal?** Voor mijn niet-Mormoonse vrienden een woordje uitleg waarom en wat tempels zo speciaal maakt voor ons. Onze normale zondagsvieringen (het avondmaal en de zondagsschool) gaan door in een kerkgebouw. Dat zijn normale gebouwen. Aan sommige daarvan zie je niet eens dat het kerk is. In onze kerken is iedereen welkom: lid of geen lid, je bent altijd van harte welkom op onze activiteiten. Ja, vaak is er meer dan alleen maar ’s zondags iets te doen omdat Mormonen een sterk gemeenschapsleven hebben, vaak in leeftijdsverband. De tempels daarentegen zijn niet publiek toegankelijk. Ze zijn het huis van de Heer en in Zijn huis mag niks onreins binnen gaan. Je moet dus een tempelwaardig lid zijn. Inderdaad, het volstaat niet om lid te zijn van onze kerk. Je moet al minstens een jaar lid zijn en voldoen aan de belangrijke geboden van God, zoals de wet van kuisheid, de wet van tienden, het woord van wijsheid, getrouw het avondmaal nemen enz… Er wordt vaak gezegd dat we geheimzinnig doen over onze tempels. Ja, het klopt dat we niet publiek vertellen hoe het daarbinnen er concreet aan toe gaat. Niet omdat het geheim is, maar wel omdat dat wat daar gebeurt voor ons, Mormonen, enorm heilig is en we onszelf voorhouden dat we over zulke heilige dingen alleen praten op heilige grond, in de tempel zelf dus. Maar op zich is er niks geheimzinnig aan. In de tempel gaan we verbonden aan met de Heer. Een verbond is een heilig contract tussen de Heer en onszelf. Op zich beloven we daar niks anders dan wat we sowieso al weten wat de geboden zijn, maar daar nemen we het echt op ons met een diepe, heilige belofte op een zeer heilige manier. Het is ook niet dat het een geheim is hoe een tempel er van binnen uitziet. Je vindt tal van foto’s op het internet. Sommige tempels hebben bezoekerscentra waar je meer info vindt over hoe een tempel er uit ziet. En het is een Mormoonse gewoonte dat als er een nieuwe tempel gebouwd is, dat de weken voor de inwijding er opendeurdagen georganiseerd worden waarbij iedereen een geleid bezoek kan krijgen. **Werken voor de doden** En de verordeningen voor de doden dan? Ook niks geheimzinnig aan, maar soms moeilijk te begrijpen zonder een woordje uitleg en vaak misbruikt door tegenstanders van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Op zich is het eigenlijk heel simpel. Mormonen geloven dat er verschillende gradaties zijn in de hemel (om het in één zin en kort door de bocht uit te leggen), afhankelijk van hoe je geleefd hebt. En uiteraard is de hoogste graad enkel voor diegene die zich aan alle geboden van onze Hemelse Vader hebben gehouden. Die geboden omvatten oa dat je je laat dopen in de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en dat je ook de verordeningen in de tempel hebt volbracht. Op zich niks vreemd aan, zeg je dan. Iedere kerk zal uiteraard zeggen dat je de rituelen van hun eigen kerk moet uitvoeren. Da’s maar logisch, vind ik zelf. Maar wat doe je dan met al die mensen die nooit de kans hebben gekregen om de kerk te leren kennen of zelfs maar gehoord te hebben van het evangelie van Jezus Christus? Mensen die vroeger geleefd hebben voor de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen gesticht was of mensen die in gebieden wonen waar geen zendelingen zijn? Zijn die dan verdoemd? Ik heb al gelezen van een koppel gelovige katholieken die te oren kregen nadat hun drie dagen oude zoontje plots stierf, dat de ziel van die jongen eeuwig in het vagevuur zou verblijven omdat hij niet gedoopt was. (Noot terzijde: wij geloven dat een kind tot de leeftijd van toerekeningsvatbaarheid – meestal acht jaar – niet bewust kan zondigen en dus ook de doop der bekering niet nodig heeft.) Hoe rijm je dat met een liefhebbende rechtvaardige God? Hij is alleen maar rechtvaardig als hij van iedereen hetzelfde verwacht, dus ja, iedereen moet gedoopt worden op de juiste manier en alle andere verplichtingen voldoen. Maar het zou eveneens onrechtvaardig zijn, moest dat alle anderen verdoemen gewoon omdat ze de kans niet hebben gekregen. Wij geloven dat God aan beide zaken kan voldoen: iedereen lief hebben en toch rechtvaardig zijn in het volgen van Zijn eigen wetten. Daarom verrichten Mormonen verordeningen voor de doden. Ik weet dat vele andere kerken ons daar op aan vallen en daar tal van redenen voor aanhalen. Net zo goed halen wij ook argumenten uit de Schriften, maar voor ons telt de openbaringen die de profeten hierover hebben ontvangen. Moesten we per slot van rekening in niks verschillen van andere kerken, dan hadden we geen aparte religie nodig, niet? **Super rustig** Voor mij is de tempel een plek waar ik enorm dicht bij God kan zijn. Het is er enorm rustig, je bent er echt helemaal van de wereld weg, fysiek en spiritueel. Anderen zullen het een vorm van meditatie noemen, maar ik voel daar echt veel beter de communicatie stromen tussen mij en mijn Hemelse Vader. Ik heb het ooit mooi als volgt horen omschrijven en het beschrijft hoe het aanvoelt: als je buiten loopt, zijn er wolken. Af en toe zijn er opklaringen waardoor je de hemel kan zien. In de tempel is er echter altijd een opening in het wolkendek en kan je dus vrij de hemel inkijken. Ik heb echt genoten van deze week en dit is zeker voor herhaling vatbaar. De rust en het gevoel zo dicht bij God te kunnen zijn, zo intens te kunnen bidden, geeft me een pak energie om er weer tegenaan te kunnen. **Categorieën:** Geloof **Tags:** mormonen, tempel, verordeningen, zweden --- ### [Durven adverteren](https://geenszins.info/durven-adverteren/) **Published:** april 8, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Een paar weken geleden was ik in London en heb ik op een avond naar de musical “The book of Mormon” gaan kijken. Voor wie [daarover meer wil weten](http://en.wikipedia.org/wiki/The_Book_of_Mormon_(musical)): het is een satirisch stuk van de makers van South Park. Wat ik bijzonder vond, was dat de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Engeland budget had vrijgemaakt om te adverteren in het programmaboekje. Slogans zoals “the book is always better” en “you’ve seen the show, now read the book” sierden mooie advertenties. Ik ben er van overtuigd dat er mensen zijn die na een gezellige avond en een paar schaterlachpartijen toch vragen hadden over waar wij in geloven. Goed dat ze dan onmiddellijk de weg gewezen werden naar www.mormon.org. Ik heb nog diezelfde avond tegen Isabel gezegd dat als ik missiepresident zou zijn in Engeland, ik elke avond een paar elders liet rondzwerven bij het Prince of Whales Theatre. Blijkbaar heeft de kerk in Engeland begrepen dat er behoorlijk wat kansen te grijpen zijn mits goede advertenties. Want vandaag zag ik een reportage dat de advertentiecampagne nog verder werd uitgebreid: Ik vind dit dus schitterend. Ik ben er van overtuigd dat op die manier vele mensen een eerste keer in aanraking komen met ons geloof. Een aantal zal zelf op zoek gaan naar meer informatie, maar het zal zeker ook gewoon het werk van de zendelingen vergemakkelijken. Ik kan dus enkel maar hopen dat we in Vlaanderen en Nederland ook budget krijgen om iets gelijkaardig te doen. En in afwachting kan ik jullie alleen maar aanraden eens een kijkje te nemen op [www.mormoon.org](http://www.mormoon.org). **Categorieën:** Geloof **Tags:** adverteren, marketing, mormonen --- ### [Mormonen zijn overal](https://geenszins.info/mormonen-zijn-overal-2/) **Published:** maart 28, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag heb ik iets grappig meegemaakt. We zijn met Nucleus bezig om een nieuwe website te maken. We hadden vandaag een meeting met de projectmanager en chief developper van onze website bouwer. Dezelfde project manager werkt ook aan de site van Dagmar Buysse. Zijn naam kwam ter sprake toen we de planning bespraken en merkten dat beide projecten in dezelfde week vielen. Toen vertelde de project manager dat hij een “merkwaardig relatiegeschenk” had gekregen. Dagmar had me al verteld dat hij een Boek van Mormon had gegeven, dus ik reageerde meteen “oh, da’s niet raar, ik kan er u ook één geven”. De verbazing was duidelijk bij onze gesprekpartners. “O, u bent dus ook Mormoon”. Op dat moment kwam Kevin binnen en zei “ja, en ik ook”. Funny, je zag zo hun gezicht van “wow, die Mormonen zijn echt overal”. Maar het superleuke aan de ervaring was, dat de developper wel wilde weten waar dat Boek van Mormon over gaat, en we hebben hem dus een exemplaar meegegeven. Zo zie je maar dat je niet met velen moet zijn, om toch een degelijke indruk te maken. Mormonen hebben een duidelijke grotere invloedscirkel dan je zou kunnen vermoeden. **Categorieën:** Geloof **Tags:** mormonen --- ### [Geloofsbelijdenis van een ondernemer](https://geenszins.info/geloofsbelijdenis-van-een-ondernemer/) **Published:** maart 16, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag verscheen in De Tijd een stuk over ondernemen en geloof. Afgelopen week lanceerde de reporter een oproep op Twitter en hoewel ik hem zelf niet gezien had, hadden een aantal Tweeps er op gereageerd, mij kennende als ondernemer én gelovige. Dit artikel is het resultaat van het gesprek dat we nadien hadden. [![](https://geenszins.info/media/2013/03/20130316-detijd-1024x1000.jpg "Geloofsbelijdenis van een ondernemer")](https://geenszins.info/media/2013/03/20130316-detijd.jpg) **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, pers --- ### [Arme Rocco](https://geenszins.info/arme-rocco/) **Published:** februari 10, 2013 **Author:** David Geens **Content:** Ik had dit weekend medelijden met Rocco Granata. In Het Laatste Nieuws was er een interview, waarin hij het onder andere had over zijn geloof en een goeie vriend: “Ik moet pater Vanderdonckt vernoemen. Hij was jezuïet in het Xaveriuscollege en ooit leraar Latijn van mijn zoon Sam. Hij werd een soort geestelijke vader voor mij. Ik hield van hem en nu hij overleden is, denk ik nog dagelijks aan hem. Met pater Vanderdonckt besprak ik de grote levensvragen. Over God, de miserie in het leven, het goede en het slechte. Waarom zet God mensen met een handicap op de wereld? De pater liet me soms uren aan een stuk praten, zonder mij te onderbreken. Op het einde zei hij: ‘Dat is het mysterie van het leven, Rocco’.” Ik vind het spijtig dat iemand zo’n belangrijke vraag heeft en dan met een kluitje in het riet gestuurd wordt als “mysterie van het leven”. Het is geen mysterie, er is duidelijk een antwoord gegeven op die vraag door God himself via zijn profeten. Het is een typisch verschijnsel van de eeuwenlange katholieke invloed dat zulke vragen onbeantwoord moesten blijven. Ik vraag me soms af of de katholieke kerk het antwoord echt niet wist of dat ze het volk dom wilden houden. Voor wie nog met die vraag zit, kan ik vanuit mijn persoonlijke ervaring het proberen uit te leggen. Het heeft allemaal verband met het grote Plan van Zaligheid, ook wel Heilsplan genoemd. We zijn hier allemaal op aarde, om bij te leren. We hebben pakken te leren, om kunnen terug te keren naar onze Hemelse Vader en eeuwig te leven. Als we echt ons best doen en veel bijleren, kunnen we echte erfgenamen worden van onze Hemelse Vader. Hoe kunnen we echter iets bijleren als we geen tegenslagen kennen? Als ons leven altijd van een leien dakje zou lopen, waarom zouden we dan nog veel moeite doen. Is een mens niet gewoon om het meest bij te leren wanneer iets niet lukt? Zo is het dus ook met tegenspoed. God drukt niet op een knopje “tegenspoed” om ons ongeluk te bezorgen. Wie het zo voorstelt, is al helemaal fout. Maar de vraag “waarom laat God zoiets gebeuren”, is een terechte vraag, want God zorgt dan wel niet voor ongeluk, Hij laat het wel gebeuren. Zo dus ook met bijvoorbeeld gehandicapte kinderen. Als vader van twee autistische kinderen heb ik me vroeger die vraag ook vaak gesteld “waarom, God, waarom?”. Maar sinds ik mormoon ben en het Heilsplan begrepen heb, snap ik ook het antwoord op die vraag. In mijn geval is het duidelijk dat ik vroeger niet zo zorgzaam was. Ik was wel begaan met het lot van anderen, maar ik werd letterlijk ongemakkelijk in de buurt van kinderen of behoeftigen. Ik was met plezier lid van Amnesty International, maar wist niet hoe me te gedragen rond gehandicapten. Door Laurens en Lucas in ons gezin te plaatsen,heeft Hij een grote tekortkoming in mijn karakter opgelost. Ik ben nu zachtaardiger geworden, behulpzamer en bewuster van de noden in onze wereld. Ik kan dus echt getuigen dat ik door die tegenslag regelmatig opnieuw dingen bij leer die ik in het hiernamaals zeker ga nodig hebben. En dat, mijn beste Rocco, is dus het antwoord: we hebben die tegenslag gewoon nodig. Da’s geen mysterie van het leven, dat is een duidelijk doel van ons eeuwig bestaan. **Categorieën:** Geloof **Tags:** getuigenis, heilsplan, tegenslag --- ### [Voor eeuwig bij mekaar](https://geenszins.info/voor-eeuwig-bij-mekaar/) **Published:** december 2, 2012 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2012/12/IMG_2642-300x200.jpg "Voor eeuwig aan mekaar verzegeld in de tempel")](https://geenszins.info/media/2012/12/IMG_2642.jpg)Op zaterdag 24 november was het de eerste zaterdag van ons tweede jaar lidmaatschap van de kerk. Een zaterdag die we reeds snel na onze doop hadden aangestipt in onze agenda. Een datum waar we met alle geestdrift naar toe gewerkt en geleefd hebben om waardig te zijn onze begiftiging te ontvangen. Het was een prachtig, geestrijk moment. De verbonden die we hebben kunnen sluiten in de tempel, hebben ons nog meer dan onze doop ondergedompeld en opnieuw laten geboren worden. Het moment dat we voor het eerst in de celestiale kamer kwamen, was als echt thuis komen. We voelden een rust en vrede die je nergens anders vindt. Zo dicht bij de Heer zijn, laat je echt voelen dat je deel uitmaakt van een groots plan. Voor ons wat die zaterdag deel 1 van een dubbel tempelweekend, als opener naar ons ultieme doel: ons tempelhuwelijk. Zelfs als dit de enige zegen zou zijn die we zouden ontvangen, dan nog was het de verandering in onze leven waard. Dit is voor ons de kers op de taart van het geluk dat we gevonden hebben in de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Het feit dat we nu voor eeuwig aan mekaar verbonden zijn, geeft een vrede in onze ziel, waardoor we beter bestand zijn tegen de beproevingen die we meemaken en nog zullen meemaken. We weten dat als we volhouden, dat we uiteindelijk in een hemelse rust en vrede weer samenkomen, bevrijd van alle ellende, smart en pijn. We weten dat we daar onze kinderen zullen leren kennen zoals ze echt zijn, in hun volheid, zonder de beperkingen die ze hier op aarde hebben. We zijn blij dat na een jaar van leren en de gestage verandering van ons hart, dat we klaar waren voor deze stap. Voor ons markeerde dit het einde van het begin. We weten dat nu de rest van ons leven begonnen is, met een nieuw fundament. Vanaf hier kunnen we steen per steen ons nieuwe huis opbouwen, als volwaardig lid van de kerk. We voelen ons nog dichter bij onze Hemelse Vader door de beloften die in de zegens zijn uitgesproken, als wij ons aan onze verplichtingen houden. Onze voorbereiding is nu af, nu zijn we klaar voor het echte werk. Met de wetenschap dat we altijd in de tempel terecht kunnen om eens lekker dicht bij onze Hemelse Vader op de schoot te kruipen, voor troost of goede raad. Of gewoon voor de gezelligheid van een groot, eeuwigdurend gezin. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, huwelijk, mormonisme, tempel --- ### [Radio 2: mormonen in Knesselare](https://geenszins.info/radio-2-mormonen-in-knesselare/) **Published:** november 7, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Gisteren bracht [Radio 2 Oost-Vlaanderen](http://www.radio2.be) in Avondpost een stukje over Isabel en mij en onze beleving van ons geloof. En natuurlijk over Mitt Romney. **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, pers, radio2 --- ### [De Morgen: bij de Mormonen is Romney geen thema](https://geenszins.info/de-morgen-bij-de-mormonen-is-romney-geen-thema/) **Published:** november 6, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Vandaag verscheen in De Morgen een artikel over de Mormonen. De reporter was op bezoek in onze unit in Gent en sprak enkele van onze vrienden. [![](https://geenszins.info/media/2012/11/demorgen20121106-1024x763.jpg "De Morgen: bij de Mormonen is Romney geen thema")](https://geenszins.info/media/2012/11/DeMorgen_20121106_p30_272109163.pdf) **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, mormonen, pers --- ### [In Het Laatste Nieuws: Mooi zo](https://geenszins.info/in-het-laatste-nieuws-mooi-zo/) **Published:** september 8, 2012 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2012/09/mooizo.jpg "Proficiat Wim Oosterlinck")](https://geenszins.info/media/2012/09/mooizo.jpg) **Categorieën:** Opinie en ideeën **Tags:** HLN, mening --- ### [Wetenschap en geloof zijn niet tegengesteld](https://geenszins.info/wetenschap-en-geloof-zijn-niet-tegengesteld/) **Published:** juli 22, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Terwijl we op vakantie waren in Zweden, hebben we een fantastisch plekje gevonden aan het Vänermeer. [![](https://geenszins.info/media/2012/07/IMG_1477-300x200.jpg "Mooiste plekje aan het Vänermeer")](https://geenszins.info/media/2012/07/IMG_1477.jpg)We waren gestopt op een camping die al kilometers diep in het bos lag en van daar uit hebben we nog een half uur gewandeld. Toen kwamen we aan dit plekje, waar wat afgebrokkelde rotsen een klein rotsstrandje aan het meer hadden gevormd. Nadat de kinderen enkele stenen in het water gegooid hadden, vroeg ik hen te gaan zitten en gewoon stil te zijn en goed te luisteren. Die stilte daar was indrukwekkend. Enkel het klotsen van het water kon je horen. Geen enkel menselijk geluid, geen vogel die floot, geen zoemende bijen… Het was wonderbaarlijk hoe stil het daar was. Het was een heiligende ervaring. Ik heb daar dan na enkele minuten samen met mijn twee jongens gebeden, uit dankbaarheid voor zoveel schoons. Het drukte mij nog eens op het feit dat al wie mij zegt “hoe kan een intelligent iemand nu geloven” het wat mij betreft bij het verkeerde eind heeft. Voor mij is door de wetenschap pas duidelijk hoe goed alles in mekaar zit. Ik heb altijd al volgend verhaal voorgehouden: Bezoek een mooi gebouw, bv een kathedraal uit de middeleeuwen of zo en bekijk hoe vernuftig die in mekaar is gestoken. Zou iemand kunnen geloven dat ooit een berg stenen die men daar neergelegd heeft door toeval dat gebouw heeft gevormd? Neen, natuurlijk niet, zegt iedereen. OK, volgende vraag dan: is men dan gewoon een berg stenen beginnen neer te leggen door een pak metsers bij mekaar te zetten die maar wat toevallig probeerden? Wederom neen… Er is duidelijk een architect nodig om zoiets moois te bereiken. Voila, daar heb je je antwoord. Hoe meer de wetenschap ontdekt, des te duidelijker wordt het voor mij dat we gerust kunnen spreken van een intelligent ontwerp. Of zoals Ouderling Russell M. Nelsen het al zei: Kan een explosie in een drukkerij een woordenboek produceren? Daardoor moest ik op dat plekje aan volgende schrifttekst denken ([Alma 30:44](http://scriptures.lds.org/nl/alma/30/44#44)): > Alle dingen wijzen erop dat er een God is; ja, zelfs de aarde, en alle dingen op het oppervlak daarvan, ja, en haar beweging, ja, en ook alle planeten die zich bewegen in hun vaste orde, getuigen dat er een oppermachtige Schepper is. Ik zeg het vaak tegen vrienden die me vragen waarom ik geloof: “Kijk rondom je heen en je ziet de bewijzen dat God bestaat.” Meestal leidt dat tot discussie van “ik geloof enkel wat ik zie”, maar dat is dus bullshit, zelfs voor wetenschappers. Kijk maar naar het begin van deze maand en de grote vreugde bij de fysici omtrent de *ontdekking* van het Higss boson. Je moet alle berichtgeving daarom eens aandachtig lezen en nagaan wat de wetenschappers echt zeggen… Ze zien resultaten in hun data die de gevolgen zijn van het verval van een deeltje dat mogelijk het verval is van het beroemde [godsdeeltje](http://www.demorgen.be/dm/nl/992/Wetenschap/article/detail/1465669/2012/07/05/Hoe-komt-het-Higgs-boson-aan-zijn-goddelijke-bijnaam.dhtml) (ik vind die naam zelf ongelukkig gekozen trouwens). Het deeltje zelf ziet men niet, men ziet dingen die afgeleid kunnen worden. Er is zelfs een kans van 1 op 3,5 miljoen dat hun conclusie verkeerd is. Als het dus voor de meest elementaire wetenschappers aanvaardbaar is om uit gevolgen opnieuw door deductie het bestaan van een elementair deeltje te besluiten, waarom is dit dan on-wetenschappelijk in ons dagelijks bestaan? Voor mij is het dus wetenschappelijk aanvaardbaar om een bewijs door deductie te gebruiken en zo ben ik zelf tot het besluit gekomen dat God bestaat. Dat plekje in Zweden deed me er nog eens aan denken en ik ben er onze Hemelse Vader dankbaar voor dat Hij me zo intens liet genieten van die *wetenschap* (sic). **Categorieën:** Geloof **Tags:** geloof, schriften, wetenschap --- ### [Wij zijn geen idioten](https://geenszins.info/wij-zijn-geen-idioten/) **Published:** juli 5, 2012 **Author:** David Geens **Content:** Een paar weken geleden verscheen in het magazine bij De Standaard een uitgebreid artikel over Mormonen in Vlaanderen. Als nog niet zo lang gedoopt lid van de kerk werd ik ook gevraagd om te getuigen waarom ik lid geworden ben. Het interview duurde anderhalf uur, in de tekst is maar een kort stukje opgenomen. Maar het is een mooi artikel waarin de journalist terecht woord en wederwoord aan bod laat komen. Voor wie het wil lezen: je kan het [hier](https://geenszins.info/media/2012/07/standaard-20120616.pdf "Wij zijn geen idioten: mormonen in Vlaanderen") downloaden. **Categorieën:** Geloof **Tags:** mormonen, pers --- ### [Slaap zacht, mijn appelke](https://geenszins.info/slaap-zacht-mijn-appelke/) **Published:** januari 31, 2011 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2011/01/SleepingTiggerGoodNight_CC-vi3-300x240.jpg "Slaap zacht, mijn appelke")](https://geenszins.info/media/2011/01/SleepingTiggerGoodNight_CC-vi3.jpg)Donderslag bij heldere hemel… Nog nooit heb ik zo dat spreekwoord zo intens gevoeld als vandaag. Vol verwachting (sic) naar de gynaecoloog vandaag, blij om nog eens een glimp van ons appelke te zien. En na twee seconden zegt die dokter “ik vrees dat ik slecht nieuws heb”. En dan zie je het zelf: waar je een klein flikkerlichtje moet zien, zie je nu niks meer. Heel stilletjes zie je de contouren van je kindje en dringt het langzaam tot je door dat het er niet meer is. Om God weet welke reden, is het als een zuchtje van de wind weggegaan. Je moet dan met de dokter nog praktische zaken afspreken omtrent de curetage, allerlei afspraken die verzet moeten worden om bij je vrouw te kunnen zijn en dan nog naar huis en het slechte nieuws aan Lucas vertellen. Laurens weet het nog niet, die is vanavond op internaat. Lucas is bij oma gaan slapen omdat papa en mama morgen vroeg moeten vertrekken naar het ziekenhuis. Voor hem is broer of zus nu een wolkje aan de hemel. Bij het slapen gaan zei Lucas tegen zijn knuffel dat die niet bang moest zijn, dat morgen weer alles normaal zal zijn. Ik wou dat ik dat ook kon zeggen. Dit is de tweede miskraam op een half jaar tijd. Nu, in de stilte van ons huis, vraag ik me tussen mijn zilte tranen af of ik egoïstisch ben als ik probeer rationeel te overwegen of de natuur ons duidelijk maakt dat we te oud zijn geworden of dat ik koppig wil volharden. Ik weet het niet, tijd brengt raad, zegt men… Ik weet nu alleen dat ik mijn baby’tje keihard mis, dat ik het nooit zal kunnen vasthouden en knuffelen. Ik mis je appelke, voor altijd… **Categorieën:** Familie **Tags:** appelke --- ### [Het eerste popje voor appelke](https://geenszins.info/het-eerste-popje-voor-appelke/) **Published:** januari 30, 2011 **Author:** David Geens **Content:** In Het Laatste Nieuws stond recent nog [een artikel](http://www.hln.be/hln/nl/38/Je-Kinderen/article/detail/1214471/2011/01/28/Studie-papa-speelt-beter-met-kind-en-laat-zorg-aan-mama-over.dhtml) dat papa’s beter spelen met hun kinderen dan er voor te zorgen. [![](https://geenszins.info/media/2011/01/eerste-popje-240x300.jpg "eerste popje voor appelke")](https://geenszins.info/media/2011/01/eerste-popje.jpg)Het eerste knuffeltje voor ons appelke Dat is in ons gezin zeker het geval en daarom wil ik als papa altijd het eerste stukje speelgoed, een knuffeltje, kopen voor ons kindjes. Aangezien ik geboren ben in het [jaar van de tijger](http://nl.wikipedia.org/wiki/Tijger_(astrologie)), maar ook omdat het altijd mijn lievelingsdier is geweest als kind, zoek ik altijd iets van [tijgetje](http://members.multimania.nl/agamdejager/hpbimg/tigger13.gif). Ik vond deze zo schattig. Lekker zacht, maar tegelijk iets om zowat te knuffelen en op te sabbelen… Ik kan al amper wachten om het bij in zijn bedje te leggen. **Categorieën:** Familie **Tags:** appelke, knuffel --- ### [Ons appelke is op komst](https://geenszins.info/ons-appelke-is-op-komst/) **Published:** januari 29, 2011 **Author:** David Geens **Content:** Inmiddels weten familie en vrienden het al wel, dus mag ik het publiekelijk zeggen: ik word nog eens papa. Alles alles goed gaat, komt onze nieuwe spruit zo rond de derde september. Ik ga niet ontkennen dat ik stiekem hoop op een dochter, maar drie jongens moet ook wel leuk zijn. Het zal in ieder geval spannen afwachten worden. We hebben gekozen voor de codenaam “appelke”: we zochten iets geslachtsneutraal en aangezien we hier tegenwoordig allemaal op macbooks, iphone, ipads en zo werken, leek appelke wel een leuke keuze. [![](https://geenszins.info/media/2011/01/appelke-7-weken-2-300x225.jpg "Ons appelke 7 weken")](https://geenszins.info/media/2011/01/appelke-7-weken-2.jpg)Anderhalve week geleden hadden we onze eerste echo. Toch altijd bijzonder om je babytje zo voor de eerste keer te zien. Leuk om dat hartje al te zien kloppen. Zo klein, 11.2 mm en toch is dat al echt leven. Laat anderen maar zeggen dat dit nog geen levend wezentje is, voor mij is het dat wel. Net zoals de vorige keer dachten we dat Isabel al iets verder was, maar de meting is daarin heel exact: 7 weken en 2 dagen met een maximale speling van 4 dagen. Dus 3 september is nu de officiële ETA. De zoektocht naar namen kan beginnen. En ik begin al stiekem wat spulletjes te zoeken, want dat vind ik zo schattig. **Categorieën:** Familie **Tags:** appelke --- ### [Schitter als een kleine ster, mijn liefje](https://geenszins.info/schitter-als-een-kleine-ster-mijn-liefje/) **Published:** september 27, 2010 **Author:** David Geens **Content:** Vreugde en verdriet kunnen zo kort bij mekaar liggen. Amper twee weken geleden wisten we dat Isabel terug zwanger was, vorige week vertelden we het aan familie en vrienden en nu hebben we al afscheid moeten nemen van ons babytje. Gisteravond was er al een teken aan de wand, vanmorgen was er duidelijk iets mis en zijn we in allerijl naar het ziekenhuis gereden, waar de gynaecoloog al na een minuut wist te zeggen dat het om een miskraam ging en er niks te doen viel. De ganse dag zit ik hier al als een geslagen hond en vraag ik me vooral af “waarom?”. Heb ik iets fout gedaan? Een maand geleden vroeg ik God ons te zegenen met een nieuw zieltje, vorige week dankte ik Hem er voor en nu…? Is dit een straf voor iets? Mag ik boos zijn op God omdat hij boos is op ons? In ieder geval weet ik één ding: men mag zeggen wat men wil over abortus en ongeboren leven of al dan niet leven… Voor ons was dit kindje er al volledig en was het zieltje reeds welkom in ons gezin en daarom zal het al even erg gemist worden. Dit is de tweede keer dat het ons overkomt, ik weet dat het verdriet dus ergens een plaats zal vinden in mijn hartje, maar tegelijk is er ook weer een stukje van mezelf gestorven. Ik hoop dat je daarboven gelukkig bent, mijn kleine lieve … **Categorieën:** Familie **Tags:** verdriet --- ### [Rust zacht, bobonne](https://geenszins.info/rust-zacht-bobonne/) **Published:** juni 28, 2010 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2010/06/SN201035-225x300.jpg "Bobonne - Mariëtte Van Mechelen")](https://geenszins.info/media/2010/06/SN201035.jpg)Vannacht om 3u is mijn grootmoeder overleden. Ze is 86 jaar geworden. Ze sukkelde het laatste jaar met haar gezondheid. Een maand geleden kreeg ze een hersenbloeding. We hebben haar nog bezocht in het ziekenhuis en het was duidelijk dat haar leven achter haar lag. Het is beter zo voor haar, maar het zal hard zijn voor mijn peter, die nu alleen verder moet. Rust zacht Bobonne… **Categorieën:** Familie **Tags:** grootmoeder --- ### [Ons Plan kindje Casandra](https://geenszins.info/ons-plan-kindje-casandra/) **Published:** januari 23, 2010 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2010/01/cassandra-2009-01-226x300.jpg "Casandra Cachahuallpa")](https://geenszins.info/media/2010/01/cassandra-2009-01.jpg)Al meerdere malen dacht ik bij het lezen over Plan België er aan om ook een kindje te *adopteren*. Ik vind het op zich een goed idee: je helpt iemand echt persoonlijk, je kweekt er een band mee en helpt er tegelijk de lokale gemeenschap mee. Sommigen zullen het een *druppel op een hete plaat* noemen, maar ik vind dit toch aangrijpend. **Casandra** is niet een anoniem iemand. Ze heeft een naam en een gezicht. Ons gezinnetje is er heel blij mee. Laurens en Lucas snappen het natuurlijk niet toen we vanmorgen over *hun zusje* begonnen. Ik vond Laurens wel superlief toen hij na een kwartiertje kwam vragen of hij een bedje voor de nieuwe baby moest bouwen. Casandra is inmiddels twee jaar oud. Haar vader is landbouwer en haar moeder is huisvrouw. Ze leeft in Peru in de streek van [CCorca](http://maps.google.be/maps?f=q&source=s_q&hl=nl&geocode=&q=corca&sll=-13.52556,-71.987312&sspn=14.660555,28.54248&ie=UTF8&hq=&hnear=Corca,+Cuzco,+Peru&ll=-13.5903,-72.06295&spn=14.656647,28.54248&z=6), een gebied in de bergen (3100-4200 meter boven de zeespiegel). Het ligt op 15 kilometer van Cusco en er wonen 2900 inwoners. Ccorca is een landbouwgemeenschap waar de meeste jongeren uit wegtrekken naar de stad. De levensverwachting is er maar 55 jaar omwille van de harde levensomstandigheden. Momenteel is er enkel basisonderwijs, maar er is ook een privéschool met middelbaar onderwijs. Wie weet kan Casandra daar later naar toe. 25% van de mensen daar is ondervoed. 90% heeft geen elektriciteit en 36% heeft geen stromend [![](https://geenszins.info/media/2010/01/cassandra-2009-03-300x212.jpg "Casandra met haar moeder Lucia")](https://geenszins.info/media/2010/01/cassandra-2009-03.jpg)water in huis. Gelukkig woont Casandra in een stevig huisje waar water is. Ze heeft alle nodige vaccinaties gehad en is nog nooit ernstig ziek geweest. Gelukkig maar want veel medische zorg is er niet in de buurt. We gaan dit weekend een briefje schrijven. Niet te lang want uiteindelijk heeft Casandra er niet veel aan en moet de lokale Plan-verantwoordelijke het vertalen, maar Laurens en Lucas zullen zeker een tekening maken voor hun zusje. **Categorieën:** Familie **Tags:** casandra, hulp, plan belgië --- ### [Zo Leven Wij: de familie Geens in Het Laatste Nieuws](https://geenszins.info/zo-leven-wij-de-familie-geens-in-het-laatste-nieuws/) **Published:** januari 23, 2010 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/media/2010/01/zo-leven-wij-201x300.jpg "Zo Leven Wij: de familie Geens in Het Laatste Nieuws")](https://geenszins.info/media/2010/01/HLN-artikel-familie-geens.pdf)Een tijd geleden vroeg Joeri Seymortier ons of we bereid waren over ons gezin en manier van leven te getuigen in de reeks “Zo Leven Wij” in Het Laatste Nieuws. Dan licht men het dagelijks leven toe van een *doorsnee* Vlaams gezin. Het resultaat mag er zijn. Joeri heeft een mooie samenvatting gemaakt van een urenlang gesprek en de fotograaf heeft van de honderden foto’s ook wel de mooiste uitgezocht. Vorige week verschenen in de krant en voor wie het gemist heeft, die kan het volledige artikel “[Zo Leven Wij: de familie Geens in Het Laatste Nieuws](https://geenszins.info/media/2010/01/HLN-artikel-familie-geens.pdf)” lezen. **Categorieën:** Familie **Tags:** Familie, pers --- ## Pagina's ### [Home](https://geenszins.info/) **Published:** maart 1, 2017 **Author:** David Geens **Content:** # This is the home page content You can choose from several different content types to display here. This example shows the home page content displayed in this area. Whatever you put in the home page editor will automatically appear here. --- ### [Redelijk gelovig – bestel het boek](https://geenszins.info/redelijk-gelovig-bestel-het-boek/) **Published:** augustus 12, 2026 **Author:** David Geens **Content:** ![Front cover of a book featuring a clay Jesus figure in a white robe with a pink sash and bold red title 'REDELIJK GELOVIG' by David Geens.](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig-670x1024.webp) ## *Kun je vandaag nog in God geloven zonder je verstand aan de kapstok te hangen?* Ik dacht jarenlang van niet. Als IT-ondernemer en zelfverklaard nerd vertrouwde ik op data, logica en spreadsheets. Religie? Dat was voor mensen die ergens in geloofden omdat ze er nu eenmaal graag in wilden geloven. Tot ik merkte dat de werkelijkheid misschien ingewikkelder was dan dat. In *Redelijk gelovig* vertel ik hoe iemand die zichzelf jarenlang als ongelovig beschouwde uiteindelijk gelovig werd. Niet omdat ik mijn kritische verstand verloor, maar omdat ik steeds meer begon te twijfelen aan de vanzelfsprekendheid van mijn ongeloof. Dit is geen boek dat probeert te bewijzen dat God bestaat. Het is een boek over de vraag of geloven werkelijk zo onredelijk is als we soms denken. **224 pagina’s · €22,50 · gesigneerd exemplaar · €3 verzending binnen België en Nederland** [ BESTEL MIJN GESIGNEERDE EXEMPLAAR ](https://shop.geenszins.be/cart/53743205056851:1?checkout) Veilig afrekenen via Shopify · verzending binnen maximaal 3 werkdagen > David Geens is een fenomeen. Bisschop en toch gelovig. Zakelijk en toch zorgzaam voor ieder mens. Te verstandig om te zwichten voor de waan van de dag. En verstandig genoeg om er met mededogen naar te kijken. Lees dit boek! > > Rik Torfs, kerkjurist en voormalig rector van KU Leuven ## Misschien herken je dit Misschien geloof je niet, maar ben je ook niet helemaal tevreden met het simpele antwoord dat God, religie en spiritualiteit alleen maar restanten zijn uit een tijd waarin mensen nog niet beter wisten. Misschien heb je jezelf ooit vragen gesteld zoals: - Kan ik tegelijk rationeel én gelovig zijn? - Is er naast wat wetenschap kan meten nog iets anders? - Waarom blijven miljarden mensen doorheen de geschiedenis spreken over ervaringen van God? - Is geloof alleen een psychologisch mechanisme om met angst, dood en onzekerheid om te gaan? - Waarom verdwijnt religie niet, ondanks wetenschap, technologie en vooruitgang? En misschien nog fundamenteler: **wat als mijn overtuiging dat er niets is uiteindelijk óók een overtuiging is?** Dat waren vragen waarmee ik zelf steeds vaker geconfronteerd werd. ## Van overtuigd ongelovig naar gelovig Mijn zoektocht begon niet met een visioen of een spectaculaire bekering. Ze begon veel banaler: met gesprekken, met boeken, met vragen waarvoor mijn vertrouwde antwoorden plots minder vanzelfsprekend werden, met een ervaring in een kloostergang in Assisi en met mensen die ik ontmoette. Uiteindelijk kwamen daar ook gebeurtenissen bij die mijn leven grondig door elkaar schudden. Een hersenbloeding bracht me letterlijk dicht bij de grens van het leven. Verlies leerde me dat sommige vragen niet langer theoretisch blijven wanneer ze je eigen bestaan raken. Wat blijft er over wanneer je alles wegdenkt? Wat betekent bewustzijn? Waar komt onze ervaring van goed en kwaad vandaan? Waarom bestaat er überhaupt iets? Wat betekent liefde als ze niet alleen een verzameling chemische reacties is? En wat doen we met al die menselijke ervaringen die zich niet eenvoudig in een spreadsheet laten vatten? Ik heb daar geen sluitende antwoorden op gevonden, maar ik ontdekte wel iets anders: **geloof en rede zijn veel minder elkaars vijanden dan ik altijd had aangenomen.** [ BESTEL MIJN GESIGNEERDE EXEMPLAAR ](https://shop.geenszins.be/cart/53743205056851:1?checkout) ## Geen preek. Geen bekeringsboek. Laat me daar duidelijk over zijn. Ik ben vandaag gelovig. Ik ben lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en dien er als bisschop. Dat verberg ik niet. Maar *Redelijk gelovig* is geen poging om jou daarvan te overtuigen. Ik schrijf ook over de dingen waar ik het zelf moeilijk mee heb: over fouten die kerken maken, over twijfel, over vragen waarop ik geen antwoord heb en over de spanning tussen geloof, wetenschap en religieuze tradities. Geloven betekent voor mij niet dat alle vragen verdwijnen. Integendeel. Sommige vragen worden juist interessanter. Mijn bedoeling met dit boek is daarom niet: **‘Ik heb gelijk.’** Wel: **‘Misschien is geloof het opnieuw onderzoeken waard.’** [ BESTEL MIJN GESIGNEERDE EXEMPLAAR ](https://shop.geenszins.be/cart/53743205056851:1?checkout) ## Over de auteur Ik ben ondernemer, auteur en iemand die waarschijnlijk meer vragen stelt dan goed voor hem is. Ik bouw al meer dan dertig jaar bedrijven en technologie. Mijn professionele wereld draait rond software, data, logica en problemen oplossen. Juist daarom vond ik religie lange tijd moeilijk ernstig te nemen. Vandaag ben ik nog altijd dezelfde rationele nerd, alleen ben ik daarnaast gelovig geworden. Ik ben lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en dien als bisschop van een plaatselijke kerkgemeenschap. Die combinatie van ondernemerschap, technologie, rationaliteit en geloof zorgt regelmatig voor interessante gesprekken. Dit boek is daar eigenlijk één lang gesprek van. ## Praktische info - Aantal pagina’s: 224 - Uitgeverij: Ertsberg - Taal: Nederlands - Prijs: €22,50 - Gesigneerd exemplaar bij bestelling via deze pagina - Verzending: €3 binnen België en Nederland - Verzending binnen maximaal 3 werkdagen - E-book beschikbaar vanaf eind september 2026 ## Bestel het boek Bestel je *Redelijk gelovig* via deze pagina, dan krijg je een **gesigneerd exemplaar**, rechtstreeks van mij. Je hoeft niet eerst nog door een aparte productpagina: via onderstaande knop ga je meteen naar de afrekening. [ BESTEL REDELIJK GELOVIG — €22,50 ](https://shop.geenszins.be/cart/53743205056851:1?checkout) Gesigneerd exemplaar · veilig afrekenen via Shopify · €3 verzending binnen België en Nederland ## Veelgestelde vragen **Hoe snel krijg ik mijn bestelling?** Je bestelling wordt normaal binnen maximaal 3 werkdagen verzonden. **Wat kost verzending?** €3 binnen België en Nederland. **Is het boek ook interessant als ik niet gelovig ben?** Ja. Het boek gaat niet alleen over geloof, maar evenzeer over twijfel, rationaliteit, wetenschap, herstel na een hersenbloeding, verlies en de vraag wat blijft staan als je alles wegdenkt. **Probeert het boek mij te bekeren?** Nee. Ik vertel waarom ik zelf geloof en welke vragen mij daar gebracht hebben, maar ik verwacht niet dat de lezer tot dezelfde conclusie komt. **Is het boek alleen verkrijgbaar via deze pagina?** Nee. Het is ook verkrijgbaar via de boekhandel, Bol.com en Ertsberg. Alleen via deze pagina krijg je rechtstreeks van mij een gesigneerd exemplaar. --- ### [Boekvoorstelling ‘Redelijk gelovig’ – Sint-Niklaas](https://geenszins.info/boekvoorstelling-redelijk-gelovig-sint-niklaas/) **Published:** augustus 6, 2026 **Author:** David Geens **Content:** U bent van harte uitgenodigd op de boekvoorstelling van *[Redelijk gelovig](https://ertsberg.be/boek/redelijk-gelovig/)* door David Geens: een boek voor wie twijfelt, voor wie zoekt, voor wie altijd dacht dat geloof en verstand elkaar uitsluiten. Geens gaat in gesprek met **Rik Torfs** – kerkjurist en voormalig rector KULeuven – en **Jurgen Slembrouck** van de Vrijzinnige Dienst van UAntwerpen. We sluiten af met een drankje, boekverkoop en signeersessie. **Tickets zijn gratis, maar [reserveren](https://www.eventbrite.be/e/tickets-boekvoorstelling-redelijk-gelovig-door-david-geens-1993538820276?aff=oddtdtcreator) is aangeraden.** [**schrijf u gratis in**](https://www.eventbrite.be/e/tickets-boekvoorstelling-redelijk-gelovig-door-david-geens-1993538820276?aff=oddtdtcreator) [![Front cover of a book featuring a clay Jesus figure in a white robe with a pink sash and bold red title 'REDELIJK GELOVIG' by David Geens.](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2026/06/cover-3D-redelijk-gelovig-670x1024.webp)](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) ## Over het boek David Geens geloofde niet. Als IT-ondernemer en zelfverklaard nerd vertrouwde hij op data, logica en spreadsheets. Religie was iets voor mensen die hun verstand aan de kapstok hingen bij de kerkdeur. Tot hij het niet meer kon negeren. *Redelijk gelovig* neemt de lezer mee op een zoektocht die begint in een kloostergang in Assisi, door een bijna-doodervaring op intensieve zorg, en uitkomt bij een leven als bisschop van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen — ‘de mormonen’ in de volksmond. Niet als iemand die alle antwoorden heeft, maar als iemand die de goede vragen leerde stellen. [BESTEL HET gesigneerde BOEK](https://shop.geenszins.be/products/redelijk-gelovig) Dit is een boek voor wie twijfelt, voor wie zoekt, voor wie altijd dacht dat geloof en verstand elkaar uitsluiten. Geens bewijst het tegendeel — niet met preken, maar met eerlijkheid. Over de fouten van zijn kerk. Over de hersenbloeding die zijn leven hertekende. Over verlies, vriendschap en de vraag wat overblijft als je alles wegdenkt. Wetenschap en geloof zijn geen vijanden. Het zijn twee vensters op dezelfde waarheid. Je hoeft ze niet allebei open te zetten, maar dit boek laat zien wat je mist als je er één dichthoudt. > > David Geens is een fenomeen. Bisschop en toch gelovig. Zakelijk en toch zorgzaam voor ieder mens. Te verstandig om te zwichten voor de waan van de dag. En verstandig genoeg om er met mededogen naar te kijken. Lees dit boek! > > > > Rik Torfs ## Over de auteur David Geens (1974) is vader van twee zonen en echtgenoot van Isabel. Hij is een succesvolle ondernemer in de IT-sector en lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, in de volksmond ‘de Mormonen’, waar hij momenteel bisschop is van de wijk Sint-Niklaas. --- ### [Ik wil weten wat heiligen der laatste dagen geloven](https://geenszins.info/wat-geloven-mormonen/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Content:** ‘Mormonen’ spreken tot de verbeelding. Soms door zendelingen met een naamplaatje. Soms door Amerikaanse politiek. Soms door documentaires over Utah. Soms door verhalen over polygamie, tempels, speciale kleding of vreemde gebruiken. En soms gewoon omdat iemand in je omgeving lid blijkt te zijn van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en je denkt: wat geloven die mensen eigenlijk? Ik ben zelf lid van die kerk. In Vlaanderen worden we meestal nog altijd ‘mormonen’ genoemd, al gebruiken we zelf liever de volledige naam van de kerk, omdat Jezus Christus voor ons centraal staat. Niet Joseph Smith, niet Utah, niet een cultuur, niet een bijnaam, maar Jezus Christus. Dat betekent niet dat er niets bijzonders aan ons geloof is. We geloven in de Bijbel én in het Boek van Mormon. We geloven dat God vandaag nog spreekt. We geloven in profeten, verbonden, tempels, eeuwige gezinnen, persoonlijke openbaring en een leven vóór en na dit aardse leven. We geloven dat Jezus Christus letterlijk de Heiland van de wereld is en dat Zijn verzoening niet alleen iets is voor later, maar ook kracht geeft om vandaag te veranderen, vol te houden en opnieuw te beginnen. Tegelijk zijn leden van onze kerk gewone mensen. Niet beter dan andere gelovigen. Niet heiliger van nature. Niet immuun voor twijfel, verdriet, fouten of koppigheid. We proberen Christus te volgen binnen een gemeenschap die, zoals elke gemeenschap, tegelijk mooi en onvolmaakt is. Op deze pagina vind je teksten waarin ik probeer uit te leggen wat mormonen geloven, wat vaak verkeerd begrepen wordt, en waarom dit geloof voor mij betekenisvol blijft in een Vlaamse context. ## **Begin hier** Lees deze teksten als je vragen hebt zoals: - Zijn mormonen christenen? - Waarom gebruiken mormonen het Boek van Mormon? - Wat gebeurt er in een mormoonse kerkdienst? - Waarom hebben mormonen tempels? - Geloven mormonen nog in polygamie? - Wat is er waar van verhalen over mormoonse kleding? - Hoe word je eigenlijk lid van de kerk? ## **Een zachte gedachte om mee te beginnen** Je hoeft ons geloof niet meteen te delen om het eerlijk te leren kennen. Nieuwsgierigheid is genoeg. Mijn hoop is niet dat je karikaturen inruilt voor propaganda, maar dat je voorbij de karikaturen een geloofsgemeenschap ziet die oprecht probeert Jezus Christus te volgen. ## **Lees verder** Hieronder vind je persoonlijke teksten, uitleg en reflecties over De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, geschreven vanuit het leven van een mormoon in Vlaanderen. - [Zijn Mormonen een sekte? Wat zegt AI.](https://geenszins.info/zijn-mormonen-een-sekte-ai-geeft-het-antwoord/) - [Zijn mormonen Christenen?](https://geenszins.info/zijn-mormonen-christenen/) - [Waarom hebben we een kerk nodig?](https://geenszins.info/waarom-hebben-we-een-kerk-nodig/) - [Mormoons standpunt over evolutie](https://geenszins.info/de-evolutie-van-het-mormoons-standunt-over-de-evolutieleer/) - [‘Discours met de boys’: podcast over mijn geloof](https://geenszins.info/waarom-ik-als-ondernemer-en-gelovige-de-balans-zoek/) - [Vijf redenen waarom ik Mormoon ben](https://geenszins.info/5-redenen-waarom-mormoon/) - [Mormoonse kledingsnormen](https://geenszins.info/mormonen-boerkini-mormoonse-kledingsnormen/) - [Hoe ga je om met Mormoonse zendelingen](https://geenszins.info/hoe-ga-je-om-met-mormoonse-zendelingen/) - [Wanneer nu zijn die laatste dagen?](https://geenszins.info/wanneer-zijn-nu-die-laatste-dagen/) - [Eeuwig getrouwd](https://geenszins.info/voor-eeuwig-bij-mekaar/) - [Kiezen voor ons geloof](https://geenszins.info/onder-ons-kiezen-voor-geloof/) - [Het boek van mormon: het bewijs groeit](https://geenszins.info/het-boek-van-mormon-het-bewijs-groeit-de-kritiek-krimpt/) - [Liefdadigheid van de kerk](https://geenszins.info/de-kerk-die-zwijgt-terwijl-ze-werkt/) - [Mormonen info](https://www.mormonisme.info/) - [Zelfredzaamheid staat centraal](https://geenszins.info/zelfredzaamheid-staat-centraal/) - [10 verschillen tussen het katholieke geloof en Heiligen der Laatste Dagen](https://geenszins.info/10-verschillen-tussen-ons-geloof-en-de-katholieke-kerk/) --- ### [Ik zoek hoop in moeilijke omstandigheden](https://geenszins.info/hoop-in-moeilijke-omstandigheden/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Sommige vragen stel je niet vanuit nieuwsgierigheid, maar vanuit uitputting. Niet omdat je graag eens filosofisch wil nadenken over lijden, maar omdat je er middenin zit. Omdat het thuis moeilijk is. Omdat iemand van wie je houdt worstelt. Omdat verlies een gat heeft geslagen. Omdat eenzaamheid niet zomaar een gevoel is, maar een kamer waarin je elke dag wakker wordt. Omdat je bidt om kracht en tegelijk denkt: God, moet dit nu? Ik geloof niet in goedkope hoop. Niet in zinnen die te snel zeggen dat alles wel goed komt. Niet in geloof dat verdriet overschreeuwt. Niet in antwoorden die de pijn kleiner maken dan ze is. Maar ik geloof wel in hoop. Niet altijd als oplossing. Soms als ademruimte. Soms als een vriend die net op tijd luistert. Soms als de kracht om vandaag niet op te geven. Soms als de mogelijkheid om, zelfs terwijl je zelf vastzit, toch iemand anders te dienen. Soms als het stille besef dat Christus niet alleen aan het einde van de storm staat, maar ook midden in de storm aanwezig is. Voor mij is geloof het meest echt wanneer het niet langer theorie is. Wanneer het gedragen moet worden in een gezin, in ziekte, in verlies, in zorgen om kinderen, in slapeloze nachten, in moeilijke gesprekken, in de spanning tussen liefde en machteloosheid. Het evangelie van Jezus Christus belooft niet dat wie gelooft nooit breekt. Het belooft wel dat gebrokenheid niet het laatste woord hoeft te hebben. Dat verdriet niet zinloos hoeft te zijn. Dat dienen soms kracht geeft wanneer je zelf geen kracht meer vindt. Dat gemeenschap kan dragen wanneer je eigen benen trillen. Dat God niet altijd uitlegt waarom iets gebeurt, maar wel mensen, momenten en genade kan sturen om verder te gaan. Op deze pagina vind je persoonlijke teksten over hoop in moeilijke omstandigheden: verlies, gezin, autisme, eenzaamheid, gebed, dienen en blijven geloven wanneer het leven niet vanzelf meewerkt. ## **Begin hier** Lees deze teksten als je jezelf herkent in vragen als: - Waar is God wanneer het thuis moeilijk is? - Hoe blijf ik geloven wanneer ik uitgeput ben? - Wat als ik iemand verloren heb? - Hoe ga ik om met eenzaamheid? - Kan dienen mij helpen wanneer ik zelf vastzit? - Waarom neemt God de storm niet gewoon weg? - Hoe vind ik hoop zonder mijn verdriet te ontkennen? ## **Een zachte gedachte om mee te beginnen** Hoop betekent niet dat je pijn minder echt is. Hoop betekent dat pijn niet het enige is wat echt is. Er kan naast verdriet ook genade bestaan. Naast machteloosheid ook kracht. Naast stilte ook aanwezigheid. ## **Lees verder** Hieronder vind je persoonlijke essays over moeilijke dagen, geloof dat moet leren ademen, gezinnen die worstelen, verlies, eenzaamheid en de stille kracht van Christus. - [Maakt geloven gelukkiger](https://geenszins.info/maakt-geloven-gelukkiger/) - [God, moet dit nu?](https://geenszins.info/god-moet-dit-nu/) - [Waarom voel ik me leeg?](https://geenszins.info/waarom-voel-ik-me-leeg/) - [De moed om te blijven leven](https://geenszins.info/de-moed-om-te-blijven-leven/) - [Wees volmaakt](https://geenszins.info/wees-volmaakt/) - [Waarom ontberingen goed zijn?](https://geenszins.info/waarom-ontberingen-goed-zijn/) - [De kracht van een positieve blik](https://geenszins.info/optimisme-de-kracht-van-een-positieve-blik/) - [Nooit meer echt alleen](https://geenszins.info/nooit-meer-echt-alleen-hoe-geloof-de-leegte-van-eenzaamheid-vult/) - [De kerk doorprikt mijn sociale bubbel](https://geenszins.info/de-kerk-doorprikt-mijn-sociale-bubbel/) --- ### [Ik worstel met gebed](https://geenszins.info/gebed-en-persoonlijke-openbaring/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Bidden klinkt eenvoudig tot je het echt nodig hebt. Dan wordt het soms pijnlijk ingewikkeld. Je bidt om hulp, maar er verandert niets. Je vraagt om duidelijkheid, maar het blijft mistig. Je zoekt bevestiging, maar je weet niet of wat je voelt van God komt, van jezelf, van hoop, van angst of van vermoeidheid. Ik geloof in gebed. Niet als een magische formule, niet als een manier om God onder druk te zetten, niet als een automaat waar je aan de ene kant woorden instopt en aan de andere kant antwoorden uit krijgt. Ik geloof in gebed als relatie. Als oefening in vertrouwen. Als gesprek dat soms met woorden begint, maar vaak pas later verstaan wordt. Dat maakt gebed niet minder echt. Het maakt het juist menselijker. Soms komt een antwoord als vrede. Soms als een gedachte die blijft terugkomen. Soms als een gesprek met iemand anders. Soms als een deur die onverwacht opengaat. Soms als kracht om nog één dag vol te houden. En soms blijft het stil, niet omdat God afwezig is, maar omdat wij nog aan het leren zijn hoe Zijn stem klinkt, of omdat het antwoord niet past binnen de timing die wij gehoopt hadden. In mijn geloofstraditie spreken we vaak over persoonlijke openbaring: het idee dat God niet alleen tot profeten spreekt, maar ook tot gewone mensen. Tot ouders. Tot zoekers. Tot jongeren. Tot mensen die vastzitten. Tot mensen die niet meer weten wat ze moeten doen. Maar persoonlijke openbaring vraagt ook nederigheid. We leren de taal van de Geest niet op één dag. Op deze pagina vind je teksten over bidden wanneer het stil blijft, over antwoorden herkennen, over wachten op Gods tijd, en over de vraag hoe je met God kan blijven spreken wanneer je niet zeker bent of je Hem hoort. ## **Begin hier** Lees deze teksten als je jezelf herkent in vragen als: - Waarom krijg ik geen antwoord op mijn gebed? - Hoe weet ik of een ingeving van God komt? - Wat als ik bid en alleen stilte ervaar? - Mag ik God concrete vragen stellen? - Waarom lijkt iemand anders wel antwoord te krijgen en ik niet? - Hoe leer ik persoonlijke openbaring herkennen? ## **Een zachte gedachte om mee te beginnen** Misschien is het eerste antwoord op gebed niet altijd informatie. Soms is het nabijheid. Soms is het kracht. Soms is het net genoeg licht voor de volgende stap, niet voor de hele weg. ## **Lees verder** Hieronder vind je persoonlijke teksten over gebed, persoonlijke openbaring, stilte, vertrouwen en leren luisteren naar God in het gewone leven. - [Ik bid zoals ik winkel](https://geenszins.info/ik-bid-zoals-ik-winkel/) - [Gods plan & jouw gebed: de ultieme lifehack](https://geenszins.info/gods-plan-jouw-gebed-de-ultieme-life-hack/) - [Waarom krijg ik geen antwoord op mijn gebed](https://geenszins.info/waarom-krijg-ik-geen-antwoord-op-mijn-gebed/) - [Nooit meer echt alleen: bidden tegen eenzaamheid](https://geenszins.info/nooit-meer-echt-alleen-hoe-geloof-de-leegte-van-eenzaamheid-vult/) - [De zoektocht naar openbaring](https://geenszins.info/de-zoektocht-naar-openbaring/) - [De weg die pas opent wanneer je wandelt](https://geenszins.info/de-weg-die-zich-pas-opent-als-je-wandelt/) - [Bidden helpt problemen verzachten, niet verdwijnen](https://geenszins.info/bidden-helpt-verzachten-niet-problemen-verdwijnen/) --- ### [Ik zoek geloof en verstand samen](https://geenszins.info/geloof-en-verstand/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Ik heb nooit veel gehad aan een geloof dat vraagt om minder na te denken. Voor mij wordt geloof juist interessant op de plaatsen waar het schuurt. Waar wetenschap vragen stelt. Waar filosofie het godsbeeld onder druk zet. Waar geschiedenis ongemakkelijke feiten bovenhaalt. Waar technologie ons mensbeeld verandert. Waar iemand als Etienne Vermeersch terechte vragen stelt over kwaad, vrijheid, moraal en religie. Geloof en verstand hoeven geen vijanden te zijn. Maar ze zijn ook geen makkelijke danspartners. Wie gelooft, moet soms verdragen dat niet alles wetenschappelijk bewijsbaar is. Wie nadenkt, moet soms verdragen dat de werkelijkheid groter kan zijn dan wat meetbaar is. Ik geloof niet dat God bang is van vragen. Ik geloof ook niet dat waarheid zwakker wordt wanneer je haar onderzoekt. Integendeel: als iets waar is, mag het licht erop vallen. En als mijn begrip van geloof te klein blijkt, dan moet niet de waarheid kleiner worden, maar mijn begrip groter. Het herstelde evangelie heeft voor mij juist betekenis omdat het ruimte maakt voor groei, keuzevrijheid, eeuwige ontwikkeling, openbaring en een God die niet zomaar een abstract filosofisch concept is, maar een Vader. Dat betekent niet dat alle moeilijke vragen verdwijnen. Het betekent wel dat ik een kader vind waarin vrijheid, kwaad, lijden, evolutie, menselijke waardigheid en geestelijke groei niet meteen met elkaar in tegenspraak hoeven te zijn. Op deze pagina vind je teksten over geloof en wetenschap, over evolutie, over filosofische kritiek op religie, over waarheid zoeken, en over geloven zonder je verstand uit te schakelen. ## **Begin hier** Lees deze teksten als je vragen hebt zoals: - Kan je geloven en tegelijk wetenschappelijk denken? - Hoe verzoen je geloof en evolutie? - Wat met het probleem van het kwaad? - Heeft religie nog intellectuele geloofwaardigheid? - Is geloof alleen maar emotie? - Wat als klassieke godsbeelden mij niet overtuigen? - Kan openbaring samengaan met kritisch denken? ## **Een zachte gedachte om mee te beginnen** Misschien is de echte tegenstelling niet tussen geloof en verstand, maar tussen oppervlakkigheid en eerlijk zoeken. Zowel gelovigen als ongelovigen kunnen te snel denken dat ze klaar zijn met de vraag. Ik geloof liever traag. ## **Lees verder** Hieronder vind je essays over wetenschap, filosofie, evolutie, waarheid, God, technologie en het soort geloof dat niet stopt met nadenken. - [Wetenschap en geloof: twee vensters op één werkelijkheid](https://geenszins.info/wetenschap-en-geloof-twee-vensters-op-een-waarheid/) - [Leve de onwetendheid](https://geenszins.info/leve-de-onwetendheid/) - [Meerdere visie op werkelijkheid](https://geenszins.info/meerdere-visies-op-werkelijkheid/) - [Wetenschap en religie](https://geenszins.info/wetenschap-en-religie/) - [De wetenschap herontdekt God](https://geenszins.info/de-wetenschap-herontdekt-god-maar-durft-het-nog-niet-te-zeggen/) - [Waarom de mens meer is dan biologie alleen](https://geenszins.info/de-ziel-in-de-evolutie-waarom-de-mens-meer-is-dan-biologie-alleen/) - [De nerd die niks van God moest weten](https://geenszins.info/de-nerd-die-niks-van-god-moest-weten/) --- ### [Ik twijfel aan mijn geloof](https://geenszins.info/geloof-en-twijfel/) **Published:** juli 10, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Twijfel voelt vaak eenzamer dan ze werkelijk is. Veel gelovigen denken dat zij de enigen zijn die vragen hebben. Dat iedereen rondom hen zekerder is. Dat echte gelovigen altijd voelen wat juist is, altijd weten wat God wil en nooit wakker liggen van moeilijke vragen. Maar zo werkt geloof volgens mij niet. Geloof is geen rechte lijn van zekerheid naar nog meer zekerheid. Geloof is vaker een weg waarop je soms licht ziet, soms mist, soms stilte, soms vrede, soms frustratie. En toch blijf je zoeken. Op GeensZins schrijf ik over geloof zoals ik het zelf beleef: niet als een gesloten systeem waarin alle vragen netjes opgelost zijn, maar als een levende relatie met God, Jezus Christus en een gemeenschap van mensen die onderweg zijn. Twijfel hoeft dus niet meteen het tegenovergestelde van geloof te zijn. Soms is twijfel het moment waarop geleend geloof plaatsmaakt voor persoonlijk geloof. Soms is het de plaats waar je stopt met napraten en begint met echt zoeken. Soms is het zelfs een vorm van eerbied: je weigert om grote vragen kleiner te maken dan ze zijn. Dat betekent niet dat elke twijfel vanzelf gezond is. Twijfel kan je ook uitputten, isoleren of cynisch maken. Maar als je je vragen eerlijk bij God brengt, als je blijft zoeken naar licht, als je bereid bent om ook kleine antwoorden ernstig te nemen, dan kan twijfel een doorgang worden in plaats van een eindpunt. Hier vind je teksten over geloven met vragen, over God zoeken wanneer Hij niet vanzelfsprekend voelt, over Christus vertrouwen wanneer je eigen geloof wankelt, en over blijven staan zonder te doen alsof je nooit zinkt. ## **Begin hier** Lees deze teksten als je jezelf herkent in vragen als: - Wat als ik niet meer zeker weet of ik geloof? - Mag ik twijfelen en toch gelovig blijven? - Waarom voelt God soms ver weg? - Wat als mijn vragen groter zijn dan de antwoorden die ik krijg? - Hoe blijf ik zoeken zonder mezelf geweld aan te doen? ## **Een zachte gedachte om mee te beginnen** Je hoeft niet te doen alsof je geloof sterker is dan het is. Christus vraagt niet dat je over water wandelt zonder ooit bang te worden. Hij vraagt dat je naar Hem blijft kijken, en zelfs wanneer je zinkt, is Zijn hand dichterbij dan je denkt. ## **Lees verder** Hieronder vind je persoonlijke essays en geloofsteksten over twijfel, vertrouwen, gebed, Christus en zoeken naar betekenis in een wereld waarin geloven niet vanzelfsprekend is. - [Twijfel ik soms aan mijn geloof?](https://geenszins.info/twijfel-ik-soms-aan-mijn-geloof/) - [Een eerlijke keuze](https://geenszins.info/een-eerlijke-keuze/) - [De zoektocht naar het vuur](https://geenszins.info/de-zoektocht-naar-het-vuur/) - [Maakt geloven gelukkiger?](https://geenszins.info/maakt-geloven-gelukkiger/) - [Vragen stellen vormt geen probleem bij de Mormonen](https://geenszins.info/vragen-stellen-vormt-geen-probleem-bij-de-mormonen/) - [Wie vandaag gelooft, gelooft in tegenwind](https://geenszins.info/wie-vandaag-gelooft-gelooft-in-tegenwind/) - [Je hoeft niet over water te kunnen lopen](https://geenszins.info/je-hoeft-niet-over-water-te-kunnen-lopen/) - [God, moet dit nu?](https://geenszins.info/god-moet-dit-nu/) - [Omgaan met vragen in een modern geloof](https://geenszins.info/an-inconvenient-faith-omgaan-met-vragen-in-een-moderne-religie/) --- ### [Stel uw vraag](https://geenszins.info/contact/) **Published:** oktober 12, 2009 **Author:** David Geens **Content:** Hebt u een vraag over één van de onderwerpen waarover ik regelmatig blog? Stel ze gerust en als ik kan, antwoord ik er met veel plezier op. Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Jouw naam \* Jouw email \*E-mail E-mailadres bevestigen Onderwerp \* Jouw bericht \* Send --- ### [Over David Geens](https://geenszins.info/over-david-geens/) **Published:** oktober 4, 2009 **Author:** David Geens **Content:** ![David Geens, mormoon, ondernemer en blogger](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2024/04/David-Geens-DSCF9676-200x300.webp) Wat ik over mezelf kwijt wil: ik ben David Geens, geboren in 1974, getrouwd met Isabel, papa van twee jongens. Ik ben Vlaming, woon in Maldegem en schrijf op deze blog over de dingen die me bezighouden: geloof, ondernemen, boeken en alles wat schuurt op het kruispunt van wetenschap en religie. ### Wat ik beroepsmatig doe Beroepsmatig ben ik multi-ondernemer. In 2000 richtte ik hostingbedrijf Nucleus op, dat ik 18 jaar later verkocht aan Combell (vandaag team.blue). Vandaag ben ik bedrijfsleider van [DMVH](https://www.dmvh.eu), een IT-firma die softwareontwikkeling op maat doet, en CEO van [Proudly](https://proudly.io), een Antwerpse AI-startup in HR-tech. Ik ben ook actief als durfinvesteerder. ### Mijn geloof Ik ben lid van [De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen](https://www.kerkvanjezuschristus.org/) — beter bekend als mormoon. Sinds een aantal jaar mag ik op vrijwillige basis fungeren als bisschop in de wijk Sint-Niklaas. Veel van wat ik op GeensZins schrijf komt voort uit die geloofsoverweging: over twijfel, over hoe wetenschap en religie elkaar niet hoeven te bijten, over wat het is om in Vlaanderen mormoon te zijn. ### Wat ik nog doe Privé ben ik vooral een boekenworm. Ik maak ook podcasts, waaronder *[De Kast van Mormon](https://www.dekastvanmormon.info/)* over geloof in Vlaanderen en ik schrijf occasioneel teksten voor andere websites. Eerdere interviews met mij verschenen onder andere bij [Custodes](https://custodes.be/david-geens-over-geloof-twijfel-en-de-kerk-van-jezus-christus-van-de-heiligen-der-laatste-dagen/) en [Bloovi](https://www.bloovi.be/thema/ondernemer-in-de-kijker/david-geens-ze-mogen-mij-meteen-vragen-als-ceo-van-nutella). ### Waarom GeensZins? Uit Van Dale: > *geenszins* \[bijwoord\] — helemaal niet. > *‘Ik wil geenszins ontkennen dat je gelijk hebt.’* Een knipoog naar mijn familienaam, en een belofte: ik schrijf vanuit overtuiging, maar nooit alsof ik de waarheid in pacht heb. Ik probeer eerlijk te zoeken, soms hardop, soms onhandig. Met GeensZins is het mijn bedoeling om dingen die me interesseren, meningen en ervaringen te delen met anderen. Mijn bedoeling is geenszins iemand te kwetsen. Mocht dat onbedoeld gebeuren: mijn excuses bij voorbaat. Ik respecteer ieders mening en vraag dat respect ook voor de mijne. ### Contact Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Jouw naam \* Jouw email \*E-mail E-mailadres bevestigen Onderwerp \* Jouw bericht \* Send --- ### [Jezus houdt van jou - foutmelding](https://geenszins.info/jezus-houdt-van-jou-foutmelding/) **Published:** maart 11, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Er liep iets fout. Je kan best je aanvraag opnieuw doen. --- ### [Jezus houdt van jou — bevestigd.](https://geenszins.info/jezus-houdt-van-jou-aangevraagd/) **Published:** maart 11, 2026 **Author:** David Geens **Content:** [![](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/jesus-loves-you-1-1024x683.jpg)](https://geenszins.info/wp-content/uploads/2025/10/jesus-loves-you-1.jpg)Bedankt voor je aanvraag. Je krijgt een bevestiging dat je poppetjes aangevraagd zijn. --- ### [Jésus vous aime, même si vous ne le ressentez pas toujours.](https://geenszins.info/jesus-vous-aime-meme-si-vous-ne-le-ressentez-pas-toujours/) **Published:** februari 18, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Il m’arrive parfois de rencontrer des personnes en difficulté. Des personnes qui se demandent si elles comptent encore, si quelqu’un les voit, les comprend ou les aime. Et à chaque fois, j’ai envie de leur dire quelque chose qui dépasse ce que les mots peuvent exprimer : *Jésus t’aime.* Cette phrase semble simple, presque enfantine. Et pourtant, elle est tout. Elle est la réponse à notre question la plus profonde : suis-je encore aimé, même si je fais des erreurs, même si je doute, même si je ne crois pas ? **Oui. Toujours.** Jésus ne nous aime pas pour ce que nous faisons, mais pour ce que nous sommes. Son amour ne dépend pas de la foi, des performances ou de la perfection. Il est là, même si nous n’y pensons pas. Même si nous l’oublions, il ne nous oublie pas. Ces derniers temps, je distribue de petites figurines colorées et souriantes, avec les mots « Jesus ♥ you » inscrits sur leur écharpe. Elles sont simples, presque ludiques. Et pourtant, je remarque à quel point elles touchent les gens. Non pas à cause de la figurine elle-même, mais à cause du souvenir qu’elle leur rappelle : qu’il y a Quelqu’un qui les aime inconditionnellement. Car l’amour du Christ vit à travers les gens. Lorsque vous consolez quelqu’un, que vous l’écoutez, que vous l’aidez ou que vous êtes simplement aimable, vous transmettez quelque chose de cet amour. C’est ainsi que Son œuvre est encore visible aujourd’hui, non pas à travers de grands miracles, mais à travers de petits gestes de bonté. Alors, si vous en recevez une, gardez-la un instant. Souriez. N’oubliez pas qu’il ne s’agit pas d’un simple petit cadeau, mais d’un signe. Une voix douce qui dit : *Tu es aimé. Tu es important. Tu n’es pas seul.* Et peut-être, qui sait, transmettras-tu demain ce même message à quelqu’un qui en a besoin. Vous souhaitez en savoir plus sur le Christ ? Consultez le site [Venez au Christ](https://www.komtotchristus.org/). Vous souhaitez vous procurer quelques-unes de ces figurines ? C’est possible. Si vous en commandez plusieurs, respectez votre promesse de les distribuer. Si vous souhaitez en acheter un lot complet pour votre collection ou pour les distribuer dans votre classe ou votre association, vous pouvez [commander un sachet de figurines Jésus ici](https://shop.geenszins.be/collections/poppetjes). Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Voornaam \* Naam \* Straat en huisnummer \* Postcode \* Gemeente \* LandBelgiëNederland E-mailadres \*E-mail E-mailadres bevestigen Telefoonnummer \* Hoeveel figuurtjes wil je1234 Hoe heb je ons gevonden?Popje en kaartje gekregen van iemandVia Facebook advertentieVia GoogleGelezen online of mediaVia sociale media Wat is je geboortejaar?191319141915191619171918191919201921192219231924192519261927192819291930193119321933193419351936193719381939194019411942194319441945194619471948194919501951195219531954195519561957195819591960196119621963196419651966196719681969197019711972197319741975197619771978197919801981198219831984198519861987198819891990199119921993199419951996199719981999200020012002200320042005200620072008200920102011201220132014 Verzenden![Aan het laden](https://geenszins.info/wp-content/plugins/wpforms/assets/images/submit-spin.svg) --- ### [Jesús te ama, aunque no siempre lo sientas así.](https://geenszins.info/jesus-te-ama-aunque-no-siempre-lo-sientas-asi/) **Published:** februari 18, 2026 **Author:** David Geens **Content:** A veces me encuentro con personas que están pasando por momentos difíciles. Personas que se preguntan si aún importan, si hay alguien que las ve, las entiende o las quiere. Y cada vez quiero decir algo que va más allá de lo que las palabras pueden expresar: *Jesús te ama.* Esa frase parece sencilla, casi infantil. Y, sin embargo, lo es todo. Es la respuesta a nuestra pregunta más profunda: ¿sigo siendo amado, incluso cuando cometo errores, incluso cuando dudo, incluso cuando no creo? **Sí. Siempre.** Jesús no nos ama por lo que hacemos, sino por lo que somos. Su amor no depende de la fe, los logros o la perfección. Está ahí, incluso cuando no pensamos en él. Incluso cuando lo olvidamos, él no nos olvida. Últimamente reparto figuritas pequeñas, coloridas y sonrientes, con las palabras «Jesus ♥ you» en su banda. Son sencillas, casi lúdicas. Y, sin embargo, noto cómo conmueven a la gente. No por la figurita en sí, sino por el recuerdo que trae: que hay Alguien que los ama incondicionalmente. Porque el amor de Cristo vive en las personas. Cuando consuelas a alguien, le escuchas, le ayudas o simplemente eres amable, estás transmitiendo algo de ese mismo amor. Así es como Su obra sigue siendo visible hoy en día, no en grandes milagros, sino en pequeños gestos de bondad. Así que, cuando recibas uno, guárdalo un momento. Sonríe. Recuerda que no es solo un pequeño regalo, sino un símbolo. Una voz suave que dice: *Eres amado. Eres importante. No estás solo.* Y tal vez, quién sabe, mañana transmitas ese mismo mensaje a alguien que lo necesite. ¿Quieres saber más sobre Cristo? Echa un vistazo a esta página web [Venir a Cristo](https://www.komtotchristus.org/). ¿Quieres algunos de estos muñequitos? Puedes hacerlo. Si pides más de uno, cumple la promesa de repartirlos. Si quieres un paquete completo para coleccionar o para repartir en tu clase o asociación, puedes [pedir una bolsa de muñequitos de Jesús aquí](https://shop.geenszins.be/collections/poppetjes). Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Voornaam \* Naam \* Straat en huisnummer \* Postcode \* Gemeente \* LandBelgiëNederland E-mailadres \*E-mail E-mailadres bevestigen Telefoonnummer \* Hoeveel figuurtjes wil je1234 Hoe heb je ons gevonden?Popje en kaartje gekregen van iemandVia Facebook advertentieVia GoogleGelezen online of mediaVia sociale media Wat is je geboortejaar?191319141915191619171918191919201921192219231924192519261927192819291930193119321933193419351936193719381939194019411942194319441945194619471948194919501951195219531954195519561957195819591960196119621963196419651966196719681969197019711972197319741975197619771978197919801981198219831984198519861987198819891990199119921993199419951996199719981999200020012002200320042005200620072008200920102011201220132014 Verzenden![Aan het laden](https://geenszins.info/wp-content/plugins/wpforms/assets/images/submit-spin.svg) --- ### [Jesus loves you — even when you don't always feel it.](https://geenszins.info/jesus-loves-you-even-when-you-dont-always-feel-it/) **Published:** februari 18, 2026 **Author:** David Geens **Content:** Sometimes I meet people who are struggling. People who wonder if they still matter, if there is anyone who sees them, understands them, or loves them. And every time, I want to say something that is greater than words can express: *Jesus loves you.* That sentence seems simple, almost childish. And yet it is everything. It is the answer to our deepest question: am I still loved, even when I make mistakes, even when I doubt, even when I don’t believe? **Yes. Always.** Jesus does not love us for what we do, but for who we are. His love does not depend on faith, performance, or perfection. It is there, even when we do not think about it. Even when we forget Him, He does not forget us. Lately, I have been handing out little figurines, colorful and smiling, with the words “Jesus ♥ you” on their sashes. They are simple, almost playful. And yet I notice how people are touched by them. Not by the figurine itself, but by the memory it brings: that there is Someone who loves them unconditionally. Because the love of Christ lives on in people. When you comfort someone, listen, help, or are simply kind, you pass on something of that same love. That is how His work is still visible today—not in grand miracles, but in small gestures of kindness. So when you get one, hold it for a moment. Smile at it. Remember that it is not just a small gift, but a sign. A gentle voice that says: *You are loved. You are important. You are not alone.* And maybe, who knows, tomorrow you will pass on that same message to someone who needs it. Would you like to know more about Christ? Then take a look at this site [Come to Christ](https://www.churchofjesuschrist.org/comeuntochrist). Would you like some of these figurines for yourself? You can have them. If you order more than one, please keep your promise to give them away. If you would like a whole pack to collect or to give away in your class or club, you can [order a bag of Jesus figurines here](https://shop.geenszins.be/collections/poppetjes). Schakel JavaScript in je browser in om dit formulier in te vullen. Voornaam \* Naam \* Straat en huisnummer \* Postcode \* Gemeente \* LandBelgiëNederland E-mailadres \*E-mail E-mailadres bevestigen Telefoonnummer \* Hoeveel figuurtjes wil je1234 Hoe heb je ons gevonden?Popje en kaartje gekregen van iemandVia Facebook advertentieVia GoogleGelezen online of mediaVia sociale media Wat is je geboortejaar?191319141915191619171918191919201921192219231924192519261927192819291930193119321933193419351936193719381939194019411942194319441945194619471948194919501951195219531954195519561957195819591960196119621963196419651966196719681969197019711972197319741975197619771978197919801981198219831984198519861987198819891990199119921993199419951996199719981999200020012002200320042005200620072008200920102011201220132014 Verzenden![Aan het laden](https://geenszins.info/wp-content/plugins/wpforms/assets/images/submit-spin.svg) --- ### [Privacybeleid](https://geenszins.info/privacybeleid/) **Published:** november 13, 2025 **Author:** David Geens **Content:** Op deze pagina lees je hoe geenszins.info omgaat met je persoonsgegevens. Ik vind privacy belangrijk, dus ik probeer alleen te verzamelen wat echt nodig is om de site goed te laten werken en om te begrijpen wat lezers interessant vinden. ### Wie we zijn Het adres van deze website is: `https://geenszins.info`. De site wordt beheerd door David Geens. ### Reacties Wanneer bezoekers reacties achterlaten op de site, verzamelen we de gegevens getoond in het reactieformulier, het IP-adres van de bezoeker en de browser user agent om te helpen bij spamdetectie. Reacties die je achterlaat, worden voor onbepaalde tijd bewaard. Dit doen we zodat we vervolgreacties automatisch kunnen herkennen en goedkeuren in plaats van ze te moeten modereren. Als je een reactie plaatst, wordt deze dus onderdeel van de blijvende content van de site. ### Cookies Geenszins.info maakt gebruik van cookies. Dit zijn kleine tekstbestanden die door je browser worden opgeslagen. We gebruiken ze voor: - **Gebruiksgemak:** Zodat je bijvoorbeeld niet telkens je naam en e-mailadres hoeft in te vullen als je een nieuwe reactie plaatst. - **Analyse:** Om te zien hoeveel mensen de site bezoeken en welke pagina’s populair zijn. ### Plugins: Jetpack en Google Analytics Om de website veilig en snel te houden en om statistieken te verzamelen, maken we gebruik van externe plugins: - **Jetpack:** Deze plugin helpt bij de beveiliging en biedt functies zoals het delen van berichten op sociale media. Jetpack verzamelt gegevens over je interactie met de site. - **Google Analytics:** Hiermee meten we anoniem hoe bezoekers de site gebruiken. Deze data helpt ons om de inhoud te verbeteren. De gegevens zijn geanonimiseerd en worden niet gedeeld met derden voor marketingdoeleinden van Google zelf. ### Ingesloten inhoud van andere websites Berichten op deze site kunnen ingesloten (embedded) inhoud bevatten. Denk aan video’s van YouTube, berichten van X (Twitter) of audio-players. Ingesloten inhoud van andere websites gedraagt zich exact hetzelfde alsof je die andere website hebt bezocht. Deze websites kunnen gegevens over jou verzamelen, cookies gebruiken, extra tracking van derden insluiten en je interactie met die ingesloten inhoud monitoren, inclusief het vastleggen van je interactie als je een account hebt en ingelogd bent bij die website. ### Hoe lang we je data bewaren Buiten de reacties (die we voor altijd bewaren) houden we verzamelde data niet langer bij dan noodzakelijk. In de regel bewaren we algemene gegevens en logbestanden maximaal één jaar. ### Geen invloed op data van derden Hoewel we kritisch zijn op de tools die we gebruiken, heeft geenszins.info geen invloed op en is niet verantwoordelijk voor hoe partijen zoals Google, Jetpack (Automattic) of aanbieders van ingesloten content (zoals YouTube) met je data omgaan. We raden je aan om de privacyverklaringen van deze specifieke partijen te raadplegen als je hier meer over wilt weten. ### Jouw rechten over je data Als je reacties hebt achtergelaten op deze site, kun je verzoeken om een exportbestand van de persoonsgegevens die we van je hebben. Je kunt ook verzoeken dat we alle persoonsgegevens die we van je hebben verwijderen. Dit bevat geen gegevens die we verplicht moeten bewaren in verband met administratieve, wettelijke of beveiligingsdoeleinden. --- ### [Cookie Policy](https://geenszins.info/cookie-policy/) **Published:** februari 7, 2021 **Author:** David Geens **Content:** ### About this cookie policy This Cookie Policy explains what cookies are and how we use them, the types of cookies we use i.e, the information we collect using cookies and how that information is used, and how to control the cookie preferences. For further information on how we use, store, and keep your personal data secure, see our Privacy Policy. You can at any time change or withdraw your consent from the Cookie Declaration on our website Learn more about who we are, how you can contact us, and how we process personal data in our Privacy Policy. Your consent applies to the following domains: www.geenszins.info \[user\_consent\_state\] ### What are cookies ? Cookies are small text files that are used to store small pieces of information. They are stored on your device when the website is loaded on your browser. These cookies help us make the website function properly, make it more secure, provide better user experience, and understand how the website performs and to analyze what works and where it needs improvement. ### How do we use cookies ? As most of the online services, our website uses first-party and third-party cookies for several purposes. First-party cookies are mostly necessary for the website to function the right way, and they do not collect any of your personally identifiable data. The third-party cookies used on our website are mainly for understanding how the website performs, how you interact with our website, keeping our services secure, providing advertisements that are relevant to you, and all in all providing you with a better and improved user experience and help speed up your future interactions with our website. ### What types of cookies do we use ? Essential: Some cookies are essential for you to be able to experience the full functionality of our site. They allow us to maintain user sessions and prevent any security threats. They do not collect or store any personal information. For example, these cookies allow you to log-in to your account and add products to your basket, and checkout securely. Statistics: These cookies store information like the number of visitors to the website, the number of unique visitors, which pages of the website have been visited, the source of the visit, etc. These data help us understand and analyze how well the website performs and where it needs improvement. Marketing: Our website displays advertisements. These cookies are used to personalize the advertisements that we show to you so that they are meaningful to you. These cookies also help us keep track of the efficiency of these ad campaigns. The information stored in these cookies may also be used by the third-party ad providers to show you ads on other websites on the browser as well. Functional: TThese are the cookies that help certain non-essential functionalities on our website. These functionalities include embedding content like videos or sharing content of the website on social media platforms. Preferences: These cookies help us store your settings and browsing preferences like language preferences so that you have a better and efficient experience on future visits to the website. \[cookie\_audit columns=”cookie,description” heading=”The below list details the cookies used in our website.”\] ### How can I control the cookie preferences ? Should you decide to change your preferences later through your browsing session, you can click on the “Privacy & Cookie Policy” tab on your screen. This will display the consent notice again enabling you to change your preferences or withdraw your consent entirely. In addition to this, different browsers provide different methods to block and delete cookies used by websites. You can change the settings of your browser to block/delete the cookies. To find out more about how to manage and delete cookies, visit wikipedia.org, www.allaboutcookies.org. --- ### [Blocks (WP 5.0+ / Gutenberg)](https://geenszins.info/blocks-wp-5-0-gutenberg/) **Published:** december 4, 2018 **Author:** David Geens **Content:** **Blocks are an awesome new way of creating rich content in WordPress.** We’ve made sure that our theme is fully compatible with the new editor. On this page you can see a complete list of blocks and how they are styled. # Heading 1 **This is how a paragraph block looks like**. Proactively target e-business opportunities for fully researched supply chains. Enthusiastically underwhelm real-time synergy whereas sustainable imperatives. Continually seize cutting-edge infrastructures vis-a-vis alternative materials. ## Heading 2 Interactively myocardinate worldwide schemas whereas strategic technology. Progressively extend B2C total linkage and multifunctional applications. Quickly coordinate proactive imperatives. ### Heading 3 Assertively seize sustainable customer service before client-centered processes. Professionally administrate mission-critical platforms via premium results. Intrinsicly fashion installed base. #### Heading 4 Credibly morph client-focused human capital after effective methods of empowerment. Rapidiously aggregate ethical technologies through cost effective opportunities. Completely. ##### Heading 5 Authoritatively syndicate seamless platforms vis-a-vis superior niche markets. Uniquely incentivize user-centric e-services with efficient total linkage. Dynamically implement high. ###### Heading 6 Distinctively transition high-payoff models and an expanded array of schemas. Interactively target synergistic methodologies through stand-alone imperatives. Interactively e-enable. ## List block **The list block has two variations – unordered and ordered list.** Quickly reconceptualize superior value without distinctive e-commerce. Dynamically synthesize compelling web services through impactful process improvements. Uniquely customize standards. #### Unordered list - Sapiente hoodie wayfarers - Pariatur leggings Banksy - Pitchfork accusamus - Helvetica distillery dolor #### Ordered list 1. Echo Park exercitation 2. Pinterest delectus cray voluptate 3. Aliqua cred Terry Richardson 4. Pitchfork accusamus ## Quote block **The quote block has two styles – regular and large.** Appropriately target 2.0 relationships whereas scalable networks. Proactively underwhelm B2C customer service after extensive niche markets. Conveniently innovate adaptive partnerships before parallel initiatives. #### Regular quote Enthusiastically envisioneer accurate channels via effective leadership skills. Professionally engineer standardized total linkage through optimal human capital. Proactively brand. > You’ve gotta dance like there’s nobody watching, love like you’ll never be hurt, sing like there’s nobody listening, and live like it’s heaven on earth. > > William W. Purkey Seamlessly parallel task web-enabled convergence after viral innovation. Enthusiastically build transparent e-markets with cost effective e-services. Seamlessly fabricate business. #### Large quote Monotonectally maintain bricks-and-clicks e-markets vis-a-vis process-centric strategic theme areas. Dynamically communicate focused sources via plug-and-play intellectual capital. Rapidiously enhance. > You’ve gotta dance like there’s nobody watching, love like you’ll never be hurt, sing like there’s nobody listening, and live like it’s heaven on earth. > > William W. Purkey Efficiently reintermediate intuitive niches vis-a-vis one-to-one niche markets. Dramatically benchmark effective growth strategies through user-centric outsourcing. Dramatically target integrated. ## Image block **The image block can be left, right or center aligned.** Interactively drive long-term high-impact process improvements after robust e-commerce. Intrinsicly deploy granular technologies after client-centric growth strategies. Authoritatively embrace. ![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology23-1024x660.jpg)This is how a caption looks like#### Left aligned image ![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology18-1024x660.jpg) Objectively morph e-business synergy through prospective markets. Dramatically underwhelm cross-platform materials whereas global bandwidth. Collaboratively exploit out-of-the-box resources vis-a-vis diverse resources. Credibly streamline proactive scenarios through scalable channels. Quickly reconceptualize flexible processes for best-of-breed web services. Enthusiastically deploy stand-alone scenarios after reliable. #### Right aligned image ![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology17-1024x660.jpg) Completely optimize interdependent processes without seamless methodologies. Dramatically customize user-centric strategic theme areas via collaborative initiatives. Collaboratively procrastinate error-free internal or. Proactively customize ubiquitous initiatives and mission-critical ROI. Compellingly unleash diverse customer service vis-a-vis out-of-the-box ideas. Progressively reinvent top-line markets before long-term. ## Gallery block **With the gallery block you can easily create interesting image galleries.** Globally embrace parallel networks for innovative metrics. Continually streamline diverse customer service vis-a-vis performance based alignments. Efficiently transition virtual models with open-source data. - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology06-1024x660.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology06-1024x660.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology07-1024x660.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology07-1024x660.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08-1024x660.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08-1024x660.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology09-1024x660.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology09-1024x660.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology10-1024x660.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology10-1024x660.jpg) ## Cover block **The cover block allows you to add text over your images.** Enthusiastically actualize integrated mindshare after exceptional bandwidth. Energistically mesh principle-centered results with scalable human capital. Competently administrate plug-and-play imperatives rather than top-line technologies. This is a regular cover #### Fixed cover block **With the fixed cover the background image stays in place while you scroll the page.** Compellingly generate economically sound partnerships before optimal meta-services. Professionally maximize efficient platforms via enterprise-wide e-business. Quickly promote highly efficient vortals. This is a fixed cover ## Audio block **The audio block lets you add some sound to your pages and posts.** Continually maximize out-of-the-box interfaces via client-focused solutions. Objectively supply backend scenarios and wireless platforms. Dynamically fashion future-proof methodologies before corporate. This is an audio caption ## Video block **Enrich your content with the video block.** Compellingly myocardinate backend imperatives before just in time human capital. Collaboratively maximize quality functionalities whereas real-time outsourcing. Enthusiastically coordinate. ## Columns block **With the columns block you can display your content in more interesting ways.** Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Sed posuere consectetur est at lobortis. Nullam id dolor id nibh ultricies vehicula ut id elit. Nullam id dolor id nibh ultricies vehicula ut id elit. Donec sed odio dui. Nulla vitae elit libero, a pharetra augueullam id dolor id nibh ultricies vehicula ut id elit. Donec sed odio dui. Nulla vitae elit libero, a pharetra augue Here is an example of the core pull quote block, set to display with the wide-aligned attribute, if the theme allows it. Nulla vitae elit libero, a pharetra augue. Morbi leo risus, porta ac consectetur ac, vestibulum at eros. Nullam id dolor id nibh ultricies vehicula ut id elit. Donec sed odio dui. Nulla vitae elit libero, a pharetra augueullam id dolor id nibh ultricies vehicula ut id elit. Donec sed odio dui. Nulla vitae elit libero, a pharetra augue ## Code block **Use this block to display snippet of code.** Uniquely exploit seamless collaboration and idea-sharing through exceptional action items. Phosfluorescently deliver premium networks with cost effective collaboration and idea-sharing. ``` .super_class:before{ background:url('images/awesome.jpg') no-repeat center center; float:left; display:block; content: "Awesome"; } ``` Uniquely create covalent infomediaries without premium markets. Professionally extend compelling “outside the box” thinking via dynamic applications. Quickly customize cutting-edge. ## Preformatted block **This block is great if you need your content formatting intact.** Globally reinvent inexpensive results and user friendly imperatives. Dynamically fashion corporate ideas through backend architectures. Rapidiously leverage other’s proactive process. ``` What men or gods are these? What maidens loth?What mad pursuit? What struggle to escape?What pipes and timbrels? What wild ecstasy? ``` Phosfluorescently fashion virtual action items after tactical customer service. Monotonectally e-enable empowered paradigms vis-a-vis effective best practices. Compellingly fashion leveraged. ## Verse block **Use this block when you feel poetic.** Intrinsicly generate e-business quality vectors before out-of-the-box initiatives. Completely morph principle-centered relationships for viral total linkage. Uniquely underwhelm wireless strategic. ``` How do I love thee? Let me count the ways.I love thee to the depth and breadth and heightMy soul can reach, when feeling out of sightFor the ends of Being and ideal GraceI love thee to the level of everyday'sMost quiet need, by sun and candle-light. ``` Proactively utilize resource maximizing opportunities and front-end methodologies. Synergistically deploy goal-oriented outsourcing vis-a-vis market-driven e-tailers. Intrinsicly iterate web-enabled applications through. ## Table block **This block is used when you need to display tabular data.** Intrinsicly impact client-centered processes via wireless “outside the box” thinking. Authoritatively unleash cross-unit internal or “organic” sources and cross-platform quality. **Name** **Nickname****Number**Jill Joker50Eve Batman94John Robin80Completely expedite timely experiences and future-proof initiatives. Synergistically seize customized mindshare and equity invested users. Assertively disseminate resource sucking internal. #### Stripes table **Table blocks have two different stylings too.** Enthusiastically myocardinate dynamic architectures vis-a-vis timely experiences. Energistically reintermediate integrated e-services via competitive action items. Interactively customize competitive expertise vis-a-vis. **Name** **Nickname****Number**Jill Joker50Eve Batman94John Robin80Objectively envisioneer an expanded array of scenarios and seamless users. Objectively foster progressive partnerships with end-to-end human capital. Uniquely. ## Lastest Posts **Display a list of your latest posts with this block.** Donec id elit non mi porta gravida at eget metus. Cum sociis natoque penatibus et magnis dis parturient montes, nascetur ridiculus mus. Donec ullamcorper nulla non metus auctor fringilla. - [Geloof is het laatste taboe op de werkvloer](https://geenszins.info/geloof-is-het-laatste-taboe-op-de-werkvloer/) - [Daar is het dan: redelijk gelovig](https://geenszins.info/daar-is-het-dan-redelijk-gelovig/) - [Ik geloof wel in iets. Maar liever niet te veel](https://geenszins.info/ik-geloof-wel-in-iets-maar-liever-niet-te-veel/) - [Kritiek mag, wraak niet](https://geenszins.info/kritiek-mag-wraak-niet/) ## Latest Posts, Grid View **Latest posts can also be displayed as a grid.** Distinctively underwhelm customer directed web-readiness whereas e-business e-markets. Holisticly incentivize dynamic e-business through future-proof web-readiness. Seamlessly provide access to. - [Geloof is het laatste taboe op de werkvloer](https://geenszins.info/geloof-is-het-laatste-taboe-op-de-werkvloer/) - [Daar is het dan: redelijk gelovig](https://geenszins.info/daar-is-het-dan-redelijk-gelovig/) - [Ik geloof wel in iets. Maar liever niet te veel](https://geenszins.info/ik-geloof-wel-in-iets-maar-liever-niet-te-veel/) - [Kritiek mag, wraak niet](https://geenszins.info/kritiek-mag-wraak-niet/) - [Twee eeuwen te vroeg gewaarschuwd](https://geenszins.info/twee-eeuwen-te-vroeg-gewaarschuwd/) - [Ze zijn niet weg, ik zie ze nu alleen niet](https://geenszins.info/ze-zijn-niet-weg-ik-zie-ze-nu-alleen-niet/) ## Buttons Appropriately matrix user friendly portals through customer directed architectures. Rapidiously transition magnetic users with distinctive e-commerce. Collaboratively supply parallel technology before extensive. [Center Aligned Button](https://themebeans.com) Credibly productivate worldwide manufactured products through interactive users. Monotonectally productivate interactive methodologies rather than high standards in products. Competently myocardinate unique processes. [Left Aligned Button](https://themebeans.com) Synergistically develop go forward deliverables after optimal e-services. Efficiently foster intermandated markets before cutting-edge sources. Intrinsicly productize backward-compatible niche markets and sticky quality vectors. Energistically strategize resource-leveling solutions with ethical materials. Efficiently. Right Aligned Button Credibly implement value-added outsourcing via cross-unit experiences. Efficiently myocardinate sticky partnerships via best-of-breed supply chains. Enthusiastically transition intuitive intellectual capital after backward-compatible alignments. Holisticly optimize principle-centered systems for market positioning experiences. Seamlessly. ## Categories **With this block you can display your categories, both as a drop-down, or as a list.** Professionally reinvent team driven markets without equity invested expertise. Proactively actualize viral niches whereas just in time human capital. Assertively revolutionize equity. Categorieën Categorie selecteren Boekbesprekingen (13) Familie (12) Geloof (174) Mormonen (42) Opinie en ideeën (69) Technologie (6) Objectively engage interactive supply chains whereas standardized e-markets. Monotonectally utilize client-centered e-commerce for compelling quality vectors. Objectively facilitate enabled users via value-added. - [Boekbesprekingen](https://geenszins.info/onderwerpen/boekbesprekingen/) (13) - [Familie](https://geenszins.info/onderwerpen/familie/) (12) - [Geloof](https://geenszins.info/onderwerpen/geloof/) (174) - [Mormonen](https://geenszins.info/onderwerpen/mormonen/) (42) - [Opinie en ideeën](https://geenszins.info/onderwerpen/opinie/) (69) - [Technologie](https://geenszins.info/onderwerpen/technologie/) (6) Rapidiously administrate bricks-and-clicks testing procedures without cutting-edge information. Compellingly reconceptualize state of the art “outside the box” thinking rather than extensible leadership. ## Pull Quotes **You can align your** **pullquote** **blocks left or right.** Here is an example of the core pull quote block, set to display with the wide-aligned attribute, if the theme allows it. Nulla vitae elit libero, a pharetra augue. Morbi leo risus, porta ac consectetur ac, vestibulum at eros. > This is a left aligned pullquote example. Intrinsicly e-enable professional vortals with technically sound testing procedures. Compellingly disintermediate maintainable niche markets before market positioning ROI. Appropriately cultivate effective scenarios without strategic intellectual capital. Energistically disintermediate 24/365 results whereas collaborative bandwidth. Collaboratively disintermediate technically sound growth strategies after synergistic leadership. > This is a right aligned pullquote example. Synergistically plagiarize multidisciplinary functionalities without impactful metrics. Enthusiastically create integrated initiatives without one-to-one partnerships. Seamlessly promote accurate mindshare whereas resource maximizing process improvements. Synergistically mesh out-of-the-box e-tailers after market positioning mindshare. Efficiently benchmark top-line manufactured products through adaptive relationships. --- ### [Mormonisme.info](https://geenszins.info/mormonisme-info/) **Published:** april 12, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Ik bespreek op mijn blog vaak actuele zaken in verband met mormonisme. Ik ben dan ook mormoon of beter gezegd, lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ik merk dat deze artikels vaak het meest gelezen worden. Maar ik merk ook dat er vaak nog veel vragen zijn waar ik het antwoord niet op gegeven heb of kan geven. Voor zulke vragen over het mormonisme, verwijs ik jullie graag door naar de site van [mormonisme.info](https://www.mormonisme.info/), die tientallen vragen over het mormonisme beantwoordt. Als jullie ook daar de antwoorden niet vinden, aarzel niet om me te contacteren. Ik bekijk graag hoe ik jullie verder kan helpen. --- ### [Styleguide](https://geenszins.info/styleguide/) **Published:** maart 2, 2017 **Author:** David Geens **Content:** Lorem ipsum Id tempor laborum in consequat ut in eu id eu incididunt ut sed elit quis veniam sint id sit Duis [sunt laborum](#) in consequat tempor laborum in consequat Excepteur consectetur reprehenderit culpa deserunt cillum aute dolor dolor dolor qui. Id tempor laborum in consequat Ut in eu id eu. [Shoreditch gastropub](#) whatever. Reprehenderit quis polaroid aben digeth manu. # H1 example title Narwhal messenger bag normcore, fingerstache quinoa food truck four loko bicycle rights letterpress put a bird on it tofu banjo cray semiotics iPhone. Mlkshk twee Neutra Bushwick. Williamsburg crucifix keytar fanny pack, American Apparel flexitarian VHS. Chillwave Godard cray hoodie Neutra. Vinyl pop-up food truck wayfarers semiotics street art. ## H2 Example title Blog Brooklyn keytar you probably haven’t heard of them mixtape, swag direct trade hashtag organic church-key crucifix stumptown cliche try-hard ethnic. Flexitarian narwhal PBR&B +1 locavore. Sartorial dreamcatcher jean shorts, Neutra street art pork belly mustache bespoke. ### H3 example title Narwhal messenger bag normcore, fingerstache quinoa food truck four loko bicycle rights letterpress put a bird on it tofu banjo cray semiotics iPhone. Mlkshk twee Neutra Bushwick. Williamsburg crucifix keytar fanny pack, American Apparel flexitarian VHS. Chillwave Godard cray hoodie Neutra. Vinyl pop-up food truck wayfarers semiotics street art. #### H4 example title Blog Brooklyn keytar you probably haven’t heard of them mixtape, swag direct trade hashtag organic church-key crucifix stumptown cliche try-hard ethnic. Flexitarian narwhal PBR&B +1 locavore. Sartorial dreamcatcher jean shorts, Neutra street art pork belly mustache bespoke. ##### H5 example title Blog Brooklyn keytar you probably haven’t heard of them mixtape, swag direct trade hashtag organic church-key crucifix stumptown cliche try-hard ethnic. Flexitarian narwhal PBR&B +1 locavore. Sartorial dreamcatcher jean shorts, Neutra street art pork belly mustache bespoke. ###### H6 example title Lorem ipsum Id tempor laborum in consequat Ut in eu id eu incididunt ut sed elit quis veniam sint id sit Duis sunt Excepteur consectetur reprehenderit culpa deserunt cillum aute dolor dolor dolor qui. #### Left aligned image [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology19-300x193.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology19.jpg)Look – it’s a caption! Single-origin coffee ullamco pariatur, id accusamus sunt pop-up. Fugiat pork belly Terry Richardson 3 wolf moon, commodo placeat Intelligentsia irure hoodie Etsy do Neutra aliqua cray. Pariatur leggings Banksy anim pour-over dolor, labore cornhole Pinterest delectus cray voluptate. Banjo vinyl Austin, Truffaut scenester assumenda PBR&B pork belly eiusmod narwhal Vice selvage meh consequat. Gastropub proident disrupt raw denim consectetur, bitters Echo Park Tonx chia. Pitchfork accusamus kogi Tonx. Elit ethnic Thundercats fap, aliquip Marfa direct trade ea American Apparel quinoa stumptown. Etsy do Neutra aliqua cray. Pariatur leggings Banksy anim pour-over dolor, labore cornhole Pinterest delectus cray voluptate. Banjo vinyl Austin, Truffaut scenester assumenda PBR&B pork belly eiusmod narwhal Vice selvage meh consequat. Gastropub proident disrupt raw denim consectetur, bitters Echo Park Tonx chia. Pitchfork accusamus kogi Tonx. #### Right aligned image [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08-300x193.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08.jpg)Are you hungry yet? Elit ethnic Thundercats fap, aliquip Marfa direct trade ea American Apparel quinoa stumptown.Etsy do Neutra aliqua cray. Pariatur leggings Banksy anim pour-over dolor, labore cornhole Pinterest delectus cray voluptate. Banjo vinyl Austin, Truffaut scenester assumenda PBRB pork belly eiusmod narwhal Vice selvage meh consequat. Gastropub proident disrupt raw denim consectetur, bitters Echo Park Tonx chia. Pitchfork accusamus kogi Tonx. Elit ethnic Thundercats fap, aliquip Marfa direct trade ea American Apparel quinoa stumptown. Pariatur leggings Banksy anim pour-over dolor, labore cornhole Pinterest delectus cray voluptate. Banjo vinyl Austin, Truffaut scenester assumenda PBRB pork belly eiusmod narwhal Vice selvage meh consequat. Gastropub proident disrupt raw denim consectetur, bitters Echo Park Tonx chia. Pitchfork accusamus kogi Tonx. Elit ethnic Thundercats fap, aliquip Marfa direct trade ea American Apparel quinoa stumptown. #### Gallery example Sapiente hoodie wayfarers mumblecore yr adipisicing placeat single-origin coffee. Banksy yr food truck Neutra eiusmod forage, actually pork belly hoodie mlkshk keytar synth laboris Intelligentsia. Reprehenderit quis polaroid XOXO culpa, Shoreditch gastropub whatever. - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology14.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology14.jpg) - ![]() - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology29.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology29.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology25.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/02/tpology25.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology09.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology09.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology07.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology07.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology08.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology10.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology10.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology12.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology12.jpg) - [![](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology13.jpg)](https://demo.mekshq.com/typology/dc/wp-content/uploads/2017/03/tpology13.jpg) #### Blockquote Sapiente hoodie wayfarers mumblecore yr adipisicing placeat single-origin coffee. Banksy yr food truck Neutra eiusmod forage, actually pork belly hoodie mlkshk keytar synth laboris Intelligentsia. Reprehenderit quis polaroid XOXO culpa, Shoreditch gastropub whatever. > Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life. Don’t be trapped by dogma – which is living with the results of other people’s thinking. Don’t let the noise of others’ opinions drown out your own inner voice. And most important, have the courage to follow your heart and intuition. Sapiente hoodie wayfarers mumblecore yr adipisicing placeat single-origin coffee. Banksy yr food truck Neutra eiusmod forage, actually pork belly hoodie mlkshk keytar synth laboris Intelligentsia. Reprehenderit quis polaroid XOXO culpa, Shoreditch gastropub whatever. #### Unordered list - Sapiente hoodie wayfarers - Pariatur leggings Banksy - Pitchfork accusamus - Helvetica distillery dolor #### Ordered list 1. Echo Park exercitation 2. Pinterest delectus cray voluptate 3. Aliqua cred Terry Richardson 4. Pitchfork accusamus #### Code example ``` .super_class:before{ background:url('images/awesome.jpg') no-repeat center center; float:left; display:block; content: "Awesome"; } ``` #### Table example NameNicknameNumberJillJoker50EveBatman94JohnRobin80#### MailChimp subscribe form example This is how the MailChimp form will look like if you embed it into a page or a post Subscribe to receive inspiration, news, and ideas in your inbox. --- ## Categorieën ### [Boekbesprekingen](https://geenszins.info/onderwerpen/boekbesprekingen/) --- ### [Familie](https://geenszins.info/onderwerpen/familie/) --- ### [Geloof](https://geenszins.info/onderwerpen/geloof/) --- ### [Opinie en ideeën](https://geenszins.info/onderwerpen/opinie/) --- ### [Technologie](https://geenszins.info/onderwerpen/technologie/) --- ### [Mormonen](https://geenszins.info/onderwerpen/mormonen/) --- ## Tags ### [abortus](https://geenszins.info/tags/abortus/) --- ### [adverteren](https://geenszins.info/tags/adverteren/) --- ### [appelke](https://geenszins.info/tags/appelke/) --- ### [autisme](https://geenszins.info/tags/autisme-2/) --- ### [beproevingen](https://geenszins.info/tags/beproevingen/) --- ### [bidden](https://geenszins.info/tags/bidden/) --- ### [boek](https://geenszins.info/tags/boek/) --- ### [boek van mormon](https://geenszins.info/tags/boek-van-mormon/) --- ### [boekbespreking](https://geenszins.info/tags/boekbespreking/) --- ### [boeken](https://geenszins.info/tags/boeken/) --- ### [broeders](https://geenszins.info/tags/broeders/) --- ### [casandra](https://geenszins.info/tags/casandra/) --- ### [christus](https://geenszins.info/tags/christus/) --- ### [cijfers](https://geenszins.info/tags/cijfers/) --- ### [dienen](https://geenszins.info/tags/dienen/) --- ### [dienstbetoon](https://geenszins.info/tags/dienstbetoon/) --- ### [doop](https://geenszins.info/tags/doop/) --- ### [euthanasie](https://geenszins.info/tags/euthanasie/) --- ### [evangelie](https://geenszins.info/tags/evangelie/) --- ### [fotos](https://geenszins.info/tags/fotos/) --- ### [geloof](https://geenszins.info/tags/geloof-2/) --- ### [getuigenis](https://geenszins.info/tags/getuigenis/) --- ### [gezin](https://geenszins.info/tags/gezin/) --- ### [godsdienst](https://geenszins.info/tags/godsdienst/) --- ### [grootmoeder](https://geenszins.info/tags/grootmoeder/) --- ### [heilige geest](https://geenszins.info/tags/heilige-geest/) --- ### [heilsplan](https://geenszins.info/tags/heilsplan/) --- ### [HLN](https://geenszins.info/tags/hln/) --- ### [hulp](https://geenszins.info/tags/hulp/) --- ### [huwelijk](https://geenszins.info/tags/huwelijk/) --- ### [infographic](https://geenszins.info/tags/infographic/) --- ### [informatie](https://geenszins.info/tags/informatie/) --- ### [kerk](https://geenszins.info/tags/kerk/) --- ### [kerstmis](https://geenszins.info/tags/kerstmis/) --- ### [kinderen](https://geenszins.info/tags/kinderen/) --- ### [knuffel](https://geenszins.info/tags/knuffel/) --- ### [koppen](https://geenszins.info/tags/koppen/) --- ### [liefde](https://geenszins.info/tags/liefde/) --- ### [maatschappij](https://geenszins.info/tags/maatschappij/) --- ### [marketing](https://geenszins.info/tags/marketing/) --- ### [mening](https://geenszins.info/tags/mening/) --- ### [mormonen](https://geenszins.info/tags/mormonen/) --- ### [mormonisme](https://geenszins.info/tags/mormonisme/) --- ### [onderwijs](https://geenszins.info/tags/onderwijs/) --- ### [overheid](https://geenszins.info/tags/overheid/) --- ### [pers](https://geenszins.info/tags/pers/) --- ### [plan belgië](https://geenszins.info/tags/plan-belgie/) --- ### [politiek](https://geenszins.info/tags/politiek/) --- ### [radio2](https://geenszins.info/tags/radio2/) --- ### [schriften](https://geenszins.info/tags/schriften/) --- ### [sekte](https://geenszins.info/tags/sekte/) --- ### [standpunt](https://geenszins.info/tags/standpunt/) --- ### [symboliek](https://geenszins.info/tags/symboliek/) --- ### [tegenslag](https://geenszins.info/tags/tegenslag/) --- ### [tempel](https://geenszins.info/tags/tempel/) --- ### [TV](https://geenszins.info/tags/tv/) --- ### [twijfel](https://geenszins.info/tags/twijfel/) --- ### [valentijn](https://geenszins.info/tags/valentijn/) --- ### [verdriet](https://geenszins.info/tags/verdriet/) --- ### [verlies](https://geenszins.info/tags/verlies/) --- ### [verordeningen](https://geenszins.info/tags/verordeningen/) --- ### [video](https://geenszins.info/tags/video/) --- ### [vuur](https://geenszins.info/tags/vuur/) --- ### [wetenschap](https://geenszins.info/tags/wetenschap/) --- ### [wetgeving](https://geenszins.info/tags/wetgeving/) --- ### [zelfredzaamheid](https://geenszins.info/tags/zelfredzaamheid/) --- ### [zendingswerk](https://geenszins.info/tags/zendingswerk/) --- ### [ziel](https://geenszins.info/tags/ziel/) --- ### [zweden](https://geenszins.info/tags/zweden/) --- ### [storm](https://geenszins.info/tags/storm/) --- ### [christendom](https://geenszins.info/tags/christendom/) --- ### [excommunicatie](https://geenszins.info/tags/excommunicatie/) --- ### [doctrine](https://geenszins.info/tags/doctrine/) --- ### [schriftstudie](https://geenszins.info/tags/schriftstudie/) --- ### [roeping](https://geenszins.info/tags/roeping/) --- ### [creationisme](https://geenszins.info/tags/creationisme/) --- ### [evolutietheorie](https://geenszins.info/tags/evolutietheorie/) --- ### [schepping](https://geenszins.info/tags/schepping/) --- ### [gezondheid](https://geenszins.info/tags/gezondheid/) --- ### [gebed](https://geenszins.info/tags/gebed/) --- ### [zalving](https://geenszins.info/tags/zalving/) --- ### [zegen](https://geenszins.info/tags/zegen/) --- ### [priesterschap](https://geenszins.info/tags/priesterschap/) --- ### [activiteit](https://geenszins.info/tags/activiteit/) --- ### [veiligheid](https://geenszins.info/tags/veiligheid/) --- ### [conferentie](https://geenszins.info/tags/conferentie/) --- ### [gewaden](https://geenszins.info/tags/gewaden/) --- ### [tempelkleed](https://geenszins.info/tags/tempelkleed/) --- ### [religieuze symbolen](https://geenszins.info/tags/religieuze-symbolen/) --- ### [hiernamaals](https://geenszins.info/tags/hiernamaals/) --- ### [overledenen](https://geenszins.info/tags/overledenen/) --- ### [dood](https://geenszins.info/tags/dood/) --- ### [egoïsme](https://geenszins.info/tags/egoisme/) --- ### [vakbonden](https://geenszins.info/tags/vakbonden/) --- ### [respect](https://geenszins.info/tags/respect/) --- ### [alcohol](https://geenszins.info/tags/alcohol/) --- ### [sociale media](https://geenszins.info/tags/sociale-media/) --- ### [bijbel](https://geenszins.info/tags/bijbel/) --- ### [school](https://geenszins.info/tags/school/) --- ### [religie](https://geenszins.info/tags/religie/) --- ### [bekering](https://geenszins.info/tags/bekering/) --- ### [gelijkwaardigheid](https://geenszins.info/tags/gelijkwaardigheid/) --- ### [polygamie](https://geenszins.info/tags/polygamie/) --- ### [utah](https://geenszins.info/tags/utah/) --- ### [atheïsme](https://geenszins.info/tags/atheisme/) --- ### [stgo](https://geenszins.info/tags/stgo/) --- ### [pasen](https://geenszins.info/tags/pasen/) --- ### [algemene conferentie](https://geenszins.info/tags/algemene-conferentie/) --- ### [verzoening](https://geenszins.info/tags/verzoening/) --- ### [technologie](https://geenszins.info/tags/technologie/) --- ### [community](https://geenszins.info/tags/community/) --- ### [apps](https://geenszins.info/tags/apps/) --- ### [genealogie](https://geenszins.info/tags/genealogie/) --- ### [stamboom](https://geenszins.info/tags/stamboom/) --- ### [zending](https://geenszins.info/tags/zending/) --- ### [beproeving](https://geenszins.info/tags/beproeving/) --- ### [apostel](https://geenszins.info/tags/apostel/) --- ### [overlijden](https://geenszins.info/tags/overlijden/) --- ### [geloofsvrijheid](https://geenszins.info/tags/geloofsvrijheid/) --- ### [online](https://geenszins.info/tags/online/) --- ### [gezinsavond](https://geenszins.info/tags/gezinsavond/) --- ### [geld](https://geenszins.info/tags/geld/) --- ### [Familie](https://geenszins.info/tags/familie/) --- ### [Fictie](https://geenszins.info/tags/fictie/) --- ### [tesla](https://geenszins.info/tags/tesla/) --- ### [laatste dagen](https://geenszins.info/tags/laatste-dagen/) --- ### [doemdenken](https://geenszins.info/tags/doemdenken/) --- ### [zendelingen](https://geenszins.info/tags/zendelingen/) --- ### [rechtzetting](https://geenszins.info/tags/rechtzetting/) --- ### [media](https://geenszins.info/tags/media/) --- ### [hoop](https://geenszins.info/tags/hoop/) --- ### [nederigheid](https://geenszins.info/tags/nederigheid/) --- ### [naastenliefde](https://geenszins.info/tags/naastenliefde/) --- ### [vluchtelingen](https://geenszins.info/tags/vluchtelingen/) --- ### [motab](https://geenszins.info/tags/motab/) --- ### [geven](https://geenszins.info/tags/geven/) --- ### [terreur](https://geenszins.info/tags/terreur/) --- ### [vergiffenis](https://geenszins.info/tags/vergiffenis/) --- ### [moslim](https://geenszins.info/tags/moslim/) --- ### [islam](https://geenszins.info/tags/islam/) --- ### [openbaring](https://geenszins.info/tags/openbaring/) --- ### [inspiratie](https://geenszins.info/tags/inspiratie/) --- ### [afscheid](https://geenszins.info/tags/afscheid/) --- ### [christenen](https://geenszins.info/tags/christenen/) --- ### [zingeving](https://geenszins.info/tags/zingeving/) --- ### [normen](https://geenszins.info/tags/normen/) --- ### [voorschriften](https://geenszins.info/tags/voorschriften/) --- ### [godsdienstvrijheid](https://geenszins.info/tags/godsdienstvrijheid/) --- ### [hemel](https://geenszins.info/tags/hemel/) --- ### [verlichting](https://geenszins.info/tags/verlichting/) --- ### [welzijnswerk](https://geenszins.info/tags/welzijnswerk/) --- ### [muziek](https://geenszins.info/tags/muziek/) --- ### [zingen](https://geenszins.info/tags/zingen/) --- ### [lofzangen](https://geenszins.info/tags/lofzangen/) --- ### [tienden](https://geenszins.info/tags/tienden/) --- ### [beleid](https://geenszins.info/tags/beleid/) --- ### [vertrouwen](https://geenszins.info/tags/vertrouwen/) --- ### [god](https://geenszins.info/tags/god/) --- ### [LGBT](https://geenszins.info/tags/lgbt/) --- ### [parabel](https://geenszins.info/tags/parabel/) --- ### [profeet](https://geenszins.info/tags/profeet/) --- ### [opvoeding](https://geenszins.info/tags/opvoeding/) --- ### [engelen](https://geenszins.info/tags/engelen/) --- ### [vrede](https://geenszins.info/tags/vrede/) --- ### [waarheid](https://geenszins.info/tags/waarheid/) --- ### [werkelijkheid](https://geenszins.info/tags/werkelijkheid/) --- ### [visie](https://geenszins.info/tags/visie/) --- ### [hemelse vader](https://geenszins.info/tags/hemelse-vader/) --- ### [monson](https://geenszins.info/tags/monson/) --- ### [christen](https://geenszins.info/tags/christen/) --- ### [talent](https://geenszins.info/tags/talent/) --- ### [drugs](https://geenszins.info/tags/drugs/) --- ### [gent](https://geenszins.info/tags/gent/) --- ### [profeten](https://geenszins.info/tags/profeten/) --- ### [vrijzinnigen](https://geenszins.info/tags/vrijzinnigen/) --- ### [verandering](https://geenszins.info/tags/verandering/) --- ### [liberaal](https://geenszins.info/tags/liberaal/) --- ### [brieven](https://geenszins.info/tags/brieven/) --- ### [podcast](https://geenszins.info/tags/podcast/) --- ### [filosofie](https://geenszins.info/tags/filosofie/) --- ### [adoptie](https://geenszins.info/tags/adoptie/) --- ### [polarisering](https://geenszins.info/tags/polarisering/) --- ### [discriminatie](https://geenszins.info/tags/discriminatie/) --- ### [woke](https://geenszins.info/tags/woke/) --- ### [EV](https://geenszins.info/tags/ev/) --- ### [elektriciteit](https://geenszins.info/tags/elektriciteit/) --- ### [groen](https://geenszins.info/tags/groen/) --- ### [waarden](https://geenszins.info/tags/waarden/) --- ### [feminisme](https://geenszins.info/tags/feminisme/) --- ### [leven](https://geenszins.info/tags/leven/) --- ### [geboden](https://geenszins.info/tags/geboden/) --- ### [vrijheid](https://geenszins.info/tags/vrijheid/) --- ### [keuze](https://geenszins.info/tags/keuze/) --- ### [intelligent design](https://geenszins.info/tags/intelligent-design/) --- ### [ethiek](https://geenszins.info/tags/ethiek/) --- ### [artificiële intelligentie](https://geenszins.info/tags/artificiele-intelligentie/) --- ### [AI](https://geenszins.info/tags/ai/) --- ### [samenkomst](https://geenszins.info/tags/samenkomst/) --- ### [viering](https://geenszins.info/tags/viering/) --- ### [democratie](https://geenszins.info/tags/democratie/) --- ### [verkiezingen](https://geenszins.info/tags/verkiezingen/) --- ### [gemeenschap](https://geenszins.info/tags/gemeenschap/) --- ### [Limburg](https://geenszins.info/tags/limburg/) --- ### [Genk](https://geenszins.info/tags/genk/) --- ### [ellende](https://geenszins.info/tags/ellende/) --- ### [licht](https://geenszins.info/tags/licht/) --- ### [seksualiteit](https://geenszins.info/tags/seksualiteit/) --- ### [geluk](https://geenszins.info/tags/geluk/) --- ### [kracht](https://geenszins.info/tags/kracht/) --- ### [leiden](https://geenszins.info/tags/leiden/) --- ### [mentaal welzijn](https://geenszins.info/tags/mentaal-welzijn/) --- ### [toekomst](https://geenszins.info/tags/toekomst/) --- ### [geschiedenis](https://geenszins.info/tags/geschiedenis/) --- ### [netflix](https://geenszins.info/tags/netflix/) --- ### [optimisme](https://geenszins.info/tags/optimisme/) --- ### [vasten](https://geenszins.info/tags/vasten/) --- ### [nobuy](https://geenszins.info/tags/nobuy/) --- ### [redding](https://geenszins.info/tags/redding/) --- ### [studie](https://geenszins.info/tags/studie/) --- ### [leerproces](https://geenszins.info/tags/leerproces/) --- ### [vrijmetselarij](https://geenszins.info/tags/vrijmetselarij/) --- ### [gaza](https://geenszins.info/tags/gaza/) --- ### [israël](https://geenszins.info/tags/israel/) --- ### [oorlog](https://geenszins.info/tags/oorlog/) --- ### [solidariteit](https://geenszins.info/tags/solidariteit/) --- ### [jezus](https://geenszins.info/tags/jezus/) --- ### [evolutie](https://geenszins.info/tags/evolutie/) --- ### [kosmologie](https://geenszins.info/tags/kosmologie/) --- ### [fysica](https://geenszins.info/tags/fysica/) --- ### [vrijgevigheid](https://geenszins.info/tags/vrijgevigheid/) --- ### [goede doelen](https://geenszins.info/tags/goede-doelen/) --- ### [theologie](https://geenszins.info/tags/theologie/) --- ### [hel](https://geenszins.info/tags/hel/) --- ### [onderzoeken](https://geenszins.info/tags/onderzoeken/) --- ### [volhouden](https://geenszins.info/tags/volhouden/) --- ### [bediening](https://geenszins.info/tags/bediening/) --- ### [burn-out](https://geenszins.info/tags/burn-out/) --- ### [kerkbezoek](https://geenszins.info/tags/kerkbezoek/) --- ### [toespraak](https://geenszins.info/tags/toespraak/) --- ### [in memoriam](https://geenszins.info/tags/in-memoriam/) --- ### [rede](https://geenszins.info/tags/rede/) --- ### [keuzevrijheid](https://geenszins.info/tags/keuzevrijheid/) --- ### [eeuwig gezin](https://geenszins.info/tags/eeuwig-gezin/) --- ### [kolob](https://geenszins.info/tags/kolob/) --- ### [heden](https://geenszins.info/tags/heden/) --- ### [doelen](https://geenszins.info/tags/doelen/) --- ### [talenten](https://geenszins.info/tags/talenten/) --- ### [eenzaamheid](https://geenszins.info/tags/eenzaamheid/) --- ### [groei](https://geenszins.info/tags/groei/) --- ### [lijden](https://geenszins.info/tags/lijden/) --- ### [avondmaal](https://geenszins.info/tags/avondmaal/) --- ### [uitnodiging](https://geenszins.info/tags/uitnodiging/) --- ### [actie](https://geenszins.info/tags/actie/) --- ### [reportage](https://geenszins.info/tags/reportage/) --- ### [drie-eenheid](https://geenszins.info/tags/drie-eenheid/) --- ### [redelijk gelovig](https://geenszins.info/tags/redelijk-gelovig/) --- ### [petrus](https://geenszins.info/tags/petrus/) --- ### [angst](https://geenszins.info/tags/angst/) --- ### [crisis](https://geenszins.info/tags/crisis/) --- ### [moed](https://geenszins.info/tags/moed/) --- ### [assisi](https://geenszins.info/tags/assisi/) --- ### [zoektocht](https://geenszins.info/tags/zoektocht/) --- ### [de morgen](https://geenszins.info/tags/de-morgen/) --- ### [samenleving](https://geenszins.info/tags/samenleving/) --- ### [gevoelens](https://geenszins.info/tags/gevoelens/) --- ### [verbondenheid](https://geenszins.info/tags/verbondenheid/) --- ### [tradwife](https://geenszins.info/tags/tradwife/) --- ### [mirakel](https://geenszins.info/tags/mirakel/) --- ### [genezing](https://geenszins.info/tags/genezing/) --- ### [Tegenslag en troost](https://geenszins.info/tags/tegenslag-en-troost/) --- ### [Humanisme](https://geenszins.info/tags/humanisme/) --- ### [Perspectief](https://geenszins.info/tags/perspectief/) --- ### [Geloofstwijfel](https://geenszins.info/tags/geloofstwijfel/) --- ### [Kerkverlating](https://geenszins.info/tags/kerkverlating/) --- ### [Opvoeding en geloof](https://geenszins.info/tags/opvoeding-en-geloof/) --- ### [Pastoraat](https://geenszins.info/tags/pastoraat/) --- ### [Jeff Strong](https://geenszins.info/tags/jeff-strong/) --- ### [Empathie](https://geenszins.info/tags/empathie/) --- ### [Kerkelijk leiderschap](https://geenszins.info/tags/kerkelijk-leiderschap/) --- ### [geloofsgroei](https://geenszins.info/tags/geloofsgroei/) --- ### [genade](https://geenszins.info/tags/genade/) --- ### [discipelschap](https://geenszins.info/tags/discipelschap/) --- ### [kerkelijk leven](https://geenszins.info/tags/kerkelijk-leven/) --- ### [bereidheid](https://geenszins.info/tags/bereidheid/) --- ### [Geduld](https://geenszins.info/tags/geduld/) --- ### [Persoonlijke groei](https://geenszins.info/tags/persoonlijke-groei/) --- ### [Mindset](https://geenszins.info/tags/mindset/) --- ### [Contact](https://geenszins.info/tags/contact/) --- ### [wetenschap en geloof](https://geenszins.info/tags/wetenschap-en-geloof/) --- ### [zoektocht naar waarheid](https://geenszins.info/tags/zoektocht-naar-waarheid/) --- ### [persoonlijke ervaring](https://geenszins.info/tags/persoonlijke-ervaring/) --- ### [Secularisering](https://geenszins.info/tags/secularisering/) --- ### [Gen Z](https://geenszins.info/tags/gen-z/) --- ### [Herinterpretatie](https://geenszins.info/tags/herinterpretatie/) --- ### [Jongeren](https://geenszins.info/tags/jongeren/) --- ### [Lucifer](https://geenszins.info/tags/lucifer/) --- ### [Verzoening van Christus](https://geenszins.info/tags/verzoening-van-christus/) --- ### [Verzoeking](https://geenszins.info/tags/verzoeking/) --- ### [troost](https://geenszins.info/tags/troost/) --- ### [rouw](https://geenszins.info/tags/rouw/) --- ### [geestenwereld](https://geenszins.info/tags/geestenwereld/) --- ### [leven na de dood](https://geenszins.info/tags/leven-na-de-dood/) --- ### [geloof en verdriet](https://geenszins.info/tags/geloof-en-verdriet/) --- ### [De Kast van Mormon](https://geenszins.info/tags/de-kast-van-mormon/) --- ### [Woord van wijsheid](https://geenszins.info/tags/woord-van-wijsheid/) --- ### [Geloof en wetenschap](https://geenszins.info/tags/geloof-en-wetenschap/) --- ### [kritiek](https://geenszins.info/tags/kritiek/) --- ### [mormon stories](https://geenszins.info/tags/mormon-stories/) --- ### [bisschop](https://geenszins.info/tags/bisschop/) --- ### [werkvloer](https://geenszins.info/tags/werkvloer/) --- ### [diversiteit](https://geenszins.info/tags/diversiteit/) --- ### [inclusie](https://geenszins.info/tags/inclusie/) ---